🦋 Meditation verse - 1 இராஜாக்கள் 17 : 9 / 1 Kings 17:9

"ஆதவன்" தியானம் - 1942

2026 ஜூன் 02, செவ்வாய்      

"நீ எழுந்து, சீதோனுக்கடுத்த சாறிபாத் ஊருக்குப்போய், அங்கே தங்கியிரு; உன்னைப் பராமரிக்கும்படி அங்கே இருக்கிற ஒரு விதவைக்கு கட்டளையிட்டேன்." ( 1 இராஜாக்கள் 17 : 9 )

இன்றைய தியான வசனம் எலியாவுக்குத் தேவன் கூறியதாக இருந்தாலும் இன்று நமக்கும் பொருந்தும். ஆம், தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழும் மக்களுக்கு எலியாவுக்கு ஏற்பட்டது போன்ற அனுபவங்கள் ஏற்படுவது தவிர்க்கமுடியாதது. எலியா வானத்திலிருந்து அக்கினியை வரவழைத்து அற்புதம் செய்தவர். மழை பெய்யாதபடிக்கு வானத்தை அடைக்கவும் மீண்டும் மழை பெய்யும்படித் திறக்கவும் செய்தவர். ஆனால் அவர் நம்மைப்போல பாடுள்ள மனிதனாகவே இருந்தார்.   

"எலியா என்பவன் நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்குக் கருத்தாய் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது மூன்று வருஷமும் ஆறு மாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை." ( யாக்கோபு 5 : 17 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

எலியா தேவனோடு சஞ்சரித்தவர். ஆனாலும் துன்பங்கள் அவரை விட்டு முற்றிலும் விலகிடவில்லை. இதுபோலவே,  கிறிஸ்துவுக்குள் வாழும் நமக்கும், நாம் எவ்வளவு நெருக்கமாக தேவனோடு வாழ்ந்தாலும்  எலியாவுக்குச் சம்பவித்தவைபோல இன்றும் சிலவேளைகளில் சம்பவிக்கும். எனவேதான் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "உலகத்தில் உங்களுக்கு உபத்திரவம் உண்டு" என்று கூறினார்.

ஆனால் எலியாவின் வாழ்க்கையிலிருந்து நமக்குச் சில ஆவிக்குரிய சத்தியங்களைத் தேவன் உணர்த்துகின்றார்.  துன்பங்கள் நம்மை நெருக்கும்போது தேவன் எலியாவுக்குச்,  "சாறிபாத் ஊருக்குப்போய், அங்கே தங்கியிரு" என்று கட்டளையிட்டதுபோல நமக்கும் கட்டளையிடுகின்றார். ஆம், நாம் சாறிபாத்துக்குச் செல்லவேண்டியது அவசியம். அதாவது, தேவனோடு தனித்து ஒதுங்கி வாழவேண்டியது அவசியம். இதுதான் நமது சாறிபாத். இப்படித் தேவனோடு தனித்து ஜெபத்தில் இருப்பதால் உடனேயே பெரிய செழிப்பு நமக்கு வந்துவிடாது. ஆனால் தேவன் நம்மோடு இருப்பதை அவர் உறுதிசெய்வார்.

மட்டுமல்ல, சாறிபாத் இஸ்ரவேல் நாட்டில் இல்லை. மெய்யான தேவனை அறியாத மக்கள் வாழ்ந்த இடம்தான் சாறிபாத். துன்ப வேளையில் எலியாவை தேவன் அங்கு அனுப்பித் தனது வல்லமையினை அங்கிருந்த மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்த  எலியாவைப் பயன்படுத்தினார். இதனை இயேசு கிறிஸ்துவும், "அன்றியும் எலியாவின் நாட்களிலே மூன்று வருஷமும் ஆறுமாதமும் வானம் அடைபட்டு, தேசமெங்கும் மிகுந்த பஞ்சம் உண்டாயிருந்தபோது, இஸ்ரவேலருக்குள் அநேகம் விதவைகள் இருந்தார்கள். ஆயினும் எலியா சீதோன் நாட்டிலுள்ள சரெப்தா ஊரிலிருந்த ஒரு விதவையினிடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டானேயல்லாமல் மற்றொருத்தியினிடத்திற்கும் அனுப்பப்படவில்லை." ( லுூக்கா 4 : 25, 26 ) என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

ஆம், தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இஸ்ரவேலருக்குள் அனுப்பப்படாமல் எலியா பிற இனத்தவர் வாழ்ந்த சாறிபாத்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். இது, கடவுளின் இரக்கம் என்பதையும், அவரது மீட்புத் திட்டத்தில் பிற இனத்தவரும் (புற இனத்தவர்) உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதையும் வலியுறுத்திக் காட்டுகிறது.

எனவே, நமது  நெருக்கடியான நேரத்தில் தேவனை அறியாத மக்களுக்கு நம்மைக்கொண்டு தேவன் நற்செய்தியை அறிவிக்க முயலுகின்றார் என்றும் நாம் உணர்ந்துகொள்ளலாம். எலியாவுக்கு உதவிட ஏற்கெனவே ஒரு விதவையைத் தேவன்  ஏற்பாடு செய்திருந்ததைப்போல நமக்கும் நமது சாறிபாத் அனுபவத்தில் உதவிட விதவைபோல மக்கள் உண்டு. நம்மூலம் அவர்களும் பயன்பெறுவார்கள். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது துன்பமயமான சாறிபாத் அனுபவத்தில் நாம் கைவிடப்பட்டு விடுவதில்லை. எலியாவுக்கு உடனிருந்து தேவன் உதவியதுபோல அந்த நெருக்கடியான வேளையில்  நம்மோடு கூட இருந்து உதவும் ஒருவர் உண்டு. அவர் நம்மோடு கூடவே இருக்கின்றார்.  நமது அற்பமான உடலில் நமக்குள்ளே அவர் இருந்து செயலாற்றுகின்றார். ஆம், "இந்த மகத்துவமுள்ள வல்லமை எங்களால் உண்டாயிராமல், தேவனால் உண்டாகியிருக்கிறதென்று விளங்கும்படி, இந்தப் பொக்கிஷத்தை மண்பாண்டங்களில் பெற்றிருக்கிறோம்." ( 2 கொரிந்தியர் 4 : 7 )

எனவே, எலியா மூலம் விதவைக்கு அற்புதமாக மாவும் எண்ணையும் பஞ்சகாலத்தில் பெருக்கச் செய்ததுபோல நமது  துன்ப வேளையின் நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில் நாம் வாழ்ந்தாலும் நம்மால் தேவனை அறியாத மக்களுக்கு உதவி செய்து தேவனை அறிவிக்க முடியும். அதற்கு முதலில் நாம் நமது துன்பங்களையும் பிரச்சனைகளையும் எண்ணி எண்ணி வருந்திடாமல் புறப்பட்டுச் சாறிபாத்துக்குப் போகவேண்டியது அவசியம். 

அப்போஸ்தலரான பவுல் இந்த அனுபவத்துடன்தான் நற்செய்தியை அறிவிக்கச் சென்றார். எனவேதான் அவர் தைரியமாகக் கூறுகின்றார், "நாங்கள் எப்பக்கத்திலும் நெருக்கப்பட்டும் ஒடுங்கிப் போகிறதில்லை; கலக்கமடைந்தும் மனமுறிவடைகிறதில்லை;  துன்பப்படுத்தப்பட்டும் கைவிடப்படுகிறதில்லை; கீழே தள்ளப்பட்டும் மடிந்துபோகிறதில்லை." ( 2 கொரிந்தியர் 4 : 8, 9 ) இதுதான் சாறிபாத் அனுபவம். 

தேவன் தம்மை அறிந்த பிள்ளைகள் ஒவ்வொருவரையும் பார்த்துக் கூறுகின்றார், "நீ எழுந்து, சீதோனுக்கடுத்த சாறிபாத் ஊருக்குப்போய், அங்கே தங்கியிரு; உன்னைப் பராமரிக்கும்படி அங்கே இருக்கிற ஒரு விதவைக்கு கட்டளையிட்டேன்" ஆம், நமது மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, மற்றவர்களுக்கும் நற்செய்தி அறிவிக்க நமது துன்பங்களைச் சுமந்து சாறிபாத்துக்குச் செல்வோம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation - 1942

Tuesday, June 02, 2026

"Arise, go to Zarephath, which belongs to Sidon, and stay there; behold, I have commanded a widow there to provide for you." — 1 Kings 17:9

Although today’s meditation verse was spoken by God to Elijah, it applies to us today as well. Yes, for people who live in a way that is acceptable to God, experiencing seasons like Elijah did is inevitable. Elijah was a man who brought down fire from heaven and performed miracles. He was the one who shut the heavens so it would not rain, and opened them again so it would rain. Yet, he was a human being with a nature just like ours.

We read in James 5:17:

"Elijah was a man with a nature like ours, and he prayed earnestly that it would not rain, and it did not rain on the earth for three years and six months."

Elijah walked with God. Yet, troubles did not entirely depart from him. Similarly, for those of us who live in Christ, no matter how closely we walk with God, things like what happened to Elijah will sometimes happen to us today. That is why our Lord Jesus Christ said, "In the world you have tribulation."

However, God reveals certain spiritual truths to us through Elijah’s life. When troubles press against us, just as God commanded Elijah, "Go to Zarephath, and stay there," He commands us too. Yes, it is necessary for us to go to Zarephath. In other words, it is essential to withdraw and live in solitude with God. This is our Zarephath. Being alone with God in prayer like this may not immediately bring us great material prosperity, but God will reassure us of His presence with us.

Furthermore, Zarephath was not in the land of Israel. Zarephath was a place where people lived who did not know the true God. In a time of distress, God sent Elijah there and used him to make His power known to the people living there. Jesus Christ references this in Luke 4:25–26:

"But I say to you in truth, there were many widows in Israel in the days of Elijah, when the sky was shut up for three years and six months, when a great famine came over all the land; and yet Elijah was sent to none of them, but only to Zarephath, in the land of Sidon, to a woman who was a widow."

Yes, instead of being sent to the chosen people of Israel, Elijah was sent to Zarephath, where Gentiles lived. This emphasizes God's mercy and highlights that Gentiles (nations outside of Israel) are also included in His plan of redemption.

Therefore, we can understand that during our times of crisis, God is seeking to use us to proclaim the Good News to people who do not know Him. Just as God had already appointed a widow to help Elijah, there are people—like that widow—who will help us in our Zarephath experience. Through us, they too will be blessed.

Yes, dear ones, we are not abandoned in our painful Zarephath experiences. Just as God stood by Elijah and helped him, there is One who stays with us and helps us in that pressing hour. He is right there with us. He dwells within our frail bodies and works through us. Yes, as it says in 2 Corinthians 4:7:

"But we have this treasure in earthen vessels, so that the surpassing greatness of the power will be of God and not from ourselves."

Therefore, just as the flour and oil were miraculously multiplied through Elijah for the widow during the famine, even if we live amidst the pressures of our times of suffering, we can help people who do not know God and make Him known to them. To do that, we must first stop brooding over our sufferings and problems, pack up, and go to Zarephath.

It was with this exact perspective that the Apostle Paul went out to preach the gospel. That is why he boldly declares in 2 Corinthians 4:8–9:

"We are afflicted in every way, but not crushed; perplexed, but not despairing; persecuted, but not forsaken; struck down, but not destroyed."

This is the Zarephath experience.

God looks at each of His children who know Him and says: "Arise, go to Zarephath, which belongs to Sidon, and stay there; behold, I have commanded a widow there to provide for you." Yes, let us carry our afflictions and go to Zarephath, not only for our own people, but to proclaim the Good News to others as well.

✍️ Bro. M. Geo Prakash