May the Eyes of Our Hearts Be Enlightened (Ephesians 1:17–18)

                                            - Sr. Amutha, ICM

In today’s passage, St. Paul prays that God may give us a spirit of wisdom and revelation so that we may truly know Him.. True wisdom is not merely knowing more about God, but allowing Him to transform the way we see and live our lives. That is why Paul prays that the eyes of our hearts may be enlightened. Our physical eyes see what happens around us, but the eyes of our hearts help us recognize God’s presence and purpose in our experiences. An enlightened heart does not mean that our problems disappear; it means that we learn to see them in the light of God’s faithfulness.

Paul invites us to discover the hope of God’s call and the riches of His glorious inheritance. Our true wealth is not measured by our possessions, achievements, or positions, but by belonging to God and living according to His purpose. Even when the future is uncertain, His call gives us hope and direction.

Therefore, let us ask ourselves: Are we seeking only God’s help to change our circumstances, or are we also allowing Him to change the way we see them? Perhaps God is inviting us to recognise His presence in our difficulties, listen to His voice through others, or let go of our fears and expectations.

When the eyes of our hearts are enlightened, we begin to see with faith, live with hope, and respond with love. We may not understand everything that happens in our lives, but we can trust the God who has called us.

Father of glory, enlighten the eyes of our hearts. Help us to know You more deeply, recognise the hope of Your call, and live faithfully according to Your purpose. May our lives reflect Your glory. Amen.

நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறட்டும்! (எபேசியர் 1:17–18)

இன்றைய வாசகத்தில், நாம் இறைவனை இன்னும் ஆழமாக அறிந்துகொள்ள ஞானத்தையும் வெளிப்பாட்டையும் தருமாறு புனித பவுல் இறைவனிடம் வேண்டுகிறார். இறைவனைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வது வேறு; இறைவனை நெருக்கமாக அனுபவித்து அறிந்துகொள்வது வேறு. நாம் இறைவனைப் பற்றி நிறைய அறிந்திருந்தாலும், அன்றாட வாழ்க்கையில் அவர் நம்மோடு இருப்பதை உணராமல் இருக்கலாம். உண்மையான ஞானம் என்பது இறைவனைப் பற்றி அதிகம் தெரிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல; அவர் நம்முடைய சிந்தனையையும் பார்வையையும் வாழ்க்கையையும் மாற்றுவதற்கு இடமளிப்பதாகும்.

அதனால்தான், நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெற வேண்டும் என்று பவுல் வேண்டுகிறார். நம் கண்கள் வெளியில் நடப்பவற்றைப் பார்க்கின்றன; ஆனால் உள்ளத்தின் கண்கள்தான் நம் வாழ்க்கையில் இறைவன் செயல்படுவதை உணர உதவுகின்றன. பயம் நம் நம்பிக்கையை மறைக்கலாம்; ஏமாற்றம் நம்மை நம்பிக்கையிழக்கச் செய்யலாம்; துன்பங்கள் இறைவனின் உடனிருப்பையே கேள்விக் குறியாக்கலாம். உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறுவது என்பது நம் பிரச்சினைகள் மறைந்துவிடுவது அல்ல; அவற்றின் நடுவிலும் இறைவனின் நம்பகத்தன்மையையும் உடனிருப்பையும் உணர்வதாகும்.

பவுல் நமக்கு இரண்டு முக்கியமான உண்மைகளை நினைவூட்டுகிறார்: இறைவனின் அழைப்பில் நமக்குக் கிடைக்கும் நம்பிக்கை, அவருடைய மாட்சிமை நிறைந்த உரிமைச் சொத்தில் நமக்குள்ள பங்கு. நம்முடைய உண்மையான செல்வம் பதவியோ, சொத்தோ, சாதனைகளோ அல்ல; நாம் இறைவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதும், அவர் நமக்கென்று ஒரு நோக்கத்தை வைத்திருக்கிறார் என்பதுமே நம் பெரும் செல்வம்.

எனவே, நம் வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் மாற வேண்டும் என்று மட்டும் வேண்டாமல், “இறைவா, இந்தச் சூழ்நிலையின் வழியாக நீர் எனக்கு எதை உணர்த்த விரும்புகிறீர்?” என்று கேட்போம். நம் பயத்தையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, இறைவனின் வழிநடத்துதலை நம்பக் கற்றுக்கொள்வோம். நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறும்போது, நம்பிக்கையோடு பார்க்கவும், எதிர்நோக்கோடு வாழவும், அன்போடு செயல்படவும்கற்றுக்கொள்கிறோம். எல்லாவற்றையும் நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், நம்மை அழைத்த இறைவனை நம்பி முன்னேற முடியும்.

மாட்சிமை நிறைந்த தந்தையே, எங்கள் உள்ளத்தின் கண்களை ஒளிரச் செய்யும். உம்மை இன்னும் ஆழமாக அறிந்துகொள்ளவும், உமது அழைப்பின் நம்பிக்கையை உணரவும், உமது திருவுளத்தின்படி வாழவும் எங்களுக்கு அருள்புரியும். எங்கள் வாழ்வு உமது மாட்சியை வெளிப்படுத்துவதாக. ஆமென்.

Sr அமுதா ICM