🦋 Meditation verse - മർക്കോസ് 12:30

 ആവൻ ധ്യാനം 

നമ്പർ: 2083 | തീയതി: 22 ഒക്ടോബർ 2026

“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കേണം.”  മർക്കോസ് 12:30

ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം, പരസ്പരം ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന രണ്ടുപേർ തമ്മിലുള്ള ആഴമായ സ്നേഹംപോലെ ആയിരിക്കണം. ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ യഥാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, അയാൾ സ്നേഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ ഹൃദയപൂർവ്വം ഓർക്കുകയും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയും അവരുടെ സ്നേഹത്തിന് യോഗ്യരായി ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, നാം ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നവരായിരിക്കണം. യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ ആഴമായ അനുഭവം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് വേദപുസ്തകത്തിലെ ഉത്തമഗീതം.

ഇതുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുമ്പോൾ വ്യക്തമാകുന്നത്: “നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കേണം.”

ഒരു വ്യക്തിക്ക് ദൈവത്തോടുള്ള ഇത്തരത്തിലുള്ള സമ്പൂർണ്ണ സ്നേഹം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാൻ കഴിയും?

ഇന്ന് അനേകം ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുമായി ദൈവാലയങ്ങളിൽ പോയി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ചിലരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നു. പലരും രോഗങ്ങളിൽനിന്ന് സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുന്നു. മറ്റുചിലരുടെ ലൗകിക പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, കടബാധ്യതകൾ, തൊഴിലില്ലായ്മ, സന്താനലബ്ധിയില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം ലഭിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നതിനാൽ പലരും ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥനാസമ്മേളനങ്ങളിലും കൺവെൻഷൻ യോഗങ്ങളിലും ഇത്തരം സാക്ഷ്യങ്ങൾ നാം ധാരാളമായി കേൾക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇത്തരത്തിലുള്ള അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിച്ചതിനെ ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിവായി അവതരിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ആഴമായ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ ലഭിക്കണമെന്നില്ല. വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവർ തുടർന്നും സാക്ഷ്യം പറയുന്നുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവരുടെ ജീവിതരീതിയിൽ യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല.

അതേസമയം, പാപജീവിതത്തിൽനിന്ന് വിടുതൽ നേടി ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടെത്തിയവർ ആഴമായ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങളുള്ളവരായി മാറുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടി ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നത് അവർക്കാണ്.

ഇത് കേവലം ഒരു സൈദ്ധാന്തിക ആശയമല്ല; നമുക്ക് ഈ ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. യഥാർത്ഥമായി മാനസാന്തരപ്പെട്ടവരുടെ സാക്ഷ്യവും ജീവിതവും മറ്റുള്ളവരിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.

കൂടാതെ, നാം വേദപുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിച്ച എല്ലാവരും പാപമോചനവും പ്രാപിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. പത്തു കുഷ്ഠരോഗികൾ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് മടങ്ങിവന്ന് ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയത്. യേശു അത്ഭുതകരമായി അപ്പം വർധിപ്പിച്ചപ്പോൾ ജനങ്ങൾ അപ്പം ഭക്ഷിച്ച് തൃപ്തരായി. എന്നാൽ ശാരീരികമായ ആ തൃപ്തി പാപമോചനം ലഭിച്ചതിന്റെ തെളിവായിരുന്നില്ല. ആ ജനക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെട്ട അനേകർ ഒടുവിൽ ക്രിസ്തുവിനെതിരായി നിലകൊണ്ട്, “ഇവനെ ക്രൂശിക്ക!” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു.

ഒരു പരീശൻ യേശുവിനെ തന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു. എന്നാൽ അവിടെ വന്ന പാപിനിയായ സ്ത്രീ ആ പരീശനെക്കാൾ അധികമായി യേശുവിനെ സ്നേഹിച്ചു. അതെ, കർത്താവായ യേശു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു:

“അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: ഇവളുടെ അനേകമായ പാപങ്ങൾ മോചിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൾ വളരെ സ്നേഹിച്ചുവല്ലോ; അല്പം മോചിച്ചുകിട്ടിയവൻ അല്പം സ്നേഹിക്കുന്നു.” (ലൂക്കോസ് 7:47)

തങ്ങളുടെ പാപത്തിന്റെ ഗൗരവം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ ക്ഷമ പ്രാപിക്കുന്നവർക്കാണ് ക്രിസ്തുവിനോട് ആഴമായ സ്നേഹം വളർത്തിയെടുക്കാൻ കഴിയുന്നത്. മറ്റുള്ളവർ ഹൃദയത്തിലെ യഥാർത്ഥ പരിവർത്തനം അനുഭവിക്കാതെ, പുറമേയുള്ള മതപരമായ ആചാരങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളായി തുടരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അതിനാൽ, നാം യഥാർത്ഥമായി ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കുകയും ആഴമായ ആത്മീയ വളർച്ച അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. അപ്പോൾ മാത്രമേ ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടി അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയൂ.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നമുക്ക് നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനോട് ഏറ്റുപറഞ്ഞ് അവിടുത്തെ പാപമോചനം തേടാം. അപ്പോൾ മാത്രമേ ഹൃദയപരിവർത്തനവും കർത്താവിനോടുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹവും അവിടുത്തോടുകൂടിയ ആഴമായ ആത്മീയ കൂട്ടായ്മയും നിറഞ്ഞ യഥാർത്ഥ ക്രിസ്തീയജീവിതം നമുക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയൂ.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️