🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 9 : 18 / Psalm 9:18

 "ஆதவன்" தியானம் - 1992 

ஜூலை 22 புதன் 2026   

"எளியவன் என்றைக்கும் மறக்கப்படுவதில்லை; சிறுமைப்பட்டவர்களுடைய நம்பிக்கை ஒருபோதும் கெட்டுப்போவதில்லை." ( சங்கீதம் 9 : 18 )

"அற்ற குளத்தின்  அறுநீர்ப்  பறவைபோல் ...." என்று தமிழ்ப் புலவர் அவ்வையாரின்  மூதுரைப் பாடல் ஒன்று உண்டு. குளத்தின் தண்ணீர் வற்றிவிடுமானால் பறவைகளுக்கு மீன் கிடைக்காது. எனவே அதுவரை குளத்தின் அருகிலேயே தங்கி வாழ்ந்த பறவைகள் குளத்தின் நீர் வற்றியவுடன் குளத்தை மறந்து அங்கிருந்து பறந்து சென்றுவிடும். 

இதுபோலச்  செல்வச் செழிப்போடு நாம் வாழும்போது மனிதர்களும் உறவுகளும் நம்மைச் சூழ்ந்துகொள்வார்கள். ஆனால் காலச் சூழ்நிலையில் நமது வாழ்வில் வறுமை வருமானால் நம்மைப் புகழ்ந்து நம்மோடு இருந்தவர்கள் நம்மைவிட்டு விலகிவிடுவார்கள். இது உலக இயல்பு. யோபுவை இப்படித்தான் நண்பர்களும் சுற்றத்தார்களும் சொந்த மனைவியும் வெறுத்தார்கள். ஆனால் நமது தேவன் இப்படிப்பட்டவர் அல்ல. அவர் எளியவர்களை என்றைக்கும் மறப்பதுமில்லை, சிறுமைப்பட்டவர்களைக் கைவிடுவதுமில்லை.  

மாற்கு நற்செய்தியில் பர்திமேயு எனும் ஒரு மனிதனைக்குறித்து வாசிக்கின்றோம். இவன் தெருஓரமாய் அமர்ந்து பிச்சையெடுத்துத்  தனது வாழ்க்கையை நடத்தியவன். காரணம் இவனுக்கு இரண்டு கண்களும் பார்வையற்றவை. நமது வாழ்வில் நாம் இப்படிப்பட்ட பிச்சையெடுக்கும் மனிதர்கள் பலரைக் கண்டிருப்போம். மனிதர்கள் அவர்களுக்கு என்ன மதிப்பைக் கொடுப்பார்கள் என்றும் நமக்குத் தெரியும். ஆம், அவன் சமுதாயத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு ஏழை மனிதன். 

ஒருநாள் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அந்த வழியே வந்தார். "அவன் நசரேயனாகிய இயேசு வருகிறாரென்று கேள்விப்பட்டு: இயேசுவே, தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும் என்று கூப்பிடத் தொடங்கினான். அவன் பேசாதிருக்கும்படி அநேகர் அவனை அதட்டினார்கள். அவனோ: தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும் என்று முன்னிலும் அதிகமாய்க் கூப்பிட்டான்." ( மாற்கு 10 : 47, 48 ) ஒரு பிரபல மனிதன் வரும்போது தெருஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் பிச்சைக்காரன் இப்படி சப்தமிட்டால் நாம் என்ன செய்வோம், அதையேதான் அங்கிருந்த மக்கள் செய்தனர். அப்படித்தான் அவனை அதட்டி சத்தம்போடாமலிருக்கக்  கூறினர். 

ஆனால், "எளியவன் என்றைக்கும் மறக்கப்படுவதில்லை; சிறுமைப்பட்டவர்களுடைய நம்பிக்கை ஒருபோதும் கெட்டுப்போவதில்லை" எனும் வசனத்துக்கேற்ப ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு அவனது கூக்குரல் கேட்டது. அவனைத் தன்னிடம் அழைத்துவருமாறு கூறினார்.  அவனிடம் அங்கிருந்தவர்கள் அதனைச் சொன்னபோது, "உடனே அவன் தன் மேல்வஸ்திரத்தை எறிந்துவிட்டு, எழுந்து, இயேசுவினிடத்தில் வந்தான்." ( மாற்கு 10 : 50 )

ஆம் அன்பானவர்களே, அவனது விசுவாசத்தை நமக்கு இது உணர்த்துகின்றது. இயேசு என்னைக் கூப்பிட்டிருக்கிறார், எனவே எனக்கு அதிசயம் செய்வார். எனக்கு இனி இந்தப் பழைய ஆடையும் பிச்சைப்  பாத்திரமும் தேவையில்லை எனும் விசுவாசம் அவனுக்குள் இருந்தது. எனவே அவன் அவற்றை எறிந்துவிட்டு இயேசு கிறிஸ்துவிடம் வந்தான். அவனது விசுவாசத்தின்படி ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அவன் பார்வையடையும்படிச் செய்தார். 

ஒருவேளை இன்று இந்தக் குருடனான  பர்திமேயுவின் வாழ்க்கைபோல நமது வாழ்க்கையும் இருக்கலாம். வறுமை, எதிர்காலத்தைக்குறித்த நம்பிக்கையற்ற நிலை; எதிர்காலத்தைக்குறித்த பார்வையற்ற இருண்ட நிலை நம்மைத் தொடரலாம். புறக்கணிக்கப்பட்ட இந்த ஏழை மனிதனைப்போல நாமும் இருக்கலாம். ஆனால் அன்பானவர்களே, செழிப்போடு, பகட்டோடு, அன்று கிறிஸ்துவோடு நடந்தவர்கள் அதிசயத்தை வாழ்வில் ருசிக்கவில்லை. ஒதுக்கப்பட்ட இந்த எளியவன்தான் உலகையும் அவரையும் வாழ்வில் கண்டுகொண்டான். 

எனவே, உறுதியான விசுவாசத்துடன் தேவனைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். எளியவன் என்றைக்கும் மறக்கப்படுவதில்லை; சிறுமைப்பட்டவர்களுடைய நம்பிக்கை ஒருபோதும் கெட்டுப்போவதில்லை; தேவ வசனம் பொய்யானதுமில்லை. 

 ✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1992

July 22, Wednesday, 2026

"For the needy will not always be forgotten, nor the hope of the afflicted perish forever." — Psalm 9:18

There is a famous verse in Moothurai, written by the ancient Tamil poetess Avvaiyar, that says: "Like the birds of a dried-up pond..." When the water in a pond dries up, fish are no longer available for the birds. Consequently, the birds that lived by the pond for so long forget it and fly away the moment the water vanishes.

Similarly, when we live in wealth and prosperity, people and relatives will surround us. But if the seasons of life change and poverty strikes, those who once praised us and stayed close will distance themselves. This is the way of the world. It was in this exact manner that Job was rejected by his friends, relatives, and even his own wife. However, our God is not like that. He never forgets the needy, nor does He ever forsake the afflicted.

In the Gospel of Mark, we read about a man named Bartimaeus. He was someone who lived his life sitting by the roadside and begging, because he was blind in both eyes. We have likely seen many such beggars in our own lives, and we know how little regard people have for them. Yes, he was a poor man, utterly neglected by society.

One day, the Lord Jesus Christ was passing that way.

"When he heard that it was Jesus the Nazarene, he began to cry out and say, 'Jesus, Son of David, have mercy on me!' Many were sternly telling him to be quiet, but he kept crying out all the more, 'Son of David, have mercy on me!'" — Mark 10:47-48

What would we do if a beggar sitting by the street started shouting like this when a famous person was passing by? The people there did the exact same thing. They sternly warned him and told him to keep quiet.

However, true to the scripture, "For the needy will not always be forgotten, nor the hope of the afflicted perish forever," the Lord Jesus Christ heard his cry. He commanded that the man be brought to Him. When the people around told Bartimaeus this:

"Throwing aside his cloak, he jumped up and came to Jesus." — Mark 10:50

Yes, beloved, this reveals his faith to us. He possessed an inner conviction: "Jesus has called me, so He will perform a miracle for me. I no longer need this old cloak or this begging bowl." Therefore, he threw them aside and came to Jesus Christ. According to his faith, the Lord Jesus Christ restored his sight.

Perhaps today, your life feels like that of the blind Bartimaeus. You might be followed by poverty, a sense of hopelessness regarding the future, or a dark blindness toward what lies ahead. You might feel like this neglected, poor man. But beloved, those who walked with Christ that day in prosperity and grandeur did not taste the miracle in their lives. It was this marginalized, needy man who truly beheld both the world and the Savior in his life.

Therefore, hold fast to God with unwavering faith. The needy will never be forgotten; the hope of the afflicted will never perish; and the Word of God never fails.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - 2 இராஜாக்கள் 18 : 6, 7 / 2 Kings 18:6-7

"ஆதவன்" தியானம் - 1991 

ஜூலை 21 செவ்வாய் 2026   

"அவன் (எசேக்கியா) கர்த்தரை விட்டுப் பின்வாங்காமல் அவரைச் சார்ந்திருந்து, கர்த்தர் மோசேக்குக் கற்பித்த அவருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு நடந்தான். ஆகையால் கர்த்தர் அவனோடிருந்தார்; அவன் போகிற இடம் எங்கும் அவனுக்கு அனுகூலமாயிற்று; அவன் அசீரியா ராஜாவைச் சேவிக்காமல், அவன் அதிகாரத்தைத் தள்ளிவிட்டான்." ( 2 இராஜாக்கள் 18 : 6, 7 )

கர்த்தர்மேல் அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையும் அன்பும் நமக்கு இருக்குமானால் அவர் நமக்காக போராடுவார் என்பதை நாம் இன்றைய தியானத்தில் தியானிக்க இருக்கின்றோம். 

இன்றைய தியான வசனம் யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவைப்பற்றி கூறுகின்றது. இந்த எசேக்கியா, பிளவை நோயால் பாதிக்கப்பட்டு மரணத்துக்கு ஏதுவாக இருக்கும்போது கர்த்தரை நோக்கிக் கண்ணீரோடு விண்ணப்பம் செய்து தனது வாழ்நாளில் 15 ஆண்டுகள் நீடித்துப் பெற்றுக்கொண்டவர் என்பது நமக்குத் தெரியும். அதற்குக் காரணம் அவர் கர்த்தர்மேல் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை. ஆம், "அவன் இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரின்மேல் வைத்த நம்பிக்கையிலே, அவனுக்குப் பின்னும் அவனுக்கு முன்னும் இருந்த யூதாவின் ராஜாக்களிலெல்லாம் அவனைப்போல் ஒருவனும் இருந்ததில்லை." ( 2 இராஜாக்கள் 18 : 5 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அவன் அசீரியா ராஜாவாகிய செனகரீபை சேவிக்காமல், அவன் அதிகாரத்தைத் தள்ளிவிட்டதால் அவன் தனது தளபதி ரப்சாகேவை எசேக்கியாவிடம் அனுப்பினான். ஆனால் எசேக்கியா பணிந்துவிடவில்லை. இறுதியாக எசேக்கியாவிற்கு எச்சரிக்கை மடல் அனுப்பினான். அப்போது எசேக்கியா பயப்படாமல், அவனை எதிர்த்து போரிட முயலாமல் நேரே கர்த்தரது பாதத்தின் அந்த கடிதத்தைவைத்து விண்ணப்பம் செய்தார். இக்கட்டான அந்த வேளையிலும் எசேக்கியா பயப்படாமல், கர்த்தர் தனக்கு உதவி செய்வார் என்று நம்பினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் எசேக்கியாவின் விண்ணப்பத்துக்கு அன்று உடனேயே பதிலளித்து தனது ஒரு தேவதூதனை அனுப்பினார்.  "அன்று இராத்திரியில் சம்பவித்தது என்னவென்றால்: கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம்பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்கள் எல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள்." ( 2 இராஜாக்கள் 19 : 35 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

மட்டுமல்ல, எசேக்கியாவை எதிர்த்து வந்த அசீரியாவின் அரசன் செனகரீபையும் அவனது சொந்த புதல்வர்களாலேயே தேவன் அழித்தார். "அவன் தன் தேவனாகிய நிஸ்ரோகின் கோவிலிலே பணிந்துகொள்ளுகிறபோது, அவன் குமாரனாகிய அத்ரமலேக்கும் சரேத்சேரும் அவனைப் பட்டயத்தினால் வெட்டிப்போட்டு, ஆரராத் தேசத்திற்குத் தப்பி ஓடிப்போனார்கள்; அவன் குமாரனாகிய எசரத்தோன் அவன் பட்டத்திற்கு வந்து அரசாண்டான்." ( 2 இராஜாக்கள் 19 : 37 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

"கர்த்தர் உங்களுக்காக யுத்தம்பண்ணுவார்; நீங்கள் சும்மாயிருப்பீர்கள்" ( யாத்திராகமம் 14 : 14 ) என்று கூறியுள்ளபடி, கர்த்தர்மேல் அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையும் அன்பும் நமக்கு இருக்குமானால் நாம் நமது எதிரிகளை எதிர்த்து; பிரச்சனைகளை எதிர்த்துப் போராடவேண்டிய அவசியமில்லை. கர்த்தரே நமக்காகப்  போராடுவார்.  நாம் சும்மா இருப்போம். 

கர்த்தர்மேல் இத்தகைய அன்பும் விசுவாசமும் நமக்கு ஏற்படுமாறு ஜெபிப்போம். முற்றிலும் அவரையே நம்புவோம். "கர்த்தர் அவனோடிருந்தார்; அவன் போகிற இடம் எங்கும் அவனுக்கு அனுகூலமாயிற்று" என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றபடி இன்றும் நமக்குச்  செய்யக்  கர்த்தர் வல்லமையுள்ளவராக இருக்கின்றார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation - 1991

Tuesday, July 21, 2026

"For he [Hezekiah] clung to the Lord; he did not depart from following Him, but kept His commandments, which the Lord had commanded Moses. And the Lord was with him; wherever he went he prospered. And he rebelled against the king of Assyria and did not serve him." (2 Kings 18:6-7)

In today's meditation, we are going to reflect on how the Lord will fight for us if we have unshakeable faith and love toward Him.

Today's meditation verse speaks about Hezekiah, the king of Judah. We know that when Hezekiah was afflicted with a fatal boil and was at the point of death, he prayed to the Lord with tears and received an extension of 15 years to his lifespan. The reason for this was the trust he had in the Lord. Indeed, it is written: "He trusted in the Lord, the God of Israel; so that after him there was none like him among all the kings of Judah, nor among those who were before him." (2 Kings 18:5).

Because he refused to serve Sennacherib, the king of Assyria, and rejected his authority, the king sent his commander, Rabshakeh, to Hezekiah. But Hezekiah did not bow down. Finally, the king sent a warning letter to Hezekiah. Even then, Hezekiah did not fear; instead of trying to fight back against him, he went straight to the feet of the Lord, spread the letter out, and prayed. Even in that tight, critical hour, Hezekiah did not panic, believing that the Lord would help him.

Yes, dearly beloved, God answered Hezekiah's prayer immediately that day and sent an angel. We read: "Then it happened that night that the angel of the Lord went out and struck 185,000 in the camp of the Assyrians; and when men rose early in the morning, behold, all of them were dead bodies." (2 Kings 19:35).

Not only that, God caused Sennacherib, the king of Assyria who had come against Hezekiah, to be destroyed by his very own sons. We read: "It came about as he was worshiping in the house of Nisroch his god, that Adrammelech and Sharezer killed him with the sword; and they escaped into the land of Ararat. And Esarhaddon his son became king in his place." (2 Kings 19:37).

Just as it is said, "The Lord will fight for you while you keep silent" (Exodus 14:14), if we possess unshakeable faith and love toward the Lord, we do not need to fight against our enemies or struggle against our problems. The Lord Himself will fight for us. We shall keep silent.

Let us pray that we develop such love and faith toward the Lord. Let us trust Him completely. Just as we read in today's meditation verse—"And the Lord was with him; wherever he went he prospered"—the Lord is powerful enough to do the same for us today.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - கலாத்தியர் 6:9 / Galatians 6:9

"ஆதவன்" தியானம் - 1990 

ஜூலை 20 திங்கள் 2026   

"நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் தளர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம்." (கலாத்தியர் 6:9)

சிலர் எப்போதும் தங்களது நல்ல செயல்களை எடுத்துக்கூறி, தங்களைத் தாங்களே நியாயப்படுத்தி தேவனைக் குறைகூறுவதுண்டு. எனக்குத் தெரிந்த ஒரு வயதான சகோதரி, "நான் எவ்வளவோ நல்ல காரியங்கள் செய்கிறேன், ஏழைகளுக்கு உதவுகிறேன், ஒரு சில குழந்தைகளின் படிப்புக்கு உதவி செய்கின்றேன்,  இப்படியிருந்தும் எனக்கு வாழ்வில் நல்லது எதுவும் நடக்கமாட்டேன் என்கிறது. ஆண்டவர் என்னை ஏறெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை" என்று நான் அவர்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என்னிடம் புலம்பிக்கொண்டிருப்பார்கள்.  

இவர்களிடம் இரண்டு தவறுகளை நான் கண்டுகொண்டேன். முதலாவது, இப்படி பிறருக்கு உதவி செய்தால் தனக்கு நல்லது எப்போதும் நடக்கும் எனும் முன் எதிர்பார்ப்பு எண்ணம். பிறருக்கு நல்லது செய்யும்போது நாம் கைமாறு கருதாமல் செய்யவேண்டியது அவசியம். இந்தப் பெண்மணியிடம் இந்த குணம் இல்லை. இவர்கள் நன்மைசெய்வதை வங்கியில் பணத்தை முதலீடு செய்வதுபோல எண்ணி அதனால் வரும் பலனை எதிர்பார்த்து ஏமாந்தவர்கள். 

இரண்டாவது, இவர்கள் பிறருக்கு நன்மை செய்தால் நமக்கு உடனேயே நல்லது நடக்கும் என எண்ணிக்கொண்டிருப்பவர்கள். ஆனால் வேதத்தில் நாம் அப்படி வாசிக்கவில்லை. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நன்மை செய்கிறவராக சுற்றித்திரிந்தார். ஆனால் சிலுவை மரணம்தான் அவருக்குப் பரிசாகக் கிடைத்தது. 

இன்றைய தியான வசனம் நன்மைசெய்கிறதில் நாம் சோர்ந்துபோகாமல் இருக்க அறிவுறுத்துகின்றது.  மட்டுமல்ல, அப்படிச் சோர்ந்துபோகாமல்  நன்மை செய்வோமானால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம் என்று கூறுகின்றது. "ஏற்ற காலம்" என்பது எந்த காலம் என்று நமக்குத் தெரியாது. "ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு காலமுண்டு; வானத்தின் கீழிருக்கிற ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் ஒவ்வொரு சமயமுண்டு" (பிரசங்கி 3:1) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். 

மேலும், "அவர் சகலத்தையும் அதனதன் காலத்திலே நேர்த்தியாகச் செய்திருக்கிறார்; உலகத்தையும் அவர்கள் உள்ளத்திலே வைத்திருக்கிறார்; ஆதலால் தேவன் ஆதிமுதல் அந்தம்மட்டும் செய்துவரும் கிரியையை மனுஷன் கண்டுபிடியான்." (பிரசங்கி 3:11) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே நாம் நன்மை செய்வதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

நாம் நிலத்தில் ஏதாவது பயிர் செய்திருப்போமானால், அதற்கு தினசரி தண்ணீர் ஊற்றுவோம், உரமிடுவோம், களைகளை அகற்றி பராமரிப்போம், அவைகளின் அடிப்பகுதியில் கிளறி விடுவோம், பூச்சிகள் தாக்காதபடி பூச்சிக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்துவோம். இப்படிச் செய்வது நன்மை செய்வதுபோலத்தான். ஆனால் இதன் பலன் உடனடியாக  நமக்குக் கிடைக்காது. ஏற்ற காலம் வரும் வரை நாம் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம்.  ஆனாலும் சிலவேளைகளில் விவசாயிகள் பயிரின் பலனை அடைவதற்குமுன் இயற்கைப் பேரிடர்களால் பயிர்கள் அழிந்துவிடுவதுண்டு. 

இப்படித் தாங்கள் பயிரிட்ட நெற்பயிரோ, வாழையோ அழிந்துபோனால் அந்த விவசாயிகள் சோர்ந்துபோய்விடுவதில்லை. மறுபடியும் பயிர்ச்செய்வார்கள். பின்னர் வெற்றிபெறுவார்கள். ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் நன்மை செய்வது இந்திய விவசாயிகள் பருவகாலத்துடன் போராடுவது போன்றதே. இதனையே ஆங்கிலத்தில், "Indian agriculture is a gamble with the monsoon"   என்பார்கள்.  இந்த விவசாயிகளைப்போல ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும் நாமும் நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் தளர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1990

Monday, July 20, 2026

"Let us not lose heart in doing good, for in due time we will reap if we do not grow weary." — Galatians 6:9

Some people always boast about their good deeds, justify themselves, and blame God. An elderly sister I know used to lament to me every time I saw her, saying: "I do so many good things—I help the poor, and I assist with the education of a few children. Yet, nothing good seems to happen in my life. The Lord doesn't even look up at me."

I noticed two mistakes in her attitude:

Expectation of Return: The mindset that doing good to others will automatically ensure good things happen to us. When we do good to others, it is essential that we do so without expecting anything in return. This sister lacked that quality. She viewed doing good like investing money in a bank, expecting returns, and ended up disappointed.

Expecting Immediate Results: She believed that doing good to others meant immediate blessings for herself. However, we do not read this in Scripture. Our Lord Jesus Christ went about doing good, yet the earthly reward He received was death on a cross.

Today’s meditation verse urges us not to lose heart in doing good. Furthermore, it promises that if we do not grow weary and continue doing good, we will reap at the proper time.

We do not know when this "proper time" is. As we read:

"There is an appointed time for everything. And there is a time for every event under heaven." — Ecclesiastes 3:1

Furthermore, it is written:

"He has made everything appropriate in its time. He has also set eternity in their heart, yet so that man will not find out the work which God has done from the beginning even to the end." — Ecclesiastes 3:11

Therefore, it is necessary that we do not grow weary in doing good.

If we cultivate a crop in a field, we water it daily, apply fertilizer, remove weeds, loosen the soil around the base, and use pesticides to protect it from pests. Doing all this is like doing good. However, we do not get the harvest immediately; we must wait until the proper time arrives. Even so, sometimes before farmers can reap the harvest, their crops are destroyed by natural disasters.

Yet, when their cultivated paddy or banana crops are destroyed, those farmers do not lose heart. They plant again and eventually succeed.

Yes, dear ones, our doing good is much like Indian farmers battling the seasons—as the phrase goes, "Indian agriculture is a gamble with the monsoon." Like these farmers, let us who live a spiritual life not lose heart in doing good; if we do not grow weary, we will reap in due time.

✍️ Bro. M. Geo Prakash      

                                                                       

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 25 : 15 / Psalm 25:15

"ஆதவன்" தியானம் - 1989 

ஜூலை 19 ஞாயிறு 2026   

"என் கண்கள் எப்போதும் கர்த்தரை நோக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன; அவரே என் கால்களை வலைக்கு நீங்கலாக்கிவிடுவார்." ( சங்கீதம் 25 : 15 )

வேடர்கள் பறவைகளை பிடிக்க வலைகளை விரித்து வைப்பார்கள். மட்டுமல்ல, பறவைகளைக் கவர்ந்து வலைக்குள் இழுக்கும்படி பறவைகள் உண்ணும் தானியங்களையும் அந்த வலைகளுக்குள் வைப்பார்கள். உணவைநாடிச் செல்லும் பறவைகள் அந்த வலைகளுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும். ஆடுமேய்த்துக்கொண்டிருந்த தாவீது காடுகளில் வேடர்கள் இப்படிச் செய்வதைப் பார்த்து அதனை ஆவிக்குரிய காரியங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கின்றார். அந்த உறுதியில்,  அவரே என் கால்களை வலைக்கு நீங்கலாக்கிவிடுவார் என்று கூறுகின்றார். 

இதுபோல தற்காலங்களில் எதிரிகளை அழிக்க மண்ணில் கண்ணிவெடிகளைப் புதைத்துவைத்து தங்களைக் காத்துக்கொள்ள பல நாடுகளும் கிளர்ச்சியாளர்களும் முயல்வதுண்டு. 

ஆம் அன்பானவர்களே, இதுபோலவே நமது ஆத்துமாவை கவர்ந்து இழுத்து அழிக்கச் சாத்தான் முயலுகின்றான். அவனே ஆத்துமாக்களை வலைவிரித்து  கவர்ந்து இழுத்து அழிக்கும் வேடன். நமது கண்கள் எப்போதும் கர்த்தரை நோக்கிக்கொண்டிருக்குமானால் அவர் நமது கால்களை இந்த வலைக்கு நீங்கலாக்கிவிடுவார். "நான் கர்த்தரை நோக்கி: நீர் என் அடைக்கலம், என் கோட்டை, என் தேவன், நான் நம்பியிருக்கிறவர் என்று சொல்லுவேன். அவர் உன்னை வேடனுடைய கண்ணிக்கும், பாழாக்கும் கொள்ளை நோய்க்கும் தப்புவிப்பார்." ( சங்கீதம் 91 : 2, 3 ) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். 

வலைகளுக்கும் கண்ணிவெடிகளுக்கும் தப்ப நாம் தரையைப்பார்த்து குனிந்து நடக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. தேவன் நம்மை ராஜாக்களாக அபிஷேகம் செய்துள்ளார். எனவே நாம் தலையை உயர்த்தி தேவனைப்பார்த்து நடத்தால்போதும்.  இப்படி நடக்கும்போது, அவரே நமது கால்களை வலைக்கு நீங்கலாக்கிவிடுவார்.

நம்மை அழிக்க சாத்தான் நேரடியாக முயலுவதில்லை. அவன் நமக்கு எதிராக மக்களைத் தூண்டிவிடலாம், நமது ஆத்துமாவை அழிக்கும் பாவ காரியங்களை நாம் காணும்படியும், செய்யும்படியும் கவர்ச்சியை நமக்குக் காண்பிக்கலாம். அல்லது தேவையில்லாதப் பிரச்சனைகளில் நம்மைச் சிக்கவைக்கலாம், பெரிய அழிவுகளை நமக்கு ஏற்படுத்தலாம்; இல்லையானால் தேவனை விட்டு நம்மைப் பிரிக்கும்படி நோய்களால் நம்மை வருத்தலாம். என்னவிதக் கண்ணியாக இருந்தாலும் நமது கண்கள் தேவனை நோக்கிக் கொண்டிருக்குமானால் நாம் அவற்றிலிருந்து தப்புவிக்கப்படுவோம்.

இதற்கு யோபு நமக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்கின்றார்.  பல்வேறு அழிவுகளை வாழ்வில் சந்தித்த அவரைச் சொந்த மனைவியே வெறுத்து ஒதுக்கினாள்.  "செத்துத்தொலை" என்பதுபோல அவள் கூறியபோதும் யோபு தேவனைவிட்டுத் தனது பார்வையை அகலவிடவில்லை.  "அதற்கு அவன்: நீ பயித்தியக்காரி பேசுகிறதுபோலப் பேசுகிறாய்; தேவன் கையிலே நன்மையைப் பெற்ற நாம் தீமையையும் பெறவேண்டாமோ என்றான்; இவைகள் எல்லாவற்றிலும் யோபு தன் உதடுகளினால் பாவஞ்செய்யவில்லை." (யோபு 2:10) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே, இப்படி தேவனை நோக்கிப்பார்த்த யோபுவின் கால்களை அவர் சாத்தானின் வலைகளுக்குத் தப்புவித்து காத்துக்கொண்டார். 

இதனை வாசிக்கும் நீங்கள்கூட இதுபோல ஏதாவது வலையில் சிக்கியிருக்கலாம். அல்லது உங்களுக்குத் தெரியாத வலையினை சாத்தான் மனிதர்கள்மூலம் விரித்திருக்கலாம். என்ன இருந்தாலும் கண்களை எப்போதும் கர்த்தரை நோக்கிக்கொண்டிருக்கும்படிச் செய்வோமானால் அவரே நமது கால்களை வலைக்கு நீங்கலாக்கிவிடுவார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1989

Sunday, July 19, 2026

"My eyes are continually toward the Lord, for He will pluck my feet out of the net." — Psalm 25:15 (NASB)

Hunters lay nets to catch birds. Not only that, but they also scatter grain inside those nets to attract and lure the birds in. The birds, seeking food, end up getting trapped inside the net. David, who was a shepherd, observed hunters doing this in the wild and compared it to spiritual realities. In that firm assurance, he declared, "He will pluck my feet out of the net."

Similarly, in modern times, many nations and rebels try to protect themselves by burying landmines in the ground to destroy their enemies.

Yes, dear ones, in the very same way, Satan attempts to allure and destroy our souls. He is the hunter who spreads nets to lure souls in and destroy them. But if our eyes are continually fixed on the Lord, He will free our feet from these nets. As we read in God's Word:

"I will say to the Lord, 'My refuge and my fortress, my God, in whom I trust!' For it is He who rescues you from the net of the trapper and from the deadly pestilence." — Psalm 91:2–3 (NASB)

To escape these nets and landmines, we do not need to walk bowed down, staring at the ground. God has anointed us as kings. Therefore, it is enough for us to walk with our heads lifted up, looking to God. When we walk this way, He Himself will keep our feet free from the net.

Satan does not always try to destroy us directly. He may incite people against us, present alluring worldly traps to make us see and commit soul-destroying sins, entangle us in unnecessary troubles, bring severe destruction upon us, or afflict us with sicknesses to separate us from God. Whatever kind of snare it may be, if our eyes are kept on God, we will be delivered from it.

Job stands as a great example for us in this regard. When he faced various forms of destruction in his life, even his own wife rejected him. Even when she spoke as if telling him to "curse God and die," Job did not take his gaze off the Lord. We read:

"But he said to her, 'You are speaking as one of the foolish women speaks. Shall we actually accept good from God but not accept adversity?' In all this Job did not sin with his lips." — Job 2:10 (NASB)

Yes, dear ones! Because Job kept his eyes fixed on God, the Lord delivered his feet from the nets of Satan and preserved him.

Even as you read this, you may feel trapped in some kind of net. Or Satan may have secretly laid a snare for you through other people without your knowledge. Whatever the situation may be, if we resolve to keep our eyes continually fixed on the Lord, He Himself will pluck our feet out of the net.

✍️ Bro. M. Geo Prakash   

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 1 : 20 / 2 Corinthians 1:20

"ஆதவன்" தியானம் - 1987 

ஜூலை 18 சனி 2026   

"எங்களால் தேவனுக்கு மகிமையுண்டாகும்படி, தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம் இயேசுகிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்றும், அவருக்குள் ஆமென் என்றும் இருக்கின்றனவே." ( 2 கொரிந்தியர் 1 : 20 )

தேர்தலில் வெற்றிபெற அரசியல்வாதிகள் பல்வேறு வாக்குறுதிகளை  மக்களுக்கு அளிப்பார்கள். அவைகளில் பல நிறைவேற்றவே முடியாதவையாக இருக்கும். ஆனாலும் மக்களிடம் பொய்யான வாக்குறுதிகளை அளித்து ஆட்சியைப்பிடிக்க முயல்வார்கள்.  வெற்றிபெற்றபின் இந்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவார்களா என்பது கேள்விக்குறிதான். 

காரணம், இந்த அரசியல்வாதிகள் அவர்களின் உள்ளத்திலிருந்து பேசுவதில்லை. எப்படியாவது மக்களது மனதினை கவர்ந்து வாக்குகளைப்பெற்று ஆட்சியைப் பிடிக்கவேண்டும் என்பதுதான் அவர்களது சுயநல எண்ணம்.  ஆனால் நமது தேவனுக்கு அப்படி மக்களை ஏமாற்றிப் பிழைக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. மனிதர்களாகிய நாம்தான் அவருக்கு உண்மையில்லாதவர்களாக வாழ்ந்து வருகின்றோம். ஆம், "நாம் உண்மையில்லாதவர்களாயிருந்தாலும், அவர் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; அவர் தம்மைத்தாம் மறுதலிக்கமாட்டார்." ( 2 தீமோத்தேயு 2 : 13 )

இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம், "தேவனுக்கு மகிமையுண்டாகும்படி, தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஆம் என்று இருக்கின்றது" என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது, தனது வாக்குத்தத்தங்கள் நிறைவேறும்போது தேவன் நம்மால் மகிமையடைகின்றார் என்று இந்த வசனம் கூறுகின்றது. பொய் வாக்குறுதிகளைக் கொடுக்கும் அரசியல்வாதி அவமானம் அடைகின்றான்; வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றும் தேவனோ நம்மால் மகிமை அடைகின்றார். 

மேலும், இந்த உலகினில் மனிதர்கள் தாங்கள் அளிக்கும் வாக்குறுதிகள்  நிறைவேற்றிடவேண்டுமென்று நினைத்தாலும் சில வேளைகளில் நிறைவேற்றமுடியாமல் போய்விடக்கூடும். காரணம், வாக்களித்த இவர்களது வாழ்க்கைச் சூழல் சிலவேளைகளில் மாறிவிடலாம். ஆனால் தேவன் அப்படியல்ல, அவர் காலத்தையும் நேரத்தையும் மாற்றுகின்றவர். இல்லாதவைகளை இருக்கும்படிச் செய்பவர். தான் வாக்குத்தத்தம் செய்ததை எந்தச் சூழ்நிலையிலும் நிறைவேற்ற வல்லவராகவே இருக்கின்றார். "தேவன் வாக்குத்தத்தம்பண்ணினதை நிறைவேற்ற வல்லவராயிருக்கிறார் என்று முழு நிச்சயமாய் நம்பி, தேவனை மகிமைப்படுத்தி, விசுவாசத்தில் வல்லவனானான்." ( ரோமர் 4 : 21 ) என்று ஆபிரகாமைப்பற்றி நாம் வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, வேதாகமத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தேவ வாக்குத்தத்தங்கள் உண்டு. இவைகளில் சில தனி மனிதர்களுக்கு குறிப்பிட்டக்  காலத்தில் தேவனால் கொடுக்கப்பட்டவை; சில வாக்குத்தத்தங்களோ கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்ளும் அனைவருக்கும் கொடுக்கப்பட்டவை. மேலும் சில வேளைகளில் தேவன் நம்மோடு இடைப்பட்டு  நமக்குச் சில வாக்குத்தத்தங்களைத் தரலாம். இத்தகைய வாக்குத்தத்தங்களைக்குறித்து நாம் சந்தேகப்படத் தேவையில்லை, நிச்சயமாக அவை நமக்கு நிறைவேறும்.

"எனது தேவன் எனக்கு இப்படி வாக்களித்துள்ளனர்; அதனை அவர் எனது வாழ்வில் நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவார்" என நாம் அந்த வாக்குத்தகங்களை விசுவாசித்து நம்பிக்கையுடன் அறிக்கையிடலாம். எனவேதான் எபிரெய நிரூப ஆசிரியர் கூறுகின்றார், "அல்லாமலும், நம்முடைய நம்பிக்கையை அறிக்கையிடுகிறதில் அசைவில்லாமல் உறுதியாயிருக்கக்கடவோம்; வாக்குத்தத்தம்பண்ணினவர் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறாரே." ( எபிரெயர் 10 : 23 ) என்று. 

வேதாகமத்தின் எந்த வாக்குத்தத்தமும் வீண் வார்த்தையோ ஏமாற்றோ அல்ல. அவை ஜீவனுள்ள தேவனின் வார்த்தைகள். எனவே அவை நிச்சயமாக நிறைவேறும். அவருடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம் இயேசுகிறிஸ்துவுக்குள் ஆம் என்றும், அவருக்குள் ஆமென் என்றும் இருக்கின்றன. 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1987

Saturday, July 18, 2026

"For as many as are the promises of God, in Him they are yes; therefore, also through Him is our Amen to the glory of God through us." — 2 Corinthians 1:20

To win elections, politicians make various promises to the people. Many of these are completely impossible to fulfil. Yet, they try to capture power by giving false assurances to the public. Whether they will actually fulfil these promises after winning remains a massive question mark.

The reason is that these politicians do not speak from their hearts. Their only selfish intent is to somehow capture the minds of the people, secure their votes, and come to power. But our God has no need to deceive people to sustain Himself. In reality, it is we, as human beings, who live unfaithfully toward Him. Indeed, Scripture reminds us:

"If we are faithless, He remains faithful, for He cannot deny Himself." — 2 Timothy 2:13

In today’s meditation verse, we read that "to the glory of God, all the promises of God are 'Yes' in Christ Jesus." This means that God is glorified through us when His promises are fulfilled. While a politician who gives false promises faces shame, the God who fulfils His promises is glorified by us.

Furthermore, even if people in this world genuinely intend to keep the promises they make, there are times when they are simply unable to do so. This is because their life circumstances can suddenly change. But God is not like that. He is the One who changes times and seasons. He is the One who calls into being that which does not exist. Under any circumstance, He remains fully capable of fulfilling what He has promised. Regarding Abraham, we read:

"and being fully assured that what God had promised, He was able also to perform." — Romans 4:21

Yes, dearly beloved, there are thousands of God's promises in the Bible. Some of these were given by God to specific individuals at specific times; other promises are given to everyone who believes in and accepts Christ. Furthermore, there are moments when God personally speaks into our lives and gives us specific promises. We do not need to doubt such promises; they will surely be fulfilled for us.

We can confidently and faithfully declare, "My God has promised this to me, and He will surely fulfil it in my life." That is why the author of Hebrews encourages us:

"Let us hold fast the confession of our hope without wavering, for He who promised is faithful;" — Hebrews 10:23

Not a single promise in the Bible is a vain word or a deception. They are the words of the living God. Therefore, they will surely come to pass. All His promises are Yes in Jesus Christ, and through Him, Amen.

✍️ Bro. M. Geo Prakash          

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 5 : 16 / 2 Corinthians 5:16

"ஆதவன்" தியானம் - 1986 

ஜூலை 17 வெள்ளி 2026   

"ஆகையால், இதுமுதற்கொண்டு, நாங்கள் ஒருவனையும் மாம்சத்தின்படி அறியோம்; நாங்கள் கிறிஸ்துவையும் மாம்சத்தின்படி அறிந்திருந்தாலும், இனி ஒருபோதும் அவரை மாம்சத்தின்படி அறியோம்." ( 2 கொரிந்தியர் 5 : 16 ) 

மனிதர்களது பார்வைகள் வித்தியாசமானவை.  ஆனால் எல்லோரும் தாங்கள் பார்ப்பதுதான் சரி என்று நிரூபிக்க முயல்கின்றனர். எனவேதான் உலகில் மனிதர்களிடையே பல்வேறு கருத்து மோதல்கள் ஏற்படுகின்றன. ஒருவரை அல்லது ஒரு பொருளை நாம் பார்க்கும் விதத்தைப்பொறுத்துதான் நாம் அதனைக்குறித்து அறியமுடியும்.  ஆனால், எல்லாவற்றுக்கும் உண்மையான சரியான பார்வை ஒன்று உண்டு. அதனை அறிந்தவர்களே வெற்றியாளர்கள்.   

இன்றைய தியான வசனம் மேலான ஆவிக்குரிய பார்வையினை நாம் கொண்டிருக்கவேண்டும் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. கிறிஸ்து தாவீதின் குமாரன் என்று அழைக்கப்பட்டார்; மரியாள் யோசேப்பு இவர்களின் மகன் என்று அறியப்பட்டார். இது கிறிஸ்துவைகுறித்த மனித பார்வை. ஆனால், நாங்கள் கிறிஸ்துவை இப்படி அறிந்திருந்தாலும் இனி ஒருபோதும் அவரை அப்படி அறியமாட்டோம். மாறாக, அவர் தேவனுடைய குமாரன் என்றுதான் நாங்கள் அறிவோம் என்கின்றார் பவுல். 

உலகத்தின் பார்வையில் அவர் மனிதன். ஆனால் "அவர் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபமும், சர்வசிருஷ்டிக்கும் முந்தினபேறுமானவர். ஏனென்றால் அவருக்குள் சகலமும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது; பரலோகத்திலுள்ளவைகளும் பூலோகத்திலுள்ளவைகளுமாகிய காணப்படுகிறவைகளும் காணப்படாதவைகளுமான சகல வஸ்துக்களும், சிங்காசனங்களானாலும், கர்த்தத்துவங்களானாலும், துரைத்தனங்களானாலும், அதிகாரங்களானாலும், சகலமும் அவரைக்கொண்டும் அவருக்கென்றும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது." ( கொலோசெயர் 1 : 15, 16 ) என்று வாசிக்கின்றோம்.

இதுபோல, "இதுமுதற்கொண்டு, நாங்கள் ஒருவனையும் மாம்சத்தின்படி அறியோம்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. அதாவது, நாம் உலகினில் பார்க்கும் மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் தேவ சாயலில் உருவாக்கப்பட்டவர்கள். "தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்." ( ஆதியாகமம் 1 : 27 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவேதான் பவுல் அப்போஸ்தலர், நாம் கிறிஸ்துவை அறிந்துகொண்டோமானால் அவரால் படைக்கப்பட்ட மனிதர்களையும் நாம் வெறும் மனிதர்களாக மட்டும் பார்க்காமல் அவர்களிலிருக்கும் கிறிஸ்துவையே  பார்ப்போம் என்று கூறுகின்றார். 

ஆம்  அன்பானவர்களே, முதலில் நாம் கிறிஸ்துவை தேவனுடைய குமாரனாகப் பார்க்கத் துவங்கினால்தான் நம்மால் மற்றவர்களை கிறிஸ்துவின் சாயலாகப் பார்க்கமுடியும். கிறிஸ்து வெறும் தாவீதின் மகனல்ல. அப்படிக் கூறுவதை அவரும் விரும்பவில்லை. தாவீதுக்கு அவர் குமாரனாக இருப்பது எப்படி? என்றுதான் அவர் யூதர்களிடம் தன்னைக்குறித்துக் கூறினார். "தாவீது அவரை ஆண்டவர் என்று சொல்லியிருக்க, அவனுக்கு அவர் குமாரனாயிருப்பது எப்படி என்றார். அதற்கு மாறுத்தரமாக ஒருவனும் அவருக்கு ஒரு வார்த்தையும் சொல்லக்கூடாதிருந்தது. அன்றுமுதல் ஒருவனும் அவரிடத்தில் கேள்விகேட்கத் துணியவில்லை." ( மத்தேயு 22 : 45, 46 ) என்று நாம் வாசிக்கவில்லையா? 

கிறிஸ்துவைக் குறித்த நமது பார்வை மாறவேண்டியது அவசியம். அவரை நாம் தாவீதின் குமாரனென்றும் மரியாள் யோசேப்பின் மகன் என்றும் பார்க்கும் பார்வையினை மாற்றி "அவர் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபமும், சர்வசிருஷ்டிக்கும் முந்தினபேறுமானவர்" என்று பார்க்கும்போதுதான் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மாறும். நாம் அப்போதுதான் மற்றவர்களையும் தேவ சாயலாக படைக்கப்பட்டவர்களாகப் பார்க்க முடியும். அதற்கு, "நாங்கள் கிறிஸ்துவையும் மாம்சத்தின்படி அறிந்திருந்தாலும், இனி ஒருபோதும் அவரை மாம்சத்தின்படி அறியோம்." என்று உறுதியாகக் கூறிக்கொள்வோம் அப்படியே தேவனுடைய குமாரனாக மட்டுமே பார்ப்போம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1986

Friday, July 17, 2026  

"Therefore, from now on we recognize no one according to the flesh; even though we have known Christ according to the flesh, yet now we know Him in this way no longer." — 2 Corinthians 5:16 

Human perspectives vary. But, everyone tries to prove that their own view is the correct one. This is precisely why so many conflicts of opinion arise among people in the world. How we know someone or something depends entirely on how we look at them. However, there is one truly correct perspective for everything—and those who come to know it are the conquerors.

Today's meditation verse admonishes us to possess a higher, spiritual perspective. Christ was called the Son of David; He was known as the son of Mary and Joseph. This was the human perspective regarding Christ. But Paul says that even if we once knew Christ in this manner, we know Him so no longer. Instead, we know Him as the Son of God.

In the world's view, He was just a man. Yet we read:

"He is the image of the invisible God, the firstborn of all creation. For by Him all things were created, both in the heavens and on earth, visible and invisible, whether thrones or dominions or rulers or authorities—all things have been created through Him and for Him." — Colossians 1:15–16

Similarly, today's verse states, "Therefore from now on we recognize no one according to the flesh." That is to say, every human being we see in this world was created in the image of God. As it is written:

"God created man in His own image, in the image of God He created him; male and female He created them." — Genesis 1:27

This is why the Apostle Paul teaches that if we have come to know Christ, we will no longer view the people He created merely as human beings, but will instead see Christ within them.

Yes, beloved, only when we first begin to view Christ as the Son of God can we see others as made in the image of Christ. Christ is not merely the son of David, nor did He desire to be described that way. He asked the Jews concerning Himself: How could He be David’s son?

"Therefore, if David calls Him 'Lord,' how is He his son?" No one was able to answer Him a word, nor did anyone dare from that day on to ask Him another question. — Matthew 22:45–46

It is essential that our perspective of Christ changes. When we shift our view of Him from being merely the son of David or the son of Mary and Joseph, and instead behold Him as "the image of the invisible God, the firstborn of all creation," our spiritual lives will be transformed. Only then will we be able to see others as those created in God’s image.

To that end, let us firmly declare: "Even though we have known Christ according to the flesh, yet now we know Him in this way no longer," and let us view Him solely as the Son of God.

✍️ Bro. M. Geo Prakash