🦋 Meditation verse - ലൂക്കൊസ് 11 : 52

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ :- 2078 — തീയതി :- 17.10.2026

"ന്യായോപദേഷ്ടാക്കന്മാരായ നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ അറിവിന്റെ താക്കോൽ എടുത്തുകളഞ്ഞു; നിങ്ങൾ തന്നേ പ്രവേശിച്ചതുമില്ല, പ്രവേശിക്കുന്നവരെ തടയുകയും ചെയ്തു." (ലൂക്കൊസ് 11 : 52, NIBV)

പൂർവ്വകാലത്ത് വേദപുസ്തക പണ്ഡിതന്മാരായിരുന്നു ന്യായോപദേഷ്ടാക്കന്മാർ (ശാസ്ത്രിമാർ). ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം അവർക്കായി പറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നാമെങ്കിലും, വെറും മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിപ്പിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷകന്മാർക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്.

ദൈവത്തെ അറിയുന്നതിന് പ്രധാന തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിയാണ്. നമ്മുടെ മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ഗണിതം എന്നിവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും. എന്നാൽ ദൈവത്തെ ഇപ്രകാരം മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് അറിയാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ന് പലരും മറ്റു പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നതുപോലെ വേദപുസ്തകം വായിക്കുകയും, സ്വന്തം ബുദ്ധിയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനനുസരിച്ച് ദൈവവചനത്തിന് അർത്ഥം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

വേദപുസ്തകം വായിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. എന്നാൽ, ആദ്യം നമ്മൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞതിനുശേഷം വേദപുസ്തകം വായിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവവചനങ്ങൾക്കു പുതിയ വെളിപ്പാടുകളും വ്യക്തതയും ഉണ്ടാകും. അതേ പ്രിയമുള്ളവരേ, വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളം "ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്" എന്ന വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും.

ദൈവത്തെ അറിയാത്ത ഒരുവന് വേദപുസ്തകം പറയുന്ന ആത്മീയ സത്യങ്ങൾ അറിയാൻ സാധിക്കില്ല. അങ്ങനെ അറിയാത്ത ഒരുവന് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേദപുസ്തകം ശരിയായി ഉപദേശിക്കാനും കഴിയില്ല. കാരണം:

"ജഡസ്വഭാവമുള്ളവർ ജഡത്തിന്നടുത്തതും ആത്മാവുള്ളവർ ആത്മാവിന്നടുത്തതും ചിന്തിക്കുന്നു." (റോമർ 8 : 5, NIBV)

ആത്മീയ ജീവിത അനുഭവത്തിലേക്ക് വന്ന ഒരുവനു മാത്രമേ ആത്മീയ ചിന്തകൾ ഉള്ളവനായിരിക്കാൻ സാധിക്കൂ. മാത്രമല്ല:

"ദൈവാത്മാവു നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജഡത്തിലല്ല, ആത്മാവിലത്രേ. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവില്ലാത്തവൻ അവനുള്ളവനല്ല." (റോമർ 8 : 9, NIBV)

അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, ദൈവത്തെ അറിയാൻ മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധിയല്ല ആവശ്യം, മറിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഹൃദയമാണ് ആവശ്യം. ഇതുതന്നെയാണ് കർത്താവായ യേശു ഇപ്രകാരം പറയുന്നത്:

"പിതാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഭൂമിക്കും നാഥനായുള്ളോവേ, നീ ഇവ ജ്ഞാനികൾക്കും ബുദ്ധിമാനികൾക്കും മറെച്ചു ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ വാഴ്ത്തുന്നു; അതേ, പിതാവേ, ഇങ്ങനെയല്ലോ നിനക്കു പ്രസാദം തോന്നിയതു." (ലൂക്കൊസ് 10 : 21, NIBV)

എന്നാൽ നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഇന്ന് മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിച്ചറിഞ്ഞവരാണ് ശുശ്രൂഷകന്മാരായും വൈദികരായും ഇരിക്കുന്നത്. ആരാധനാലയങ്ങളിൽ പ്രസംഗിക്കുന്ന പലരേക്കാളും ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞവരായിരിക്കുന്നു. പല വിശ്വാസികളെയും ഇവർ തങ്ങളുടെ ബുദ്ധിപരമായ ഉപദേശങ്ങൾ കൊണ്ട് കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതെ, അവർ അറിവിന്റെ താക്കോൽ എടുത്തുകളഞ്ഞു; അവർ പ്രവേശിച്ചതുമില്ല, പ്രവേശിക്കുന്നവരെ തടയുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് യേശുക്രിസ്തു "ഹാ കഷ്ടം" എന്ന് പറയുന്നു.

മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ടു മാത്രം വേദപുസ്തകം മനസ്സിലാക്കുകയും ദൈവത്തെ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവൻ വിശ്വാസികൾക്ക് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നത്, "കഴുകൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കുളക്കോഴി പറക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നതുപോലെയാണ്" എന്ന് പ്രസംഗകരുടെ പ്രഭു എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചാർലസ് സ്പർജൻ പറയുന്നു.

പ്രിയമുള്ളവരേ, ഒരുപക്ഷേ നിർബന്ധിത സാഹചര്യങ്ങളാലോ മറ്റ് അവസരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാലോ, ഇന്ന് മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിപ്പിക്കുന്ന കുളക്കോഴികളെപ്പോലെയുള്ള ശുശ്രൂഷകന്മാരുടെ കീഴിൽ നമ്മൾ അകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. അതിനെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടാതെ, ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ കൂട്ടായ്മ ശക്തിപ്പെടുത്തി ജീവിക്കാം. അപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുതന്നെ നമ്മെ സകലതും പഠിപ്പിക്കുകയും സത്യത്തിന്റെ പാതയിൽ നമ്മെ നടത്തുകയും ചെയ്യും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 11 : 52 / Luke 11:52

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2078 - நாள் :- 17.10.2026

"நியாயசாஸ்திரிகளே, உங்களுக்கு ஐயோ, அறிவாகிய திறவுகோலை எடுத்துக்கொண்டீர்கள், நீங்களும் உட்பிரவேசிக்கிறதில்லை, உட்பிரவேசிக்கிறவர்களையும் தடைபண்ணுகிறீர்கள்" ( லுூக்கா 11 : 52 )

முற்காலத்தில் வேதாகம வல்லுநர்களே நியாயசாஸ்திரிகளாக இருந்தனர். இன்றைய தியான வசனம் அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டதுபோலத் தெரிந்தாலும் அது மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைப் போதிக்கும் போதகர்களுக்கும் பொருந்தும்.

தேவனை அறிவதற்கு முக்கியமான ஒரு  தடையாக இருப்பது மனித அறிவு. நாம் நமது மூளை அறிவால், சரித்திரம், புவியியல், அறிவியல், வேதியல், கணிதம்  இவற்றைப் புரிந்துகொள்ளமுடியும். ஆனால் தேவனை இப்படி நாம் மூளை அறிவால் அறிந்துகொள்ளமுடியாது. இன்று பலரும் புத்தகங்களைப் படிப்பதுபோல வேதாகமத்தைப் படித்து தங்களது மூளை அறிவு விளக்கும் வகையில் தேவ வார்த்தைகளின் பொருளைப் புரிந்துவைத்துள்ளனர்.  

பலரும் வேதாகமத்தை வாசிப்பதன்மூலம் தேவனை அறிந்துகொள்ளலாம் என்று எண்ணுகின்றனர். ஆனால், முதலில் தேவனை நாம் அறிந்துகொண்டபின்னர் வேதாகமத்தை வாசிப்போமானால் அதில் கூறப்பட்ட தேவ வார்த்தைகளுக்கு நமக்குப் புது விளக்கங்களும் தெளிவும் ஏற்படும். ஆம் அன்பானவர்களே, வேதாகமம் முழுவதும் நாம், "தேவனை அறியும் அறிவு" எனும் வார்த்தைகளே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதைப்  பார்க்கமுடியும். 

தேவனை அறியாதவன் வேதாகமம் கூறும் ஆவிக்குரிய சத்தியங்களை அறியமுடியாது. அப்படி அறியாதவன் மற்றவர்களுக்கு வேதாகமத்தைச்  சரியாகப் போதிக்கவும் முடியாது. காரணம், "மாம்சத்தின்படி நடக்கிறவர்கள் மாம்சத்துக்குரியவைகளைச் சிந்திக்கிறார்கள்; ஆவியின்படி நடக்கிறவர்கள் ஆவிக்குரியவைகளைச் சிந்திக்கிறார்கள்" ( ரோமர் 8 : 5 ) ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை அனுபவத்துக்குள் வந்தவன்தான் ஆவிக்குரிய சிந்தனைகொண்டவனாக இருக்கமுடியும். மட்டுமல்ல, "தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், நீங்கள் மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாயிராமல் ஆவிக்குட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8 : 9 )

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனை அறிய மூளை அறிவு தேவையில்லை, மாறாக குழந்தைகளைப்போன்ற உள்ளமே தேவை. இதனையே ஆண்டவராகிய இயேசு, "பிதாவே! வானத்துக்கும் பூமிக்கும் ஆண்டவரே! இவைகளை நீர் ஞானிகளுக்கும் கல்விமான்களுக்கும் மறைத்து, பாலகருக்கு வெளிப்படுத்தினபடியால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்; ஆம், பிதாவே! இப்படிச் செய்வது உம்முடைய திருவுளத்துக்குப் பிரியமாயிருந்தது" ( லுூக்கா 10 : 21 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக இன்று மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைப் படித்து அறிந்தவர்களே போதகர்களாகவும் குருக்களாகவும் இருக்கின்றனர். ஆலயங்களில் பிரசங்கிக்கும் பலரைவிட ஆராதனையில் கலந்துகொண்டிருக்கும் விசுவாசிகள் தேவனை அறிந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். பல விசுவாசிகளை இவர்கள் தங்களது மூளை அறிவு போதனையால் குழப்பி வழிதவறச் செய்கின்றனர். ஆம் அவர்கள் அறிவாகிய திறவுகோலை எடுத்துக்கொண்டார்கள், அவர்களும் உட்பிரவேசிக்கிறதில்லை, உட்பிரவேசிக்கிறவர்களையும் தடைபண்ணுகிறார்கள். இத்தகையவர்களுக்கு ஐயோ என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறுகின்றார்.  

மூளை அறிவால் மட்டும் வேதாகமத்தை அறிந்து தேவனை அறியாத ஒருவன் விசுவாசிகளுக்குத் தேவனைப்பற்றிப் போதிப்பது, "கழுகுக்  குஞ்சுகளுக்கு குள்ளவாத்து பறப்பதற்கு கற்றுக்கொடுப்பதுபோல" இருக்கின்றது என்கின்றார் பிரசங்கிகள் பிரபு என அழைக்கப்படும் சார்லஸ் ஸ்பர்ஜன்.  

அன்பானவர்களே, ஒருவேளை கட்டாயத்தின் சூழ்நிலையாலும், வேறு வாய்ப்புகள் இல்லாததாலும் இன்று இப்படி மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைக் கற்றுப் போதிக்கும் குள்ளவாத்து போன்ற போதகர்களிடம் நாம் சிக்கிக்கொண்டிருக்கலாம். அதற்காகக் கவலைப்படாமல் நமது தனிப்பட்ட தேவ ஐக்கியத்தை வலுப்படுத்தி வாழ்வோம். அப்போது, தேவனுடைய ஆவியானவரே நமக்கு அனைத்தையும் போதித்து நம்மைச் சத்திய வழியில் நடத்துவார். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No: 2078 — Date: 17.10.2026

"Woe to you lawyers! For you have taken away the key of knowledge; you yourselves did not enter, and you hindered those who were entering." (Luke 11:52, NASB)

In ancient times, Bible scholars were the scribes (lawyers). Although today’s meditation verse seems to be addressed to them, it equally applies to the pastors who teach the Bible relying merely on human intellect.

Human intellect stands as a major obstacle to truly knowing God. Through human intellect, we can comprehend history, geography, science, chemistry, and mathematics. However, God cannot be known through mere intellectual understanding. Today, many read the Bible just like any other book and interpret God’s Word based solely on the understanding of their human minds.

Many believe that reading the Bible is the way to know God. However, if we know God first and then read the Bible, new light and clarity will shine upon the words spoken within it. Yes, beloved, throughout the Scriptures, we can see the recurring phrase: "the knowledge of God."

One who does not know God cannot understand the spiritual truths taught in the Bible. And one who lacks this understanding cannot teach the Bible accurately to others. For:

"For those who are in accord with the flesh set their minds on the things of the flesh, but those who are in accord with the Spirit, the things of the Spirit." (Romans 8:5, NASB)

Only someone who has entered into a spiritual life experience can possess spiritual thoughts. Furthermore:

"However, you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him." (Romans 8:9, NASB)

Yes, beloved, knowing God does not require human intellect; rather, it requires a heart like a child. The Lord Jesus spoke of this when He said:

"I praise You, Father, Lord of heaven and earth, that You have hidden these things from the wise and intelligent and have revealed them to infants. Yes, Father, for this way was well-pleasing in Your sight." (Luke 10:21, NASB)

Unfortunately, today, those who have merely studied and comprehended the Bible through human intellect hold positions as pastors and priests. In many churches, the believers sitting in the congregation know God far better than those preaching from the pulpit. Yet, these leaders confuse believers and lead them astray with their intellectual teachings. Indeed, they have taken away the key of knowledge; they themselves do not enter, and they hinder those who are entering. To such people, Jesus Christ says: "Woe to you."

Charles Spurgeon, known as the Prince of Preachers, said that when a person knows the Bible only through human intellect without knowing God and tries to teach believers about Him, it is like a duck trying to teach young eagles how to fly.

Beloved, perhaps due to compelling circumstances or a lack of other choices, we may find ourselves stuck under pastors who teach the Bible solely through human intellect—much like those ducks. But do not be dismayed; let us strengthen our personal fellowship with God. When we do, the Holy Spirit Himself will teach us all things and lead us in the way of truth.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

When We Refuse to Listen to God's Voice (Luke 11:50–51)

                                                

                                                    - Sr. Amutha ICM

In today's Gospel, Jesus says that this generation will be held responsible for the blood of all the prophets, from Abel to Zechariah. What does He mean by these words? Why does He mention Abel and Zechariah, and what message does this have for us today?

From Abel to Zechariah, we see the tragic consequences of jealousy, injustice, resistance to truth, and the refusal to change. Jesus reminds us that we cannot escape responsibility by condemning the sins of previous generations while repeating their attitudes in our own lives.

The blood of Abel continues to cry out and calls us through those suffer injustice, abuse, exploitation, protect life and care for one another. The blood of Zechariah challenges those who honour the prophets of the past by building memorials while rejecting God's message in the present.  This can happend to us, too. We may honour the saints and celebrates their feasts yet become defensive when someone points out our mistakes. Both remind us that God sees the suffering of the innocent and calls His people to live with justice, and compassion.

Let us not be people who honour God's messengers but reject their message. Instead, let us become people who listen to God's voice, recognise the suffering of others, stand for justice, accept correction with humility, and keep the truth of the Gospel into practice. Every day, we have a choice: to silence the truth or listen to it; to ignore suffering or respond with compassion.

Lord Jesus, open our hearts to Your truth. Give us the humility to listen, the courage to speak the truth with love, and the compassion to stand with those who suffer. May our lives reflect your love, justice, and mercy. and compassion. Amen.

கடவுளின் குரலைப் புறக்கணிப்பதிலிருந்து, அவரது உண்மையின்படி வாழ்வது வரை (லூக்கா 11:50–51)

இன்றைய நற்செய்தியில், ஆபேலின் இரத்தம் முதல் செக்கரியாவின் இரத்தம் வரை இயேசு குறிப்பிடுகிறார். காயீன் பொறாமையினால் தன் சகோதரன் ஆபேலைக் கொன்றான் (தொடக்க நூல் 4:8–10). கடவுளிடம் திரும்பி வருமாறு மக்களை அழைத்ததால், செக்கரியா ஆலய முற்றத்தில் கல்லால் எறிந்து கொல்லப்பட்டார் (2 குறிப்பேடு 24:20–22).

இந்த நிகழ்வுகள் ஒரு வேதனையான உண்மையை நமக்குச் சொல்கின்றன: பல நேரங்களில், நம்மை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய கடவுளின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, நம்மைக் குறைகளை எடுத்துச் சொல்லுகிறவர்களை நாம் எதிர்க்கிறோம். முற்கால இறைவாக்கினர்களைப் போற்றுகிறோம்; ஆனால் இன்று யாராவது நம் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினால், அதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்குகிறோம். இது நம்முடைய வாழ்விலும் நடக்கலாம்.

ஆபேலின் இரத்தம் இன்றும் அநீதியாலும், துன்புறுத்தலாலும், சுரண்டலாலும் பாதிக்கப்படுகிறவர்களின் வழியாகக் குரல் எழுப்புகிறது. நாம் யாரையும் உடலளவில் காயப்படுத்தாவிட்டாலும், கடுமையான வார்த்தைகளாலும், அக்கறையின்மையாலும், அநீதியைக் கண்டும் காணாமல் இருப்பதாலும் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தலாம்.

அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, யாராவது நம் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும்போது தாழ்மையோடு ஏற்றுக்கொள்கிறோமா? துன்பப்படுகிறவர்களுக்கு ஆதரவாக நிற்கிறோமா? கடவுளின் தூதர்களைப் சொல்லும் உண்மையைப் புறக்கணிக்க வேண்டாம். கடவுளின் குரலுக்குச் செவிகொடுத்து, திருத்தத்தைத் தாழ்மையுடன் ஏற்று, நீதிக்காகத் துணிந்து நின்று, துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்வோம்.

அன்பு இயேசுவே, உமது உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறந்த மனதை எங்களுக்குத் தாரும். எங்கள் தவறுகளைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ளவும், நீதிக்காகத் துணிந்து நிற்கவும், துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்ளவும் எங்களுக்கு அருள்தாரும். எங்கள் வாழ்வு உமது அன்பையும் உண்மையையும் வெளிப்படுத்துவதாக. ஆமென்.

Sr. அமுதா ICM

🦋 Meditation verse - യാക്കോബ് 1:23, 24

 ആഥവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2077 | തീയതി: 16.10.2026

"ഒരുത്തൻ വചനം കേൾക്കുന്നവനും അതിൻപ്രകാരം ചെയ്യാത്തവനും ആയാൽ അവൻ കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ സ്വാഭാവികമുഖം നോക്കുന്ന ആളിനു തുല്യനാകുന്നു. അവൻ തന്നെത്താൻ നോക്കി അവിടുന്നു പുറപ്പെട്ടു താൻ ഇന്നരൂപം ആയിരുന്നു എന്നു ഉടനെ മറന്നുപോകുന്നു." — യാക്കോബ് 1:23, 24 (NIBV)

വിശുദ്ധ ബൈബിൾ ഒരു കണ്ണാടിപോലെയാകുന്നു. കണ്ണാടി നമ്മുടെ മുഖത്തുള്ള പോരായ്മകളെയും അഴുക്കുകളെയും നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നതുപോലെ, ദൈവവചനത്തിലെ ഓരോ വാക്കും നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ പോരായ്മകളെയും മാലിന്യങ്ങളെയും നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നു.

നാം ബൈബിൾ ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുമ്പോൾ നമ്മിലുള്ള പോരായ്മകൾ നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ഒരുത്തൻ വചനം കേൾക്കുകയും അതിൻപ്രകാരം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ കണ്ണാടിയിൽ വെറുതെ തന്റെ മുഖം മാത്രം നോക്കുന്ന മനുഷ്യന് തുല്യനായിരിക്കും. അവൻ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽനിന്ന് മാറിപ്പോയ ഉടൻതന്നെ അത് മറന്നുപോകുന്നു.

കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി തങ്ങളെത്തന്നെ തിരുത്തി ഭംഗിയാക്കുന്നതിൽ സ്ത്രീകൾ പ്രശസ്തരാണ്. ഒരു കല്യാണവീട്ടിലോ മറ്റ് പരിപാടികൾക്കോ പോകണമെങ്കിൽ, അതിനുമുമ്പ് മണിക്കൂറുകളോളം കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് തങ്ങളെ അലങ്കരിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കും. അതേ, പ്രിയമുള്ളവരേ, കണ്ണാടി നമ്മിലുള്ളത് എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി കാണിച്ചുതരും.

നാം വെറുതെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നടന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യനെപ്പോലെയാകാതെ, തന്നെത്താൻ അലങ്കരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അതിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി തന്നിലെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നതുപോലെ നമ്മെത്തന്നെ തിരുത്തുന്നവരായിരിക്കണമെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ യാക്കോബ് പറയുന്നു. ഇതിനെത്തന്നെയാണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനത്തെത്തുടർന്ന് അവൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നത്:

"പൂർണ്ണമായ സ്വാതന്ത്ര്യനിയമത്തിൽ ഉറ്റുനോക്കി അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനോ കേട്ടു മറക്കുന്നവനകാതെ ക്രിയ ചെയ്യുന്നവനായി തന്റെ ക്രിയയിൽ ഭാഗ്യവാനായിരിക്കും." — യാക്കോബ് 1:25 (NIBV)

ബൈബിൾ വായിക്കുമ്പോൾ, കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ മുഖം നോക്കി മാറിപ്പോകുന്ന മനുഷ്യനെപ്പോലെയാകാതെ, ബൈബിൾ പറയുന്ന പൂർണ്ണനിയമത്തിൽ ഉറ്റുനോക്കുകയും അതിൽ നിലനിൽക്കുകയും വേണം. അതുമാത്രമല്ല, അങ്ങനെ ഉറ്റുനോക്കുമ്പോൾ താൻ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ മറന്നുപോകുന്നവനാകാതെ, അതിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവനായിരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ ഭാഗ്യവാനായിരിക്കും എന്ന് അവൻ പറയുന്നു.

നാം എങ്ങനെയാണ് ബൈബിൾ വായിക്കുന്നത് എന്ന് നമ്മെത്തന്നെ ഒന്ന് ശോധന ചെയ്തുനോക്കാം. കടമയ്ക്കുവേണ്ടിയാണോ വായിക്കുന്നത്? അതോ, ചെറുപ്പകാലത്ത് മാതാപിതാക്കൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടുള്ള ഒരു പതിവ് ശീലം കാരണം വായിക്കുകയാണോ? അതോ ജ്യോത്സ്യം നോക്കുന്നതുപോലെ ബൈബിൾ തുറന്ന് ആദ്യം കണ്ണിൽപെടുന്ന വചനം നമുക്കുള്ള ദൈവവചനമാണെന്ന് കരുതുന്ന മനുഷ്യരാണോ നാം?

ഇങ്ങനെയാണ് നാം ബൈബിൾ വായിക്കുന്നതെങ്കിൽ, കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ സ്വാഭാവികമുഖം നോക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന് തുല്യരായിരിക്കും നാം. അവൻ കണ്ണാടിയിൽനിന്ന് മാറിപ്പോയ ഉടൻ തന്റെ രൂപം എങ്ങനെയുള്ളതായിരുന്നു എന്ന് മറന്നുപോകുന്നതുപോലെ, നാമും വായിച്ച കാര്യങ്ങൾ മറന്നുപോകും. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ബൈബിൾ നമുക്ക് വെറുമൊരു കഥാപുസ്തകം പോലെയായി മാറും.

ബൈബിളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി വായിക്കുകയും അതിൽ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുമെങ്കിൽ, വായിച്ചതിനെ മറക്കുന്നവരാകാതെ അതിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവരായിരിക്കും നാം. അതുമാത്രമല്ല, അപ്പോൾ നാം നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ ഭാഗ്യവാന്മാരായി തീരുകയും ചെയ്യും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

Meditation verse - யாக்கோபு 1 : 23, 24 / James 1:23–24

 ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2077 - நாள் :- 16.10.2026

"என்னத்தினாலெனில், ஒருவன் திருவசனத்தைக்கேட்டும் அதன்படி செய்யாதவனானால், கண்ணாடியிலே தன் சுபாவமுகத்தைப் பார்க்கிற மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருப்பான்; அவன் தன்னைத்தானே பார்த்து, அவ்விடம்விட்டுப் போனவுடனே, தன் சாயல் இன்னதென்பதை மறந்துவிடுவான்." ( யாக்கோபு 1 : 23, 24 )

வேதாகமம் ஒரு கண்ணாடியைப்போல இருக்கின்றது. கண்ணாடி  நமது முகத்திலுள்ள குறைகளையும் அழுக்குகளையும் நமக்கு வெளிகாட்டித் தருவதுபோல் தேவ வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் நமது ஆத்துமாவின் குறைகளையும் அழுக்குகளையும் நமக்கு வெளிப்படுத்தித் தருகின்றன. 

நாம் வேதாகமத்தைக் கவனமாக  வாசிக்கும்போது நம்மிடமுள்ள குறைகள் நமக்குத் தெரியவரும். ஒருவன் திருவசனத்தைக்கேட்டும் அதன்படி செய்யாதவனானால், கண்ணாடியிலே வெறுமனே தனது முகத்தை மட்டும் பார்க்கிற மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருப்பான். அவன் கண்ணாடியைவிட்டு நகர்நது சென்றபின்னர் அதனை மறந்துவிடுவான். 

கண்ணாடியில் முகத்தைப்பார்த்துத் தங்களைத் திருத்தி அழகுபடுத்திக்கொள்வதில் பெண்கள் பெயர்பெற்றவர்கள். ஒரு திருமண வீட்டிற்கோ, இதர நிகழ்ச்சிகளுக்கோ செல்லவேண்டுமானால் அதற்குமுன் பலமணிநேரம் கண்ணாடிமுன்னின்று தங்களை அலங்கரித்துக்கொள்ள நேரத்தைச் செலவிடுவார்கள். ஆம் அன்பானவர்களே, கண்ணாடி நம்மிடம் இருப்பதைத் தெளிவாகக் காண்பித்துவிடும்.  

நாம் வெறுமனே கண்ணாடியைப்பார்த்து அப்புறமாகச் செல்லும் மனிதனைப்போலல்லாமல் தன்னை அலங்கரிக்கும் பெண் எப்படி அதனை உற்றுப்பார்த்துத் தன்னைத் திருத்திக்கொள்கின்றாளோ அப்படித் திருத்திக்கொள்பவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்று அப்போஸ்தலரான யாக்கோபு கூறுகின்றார். இதனையே அவர் இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து, "சுயாதீனப்பிரமாணமாகிய பூரணப்பிரமாணத்தை உற்றுப்பார்த்து, அதிலே நிலைத்திருக்கிறவனே கேட்கிறதை மறக்கிறவனாயிராமல், அதற்கேற்ற கிரியை செய்கிறவனாயிருந்து, தன் செய்கையில் பாக்கியவானாயிருப்பான்." ( யாக்கோபு 1 : 25 ) என்று கூறுகின்றார். 

வேதாகமத்தை வாசிக்கும்போது, கண்ணாடியில் தனது முகத்தைப்பார்த்துவிட்டு நகர்ந்து செல்லும் மனிதனைப்போலல்லாமல் வேதாகமம் கூறும் பூரணப்பிரமாணத்தை உற்றுப்பார்த்து, அதிலே நிலைத்திருக்க்கவேண்டும். மட்டுமல்ல, அப்படி உற்றுப்பார்க்கும்போது தான் கண்டவற்றை  மறக்கிறவனாயிராமல், அதற்கேற்ற  செயல்களைச் செய்கிறவனாயிருக்கவேண்டும். அப்படிச் செய்கின்றவன் பாக்கியவானாயிருப்பான் என்று கூறுகின்றார். 

நாம் எப்படி வேதாகமத்தை வாசிக்கின்றோம் என்பதனை நிதானித்துப்பார்ப்போம். கடமைக்காக வாசிக்கின்றோமா? இல்லை, சிறு பிள்ளைகளாக இருந்தபோது பெற்றோர் நமக்குக் கற்பித்துள்ளபடியால் அந்த வழக்கமான செயல்முறையினால் வாசிக்கின்றோமா? அல்லது ஜோசியம் பார்ப்பதுபோல வேதாகமத்தைத் திறந்து முதலில் கண்ணில்படும் வசனத்தை நமக்கான தேவ வார்த்தையாக எண்ணிக்கொள்ளும் மனிதர்களாக இருக்கின்றோமா? 

இப்படி நாம் வேதாகமத்தை வசித்துக்கொண்டிருப்போமானால் கண்ணாடியிலே தன் சுபாவமுகத்தைப் பார்க்கிற சாதாரண மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருப்போம். அவன் கண்ணாடியைவிட்டு அப்புறம் சென்றவுடன் தன் சாயல் இன்னதென்பதை மறந்துவிடுவதுபோல நாமும் வாசித்தவற்றையும் மறந்துவிடுவோம். அப்படியானால் வேதாகமம் நமக்கு சாதாரண ஒரு கதைப் புத்தகம்போலாகிவிடும். 

வேதாகமத்தை உற்றுப்பார்த்து வாசித்து  அதிலே நிலைத்திருப்போமானால் வாசித்ததை  மறக்கிறவர்களாயிராமல்  அதற்கேற்ற செயல்களைச் செய்கிறவர்களாக இருப்போம். மட்டுமல்ல, அப்போது நமது செய்கையில் பாக்கியவான்களாயிருப்போம்.

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

Number: 2077 | Date: 16.10.2026

"For if anyone is a hearer of the word and not a doer, he is like a man who looks at his natural face in a mirror; for once he has looked at himself and gone away, he has immediately forgotten what kind of person he was."— James 1:23–24

The Bible is like a mirror. Just as a mirror reveals the flaws and dirt on our face, every single word of God exposes the imperfections and uncleanness of our soul.

When we read the Bible attentively, our shortcomings become clear to us. If someone hears the word but does not do what it says, he is like a person who merely glances at his face in a mirror. As soon as he walks away from the mirror, he forgets all about it.

Women are well known for looking at themselves in the mirror to refine and beautify their appearance. Before going to a wedding or any other special function, they spend hours standing before a mirror to adorn themselves. Yes, dear friends, a mirror clearly shows us what is present on our face.

The Apostle James tells us that we should not be like the person who merely looks in the mirror and walks away; instead, we must be like a woman who examines herself carefully to correct and adorn her appearance. Continuing from today's meditation verse, he states:

"But one who has looked carefully at the perfect law, the law of freedom, and has continued in it, not having become a forgetful hearer but an active doer, this person will be blessed in what he does." — James 1:25 (NASB)

When reading the Bible, we must not be like the man who looks in the mirror and moves on; we ought to look intently into the perfect law spoken of in Scripture and remain in it. Furthermore, when we look into it carefully, we should not forget what we have seen, but put it into practice. The one who does so will be blessed in his actions.

Let us examine how we read the Bible. Do we read it merely out of obligation? Or do we read it out of routine habit simply because our parents taught us to do so in our childhood? Or are we like people who practice fortune-telling—opening the Bible at random and taking the first verse that catches our eye as God's word for us?

If this is how we read the Bible, we are like ordinary man looking at his natural face in a mirror. Just as he forgets what he looks like as soon as he steps away, we too will forget what we have read. If so, the Bible becomes nothing more than an ordinary storybook to us.

If we look intently into the Bible as we read and abide in it, we will not be forgetful hearers, but doers of the word. Moreover, we will then be blessed in all that we do.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

🦋 Meditation verse - സെഫന്യാവ് 3:15

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2076 | തീയതി: 15.10.2026

"യഹോവ നിന്റെ ശിക്ഷാവിധികളെ നീക്കി, നിന്റെ ശത്രുക്കളെ മാറ്റിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായ യഹോവ നിന്റെ മധ്യേ ഉണ്ട്; ഇനി നീ ഒരു അനർത്ഥവും കാണുകയില്ല." (സെഫന്യാവ് 3:15)

ക്രിസ്തുവിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും അവിടുത്തേക്ക് പ്രസാദകരമായ ജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജനത്തെ ദൈവം ഒരുനാളും ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല. കഷ്ടതകൾ നമ്മെ ആക്രമിക്കുന്നതായി തോന്നിയാലും, അവ നമ്മെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കുകയില്ല. അതെ, "മനുഷ്യർക്കു സാധാരണയായുള്ളതല്ലാതെ ഒരു പരീക്ഷണവും നിങ്ങൾക്ക് നേരിട്ടിട്ടില്ല; ദൈവം വിശ്വസ്തനാകുന്നു; നിങ്ങളുടെ പ്രാപ്തിക്കുമീതെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുകയില്ല; പരീക്ഷ സഹിക്കുവാൻ തക്കവണ്ണം പരീക്ഷണത്തോടൊപ്പം പോക്കുവഴിയും അവിടുന്ന് ഉണ്ടാക്കിത്തരും." (1 കൊരിന്ത്യർ 10:13)

ഇന്നത്തെ ധ്യാന വാക്യത്തിൽ ദൈവമക്കൾക്കായി ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ നാം കാണുന്നു. അവ:

1. രാജാവായ യഹോവ നിന്റെ മധ്യേ ഉണ്ട്

2. അവിടുന്ന് നിന്റെ ശിക്ഷാവിധികളെ നീക്കുന്നു

3. ഇനി നീ ഒരു അനർത്ഥവും കാണുകയില്ല

അതായത്, നാം അവിടുത്തേക്ക് അനുയോജ്യമായ ജീവിതം നയിക്കുമ്പോൾ കർത്താവ് നമ്മോടുകൂടെയുണ്ട്. അവിടുന്ന് രാജാവായി നമ്മിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് നമുക്ക് തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുവാൻ സാധിക്കും. നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയോ മുഖ്യമന്ത്രിയോ നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ അത് നമുക്ക് എത്ര വലിയ ശക്തിയാണ്!! അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ രാജാവായ ദൈവം നമ്മോടുകൂടെയിരിക്കുന്നത് നമുക്ക് എത്ര വലിയ ഭാഗ്യമാണ്!!!

തന്നെയുമല്ല, നമ്മിലുള്ള ക്രിസ്തു നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് നമ്മുടെ പാപ ശാപ കാര്യങ്ങളെ നമ്മിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയുന്നു. അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, ക്രിസ്തു നമ്മിലായിരിക്കുമ്പോൾ നാം പാപത്തിന് മരിച്ചവരായിത്തീരുന്നു. ഇതേക്കുറിച്ചാണ് അപ്പോസ്തലനായ പൗലൊസ്, "എന്നാൽ ക്രിസ്തു നിങ്ങളിലുണ്ടെങ്കിൽ, ശരീരം പാപം നിമിത്തം മരിച്ചതെങ്കിലും, ആത്മാവ് നീതി നിമിത്തം ജീവനുള്ളതാകുന്നു." (റോമർ 8:10) എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.

അവസാനമായി ഇന്നത്തെ ധ്യാന വാക്യം പറയുന്നു: "ഇനി നീ ഒരു അനർത്ഥവും കാണുകയില്ല." അതായത്, ഇത്രയും നാൾ വിവിധ അനർത്ഥങ്ങൾ നമ്മെ പിന്തുടർന്നിരിക്കാം, എന്നാൽ ഇനി അത് തുടരുകയില്ല. കാരണം രാജാവ് നമ്മോടുകൂടെയുണ്ട്. "ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്; നിനക്ക് കേടുവരുത്തുവാൻ ആരും നിന്റെമേൽ കൈവെക്കുകയില്ല; ഈ നഗരത്തിൽ എനിക്ക് വളരെ ജനമുണ്ട്" (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 18:10) എന്ന് അപ്പോസ്തലനായ പൗലൊസിനോട് ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തില്ലയോ? നമുക്ക് എതിരെയല്ല, മറിച്ച് നമുക്ക് അനുകൂലമായി പല മനുഷ്യരെയും ദൈവം എഴുന്നേൽപ്പിക്കും.

അപ്പോസ്തലനായ പത്രൊസും, "നന്മ ചെയ്യുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഉത്സാഹമുള്ളവരായാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഉപദ്രവം ചെയ്യുന്നവൻ ആര്?" (1 പത്രൊസ് 3:13) എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു നമ്മോടുകൂടെയിരിക്കുമ്പോൾ നാം പാപം ചെയ്യുകയില്ല, ദുഷ്ടപ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുകയില്ല, നന്മയുടെ വഴിയിൽ മാത്രമേ നടക്കുകയുള്ളൂ. അതിനാൽ ആരും നമുക്ക് ഉപദ്രവം ചെയ്യുകയില്ല എന്നാണ് പത്രൊസ് പറയുന്നത്.

ക്രിസ്തുവിന് പ്രസാദമുള്ളവരായി ജീവിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളാണ് ഇവ. ഈ ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മിൽ സ്വീകരിച്ചു ജീവിക്കുവാൻ നാം പരിശ്രമിക്കാം; ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കാം.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - செப்பனியா 3 : 15 / Zephaniah 3:15

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2076 - நாள் :- 15.10.2026

"கர்த்தர் உன் ஆக்கினைகளை அகற்றி, உன் சத்துருக்களை விலக்கினார்; இஸ்ரவேலின் இராஜாவாகிய கர்த்தர் உன் நடுவிலே இருக்கிறார்; இனித்தீங்கைக் காணாதிருப்பாய்." ( செப்பனியா 3 : 15 )

கிறிஸ்துவுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்து அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழும் மக்களை அவர் என்றும் கைவிடுவதில்லை. துன்பங்கள் நம்மைத் தாக்குவதுபோலத் தெரிந்தாலும் முற்றிலும் அவை நம்மை ஆட்கொள்வதில்லை. ஆம், "மனுஷருக்கு நேரிடுகிற சோதனையேயல்லாமல் வேறே சோதனை உங்களுக்கு நேரிடவில்லை. தேவன் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; உங்கள் திராணிக்கு மேலாக நீங்கள் சோதிக்கப்படுகிறதற்கு அவர் இடங்கொடாமல், சோதனையைத் தாங்கத்தக்கதாக, சோதனையோடுகூட அதற்குத் தப்பிக்கொள்ளும்படியான போக்கையும் உண்டாக்குவார்" 1 (கொரிந்தியர் 10:13)

இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் தேவ பிள்ளைகளுக்குத்  தேவன் கூறும் மூன்று முக்கியமானக்  காரியங்களைப் பார்க்கின்றோம். அவை:- 

இராஜாவாகிய கர்த்தர் உன் நடுவிலே இருக்கிறார்

உன் ஆக்கினைகளை அகற்றுகிறார் 

இனித்தீங்கைக் காணாதிருப்பாய்

அதாவது, நாம் அவருக்கு ஏற்ற  வாழ்க்கை வாழும்போது கர்த்தர் நம்மோடு இருக்கின்றார். இராஜாவாக அவர் நமக்குள் இருப்பதால் நாம் அதிக நம்பிக்கையுடன் உலகினில் வாழமுடியும். நமது நாட்டின் பிரதமர் அல்லது முதலமைச்சர் நம்மோடு இருக்கின்றாரென்றால் அது நமக்கு எவ்வளவு பெலன்!! அப்படியானால் இந்த உலகத்துக்கே இராஜாவானவர் நம்மோடு இருப்பது நமக்கு எத்தகைய அதிக பாக்கியமாக இருக்கும்!!!

மேலும், நமக்குள் இருக்கும் கிறிஸ்து செயல்பட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றார். நமது பாவ சாப காரியங்கனை நம்மைவிட்டு அகற்றுகின்றார்.  ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்து நமக்குள் இருக்கும்போது நாம் பாவத்துக்கு மரித்தவர்கள் ஆகின்றோம். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "மேலும் கிறிஸ்து உங்களிலிருந்தால் சரீரமானது பாவத்தினிமித்தம் மரித்ததாயும், ஆவியானது நீதியினிமித்தம் ஜீவனுள்ளதாயும் இருக்கும்." ( ரோமர் 8 : 10 ) என்று கூறுகின்றார். 

இறுதியாக இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது, "இனித்தீங்கைக் காணாதிருப்பாய்." அதாவது, இத்தனைநாளும் பல்வேறு தீங்குகள் நம்மைத் தொடர்ந்திருக்கலாம் ஆனால் இனி அப்படித் தொடராது. காரணம் இராஜா நம்மோடுகூட இருக்கின்றார்.  "நான் உன்னுடனேகூட இருக்கிறேன், உனக்குத் தீங்குசெய்யும்படி ஒருவனும் உன்மேல் கைபோடுவதில்லை; இந்தப் பட்டணத்தில் எனக்கு அநேக ஜனங்கள் உண்டு என்றார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 18 : 10 ) என்று அப்போஸ்தலரான பவுலிடம் தேவன் கூறவில்லையா? நமக்கு எதிராக அல்ல, மாறாக நமக்காக ஆதரவாக பல மக்களை தேவன் உருவாக்குவார். 

அப்போஸ்தலரான பேதுருவும், "நீங்கள் நன்மையைப் பின்பற்றுகிறவர்களானால், உங்களுக்குத் தீமைசெய்கிறவன் யார்?" ( 1 பேதுரு 3 : 13 ) என்று கேள்வி எழுப்புகின்றார். கிறிஸ்து நம்மோடு இருக்கும்போது நாம் பாவம் செய்யமாட்டோம், துன்மார்க்கச் செயல்களில் ஈடுபடமாட்டோம், நன்மையான வழியிலேயே நடப்போம். எனவே நமக்கு யாரும் தீங்கு செய்வதில்லை என்று பேதுரு கூறுகின்றார். 

கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழும்போது நமக்குக் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதங்கள் இவைகள். இந்தக் கிறிஸ்துவை நமக்குள் ஏற்றுக்கொண்டு வாழ முயற்சியெடுப்போம்; தேவ ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்வோம். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

Number: 2076 | Date: 15.10.2026

"The Lord has taken away His judgments against you, He has cleared away your enemies. The King of Israel, the Lord, is in your midst; you will no longer fear disaster." (Zephaniah 3:15)

God never forsakes the people who dedicate themselves to Christ and live a life acceptable to Him. Even when troubles seem to attack us, they do not completely overtake us. Indeed, "No temptation has overtaken you except something common to mankind; and God is faithful, so He will not allow you to be tempted beyond what you are able, but with the temptation will provide the way of escape also, so that you will be able to endure it." (1 Corinthians 10:13)

In today's meditation verse, we see three important things that God speaks to the children of God. They are:

The King, the Lord, is in your midst

He takes away your judgments

You will no longer see disaster

That is, when we live a life acceptable to Him, the Lord is with us. Because He is within us as King, we can live in this world with great confidence. If the Prime Minister or Chief Minister of our country were with us, what a source of strength that would be! How much greater a privilege it is, then, to have the King of the entire world with us!

Furthermore, the Christ who is in us is continually at work. He removes our sinful and accursed ways from us. Yes, dear friends, when Christ is in us, we become dead to sin. The Apostle Paul expresses this very point: "If Christ is in you, though the body is dead because of sin, yet the spirit is alive because of righteousness." (Romans 8:10)

Finally, today's meditation verse says, "You will no longer see disaster." That is to say, various harms may have pursued us all these days, but they will no longer do so. The reason is that the King is with us. Did not God say to the Apostle Paul, "for I am with you, and no one will attack you to harm you, for I have many people in this city"? (Acts 18:10). God will raise up many people not against us, but to support us.

The Apostle Peter also raises the question: "Who is there to harm you if you prove zealous for what is good?" (1 Peter 3:13). When Christ is with us, we will not commit sin, we will not engage in wicked deeds, and we will walk in the way of goodness. Therefore, Peter says that no one will harm us.

These are the blessings we receive when we live in a manner acceptable to Christ. Let us make every effort to receive this Christ into our hearts and live in Him; let us receive God's blessings.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

From Outward Religious Practice to a Heart Filled with God's Love (Luke 11:42–46)

                      - Sr. Amutha ICM

In today's Gospel, Jesus pronounces three woes against the Pharisees and one against the scholars of the law. These are serious warnings against a religion that looks good outwardly but lacks love, justice, humility, and compassion.Are we also Pharisees in our daily Christian life? We may share their attitudes without realizing it.

First, we practice religion but neglect love and justice. We may pray faithfully yet lack patience, kindness, and understanding towards others. Second, we seek to  honour and recognition. We may serve others but feel hurt when our efforts go unnoticed or others receive appreciation. Third, we become like unseen graves when our words and attitudes secretly wound others. Our criticism, gossip, jealousy, and negativity can discourage people while we continue to appear religious. Fourth, we impose burdens on others without helping them carry those burdens. We may demand perfection, point out mistakes, and expect others to change without understanding their struggles or examining ourselves.

 A Call to Conversion

Dear friends, it is easy to recognise the faults of others but difficult to acknowledge our own. We may condemn pride while remaining proud, criticise others' lack of love while being insensitive to their struggles, and demand change without changing ourselves.

Jesus invites us to move beyond outward religious practices towards a faith that transforms our hearts and relationships.

Let us ask ourselves: Do our prayers make us more loving? Do we serve for God's glory or our own recognition? Does our presence bring life or pain to others? Do we help carry their burdens or add to them? Conversion begins when we stop concentrating on others' faults and allow God to transform us. God is not looking merely for people who appear religious, but for hearts that reflect His love through their daily lives.

Lord Jesus, help us recognise the Pharisee within ourselves. Forgive us for neglecting love, seeking recognition, hurting others, and adding to their burdens. Give us humble hearts willing to change. May our prayers lead us to love, our words bring encouragement, and our actions offer compassion. Amen.

வெளிப்புற சமயப் பழக்கங்களிலிருந்து இறையன்பு நிறைந்த இதயத்திற்கு (லூக்கா 11:42–46)

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு பரிசேயர்களுக்கு மூன்று முறையும், திருச்சட்ட அறிஞர்களுக்கு ஒரு முறையும் கடுமையான எச்சரிக்கை விடுக்கிறார். அன்பு, நீதி, தாழ்மை, இரக்கம் இல்லாமல் வெளிப்புறத்தில் மட்டும் பக்தியைக் காட்டும் வாழ்க்கையை அவர் கண்டிக்கிறார். நம்முடைய அன்றாட கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையிலும் நாம் பரிசேயர்களைப் போல இருக்கிறோமா? நம்மையும் அறியாமல் அவர்களுடைய மனநிலையை நாமும் கொண்டிருக்கலாம்.

முதலாவது, நாம் இறைவனை வழிபடுகிறோம்; ஆனால் அன்பையும் நீதியையும் மறந்துவிடுகிறோம். தவறாமல் ஜெபித்தாலும், பிறரிடம் பொறுமையும் கனிவும் புரிந்துகொள்ளும் மனமும் இல்லாமல் இருக்கலாம். இரண்டாவது, பாராட்டையும் மதிப்பையும் எதிர்பார்க்கிறோம். பிறருக்காக உழைத்தாலும், நம்முடைய முயற்சிகளை யாரும் பாராட்டவில்லை என்றால் மனம் வருத்தப்படலாம்.

மூன்றாவது, நம்முடைய வார்த்தைகளாலும் நடத்தையாலும் பிறருடைய மனதைப் புண்படுத்தலாம். குறை கூறுதல், புறம் பேசுதல், பொறாமை, எதிர்மறையான பேச்சு ஆகியவற்றால் பிறரைச் சோர்வடையச் செய்தாலும், வெளிப்புறத்தில் பக்தியுள்ளவர்களாகத் தோன்றலாம்.

நான்காவது, பிறருடைய சுமைகளைக் குறைப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்கள்மீது மேலும் சுமைகளைச் சுமத்தலாம். அவர்களுடைய சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ளாமல், குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, எல்லாவற்றிலும் முழுமையை எதிர்பார்க்கலாம்.

மனமாற்றத்திற்கு ஓர் அழைப்பு

அன்பானவர்களே, பிறருடைய குறைகளைக் கண்டுபிடிப்பது எளிது; நம்முடைய குறைகளை ஏற்றுக் கொள்வது கடினம். பெருமையைக் கண்டிக்கும்போதே நாமும் பெருமையுள்ளவர்களாக இருக்கலாம். பிறருடைய அன்பின்மையைச் சுட்டிக்காட்டும்போதே அவர்களுடைய வேதனைகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம். வெளிப்புற பக்தியைக் கடந்து, நம்முடைய இதயத்தையும் உறவுகளையும் மாற்றுகின்ற நம்பிக்கை வாழ்வுக்கு இயேசு நம்மை அழைக்கிறார். நம்முடைய ஜெபம் நம்மை அன்புள்ளவர்களாக மாற்றுகிறதா? இறைவனுக்காகப் பணியாற்றுகிறோமா, அல்லது பாராட்டுக்காகப் பணியாற்றுகிறோமா? நம்முடைய உடனிருப்பு பிறருக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கிறதா, வேதனையைக் கொடுக்கிறதா? அவர்களுடைய சுமைகளைச் சுமக்க உதவுகிறோமா, அல்லது மேலும் சுமைகளைச் சேர்க்கிறோமா?

பிறருடைய குறைகளைப் பார்ப்பதை நிறுத்தி, நம்மையே மாற்ற இறைவனுக்கு இடம் கொடுக்கும் போதுதான் உண்மையான மனமாற்றம் தொடங்குகிறது. வெளிப்புறத்தில் பக்தியுள்ளவர்களாகத் தோன்றுவதைவிட, நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் இறையன்பை வெளிப்படுத்தும் இதயத்தையே இறைவன் விரும்புகிறார்.

ஆண்டவராகிய இயேசுவே, எங்களுக்குள் இருக்கும் பரிசேய மனநிலையை உணர எங்களுக்கு உதவியருளும். அன்பை மறந்ததற்கும், பாராட்டைத் தேடியதற்கும், பிறருடைய மனதைப் புண்படுத்தியதற்கும், அவர்களுடைய சுமைகளை அதிகரித்ததற்கும் எங்களை மன்னித்தருளும். மனமாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் தாழ்மையான இதயத்தை எங்களுக்குத் தாரும். எங்கள் ஜெபம் அன்பாகவும், எங்கள் வார்த்தைகள் ஆறுதலாகவும், எங்கள் செயல்கள் இரக்கத்தின் வெளிப்பாடாகவும் அமைய அருள்புரியும். ஆமென்.

Sr. அமுதா ICM

🦋 Meditation verse - സങ്കീർത്തനം 122:6, 7

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2075 | തീയതി: 14.10.2026

"യെരൂശലേമിന്റെ സമാധാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുവിൻ; നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ സ്വസ്ഥമായിരിക്കും. നിന്റെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ സമാധാനവും നിന്റെ അരമനകളിൽ ക്ഷേമവും ഉണ്ടാകട്ടെ." — സങ്കീർത്തനം 122:6, 7 (NIBV)

ഇന്നത്തെ ധ്യാനവാക്യം നാം ആത്മീയമായ അർത്ഥത്തോടെ കാണേണ്ട ഒന്നാണ്. ഇവിടെ യെരൂശലേം എന്ന് പറയുന്നത് ഈ ലോകത്തിലുള്ള യെരൂശലേം നഗരത്തെയല്ല, മറിച്ച് ഈ ലോകത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സഭ എന്നത് ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക സഭാവിഭാഗത്തെയല്ല, മറിച്ച് വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടായ്മയെയാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

അതായത്, ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവനെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത ജനങ്ങളുടെ സമാധാനത്തിനായി നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം എന്നാണ് ഇത് പറയുന്നത്. ഈ ലോകത്തിൽ ആത്മീയ ജീവിതം നയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിക്കും കഷ്ടതകൾ സഹിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഈ കഷ്ടതകളെ ജയിച്ചു ജീവിക്കുവാൻ തക്കവണ്ണം നാം അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കണം. ഇപ്രകാരം യെരൂശലേമാകുന്ന സഭയുടെ സമാധാനത്തിനായി നാം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, നാം സഭയെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നാണ് അതിനർത്ഥം. "നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ സ്വസ്ഥമായിരിക്കും" എന്ന് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവാക്യത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

തുടർന്ന്, ഇപ്രകാരം യെരൂശലേമിന്റെ സമാധാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരോട്, "നിന്റെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ സമാധാനവും നിന്റെ അരമനകളിൽ ക്ഷേമവും ഉണ്ടാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കോട്ട എന്നാൽ രാജാക്കന്മാർ വസിക്കുന്ന അരമനയ്ക്ക് ചുറ്റും കെട്ടിയിരിക്കുന്ന സംരക്ഷണ മതിലാണ്. അതെ, യെരൂശലേമാകുന്ന സഭയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ സംരക്ഷണ കോട്ട ശക്തമാകുകയും നമുക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട നാം തന്നെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ മുൻപിൽ രാജാക്കന്മാരായിരിക്കുന്നത്.

അതെ, ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവനെ കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്ത നമ്മെ അവൻ രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരുമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.

"എന്നാൽ നിങ്ങളോ, അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് തന്റെ അത്ഭുത പ്രകാശത്തിലേക്ക് നിങ്ങളെ വിളിച്ചവന്റെ സദ്ഗുണങ്ങളെ ഘോഷിക്കേണ്ടതിന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു വംശവും രാജകീയ പുരോഹിതവർഗ്ഗവും വിശുദ്ധ ജനതയും ദൈവത്തിന് സ്വന്തമായ ജനവും ആകുന്നു." — 1 പത്രോസ് 2:9 (NIBV)

ചുരുക്കത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിനാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും അവന് സ്വന്തമാകുകയും ചെയ്ത നാം നമുക്കായി മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കാതെ, സഭയുടെ സമാധാനത്തിനായും പ്രാർത്ഥിക്കണം; അത് നമ്മുടെ കടമയാണ്. നാം അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയ ജീവിതത്തിലും കുടുംബ ജീവിതത്തിലും സംരക്ഷണവും നന്മയും ഉണ്ടാകും.

നമ്മുടെ ദൈനംദിന പ്രാർത്ഥനയിൽ നമുക്കായി മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കാതെ, സഭയ്ക്കായും അതിന്റെ സമാധാനത്തിനായും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നാം മറക്കാതിരിക്കാം.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 122 : 6, 7 / Psalm 122:6–7

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2075 - நாள் :- 14.10.2026

"எருசலேமின் சமாதானத்துக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்; உன்னை நேசிக்கிறவர்கள் சுகித்திருப்பார்களாக. உன் அலங்கத்திற்குள்ளே சமாதானமும், உன் அரண்மனைகளுக்குள்ளே சுகமும் இருப்பதாக." ( சங்கீதம் 122 : 6, 7 )

இன்றைய தியான வசனம் ஆவிக்குரிய பொருளோடு நாம் பார்க்கவேண்டிய ஒன்று. எருசலேம் என்று கூறப்படுவது உலகிலுள்ள எருசலேம் நகரத்தைக் குறிக்காமல் இந்த உலகிலுள்ள கிறிஸ்துவின் சபையினைக் குறிக்கின்றது. சபை என்பது குறிப்பிட்ட எந்த ஒரு திருச்சபைப்  பிரிவையும் குறிக்காமல் விசுவாசிகளின் கூட்டத்தைக் குறிக்கின்றது.  

அதாவது, நாம் கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டுள்ள மக்களது சமாதானத்துக்காக வேண்டுதல் செய்யவேண்டும் என்று கூறுகின்றது. இந்த உலகினில் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு முயலுகின்ற ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனும் துன்பத்தைச் சகிக்கவேண்டியதிருக்கின்றது. எனவே அவர்கள் இந்தத் துன்பங்களை மேற்கொண்டு வாழ்வதற்கு நாம் ஜெபிக்கவேண்டும். இப்படி எருசலேமாகிய சபையின்  சமாதானத்துக்காக நாம் ஜெபிக்கின்றபோது நாம் சபையினை நேசிக்கின்றோம் என்று பொருள். இப்படி உன்னை நேசிக்கிறவர்கள் சுகித்திருப்பார்களாக என்று இன்றைய தியான வசனத்தின் முற்பகுதி கூறுகின்றது. 

தொடர்ந்து, இப்படி எருசலேமின் சமாதானத்துக்காக ஜெபிக்கும் "உன் அலங்கத்திற்குள்ளே சமாதானமும், உன் அரண்மனைகளுக்குள்ளே சுகமும் இருப்பதாக" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அலங்கம் என்பது இராஜாக்கள் வாழும் அரண்மனையினைச் சுற்றிக் கட்டப்பட்டிருக்கும் கோட்டைச்சுவர். ஆம், எருசலேமாகிய சபைக்காக ஜெபிக்கும்போது நமது பாதுகாப்பு அரண் பலப்பட்டு நமக்கு சமாதானம் உண்டாகின்றது. மீட்கப்பட்ட நாமே கிறிஸ்துவின்முன் இராஜாக்களாக இருக்கின்றோம். 

ஆம், கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டுள்ள நம்மை அவர் இராஜாக்களும் ஆசாரியர்களுமாக மாற்றியுள்ளார். "நீங்களோ, உங்களை அந்தகாரத்தினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு வரவழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கும்படிக்குத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சந்ததியாயும், ராஜரீகமான ஆசாரியக்கூட்டமாயும், பரிசுத்த ஜாதியாயும், அவருக்குச் சொந்தமான ஜனமாயும் இருக்கிறீர்கள்." ( 1 பேதுரு 2 : 9 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

சுருக்கமாக, கிறிஸ்துவுக்கு உரிமையாளர்களாக அவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாம் நமக்காக மட்டுமல்லாமல் சபையின் சமாதானத்துக்காக ஜெபிக்கவேண்டும்; அது நமது கடமை. அப்படி நாம் ஜெபிக்கும்போது நமக்குத் தனிப்பட்ட ஆவிக்குரிய வாழ்விலும் குடும்ப வாழ்விலும் பாதுகாப்பும் சுகமும் உண்டாயிருக்கும். 

நமது அன்றாட ஜெபத்தில் நமக்காக மட்டும் ஜெபிக்காமல் சபைக்காகவும் அதன் சமாதானதுக்காகவும்  ஜெபிக்க மறக்காமல் இருப்போம்.  

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

Number: 2075 | Date: 14.10.2026

"Pray for the peace of Jerusalem: 'May they prosper who love you. May peace be within your walls, and prosperity within your palaces.'" — Psalm 122:6–7 (NASB)

Today’s meditation verse is one that we need to view with a spiritual meaning. What is referred to as "Jerusalem" here does not denote the earthly city of Jerusalem, but rather the Church of Christ in this world. "The Church" does not refer to any specific denomination, but to the assembly of believers.

That is, scripture instructs us to pray for the peace of the people who have believed in and accepted Christ. Every Christian who strives to live a spiritual life in this world must endure tribulation. Therefore, we ought to pray that they overcome these tribulations and live. When we pray for the peace of the Church—which is Jerusalem—it means that we love the Church. The former part of today's meditation verse states, "May they prosper who love you."

Continuing, to those who pray for the peace of Jerusalem, it is said: "May peace be within your walls, and prosperity within your palaces." The "wall" (rampart/fortress) refers to the fortified wall built around the palace where kings reside. Yes, when we pray for the Church—Jerusalem—our wall of protection is strengthened, and peace comes upon us. We who are redeemed stand as kings before Christ.

Indeed, having believed in and accepted Christ, He has made us kings and priests. We read:

"But you are a chosen people, a royal priesthood, a holy nation, a people for God’s own possession, so that you may proclaim the excellencies of Him who has called you out of darkness into His marvellous light."— 1 Peter 2:9 (NASB)

In summary, as those chosen and owned by Christ, we must pray not only for ourselves but also for the peace of the Church; it is our duty. When we pray in this manner, we will experience protection and well-being in our personal spiritual life as well as in our family life.

In our daily prayers, let us not forget to pray for the Church and its peace, rather than praying solely for ourselves.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦