🦋 Meditation verse - யோவான் 21 : 3 / John 21:3

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1892

🔆 2026 ஏப்ரல் 13, திங்கள்        

"சீமோன்பேதுரு மற்றவர்களை நோக்கி: மீன்பிடிக்கப்போகிறேன் என்றார். அதற்கு அவர்கள்: நாங்களும் உம்முடனேகூட வருகிறோம் என்றார்கள். அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், உடனே படகேறினார்கள். அந்த இராத்திரியிலே அவர்கள் ஒன்றும் பிடிக்கவில்லை." ( யோவான் 21 : 3 )

தேவ பிள்ளைகளாகிய நாம் தேவனை அறியாத மற்றவர்களைப்போல் வாழாமல் தேவன் நமக்கு நியமித்திருக்கும் வழியினை அறிந்தவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். அப்படி வாழாமல் தேவ சித்தத்துக்கு மாறாகச் செயல்படுவோமானால் வாழ்வில் நாம் வெற்றிபெற முடியாது. 

மீன்பிடிக்கிறவராக வாழ்ந்த சீமோன் பேதுருவுக்குத் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டப் பணி மனிதர்களைப் பிடிப்பது. இதனையே இயேசு அவரிடம் தான் உயிருடன் பூமியில் வாழ்ந்தபோது, "பயப்படாதே, இதுமுதல் நீ மனுஷரைப் பிடிக்கிறவனாயிருப்பாய் என்றார்." ( லுூக்கா 5 : 10 ) அதாவது கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியினை மக்களுக்கு அறிவித்து அவர்களை கிறித்துவின்பக்கமாய்த் திருப்பும் பணி. 

ஆனால், இயேசு   கிறிஸ்துவோடு மூன்றரை ஆண்டுகள் பயணித்து, அவரோடு பழகி, அவரது செயல்பாடுகளைக் கண்ணால் கண்டிருந்தும் சீடர்களுக்கு கிறிஸ்துவின் மரணத்துக்குப்பின் கைவிடப்பட்டதுபோன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. அதுவரை தங்களது வாழ்வாதாரத்தைப் பற்றிய கவலை இல்லாமல் வாழ்ந்த சீடர்களுக்குத் தங்களது  பொருளாதார நிலைகுறித்து எண்ணம் ஏற்பட்டது. பழைய தொழிலும் இல்லை, நம்பியிருந்த கிறிஸ்துவும் மரித்துப்போனார் இனி வாழ்வதற்கு ஏதாவது செய்தாகவேண்டும். எனவே, பழைய மீன்பிடித் தொழிலுக்கேத் திரும்ப பேதுரு முடிவெடுத்துவிட்டார். 

எனவே, அவர்  மற்றவர்களை நோக்கி, மீன்பிடிக்கப்போகிறேன் என்றார். அதற்கு அவர்களும் நாங்களும் உம்முடனேகூட வருகிறோம் என்றார்கள்.  இப்படி மற்றவர்களையும் பழைய தொழிலுக்கு நேராக நடத்தினார் பேதுரு. ஆனால், இது மனித தீர்மானமேத்  தவிர தேவ சித்தமல்ல. எனவே அந்த இராத்திரியிலே அவர்கள் ஒன்றும் பிடிக்கவில்லை. ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் நியமித்திருக்கும் வழியினை நாம் புறக்கணித்து அதற்கு மாறாகச் செயல்படுவோமானால் வெற்றிபெற முடியாது. 

ஆனால் உயிர்த்தெழுந்த இயேசு சீடர்களை அப்படியே விட்டுவிடவில்லை. அவர்களது மனநிலையினை இயேசு அறிந்திருந்ததால் அவர்களுக்குத் தனது வல்லமையினை விளங்கச்செய்து அவர்களைத்  தனது சித்தம்செய்ய தயார்ப்படுத்த விரும்பினார். எனவே, மீன் கிடைக்காமல் சோர்ந்துபோய் கரைசேர்ந்த சீடர்களுக்கு இயேசு கடற்கரையில் வந்து நின்று காட்சிகொடுத்தார். மட்டுமல்ல, பிள்ளைகளே, சாப்பிடுவதற்கு உங்களிடம் ஏதாவது உண்டா? என்று கேட்கிறார். அவர்கள் இல்லை என்று கூறவே, "அப்பொழுது அவர்: நீங்கள் படவுக்கு வலதுபுறமாக வலையைப் போடுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்கு அகப்படும் என்றார். அப்படியே அவர்கள் போட்டு, திரளான மீன்கள் அகப்பட்டதினால், அதை இழுக்கமாட்டாதிருந்தார்கள்." ( யோவான் 21 : 6 )

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்தச் சம்பவத்துக்குப்பின் சீடர்கள் பழைய தொழிலைச் செய்வதுகுறித்து சிந்திக்கவே இல்லை. அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள். நமக்கு நியமிக்கப்பட்டப் பணி மீன்பிடிப்பதல்ல, மனிதர்களைப்பிடிப்பது. எனவே, துணிவுடன் மீண்டும் இயேசு அவர்களுக்குப் பணித்த நற்செய்திப்பணியினைச் செய்யத் துவங்கினர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் நமக்கு தேவன் நியமித்திருக்கும் திட்டத்துக்கு எதிராகச் செயல்படுவோமானால் மீன் எதுவும் அகப்படாமல் தவித்தச் சீடர்களைப்போல நாமும் தவிக்கநேரிடும்.  இதுபோலவே  தேவ சித்தத்துக்கு எதிராக செயல்பட்ட யோனா தீர்க்கத்தரிசியின் வாழ்க்கைச் சம்பவங்களையும் நாம் அறிவோம். 

வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகள், தோல்விகள், தவிப்புகள், சஞ்சலங்கள் ஏற்படும்போது தேவனே உமது சித்தம்தான் என்ன என்று அவரிடமே கேட்டு முடிவுகள் எடுப்போம்.  இல்லையானால் பிரச்சனைகள் தொடரவேச்  செய்யும்.  உதாரணமாக, நமக்கு உலகவேலை கிடையாது என்பது தேவ சித்தமானால் நாம் எவ்வளவுதான் பணத்தையும், நேரத்தையும் செலவழித்து வேலைக்காக அலைந்தாலும் மீன்கள் எதுவும் கிடைக்காமல் கரைக்குத் திரும்பியச் சீடர்களைப்போலவே இருப்போம். "தேவனே, என்னைக்குறித்த உமது சித்தம் என்ன?" என்று காத்திருந்து ஜெபிப்போம். அதற்கேற்பச் செயல்படுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

Inside the Seeds 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1891

Monday, April 13, 2026

"Simon Peter said to them, 'I am going fishing.' They said to him, 'We will also come with you.' They went out and got into the boat; and that night they caught nothing." (John 21:3)

As children of God, it is essential that we do not live like those who do not know Him, but rather as those who understand the path God has appointed for us. If we live contrary to God’s will, we cannot achieve true success in life.

For Simon Peter, who had been a fisherman by trade, God had appointed a new mission: to be a fisher of men. Jesus had told him this clearly during His earthly ministry: "Do not fear; from now on you will be catching people" (Luke 5:10). This meant the work of proclaiming the Gospel of Christ to the people and turning them toward Him.

However, despite traveling with Jesus for three and a half years and witnessing His works firsthand, the disciples felt a sense of abandonment after His death. Having lived without worry for their livelihood until then, they began to focus on their economic situation. Their old profession was gone, and the Christ they relied on had died—they felt they had to do something to survive. Consequently, Peter decided to return to his old fishing trade.

When he told the others, "I am going fishing," they followed his lead. In this way, Peter influenced others to return to their past lives. This, however, was a human decision and not the will of God. As a result, that night they caught nothing. Truly, when we ignore the path God has set for us and act against it, we cannot find success.

But the resurrected Jesus did not leave the disciples in that state. Knowing their mindset, He wanted to manifest His power and prepare them to do His will. As the weary disciples reached the shore without any fish, Jesus appeared standing on the beach. He asked them, "Children, you do not have any fish to eat, do you?" When they answered no, He said to them:

"Cast the net on the right-hand side of the boat and you will find some." So they cast it, and then they were not able to haul it in because of the great number of fish." (John 21:6)

After this incident, the disciples never thought about returning to their old trade again. They understood: their appointed task was not catching fish, but catching men. With renewed courage, they began the Gospel work that Jesus had commanded them.

In our own lives, if we act against the plan God has for us, we will find ourselves struggling like the disciples who caught nothing. We see a similar example in the life of the prophet Jonah, who acted against God's will.

When problems, failures, and anxieties arise, let us go to God and ask, "Lord, what is Your will?" before making decisions. Otherwise, the struggles will continue. For instance, if it is God's will that we should not pursue a particular worldly career, no matter how much money or time we spend chasing it, we will remain like those disciples returning to shore empty-handed. Let us wait in prayer and ask, "Lord, what is Your will for me?" and act accordingly.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                              

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 60 : 19 / Isaiah 60:19

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1891

🔆 2026 ஏப்ரல் 12, ஞாயிறு          

"இனிச்சூரியன் உனக்குப் பகலிலே வெளிச்சமாயிராமலும், சந்திரன் தன் வெளிச்சத்தால் உனக்குப் பிரகாசியாமலும், கர்த்தரே உனக்கு நித்திய வெளிச்சமும், உன் தேவனே உனக்கு மகிமையுமாயிருப்பார்." ( ஏசாயா 60 : 19 )

ஆதியாகமம் புத்தகத்தினை நாம் வாசிக்கும்போது, துவக்கத்தில் பூமி ஒழுங்கற்று இருளாக இருந்தது என்று கூறப்பட்டுள்ளதைக் காண்கின்றோம். ஆம்,  "பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; தேவ ஆவியானவர் ஜலத்தின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்." ( ஆதியாகமம் 1 : 2 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அப்போது, "தேவன் வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார். வெளிச்சம் உண்டாயிற்று." ( ஆதியாகமம் 1 : 3 )  ஆனால், நான்காவது நாளில்தான் சூரியனையும் சந்திரனையும் தேவன் படைக்கின்றார். வேதாகமத்தை விமரிசிக்கும் நாத்திகர்கள் பலர் இந்த முரண்பாட்டினை அடிக்கடிச் சுட்டிக்காட்டுவதுண்டு. சூரியன் இல்லாமல் எப்படி முதல்நாளில் ஒளி உண்டாயிற்று என்று இவர்கள் கேள்வி எழுப்புவதுண்டு. 

அன்பானவர்களே, பூமிக்கு ஒளிகொடுக்கத் தேவனுக்கு சூரியனும் சந்திரனும் தேவையில்லை. தேவனே ஒளியாக இருக்கின்றார். "தேவன் ஒளியாயிருக்கிறார், அவரில் எவ்வளவேனும் இருளில்லை; இது நாங்கள் அவரிடத்தில் கேட்டு உங்களுக்கு அறிவிக்கிற விசேஷமாயிருக்கிறது." ( 1 யோவான்  1 : 5 ) என்று வாசிக்கின்றோம். தேவனே ஒளியாக இருப்பதால் முதலில் அவர் சூரியனையும் சந்திரனையும் படைக்கவில்லை. எனவே,  நான்காவது நாளில் தான் "தேவன், பகலை ஆளப் பெரிய சுடரும், இரவை ஆளச் சிறிய சுடரும் ஆகிய இரண்டு மகத்தான சுடர்களையும், நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார்." ( ஆதியாகமம் 1 : 16 ) அதுவரை தேவனது ஒளியே பூமியில் ஒளிர்ந்தது. 

சூரியன் இல்லாமலே தேவன் பூமிக்கு ஒளி கொடுக்க முடியும். ஆனால் அவர் சூரியனையும் சந்திரனையும் காலங்களையும் நாட்களையும் வருஷங்களையும் குறிக்கிறதற்காக உண்டாக்கினார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.  "பின்பு தேவன்: பகலுக்கும் இரவுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாகத்தக்கதாக வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே சுடர்கள் உண்டாகக்கடவது, அவைகள் அடையாளங்களுக்காகவும், காலங்களையும் நாட்களையும் வருஷங்களையும் குறிக்கிறதற்காகவும் இருக்கக்கடவது என்றார்." ( ஆதியாகமம் 1 : 14 )

இதுபோல, நாம் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆகும்போது நாம் தேவனின் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வந்துவிடுகின்றோம். அப்போது அவரே நமக்கு ஒளியாக இருப்பார். இதனையே இன்றைய தியான வசனம், "இனிச்சூரியன் உனக்குப் பகலிலே வெளிச்சமாயிராமலும், சந்திரன் தன் வெளிச்சத்தால் உனக்குப் பிரகாசியாமலும், கர்த்தரே உனக்கு நித்திய வெளிச்சமும், உன் தேவனே உனக்கு மகிமையுமாயிருப்பார்" என்று கூறுகின்றது. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "நான் உலகத்திலிருக்கையில் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன்" ( யோவான் 9 : 5 ) என்று கூறினாரே.  ஆம் அன்பானவர்களே, நமக்கு மற்ற உலக மக்களைப்போல சூரியனும் சந்திரனும் ஒளி தருவதைவிட ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நம்மேல் ஒளிவீசுவதே மேன்மை. கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே நமக்கு நித்திய ஒளியாக இருக்கும்போது நாம் இருளில் நடக்கமாட்டோம். 

இதனையே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து "நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்." ( யோவான் 8 : 12 ) சூரியனும் சந்திரனும் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மறையும்; பூமியில் இருள் சூழும்.  ஆனால் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் ஒளி நம்மைவிட்டு எந்நேரமும்  மறைவதில்லை. அவரையே பற்றிக்கொள்வோம்; நித்திய ஒளியில் எந்நேரமும் தொடர்ந்து நடப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

Inside the Seeds 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1891

Sunday, April 12, 2026

"No longer will you have the sun for light by day, nor for brightness will the moon give you light; but you will have the Lord for an everlasting light, and your God for your glory." (Isaiah 60:19)

When we read the Book of Genesis, we see that in the beginning, the earth was formless and dark. It is written: "The earth was formless and void, and darkness was over the surface of the deep, and the Spirit of God was moving over the surface of the waters" (Genesis 1:2).

At that moment, "God said, 'Let there be light'; and there was light" (Genesis 1:3). However, God did not create the sun and the moon until the fourth day. Many atheists who criticize the Bible often point to this as a contradiction, asking, "How could there be light on the first day without the sun?"

Beloved, God does not need the sun or the moon to provide light to the earth. God Himself is Light. We read in the scriptures: "This is the message which we have heard from Him and announce to you, that God is Light, and in Him there is no darkness at all" (1 John 1:5). Because God Himself is the source of light, He did not create the sun and moon first. It was only on the fourth day that "God made the two great lights, the greater light to govern the day, and the lesser light to govern the night; He made the stars also" (Genesis 1:16). Until then, it was God’s own light that shone upon the earth.

While God can enlighten the world without the sun, He created the sun and moon specifically to mark seasons, days, and years. Scripture says: "Then God said, 'Let there be lights in the expanse of the heavens to separate the day from the night, and let them be for signs and for seasons and for days and years'" (Genesis 1:14).

In the same way, when we become acceptable to God, we come under His complete sovereign care. Then, He Himself becomes our light. This is exactly what today’s meditation verse promises: "No longer will you have the sun for light by day... but you will have the Lord for an everlasting light."

Our Lord Jesus Christ also declared, "While I am in the world, I am the Light of the world" (John 9:5). Yes, dear friends, it is far more glorious to have the Lord Jesus Christ shine upon us than to rely on the sun and moon like the rest of the world. When the Lord Jesus is our eternal light, we will never walk in darkness.

Jesus reaffirmed this, saying: "I am the Light of the world; he who follows Me will not walk in the darkness, but will have the Light of life" (John 8:12). The sun and moon set at specific times, and darkness engulfs the earth. But the light of the Lord Jesus Christ never fades from us. Let us hold fast to Him and walk continually in His eternal light.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                         

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 64 : 4 / Isaiah 64:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1890

🔆 2026 ஏப்ரல் 11, சனி         

"தேவனே, உமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்பவைகளை, நீரேயல்லாமல் உலகத்தோற்றமுதற்கொண்டு ஒருவரும் கேட்டதுமில்லை, செவியால் உணர்ந்ததுமில்லை, அவைகளைக் கண்டதுமில்லை." ( ஏசாயா 64 : 4 )

இன்றைய தியான வசனத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள "காத்திருத்தல்" எனும் வார்த்தைக்குத்  தேவன்மேல் விசுவாசம்கொண்டு பொறுமையாய் அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்தல் எனும் பொருள் கொள்ளலாம். 

இப்படி தேவன்மேல் விசுவாசம்கொண்டு அவர் செயல்படுவதற்காகப்  பொறுமையாய்க் காத்திருப்பவர்கள் தேவனது மேலான ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்று அனுபவிப்பார்கள். ஆனால், அப்படி தேவன் அவர்களுக்கு அளிக்கவிருக்கும் மேலான ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களை தேவனைத் தவிர வேறு எவரும் அறியமுடியாது. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம், "உமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்பவைகளை, நீரேயல்லாமல் உலகத்தோற்றமுதற்கொண்டு ஒருவரும் கேட்டதுமில்லை, செவியால் உணர்ந்ததுமில்லை, அவைகளைக் கண்டதுமில்லை" என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மேலான ஆசீர்வாதங்களைப்  பெற்று அனுபவித்தவர் அப்போஸ்தலரான பவுல். உயிரோடிருக்கும்போதே மூன்றாம்வானம் வரை எடுக்கப்பட்டவர் அவர். இதனை அவரே, "கிறிஸ்துவுக்குள்ளான ஒரு மனுஷனை அறிவேன்; அவன் பதினாலு வருஷத்திற்கு முன்னே மூன்றாம் வானம்வரைக்கும் எடுக்கப்பட்டான்; அவன் சரீரத்திலிருந்தானோ, சரீரத்திற்குப் புறம்பேயிருந்தானோ, அதை அறியேன்; தேவன் அறிவார். அந்த மனுஷன் பரதீசுக்குள் எடுக்கப்பட்டு, மனுஷர் பேசப்படாததும் வாக்குக்கெட்டாததுமாகிய வார்த்தைகளைக் கேட்டானென்று அறிந்திருக்கிறேன்." ( 2 கொரிந்தியர் 12 : 2, 3 ) என்று கூறுகின்றார். 

இந்த மேலான அனுபவம் இருந்ததால்,  இன்றைய தியான வசனத்தில் ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசி கூறியபடி பவுல் அப்போஸ்தலரும்,  "எழுதியிருக்கிறபடி: தேவன் தம்மில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு ஆயத்தம்பண்ணினவைகளைக் கண் காணவுமில்லை, காது கேட்கவுமில்லை, அவைகள் மனுஷனுடைய இருதயத்தில் தோன்றவுமில்லை". ( 1 கொரிந்தியர் 2 : 9 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, உலக ஆசீர்வாதங்களைவிட பல ஆயிரம்மடங்கு மேலான ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களை தேவன் நமக்காக வைத்துள்ளார். ஆனால் நாம் அவற்றைக் காணவில்லை, கேட்கவுமில்லை, நமது இருதயத்தில் அதைப்பற்றிய எண்ணமுமில்லை.  ஆனால் நாம் அவற்றை விசுவாசிக்கவேண்டியது அவசியம் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

"விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது. அதனாலே முன்னோர்கள் நற்சாட்சி பெற்றார்கள்." ( எபிரெயர் 11 : 1, 2 ) என்று கூறியுள்ளபடி தேவன் நமக்கு ஆயத்தம்பண்ணியுள்ள ஆசீவாதங்களை நமது கண்ணால் காணவில்லையானாலும் நம்புவோம். அவற்றினை பெற்றுக்கொள்ள ஆர்வமுள்ளவர்களாக வாழ்வோம். நமக்குமுன் வாழ்ந்த பரிசுத்தவான்கள் அப்படி நம்பியதால்தான் நற்சாட்சி பெற்றார்கள்; இன்றும் நினைவுகூரப்படுகின்றார்கள் 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1890

Saturday, April 11, 2026

"For from days of old they have not heard or perceived by ear, nor has the eye seen a God besides You, who acts in behalf of the one who waits for Him." (Isaiah 64:4)

The word "waiting" used in today’s verse implies living a life pleasing to God while maintaining patient faith in Him.

Those who trust in God and patiently wait for Him to act will receive and experience His supreme blessings. However, no one except God Himself can truly know the magnificent spiritual blessings He intends to bestow upon them. This is why we read, "For from days of old they have not heard... nor has the eye seen a God besides You, who acts in behalf of the one who waits for Him."

The Apostle Paul was someone who experienced these supreme spiritual blessings firsthand. While still alive, he was taken up to the "third heaven." He describes this experience himself:

"I know a man in Christ who fourteen years ago—whether in the body I do not know, or out of the body I do not know, God knows—such a man was caught up to the third heaven... and heard inexpressible words, which a man is not permitted to speak." (2 Corinthians 12:2, 4)

Because he had this sublime experience, Paul echoed the words of the prophet Isaiah from our meditation verse, stating:

"But just as it is written, 'Things which eye has not seen and ear has not heard, and which have not entered the heart of man, all that God has prepared for those who love Him.'" (1 Corinthians 2:9)

Dearly beloved, God has reserved spiritual blessings for us that are thousands of times greater than any worldly blessing. Though we have not seen them, heard them, or even conceived of them in our hearts, today’s meditation reminds us that it is essential to believe in them.

As it is written:

"Now faith is the assurance of things hoped for, the conviction of things not seen. For by it the men of old gained approval." (Hebrews 11:1-2)

Just as the saints of old believed and received a good testimony, let us also believe in the blessings God has prepared for us, even if we cannot see them with our physical eyes. Let us live with a fervent desire to receive them. They believed, and that is why they are remembered today.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                            

🦋 Meditation verse - உபாகமம் 6 : 5 / Deuteronomy 6:5

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1889

🔆 2026 ஏப்ரல் 10, வெள்ளி       

"நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழுப் பலத்தோடும் அன்புக்கூருவாயாக." ( உபாகமம் 6 : 5 )

கர்த்தரிடம் நாம் எப்படி அன்பு செலுத்தவேண்டும் என்பதற்கு இன்றைய தியான வசனம் மூன்று காரியங்களைக் கூறுகின்றது. 

அதாவது, நாம் முழு இருதயத்தோடு, முழு ஆத்துமாவோடு, முழுப் பலத்தோடு கர்த்தரிடம் அன்பு செலுத்தவேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. குறிப்பிட்ட காரியங்கள் நிறைவேறிடவும், வாழ்க்கையில் தங்களது தேவைகள்  நிறைவேறிடமும் தேவனிடம் ஜெபிப்பவர்கள் காரியவாதிகள். அவர்களிடம் மேலே குறிப்பிட்டவிதத்தில் தேவன்மேல் அன்பு இருப்பதில்லை.

முழு இருதயம் என்பது,  நமது இருதயத்தில் அவரைத் தவிர வேறு எதற்கும் இடமில்லாத நிலைமை. முழு ஆத்துமா என்பதற்கு, அவரைத்தவிர வேறு எந்த தெய்வத்தையும் இடைநிலையாளர்களையும் தேடாமல் நமது ஆத்துமா முழுவதும் கர்த்தரையே சார்ந்திருப்பது. முழு பலம் என்பதற்கு வாழ்வில் எந்தவித  இக்கட்டு இடர்பாடுகள் வந்தாலும் மனம் தடுமாறாமல் அவரையே முற்றிலுமாக நம்புவது. 

நாம் ஏற்கெனவே பல தியானங்களில் தியானித்துள்ளபடி, தேவன்மேல் நாம் கொள்ளும் அன்புக்கு உண்மையான  காதலர்களின் அன்பு உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. வேதாகமத்தில் உன்னதப்பாட்டு எனும் நூல் சேர்க்கப்பட்டதே இந்த உண்மையினை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்பதற்காகவே. உன்னத சங்கீதம் வெறும் காதல் பாடல்களல்ல; அவை பக்தன் தேவனிடம்  கொள்ளும் அன்பையும் தேவன் பக்தர்களிடம் கொள்ளும் அன்பையும் விளங்குபவை. 

நாம் முழு இருதயத்தோடு, முழு ஆத்துமாவோடு, முழுப் பலத்தோடு கர்த்தரிடம் அன்பு செலுத்துவோமானால் மற்ற எல்லாவித அன்பும் நமக்கு அர்த்தமில்லாதவையாகவே இருக்கும். எனவேதான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும், உன் முழுப் பலத்தோடும் அன்புகூருவாயாக என்பதே பிரதான கற்பனை." ( மாற்கு 12 : 30 ) என்று பழைய ஏற்பட்டுக் கட்டளையை வலியுறுத்துகின்றார்.  

நாம் ஏன் கர்த்தரிடம் இப்படி அன்பு செலுத்தவேண்டும்? காரணம், அவர் இந்தப் பூமியில் நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து  பிரித்தெடுத்துத்  தனக்குச் சொந்தமானவர்களாகத்  தெரிந்துகொண்டுள்ளதால்தான். இதனையே நாம், "நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தருக்குப் பரிசுத்த ஜனம், பூச்சக்கரத்திலுள்ள எல்லா ஜனங்களிலும் உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உன்னைத் தமக்குச் சொந்தமாயிருக்கும்படி தெரிந்துகொண்டார்." ( உபாகமம் 7 : 6 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் அல்ல, மாறாக அவர்தான் முதன்முதலில் நம்மேல் அன்பு செலுத்தினார். எனவேதான் இப்போது நாம் அவர்மேல் அன்பு செலுத்துகின்றோம். இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்புச் சீடனாகிய யோவான் எனவேதான்,   "அவர் முந்தி நம்மிடத்தில் அன்புகூர்ந்தபடியால் நாமும் அவரிடத்தில் அன்புகூருகிறோம்." ( 1 யோவான்  4 : 19 ) என்று கூறுகின்றார். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "நீங்கள் என்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை, நான் உங்களைத் தெரிந்துகொண்டேன்; நீங்கள் என் நாமத்தினாலே பிதாவைக் கேட்டுகொள்ளுவது எதுவோ, அதை அவர் உங்களுக்குக் கொடுக்கத்தக்கதாக நீங்கள் போய்க் கனிகொடுக்கும்படிக்கும், உங்கள் கனி நிலைத்திருக்கும்படிக்கும், நான் உங்களை ஏற்படுத்தினேன்." ( யோவான் 15 : 16 ) என்று கூறினார். 

அதாவது நாம் கனியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழும்படிக்கும், அப்படி வாழ்வதன்மூலம் அவர் பிதாவிடம் வேண்டி  கேட்டுக்கொண்டவற்றை பெற்றுக்கொண்டதுபோல நாமும் பெற்று மகிழவேண்டும் என்பதற்காகவும் நம்மை முதலில் அவர் தெரிந்தெடுத்தார். அதாவது, நாமும் அவரைப்போல பிதாவிடம் உறவுள்ளவர்களாக வாழ்வதற்காக நம்மை அவர் தெரிந்தெடுத்தார். அவர் இப்படி நம்மேல் அன்பு செலுத்தியதால் நாமும் முழு இருதயத்தோடும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழுப் பலத்தோடும் அவரை அன்பு செய்யவேண்டியதுள்ளது.  அவரை மட்டுமே அன்பு செய்து வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1889

Friday, April 10, 2026

"You shall love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your might." (Deuteronomy 6:5)

Today’s meditation verse outlines three specific ways we are called to love the Lord: with our entire heart, our entire soul, and our entire strength. Those who pray to God only for the fulfilment of specific desires or worldly needs are merely "opportunists." Such people do not possess the depth of love for God described in this verse.

With all your heart: A state where there is room for no one and nothing else but Him in your heart, With all your soul: Relying entirely on the Lord for your soul's salvation without seeking other gods or intermediaries, With all your might: Trusting Him completely and remaining unshaken, regardless of the hardships or trials that enter your life.

As we have reflected in previous meditations, the love we hold for God is often compared to the love between devoted lovers. The book of Song of Solomon was included in the Bible specifically to help us understand this profound intimacy. It is not merely a collection of love songs; it illustrates the love a devotee has for God and the love God has for His people.

When we love the Lord with all our heart, soul, and might, all other forms of love become insignificant by comparison. This is why the Lord Jesus Christ reinforced this Old Testament commandment, saying:

"And you shall love the Lord your God with all your heart, and with all your soul, and with all your mind, and with all your strength.’ This is the first commandment." (Mark 12:30)

Why Must We Love Him This Way?

We love Him because He has set us apart from the rest of the world and chosen us as His own possession. As it is written:

"For you are a holy people to the Lord your God; the Lord your God has chosen you to be a people for His own possession out of all the peoples who are on the face of the earth." (Deuteronomy 7:6)

Indeed, dear friends, we did not love Him first; He loved us first. That is why we are now able to love Him. The beloved disciple John says:

"We love, because He first loved us." (1 John 4:19)

Our Lord Jesus Christ also said:

"You did not choose Me but I chose you, and appointed you that you would go and bear fruit, and that your fruit would remain, so that whatever you ask of the Father in My name He may give to you." (John 15:16)

He chose us first so that we might live a fruitful life and experience the joy of receiving from the Father, just as He did. He chose us so that we could live in a deep relationship with the Father, patterned after His own. Since He has loved us so profoundly, it is our duty to love Him back with all our heart, soul, and might. Let us live our lives loving Him alone.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                              

🦋 Meditation verse - அப். நடபடிகள் 1 : 5 / Acts 1:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1888

🔆 2026 ஏப்ரல் 09, வியாழன்       

"ஆகையால் நீங்கள் எருசலேமை விட்டுப் போகாமல் என்னிடத்தில் கேள்விப்பட்ட பிதாவின் வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறக் காத்திருங்கள் என்று கட்டளையிட்டார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1 : 5 )

எருசலேம் என்பதற்குப் பல அர்த்தங்கள் உண்டு. அது  பரிசுத்த நகரம்; தாய்வீடு; தேவன் தங்கியிருக்கும் ஆலயம்; தேவனின் நகரம்; ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தில் அது பரிசுத்த வாழ்வு,  பரலோக ராஜ்ஜியம் இவைகளைக் குறிக்கின்றது.

இன்றைய தியான வசனத்தில் உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துத் தனது சீடர்களிடம், நீங்கள் எருசலேமை விட்டுப் போகாமல் என்னிடத்தில் கேள்விப்பட்ட பிதாவின் வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறக் காத்திருங்கள் என்று கூறுகின்றார். ஆம் அன்பானவர்களே, காத்திருத்தல் ஒரு ஆவிக்குரிய செயல்பாடு. காத்திருத்தலைக்குறித்து வேதாகமத்தில் பல இடங்களில் நாம் வாசிக்கின்றோம். அது பொறுமையை விளக்குவதாக உள்ளது.

மற்ற உலக மனிதர்களைப்போல அல்லாமல் ஆவிக்குரிய மக்களுக்கு நிதானம் மிக அவசியம். தேவ ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கு, தேவன் நமக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளுக்கு நாம் உரிமையடைவதற்கு, நிதானமான காத்திருத்தல் அவசியம். பொதுவாக மக்கள் எதனையும் விரைவாக முடிக்கவேண்டும் என்று ஆசைப்படுவார்கள். மற்றவர்களுக்குமுன் நாம் சென்று முதலாவதாக எதனையும் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்று எண்ணுவார்கள். ஆனால் ஆவிக்குரிய நாம் அப்படியிருக்கத் தேவையில்லை. நாம் தேவன் நியமித்தக் காலத்துக்காகக் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம்; நமக்குப் பொறுமை அவசியம். 

காத்திருப்பதால் நாம் பெலனடைகின்றோம். ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பரிசுத்த ஆவியானவரை சீடர்களுக்கு வாக்களித்திருந்தார். அந்த வாக்களிக்கப்பட்ட ஆவியானவரின் வல்லமையினை பெற்றுகொள்ளும்வரை எருசலேமைவிட்டு எங்கும் செல்லவேண்டாம் என்கின்றார். ஆம் அன்பானவர்களே, ஆவியானவரின் வல்லமையில்லாமல், அவரது வழிநடத்துதல் இல்லாமல் நாம் நமது மனம் நினைத்தபடி செயல்படக்கூடாது. அப்படிச் செயல்படுவதால் பல தோல்விகளை வாழ்வில் சந்திக்கநேரிடும். 

ஆவிக்குரிய வாழ்வில் இந்தப் பொறுமை மிக அவசியம். எபிரெய நிருப ஆசிரியர் பல தேவ மனிதர்களின் சாட்சி வாழ்கையினைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு இறுதியில் கூறுகின்றார், "ஆகையால், மேகம்போன்ற இத்தனை திரளான சாட்சிகள் நம்மைச் சூழ்ந்துகொண்டிருக்க, பாரமான யாவற்றையும், நம்மைச் சுற்றி நெருங்கிநிற்கிற பாவத்தையும் தள்ளிவிட்டு, விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமாயிருக்கிற இயேசுவை நோக்கி, நமக்கு நியமித்திருக்கிற ஓட்டத்தில் பொறுமையோடே ஓடக்கடவோம்" ( எபிரெயர் 12 : 1 ) என்று. 

அதாவது, நமது ஆவிக்குரிய ஓட்டம் இயேசு கிறிஸ்துவை நோக்கியதாக இருக்கவேண்டும். மட்டுமல்ல, மற்றவர்களைப்பார்த்து அல்ல, நமக்கு அவர் என்ன நியமித்துள்ளாரோ அந்தப் பாதையில் நாம் வேகமாக அல்ல; பொறுமையுடன் ஓடவேண்டும்.  இதனையே மேற்படி வசனத்தில், "இயேசுவை நோக்கி, நமக்கு நியமித்திருக்கிற ஓட்டத்தில் பொறுமையோடே ஓடக்கடவோம்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆகையால் நாம் எருசலேம் எனும் பரிசுத்த வாழ்க்கையினை விட்டு விலகிடாமல் தேவன் நமக்கு அளித்துள்ள வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறக் காத்திருக்கவேண்டும். இப்படிக் காத்திருப்பது நமக்கு ஒருவேளை மனச் சோர்வினைத் தரலாம்;  மனவேதனையினைத் தரலாம். ஆனால், தேவன் தந்த வாக்குறுதி நிறைவேறும்போது நம்மில் பூரண மகிழ்ச்சி உண்டாகும். 

"நெடுங்காலமாய்க் காத்திருக்குதல் இருதயத்தை இளைக்கப்பண்ணும்; விரும்பினது வரும்போதோ ஜீவவிருட்சம்போல் இருக்கும்." ( நீதிமொழிகள் 13 : 12 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1888

Thursday, April 09, 2026

"Gathering them together, He commanded them not to leave Jerusalem, but to wait for what the Father had promised, 'Which,' He said, 'you heard of from Me.'" (Acts 1:4)

"Jerusalem" carries many layers of meaning. It is the Holy City, the ancestral home, the Temple where God dwells, and the City of God. In a spiritual sense, it symbolizes a life of holiness and the Kingdom of Heaven.

In today’s meditation verse, the resurrected Jesus Christ tells His disciples not to leave Jerusalem but to wait for the promise of the Father which they had heard from Him. Truly, dear ones, waiting is a spiritual activity. We read about waiting in many places throughout the Bible; it serves as an illustration of patience.

Unlike the people of this world, spiritual people must possess divine composure (discernment/steadfastness). To receive God's blessings and to claim the promises He has given us, a patient waiting is essential. Generally, people desire to finish everything quickly. They think they must get ahead of others to receive things first. But as spiritual people, we do not need to be that way. It is vital that we wait for the time appointed by God; patience is a necessity for us.

We gain strength by waiting. The Lord Jesus Christ had promised the Holy Spirit to the disciples. He told them not to go anywhere away from Jerusalem until they received the power of that promised Spirit. Indeed, dear ones, we should not act according to our own minds without the power and guidance of the Spirit. Acting on our own leads to many failures in life.

This patience is vital in the spiritual life. The author of the Epistle to the Hebrews, after mentioning the witness of many men of God, concludes by saying:

"Therefore, since we have so great a cloud of witnesses surrounding us, let us also lay aside every encumbrance and the sin which so easily entangles us, and let us run with endurance the race that is set before us, fixing our eyes on Jesus, the author and perfecter of faith..." (Hebrews 12:1–2)

Our spiritual race must be focused on Jesus Christ. Furthermore, we should not look at others, but run the path He has appointed for us—not with frantic haste, but with endurance (patience). This is why the verse says, "let us run with endurance the race that is set before us, fixing our eyes on Jesus."

Therefore, let us not depart from the holy life—our "Jerusalem"—but wait for the fulfilment of the promise God has given us. Waiting like this might sometimes bring weariness or mental pain. However, when God’s promise is fulfilled, there will be perfect joy within us.

"Hope deferred makes the heart sick, but desire fulfilled is a tree of life." (Proverbs 13:12)

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                         

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 7:26 / Hebrews 7:26

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1887

🔆 2026 ஏப்ரல் 08, புதன்     

"பரிசுத்தரும், குற்றமற்றவரும், மாசில்லாதவரும், பாவிகளுக்கு விலகினவரும், வானங்களிலும் உயர்ந்தவருமாயிருக்கிற இவ்விதமான பிரதான ஆசாரியரே நமக்கு ஏற்றவராயிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 7:26) 

ஒரு மிகப்பெரிய நிறுவனத்தில் நாம் வேலைக்கு விண்ணப்பிக்கும்போது அந்த நிறுவனத்தின் உரிமையாளரின் மகன் நமக்குத் தெரிந்தவராக நம்மோடு ஐக்கியமுள்ளவராக இருப்பாரானால் நமக்கு அவர்  வேலைக்காகத் தந்தையிடம்  பரிந்துபேசுவாரல்லவா? அப்படியே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நமக்காக பரிந்துபேசும் பரலோக ஆசாரியனாக இருக்கின்றார். அவர் தானாகத் தன்னை உயர்த்தவில்லை, மாறாக அவரது தந்தையே அவரை உயர்த்தினார். 

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தினுள் இருக்கும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் பிரதான ஆசாரியன் மட்டுமே செல்லமுடியும். அதுவும், முதலில் தனது பாவங்களுக்காக பரிகாரபலி செலுத்தி, பலிசெலுத்தப்பட்ட மிருகத்தின் இரத்தத்தைத் தனதுமீது தெளித்துக்கொண்டவனாக அங்கு நுழைவான். 

ஆனால், புதிய ஏற்பாட்டின் முறைமையின்படி, நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துதான் நமது பிரதான ஆசாரியனாக இருக்கின்றார். அவரே பரலோகத்திலுள்ள பிதாவின் சந்நிதியில் நுழையத் தகுதிபெற்றவர்.  ஆனால், "அவர் பிரதான ஆசாரியர்களைப்போல முன்பு சொந்தப் பாவங்களுக்காகவும், பின்பு ஜனங்களுடைய பாவங்களுக்காகவும் நாடோறும் பலியிடவேண்டுவதில்லை; ஏனெனில் தம்மைத்தாமே பலியிட்டதினாலே இதை ஒரேதரம் செய்துமுடித்தார்".  (எபிரெயர் 7:27)

பழைய காலத்துப் பிரதான ஆசாரியர்களைப்போல அவர் தனது பாவமன்னிப்புக்கென்று தினசரி பலிச்செலுத்தவேண்டியதில்லை. காரணம், அவர் பரிசுத்தர்,  குற்றமற்றவர், மாசில்லாதவர், பாவிகளுக்கு விலகினவர், வானங்களிலும் உயர்ந்தவர் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. மட்டுமல்ல, இவ்விதமான பிரதான ஆசாரியரே நமக்கு ஏற்றவராயிருக்கிறார் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

மட்டுமல்ல, இயேசு கிறிஸ்து பலவீனமுள்ள மனிதர்களைபோன்றவரல்ல, அவர் தேவனுடைய குமாரன். "நியாயப்பிரமாணமானது பெலவீனமுள்ள மனுஷர்களைப் பிரதான ஆசாரியராக ஏற்படுத்துகிறது; நியாயப்பிரமாணத்திற்குப்பின்பு உண்டான ஆணையோடே விளங்கிய வசனமோ என்றென்றைக்கும் பூரணரான குமாரனை ஏற்படுத்துகிறது." (எபிரெயர் 7:28) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

இயேசு நியாயப்பிரமாணக் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடித்ததால் உயர்த்தப்படவில்லை; மாறாக, ஒரு ஆணையினால் உயர்த்தப்பட்டார். அந்த ஆணைதான் என்ன? "நீர் என்னுடைய குமாரன்" என்பது. அதாவது, ஆண்டவராகிய இயேசுவை பிதாவாகிய தேவன் தன்னுடைய குமாரனாக ஆணையிட்டார். அவர் எந்தத் தேவதூதர்களுக்கும் இப்படி வாக்களிக்கவில்லை. "எப்படியெனில், நீர் என்னுடைய குமாரன், இன்று நான் உம்மை ஜெநிப்பித்தேன் என்றும்; நான் அவருக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவர் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பார் என்றும், அவர் தூதர்களில் யாருக்காவது எப்போதாகிலும் சொன்னதுண்டா?" ( எபிரெயர் 1 : 5 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, இப்படி பிதாவாகிய தேவனால் ஒரு ஆணையினால் உயர்த்தப்பட்டவரும், பரிசுத்தரும், குற்றமற்றவரும், மாசில்லாதவரும், பாவிகளுக்கு விலகினவரும், வானங்களிலும் உயர்ந்தவருமாயிருக்கிற இவ்விதமான பிரதான ஆசாரியரே நமக்கு ஏற்றவராயிருக்கிறார். 

இதனால்தான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து உறுதியுடன் கூறினார், "நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்." ( யோவான் 14 : 6 ) எனவே, அவரையே பற்றிக்கொள்வோம். பரலோகத்தில் பிதாவாகிய தேவனின் சந்நிதியை அடைந்திட நமக்கு வேறு மார்க்கமே இல்லை. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1887

Wednesday, April 08, 2026

"For it was fitting for us to have such a high priest, holy, innocent, undefiled, separated from sinners and exalted above the heavens." (Hebrews 7:26)

When we apply for a job at a massive corporation, if the owner’s son is someone we know and share a friendship with, won't he intercede with his father on our behalf? In the same way, the Lord Jesus Christ serves as our Heavenly High Priest who intercedes for us. He did not exalt Himself; rather, His Father exalted Him.

In Old Testament times, only the High Priest could enter the Most Holy Place within the Tabernacle. Even then, he could only enter after first offering a sacrifice for his own sins and sprinkling himself with the blood of the sacrificed animal.

However, according to the order of the New Testament, our Lord Jesus Christ is our High Priest. He alone is qualified to enter the presence of the Father in heaven.

"...who does not need daily, like those high priests, to offer up sacrifices, first for His own sins and then for the sins of the people, because this He did once for all when He offered up Himself." (Hebrews 7:27)

Unlike the High Priests of old, He does not need to offer daily sacrifices for the forgiveness of His own sins. As today’s meditation verse declares, He is holy, innocent, undefiled, separated from sinners, and exalted above the heavens. Furthermore, the scripture emphasizes that such a High Priest is exactly who we need—He is "fitting for us."

Jesus Christ is not like men who are beset with weakness; He is the Son of God.

"For the Law appoints men as high priests who are weak, but the word of the oath, which came after the Law, appoints a Son, made perfect forever." (Hebrews 7:28)

Jesus was not exalted simply because He followed the commands of the Law, but was exalted by an oath. What was that oath? It was the declaration: "You are My Son." The Heavenly Father ordained the Lord Jesus as His Son by an oath—a promise He never made to any angel.

"For to which of the angels did He ever say, 'You are My Son, Today I have begotten You'? And again, 'I will be a Father to Him And He shall be a Son to Me'?" (Hebrews 1:5)

Yes, dear ones, such a High Priest—exalted by the Father’s oath, holy, innocent, undefiled, and set apart from sinners—is the only one suited for our needs.

This is why the Lord Jesus Christ spoke with such absolute certainty:

"I am the way, and the truth, and the life; no one comes to the Father but through Me." (John 14:6)

Therefore, let us hold fast to Him. There is no other way for us to reach the presence of God the Father in Heaven.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                         

🦋 Meditation verse - யாக்கோபு 5:17, 18 / James 5:17, 18

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1886

🔆 2026 ஏப்ரல் 07, செவ்வாய்     

"எலியா என்பவன் நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்குக் கருத்தாய் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது மூன்றுவருஷமும் ஆறுமாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை.  மறுபடியும் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது வானம் மழையைப் பொழிந்தது, பூமி தன் பலனைத் தந்தது." (யாக்கோபு 5:17, 18)

எலியா, எலிசா போன்ற மனிதர்களைக் குறித்து வேதாகமத்தில் வாசிக்கும்போது அவர்கள் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமானவர்களாக இருந்தார்கள் என்று பலரும் எண்ணிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், அப்படியல்ல. அவர்கள் தோற்றத்திலும், செயல்பாடுகளிலும், மனித பலவீனங்களிலும் நம்மைப்போல இருந்தவர்களே என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறுகின்றார் யாக்கோபு. ஆம், இப்படி நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்கு ஜெபித்து வானத்தை அடைந்தவர் அவர். 

தேவன் இந்த உலகத்தில் தனது செயல்பாடுகளுக்கும் பணிகளுக்கும் உலகத்திலுள்ள அற்பமான மனிதர்களைத்தான் பயன்படுத்துகின்றார்.  தேவ மனிதர்கள் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமானவர்கள் அல்ல. மாறாக, அவர்களும் மற்றவர்களைப்போல பாடுகளும் துன்பங்களும் அனுபவிக்கும் மனிதர்கள்தான். 

வானத்திலிருந்து அக்கினியை இறக்கி கர்த்தரே மெய்யான தேவன் என்பதனை பாகால் தீர்க்கத்தரிகளுக்கு எடுத்துரைத்தவர்தான் எலியா. 450 பாகால் தீர்க்கத்தரிசிகளை வெட்டிக் கொலைசெய்தவர்தான் இவர். ஆனால் இந்த எலியா ஆகாபுக்கும் யேசபேலுக்கும் பயந்து ஓடினார் என்பதால் அவருக்கு மற்ற மனிதர்களைப்போல  உயிர் பயம் இருந்தது என்று நாம் அறிந்துகொள்ளலாம். உணவின்றி தவித்த அவருக்கு சாதாரண மனிதர்களைப்போல பசி இருந்தது. காகங்கள்மூலம் தேவன் அவருக்கு  உணவளித்தார். 

மட்டுமல்ல, தேவதூதன்மூலமும் தேவன் எலியாவுக்கு உணவளித்தார். யேசபேலுக்குப் பயந்து ஓடியபோது மனம் மடிவடைந்து "அவன் வனாந்தரத்தில் ஒருநாள் பிரயாணம் போய், ஒரு சூரைச்செடியின் கீழ் உட்கார்ந்து, தான் சாகவேண்டும் என்று கோரி: போதும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை எடுத்துக்கொள்ளும்; நான் என் பிதாக்களைப்பார்க்கிலும் நல்லவன் அல்ல என்று சொல்லி, ஒரு சூரைச்செடியின்கீழ்ப் படுத்துக்கொண்டு நித்திரைபண்ணினான்; அப்பொழுது ஒரு தூதன் அவனைத் தட்டியெழுப்பி: எழுந்திருந்து போஜனம்பண்ணு என்றான்." ( 1 இராஜாக்கள் 19 : 4, 5 )

துன்பங்கள் நெருக்கும்போது வேதனையுடன் சிலர் ஜெபிப்பதுபோல, "ஆண்டவரே நான் சாகவேண்டும், என்னை எடுத்துக்கொள்ளும்" என்று ஜெபித்த சாதாரண மனிதனைவிட கீழானவராகவே இந்த எலியாவை நாம் பார்க்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே,  நம்மைப்போல பாடுள்ள சாதாரண மனிதனாகவே எலியா இருந்தார். ஆனால் அவர் ஜெபம் செய்தபோது, "மூன்றுவருஷமும் ஆறுமாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை.  மறுபடியும் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது வானம் மழையைப் பொழிந்தது, பூமி தன் பலனைத் தந்தது."

தேவன் பயன்படுத்தும் மனிதர்களாக நாம் இருக்கவேண்டுமென்றால் நாம் துன்பங்களையும் பாடுகளையும் சகிக்கிறவர்களாகவும் இருக்கவேண்டியது அவசியம். மட்டுமல்ல, பாடுகளும் துன்பங்களும் அனுபவிக்கும் மனிதர்கள் பாவிகளுமல்ல என்பதனையே இன்றைய தியான வசனம் மூலம் நாம் உணர்ந்துகொள்கின்றோம். ஒருவேளை, நாம் அன்றாட வாழ்வில் சந்திக்கும் பாடுகள் அனுபவிக்கும் சிலர் தேவன் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் எலியாவைப்போன்றவர்களாகவும் இருக்கலாம். 

எனவேதான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "இந்தச் சிறியரில் ஒருவனையும் அற்பமாய் எண்ணாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; அவர்களுக்குரிய தேவதூதர்கள் பரலோகத்திலே என் பரமபிதாவின் சமுகத்தை எப்போதும் தரிசிக்கிறார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 18 : 10 ) என்று கூறினார். 

நாம் சந்திக்கும் அற்பமான மனிதர்களை இழிவாக எண்ணாமல் இருப்போம். ஒருவேளை அவர்கள் தேவன் பயன்படுத்த ஆயத்தப்படுத்தும் பாத்திரங்களாக இருக்கலாம். அவர்களுக்குரிய தேவதூதர்கள் பரலோகத்திலே பரமபிதாவின் சமுகத்தை எப்போதும் தரிசிப்பவர்களாக இருக்கலாம்.  மழைபெய்யாமல் வானத்தை அடைக்கவும் திறக்கவும் (அரிய செயல்கள் செய்ய) தேவன் அவர்களைப் பயன்படுத்த முடியும். எனவே வெளித் தோற்றத்தைப்பார்த்து யாரையும் நாம் அற்பமாக எண்ணாதிருப்போம்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1886

🔆 Tuesday, April 7, 2026

"Elijah was a man with a nature like ours, and he prayed earnestly that it would not rain, and it did not rain on the earth for three years and six months. Then he prayed again, and the sky poured rain and the earth produced its fruit." (James 5:17, 18)

When reading about men like Elijah and Elisha in the Bible, many people think they were fundamentally different from others. However, that is not the case. In today’s meditation verse, James says that they were just like us in appearance, actions, and human weaknesses. Yes, even though he was "a man with a nature like ours," he was the one who prayed earnestly for the rain to stop and shut up the heavens.

God uses the humble and ordinary people of this world for His works and purposes. Men of God are not inherently different from others. On the contrary, they are human beings who experience the same sufferings and trials as everyone else.

Elijah was the one who brought fire down from heaven to demonstrate to the prophets of Baal that the Lord is the true God. He was the one who executed 450 prophets of Baal. Yet, we see that this same Elijah fled in fear of Ahab and Jezebel, showing us that he possessed the same fear for his life that any other human would. When he was without food, he felt hunger just like any ordinary person, and God fed him through ravens.

Furthermore, God also fed Elijah through an angel. When he fled from Jezebel, he was deeply discouraged and desired to die: "But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree; and he requested for himself that he might die, and said, 'It is enough; now, O Lord, take my life, for I am not better than my fathers.' He lay down and slept under a juniper tree; and behold, there was an angel touching him, and he said to him, 'Arise, eat.'" (1 Kings 19:4, 5)

We see Elijah here as someone who felt even lower than an ordinary person, praying in agony as some do when overwhelmed by troubles, saying, "Lord, I want to die, take me." Yes, dear ones, Elijah was a common man with a nature just like ours. Yet, when he prayed, "it did not rain on the earth for three years and six months. Then he prayed again, and the sky poured rain and the earth produced its fruit."

If we are to be people used by God, it is essential that we are also those who endure trials and sufferings. Moreover, through today's meditation, we realize that people who experience suffering and pain are not necessarily sinners. Perhaps, some of those we see experiencing hardships in daily life are like the Elijahs whom God is currently using.

That is why the Lord Jesus Christ said: "See that you do not despise one of these little ones, for I say to you that their angels in heaven continually see the face of My Father who is in heaven." (Matthew 18:10)

Let us not look down upon the humble people we encounter. They may be the vessels God is preparing to use. Their angels may be those who continually behold the face of the Heavenly Father in heaven. God can use them to perform great deeds—to shut the heavens and to open them so that it rains. Therefore, let us not despise anyone based on outward appearance.

Message by: Bro. M. Geo Prakash