🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 147 : 11 / Psalm 147:10-11

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1939

📆2026 மே 30, சனி   

"அவர் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார். தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் கர்த்தர் பிரியமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 147 : 11 )

இந்த உலகத்தில் மனிதர்கள் தங்களது சுய பலத்தினால் பல அரிய செயல்களைச் செய்யமுடியும். இப்படி மனிதர்கள் தங்களது சுய பலத்தை நம்பி பல செயல்களைச் செய்து வெற்றிபெறுவதால் பலர்  கடவுளுக்கு உரிய மதிப்பினைக் கொடுக்காமல், "எல்லாம் என்னால் முடியும்" எனும் மனநிலையில் வாழ்கின்றனர். வெளியில் இப்படிக் கூறாவிட்டாலும் அவர்களது உள்ளான மனநிலை இப்படியே இருக்கின்றது. எனவே, தங்களைவிடத்  தகுதி குறைந்தவர்கள் என்று இவர்கள் எண்ணுபவர்களிடம் வேற்றுமை பாராட்டி மனதளவில் அவர்களை பலவேளைகளில் ஒதுக்குகின்றனர்.    

ஆனால் நாம் எவ்வளவுதான் பலமுள்ளவர்களாக, செல்வாக்குள்ளவர்களாக இருந்தாலும் கர்த்தரது கிருபை இல்லாமல் நம்மால் எதுவும் செய்யமுடியாது. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,  "அவர் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார்" என்று வாசிக்கின்றோம். இந்த வசனத்தில் குதிரை, வீரனுடைய கால்கள் என்பன சுய பலத்தினைக் குறிக்கின்றன.  குதிரை வலிமையான ஒரு மிருகம். அதனைப்  பழங்காலத்தில் போருக்குப் பயன்படுத்தினார்கள். வலிமையான குதிரைப்படை,  இராணுவ வீரர்களின் எண்ணிக்கை இவை ஒரு அரசனின் பலத்துக்கு அடையாளம். ஆனால், வெற்றிபெற இவை மட்டுமே தகுதியல்ல. 

பார்வோனிடம் வலிமையான குதிரைப்படையும், தேர்களும் இராணுவ வீரர்களும் இருந்தனர். ஆனால் மோசே வழிநடத்திய இஸ்ரவேல் மக்களிடம் இவை எதுவும் இல்லை. அவர்கள் தேவனது கிருபையினை மட்டுமே நம்பி வழிநடந்தனர். இறுதியில் நடந்த சம்பவங்கள் நமக்குத் தெரியாதவையல்ல. ஆம், வலிமையான குதிரைப்படைகளும் வீரர்களும் செங்கடலில் அழிந்துபோயினர். ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல, தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் கர்த்தர் பிரியமாயிருக்கிறார். அவர்களை உலகக் கேடுகளுக்குத்  தப்புவித்து நடத்துகின்றார்.

இந்த தியான வசனம் நமக்குத் தரும் பாடம் இதுதான்: நம்மிடம் எவ்வளவு உடல்பலம் இருந்தாலும், பதவி, பணம், அந்தஸ்து இவை இருந்தாலும் இவை அனைத்தும் பார்வோன் நம்பியிருந்த சுய பலம் போன்றதே. இவற்றை நாம் நம்பிக்கொண்டு உலகத்தில் வாழ்வோமானால் கர்த்தர் நம்மேல் பிரியமாக இருக்கமாட்டார். இக்கட்டான வேளைகளில் அவரை நோக்கி நாம் கூப்பிட்டாலும், "நீயே உனது பலத்தினால் சமாளித்துக்கொள்" என்று கூறி பேசாமல் இருந்துவிடுவார். 

ஆனால் நாம் நமது சுய பலத்தை நம்பாமல் தேவனையே சார்ந்து அவரிடம் அன்புகூர்ந்து வாழ்வோமானால் ஆயிரம் தலைமுறைக்கும் நமக்கு இரக்கம் காட்டுவேன் என்கின்றார். ஆம், "என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைமட்டும் இரக்கம் செய்கிறவராய் இருக்கிறேன்" (யாத்திராகமம் 20 : 6 &  உபாகமம் 5 : 10 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

அன்னை மரியாளும் தனது பாடலில், "அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது. தம்முடைய புயத்தினாலே பராக்கிரமஞ்செய்தார்; இருதய சிந்தையில் அகந்தையுள்ளவர்களைச் சிதறடித்தார்." ( லுூக்கா 1 : 50, 51 ) என்று பாடுகின்றார். 

நம்மிடம் இருக்கும் திறமைகள், பணம், அதிகாரபலம் இவற்றை பெரிதாக எண்ணி இருதய சிந்தையில் அகந்தை உள்ளவர்களாக வாழ்வோமானால் தேவன் நம்மைச் சிதறடிப்பார். காரணம், நமது தேவன் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார். தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் மட்டுமே அவர் பிரியமாயிருக்கிறார்.

பயத்துடன் தேவனது கிருபையினைச் சார்ந்துகொள்வோம். அப்போது மட்டுமே நாமும் நமது சந்ததிகளும் தேவனது ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்றவர்களாக வாழமுடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

💥 "AATHAVAN" Meditation - No. 1939

📆 May 30, 2026, Saturday

"He does not delight in the strength of the horse; He does not take pleasure in the legs of a man. The Lord favours those who fear Him, Those who wait for His lovingkindness." (Psalm 147:10-11)

In this world, human beings can accomplish many remarkable feats through their own personal strength. Because people successfully achieve things by relying on their self-reliance, many fail to give God the honour due to Him, living instead with the mindset of "I can do everything by myself." Even if they do not express this outwardly, it remains their inner disposition. Consequently, they often discriminate against and mentally marginalize those whom they consider less capable or inferior to themselves.

However, no matter how powerful or influential we may be, we can do nothing without the grace of the Lord. This is exactly what we read in today's meditation verse: "He does not delight in the strength of the horse; He does not take pleasure in the legs of a man." In this verse, the "horse" and the "legs of a man" represent self-reliance and human strength. The horse is a powerful animal, used in ancient times for warfare. A mighty cavalry and a vast number of foot soldiers were symbols of a king's strength. Yet, these alone do not guarantee victory.

Pharaoh possessed a powerful cavalry, chariots, and a massive army. On the other hand, the people of Israel led by Moses had none of these. They moved forward relying solely on the grace of God. The events that unfolded in the end are well known to us. Yes, the mighty cavalry and warriors perished in the Red Sea. Indeed, dear friends, just as today's meditation verse declares, the Lord favours those who fear Him and wait for His lovingkindness. He delivers them from the evils of this world and guides them.

The lesson this meditation verse teaches us is this: regardless of the physical strength, position, wealth, or status we may possess, all of it is akin to the self-reliance that Pharaoh trusted in. If we live in this world relying on these things, the Lord will not take pleasure in us. Even if we call out to Him in times of distress, He may remain silent, as if saying, "Manage it on your own with your own strength."

Furthermore, the Lord God says that He shows lovingkindness to thousands, to those who love Him and keep His commandments (Exodus 20:6 & Deuteronomy 5:10).

Mother Mary also sings in her song:

"And His mercy is upon generation after generation toward those who fear Him. He has done mighty deeds with His arm; He has scattered those who were proud in the thoughts of their heart." (Luke 1:50-51)

If we highly esteem our own talents, wealth, and power, and live with pride in the thoughts of our hearts, God will scatter us. For our God does not delight in the strength of the horse, nor does He take pleasure in the legs of a man. He favours only those who fear Him and wait for His lovingkindness.

Let us depend on God's grace with reverent fear. Only then can we and our descendants live as recipients of God's blessings.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                               

🦋 Meditation verse - ஓசியா 8 : 14 / Hosea 8:14

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1938

📆2026 மே 29, வெள்ளி  

"இஸ்ரவேல் தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து கோவில்களைக் கட்டுகிறான்" ( ஓசியா 8 : 14 )

இன்று நமது நாட்டில் நாம் பல்வேறு பிரமாண்ட கிறிஸ்தவ ஆலயங்களைப் பார்க்கின்றோம். இத்தகைய ஆலயங்களைப்  பகட்டாகக்  கட்டுவதற்குக்  கோடிக்கணக்கான பணம் மக்களால் செலவழிக்கப்படுகின்றது. மக்கள் அதுகுறித்துக் கவலைப்படுவதுமில்லை. பல ஊர்களில் தங்களது ஆலயக் கோபுரம் அருகிலுள்ள பிற ஊர்களிலுள்ள கோபுரங்களைவிட உயரமாக இருக்கவேண்டுமென்று போட்டிபோட்டு உயர்த்தப்படுகின்றன.  மக்களும் ஆலயக் கட்டுமானத்துக்கு என்று யாராவது கேட்கும்போது மறுப்பதில்லை; தங்களால் முடிந்த பணத்தைக்கொடுத்து உதவுகின்றனர். 

ஆலய கட்டுமானத்துக்கு நன்கொடை சேகரிப்பதில் ஆலயக் கமிட்டியினர்   கடினமாக உழைக்கின்றனர். பலநூறு கிலோமீட்டர்கள் பயணம் செய்து பணம் திரட்டுகின்றனர். இதுதவிர, லாட்டரி குலுக்கல் மூலம் பரிசுகள் அறிவித்து ஆலயக் கட்டுமானத்துக்குப் பணம்  திரட்டப்படுகின்றது.

ஆனால், இப்படி நன்கொடை சேகரிப்பதில் நாட்டம்கொண்டு அலைபவர்களும் அதற்கு உடந்தையாக இருக்கும் ஊழியர்களும் தங்களது தனிப்பட்ட வாழ்வில் கிறிஸ்துவை அறிந்திருக்கிறார்களா, ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழ்கின்றார்களா  என்பது கேள்விக்குறியே. நன்கொடை சேகரிப்பதிலும் ஆலயப் பணிகளிலும் காட்டும் ஆர்வத்தைத் தேவனை அறியும் அறிவில் வளரவேண்டும் இவர்களில் என்று எத்தனைபேர் முயலுகின்றனர்?

ஆம் அன்பானவர்களே, இப்படித்  தனிப்பட்ட முறையில் தேவனை அறியாமல் இருந்துகொண்டு ஆலயப்பணிகளுக்காக உழைப்பதையே "இஸ்ரவேல் தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து கோவில்களைக் கட்டுகிறான்" என்று. இன்றைய வசனம் வேதனையோடு குறிப்பிடுகின்றது. 

அன்பானவர்களே, புதிய ஏற்பாட்டு காலத்தில் வாழும் கர்த்தருடைய விசுவாசிகளான நாம் தான் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலர்கள். நமது உடல்தான் பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயமாயிருக்கிறது. "உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா?" ( 1 கொரிந்தியர் 6 : 19 ) என எழுதுகின்றார் பவுல் அடிகள். 

ஆம், நாம் நம்முடையவர்களல்ல; தேவனுக்கானவர்கள். முதலில் தேவனுக்கு உரியதான நமது உடல் பரிசுத்தமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  "நீங்கள் தேவனுடைய ஆலயமாயிருக்கிறீர்களென்றும், தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருக்கிறாரென்றும் அறியாதிருக்கிறீர்களா?"( 1 கொரிந்தியர் 3 : 16 )

நாம் முதலில் கட்டவேண்டியது நமது உடலான ஆலயத்தை. உடலால் பாவிகளாக இருந்துகொண்டு வானுயர ஆலயம் கட்ட முயலுவதிலோ, கட்ட உதவுவதிலோ அர்த்தமில்லை; அத்தகைய ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டபின்னர் அதற்காக உழைத்தவர்களின் பெயர் பட்டியல் கல்வெட்டில் பதிக்கப்படுவதில்  அர்த்தமில்லை. இத்தகைய செயல்பாடுகளைத் தேவன் விரும்புவதுமில்லை. தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து ஆலயத்தைக் கட்டுவோர் தங்களது சுய பெருமைக்காகவே சில, பல  செயல்களைச்  செய்கின்றனர். 

நாம் மண்ணினாலல்ல கிறிஸ்து இயேசுவின்மேல் நமது சரீரமாகிய ஆலயத்தைக் கட்டவேண்டும். அதாவது,  போடப்பட்ட அஸ்திபாரமாகிய கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைக் கட்டவேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 3:11,12) என்கிறார் பவுல் அடிகள். நாம் நமது உடலான ஆலயதைக் காட்டாமல் பெருமைக்காகவும் மக்கள் மத்தியில் அங்கீகாரம் பெறவேண்டியும் மண்ணாலான ஆலயத்தைக் கட்டுவதில் கவனம் செலுத்திக் கொண்டு நமது உடலான ஆலயத்தை கட்டாமல் இருந்து அதனைக் கெடுத்துவிட்டோமானால் அது நமது ஆத்துமாவுக்குப் பெரிய அழிவையே கொண்டுவரும். 

எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல் அடிகள் பின்வருமாறு எச்சரிப்பு கலந்த அறிவுரைகூறுகின்றார்:- "ஒருவன் தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கெடுத்தால், அவனைத் தேவன் கெடுப்பார்; தேவனுடைய ஆலயம் பரிசுத்தமாயிருக்கிறது; நீங்களே அந்த ஆலயம்." ( 1 கொரிந்தியர் 3 : 17 ) ஆம் அன்பானவர்களே, முதலில் நமது உடலாகிய ஆலயத்தைப் பரிசுத்தமாகக் காத்துக்கொள்ள முயற்சியெடுப்போம். 

"வானம் எனக்குச் சிங்காசனமும் பூமி எனக்குப் பாதபடியுமாயிருக்கிறது; எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டைக் கட்டுவீர்கள்; நான் தங்கியிருக்கத்தக்க ஸ்தலம் எது" ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7 : 49 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். ஆம், கல், மண், செங்கல் கொண்டு கட்டும் ஆலயத்தைவிட நமது உடலான ஆலயம் மேலானது. அதனை பரிசுத்தமாக வாழ்ந்து கட்ட முயற்சிப்போம். அதனையே தேவன் விரும்புகின்றார்.    

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்           

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation – No. 1938

📆 Friday, May 29, 2026

"For Israel has forgotten his Maker and built temples" — Hosea 8:14

Today, we see various magnificent, massive Christian churches being built across our country. Millions of dollars are spent by people to build such churches in a lavish, showy manner, and they do not worry about the cost. In many places, there is a competitive race to raise their church steeples higher than the steeples of neighbouring towns. When asked to contribute to church construction, people rarely refuse; they readily give whatever money they can afford.

Church committees work incredibly hard to collect donations for building construction. They travel hundreds of miles to raise funds. In addition to this, money is gathered through church lotteries and raffle prizes.

However, a serious question remains: Do those who restlessly pursue these donations, along with the ministers who cooperate with them, truly know Christ in their personal lives? Are they living a spiritual life? Out of all those who show immense enthusiasm for fundraising and building maintenance, how many actually strive to grow in the knowledge of God?

Yes, dearly beloved, working tirelessly for church projects while failing to know God on a personal level is precisely what today’s scripture painfully points out: "Israel has forgotten his Maker and built temples."

Dearly beloved, as believers of the Lord living in the New Testament era, we are the spiritual Israel. Our very body is the temple of the Holy Spirit. The Apostle Paul writes:

"Or do you not know that your body is a temple of the Holy Spirit who is in you, whom you have from God, and that you are not your own?" — 1 Corinthians 6:19

Yes, we are not our own; we belong to God. First and foremost, it is essential that our bodies, which belong to God, remain holy.

"Do you not know that you are a temple of the God and that the Spirit of God dwells in you?" — 1 Corinthians 3:16

The first temple we must build up is the temple of our own body. There is no meaning in trying to build or help build a sky-high church while remaining sinners in the body. There is no value in having the names of those who laboured for it etched onto commemorative stone plaques once the church is finished. God does not desire these kinds of actions. Those who forget their Maker yet build temples are often acting out of empty personal pride.

We must build the temple of our body not with mere earth and stone, but upon Jesus Christ. That is, we must build our spiritual lives upon Christ, who is the laid foundation. As the Apostle Paul says in 1 Corinthians 3:11-12, no one can lay any foundation other than the one already laid. If we neglect the temple of our body—focusing instead on building earthly structures out of pride and a desire for human recognition—and end up defiling our physical temple, it will bring great destruction to our souls.

This is exactly why the Apostle Paul gives us this warning and counsel:

"If anyone destroys the temple of God, God will destroy him, for the temple of God is holy, and that is what you are." — 1 Corinthians 3:17

Yes, dearly beloved, let us first make every effort to keep the temple of our body holy.

The Lord God asks us:

"‘Heaven is My throne, and the earth is the footstool of My feet; what kind of house will you build for Me?’ says the Lord, ‘Or what place is there for My repose?" — Acts 7:49

Yes, the temple of our body is far greater than a church built with stones, sand, and bricks. Let us make every effort to build up this temple by living a holy life. That is exactly what God desires.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                              

🦋 Meditation verse - மீகா 6 : 10, 11 / Micah 6:10–11

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1937

📆2026 மே 28, வியாழன் 

"துன்மார்க்கருடைய வீட்டிலே துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்களும், அருவருக்கப்படத்தக்க குறைந்த மரக்காலும் இன்னும் இருக்கிறதல்லவோ? கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் இருக்கும்போது, அவர்களைச் சுத்தமுள்ளவர்களென்று எண்ணுவேனோ?" ( மீகா 6 : 10, 11 )

பாவ வாழ்க்கையினைவிட்டு மனம்திரும்புதலை தேவன் அதிகமாக விரும்புகின்றார். மனம்திரும்பும் மக்களிடம் அதிக அன்பு காட்டுகின்றார். பாவ இருளில் இருக்கும் மனிதர்களை விடுவித்து நித்திய ஒளியிடம் வழிநடத்தவே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து உலகினில் வந்தார். 

ஆனால், ஒருவர் கர்த்தரிடம் மனம்திரும்பி வருகின்றாரென்றால் அவர் பூரணமாக மனம்திரும்பி வரவேண்டியது அவசியம். தங்களை பிரச்சனைகளும், நோய்களும் துரத்தி வாட்டும்போது அவற்றிலிருந்து தப்பிக்க மனம்திருப்பிச் சில நல்ல செயல்களைச்  செய்துவிட்டு அதன்பின்னர் பழைய வாழ்க்கையினைத் தொடர்வதையும்  தேவன் முற்றிலும் விரும்புவதில்லை. 

நமது பழைய பாவ வாழ்க்கை முற்றிலும் நம்மைவிட்டு அகற்றப்படவேண்டியது அவசியம்.  இன்றைய தியான வசனம் தெளிவாகக் கூறுகின்றது, உன் வீட்டிலே துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பணமும், அருவருக்கப்படத்தக்க அளவு குறைந்த கள்ள மரக்காலும் இன்னும் இருக்கிறதல்லவா? கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் இன்னும் உன் வீட்டில் இருக்கும்போது, உன்னைத் சுத்தமுள்ளவர்களென்று நான் எண்ணுவேனோ? என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

கள்ளத் தராசு, எடைகுறைந்த படிக்கற்கள், போன்றவை  ஒருவரது துன்மார்க்கத்தனத்துக்கு உருவகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஒருவர் துன்மார்க்கத்துக்குக் காரணமான குணத்தையோ,  தொடர்ந்து துன்மார்க்கத்தைச் செயல்படுத்த ஏதுவான கருவிகளையோ  முற்றிலும் தன்னைவிட்டு அகற்றாமல் வைத்துக்கொண்டு ஆலயத்தில்வந்து ஜெபிப்பதை நான் எப்படி ஏற்றுக்கொள்வேன்? உங்கள் ஜெபத்தை சுத்தமுள்ள ஜெபம் என்று நான் எப்படி எண்ணுவேன் என்கின்றார் பரிசுத்தமான கர்த்தர். 

இதனையே ஏசாயா நூலிலும் நாம் வாசிக்கின்றோம்:- "நீங்கள் உங்கள் கைகளை விரித்தாலும், என் கண்களை உங்களைவிட்டு மறைக்கிறேன்; நீங்கள் மிகுதியாய் ஜெபம்பண்ணினாலும் கேளேன்; உங்கள் கைகள் இரத்தத்தினால் நிறைந்திருக்கிறது. உங்களைக் கழுவிச் சுத்திகரியுங்கள்; உங்கள் கிரியைகளின் பொல்லாப்பை என் கண்களுக்கு மறைவாக அகற்றிவிட்டு, தீமைசெய்தலை விட்டு ஓயுங்கள்" ( ஏசாயா 1 : 15,16 )

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை சகேயு எனும் மனிதன் சந்தித்தபோது அவன் முற்றிலும் தன்னை மாற்றிக்கொண்டான். ஆயக்காரனாகிய அவனது வீட்டில் இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்கள் அதிகம் இருந்தன. இயேசு கிறிஸ்து அவன் வாழ்வில் இடைப்பட்டபின்னர் அவன் அவை அனைத்தையும் அகற்றிவிடத் தீர்மானித்தான். எனவே, "சகேயு நின்று, கர்த்தரை நோக்கி: ஆண்டவரே, என் ஆஸ்திகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கிறேன், நான் ஒருவனிடத்தில் எதையாகிலும் அநியாயமாய் வாங்கினதுண்டானால், நாலத்தனையாகத் திரும்பச் செலுத்துகிறேன் என்றான்". ( லுூக்கா 19 : 8 ) 

இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி அவன் துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்களையும் தன்னிடமிருந்த கள்ளத்தராசு கள்ளப் படிக்கற்கள் போன்ற குணத்தையும் விட்டுவிடத்  தயாரானபோது, "இயேசு அவனை நோக்கி: இன்றைக்கு இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது; இவனும் ஆபிரகாமுக்குக் குமாரனாயிருக்கிறானே." ( லுூக்கா 19 : 9 ) என்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது தேவைக்காக மட்டும் நாம் தேவனிடம் நடிக்கமுடியாது. முற்றிலும் நம்மிடமுள்ள துர்க்குணங்கள் முற்றிலுமாக நம்மைவிட்டு அகற்றப்படவேண்டியது அவசியம். குறைந்த மரக்காலும் கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் நம்மிடம் இன்னும் இருக்கும்போது, நம்மை அவர் சுத்தமுள்ளவர்களென்று எப்படி எண்ணமுடியும் ? சகேயுவைபோல அவை அனைத்தையும் விட்டுவிடும்போதுதான் மெய்யானத் தேவ  ஆசீர்வாதத்தினை நாம் பெற்று மகிழ முடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                

💥 “AATHAVAN” 🌳 Meditation – No. 1937

📆 Thursday, May 28, 2026

“Is there yet a man in the wicked house, along with treasures of wickedness and a short measure that is cursed? Can I justify wicked scales and a bag of deceptive weights?” — Book of Micah 6:10–11 (NASB)

God greatly desires repentance from sinful life. He shows abundant love toward those who truly turn back to Him. The Lord Jesus Christ came into this world to deliver mankind from the darkness of sin and to lead them into eternal light.

However, when a person comes to the Lord in repentance, that repentance must be genuine and complete. God does not desire people who turn to Him only temporarily in order to escape from problems, suffering, or sickness, perform a few good deeds, and then return again to their old sinful lifestyle.

Our old sinful nature must be completely removed from us. Today’s meditation verse clearly says: “Are there not still treasures gained by wickedness in your house? Are there not dishonest measures, deceitful scales, and false weights still remaining with you? How then can I consider you pure?” says the Lord God.

Dishonest scales and false weights symbolize a person’s wickedness and corruption. How can the Holy Lord accept the prayers of someone who continues to hold on to sinful habits or keeps the instruments that enable sinful practices, while outwardly coming to the temple and praying? How can such prayers be considered pure before God?

We read the same truth in the book of Book of Isaiah:

“So, when you spread out your hands in prayer, I will hide My eyes from you; Yes, even though you multiply prayers, I will not listen. Your hands are covered with blood. Wash yourselves, make yourselves clean; Remove the evil of your deeds from My sight. Stop doing evil.” — Isaiah 1:15–16 (NASB)

When a man named Zaccheus encountered our Lord Jesus Christ, his life was completely transformed. As a tax collector, his house was filled with treasures gained through unrighteous means, just as today’s meditation verse describes. But after Jesus entered his life, Zaccheus decided to remove all those things.

Therefore,

“Zaccheus stopped and said to the Lord, ‘Behold, Lord, half of my possessions I am giving to the poor, and if I have defrauded anyone of anything, I will give back four times as much.’” — Gospel of Luke 19:8 (NASB)

When he became willing to forsake both the treasures gained through wickedness and the deceitful nature within him,

“Jesus said to him, ‘Today salvation has come to this house, because he, too, is a son of Abraham.’” — Luke 19:9 (NASB)

Yes, beloved, we cannot pretend before God merely for the sake of our needs. The sinful attitudes and corrupt practices within us must be completely removed. As long as the dishonest measure, the deceitful scales, and the false weights still remain with us, how can God consider us pure?

Only when we forsake them completely, like Zaccheus, can we truly rejoice in the genuine blessings and salvation of God.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - அப். நடபடிகள் 24 : 25 / Acts 24:25

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1936

📆2026 மே 27, புதன் 

"அவன், நீதியையும், இச்சையடக்கத்தையும், இனிவரும் நியாயத்தீர்ப்பையும்குறித்துப் பேசுகையில், பேலிக்ஸ் பயமடைந்து: இப்பொழுது நீ போகலாம், எனக்குச் சமயமானபோது உன்னை அழைப்பிப்பேன் என்றான்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 24 : 25 )

பொதுவாக மனிதர்களுக்குத் தங்களது குற்றங்களையும், குறைகளையும், பாவங்களையும் பிறர் எடுத்துக்கூறுவது பிடிக்காது. அதிலும் ஆட்சி அதிகாரத்திலுள்ளவர்களுக்கு தங்களைப்  பிறர் குறைகூறுவதை ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாதது. ஆனால், அதனை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் தங்களது வாழ்க்கையினை மாற்றிக்கொள்ள வழியுண்டு. இதுபோலவே, விசாரணைக் கைதியான பவுல் பேசிய பேச்சுக்கள் பேலிக்சை உள்ளத்தில் குத்தியதால் அவன் பயமடைந்தான். ஆனாலும் அவன் மனம் திரும்பவில்லை.  

உண்மையினை நேருக்குநேர் சந்திக்க பலரும் விரும்புவதில்லை.  பேலிக்ஸ் ராஜாவும் அப்படியே இருந்தான். பவுல், நீதியையும், இச்சையடக்கத்தையும், இனிவரும் நியாயத்தீர்ப்பையும்குறித்துப் பேசுகையில், பேலிக்ஸ் பயமடைந்தான் என்று வாசிக்கின்றோம். இந்த பயத்துக்குக் காரணம் என்ன? அவனிடம் நீதி, இட்சையடக்கம் போன்ற குணங்கள் இல்லை என்று பொருள். எனவே அவன் இருதயத்தில் குத்தப்பட்டான்.

யூதர்கள் குற்றம் சுமத்தி பவுல் அப்போஸ்தலர் கைதுசெய்யப்பட்டு  ரோமையில் விசாரணைக் கைதியாக இருந்தபோது அவரிடம் பேலிக்ஸ் ராஜா விசாரணை செய்தான். அந்த நியாய விசாரணையிலும்கூட பவுல் அப்போஸ்தலரது பதில்களும் மறுமொழிகளும் சுவிசேஷ அறிவிப்புகளாகவே வெளிவந்தன. பவுல் பேசிய பேச்சுக்களைக் கேட்டு பேலிக்ஸ் பயமடைந்தான்.  

இன்றும் பலர் இதுபோலவே இருக்கின்றனர். ஆதவன் வேதாகம தியானங்களை வாசிக்கும் பலரும் ஆசீர்வாதச் செய்திகள் இருந்தால் அதனை இரசித்துப் பேசுகின்றனர். அதேவேளையில் தங்களைப் பாதிக்கும் அல்லது உள்ளத்தில் அவர்களைக் குத்தக்கூடிய செய்திகளை விரும்புவதில்லை. சமூக வலைத்தளங்களில் ஆதவன் செய்திகளுக்கு வரும் விமரிசனங்களைப் பார்த்தாலே  இது புரியும்.  ஆம்,  எப்போதும் ஆசீவாத வசனங்களையே கூறிக்கொண்டிருந்தால் பாராட்டுவார்கள். தங்களது மறைமுகப் பாவங்களை உணர்த்தும் வசனங்களுக்கான விளக்கத்தைப் பெரும்பாலும் மக்கள் விரும்புவதில்லை. 

அப்போஸ்தலரான பவுல் பேசிய வார்த்தைகள் பேலிக்ஸ் ராஜாவை அச்சுறுத்தின. எனவே அவன், "நீ போகலாம், எனக்குச் சமயம் கிடைக்கும்போது உன்னை அழைப்பேன்" என்று கூறி அனுப்பிவிட்டான். அன்பானவர்களே, தேவன் எல்லோரும் மனம் திரும்பவேண்டுமென்று விரும்புவதால் பொறுமையோடு காத்திருந்து பல்வேறு விதமாகத் தன்னை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்துகின்றார். அந்தச் சந்தர்ப்பங்களை நாம் பயன்படுத்தாமல்  பேலிக்ஸ் ராஜாவைப்போல, "எனக்குச் சமயம் கிடைக்கும்போது பேசலாம், நீ போ "  என உதறிவிட்டோமானால் இரட்சிப்பு அனுபவத்தை நாம் பெறமுடியாது.  

குறிப்பிட்டச்  சில வேத வசனங்களைக் கேட்கும்போது நமக்கு எரிச்சலோ, கோபமோ பயமோ வருகின்றது என்றால் நம்மிடம் ஏதோ குறை இருக்கின்றது என்று பொருள். வசனத்தின்மேலோ, அதனைக் கூறுபவர் மேலோ கோபம் கொள்ளாமல் நம்மை ஆராய்ந்துபார்த்து தேவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு மனம் திரும்புவோம். 

"அநுக்கிரக காலத்திலே நான் உனக்குச் செவிகொடுத்து, இரட்சணியநாளிலே உனக்கு உதவிசெய்தேன் என்று சொல்லியிருக்கிறாரே; இதோ, இப்பொழுதே அநுக்கிரககாலம், இப்பொழுதே இரட்சணியநாள்." ( 2 கொரிந்தியர் 6 : 2 )  பேலிக்ஸ் இராஜாவைப்போல, "நீ போகலாம் எனக்குச் சமயம் கிடைக்கும்போது உனது பேச்சைக் கேட்பேன்" எனும் மனநிலை நமக்கு இருக்குமானால் நாம் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியமுடியாத நிலை ஏற்படலாம். 

"கர்த்தரைக் கண்டடையத்தக்க சமயத்தில் அவரைத் தேடுங்கள்; அவர் சமீபமாயிருக்கையில் அவரை நோக்கிக் கூப்பிடுங்கள்." ( ஏசாயா 55 : 6 )

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation - No. 1936

📆 Wednesday, May 27, 2026

"But as he was discussing righteousness, self-control, and the judgment to come, Felix became frightened and said, 'Go away for the present, and when I find time, I will summon you.'" (Acts 24:25, NASB)

Generally, humans do not like it when others point out their faults, shortcomings, and sins. This is especially true for those in positions of power and authority—accepting criticism from others is almost impossible for them. However, for those who do accept it, there is a path to change their lives. In a similar way, the words spoken by Paul, a prisoner awaiting trial, pierced Felix to the heart and filled him with fear. Yet, he did not repent.

Many people do not want to face the truth face-to-face. King Felix was just the same. We read that as Paul spoke about righteousness, self-control, and the judgment to come; Felix became frightened. What was the reason for this fear? It meant that qualities like righteousness and self-control were absent in his life. Therefore, his heart was convicted.

When the Apostle Paul was arrested under accusations from the Jews and held as a prisoner for trial in Caesarea, King Felix interrogated him. Even in that legal trial, Paul’s answers and defences manifested purely as gospel proclamations. Hearing the words Paul spoke, Felix became terrified.

Today, many people are just like this. Many who read the Aathavan Bible meditations thoroughly enjoy and talk about messages of blessing. At the same time, they do not like messages that impact them personally or pierce their hearts. This becomes quite obvious when looking at the comments left on Aathavan messages across social media. Yes, if you constantly speak words of blessing, people will praise you. But most people do not appreciate the explanation of verses that expose their hidden sins.

The words spoken by the Apostle Paul terrified King Felix. Therefore, he sent him away, saying, "Go away for the present, and when I find time, I will summon you." Beloved, because God desires everyone to repent, He waits patiently and reveals Himself to people in various ways. If we fail to use those opportunities and brush them off like King Felix, saying, "Go away, I will speak to you when I find time," we cannot attain the experience of salvation.

If hearing certain scriptures causes us irritation, anger, or fear, it means there is some deficiency within us. Instead of getting angry at the verse or the person sharing it, let us examine ourselves, ask God for forgiveness, and repent.

"...for He says, 'At a favourable time I listened to you, and on a day of salvation I helped you.' Behold, now is 'a favourable time,' behold, now is 'a day of salvation'—" (2 Corinthians 6:2, NASB)

If we harbour a mindset like King Felix—thinking, "You may leave, I will listen to your speech when I have time"—we may end up in a state where we never truly come to know Christ in our lives.

"Seek the Lord while He may be found; Call upon Him while He is near." (Isaiah 55:6, NASB)

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 16 : 11 / Luke 16:11

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1935

📆2026 மே 26, செவ்வாய்        

"அநீதியான உலகப்பொருளைப்பற்றி நீங்கள் உண்மையாயிராவிட்டால், யார் உங்களை நம்பி உங்களிடத்தில் மெய்யானபொருளை ஒப்புவிப்பார்கள்?" ( லுூக்கா 16 : 11 )

 

எல்லா மனிதர்களும் தங்களிடம் பணி  செய்பவர்களும் தங்களோடு பழகுபவர்களும் உண்மையுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகின்றார்கள். ஆனால் இப்படி விரும்பும் பெரும்பாலான மனிதர்களும் தாங்களும்  அப்படி உண்மையுள்ளவர்களாக வாழவேண்டுமென்று எண்ணுவதில்லை. எனக்குத் தெரிந்த ஒரு மனிதர், "பொய் சொல்பவர்களை எனக்குக் கண்டாலே பிடிக்காது....நான் எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக்கொள்வேன், என்னிடம் பொய் சொல்வதை மட்டும் பொறுத்துக்கொள்ளமாட்டேன்" என்று அடிக்கடிக் கூறுவார்.  ஆனால் இந்த மனிதர் வாயைத்திறந்தாலே பொய்யாகத்தான் இருக்கும்; அவரது தொழிலையும் பல்வேறு பொய்களைச்சொல்லியே நடத்திக்கொண்டிருக்கின்றார்.

நாம் கவனித்துப்பார்த்தால் புரியும், ஒருவர் தனக்கு ஏதாவது பொருளாதார இலாபம் இருப்பதால்தான் பொய்க்கூறுகின்றார். அதாவது குறுக்கு வழியில் செல்வந்தனாகிவிடவே அப்படிப் பொய்வழியைத் தேடுகின்றார். ஆனால் தேவன் கூறுகின்றார்,  "உண்மையுள்ள மனுஷன் பரிபூரண ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுவான்; ஐசுவரியவானாகிறதற்குத் தீவிரிக்கிறவனோ ஆக்கினைக்குத் தப்பான்." ( நீதிமொழிகள் 28 : 20 ) என்று.

ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட எல்லா உலகக் காரியங்களிலும் நாம் உண்மையல்லவர்களாக வாழவேண்டியது  அவசியம். சிறிய காரியத்தில் உண்மையாக இருப்பவன் பெரிய காரியங்களிலும் உண்மையுள்ளவனாக இருப்பான். இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தின் முன்பு இயேசு கூறுகின்றார், "கொஞ்சத்திலே உண்மையுள்ளவன் அநேகத்திலும் உண்மையுள்ளவனாயிருக்கிறான், கொஞ்சத்திலே அநீதியுள்ளவன் அநேகத்திலும் அநீதியுள்ளவனாயிருக்கிறான்." ( லுூக்கா 16 : 10 ) என்று. 

நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டது சிறிய உலக வேலையாக இருந்தாலும் அந்த வேலையில் உண்மையுள்ளவர்களாக இருப்போம். வேலைக்காரர்கள் எப்படித் தங்கள் எஜமானனுக்குப் பணிசெய்யவேண்டும் என்பதனை அப்போஸ்தலரான பவுல், "மனுஷருக்குப் பிரியமாயிருக்க விரும்புகிறவர்களாகப் பார்வைக்கு ஊழியஞ்செய்யாமல், கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரராக, மனப்பூர்வமாய் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்யுங்கள்." ( எபேசியர் 6 : 6 ) என்றும் "மனுஷருக்கென்று ஊழியஞ்செய்யாமல், கர்த்தருக்கென்றே நல்மனதோடே ஊழியஞ்செய்யுங்கள்." ( எபேசியர் 6 : 8 ) என்றும் கூறுகின்றார். அதாவது, நாம் செய்யும் உலகவேலையின் எஜமான் கர்த்தரே என்று எண்ணி நாம் வேலைசெய்யவேண்டும்.

இப்படிக் கொஞ்சத்தில் உண்மையுள்ளவர்களையே   தேவன் தனது பணிக்காகப் பயப்படுத்துகின்றார். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல்,  "என்னைப் பலப்படுத்துகிற நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்னை உண்மையுள்ளவனென்றெண்ணி, இந்த ஊழியத்திற்கு ஏற்படுத்தினபடியால், அவரை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்." ( 1 தீமோத்தேயு 1 : 12 ) என்று கூறுகின்றார்.

ஆலயங்களுக்குச் சென்று ஆராதிப்பதிலும், ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதிலும், காணிக்கைகள் கொடுப்பதிலும் காட்டக்கூடிய ஆர்வத்தைப் பலரும் உண்மையுள்ள வாழ்க்கை வாழ்வதற்குக் கொடுப்பதில்லை. தேவசந்நிதியில் சென்று சேர இதுவே தகுதி. "துர்மனச்சாட்சி நீங்கத் தெளிக்கப்பட்ட இருதயமுள்ளவர்களாயும், சுத்த ஜலத்தால் கழுவப்பட்ட சரீரமுள்ளவர்களாயும், உண்மையுள்ள இருதயத்தோடும் விசுவாசத்தின் பூரண நிச்சயத்தோடும் சேரக்கடவோம்." ( எபிரெயர் 10 : 22 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இந்த உலகத்தில்கூட பல நிறுவனக்களில் உண்மையுள்ள ஊழியர்களையே கண்டறிந்து உயர் பதவிகளில் அமர்த்துகின்றனர். அப்படி இருக்கும்போது தேவன் எப்படி உண்மையில்லாத மனிதர்களுக்கு மேலான பரலோக ஆசீர்வாதங்களைக் கொடுக்கமுடியும்? ஆம், உண்மையில்லாத பொய்யர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடம் நரகமே. ".........பொய்யர் அனைவரும் இரண்டாம் மரணமாகிய அக்கினியும் கந்தகமும் எரிகிற கடலிலே பங்கடைவார்கள்" ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21 : 8 ) என்று எச்சரிக்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                     

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation - No. 1935

📆 Tuesday, May 26, 2026

"Therefore, if you have not been faithful in the use of unrighteous wealth, who will entrust the true riches to you?" — Luke 16:11 (NASB)

Everyone desires that those who work for them and those they interact with be faithful and honest. However, most people who hold this expectation do not think about living faithfully themselves.

I know a person who frequently says, "I absolutely despise liars... I can tolerate anything, but I cannot tolerate someone lying to me." Yet, almost every time this man opens his mouth, a lie comes out, and he runs his entire business based on various falsehoods.

If we observe closely, we will realize that a person usually lies for some financial gain. That is, they seek the path of deceit just to get rich quick through shortcuts. But God says:

"A faithful man will abound with blessings, but he who makes haste to be rich will not go unpunished." — Proverbs 28:20 (NASB)

Yes, dearly beloved, it is essential for us to live faithfully in all worldly matters entrusted to us. A person who is faithful in small things will also be faithful in large things. Jesus states this right before today's meditation verse:

"He who is faithful in a very little thing is faithful also in much; and he who is unrighteous in a very little thing is unrighteous also in much." — Luke 16:10 (NASB)

Even if what is given to us is a small, ordinary worldly job, let us be faithful in that work. Concerning how servants should serve their masters, the Apostle Paul writes:

"...not by way of eyeservice, as men-pleasers, but as slaves of Christ, doing the will of God from the heart." — Ephesians 6:6 (NASB)

And further:

"With good will render service, as to the Lord, and not to men..." — Ephesians 6:7 (NASB) (Note: Evaluated as verse 7 in the NASB alignment)

This means we must work with the mindset that the Lord Himself is the ultimate Master of the worldly work we do.

God uses precisely those who are faithful in these small things for His own work. The Apostle Paul reflects on this, saying:

"I thank Christ Jesus our Lord, who has strengthened me, because He considered me faithful, putting me into service..." — 1 Timothy 1:12 (NASB)

Many people do not give the same enthusiasm to living a faithful life as they do to attending church services, participating in prayer meetings, or giving offerings. Yet, faithfulness is the very qualification required to draw near to God's presence. We read:

"...let us draw near with a sincere heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled clean from an evil conscience and our bodies washed with pure water." — Hebrews 10:22 (NASB)

Even in this world, many companies identify faithful employees and promote them to high positions. That being the case, how can God entrust greater, heavenly blessings to unfaithful people? Indeed, the place designated for unfaithful liars is hell:

"...and all liars, their part will be in the lake that burns with fire and brimstone, which is the second death." — Revelation 21:8 (NASB) Thus warns the Lord God.

✍️ Bro. M. Geo Prakash