🦋 Meditation verse - எசேக்கியேல் 13 : 10 / Ezekiel 13:10

"ஆதவன்" தியானம் - 1980

ஜூலை 10, வெள்ளி  2026     

"சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானமென்று சொல்லி, அவர்கள் என் ஜனத்தை மோசம் போக்குகிறார்கள்; ஒருவன் மண்சுவரை வைக்கிறான்; இதோ, மற்றவர்கள் சாரமில்லாத சாந்தை அதற்குப் பூசுகிறார்கள்." ( எசேக்கியேல் 13 : 10 )

தேவனோடு நாம் தனிப்பட்ட உறவை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டியது மிகவும் அவசியம். ஆனால் இன்று பொதுவாக இப்படித் தனிப்பட்ட  தேவ ஐக்கியத்தில் வளர்ந்துள்ள விசுவாசிகள் மிகக் குறைவாகவே இருக்கின்றனர். எனவே விசுவாசிகள் பலரும் தங்களைக்குறித்தும் தங்களது வாழ்கையினைக் குறித்தும்  அறிந்திட  கிறிஸ்துவின் ஊழியர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் ஊழியர்களை நாடிஓடுகின்றனர். 

தங்களிடம் வரும் விசுவாசிகளுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளைக் கூறினால்தான் அவர்கள் மறுபடியும் தங்களை நாடி வருவார்கள், தங்கள் வருமானமும் பெருகும் என்பதால் இந்த ஊழியர்கள்  மக்களுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளைக்கூறி அனுப்புகின்றனர்.  இதனையே இன்றைய தியான வசனம், "சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானமென்று சொல்லி, அவர்கள் என் ஜனத்தை மோசம் போக்குகிறார்கள்" என்று கூறுகின்றது. ஒரு ஊழியர் மட்டுமல்ல, பெரும்பாலான ஊழியர்களும் இப்படியே தொடர்ந்து விசுவாசிகளை பொய்ச்சொல்லி ஏமாற்றுகின்றனர். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனம் தொடர்ந்து,  "ஒருவன் மண்சுவரை வைக்கிறான்; இதோ, மற்றவர்கள் சாரமில்லாத சாந்தை அதற்குப் பூசுகிறார்கள்" என்று கூறுகின்றது. உண்மையான தேவ ஊழியன் மக்களது ஆத்தும பலவீனத்தை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தவேண்டும். அவர்களது பாவங்களை வெளிப்படுத்திக்கொடுத்து மக்கள் மனம்திரும்ப வழி கூறவேண்டும். நாத்தான் தீர்க்கதரிசி இப்படித்தான் தாவீதின் பாவத்தை உணர்த்திக்கொடுத்து அவரை மனம் திரும்பச் செய்தார். 

ஆனால், இப்படிப்பட்ட ஊழியர்கள் இன்று விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவுக்குத்தான் இருப்பார்கள் என்று கருதுகின்றேன். எனது ஆரம்பகாலத்தில் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் என்னை வழிநடத்திய இந்தியன் பெந்தேகோஸ்தே சபை (I.P.C) பாஸ்டர் ஜான்சன் டேவிட் அவர்கள் இப்படிப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரம்பெற்ற உண்மையுள்ள ஊழியராக இருந்தார்கள். அதாவது, இன்றைய தியான வசனத்தின்படி அவருக்கு சாரமில்லாத சாந்தைப் பூசத்தெரியவில்லை என்றுதான் கூறவேண்டும். அவர் யாரையும் முகத்தாட்சணியம் இல்லாமல் கடிந்துகொள்வார். தவறை கண்டித்து எச்சரிப்பார். அவரது வழிநடத்துதல்தான் நான் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடைய உதவியது. ஆனால், அவரைப் பலருக்குப் பிடிக்காது. காரணம், அவரது இந்தக் கண்டிப்பை அவர்கள் விரும்புவதில்லை.   

அன்பானவர்களே, நாம் நமக்கு ஆறுதலும் ஆசீர்வாதமும் கூறி நம்மை மகிழ்விக்கும் ஊழியர்களையே நாடி ஓடுவோமானால் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முன்னேறமுடியாது. ஆம், "இப்படிச் சுவரிலும், அதற்குச் சாரமில்லாத சாந்தைப் பூசினவர்களிலும் நான் என் உக்கிரத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டு: சுவருமில்லை, அதற்குச் சாந்துபூசினவர்களுமில்லை. எருசலேமைக்குறித்துத் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லி, சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானம் உண்டென்று தரிசனங்காண்கிற இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசிகள் இல்லாமற்போவார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறார்." ( எசேக்கியேல் 13 : 15, 16 )

இந்த வசனத்தின் எச்சரிப்பை நாம் கவனிக்கவேண்டும். அதாவது, ஊழியர்களை நாடி வந்த விசுவாசிகளாகிய  சுவருமில்லை, அதற்குச் சாந்துபூசின ஊழியனுமில்லை என்று அழிந்துபோவார்கள்.  ஆம், சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானம் உண்டென்று தரிசனங்காண்கிற  தீர்க்கதரிசிகள் இல்லாமற்போவார்கள் என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். மிகக்கடினமான எச்சரிப்பல்லவா இது?

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை விளையாட்டல்ல; தேவனுடைய ஊழியம் பணம் சம்பாதிப்பதற்கும் மக்கள் கூட்டத்தைச் சேர்த்துத் தங்களைத் தாங்களே மகிமைப்படுத்தவுமல்ல.  எச்சரிக்கையாக இருந்து மனம் திரும்புவோம். உண்மையான ஆவிக்குரிய அனுபவத்தோடு வளர்ந்திட தேவனோடு தனிப்பட்ட உறவினை வளர்த்துக்கொள்வோம். அதற்கு முதற்படியாக நமக்கு வழிகாட்ட ஏற்ற ஊழியர்களை தேவனே நமக்குக் கொடுக்க வேண்டுதல் செய்வோம். 

"ஆண்டவரே, நான் உம்மை அறியாத குருடனாக இருக்கின்றேன். எனக்கு வழிகாட்டும் உண்மையுள்ள ஆவிக்குரிய ஊழியரை எனக்குக் காண்பித்தருளும்" என வேண்டுதல் செய்வோம். அப்போது, "உங்களுக்கு என் இருதயத்துக்கு ஏற்ற மேய்ப்பர்களைக் கொடுப்பேன், அவர்கள் உங்களை அறிவோடும் புத்தியோடும் மேய்ப்பார்கள்" ( எரேமியா 3 : 15 ) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்          

"AATHAVAN" Meditation – 1980

Friday, July 10, 2026

"It is definitely because they have misled My people by saying, 'Peace!' when there is no peace. And when anyone builds a wall, behold, they plaster it with whitewash." — Ezekiel 13:10 (NASB)

It is essential for us to cultivate a personal relationship with God. Today, however, believers who grow through this kind of personal fellowship with Him are generally very few. Consequently, many believers run after ministers who claim to be servants of Christ, seeking to learn about themselves and their lives.

These ministers believe that unless they offer soothing words, believers will not return to them, and their income will not grow. Therefore, they send people away with comforting assurances. This is precisely what today’s meditation verse highlights: "It is definitely because they have misled My people by saying, 'Peace!' when there is no peace." It is not just one minister—most ministers continue to deceive believers with lies in this manner.

Today’s meditation verse continues to describe this: "And when anyone builds a wall, behold, they plaster it with whitewash." A true servant of God must expose the spiritual weaknesses of the people. They should point out their sins and guide them toward repentance. Prophet Nathan did exactly this—he made King David aware of his sin and brought him to repentance.

However, I believe that such genuine ministers can be counted on one's fingers today. In the early days of my spiritual journey, Pastor Johnson David of the Indian Pentecostal Church (I.P.C.) was a faithful servant endowed with prophetic gifts who guided me. Simply put, according to today’s verse, he did not know how to apply untampered mortar or whitewash! Without partiality, he would rebuke anyone, convicting them of their errors and warning them. His leadership helped me grow in my spiritual life, though many did not like him because they disliked his firm discipline.

Dearly beloved, if we run only after ministers who offer us comfort and blessings to make us happy, we cannot progress in our spiritual life. Indeed:

"'I will spend My wrath on the wall and on those who have plastered it with whitewash; and I will say to you, "The wall is gone and those who plastered it are gone, along with the prophets of Israel who prophesy to Jerusalem, and who see a vision of peace for her when there is no peace," declares the Lord GOD.'" — Ezekiel 13:15–16 (NASB)

We must pay close attention to the warning in this Scripture. Both the believers who sought out these ministers (the wall) and the ministers who plastered it (with whitewash) will perish. Yes, the Lord GOD says that the prophets who see visions of peace when there is no peace will cease to exist. Isn't this a profoundly serious warning?

The spiritual life is not a game. Ministry is not meant for making money or gathering crowds to glorify oneself. Let us be cautious and repent. To grow in a genuine spiritual experience, let us cultivate a personal relationship with God. As a first step, let us pray that God Himself will provide us with the right ministers to guide us.

Let us pray:

"Lord, I am blind and do not know You. Show me a faithful spiritual minister who can guide me."

When we do, the Lord GOD promises:

"Then I will give you shepherds after My own heart, who will feed you knowledge and understanding." —  Jeremiah 3:15 (NASB)

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 1 : 50 / Luke 1:50

 "ஆதவன்" தியானம் - 1979

ஜூலை 09, வியாழன் 2026     

"அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது." ( லுூக்கா 1 : 50 )

கடவுளின் இரக்கத்தைப் பெறுவதற்கு மனிதர்கள் பல்வேறு கடினமான முயற்சிகளைச் செய்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். இதற்காகப் பல்வேறு ஆலயங்களில் கடினமானச்  செயல்களை மனிதர்கள் செய்கின்றனர். கம்பியால் கன்னத்தில் துளையிட்டுக்கொள்கின்றனர், நாக்கில் துவாரமிட்டு கம்பிகளைச் சொருகிக்கொள்கின்றனர், அங்கப்பிரதட்சணம்  எனக் கூறித் தரையில் உருள்கின்றனர், நெருப்பின்மேல் நடக்கின்றனர், தட்டுகள் இல்லாமல் தரையில் உணவை வைத்து மண்சோறு உண்கின்றனர், இன்னும் இதுபோலப்  பல்வேறு முறைகளில் தங்களது உடலை வருத்திக்கொள்கின்றனர். 

ஆனால் இத்தகைய கடின முயற்சி எதுவும் இல்லாமலேயே தேவனது இரக்கத்தை நாம் பெறமுடியும். அதனையே இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு,  "அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது" என்று கூறுகின்றது. ஆம்  அன்பானவர்களே, கடினமான முயற்சிகளல்ல தேவனுக்குப் பயந்த ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலே போதும், நாம் அவரது இரகத்தைப் பெறமுடியும். 

நமது அருமை ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவும் அவரது சுமை மெதுவாயும், இலகுவாயும் இருக்கிறது என்று கூறவில்லையா?  ஆம்,  "வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன். நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாய் இருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். என் நுகம் மெதுவாயும், என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது" ( மத்தேயு 11 : 28-30 ) என்கின்றார் கிறிஸ்து.

தேவனுக்குப் பயந்து வாழ்வதுதான் அவர் கூறும் எளிதான வழி. தேவனுக்குப் பயப்படுதல் என்பது அவர் வெறுக்கும் தீமையான காரியங்களைச் செய்யாமல் இருப்பதுதான். "தீமையை வெறுப்பதே கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயம்; பெருமையையும், அகந்தையையும், தீய வழியையும், புரட்டுவாயையும் நான் வெறுக்கிறேன்." ( நீதிமொழிகள் 8 : 13 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

மேலும், பெருமையை விட்டு மனத் தாழ்மையோடு நாம் நடக்கும்போது  தேவன் தனது கிருபையினை அளிப்பதால் நமது சுமை எளிதாகின்றது. "அந்தப்படி, இளைஞரே, மூப்பருக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். நீங்களெல்லாரும் ஒருவருக்கொருவர் கீழ்ப்படிந்து, மனத்தாழ்மையை அணிந்துகொள்ளுங்கள்; பெருமையுள்ளவர்களுக்கு தேவன் எதிர்த்து நிற்கிறார், தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபை அளிக்கிறார்." ( 1 பேதுரு 5 : 5 )

இன்று பல கிறிஸ்தவர்களும்கூட பிற மத நண்பர்கள் செய்வதைப்பார்த்துத் தாங்களும் சில கடினமான உடலை வருத்தும் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். மனிதர்கள் வேண்டுமானால் இத்தகைய செயல்களைப்பார்த்து பரிதாபம்கொண்டு இரங்கலாம், ஆனால் தேவனோ மனம்திரும்பிய தாழ்மையான உள்ளத்தைக்கண்டு மட்டுமே பரிதாபம் கொண்டு இரக்கம் காட்டுவார். 

நமது  உடலை வருத்தாமல் ஆத்துமாவில் நமது செயல்களுக்காக வருந்துவோம். தேவனுக்குப் பயந்த ஒரு ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையினை வாழ நம்மை ஒப்புக்கொடுப்போம். அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அவர்களது  தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

"AATHAVAN" Meditation - 1979

July 09, Thursday, 2026

"AND HIS MERCY IS UPON GENERATION AFTER GENERATION TOWARD THOSE WHO FEAR HIM." (Luke 1:50, NASB)

We often observe people undergoing various arduous efforts to obtain the mercy of God. In various temples, people perform difficult acts of penance: they pierce their cheeks with metal rods, insert skewers through their tongues, perform angapradakshinam (rolling their bodies on the ground around the temple), walk on fire, or eat food directly off the ground without plates. In these ways and many others, they inflict suffering upon their own bodies.

However, we can receive the mercy of God without any such rigorous efforts. Today’s meditation verse tells us exactly this: "And His mercy is upon generation after generation toward those who fear Him." Yes, beloved, it is not through difficult physical labours, but by living a life that fears God, that we receive His mercy.

Did our precious Lord Jesus Christ not say that His burden is gentle and light? Indeed, Christ declares:

"Come to Me, all who are weary and heavy-laden, and I will give you rest. Take My yoke upon you and learn from Me, for I am gentle and humble in heart, and YOU WILL FIND REST FOR YOUR SOULS. For My yoke is easy and My burden is light." (Matthew 11:28-30, NASB)

Living in the fear of God is the simple path He prescribes. Fearing God means abstaining from the evil things He hates. The Lord God says:

"The fear of the LORD is to hate evil; Pride and arrogance and the evil way and the perverted mouth, I hate." (Proverbs 8:13, NASB)

Furthermore, when we abandon pride and walk with humility, God grants us His grace, making our burden light.

"You younger men, likewise, be subject to your elders; and all of you, clothe yourselves with humility toward one another, for GOD IS OPPOSED TO THE PROUD, BUT GIVES GRACE TO THE HUMBLE." (1 Peter 5:5, NASB)

Today, even many Christians, seeing the actions of friends from other religions, engage in similar body-mortifying rituals. Human beings might look upon such actions with pity, but God shows mercy only when He sees a repentant, humble heart.

Instead of afflicting our bodies, let us afflict our souls with sorrow for our sins. Let us commit ourselves to living a spiritual life that fears God. His mercy is not only for those who fear Him, but it extends to their generation after generation.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ஓசியா 6 : 1 / Hosea 6:1

"ஆதவன்" தியானம் - 1978

ஜூலை 08, புதன் 2026     

"கர்த்தரிடத்தில் திரும்புவோம் வாருங்கள்; நம்மைப் பீறினார், அவரே நம்மைக் குணமாக்குவார்; நம்மை அடித்தார், அவரே நம்முடைய காயங்களைக் கட்டுவார்." ( ஓசியா 6 : 1 )

குழந்தைகளைத் தண்டித்துக் கண்டித்து வளர்க்கவேண்டியது அவசியம். இன்று பெரும்பாலும் பெற்றோர்கள் அப்படிக் குழந்தைகளைத் தண்டிப்பதில்லை. முன்பு பள்ளிக்கூடங்களில் ஆசிரியர்கள் தவறு செய்யும் மாணவர்களைக் கண்டித்துத் திருத்தினார்கள். ஆனால் இன்று அப்படியல்ல, குழந்தைகளைத் தண்டிக்கும் ஆசிரியர் நீதிமன்றங்களில் தண்டனை பெறுகின்றார். இதன் விளைவே இன்று நாம் காணும் சமூக சீர்கேடுகள்.  ஆம், பிள்ளைகளைக் கண்டித்து வளர்க்கவே வேதம் அறிவுறுத்துகின்றது. "பிள்ளையை தண்டியாமல் விடாதே; அவனைப் பிரம்பினால் அடித்தால் அவன் சாகான்." ( நீதிமொழிகள் 23 : 13 )

குழந்தைகள் தவறு செய்யும்போது நல்ல  தாய் தந்தையர்கள் அவர்களைத் தண்டிப்பதுண்டு. சில வேளைகளில் தாய் தனது குழந்தையைப் பலமாக அடித்துவிட்டால், பின்னர் அவளே அந்தக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவாள். இதுபோலவே தேவன் நம்மையும் நடத்துகின்றார். தண்டனையைத் தரும் அவரே நமக்கு ஆறுதலையும் அளிக்கின்றார். 

சிலவேளைகளில் நாம் சோதனை, துன்பங்களில் அகப்படுவதற்கு  நமது தவறுகளும் பாவங்களும் காரணமாக இருக்கலாம்; அவை தேவன் தரும் தண்டனையாக இருக்கலாம்.  ஆனால் நமது தேவன் இரக்கமும் கிருபையும் உள்ளவராக இருப்பதால் நாம் மனம்வருந்தி மன்னிப்புக் கேட்கும்போது நம்மை அணைத்துக்கொள்கின்றார். இதனையே யோபுவும், "அவர் காயப்படுத்திக் காயங்கட்டுகிறார்; அவர் அடிக்கிறார், அவருடைய கை ஆற்றுகிறது" ( யோபு 5 : 18 ) என்று கூறுகின்றார். 

இப்படித் தேவன் நம்மைத் தண்டிப்பதற்குக் காரணம் அவர் நம்மைத் தனது பிள்ளைகளாக எண்ணி நடத்துவதால்தான். ஆம்,  "நீங்கள் சிட்சையைச் சகிக்கிறவர்களாயிருந்தால் தேவன் உங்களைப் புத்திரராக எண்ணி நடத்துகிறார்; தகப்பன் சிட்சியாத புத்திரனுண்டோ?" ( எபிரெயர் 12 : 7 ) நாம் நமது பிள்ளைகளைத்தான் தண்டிக்கமுடியும், அடுத்தவர்களது பிள்ளைகளையல்ல. ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் அவரது பிள்ளைகளாக இருப்பதால் தேவன் நாம் தவறுசெய்யும்போது நம்மைத் தண்டிக்கின்றார். "இதோ, தேவன் தண்டிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்; ஆகையால் சர்வவல்லவருடைய சிட்சையை அற்பமாக எண்ணாதிரும்" ( யோபு 5 : 17 ) என ஆலோசனைத் தருகின்றார் யோபு. 

நமது தாய்தந்தையர்கள் நம்மை எப்போதும் தண்டிப்பதில்லை. எது நமக்கு நல்லது என்று அவர்கள் கருத்தினார்களோ அவற்றை நாம் செய்யாதபோது நம்மைத் தண்டித்தார்கள். நாம் குறிப்பிட்டப் பருவவயதை அடைந்தபின்னர் அவர்கள் நம்மைத் தண்டிப்பதில்லை. ஆனால் தேவனோ நாம் அவரது பரிசுத்த இராஜ்ஜியத்துக்குத்  தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகும்படி நம்மை நமது வாழ்வின் இறுதிவரைத் தண்டித்து நடத்துகின்றார். இதனையே நாம் எபிரெயர் நிருபத்தில், "அவர்கள் தங்களுக்கு நலமென்று தோன்றினபடி கொஞ்சக்காலம் சிட்சித்தார்கள்; இவரோ தம்முடைய பரிசுத்தத்துக்கு நாம் பங்குள்ளவர்களாகும் பொருட்டு நம்முடைய பிரயோஜனத்துக்காகவே நம்மைச் சிட்சிக்கிறார்." ( எபிரெயர் 12 : 10 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

நமது எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் தேவனது தண்டனையே காரணமாக இருக்கமுடியாது. எனினும் நாம் நெருக்கடிகளுக்கு உள்ளாகும்போது நாம் நம்மையே நிதானித்துப்பார்த்து நம்மைத் திருத்திக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். ஆம் அன்பானவர்களே, துன்பங்களால்  அவதிப்படும்போது நாம் கலக்கமடையத் தேவையில்லை. தேவன் துன்பங்கள் வழியாக நமக்கு நன்மையே செய்கின்றார். காரணம், அவரைவிட்டு நாம் விலகிப்போகாமல் இருப்பது துன்பங்களால்தான். 

மனிதர்களது வாழ்வு  பிரச்சனைகளும் துன்பங்களும் இல்லாமல் ஒரே மகிழ்ச்சியும் சந்தோஷமுமாக இருக்குமானால் யாரும் தேவனைத் தேடப்போவதில்லை. துன்பங்களால் அவதிப்படுவோர்களைப் பார்த்துக் கூறப்பட்ட வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம்.  எனவே, துன்பநேரங்களில் நமது வாழ்வை ஆராய்ந்துபார்த்துக்  கர்த்தரிடத்தில் திரும்புவோம். ஆம், நம்மைப் பீறினார், அவரே நம்மைக் குணமாக்குவார்; நம்மை அடித்தார், அவரே நம்முடைய காயங்களைக் கட்டுவார் எனும் வார்த்தைகளின்படி கிருபையின் தேவன் நம்மை ஆறுதல்படுத்துவார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

"AATHAVAN" Meditation – 1978

July 08, Wednesday 2026

"Come, let us return to the Lord. For He has torn us, but He will heal us; He has wounded us, but He will bandage us." — Hosea 6:1

It is essential to raise children with discipline and correction. Today, most parents do not discipline their children in this manner. In the past, teachers in schools corrected and reformed students who made mistakes. But today, that is not the case; a teacher who disciplines a child faces punishment in court. The social degradation we see today is the result of this. Yes, the Scripture advises us to raise children with correction:

"Do not hold back discipline from the child; although you strike him with the rod, he will not die." — Proverbs 23:13

When children do wrong, good mothers and fathers discipline them. Sometimes, if a mother strikes her child severely, she is the very one who later comforts and fondles that child. God leads us in the same way. The very One who brings discipline also provides us comfort.

Sometimes, our own mistakes and sins may be the cause of our trials and sufferings; they may be the discipline that God sends. However, because our God is merciful and gracious, He embraces us when we repent and seek forgiveness. Job expresses this beautifully:

"For He inflicts pain, and gives relief; He wounds, and His hands also heal." — Job 5:18

The reason God disciplines us like this is because He treats us as His own children. Yes,

"It is for discipline that you endure; God deals with you as with sons; for what son is there whom his father does not discipline?" — Hebrews 12:7

We can only discipline our own children, not the children of others. Yes, dearly beloved, because we are His children, God corrects us when we stray. Job counsels us:

"Behold, how happy is the man whom God reproves, so do not reject the discipline of the Almighty." — Job 5:17

Our parents do not discipline us forever. They corrected us when we failed to do what they considered good for us. Once we reached a certain age, they stopped disciplining us. But God corrects and guides us until the very end of our lives so that we may be worthy of His holy kingdom. We read of this in the Epistle to the Hebrews:

"For they disciplined us for a short time as seemed best to them, but He disciplines us for our good, so that we may share His holiness." — Hebrews 12:10

Not all of our sufferings are caused by God's discipline. Nevertheless, when we face crises, it is essential to examine ourselves and correct our ways. Yes, dearly beloved, we do not need to be troubled when we suffer through afflictions. God works for our good through these trials. Indeed, it is often through suffering that we are kept from wandering away from Him.

If human life were filled only with joy and happiness, free from problems and trials, no one would seek God. Today’s meditation verse is spoken directly to those who are suffering from afflictions. Therefore, in times of trouble, let us examine our lives and return to the Lord. Yes, according to the words—He has torn us, but He will heal us; He has wounded us, but He will bandage us—the God of grace will comfort us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 / 1 Corinthians 15:19

"ஆதவன்" தியானம் - 1977

ஜூலை 07, செவ்வாய் 2026     

"இம்மைக்காகமாத்திரம் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக இருப்போம்." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 )

பொதுவாக கடவுளை விசுவாசித்து வாழும் மக்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று எல்லோரும் கூறுகின்றனர். உலகினிலுள்ள எல்லா மதங்களிலும்  அந்தந்த மத விசுவாசிகள் உண்டு. ஆனால் எல்லோரும் ஆன்மீகவாதிகளா என்பதுதான் கேள்வி. 

ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் உண்மையில் அவர்கள் தங்களது ஆன்மாவைக் குறித்த அக்கறையுள்ளவர்களாகவும் அந்த ஆன்மா வாழ்வடைந்திருக்க ஏற்றச் செயல்பாடுகளைச்  செய்பவர்களாகவும் இருக்கவேண்டும். ஆனால் நாம் இன்று உலகினில் பார்க்கும் தங்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்ளும் பலரும்  இப்படித் தங்கள் ஆன்மாவைக்குறித்துச் சிந்திக்கின்றார்களா என்பது கேள்விக்குறிதான்.  

எந்த மதத்தினரின் ஆலயங்களாய் இருந்தாலும் பெரும்பாலான ஆலயங்களில் நாம் மக்களது வேண்டுதல்களையும் விண்ணப்பங்களையும், அவர்களது பொருத்தனைகளையும் கவனித்துப்பார்த்தால் 100 சதவிகிதம் அவை அவர்களது உலகத் தேவைகளைப்பற்றியதாகவே இருப்பதை நாம் பார்க்கலாம்.  தங்களது நோய்கள் நீங்கவேண்டும், பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு கிடைக்கவேண்டும், பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் நடக்கவேண்டும், குழந்தைப்பேறு கிடைக்கவேண்டும், படித்த தங்களது பிள்ளைகளுக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கவேண்டும் என்பனபோன்ற  வேண்டுதல்களாகவே இவர்களது வேண்டுதல்கள் இருப்பதை நாம் பார்க்கின்றோம். 

கிறிஸ்தவ ஆலயங்களிலும் ஜெபிக்கும் பல குருக்களும் இந்தக் கருத்துகளுக்காகவே ஜெபிக்கின்றனர். அங்கு வரும் விசுவாசிகளும் இப்படியே இருக்கின்றனர். கிறிஸ்தவ கன்வென்சன் கூட்டங்களில் இதுபோன்ற போதனைகளையும் சாட்சிகளையும்தான் நாம் பெரும்பாலும் பார்க்க, கேட்க முடிகின்றது.  

இப்படி வேண்டுதல் செய்பவர்கள் பரிதபிக்கத்தக்கவர்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. காரணம், இவர்கள் வாழ்வில் தேவனை அறியாமலேயே மரணமடைகின்றனர்; தேவன் ஆயத்தம்பண்ணியுள்ள நித்திய ஜீவனை இழக்கின்றனர்.  ஆம் அன்பானவர்களே, எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம் நம்மை எச்சரிக்கின்றது.  இம்மைக்காக மட்டும் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்கள். மட்டுமல்ல, நாம் நம்மை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்வது பொய்.      

ஒருவேளை இப்படி விண்ணப்பம் செய்து நமது தேவைகளை நாம் பெற்றுக்கொண்டதாலும் அது தேவன் தனது கிருபையால் தருவதே தவிர அப்படிக் கிடைப்பதால் நமது ஆத்துமாவுக்கு அதனால் எந்தப் பலனுமில்லை. கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத மக்களும் உலகினில் எல்லா செல்வங்களையும் பெற்று நலமாக வாழ்கின்றனர்.  என்னோடு பணியாற்றிய கடவுள் நம்பிக்கையில்லாத நண்பர் இப்போதும் கடவுள் எதிர்ப்புக் கருத்துக்களை எழுதியும் பேசியும்  வருகின்றார். அவரது மொத்தக் குடும்பத்தாரும் அதே உறுதியில்தான் இருக்கின்றனர். அவரது பிள்ளைகளும் நல்ல உலகவேலையில்தான் இருக்கின்றனர். 

அன்பானவர்களே, நாம் ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் முதலில் நாம் நமது ஆத்துமாவைக்குறித்து எண்ணமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும்; அந்த ஆத்துமாவில் தேவனது பிரசன்னத்தை உணரவேண்டும்; தேவன்மேலுள்ள ஆசையே நம்மில் மேலானதாக இருக்கவேண்டும்; தேவனோடு நெருங்கிய அன்புறவு நமக்கு இருக்கவேண்டும். தேவனது வழிநடத்துதலையும்,  இந்த உலக வாழ்க்கைக்குப் பின்னரும் நமது ஆத்துமா வாழ்கின்றது,  அது நித்திய பரலோக இன்பமாக அல்லது நித்திய நரகஅக்கினியாக இருக்கலாம் எனும் உணர்வும் இருக்கவேண்டும். 

இவை எதுவும் இல்லாமல் வெறுமனே ஆலயங்களுக்குச் சென்று நமது உலகத் தேவைகளுக்காக விண்ணப்பம் செய்துகொண்டிருப்போமென்றால் நாம் ஆன்மீகவாதிகள் அல்ல; உண்மையான கிறிஸதவர்களும் அல்ல. ஆம், இதனையே நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்." ( மத்தேயு 6 : 33 ) என்று கூறினார். 

இம்மைக்காக மட்டுமே  நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கைக்கொண்டு  எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக மாறிப்போகாமல் இருப்போம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

"AATHAVAN" Meditation - 1977

July 07, Tuesday 2026

“If we have hoped in Christ in this life only, we are of all men most to be pitied.” — 1 Corinthians 15:19

Generally, people who live believing in God are referred to by everyone as spiritual people. Every religion in the world has its own believers. However, the real question is whether everyone is truly spiritual.

If people are genuinely spiritual, they ought to be concerned about their soul and actively engage in things that bring life to it. But looking at many in the world today who claim to be spiritual, it is a big question mark whether they actually give any thought to their soul.

Whether we observe the places of worship of any religion, if we look closely at the prayers, requests, and vows of the people, we can see that almost 100% of them revolve around their worldly, material needs. We see that their prayers are constantly focused on things like healing from sickness, finding solutions to problems, getting their children married, bearing children, or finding suitable jobs for their educated children.

Even in Christian churches, many ministers pray for these exact intentions. The believers who come there are no different. In Christian convention meetings, these are the types of teachings and testimonies we predominantly see and hear.

Today's meditation verse declares that those who pray like this are to be pitied. The reason is that they pass away without ever truly knowing God in their lives; they lose out on the eternal life that God has prepared for them. Yes, dearly beloved, this is why today's meditation verse warns us. If we have hoped in Christ in this life only, we are to be pitied. Furthermore, claiming to be spiritual under those conditions is simply a lie.

Even if we receive what we ask for through such prayers, it is only because God grants it out of His grace; obtaining it brings no benefit to our soul. Even people who have no faith in God possess all kinds of wealth and live well in this world. A friend who used to work with me has no belief in God, and even now, he continues to write and speak against the concept of God. His entire family stands firm in that same conviction. His children are also well-settled in good, worldly jobs.

Dearly beloved, if we are truly spiritual, we must first have a deep concern for our soul. We must experience the presence of God within that soul; our desire for God must be the supreme desire in us, and we must share a close, loving relationship with Him. We must possess a sense of God's guidance and a constant awareness that our soul lives on even after this worldly life—whether that means eternal heavenly joy or the eternal fire of hell.

Without any of this, if we merely go to churches and keep praying only for our worldly needs, we are not spiritual people; nor are we true Christians. Yes, this is exactly what our Lord Jesus Christ spoke about:

“But seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be added to you.” — Matthew 6:33

Let us not place our hope in Christ for this life only, lest we become people who are, of all men, most to be pitied.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

          

🦋 Meditation verse - ஓசியா 8 : 12 / Hosea 8:12

 "ஆதவன்" தியானம் - 1976

ஜூலை 06, திங்கள் 2026     

"என் வேதத்தின் மகத்துவங்களை அவர்களுக்கு எழுதிக்கொடுத்தேன்; அவைகளை அந்நியகாரியமாக எண்ணினார்கள்." ( ஓசியா 8 : 12 ) 

தேவன் மனிதர்களது நல்வாழ்வுக்காக பல்வேறு கட்டளைகளையும் அந்தக் கட்டளைகளைக் கடைபிடித்து வாழ்ந்த பரிசுத்தவான்களது வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் நமக்கு வேதாகமாகத் தந்துள்ளார். காரணம், நாம் அவைகளை உணர்ந்து, அவற்றின்படி வாழ்ந்து நித்தியஜீவனை அடையவேண்டும் என்பதற்காகவே. இதற்காகவே தேவன் ஆரம்ப காலங்களில் தீர்க்கதரிசிகள்மூலம் பல்வேறு விதங்களில்  பேசினார். இறுதியில் தமது குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துமூலம் பேசினார். இவைகளே வேதாகமத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 

"பூர்வகாலங்களில் பங்குபங்காகவும் வகைவகையாகவும், தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாய்ப் பிதாக்களுக்குத் திருவுளம்பற்றின தேவன், இந்தக் கடைசி நாட்களில் குமாரன் மூலமாய் நமக்குத் திருவுளம்பற்றினார்; இவரைச் சர்வத்துக்கும் சுதந்தரவாளியாக நியமித்தார், இவரைக்கொண்டு உலகங்களையும் உண்டாக்கினார்."( எபிரெயர் 1 : 1, 2 ) என்று வாசிக்கின்றோம்.

மேலும், இந்தத் "தீர்க்கதரிசனமானது ஒருகாலத்திலும் மனுஷருடைய சித்தத்தினாலே உண்டாகவில்லை; தேவனுடைய பரிசுத்த மனுஷர்கள் பரிசுத்த ஆவியினாலே ஏவப்பட்டுப் பேசினார்கள்" ( 2 பேதுரு 1 : 21 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், "எனது நியாயப்பிரமாணத்தின் கட்டளைகளை நான் அவர்களுக்காக எழுதியிருந்தும், அவை அந்நியமானவைகளாகக் கருதப்படுகின்றன" என வேதனையுடன் கூறுகின்றார் தேவன். அதாவது, இந்தக் கட்டளைகள் எங்களுக்கானவை அல்ல என்று மக்கள் கருதுகின்றார்கள் என்கிறார் தேவன். 

ஒவ்வொரு பள்ளியிலும்  கல்லூரியிலும் தங்களுக்கென சில விதிமுறைகள் வைத்திருப்பார்கள். அந்தப் பள்ளியிலோ கல்லூரியிலோ நாம் தொடர்ந்து பயிலவேண்டுமானால் அந்த விதிமுடைகளை நாம் பின்பற்றியாகவேண்டும். "இத்தகைய விதிமுறைகள் வேறு பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் இல்லை எனவே இவற்றைக் இங்கு நான் கடைபிடிக்கமுடியாது" என்று நாம் கூறமுடியாது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, வேறு மார்க்கங்களில் உள்ளதுபோல கிறிஸ்தவ மார்க்கம் நமக்குக் கற்றுத்தரவில்லை. நமது தேவன் பரிசுத்தர். எனவே கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் கட்டளைகளும் நாம் அவரைப்போல பரிசுத்தமடையவே எழுதப்பட்டுள்ளன. "நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள் என்று எழுதியிருக்கிறதே." ( 1 பேதுரு 1 : 16 )

தேவன் எழுதிக்கொடுத்த வேதாகம வார்த்தைகளை நாம் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அதிகம் நேசிக்கின்றோமோ, தியானிக்கின்றோமோ அதற்கேற்ப தேவன் நம்மை ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மேன்மையாக வைப்பார். எனவேதான் மோசே மூலம் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குத் தேவன் பின்வருமாறு  கூறினார்:-  "நீங்கள் என் வார்த்தைகளை உங்கள் இருதயத்திலும் உங்கள் ஆத்துமாவிலும் பதித்து, அவைகளை உங்கள் கையின்மேல் அடையாளமாகக் கட்டி, உங்கள் கண்களின் நடுவே ஞாபகக்குறியாக வைத்து, அவைகளை உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு உபதேசித்து, நீங்கள் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கிறபோதும், வழியிலே நடக்கிறபோதும், படுத்துக்கொள்ளுகிறபோதும், எழுந்திருக்கிறபோதும் அவைகளைக் குறித்துப் பேசுவீர்களாக. அவைகளை உங்கள் வீட்டு நிலைகளிலும் உங்கள் வாசல்களிலும் எழுதுவீர்களாக." ( உபாகமம் 11 : 19 - 21 )

தேவன் எழுதிக்கொடுத்துள்ள வேதாகமம் அந்நிய காரியமல்ல. அது நமக்கு வாழ்வுக்கான வழிகாட்டி. மோசே கூறியபடி அந்த வேத வசனங்களை நமது பிள்ளைகளுக்குச் சிறு வயதிலேயே நாம் கற்றுக்கொடுக்கவேண்டியது அவசியம்; அவற்றைக்குறித்து நமது பிள்ளைகளிடம் பேசவேண்டியது அவசியம். ஆம், "கட்டளையே விளக்கு, வேதமே வெளிச்சம், போதகசிட்சையே ஜீவவழி." ( நீதிமொழிகள் 6 : 23 ) தேவன் எழுதிக்கொடுத்த வேதத்தின் மகத்துவத்தை அலட்சியப்படுத்தாமல் மதித்து நடப்போம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                           

"AATHAVAN" Meditation - 1976

July 06, Monday 2026

"Though I wrote for him ten thousand precepts of My law, they are regarded as a strange thing." — Hosea 8:12

For the well-being of humanity, God has given us the Holy Bible, containing various commandments and the life experiences of the saints who lived by them. He did this so that we might understand them, live according to them, and attain eternal life. It was for this very purpose that, in ancient times, God spoke in many portions and in many ways through the prophets. In these last days, He has spoken to us through His Son, Jesus Christ. These are the truths recorded in the Bible.

We read in Hebrews 1:1–2:

"God, after He spoke long ago to the fathers in the prophets in many portions and in many ways, in these last days has spoken to us in His Son, whom He appointed heir of all things, through whom also He made the world."

Furthermore, concerning how Scripture came to be, 2 Peter 1:21 states:

"for no prophecy was ever made by an act of human will, but men moved by the Holy Spirit spoke from God."

Yet, God speaks with deep sorrow: "Though I wrote for him ten thousand precepts of My law, they are regarded as a strange thing." In other words, God is saying that people view these commandments as if they do not apply to them.

Every school and college has its own set of rules and regulations. If we wish to continue studying in that school or college, we must abide by those rules. We cannot excuse ourselves by saying, "These rules do not exist in other schools or colleges, so I cannot follow them here."

Yes, dearly beloved, Christianity does not teach us to live the way other religions might. Our God is holy. Therefore, the commandments of the Christian faith are written precisely so that we may become holy just as He is holy. As it is written:

"because it is written, 'You shall be holy, for I am holy.'" — 1 Paragraph 1:16 (1 Peter 1:16)

The more we love and meditate upon the words of the Bible that God has written for us, the more God will elevate us in our spiritual lives. That is why God spoke to the people of Israel through Moses as follows:

"You shall therefore impress these words of mine on your heart and on your soul; and you shall bind them as a sign on your hand, and they shall be as frontlets on your forehead. You shall teach them to your sons, talking of them when you sit in your house and when you walk along the road and when you lie down and when you rise up. You shall write them on the doorposts of your house and on your gates." — Deuteronomy 11:18–20 (Note: The Tamil citation references vv. 19-21, matching NASB vv. 18-20).

The Bible that God has written for us is not a "strange thing." It is our guide for life. Just as Moses said, it is vital that we teach these scriptural words to our children from a young age and speak to them about them. For indeed:

"For the commandment is a lamp and the teaching is spirit; and reproofs for discipline are the way of life." — Proverbs 6:23

Let us not neglect the greatness of the Word that God has written for us, but rather let us honour it and walk according to it.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - உபாகமம் 29 : 5, 6 / Deuteronomy 29:5-6

 "ஆதவன்" தியானம் - 1975 

ஜூலை 05, ஞாயிறு 2026     

"கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு, நான் நாற்பது வருஷம் உங்களை வனாந்தரத்தில் நடத்தினேன்; உங்கள் மேலிருந்த வஸ்திரம் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை, உங்கள் காலிலிருந்த பாதரட்சைகள் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை. நீங்கள் அப்பம் சாப்பிடவும் இல்லை, திராட்சைரசமும், மதுவும் குடிக்கவும் இல்லை." ( உபாகமம் 29 : 5, 6 )

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுக் கானானை நோக்கிப் பயணம் செய்த தூரம் மிகக் குறைவானதே.   எகிப்திலிருந்து தெற்கு கானான் பகுதிக்குச் செல்லும் மிக நேரடியான கடற்கரைப் பாதை சுமார் 90 முதல் 140 கி.மீ தூரம் கொண்டது. இப்பாதையில் நடந்து பயணம் செய்தால் சில வாரங்களில் கானானைச் சென்றடையலாம். ஆனால் தேவன் எகிப்திலிருந்து வெளியேறிய இஸ்ரயேல் மக்களை வழிநடத்தியப் பாதை இதைவிட மிக நீண்டதாக இருந்தது. சினாய் தீபகற்பம் வழியாகச் சென்ற மறைமுகப் பாதையில் அவர்கள்  பயணம் செய்த தூரம் சுமார் 987 கி.மீ ஆகும். இப்படிப் பயணம் செய்தாலும் இந்தப் பயணத்துக்கு 40 ஆண்டுகள் தேவையில்லை. ஆனால் தேவன் அதனைத்தான் அனுமதித்தார். 

இதனை நாம், "பார்வோன் ஜனங்களைப் போகவிட்டபின்: ஜனங்கள் யுத்தத்தைக் கண்டால் மனமடிந்து, எகிப்துக்குத் திரும்புவார்கள் என்று சொல்லி; பெலிஸ்தரின் தேசவழியாய்ப் போவது சமீபமானாலும், தேவன் அவர்களை அந்த வழியாய் நடத்தாமல், சிவந்த சமுத்திரத்தின் வனாந்தர வழியாய் ஜனங்களைச் சுற்றிப் போகப்பண்ணினார். இஸ்ரவேல் புத்திரர் எகிப்து தேசத்திலிருந்து அணியணியாய்ப் புறப்பட்டுப்போனார்கள்." ( யாத்திராகமம் 13 : 17, 18 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

காரணம், தேவனே மனப்பூர்வமாக இப்படிச் செய்தார். இது ஏனென்றால், "கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு, நான் நாற்பது வருஷம் உங்களை வனாந்தரத்தில் நடத்தினேன்" என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் வாசிக்கின்றோம். 

அதாவது, இக்கட்டுகளுக்குள்தான் தேவனை அறியமுடியும், அவரது அதிசயங்களை அனுபவிக்கமுடியும். இதனால் பல்வேறு இன்னல்கள், போர்கள், உணவு பற்றாக்குறை போன்ற நெருக்கடிகளை அந்த மக்களுக்குத் தேவன் கொடுத்தார்.  இதனையே, "நீங்கள் அப்பம் சாப்பிடவும் இல்லை, திராட்சைரசமும், மதுவும் குடிக்கவும் இல்லை." என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆம் எகிப்தில் சாப்பிட்டதுபோல வனாந்தரத்தில் அவர்களுக்கு அப்பம் கிடைக்கவில்லை, திராட்சைரசமும்  மதுவும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், இத்தகைய துன்பங்களிலிருந்து தேவன் அவர்களைக் காப்பாற்றவும் செய்தார். உலக அப்பத்துக்குப்பதில் மன்னாவை அவர்கள் உண்ணும்படிக் கொடுத்தார். அவர்களது உடைகள், காலிலிருந்த செருப்புகள் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை.

ஆம் அன்பானவர்களே, எகிப்து எனும் பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து தேவனை நோக்கி நாம் நடக்கும்போது இந்த உலகத்தில் பல்வேறு துன்பங்கள் நம்மை நெருக்கலாம். முன்பு நாம் அனுபவித்திருந்த பல நன்மைகள் கிடைக்காமல் போயிருக்கலாம். அதற்காக நாம் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்பிவிடக்கூடாது. இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல, கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு,  உங்களை இப்படிப்பட்ட வனாந்தர பாதையில் நடத்துகின்றேன் என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

ஆவிக்குரிய மக்களாகிய நம்மைத் தேவன் நடத்தும் வழி உலகமக்கள் நடப்பதுபோன்ற கவலைகள், துன்பங்களற்ற குறுகிய வழியல்ல. மாறாக  அது இஸ்ரவேல் மக்கள் நடந்ததுபோன்ற வனாந்தர வழி.  இந்த வழி கடினமான வழியாக இருந்தாலும், தேவன்  நமது மேலிருக்கும் ஆடைகள் பழையதாய்ப் போகாமலும், நமது காலிலிருக்கும் செருப்புகள் பழையதாய்ப் போகாமலும் அற்புதமாக நம்மை நடத்தி  இந்த வனாந்தர வழியினைக் கடக்கும்படிச் செய்வார். அதாவது அற்புதமாக இந்தத் துன்பங்களை மேற்கொள்ளும் பெலன் தருவார். மட்டுமல்ல, இந்த வழியில் நடக்கும்போதுதான்  கர்த்தராகிய தேவனை நாம் நமது வாழ்வில்  அறிந்துகொள்ளமுடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                             

"AATHAVAN" Meditation – 1975

July 05, Sunday 2026

"I have led you forty years in the wilderness; your clothes have not worn out on you, and your sandal has not worn out on your foot. You have not eaten bread, nor have you drunk wine or strong drink, in order that you might know that I am the Lord your God." — Deuteronomy 29:5-6 (NASB)

The distance the people of Israel travelled from Egypt toward Canaan was actually quite short. The most direct coastal route from Egypt to the southern region of Canaan is only about 90 to 140 km. Traveling by foot on this path, one could reach Canaan in just a few weeks. However, the path God used to lead the people of Israel out of Egypt was much longer. The indirect route they took through the Sinai Peninsula spanned about 987 km. Even traveling this way, the journey did not require 40 years. Yet, that is exactly what God allowed.

We read about this in Scripture:

"Now when Pharaoh had let the people go, God did not lead them by the way of the land of the Philistines, even though it was near; for God said, 'The people might change their minds when they see war, and return to Egypt.' Hence God turned the people aside by the way of the wilderness to the Red Sea; and the sons of Israel went up in martial array from the land of Egypt." — Exodus 13:17-18 (NASB)

The reason for this is that God intentionally did it Himself. As we read in today’s meditation verse, this was: "...in order that you might know that I am the Lord your God."

In other words, it is precisely within hardships that we can truly know God and experience His miracles. Because of this, God allowed the people to face various afflictions, wars, and crises like food shortages. This is why it is said, "You have not eaten bread, nor have you drunk wine or strong drink." Yes, just as they had eaten in Egypt, they did not get ordinary bread in the wilderness, nor did they have wine or strong drink. Yet, God also rescued them from these distresses. Instead of worldly bread, He gave them manna to eat. Their clothes and the sandals on their feet did not wear out.

Yes, beloved, when we walk away from the sinful life of "Egypt" toward God, various afflictions in this world may press against us. Many comforts and provisions we previously enjoyed might no longer be available. But we must not return to our old life because of that. As today’s meditation verse declares, the Lord God says: I am leading you through such a wilderness path so that you may know that I am the Lord your God.

The path through which God leads us, His spiritual people, is not a short, worry-free, and trouble-free path like the one worldly people walk. Rather, it is a wilderness path like the one the people of Israel walked. Even though this path is difficult, God will miraculously lead us so that the clothes on our bodies do not wear out, and the sandals on our feet do not wear out, enabling us to cross this wilderness. That is to say, He will miraculously grant us the strength to overcome these afflictions. Moreover, it is only while walking this very path that we can truly come to know the Lord God in our lives.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 42 : 16 / Isaiah 42:16

"ஆதவன்" தியானம் - 1974 

ஜூலை 04, சனி 2026     

"குருடரை அவர்கள் அறியாத வழியிலே நடத்தி, அவர்களுக்குத் தெரியாத பாதைகளில் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவேன்; இந்தக் காரியங்களை நான் அவர்களுக்குச் செய்து, அவர்களைக் கைவிடாதிருப்பேன்." ( ஏசாயா 42 : 16 )

தேவனை வாழ்வில் அறியவேண்டுமானால் முதலில் நாம் நமது அறியாமையை ஒத்துக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். எந்த காரியத்திலும் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று எண்ணுவோமானால் நாம் ஒன்றையும் அறியத்தக்கவிதத்தில் அறியவில்லை என்று பொருள். "ஒருவன் தான் ஏதேனும் ஒன்றை அறிந்தவனென்று எண்ணிக்கொள்வானானால், ஒன்றையும் அறியவேண்டியபிரகாரமாக அவன் இன்னும் அறியவில்லை." ( 1 கொரிந்தியர் 8 : 2 ) என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறவில்லையா? 

தேவனை அறியும் விதத்திலும் இதுவே உண்மை. இன்று பலரும் தேவனை வாழ்வில் அறியாதிருக்கக் காரணம் அவர்கள் தாங்கள் தேவனை அறியவில்லை எனும் உண்மையினை ஒத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பதால்தான். பலரும்  தேவனைக் குறித்துத் தங்கள் தாய் தந்தையர்கள் கற்பித்தச்  செய்திகள் மட்டுமே உண்மையென்று நம்பி தேவனைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிய முயலாமல் இறுதிவரை அவரை  அறியாமலேயே போகின்றனர்.  

"ஆண்டவரே, நான் உண்மையில் உம்மை அறியாதக் குருடனாக இருக்கின்றேன். நான் உம்மை அறியவேண்டும்.   எனது பெற்றோரும், ஆலயத்தில் குருக்களும் கூறும் செய்திகள் அல்ல,  நீர் உம்மை எனக்குத் தனிப்பட்ட விதத்தில்  வெளிப்படுத்தும்" என, தேவனை அறியும் உண்மையான ஆர்வத்துடன் வேண்டுவோமானால் நமக்கு அவர் வெளிப்படுவார். ஆம், "தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும், உண்மையாய்த் தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும், கர்த்தர் சமீபமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 145 : 18 )

இதனையே தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தின் மூலம் கூறுகின்றார். அதாவது,  தேவனை அறியாதிருக்கின்ற ஆன்மீகக் குருடர்களை இதுவரை வாழ்வில் அவர்கள் அறியாதிருக்கும் வழியில் நடத்தி அவர்களது வாழ்வின் இருளையும், கோணலான வழிகளையும் மாற்றுவேன் என்கின்றார் தேவன். 

இப்படித் தங்களைத் தேவனுக்கு  ஒப்புக்கொடுக்காமல் வாழும் மக்களை நோக்கி இன்றைய தியான வசந்தின் அடுத்த வசனத்தில் தேவன் கூறுகின்றார்,  "சித்திரவேலையான விக்கிரகங்களை நம்பி, வார்ப்பிக்கப்பட்ட சுரூபங்களை நோக்கி: நீங்கள் எங்கள் தேவர்கள் என்று சொல்லுகிறவர்கள் பின்னடைந்து மிகவும் வெட்கப்படுவார்கள்". ( ஏசாயா 42 : 17 ) அதாவது, ஆத்துமாவில் தேவனை உணர்ந்துகொள்ளாமல் சிலைகளையும் உருவங்களையும் பணிந்துகொண்டு அவைகளையே தேவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டிருப்பவர்கள் தேவனை வாழ்வில் அறியாமல்  பின்னடைந்து போவார்கள். 

ஆம் அன்பானவர்களே மற்றவர்கள் கூறுவதால் அல்ல, நாம் தேவனை வாழ்வில் உணர்ந்திருக்கின்றோமா என்பதே முக்கியம். வேதாகமத்தில் தேவனை அறிந்து அன்புசெய்து வாழ்ந்த பல பரிசுத்தவான்களது அனுபவங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. அவை வெறுமனே வாசித்து அறிந்துகொள்வதற்கு மட்டுமல்ல, நமது வாழ்விலும் அவற்றை நாம் அனுபவிக்கவேண்டும் என்பதற்காகவும்தான். 

நாம் ஆன்மீகக் குருடர்கள் என்பதனை முதலில் ஒத்துக்கொண்டால் மட்டுமே நாம் அவரை அறியமுடியும். அப்போது குருடரான நம்மை நாம் இதுவரை  அறியாத வழியிலே நடத்தி, நமக்குத் தெரியாத பாதைகளில் நம்மை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, நமக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவார். இந்தக் காரியங்களை செய்து முடிக்குமட்டும் அவர் நம்மைக் கைவிடாதிருப்பேன் என்கின்றார்.  தேவனைக்குறித்த நமது அறியாமையை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு வேண்டுவோம். நிச்சயம் நமக்கு அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துவார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                           

"AATHAVAN" Meditation - 1974

Saturday, July 04, 2026

"I will lead those who are blind by a way they do not know, in paths they do not know I will guide them. I will make darkness into light before them and crooked places into plains. These are the things I will do, and I will not leave them undone." — Isaiah 42:16

If we want to truly know God in our lives, it is absolutely essential that we first acknowledge our own ignorance. If we look at any matter and think, "I know everything," it means we do not yet know anything as we ought to know it. Did not the Apostle Paul say, "If anyone supposes that he knows anything, he has not yet known as he ought to know"? (1 Corinthians 8:2).

This is equally true when it comes to knowing God. The reason many people today do not truly know God in their lives is that they refuse to admit the reality that they do not know Him. Many simply believe that whatever their parents taught them about God is the ultimate truth; they never attempt to know God on a personal level, and consequently, they live out their entire lives without ever truly knowing Him.

If we pray with a sincere desire to know Him, saying, "Lord, I am truly blind and do not know You. I need to know You. Let it not just be what my parents or the church priests say—reveal Yourself to me personally," He will surely reveal Himself to us. Indeed, "The Lord is near to all who call upon Him, to all who call upon Him in truth." (Psalm 145:18).

This is exactly what God is telling us through today’s meditation verse. That is, He promises to lead those who are spiritually blind—who do not know God—by a way they have never known in their lives, and He will transform the darkness and the crooked paths of their lives.

To the people who live without surrendering themselves to God in this manner, God says in the very next verse of today's passage: "They will be turned back and be utterly put to shame, who trust in idols, who say to molten images, 'You are our gods.'" (Isaiah 42:17). In other words, those who do not perceive God in their souls, but instead bow down to idols and statues, calling them their gods, will turn back and miss out on truly knowing God in their lives.

Yes, dearly beloved, what matters is not what others tell us, but whether we have personally experienced God in our own lives. The Bible describes the experiences of many saints who knew God, loved Him, and lived for Him. These accounts are not there merely for us to read and gain knowledge, but so that we too might experience those same realities in our own lives.

Only when we first admit that we are spiritually blind can we truly come to know Him. Then, He will lead us—who were blind—by a way we have never known, guide us in paths unfamiliar to us, turn our darkness into light, and make our crooked places straight. He assures us that He will not leave us until He has done these things. Let us confess our ignorance about God to Him and pray. He will surely reveal Himself to us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash