When We Refuse to Listen to God's Voice (Luke 11:50–51)

                                                

                                                    - Sr. Amutha ICM

In today's Gospel, Jesus says that this generation will be held responsible for the blood of all the prophets, from Abel to Zechariah. What does He mean by these words? Why does He mention Abel and Zechariah, and what message does this have for us today?

From Abel to Zechariah, we see the tragic consequences of jealousy, injustice, resistance to truth, and the refusal to change. Jesus reminds us that we cannot escape responsibility by condemning the sins of previous generations while repeating their attitudes in our own lives.

The blood of Abel continues to cry out and calls us through those suffer injustice, abuse, exploitation, protect life and care for one another. The blood of Zechariah challenges those who honour the prophets of the past by building memorials while rejecting God's message in the present.  This can happend to us, too. We may honour the saints and celebrates their feasts yet become defensive when someone points out our mistakes. Both remind us that God sees the suffering of the innocent and calls His people to live with justice, and compassion.

Let us not be people who honour God's messengers but reject their message. Instead, let us become people who listen to God's voice, recognise the suffering of others, stand for justice, accept correction with humility, and keep the truth of the Gospel into practice. Every day, we have a choice: to silence the truth or listen to it; to ignore suffering or respond with compassion.

Lord Jesus, open our hearts to Your truth. Give us the humility to listen, the courage to speak the truth with love, and the compassion to stand with those who suffer. May our lives reflect your love, justice, and mercy. and compassion. Amen.

கடவுளின் குரலைப் புறக்கணிப்பதிலிருந்து, அவரது உண்மையின்படி வாழ்வது வரை (லூக்கா 11:50–51)

இன்றைய நற்செய்தியில், ஆபேலின் இரத்தம் முதல் செக்கரியாவின் இரத்தம் வரை இயேசு குறிப்பிடுகிறார். காயீன் பொறாமையினால் தன் சகோதரன் ஆபேலைக் கொன்றான் (தொடக்க நூல் 4:8–10). கடவுளிடம் திரும்பி வருமாறு மக்களை அழைத்ததால், செக்கரியா ஆலய முற்றத்தில் கல்லால் எறிந்து கொல்லப்பட்டார் (2 குறிப்பேடு 24:20–22).

இந்த நிகழ்வுகள் ஒரு வேதனையான உண்மையை நமக்குச் சொல்கின்றன: பல நேரங்களில், நம்மை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய கடவுளின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, நம்மைக் குறைகளை எடுத்துச் சொல்லுகிறவர்களை நாம் எதிர்க்கிறோம். முற்கால இறைவாக்கினர்களைப் போற்றுகிறோம்; ஆனால் இன்று யாராவது நம் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினால், அதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்குகிறோம். இது நம்முடைய வாழ்விலும் நடக்கலாம்.

ஆபேலின் இரத்தம் இன்றும் அநீதியாலும், துன்புறுத்தலாலும், சுரண்டலாலும் பாதிக்கப்படுகிறவர்களின் வழியாகக் குரல் எழுப்புகிறது. நாம் யாரையும் உடலளவில் காயப்படுத்தாவிட்டாலும், கடுமையான வார்த்தைகளாலும், அக்கறையின்மையாலும், அநீதியைக் கண்டும் காணாமல் இருப்பதாலும் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தலாம்.

அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, யாராவது நம் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும்போது தாழ்மையோடு ஏற்றுக்கொள்கிறோமா? துன்பப்படுகிறவர்களுக்கு ஆதரவாக நிற்கிறோமா? கடவுளின் தூதர்களைப் சொல்லும் உண்மையைப் புறக்கணிக்க வேண்டாம். கடவுளின் குரலுக்குச் செவிகொடுத்து, திருத்தத்தைத் தாழ்மையுடன் ஏற்று, நீதிக்காகத் துணிந்து நின்று, துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்வோம்.

அன்பு இயேசுவே, உமது உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறந்த மனதை எங்களுக்குத் தாரும். எங்கள் தவறுகளைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ளவும், நீதிக்காகத் துணிந்து நிற்கவும், துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்ளவும் எங்களுக்கு அருள்தாரும். எங்கள் வாழ்வு உமது அன்பையும் உண்மையையும் வெளிப்படுத்துவதாக. ஆமென்.

Sr. அமுதா ICM