🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 130 : 6 / Psalm 130:6

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1923

📆2026 மே 14, வியாழன்        

"எப்பொழுது விடியும் என்று விடியற்காலத்துக்குக் காத்திருக்கிற ஜாமக்காரரைப்பார்க்கிலும் அதிகமாய் என் ஆத்துமா ஆண்டவருக்குக் காத்திருக்கிறது." ( சங்கீதம் 130 : 6 )

விடியலை துன்மார்க்கரைத் தவிர எல்லோரது மனமும் ஆவலாய் எதிர்பார்க்கின்றது. துன்மார்க்கர்கள் தங்களது அவலட்சண காரியங்களுக்கு இருளையே விரும்புகின்றனர். இறுதியில் இருளான இடத்துக்கே செல்கின்றனர். நமக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருக்கும்போது சிலவேளைகளில் நமக்குத் தூக்கம் வருவதில்லை. எப்போது விடியும் என்று எதிர்பார்ப்போடு காத்திருப்போம். விடியல் மகிழ்ச்சியும் இன்பமுமாயிருக்கின்றது.  

இன்றைய தியான வசனத்தில் ஆண்டவருக்குக் காத்திருப்பதை ஜாமக்காரர்கள் (இரவுக் காவலர்கள்) எப்போது விடியும் என விடியலை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பதற்கு ஒப்பிட்டுக் கூறப்பட்டுள்ளது. பெரிய பெரிய கடைகளுக்கு முன்பும் ஏ.டி.எம் மையங்களிலும் காவல் செய்யும் காவலர்களை எண்ணிப்பாருங்கள். மழையோ குளிரோ எதுவந்தாலும் அவர்கள் அங்குப் பணியாற்றுவார்கள். அப்போது அவர்களால் நிம்மதியாகத் தூங்க முடியாது. அவர்களது இருதயம் எப்போது விடியும் என்றுதானே ஏங்கும்?  ஆம், அதைவிட அதிகமான ஏக்கத்துடன் கர்த்தருக்காக எனது ஆத்துமா கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்கின்றது என்கின்றார் சங்கீத ஆசிரியர்.

விடியலுக்காகக் காத்திருப்பது என்பது, இருளான நமது வாழ்வில் கர்த்தர் வந்து ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவருவார் என எதிர்பார்த்திருப்பதைக் குறிக்கின்றது. 

இந்தச் சங்கீதம் ஒரு ஆரோகண சங்கீதம் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  அதாவது, திருயாத்திரைச்  செல்லுகிறவர்கள் பாடும் பாட்டு. வருடாந்த பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவதற்காக மலைகளில் ஏறி ஏறி எருசலேமை நோக்கி யாத்திரை செய்யும்போது மக்கள் இப்பாடல்களைப் பாடுவார்கள். யாத்திரீகர்கள் தனிமையான, மக்கள் இல்லாத பல இடங்களைக் கடந்துசெல்ல வேண்டியது நேரிடும். அத்தகைய வேளைகளில் பாடப்படுவதால் இவை ஆரோகண சங்கீதம் என்று கூறப்படுகின்றது. 

நான் சிறுவனாக இருந்த போது எனது தந்தை பெரும்பாலான நாட்களில் பணி  நிமித்தமாக வெளி ஊரில்தான் இருப்பார்.  நானும் எனது சகோதரிகளும் எனது அம்மாவின் பராமரிப்பில் நாகர்கோவிலில் இருந்தோம். இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு ஒருமுறை அப்பா ஊருக்கு வருவார். அவர் வரும் நாளை கடிதம் மூலம் அறிவிப்பார். நாங்கள் அந்த நாளுக்காக ஆவலுடன் காத்திருப்போம். அவர் வருவதற்கு முந்தின நாள் சரியாக தூக்கம் வராது. எப்போது விடியும் என்று காத்திருக்கும் எங்களது மனது. இது அப்பாவைப் பார்க்கவேண்டும் எனும் எண்ணத்திலேயே தவிர அவர் கொண்டுவரும் பொருட்களுக்காக அல்ல. 

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று பலரும் கர்த்தரைத் தேடுவதைவிட, கர்த்தாரிடமிருந்துவரும் ஆசீர்வாதங்களையே அதிகமாய்த் தேடுகின்றனர். ஆனால் உண்மையான அன்பு இப்படிப் பொருள்களைத் தேடி ஓடாது. 

இன்று பல சபைகளில் நள்ளிரவு உபவாச ஜெபங்கள் என்று நடத்துகின்றார்கள். ஒருமுறை ஒரு போதகர் அழைத்தார் என்று ஒரு இரவு  ஜெபக் கூட்டத்துக்கு நான் சென்றிருந்தேன். ஆனால் அங்கு ஏன் சென்றேன் என்று எண்ணுமளவுக்கு கேலிக்கூத்தான காரியங்கள் நடந்தன. ஆராதனையின் இடையில் துள்ளுவதும் ஆடுவதும் உடற்பயிற்சிபோல பயிற்சியும் நடந்தன. பிற்பாடு நான் அந்தப் போதகரிடம், "ஏன் இப்படிச் செய்கிறீர்கள்? இது பக்தியான காரியமாகத் தெரியவில்லையே? " என்று கேட்டேன். அவர்  கூறினார்:- "இப்படி நாம் அவர்களை உற்சாகப்படுத்தாவிட்டால் மக்கள் உறங்கிவிடுவார்கள்"  என்றார்.

தேவ அன்புடன் தேவனுக்காக காத்திருப்பவனுக்கு ஏன் உறக்கம் வருகிறது? உறக்கம் வருபவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்று உறங்கவேண்டியதுதானே? தேவ அன்பற்று துள்ளிக் குதித்து உறக்கத்தைக் கலைப்பதில் என்ன பக்தி அல்லது தேவ அன்பு இருக்கிறது?

அன்பானவர்களே, நள்ளிரவு உறங்காமல் இருப்பதை தேவனுக்குக் காத்திருத்தல் என்று முற்றிலும் கூறிட முடியாது. பகல்பொழுதிலும்கூட நமது இருதயம் தேவ நாட்டம்கொண்டு அவருக்காகக் காத்திருக்க முடியும்.  அதாவது, தேவன் நமக்குள் வந்து நம்மை ஆளுகைசெய்ய காலம், நேரம், இடம் இவை தடையல்ல. எனவே, தேவ  அன்புடன் நாம் தேவனுக்காகக்  காத்திருக்கின்றோமா?  தேவனை அறியவேண்டும் எனும் ஆர்வம் நமக்கு இருக்கின்றதா? என்பதே முக்கியம். உண்மையான தேவ அன்புடன் தனக்காகக் காத்திருப்பவர்களையே தேவன் விரும்புகின்றார். அந்த மெய்யான அன்புடன் அவரைத் தேடுவோம்; அவருக்காகக் காத்திருப்போம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்              

💥 "AATHAVAN" Meditation – No. 1923

Thursday, May 14, 2026

"My soul waits for the Lord more than the watchmen for the morning; indeed, more than the watchmen for the morning." (Psalm 130:6)

Except for the wicked, every heart eagerly anticipates the dawn. The wicked prefer the darkness to hide their disgraceful deeds; ultimately, they head toward a place of utter darkness. When we are unwell, there are times we cannot sleep. We wait with great expectation, wondering, "When will it finally be morning?" Dawn brings with it a sense of joy and pleasantness.

In today’s meditation verse, waiting for the Lord is compared to the way watchmen (night guards) look for the break of day. Consider the guards who stand watch in front of large shops or ATM centres. Whether it rains or is freezing cold, they remain at their posts. They cannot sleep peacefully. Don't their hearts long for the sunrise? The Psalmist says that his soul waits for the Lord with an even greater yearning than that.

Waiting for the dawn symbolizes the expectation that the Lord will come into the darkness of our lives and bring about a transformation.

This Psalm is identified as a "Song of Ascents." These were songs sung by pilgrims on their way to Jerusalem. As people journeyed toward the mountains to celebrate annual festivals, they would sing these hymns. They often had to pass through lonely, uninhabited places, and it is in such contexts that these Songs of Ascents were sung.

When I was a young boy, my father was often away in other towns due to his work. My sisters and I lived in Nagercoil under my mother's care. Once every two or three months, my father would come home. He would announce his arrival date by letter, and we would wait for that day with intense longing. The night before his arrival, we couldn't sleep properly. Our minds were fixed on the sunrise. This wasn't because of the things he might bring, but simply because we wanted to see our father.

Yes, dear ones, today many people seek the blessings of the Lord more than they seek the Lord Himself. But true love does not run after "things."

Today, many churches conduct "Midnight Fasting Prayer" meetings. Once, at the invitation of a pastor, I attended one of these night prayer meetings. However, things happened there that made me wonder why I had even gone; it felt like a mockery. In the middle of the worship, there was jumping, dancing, and movements that looked like physical exercise. Later, I asked the pastor, "Why do you do this? This does not seem like an act of devotion." He replied, "If we don't energize them like this, the people will fall asleep."

If someone is waiting for God with divine love, why would they fall asleep? If they are sleepy, shouldn't they just go home and sleep? What kind of devotion or divine love is found in jumping and leaping just to ward off sleep?

Beloved, staying awake at midnight cannot be fully defined as "waiting for the Lord." Even during the day, our hearts can yearn for God and wait for Him. Time, hour, and location are no barriers for God to come and rule within us. Therefore, the vital question is: Are we waiting for God with divine love? Do we have a thirst to truly know Him? God desires those who wait for Him with sincere, divine love. Let us seek Him and wait for Him with that true love.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                     

தேவன் நமக்குள் வந்து நம்மை ஆளுகைசெய்ய காலம், நேரம், இடம் இவை தடையல்ல. 

🦋 Meditation verse - ஓசியா 13 : 4 / Hosea 13:4

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1922

📆2026 மே 13, புதன்       

"நான் உன்னை எகிப்து தேசத்திலிருந்து அழைத்துவந்ததுமுதல் உன் தேவனாகிய கர்த்தராயிருக்கிறேன்; ஆகையால் நீ என்னையன்றி வேறே தேவனை அறியவேண்டாம்; என்னையன்றி இரட்சகர் ஒருவரும் இல்லை." ( ஓசியா 13 : 4 )

இஸ்ரவேலரின் வாழ்க்கைச் சம்பவங்கள் இன்றைய நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் நிழலாட்டமாக இருக்கின்றன. இன்றைய தியான வசனம் கூறும் சத்தியத்தையே இன்று நாம் விபரமாக அறியவுள்ளோம்.  

நன்றி மறந்த குணம் என்பது மனிதர்களிடம் அதிகமாக இருக்கின்றது. அவர்கள் தங்களுக்கு உதவியவர்களை வெகு சீக்கிரத்தில் மறந்துவிடுகின்றனர். எவ்வளவு உதவிகள் செய்திருந்தாலும் சிலர் தங்களுக்கு  உதவிகளை அடியோடு மறந்துவிடுவதுண்டு. மட்டுமல்ல, உதவியவர்களுக்கு எதிராகவும் செயல்படுவதுண்டு.  தெருநாய்க்கு நாம் ஒரு பிஸ்கெட் துண்டைப் போட்டால்கூட அது நம்மை மறப்பதில்லை. ஆனால் மனிதர்கள் பலவேளைகளில் நாய்களைவிட மோசமானவர்களாக இருக்கின்றனர். இப்படி நாம்  நன்றிகெட்டு  வாழக்கூடாது என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

இஸ்ரவேல் மக்களை தேவன் எகிப்தியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து அழைத்து அவர்களைப்  பாலும் தேனும் வழியும் கானானுக்கு வழிநடத்தி அந்தத்  தேசத்தை அவர்களுக்கு உரியதாக்கினார். ஆனால் இஸ்ரவேலரோ தேவனது இந்த இரக்கத்தையும் வல்லமையையும் மறந்தவர்களாக குறுகிய காலத்தில் வேறு தெய்வங்களை வழிபடத்  துவங்கினர். 

இதுபோலவே இன்று நம்மை தேவன் பாவமாகிய எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து  விடுத்துள்ளார். நமது பழைய  பாவ வாழ்க்கை என்பது இஸ்ரவேலர் எகிப்தியருக்கு அடிமைகளாக இருந்தது போன்றதாகும்.  அத்தகைய பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து தேவன் நம்மை மீட்டுள்ளார்.  தேவன் கிருபையினால் நம்மை அந்தப் பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து மீட்டு நம்மை ஆவிக்குரிய மக்களாக வழிநடத்தி வருகின்றார். 

அன்று இஸ்ரவேல் மக்களை எகிப்திலிருந்து மீட்டு வனாந்தரம் வழியாக தேவன் வழிநடத்தினார்.  இன்றும் அதுபோல மகிழ்ச்சியான பாவ வாழ்கையிலிருந்து நாம் மீட்கப்படும்போது வனாந்தர வாழ்க்கைபோல நமக்குச் சில கடினமான வாழ்க்கைச் சவால்கள் ஏற்படலாம். ஆனால் தேவன் நாம் பரம கானானை அடைவதற்கு; நமது நல்ல எதிர்காலத்துக்கு அப்படி நடத்துகின்றார். இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து, "நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன்." ( ஓசியா 13 : 5 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

ஆனால் இப்படி மீட்கப்பட்டு வனாந்தரம் வழியாக நடத்தப்பட்டு கானானுக்குள் பிரவேசித்த இஸ்ரவேல் மக்கள்  கொஞ்ச நாட்களுக்குள் தேவனைவிட்டுப் பின்மாறி வேறு தெய்வங்களை வழிபட்டதுபோல இன்றும் தேவனால் இரட்சிக்கப்பட்ட மக்கள் பலர் சிறிதுநாட்களுக்குள் பழைய பாவ வாழ்க்கையினை ருசிக்க ஆரம்பித்துவிடுகின்றனர். அவற்றையே வேறு தேவர்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. சிலருக்கு அந்த வேறு தெய்வங்கள் என்பது பணமாக, பதவியாக, பெண்ணாசையாக, அதிகார வெறியாக இருக்கலாம். நம்மைப் பாவ அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்த தேவனை மறந்து இத்தகைய வேறு தேவர்களை நீ அறிய வேண்டாம் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

இப்படி வேறு தேவர்களை நாம் ஆராதித்துக் கொண்டிருப்போம் என்றால் நாம் மீண்டும் அடிமைகளாவோம். ஆம் அன்பானவர்களே, அன்று இப்படி வேறு தேவர்களை ஆராதித்த இஸ்ரவேலர்கள் பாபிலோனியர்களுக்கும் அசீரியர்களுக்கும்  அடிமைகளாயினர். தேவனது எருசலேம் ஆலயம் தகர்க்கப்பட்டு தேவனது மகிமை அவர்களைவிட்டுப் போயிற்று. நாமும் நம்மை பாவத்திலிருந்து மீட்டு வழிநடத்தும் தேவனது பரிசுத்த வழிகளை விட்டு விலகுவோமென்றால் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை தகர்ப்பட்டு தேவ மகிமை நம்மைவிட்டு அகன்றுபோகும். 

ஆகையால் நீ என்னையன்றி வேறே தேவனை அறியவேண்டாம்; என்னையன்றி இரட்சகர் ஒருவரும் இல்லை என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். வேறு தேவர்கள் என்பது வேறு மத கடவுளர்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மாறாக, நாம் தேவனை விட யாருக்கெல்லாம், எவற்றுக்கெல்லாம் முன்னுரிமை கொடுக்கின்றோமோ அவை அனைத்தையும் குறிக்கின்றது. அப்படி அவற்றுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும்போது நாம் நம்மை மீட்டத் தேவனை விட்டு வேறு தேவர்களை அறிகின்றோம் என்று பொருள். 

நமது வாழ்க்கையின் இக்கட்டான வேளையில் தேவனை விட்டு நாம் முன்னுரிமை கொடுக்கும் வேறு எதுவும், யாரும் நமக்கு உதவிட முடியாது. எனவே, தேவனாகிய கர்த்தருக்கு மட்டுமே வாழ்க்கையில் முன்னுரிமை கொடுத்து வாழ்வோம். ஆம் அன்பானவர்களே, "என்னையன்றி இரட்சகர் ஒருவரும் இல்லை" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

💥 "AATHAVAN" Meditation – No. 1922

📆 Wednesday, May 13, 2026

"Yet I have been the Lord your God since the land of Egypt; and you were not to know any god except Me, for there is no saviour besides Me." (Hosea 13:4)

The events in the lives of the Israelites serve as a shadow and a reflection of our spiritual lives today. In today's meditation, we will explore in detail the truth found in this verse.

The trait of ungratefulness is prevalent among human beings. People often quickly forget those who have helped them. No matter how much assistance they have received, some completely erase those deeds from their memory. Furthermore, they sometimes even work against their benefactors. If we throw a piece of biscuit to a stray dog, it never forgets us. Yet, in many instances, humans behave worse than dogs. Today’s verse admonishes us not to live with such ingratitude.

God liberated the Israelites from the bondage of Egypt, led them toward Canaan—a land flowing with milk and honey—and made that land their own. However, the Israelites soon forgot God’s mercy and power and began to worship other gods.

In the same way, God has delivered us today from the "Egypt" of sin. Our old life of sin was much like the Israelites being slaves to the Egyptians. God, in His grace, has redeemed us from that life and is leading us as a spiritual people.

Just as God led the Israelites through the wilderness after redeeming them from Egypt, we too may face difficult life challenges—similar to a wilderness—when we are rescued from a "pleasurable" life of sin. However, God leads us this way for our good future and so that we may reach the Heavenly Canaan. Following our main verse, the Lord God says:

"I cared for you in the wilderness, in the land of terrible drought." (Hosea 13:5)

After being redeemed, led through the wilderness, and entering Canaan, the Israelites backslid within a short time and worshipped other gods. Similarly, many people today who have been saved by God begin to "taste" their old sinful life again after a while.

These old habits and desires are what the verse refers to as "other gods." For some, these "other gods" might be money, position, lust, or a thirst for power. Today’s meditation warns us: Do not acknowledge such gods, and do not forget the God who freed you from the slavery of sin.

If we continue to worship these other gods, we will become slaves once again. Dearly beloved, when the Israelites worshipped other gods, they became captives to the Babylonians and Assyrians. God’s Temple in Jerusalem was destroyed, and His glory departed from them. If we deviate from the holy ways of the God who redeemed and leads us, our spiritual life will be shattered, and the glory of God will depart from us.

Therefore, the Lord God says: "You were not to know any god except Me, for there is no saviour besides Me."

"Other gods" do not only refer to the deities of other religions. Rather, it refers to anyone or anything to which we give priority over God. When we prioritize these things, it means we are "knowing" other gods and forsaking our Redeemer.

In the critical moments of our lives, nothing and no one we have prioritized over God will be able to help us. Therefore, let us live giving priority to the Lord God alone.

"There is no saviour besides Me," says the Lord God.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

Meditation verse - 1 யோவான் 3 : 1 / 1 John 3:1

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1921

📆2026 மே 12, செவ்வாய்      

"நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவதினாலே பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று பாருங்கள்; உலகம் அவரை அறியாதபடியினாலே நம்மையும் அறியவில்லை." ( 1 யோவான்  3 : 1 )

இந்த உலகத்தில் ஒருவர் முதலமைச்சரின் மகன் / மகள், பிரதமரின் மகன் / மகள் அல்லது பிரபல மருத்துவரின் மகன் அல்லது மகள் என்று கூறிக்கொள்வதைப் பெருமையாக எண்ணுகின்றனர். உலக மக்களுக்கு அது பெருமையான காரியம்தான். ஆனால் தேவன் நம்மைத் தனது சொந்த பிள்ளைகளாக எண்ணி நடத்துகின்றார் என்பதே நமது மேன்மை.  விசுவாசிகளாகிய நாம்  அவரது பிள்ளைகள். நாம் அவரது மகனாகவும் மகளாகவும் இருக்கின்றோம். இப்படி "நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவதினாலே பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று பாருங்கள்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நம்மேல் வைத்த அன்பினால் நம்மைத் தமது பிள்ளைகளாகத் தெரிந்தெடுத்துள்ளார். தனது மேலானக் கிருபையினால் நமது பாவங்களை அவர் மன்னித்து தமக்குச் சொந்த மக்களாகத் தெரிந்தெடுத்துள்ளார். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல்,  "கிருபையினாலே விசுவாசத்தைக் கொண்டு இரட்சிக்கப்பட்டீர்கள்; இது உங்களால் உண்டானதல்ல, இது தேவனுடைய ஈவு" ( எபேசியர் 2 : 8 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆனால் சாதாரண மக்களுக்கு இதன் மகிமையோ மேன்மையோ தெரியாது. அவர்கள் பிரபலமான மனிதர்களின் பிள்ளைகளை அறிவார்கள் ஆனால் தேவ பிள்ளைகளை அறிவதில்லை. காரணம் அவர்கள் தேவனையே அறியாதவர்கள்; பின்னர் எப்படி தேவனது பிள்ளைகளை அறிவார்கள்? இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் "உலகம் அவரை அறியாதபடியினாலே நம்மையும் அறியவில்லை" என்று வாசிக்கின்றோம். 

மட்டுமல்ல, இப்படி நாம் தேவனது பிள்ளைகளாக இருப்பதன் பயன் என்ன என்பதனை அப்போஸ்தலரான யோவான் தொடர்ந்து எழுதும்போது கூறுகின்றார், "அவர்மேல் இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறவனெவனும், அவர் சுத்தமுள்ளவராயிருக்கிறதுபோல, தன்னையும் சுத்திகரித்துக்கொள்ளுகிறான்." ( 1 யோவான்  3 : 3 ) அதாவது,இப்படித் தேவனது பிள்ளைகளாக நாம் இருப்போமானால் தேவனைப்போல் நாமும் சுத்தமுள்ளவர்களாக வாழ முடிகின்றது. 

இது எப்படி என்றால், மேலே நாம் முதலில் பார்த்த உதாரணங்களில் கூறப்பட்ட பிரபலமான மனிதர்கள் தங்களது பிள்ளைகளும் தங்களைப்போல எதிர்காலத்தில் வளரவேண்டும் என்பதற்காக அவர்களுக்கு உதவிகள் செய்வார்களோ அதுபோல தேவன் தனது பிள்ளைகளும் தன்னைப்போல பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக வாழவேண்டுமென்று உதவி செய்வதுதான். 

பிரபலமான மனிதர்களின் பிள்ளைகள் என்று கூறப்படுவது மற்றவர்களுக்குப் பெருமையாக இருக்கலாம் ஆனால் நமக்கோ, நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று கூறிக்கொள்வதில்தான் பெருமை உள்ளது. நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவதினாலே பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று நாம் எண்ணிப்பார்த்து அவருக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். 

உலகம் நம்மை அறியவேண்டும், நாம் பிரபலமானவர்களாக மாறவேண்டும் என்று விரும்பி குறுக்கு வழியில் சென்று நம்மை நாமே உயர்த்திட விரும்பாமல் வாழ்வோம். பொறுமையாக அவருக்கு அடங்கிய வாழ்க்கை வாழ்வோம். "ஆகையால், ஏற்றகாலத்திலே தேவன் உங்களை உயர்த்தும்படிக்கு, அவருடைய பலத்த கைக்குள் அடங்கியிருங்கள்." ( 1 பேதுரு 5 : 6 )

தன்னை எல்லோரும் அறியவேண்டும் என்று வலுக்கட்டாயமாக தேவன் தன்னை யாரிடமும் திணிப்பதில்லை. தன்னை அறிய தேவன் கூறியுள்ள ஒரே வழி, தாழ்மையுடன் நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிகையிட்டு மனம்  திரும்புவதுதான். அப்படி நாம் மனம் திரும்பும்போது தேவனது அன்புக்குரிய மக்களாக மாறுகின்றோம்; அவரது இரக்கத்தையும் பராமரிப்பையும் பெறுகின்றோம்.  நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவது எவ்வளவு பெரிதென்று எண்ணிப் பாருங்கள்!!

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation – No. 1921

📆 Tuesday, May 12, 2026

"See how great a love the Father has bestowed on us, that we would be called children of God; and such we are. For this reason, the world does not know us, because it did not know Him." (1 John 3:1)

In this world, people consider it a matter of great pride to identify themselves as the son or daughter of a Chief Minister, a Prime Minister, or a famous doctor. To the people of the world, such status is indeed prestigious. However, our true glory lies in the fact that God considers us His own children and treats us as such. As believers, we are His children; we are His sons and daughters. This is why today’s meditation verse exclaims, "See how great a love the Father has bestowed on us, that we would be called children of God."

Yes, dearly beloved, God has chosen us as His children because of the immense love He has for us. By His supreme grace, He has forgiven our sins and selected us to be His own people. The Apostle Paul affirms this, saying:

"For by grace you have been saved through faith; and that not of yourselves, it is the gift of God." (Ephesians 2:8)

Ordinary people, however, do not recognize the glory or the excellence of this divine relationship. They know the children of famous personalities, but they do not recognize the children of God. The reason is simple: they do not know God Himself. If they do not know the Father, how can they know His children? This is precisely what we read in today’s verse: "The world does not know us, because it did not know Him."

Furthermore, the Apostle John explains the practical outcome of being God’s children:

"And everyone who has this hope fixed on Him purifies himself, just as He is pure." (1 John 3:3)

In other words, if we are truly children of God, we are enabled to live a life of purity, just as God is pure.

Think of it this way: Just as the famous people mentioned in our earlier examples provide help and resources so their children can grow up to be like them, God assists His children so that they may live a life of holiness, reflecting His own nature.

While others may find pride in earthly lineage, our pride is found solely in calling ourselves children of God. It is essential that we reflect on how great a love the Father has showered upon us by calling us His children, and in response, live our lives with deep gratitude toward Him.

Let us not live with a desire for the world to recognize us or a craving for fame that leads us down "shortcuts" to self-exaltation. Instead, let us live a life of patient submission to Him.

"Therefore, humble yourselves under the mighty hand of God, that He may exalt you at the proper time." (1 Peter 5:6)

God does not force Himself upon anyone to be known. The only way He has provided for us to know Him is through humility—confessing our sins to Him and repenting. When we repent, we become the beloved people of God, receiving His mercy and providential care.

Consider how great it is that we are called the children of God!

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

                                        

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 10 : 22 / Hebrews 10:22

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1920

📆2026 மே 11, திங்கள்     

"துர்மனச்சாட்சி நீங்கத் தெளிக்கப்பட்ட இருதயமுள்ளவர்களாயும், சுத்த ஜலத்தால் கழுவப்பட்ட சரீரமுள்ளவர்களாயும், உண்மையுள்ள இருதயத்தோடும் விசுவாசத்தின் பூரண நிச்சயத்தோடும் சேரக்கடவோம்." ( எபிரெயர் 10 : 22 )

தேவனுடைய பரிசுத்த சன்னிதானத்தில் நாம் சேரவேண்டுமானால் நமக்கு இருக்கவேண்டிய தகுதியைக்குறித்து இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

முதலாவது, நமது இருதயம் இயேசு கிறித்துவின் இரத்தத்தால் தெளித்து துப்புரவாக்கப்பட்ட சுத்த இருதயமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். "இருதயத்தில் சுத்தமுள்ளவர்கள் தேவனைத் தரிசிப்பார்கள்" (மத்தேயு 5:8) என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறியுள்ளாரே? இருதயத்தில் சுத்தமில்லாமல் நாம் செய்யும் வழிபாடுகளோ, ஆராதனைகளோ, நாம் செலுத்தும் காணிக்கைகளோ நம்மைத் தேவனிடம் சேர்க்காது.  

இரண்டாவது, நமது உடலானது பாவ பழுதற்றதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். அதனையே சுத்த ஜாலத்தால் கழுவப்பட்ட சரீரம் என்று வசனம் கூறுகின்றது. இதனையே  அப்போஸ்தலரான பவுல் அடிகள்,  "நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ளஆராதனை." ( ரோமர் 12 : 1 ) என்று எழுதுகின்றார். 

பழைய ஏற்பாட்டு முறைமையின்படி ஆசாரியன் மட்டுமே மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தினுள் பிரவேசிக்கமுடியும். ஆனால் இன்று புதிய ஏற்பாட்டின் முறைமையில் நாம் எல்லோருமே ஆசாரியர்கள்தான். எனவே நாம் அனைவருமே  பரலோக மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தினுள் நுழைந்திட கிறிஸ்துவே தனது இரத்தத்தால் வழி உண்டாக்கியுள்ளார்.  

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்துக்கு முந்தின வசனங்கள் பின்வருமாறு கூறுகின்றன:-  "ஆகையால், சகோதரரே, நாம் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் பிரவேசிப்பதற்கு இயேசுவானவர் தமது மாம்சமாகிய திரையின் வழியாய்ப் புதிதும் ஜீவனுமானமார்க்கத்தை நமக்கு உண்டுபண்ணினபடியால், அந்த மார்க்கத்தின்வழியாய்ப் பிரவேசிப்பதற்கு அவருடைய இரத்தத்தினாலே நமக்குத் தைரியம் உண்டாயிருக்கிறபடியினாலும்," ( எபிரெயர் 10 : 19, 20 ) என்று. 

தேவனுடைய வீட்டின்மேல் அதிகாரியான மகா ஆசாரியர் நமக்கு ஒருவர் இருக்கிறபடியினால்  ( எபிரெயர் 10 : 21 ) நாம் பரலோக மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தினுள் நுழைய உரிமை பெற்றுள்ளோம். ஆனால் அப்படி நுழைந்திட இன்றைய தியான வசனம் மேற்கூறிய இரண்டு நிபந்தனைகளை கூறுகின்றது. ஆம், அவைதான் :- 

1. துர்மனச்சாட்சி நீங்கத் தெளிக்கப்பட்ட இருதயம் 

2. சுத்த ஜலத்தால் கழுவப்பட்ட சரீரம் 

உடலால் பாவச் சேற்றில் வாழ்ந்துவிட்டு அதனைப்பற்றி எந்தக்  குற்ற உணர்வும்  இல்லாமல் நாம் செய்யும் ஆராதனைகள் தேவனால் அங்கீகரிக்கப்படுவதில்லை. நமது உடலை தேவனுக்கு ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டும்.  ஆடு மாடுகளைப் பலியிடுவதில்கூட பழுதற்றவைகளையே பலியிடவேண்டுமென்று  பழைய ஏற்பாட்டு முறைமையில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதுபோல நமது உடலை தேவனுக்குப் பலியாக ஒப்புக்கொடுக்கும்போது அது பரிசுத்தமானதாக, பாவமில்லாததாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

அன்பானவர்களே, நமக்கு ஏற்கெனவே மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்தினுள் நுழைந்திட  நமது பிரதான ஆசாரியனாகிய இயேசு கிறிஸ்து தனது சொந்த இரத்ததால் வழியமைத்துக் கொடுத்துள்ளார். அவரது இரத்ததால் உண்டாக்கப்பட்ட மீட்பினை நாம் விசுவாசிக்கவேண்டும்.  அவரது இரத்தத்தால் நாம் கழுவப்பட நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டும். அவர் நம்மைத் தூய்மையாக்கி மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்தினுள் நுழையத் தகுதிப்படுத்துவார். 

அப்போதுதான்  நாம்  இயேசுவின் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்ட இருதயமுள்ளவர்களாயும், சுத்த ஜலத்தால் கழுவப்பட்ட சரீரமுள்ளவர்களாயும், உண்மையுள்ள இருதயத்தோடும் விசுவாசத்தின் பூரண நிச்சயத்தோடும் பரலோகத்தில் சேரமுடியும். 

மேலும் இன்றைய தியான வசனம் உண்மையுள்ள இருதயத்தோடும் விசுவாசத்தின் பூரண நிச்சயத்தோடும் சேரக்கடவோம் என்று கூறுகின்றது. அதாவது நாம் உண்மையுள்ளவர்களாகவும் விசுவாசத்தில் உறுதியுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டியது அவசியம். 

உள்ளத்திலும் உடலிலும் தூய்மை, வாழ்க்கையில் உண்மை, தேவன்மேல் உறுதியான விசுவாசம்  இவைகள் இல்லாமல் நாம் செய்யும் எந்த ஆராதனையும், சடங்குகளும், காணிக்கைகளும் நம்மைப்  பரலோகம் கொண்டு செல்ல உதவாது. 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

💥 "AATHAVAN" Meditation – No. 1920

📆 May 11, 2026, Monday

"Let us draw near with a sincere heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled clean from an evil conscience and our bodies washed with pure water." (Hebrews 10:22)

Today's meditation verse speaks about the qualifications we must possess if we are to enter into the holy presence of God.

First, it is essential that our hearts are purified, having been sprinkled by the blood of Jesus Christ. Did not Jesus Christ say, "Blessed are the pure in heart, for they shall see God" (Matthew 5:8)? Without purity of heart, the worship we perform, the services we attend, or the offerings we give will not bring us closer to God.

Second, it is necessary for our bodies to be free from the blemish of sin. This is what the verse refers to as "bodies washed with pure water." Regarding this, the Apostle Paul writes:

"Therefore, I urge you, brethren, by the mercies of God, to present your bodies a living and holy sacrifice, acceptable to God, which is your spiritual service of worship." (Romans 12:1)

According to the Old Testament system, only the priest could enter the Most Holy Place. However, today, under the New Testament system, we are all priests. Therefore, Christ has made a way through His own blood for all of us to enter the Heavenly Most Holy Place.

The verses preceding today’s meditation verse explain it as follows:

"Therefore, brethren, since we have confidence to enter the holy place by the blood of Jesus, by a new and living way which He inaugurated for us through the veil, that is, His flesh," (Hebrews 10:19-20)

Since we have a Great Priest over the house of God (Hebrews 10:21), we have gained the right to enter the Heavenly Most Holy Place. But to enter in such a way, today's meditation verse provides two conditions:

A heart sprinkled clean from an evil conscience.

A body washed with pure water.

Worship offered while living in the mire of physical sin—without any sense of guilt—is not accepted by God. We must surrender our bodies to God as a living sacrifice. Even in the Old Testament system of sacrificing goats and bulls, it was commanded that only those without blemish be sacrificed. Similarly, when we offer our bodies as a sacrifice to God, it is essential that they be holy and free from sin.

Beloved, our High Priest, Jesus Christ, has already paved the way for us to enter the Most Holy Place through His own blood. We must believe in the redemption wrought by His blood. We must surrender ourselves to be washed by His blood. He will cleanse us and qualify us to enter the Most Holy Place.

Only then can we enter Heaven as those with hearts sprinkled by the blood of Jesus, bodies washed with pure water, and with a sincere heart in full assurance of faith.

Furthermore, today's verse urges us to "draw near with a sincere heart in full assurance of faith." This means it is vital for us to be TRUTHFUL and STEADFAST in our faith.

Purity in soul and body, truthfulness in life, and firm faith in God—without these, no amount of worship, rituals, or offerings will help carry us to Heaven.

✍️ Bro. M. Geo Prakash