“I have called you by your name, giving you a title, though you knew me not.”
God speaks these words to Cyrus, a pagan king whom He chose to accomplish His purpose. Cyrus did not know God, yet God called him by name and gave him a mission. This reveals a profound truth: God can choose us even before we know Him, and He can work through us even when we do not fully understand His plans.
What title has God given each of us? We may have titles given by society, such as teacher, doctor, superior, missionary, or religious sister. We may also have titles given by our responsibilities. But these are not the deepest titles.
God gives us titles, His beloved children, His chosen ones, His servants, His witnesses, and His instruments of love and peace. These titles are not merely names; they are invitations to live according to His purpose. Perhaps God has given us a title that we have not yet recognised. He may be calling us to be a reconciler in a divided community, a source of encouragement to someone who has lost hope, a voice for the voiceless, or a compassionate presence to those who are suffering. We may be searching for a greater position while God is inviting us to fulfil a deeper mission through the ordinary duties of daily life.
Therefore, the important question is not, “What title do I hold?” but “Am I living the title God has given me?” If God calls us His beloved children, do we treat others as His beloved children? If He calls us His instruments of peace, do our words and actions bring healing or deepen division?
Loving God, help us to recognise the title You have given us and the mission entrusted to us. Teach us to live as Your beloved children, and faithful witnesses. May our lives bring healing where there is division, hope where there is despair, and love where there is indifference. May we not seek greatness in the eyes of the world, but faithfulness in Your eyes. Amen.
இறைவனால் பெயர் சொல்லி அழைக்கப்பட்டு, ஒரு பணியும் கொடுக்கப்பட்டவர்கள்(எசாயா 45:4)
“நான் உன் பெயரைச் சொல்லி உன்னை அழைத்தேன்; நீ என்னை அறியாதிருந்தும், உனக்கு ஒரு பட்டத்தையும் கொடுத்தேன்.”
இறைவன் இந்த வார்த்தைகளை சைரஸ் என்ற அரசரிடம் கூறுகிறார். அவர் இறைவனை அறியாதவராக இருந்தாலும், இறைவன் தன்னுடைய திட்டத்தை நிறைவேற்ற அவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இதிலிருந்து நாம் ஓர் ஆழமான உண்மையைப் புரிந்துகொள்கிறோம்: நாம் இறைவனை அறிந்துகொள்வதற்கு முன்பே, அவர் நம்மை அறிந்து, தன்னுடைய பணிக்காக அழைக்கிறார்.
அப்படியானால், இறைவன் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் பட்டம் என்ன? ஆசிரியர், மருத்துவர், தலைமைப் பொறுப்பாளர், மறைப்பணியாளர், அருட்சகோதரி என உலகம் நமக்குப் பல பட்டங்களைக் கொடுக்கலாம். ஆனால், இறைவன் நம்மைத் தன்னுடைய அன்புப் பிள்ளைகளாகவும், சாட்சிகளாகவும், அன்பையும் அமைதியையும் கொண்டு செல்லும் கருவிகளாகவும் அழைக்கிறார். இவை வெறும் பெயர்கள் அல்ல; நம் வாழ்வின் வழியாக நிறைவேற்ற வேண்டிய இறைவனின் அழைப்புகள்.
ஒருவேளை பிரிந்திருக்கும் சமூகத்தில் ஒற்றுமையை உருவாக்கவும், நம்பிக்கை இழந்தவர்களுக்கு ஊக்கம் அளிக்கவும், துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு இருக்கவும் இறைவன் நம்மை அழைக்கலாம். நாம் பெரிய பொறுப்புகளைத் தேடிக்கொண்டு இருக்கும்போது, நம்முடைய அன்றாடக் கடமைகளின் வழியாகவே இறைவன் ஒரு பெரிய பணியை நம்மிடம் ஒப்படைத்திருக்கலாம்.
எனவே, முக்கியமான கேள்வி “எனக்கு என்ன பட்டம் இருக்கிறது?”என்பதல்ல; “இறைவன் எனக்குக் கொடுத்திருக்கும் அழைப்புக்கு ஏற்ப நான் வாழ்கிறேனா?”என்பதுதான். அவருடைய அன்புப் பிள்ளைகளாக நாம் மற்றவர்களை அன்போடு நடத்துகிறோமா? அமைதியைக் கொண்டுவரும் கருவிகளாக நம்முடைய வார்த்தைகளும் செயல்களும் இருக்கின்றனவா?
அன்பு இறைவா, நீர் எங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கும் அழைப்பையும் பணியையும் உணர்ந்துகொள்ள உதவும். உமது அன்புப் பிள்ளை களாகவும், உண்மையான சாட்சி களாகவும் வாழ எங்களை வழிநடத்தும். பிரிவினை இருக்கும் இடத்தில் ஒற்றுமையையும், நம்பிக்கையற்ற இடத்தில் நம்பிக்கையையும், அன்பில்லாத இடத்தில் அன்பையும் கொண்டுவர எங்கள் வாழ்வு உதவட்டும். உலகத்தின் பார்வையில் பெரியவர்களாக இருப்பதைவிட, உமது பார்வையில் உண்மையுள்ளவர்களாக வாழ அருள் தாரும். ஆமென்.
Sr.அமுதா ICM
No comments:
Post a Comment