🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 / 1 Corinthians 15:19

"ஆதவன்" தியானம் - 1977

ஜூலை 07, செவ்வாய் 2026     

"இம்மைக்காகமாத்திரம் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக இருப்போம்." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 )

பொதுவாக கடவுளை விசுவாசித்து வாழும் மக்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று எல்லோரும் கூறுகின்றனர். உலகினிலுள்ள எல்லா மதங்களிலும்  அந்தந்த மத விசுவாசிகள் உண்டு. ஆனால் எல்லோரும் ஆன்மீகவாதிகளா என்பதுதான் கேள்வி. 

ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் உண்மையில் அவர்கள் தங்களது ஆன்மாவைக் குறித்த அக்கறையுள்ளவர்களாகவும் அந்த ஆன்மா வாழ்வடைந்திருக்க ஏற்றச் செயல்பாடுகளைச்  செய்பவர்களாகவும் இருக்கவேண்டும். ஆனால் நாம் இன்று உலகினில் பார்க்கும் தங்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்ளும் பலரும்  இப்படித் தங்கள் ஆன்மாவைக்குறித்துச் சிந்திக்கின்றார்களா என்பது கேள்விக்குறிதான்.  

எந்த மதத்தினரின் ஆலயங்களாய் இருந்தாலும் பெரும்பாலான ஆலயங்களில் நாம் மக்களது வேண்டுதல்களையும் விண்ணப்பங்களையும், அவர்களது பொருத்தனைகளையும் கவனித்துப்பார்த்தால் 100 சதவிகிதம் அவை அவர்களது உலகத் தேவைகளைப்பற்றியதாகவே இருப்பதை நாம் பார்க்கலாம்.  தங்களது நோய்கள் நீங்கவேண்டும், பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு கிடைக்கவேண்டும், பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் நடக்கவேண்டும், குழந்தைப்பேறு கிடைக்கவேண்டும், படித்த தங்களது பிள்ளைகளுக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கவேண்டும் என்பனபோன்ற  வேண்டுதல்களாகவே இவர்களது வேண்டுதல்கள் இருப்பதை நாம் பார்க்கின்றோம். 

கிறிஸ்தவ ஆலயங்களிலும் ஜெபிக்கும் பல குருக்களும் இந்தக் கருத்துகளுக்காகவே ஜெபிக்கின்றனர். அங்கு வரும் விசுவாசிகளும் இப்படியே இருக்கின்றனர். கிறிஸ்தவ கன்வென்சன் கூட்டங்களில் இதுபோன்ற போதனைகளையும் சாட்சிகளையும்தான் நாம் பெரும்பாலும் பார்க்க, கேட்க முடிகின்றது.  

இப்படி வேண்டுதல் செய்பவர்கள் பரிதபிக்கத்தக்கவர்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. காரணம், இவர்கள் வாழ்வில் தேவனை அறியாமலேயே மரணமடைகின்றனர்; தேவன் ஆயத்தம்பண்ணியுள்ள நித்திய ஜீவனை இழக்கின்றனர்.  ஆம் அன்பானவர்களே, எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம் நம்மை எச்சரிக்கின்றது.  இம்மைக்காக மட்டும் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்கள். மட்டுமல்ல, நாம் நம்மை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்வது பொய்.      

ஒருவேளை இப்படி விண்ணப்பம் செய்து நமது தேவைகளை நாம் பெற்றுக்கொண்டதாலும் அது தேவன் தனது கிருபையால் தருவதே தவிர அப்படிக் கிடைப்பதால் நமது ஆத்துமாவுக்கு அதனால் எந்தப் பலனுமில்லை. கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத மக்களும் உலகினில் எல்லா செல்வங்களையும் பெற்று நலமாக வாழ்கின்றனர்.  என்னோடு பணியாற்றிய கடவுள் நம்பிக்கையில்லாத நண்பர் இப்போதும் கடவுள் எதிர்ப்புக் கருத்துக்களை எழுதியும் பேசியும்  வருகின்றார். அவரது மொத்தக் குடும்பத்தாரும் அதே உறுதியில்தான் இருக்கின்றனர். அவரது பிள்ளைகளும் நல்ல உலகவேலையில்தான் இருக்கின்றனர். 

அன்பானவர்களே, நாம் ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் முதலில் நாம் நமது ஆத்துமாவைக்குறித்து எண்ணமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும்; அந்த ஆத்துமாவில் தேவனது பிரசன்னத்தை உணரவேண்டும்; தேவன்மேலுள்ள ஆசையே நம்மில் மேலானதாக இருக்கவேண்டும்; தேவனோடு நெருங்கிய அன்புறவு நமக்கு இருக்கவேண்டும். தேவனது வழிநடத்துதலையும்,  இந்த உலக வாழ்க்கைக்குப் பின்னரும் நமது ஆத்துமா வாழ்கின்றது,  அது நித்திய பரலோக இன்பமாக அல்லது நித்திய நரகஅக்கினியாக இருக்கலாம் எனும் உணர்வும் இருக்கவேண்டும். 

இவை எதுவும் இல்லாமல் வெறுமனே ஆலயங்களுக்குச் சென்று நமது உலகத் தேவைகளுக்காக விண்ணப்பம் செய்துகொண்டிருப்போமென்றால் நாம் ஆன்மீகவாதிகள் அல்ல; உண்மையான கிறிஸதவர்களும் அல்ல. ஆம், இதனையே நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்." ( மத்தேயு 6 : 33 ) என்று கூறினார். 

இம்மைக்காக மட்டுமே  நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கைக்கொண்டு  எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக மாறிப்போகாமல் இருப்போம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

"AATHAVAN" Meditation - 1977

July 07, Tuesday 2026

“If we have hoped in Christ in this life only, we are of all men most to be pitied.” — 1 Corinthians 15:19

Generally, people who live believing in God are referred to by everyone as spiritual people. Every religion in the world has its own believers. However, the real question is whether everyone is truly spiritual.

If people are genuinely spiritual, they ought to be concerned about their soul and actively engage in things that bring life to it. But looking at many in the world today who claim to be spiritual, it is a big question mark whether they actually give any thought to their soul.

Whether we observe the places of worship of any religion, if we look closely at the prayers, requests, and vows of the people, we can see that almost 100% of them revolve around their worldly, material needs. We see that their prayers are constantly focused on things like healing from sickness, finding solutions to problems, getting their children married, bearing children, or finding suitable jobs for their educated children.

Even in Christian churches, many ministers pray for these exact intentions. The believers who come there are no different. In Christian convention meetings, these are the types of teachings and testimonies we predominantly see and hear.

Today's meditation verse declares that those who pray like this are to be pitied. The reason is that they pass away without ever truly knowing God in their lives; they lose out on the eternal life that God has prepared for them. Yes, dearly beloved, this is why today's meditation verse warns us. If we have hoped in Christ in this life only, we are to be pitied. Furthermore, claiming to be spiritual under those conditions is simply a lie.

Even if we receive what we ask for through such prayers, it is only because God grants it out of His grace; obtaining it brings no benefit to our soul. Even people who have no faith in God possess all kinds of wealth and live well in this world. A friend who used to work with me has no belief in God, and even now, he continues to write and speak against the concept of God. His entire family stands firm in that same conviction. His children are also well-settled in good, worldly jobs.

Dearly beloved, if we are truly spiritual, we must first have a deep concern for our soul. We must experience the presence of God within that soul; our desire for God must be the supreme desire in us, and we must share a close, loving relationship with Him. We must possess a sense of God's guidance and a constant awareness that our soul lives on even after this worldly life—whether that means eternal heavenly joy or the eternal fire of hell.

Without any of this, if we merely go to churches and keep praying only for our worldly needs, we are not spiritual people; nor are we true Christians. Yes, this is exactly what our Lord Jesus Christ spoke about:

“But seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be added to you.” — Matthew 6:33

Let us not place our hope in Christ for this life only, lest we become people who are, of all men, most to be pitied.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

          

🦋 Meditation verse - ஓசியா 8 : 12 / Hosea 8:12

 "ஆதவன்" தியானம் - 1976

ஜூலை 06, திங்கள் 2026     

"என் வேதத்தின் மகத்துவங்களை அவர்களுக்கு எழுதிக்கொடுத்தேன்; அவைகளை அந்நியகாரியமாக எண்ணினார்கள்." ( ஓசியா 8 : 12 ) 

தேவன் மனிதர்களது நல்வாழ்வுக்காக பல்வேறு கட்டளைகளையும் அந்தக் கட்டளைகளைக் கடைபிடித்து வாழ்ந்த பரிசுத்தவான்களது வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் நமக்கு வேதாகமாகத் தந்துள்ளார். காரணம், நாம் அவைகளை உணர்ந்து, அவற்றின்படி வாழ்ந்து நித்தியஜீவனை அடையவேண்டும் என்பதற்காகவே. இதற்காகவே தேவன் ஆரம்ப காலங்களில் தீர்க்கதரிசிகள்மூலம் பல்வேறு விதங்களில்  பேசினார். இறுதியில் தமது குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துமூலம் பேசினார். இவைகளே வேதாகமத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 

"பூர்வகாலங்களில் பங்குபங்காகவும் வகைவகையாகவும், தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாய்ப் பிதாக்களுக்குத் திருவுளம்பற்றின தேவன், இந்தக் கடைசி நாட்களில் குமாரன் மூலமாய் நமக்குத் திருவுளம்பற்றினார்; இவரைச் சர்வத்துக்கும் சுதந்தரவாளியாக நியமித்தார், இவரைக்கொண்டு உலகங்களையும் உண்டாக்கினார்."( எபிரெயர் 1 : 1, 2 ) என்று வாசிக்கின்றோம்.

மேலும், இந்தத் "தீர்க்கதரிசனமானது ஒருகாலத்திலும் மனுஷருடைய சித்தத்தினாலே உண்டாகவில்லை; தேவனுடைய பரிசுத்த மனுஷர்கள் பரிசுத்த ஆவியினாலே ஏவப்பட்டுப் பேசினார்கள்" ( 2 பேதுரு 1 : 21 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், "எனது நியாயப்பிரமாணத்தின் கட்டளைகளை நான் அவர்களுக்காக எழுதியிருந்தும், அவை அந்நியமானவைகளாகக் கருதப்படுகின்றன" என வேதனையுடன் கூறுகின்றார் தேவன். அதாவது, இந்தக் கட்டளைகள் எங்களுக்கானவை அல்ல என்று மக்கள் கருதுகின்றார்கள் என்கிறார் தேவன். 

ஒவ்வொரு பள்ளியிலும்  கல்லூரியிலும் தங்களுக்கென சில விதிமுறைகள் வைத்திருப்பார்கள். அந்தப் பள்ளியிலோ கல்லூரியிலோ நாம் தொடர்ந்து பயிலவேண்டுமானால் அந்த விதிமுடைகளை நாம் பின்பற்றியாகவேண்டும். "இத்தகைய விதிமுறைகள் வேறு பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் இல்லை எனவே இவற்றைக் இங்கு நான் கடைபிடிக்கமுடியாது" என்று நாம் கூறமுடியாது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, வேறு மார்க்கங்களில் உள்ளதுபோல கிறிஸ்தவ மார்க்கம் நமக்குக் கற்றுத்தரவில்லை. நமது தேவன் பரிசுத்தர். எனவே கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் கட்டளைகளும் நாம் அவரைப்போல பரிசுத்தமடையவே எழுதப்பட்டுள்ளன. "நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள் என்று எழுதியிருக்கிறதே." ( 1 பேதுரு 1 : 16 )

தேவன் எழுதிக்கொடுத்த வேதாகம வார்த்தைகளை நாம் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அதிகம் நேசிக்கின்றோமோ, தியானிக்கின்றோமோ அதற்கேற்ப தேவன் நம்மை ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மேன்மையாக வைப்பார். எனவேதான் மோசே மூலம் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குத் தேவன் பின்வருமாறு  கூறினார்:-  "நீங்கள் என் வார்த்தைகளை உங்கள் இருதயத்திலும் உங்கள் ஆத்துமாவிலும் பதித்து, அவைகளை உங்கள் கையின்மேல் அடையாளமாகக் கட்டி, உங்கள் கண்களின் நடுவே ஞாபகக்குறியாக வைத்து, அவைகளை உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு உபதேசித்து, நீங்கள் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கிறபோதும், வழியிலே நடக்கிறபோதும், படுத்துக்கொள்ளுகிறபோதும், எழுந்திருக்கிறபோதும் அவைகளைக் குறித்துப் பேசுவீர்களாக. அவைகளை உங்கள் வீட்டு நிலைகளிலும் உங்கள் வாசல்களிலும் எழுதுவீர்களாக." ( உபாகமம் 11 : 19 - 21 )

தேவன் எழுதிக்கொடுத்துள்ள வேதாகமம் அந்நிய காரியமல்ல. அது நமக்கு வாழ்வுக்கான வழிகாட்டி. மோசே கூறியபடி அந்த வேத வசனங்களை நமது பிள்ளைகளுக்குச் சிறு வயதிலேயே நாம் கற்றுக்கொடுக்கவேண்டியது அவசியம்; அவற்றைக்குறித்து நமது பிள்ளைகளிடம் பேசவேண்டியது அவசியம். ஆம், "கட்டளையே விளக்கு, வேதமே வெளிச்சம், போதகசிட்சையே ஜீவவழி." ( நீதிமொழிகள் 6 : 23 ) தேவன் எழுதிக்கொடுத்த வேதத்தின் மகத்துவத்தை அலட்சியப்படுத்தாமல் மதித்து நடப்போம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                           

"AATHAVAN" Meditation - 1976

July 06, Monday 2026

"Though I wrote for him ten thousand precepts of My law, they are regarded as a strange thing." — Hosea 8:12

For the well-being of humanity, God has given us the Holy Bible, containing various commandments and the life experiences of the saints who lived by them. He did this so that we might understand them, live according to them, and attain eternal life. It was for this very purpose that, in ancient times, God spoke in many portions and in many ways through the prophets. In these last days, He has spoken to us through His Son, Jesus Christ. These are the truths recorded in the Bible.

We read in Hebrews 1:1–2:

"God, after He spoke long ago to the fathers in the prophets in many portions and in many ways, in these last days has spoken to us in His Son, whom He appointed heir of all things, through whom also He made the world."

Furthermore, concerning how Scripture came to be, 2 Peter 1:21 states:

"for no prophecy was ever made by an act of human will, but men moved by the Holy Spirit spoke from God."

Yet, God speaks with deep sorrow: "Though I wrote for him ten thousand precepts of My law, they are regarded as a strange thing." In other words, God is saying that people view these commandments as if they do not apply to them.

Every school and college has its own set of rules and regulations. If we wish to continue studying in that school or college, we must abide by those rules. We cannot excuse ourselves by saying, "These rules do not exist in other schools or colleges, so I cannot follow them here."

Yes, dearly beloved, Christianity does not teach us to live the way other religions might. Our God is holy. Therefore, the commandments of the Christian faith are written precisely so that we may become holy just as He is holy. As it is written:

"because it is written, 'You shall be holy, for I am holy.'" — 1 Paragraph 1:16 (1 Peter 1:16)

The more we love and meditate upon the words of the Bible that God has written for us, the more God will elevate us in our spiritual lives. That is why God spoke to the people of Israel through Moses as follows:

"You shall therefore impress these words of mine on your heart and on your soul; and you shall bind them as a sign on your hand, and they shall be as frontlets on your forehead. You shall teach them to your sons, talking of them when you sit in your house and when you walk along the road and when you lie down and when you rise up. You shall write them on the doorposts of your house and on your gates." — Deuteronomy 11:18–20 (Note: The Tamil citation references vv. 19-21, matching NASB vv. 18-20).

The Bible that God has written for us is not a "strange thing." It is our guide for life. Just as Moses said, it is vital that we teach these scriptural words to our children from a young age and speak to them about them. For indeed:

"For the commandment is a lamp and the teaching is spirit; and reproofs for discipline are the way of life." — Proverbs 6:23

Let us not neglect the greatness of the Word that God has written for us, but rather let us honour it and walk according to it.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - உபாகமம் 29 : 5, 6 / Deuteronomy 29:5-6

 "ஆதவன்" தியானம் - 1975 

ஜூலை 05, ஞாயிறு 2026     

"கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு, நான் நாற்பது வருஷம் உங்களை வனாந்தரத்தில் நடத்தினேன்; உங்கள் மேலிருந்த வஸ்திரம் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை, உங்கள் காலிலிருந்த பாதரட்சைகள் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை. நீங்கள் அப்பம் சாப்பிடவும் இல்லை, திராட்சைரசமும், மதுவும் குடிக்கவும் இல்லை." ( உபாகமம் 29 : 5, 6 )

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுக் கானானை நோக்கிப் பயணம் செய்த தூரம் மிகக் குறைவானதே.   எகிப்திலிருந்து தெற்கு கானான் பகுதிக்குச் செல்லும் மிக நேரடியான கடற்கரைப் பாதை சுமார் 90 முதல் 140 கி.மீ தூரம் கொண்டது. இப்பாதையில் நடந்து பயணம் செய்தால் சில வாரங்களில் கானானைச் சென்றடையலாம். ஆனால் தேவன் எகிப்திலிருந்து வெளியேறிய இஸ்ரயேல் மக்களை வழிநடத்தியப் பாதை இதைவிட மிக நீண்டதாக இருந்தது. சினாய் தீபகற்பம் வழியாகச் சென்ற மறைமுகப் பாதையில் அவர்கள்  பயணம் செய்த தூரம் சுமார் 987 கி.மீ ஆகும். இப்படிப் பயணம் செய்தாலும் இந்தப் பயணத்துக்கு 40 ஆண்டுகள் தேவையில்லை. ஆனால் தேவன் அதனைத்தான் அனுமதித்தார். 

இதனை நாம், "பார்வோன் ஜனங்களைப் போகவிட்டபின்: ஜனங்கள் யுத்தத்தைக் கண்டால் மனமடிந்து, எகிப்துக்குத் திரும்புவார்கள் என்று சொல்லி; பெலிஸ்தரின் தேசவழியாய்ப் போவது சமீபமானாலும், தேவன் அவர்களை அந்த வழியாய் நடத்தாமல், சிவந்த சமுத்திரத்தின் வனாந்தர வழியாய் ஜனங்களைச் சுற்றிப் போகப்பண்ணினார். இஸ்ரவேல் புத்திரர் எகிப்து தேசத்திலிருந்து அணியணியாய்ப் புறப்பட்டுப்போனார்கள்." ( யாத்திராகமம் 13 : 17, 18 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

காரணம், தேவனே மனப்பூர்வமாக இப்படிச் செய்தார். இது ஏனென்றால், "கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு, நான் நாற்பது வருஷம் உங்களை வனாந்தரத்தில் நடத்தினேன்" என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் வாசிக்கின்றோம். 

அதாவது, இக்கட்டுகளுக்குள்தான் தேவனை அறியமுடியும், அவரது அதிசயங்களை அனுபவிக்கமுடியும். இதனால் பல்வேறு இன்னல்கள், போர்கள், உணவு பற்றாக்குறை போன்ற நெருக்கடிகளை அந்த மக்களுக்குத் தேவன் கொடுத்தார்.  இதனையே, "நீங்கள் அப்பம் சாப்பிடவும் இல்லை, திராட்சைரசமும், மதுவும் குடிக்கவும் இல்லை." என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆம் எகிப்தில் சாப்பிட்டதுபோல வனாந்தரத்தில் அவர்களுக்கு அப்பம் கிடைக்கவில்லை, திராட்சைரசமும்  மதுவும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், இத்தகைய துன்பங்களிலிருந்து தேவன் அவர்களைக் காப்பாற்றவும் செய்தார். உலக அப்பத்துக்குப்பதில் மன்னாவை அவர்கள் உண்ணும்படிக் கொடுத்தார். அவர்களது உடைகள், காலிலிருந்த செருப்புகள் பழையதாய்ப் போகவும் இல்லை.

ஆம் அன்பானவர்களே, எகிப்து எனும் பாவ வாழ்க்கையிலிருந்து தேவனை நோக்கி நாம் நடக்கும்போது இந்த உலகத்தில் பல்வேறு துன்பங்கள் நம்மை நெருக்கலாம். முன்பு நாம் அனுபவித்திருந்த பல நன்மைகள் கிடைக்காமல் போயிருக்கலாம். அதற்காக நாம் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்பிவிடக்கூடாது. இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல, கர்த்தராகிய நான் உங்கள் தேவன் என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு,  உங்களை இப்படிப்பட்ட வனாந்தர பாதையில் நடத்துகின்றேன் என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

ஆவிக்குரிய மக்களாகிய நம்மைத் தேவன் நடத்தும் வழி உலகமக்கள் நடப்பதுபோன்ற கவலைகள், துன்பங்களற்ற குறுகிய வழியல்ல. மாறாக  அது இஸ்ரவேல் மக்கள் நடந்ததுபோன்ற வனாந்தர வழி.  இந்த வழி கடினமான வழியாக இருந்தாலும், தேவன்  நமது மேலிருக்கும் ஆடைகள் பழையதாய்ப் போகாமலும், நமது காலிலிருக்கும் செருப்புகள் பழையதாய்ப் போகாமலும் அற்புதமாக நம்மை நடத்தி  இந்த வனாந்தர வழியினைக் கடக்கும்படிச் செய்வார். அதாவது அற்புதமாக இந்தத் துன்பங்களை மேற்கொள்ளும் பெலன் தருவார். மட்டுமல்ல, இந்த வழியில் நடக்கும்போதுதான்  கர்த்தராகிய தேவனை நாம் நமது வாழ்வில்  அறிந்துகொள்ளமுடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                             

"AATHAVAN" Meditation – 1975

July 05, Sunday 2026

"I have led you forty years in the wilderness; your clothes have not worn out on you, and your sandal has not worn out on your foot. You have not eaten bread, nor have you drunk wine or strong drink, in order that you might know that I am the Lord your God." — Deuteronomy 29:5-6 (NASB)

The distance the people of Israel travelled from Egypt toward Canaan was actually quite short. The most direct coastal route from Egypt to the southern region of Canaan is only about 90 to 140 km. Traveling by foot on this path, one could reach Canaan in just a few weeks. However, the path God used to lead the people of Israel out of Egypt was much longer. The indirect route they took through the Sinai Peninsula spanned about 987 km. Even traveling this way, the journey did not require 40 years. Yet, that is exactly what God allowed.

We read about this in Scripture:

"Now when Pharaoh had let the people go, God did not lead them by the way of the land of the Philistines, even though it was near; for God said, 'The people might change their minds when they see war, and return to Egypt.' Hence God turned the people aside by the way of the wilderness to the Red Sea; and the sons of Israel went up in martial array from the land of Egypt." — Exodus 13:17-18 (NASB)

The reason for this is that God intentionally did it Himself. As we read in today’s meditation verse, this was: "...in order that you might know that I am the Lord your God."

In other words, it is precisely within hardships that we can truly know God and experience His miracles. Because of this, God allowed the people to face various afflictions, wars, and crises like food shortages. This is why it is said, "You have not eaten bread, nor have you drunk wine or strong drink." Yes, just as they had eaten in Egypt, they did not get ordinary bread in the wilderness, nor did they have wine or strong drink. Yet, God also rescued them from these distresses. Instead of worldly bread, He gave them manna to eat. Their clothes and the sandals on their feet did not wear out.

Yes, beloved, when we walk away from the sinful life of "Egypt" toward God, various afflictions in this world may press against us. Many comforts and provisions we previously enjoyed might no longer be available. But we must not return to our old life because of that. As today’s meditation verse declares, the Lord God says: I am leading you through such a wilderness path so that you may know that I am the Lord your God.

The path through which God leads us, His spiritual people, is not a short, worry-free, and trouble-free path like the one worldly people walk. Rather, it is a wilderness path like the one the people of Israel walked. Even though this path is difficult, God will miraculously lead us so that the clothes on our bodies do not wear out, and the sandals on our feet do not wear out, enabling us to cross this wilderness. That is to say, He will miraculously grant us the strength to overcome these afflictions. Moreover, it is only while walking this very path that we can truly come to know the Lord God in our lives.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 42 : 16 / Isaiah 42:16

"ஆதவன்" தியானம் - 1974 

ஜூலை 04, சனி 2026     

"குருடரை அவர்கள் அறியாத வழியிலே நடத்தி, அவர்களுக்குத் தெரியாத பாதைகளில் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவேன்; இந்தக் காரியங்களை நான் அவர்களுக்குச் செய்து, அவர்களைக் கைவிடாதிருப்பேன்." ( ஏசாயா 42 : 16 )

தேவனை வாழ்வில் அறியவேண்டுமானால் முதலில் நாம் நமது அறியாமையை ஒத்துக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். எந்த காரியத்திலும் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று எண்ணுவோமானால் நாம் ஒன்றையும் அறியத்தக்கவிதத்தில் அறியவில்லை என்று பொருள். "ஒருவன் தான் ஏதேனும் ஒன்றை அறிந்தவனென்று எண்ணிக்கொள்வானானால், ஒன்றையும் அறியவேண்டியபிரகாரமாக அவன் இன்னும் அறியவில்லை." ( 1 கொரிந்தியர் 8 : 2 ) என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறவில்லையா? 

தேவனை அறியும் விதத்திலும் இதுவே உண்மை. இன்று பலரும் தேவனை வாழ்வில் அறியாதிருக்கக் காரணம் அவர்கள் தாங்கள் தேவனை அறியவில்லை எனும் உண்மையினை ஒத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பதால்தான். பலரும்  தேவனைக் குறித்துத் தங்கள் தாய் தந்தையர்கள் கற்பித்தச்  செய்திகள் மட்டுமே உண்மையென்று நம்பி தேவனைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிய முயலாமல் இறுதிவரை அவரை  அறியாமலேயே போகின்றனர்.  

"ஆண்டவரே, நான் உண்மையில் உம்மை அறியாதக் குருடனாக இருக்கின்றேன். நான் உம்மை அறியவேண்டும்.   எனது பெற்றோரும், ஆலயத்தில் குருக்களும் கூறும் செய்திகள் அல்ல,  நீர் உம்மை எனக்குத் தனிப்பட்ட விதத்தில்  வெளிப்படுத்தும்" என, தேவனை அறியும் உண்மையான ஆர்வத்துடன் வேண்டுவோமானால் நமக்கு அவர் வெளிப்படுவார். ஆம், "தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும், உண்மையாய்த் தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும், கர்த்தர் சமீபமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 145 : 18 )

இதனையே தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தின் மூலம் கூறுகின்றார். அதாவது,  தேவனை அறியாதிருக்கின்ற ஆன்மீகக் குருடர்களை இதுவரை வாழ்வில் அவர்கள் அறியாதிருக்கும் வழியில் நடத்தி அவர்களது வாழ்வின் இருளையும், கோணலான வழிகளையும் மாற்றுவேன் என்கின்றார் தேவன். 

இப்படித் தங்களைத் தேவனுக்கு  ஒப்புக்கொடுக்காமல் வாழும் மக்களை நோக்கி இன்றைய தியான வசந்தின் அடுத்த வசனத்தில் தேவன் கூறுகின்றார்,  "சித்திரவேலையான விக்கிரகங்களை நம்பி, வார்ப்பிக்கப்பட்ட சுரூபங்களை நோக்கி: நீங்கள் எங்கள் தேவர்கள் என்று சொல்லுகிறவர்கள் பின்னடைந்து மிகவும் வெட்கப்படுவார்கள்". ( ஏசாயா 42 : 17 ) அதாவது, ஆத்துமாவில் தேவனை உணர்ந்துகொள்ளாமல் சிலைகளையும் உருவங்களையும் பணிந்துகொண்டு அவைகளையே தேவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டிருப்பவர்கள் தேவனை வாழ்வில் அறியாமல்  பின்னடைந்து போவார்கள். 

ஆம் அன்பானவர்களே மற்றவர்கள் கூறுவதால் அல்ல, நாம் தேவனை வாழ்வில் உணர்ந்திருக்கின்றோமா என்பதே முக்கியம். வேதாகமத்தில் தேவனை அறிந்து அன்புசெய்து வாழ்ந்த பல பரிசுத்தவான்களது அனுபவங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. அவை வெறுமனே வாசித்து அறிந்துகொள்வதற்கு மட்டுமல்ல, நமது வாழ்விலும் அவற்றை நாம் அனுபவிக்கவேண்டும் என்பதற்காகவும்தான். 

நாம் ஆன்மீகக் குருடர்கள் என்பதனை முதலில் ஒத்துக்கொண்டால் மட்டுமே நாம் அவரை அறியமுடியும். அப்போது குருடரான நம்மை நாம் இதுவரை  அறியாத வழியிலே நடத்தி, நமக்குத் தெரியாத பாதைகளில் நம்மை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, நமக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவார். இந்தக் காரியங்களை செய்து முடிக்குமட்டும் அவர் நம்மைக் கைவிடாதிருப்பேன் என்கின்றார்.  தேவனைக்குறித்த நமது அறியாமையை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு வேண்டுவோம். நிச்சயம் நமக்கு அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துவார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                           

"AATHAVAN" Meditation - 1974

Saturday, July 04, 2026

"I will lead those who are blind by a way they do not know, in paths they do not know I will guide them. I will make darkness into light before them and crooked places into plains. These are the things I will do, and I will not leave them undone." — Isaiah 42:16

If we want to truly know God in our lives, it is absolutely essential that we first acknowledge our own ignorance. If we look at any matter and think, "I know everything," it means we do not yet know anything as we ought to know it. Did not the Apostle Paul say, "If anyone supposes that he knows anything, he has not yet known as he ought to know"? (1 Corinthians 8:2).

This is equally true when it comes to knowing God. The reason many people today do not truly know God in their lives is that they refuse to admit the reality that they do not know Him. Many simply believe that whatever their parents taught them about God is the ultimate truth; they never attempt to know God on a personal level, and consequently, they live out their entire lives without ever truly knowing Him.

If we pray with a sincere desire to know Him, saying, "Lord, I am truly blind and do not know You. I need to know You. Let it not just be what my parents or the church priests say—reveal Yourself to me personally," He will surely reveal Himself to us. Indeed, "The Lord is near to all who call upon Him, to all who call upon Him in truth." (Psalm 145:18).

This is exactly what God is telling us through today’s meditation verse. That is, He promises to lead those who are spiritually blind—who do not know God—by a way they have never known in their lives, and He will transform the darkness and the crooked paths of their lives.

To the people who live without surrendering themselves to God in this manner, God says in the very next verse of today's passage: "They will be turned back and be utterly put to shame, who trust in idols, who say to molten images, 'You are our gods.'" (Isaiah 42:17). In other words, those who do not perceive God in their souls, but instead bow down to idols and statues, calling them their gods, will turn back and miss out on truly knowing God in their lives.

Yes, dearly beloved, what matters is not what others tell us, but whether we have personally experienced God in our own lives. The Bible describes the experiences of many saints who knew God, loved Him, and lived for Him. These accounts are not there merely for us to read and gain knowledge, but so that we too might experience those same realities in our own lives.

Only when we first admit that we are spiritually blind can we truly come to know Him. Then, He will lead us—who were blind—by a way we have never known, guide us in paths unfamiliar to us, turn our darkness into light, and make our crooked places straight. He assures us that He will not leave us until He has done these things. Let us confess our ignorance about God to Him and pray. He will surely reveal Himself to us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 31: 9 / Psalm 31:9

 "ஆதவன்" தியானம் - 1973                                                       ஜூலை 03, வெள்ளி 2026  

"எனக்கு இரங்கும் கர்த்தாவே, நான் நெருக்கப்படுகிறேன்; துக்கத்தினால் என் கண்ணும் என் ஆத்துமாவும் என் வயிறுங்கூடக் கருகிப்போயிற்று." ( சங்கீதம் 31: 9)

இன்றைய தியான வசனம் தாவீது தனது மிகக்கொடிய இக்கட்டான நெருக்கடி வேளையில் தேவனைநோக்கிக் கெஞ்சி கூறுவதாகும். இதுபோன்ற நெருக்கடிகள் உலகினில் எல்லோருக்கும் சிலவேளைகளில் ஏற்படுவதுண்டு. இன்று நாம் தினசரிப் பத்திரிகைகளை வாசிக்கும்போது பல தற்கொலைகள் இப்படி மனமடிவால் ஏற்படுவதைப் பார்க்கலாம். இத்தகைய நெருக்கடிகளில் மனிதர்களது மனமும் உடலும் பாதிக்கப்படுகின்றன. அதனையே தாவீது, துக்கத்தினால் என் கண்ணும் என் ஆத்துமாவும் என் வயிறுங்கூடக் கருகிப்போயிற்று என்று கூறுகின்றார். 

உதாரணமாக, நம்மோடு படித்த அனைவரும் ஏதாவது ஒரு நல்ல வேலையில் அமர்ந்து வாழ்க்கையில் நிறைவடைந்து காணப்படும்போது, நாம் மட்டும் வேலையின்றி தனித்து விடப்படுவோமென்றால் நமக்கு ஊரில் நடமாடவே வெட்கமாக இருக்குமல்லவா? ஊரினுள்ள அனைவருமே நம்மை அற்பமாகத்தானே பார்ப்பார்கள்?. இதனையே தாவீது, "என் சத்துருக்களாகிய யாவர் நிமித்தமும், நான் என் அயலாருக்கு நிந்தையும், எனக்கு அறிமுகமானவர்களுக்கு அருக்களிப்புமானேன்; வீதியிலே என்னைக் கண்டவர்கள் எனக்கு விலகி ஓடிப்போனார்கள். செத்தவனைப்போல எல்லாராலும் முழுவதும் மறக்கப்பட்டேன்; உடைந்த பாத்திரத்தைப்போலானேன்." ( சங்கீதம் 31: 11,12)   என்கின்றார்.    

இத்தகைய வேளைகளில் நாம் உலக மனிதர்களை நமக்கு ஆறுகள்கூற அணுகமுடியாது. நமது உள்ளான வேதனைகளை நாம் யாருக்கும் அறிவிக்கவும் முடியாது; அப்படி அறிவித்தாலும் நமது மனக்கவலைகளை யாரும் முற்றிலும் புரிந்துகொள்ளவும் முடியாது. ஆனால், தேவனால் அவற்றைப்  புரிந்துகொள்ளவும் அதனை மாற்றவும் முடியும்.  எனவே இத்தகைய வேளைகளில் நாம் தேவனையே பற்றிக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். ஆம், தாவீது கூறுவதுபோல, "நானோ, கர்த்தாவே, உம்மை நம்பியிருக்கிறேன்; நீரே என் தேவன் என்று சொன்னேன்." ( சங்கீதம் 31: 14) என்று கூறுவோம். 

மனிதர்களிடம் நமது கவலைகளை நாம் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது அதனை இரக்கத்துடன் கேட்டு அவர்கள் ஆறுதல்கூறினாலும் சிலவேளைகளில் நாம் கூறியவற்றை மற்றவர்களிடம் அவர்கள் வெளிப்படுத்திவிடுவதுண்டு. இது ஏற்கெனவே நமக்கிருந்த வேதனையினை அதிகப்படுத்துவதாக இருக்கும். எனவே அன்பானவர்களே, இத்தகைய துன்பங்களில் சோர்ந்திருக்கும்போது நமது கவலைகளையும் வேதனைகளையும் தேவனிடம் மட்டுமே பகிர்ந்துகொண்டு அவர் செயல்படுவதற்கு  அமைதலோடு காத்திருப்பதே நல்லது.  

எனக்கு இரங்கும் கர்த்தாவே, நான் நெருக்கப்படுகிறேன்; துக்கத்தினால் என் கண்ணும் என் ஆத்துமாவும் என் வயிறுங்கூடக் கருகிப்போயிற்று என்று தாவீது கூறுவதுபோல நமது உண்மையான வேதனைகளை அப்படியே தேவனிடம் எடுத்துக்கூறுவோம். அவர் மனிதர்களைப்போல நமது துன்பங்களைக்கண்டு நம்மை அற்பமாக எண்ணமாட்டார்; அருவருக்கமாட்டார்; வேறு மனிதர்களிடம் கூறமாட்டார்.  ஆம்,  "உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர் அற்பமாயெண்ணாமலும் அருவருக்காமலும், தம்முடைய முகத்தை அவனுக்கு மறைக்காமலுமிருந்து, தம்மை நோக்கி அவன் கூப்பிடுகையில் அவனைக் கேட்டருளினார்." ( சங்கீதம் 22: 24) என்று கூறியுள்ளபடி நமது கூப்பிடுதலைக்கேட்டு ஏற்ற பதிலளிப்பார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்     

"AATHAVAN" Meditation – 1973

July 03, Friday 2026

"Be gracious to me, O Lord, for I am in distress; My eye is wasted away from grief, my soul and my body also." — Psalm 31:9

Today’s meditation verse is David’s plea to God during a time of his most severe and agonizing distress. Such crises happen to everyone in the world at some point or another. When we read the daily newspapers today, we can see many suicides occurring precisely due to this kind of despondency. In these kinds of crises, a person's mind and body are deeply affected. This is exactly what David means when he says, "My eye is wasted away from grief, my soul and my body also."

For example, when everyone who studied with us is well-settled in life with a good job, but we alone are left behind without employment, we feel ashamed even to walk around our own village, don't we? Won't everyone in village look down upon us? This is exactly what David describes:

"Because of all my adversaries, I have become a reproach, especially to my neighbours, And an object of dread to my acquaintances; Those who see me in the street flee from me. I am forgotten as a dead man, out of mind; I am like a broken vessel." — Psalm 31:11-12

During times like these, we cannot approach the people of this world for comfort. We cannot reveal our deepest inner agonies to anyone; even if we do reveal them, no one can fully comprehend our anxieties. But God can understand them, and He can change them. Therefore, during such times, it is essential that we cling to God alone. Yes, let us declare just as David does:

"But as for me, I trust in You, O Lord; I say, 'You are my God.'" — Psalm 31:14

When we share our anxieties with human beings, even if they listen with compassion and offer words of comfort, they sometimes reveal what we told them to others. This only amplifies the agony we already have. Therefore, dearly beloved, when you are weary in such afflictions, it is best to share your anxieties and pain with God alone, and to wait quietly for Him to act.

Let us lay bare our genuine agonies before God exactly as they are, just as David does when he says, "Be gracious to me, O Lord, for I am in distress; My eye is wasted away from grief, my soul and my body also." Unlike humans, He will not look down upon us, despise us, or gossip about our sufferings to others. Yes, as it is written:

"For He has not despised nor abhorred the affliction of the afflicted; Nor has He hidden His face from him; But when he cried to Him for help, He heard." — Psalm 22:24

According to this word, He will hear our cry and grant us the perfect answer.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - மாற்கு 5 : 36 / Mark 5:36

 "ஆதவன்" தியானம் - 1972                                                       ஜூலை 02, வியாழன் 2026  

"பயப்படாதே, விசுவாசமுள்ளவனாயிரு" ( மாற்கு 5 : 36 )

"காலதாமதம் ஊழலை உருவாக்கும்" என்று சில அலுவலகங்களில் எழுதப்பட்டிருப்பதை நாம் கண்டிருக்கலாம். ஆம், மனிதர்களது காலதாமதம் ஊழலை உருவாக்கும்; தேவனின் காலதாமதமோ அதிசயங்களைக் காணச்செய்யும். 

இதற்கு உதாரணமான சம்பவங்கள் வேதாகமத்தில் பல உண்டு. அவைகளில் ஒன்றுதான் இயேசு கிறிஸ்துவிடம் வந்த யவீரு எனும் ஜெப ஆலயத் தலைவன் ஒருவனைக்குறித்து நற்செய்தியில் நாம் வாசிப்பது. "அப்பொழுது, ஜெபஆலயத்தலைவரில் ஒருவனாகிய யவீரு என்பவன் வந்து, அவரைக் கண்டவுடனே, அவர் பாதத்திலே விழுந்து: என் குமாரத்தி மரணஅவஸ்தைப்படுகிறாள், அவள் ஆரோக்கியம் அடையும்படிக்கு நீர் வந்து, அவள்மேல் உமது கைகளை வையும், அப்பொழுது பிழைப்பாள் என்று அவரை மிகவும் வேண்டிக்கொண்டான்" ( மாற்கு 5 : 22, 23 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

சாகும் தருவாயில் இருக்கும் தனது மகளுக்காக இயேசு கிறிஸ்துவிடம் உதவிவேண்டி வந்த அந்தத் தகப்பனுக்கு எவ்வளவு மனவேதனை இருந்திருக்கும்!! ஆனால் அவனது வீட்டிற்குச் செல்ல இயேசு கிறிஸ்து முயன்றபோது அதற்குத் தடையாக ஒரு பெண் வருகின்றாள். அவள் இரத்தப்போக்கு நோயால் அவதிப்பட்டவள். அவள் இயேசுவின் ஆடையினைத் தொட்டால் நான் பிழைப்பேன் என்று மனதினில் எண்ணி அவ்வாறேத்  தொட்டுச் சுகம் பெறுகின்றாள். இயேசு கிறிஸ்து அவளிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றார்.  "அவர் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஜெபஆலயத்தலைவனுடைய வீட்டிலிருந்து சிலர் வந்து: உம்முடைய குமாரத்தி மரித்துப்போனாள், இனி ஏன் போதகரை வருத்தப்படுத்துகிறீர் என்றார்கள்." ( மாற்கு 5 : 35 )

அப்போது யவீரு என்ன எண்ணியிருப்பான்? அவன் ஒருவேளை அந்தப்பெண்ணை மனதினில் திட்டியிருக்கலாம். காரணம், இயேசு அந்தப் பெண்ணுக்காகத் தாமதிக்காமல் அவனது வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தால் அவனது மகள் பிழைத்திருக்கலாம் என்று அவன் எண்ணியிருக்கலாம். இனி என்ன? எல்லாம் முடிந்துவிட்டதே. ஆனால், ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அவனது மனவேதனையை அறிந்து அன்பாக அவனிடம் கூறினார்,  "பயப்படாதே, விசுவாசமுள்ளவனாயிரு." பின்னர் அவனது வீட்டிற்குச் சென்று மரித்துப்போன அவனது மகளை உயிருடன் எழுப்பினார்.

ஆம் அன்பானவர்களே, மனிதர்களாகிய நாம்தான் காலத்தையும் நேரத்தைக்கும் சூழ்நிலைகளையும் கண்டு கலங்குகின்றோம். இவை அனைத்தையும் மாற்றவல்லவர்தான் தேவன். இதேபோலவே அவரது நண்பன் லாசர் நோயுற்றிருக்கும்போது இயேசு தாமதம் செய்தார். அவன் நோயுற்றச் செய்தியைக் கேட்டப்பின்னரும் தான் இருந்த இடத்திலேயே பின்னும் இரண்டு நாட்கள் தங்கினார் (யோவான் 11:6). பின்னர் புறப்பட்டுச் சென்று மரித்து நான்கு நாட்களுக்குப்பின் லாசரை உயிரோடு எழுப்பினார்.  

இதனை வாசிக்கும் அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, இன்று நீங்கள் இதுபோல ஏதாவது பிரச்சனை, துன்பங்கள், நோய்கள் இவற்றினால் வாடிக்கொண்டிருக்கலாம். எவ்வளவோ ஜெபித்தும் பலன் இல்லையே என்று எண்ணிக் கலங்கிக்கொண்டிருக்கலாம்.  ஒருவேளை தேவன் எனது ஜெபத்தைக் கேட்கவில்லையோ என  எண்ணலாம். ஆனால், ஆண்டவர் இயேசு உங்களைப்பார்த்துக் கூறுகின்றார், "பயப்படாதே, விசுவாசமுள்ளவனாயிரு."

ஆம், நாம் விசுவாசத்துடன் தேவனது செயல்பாட்டிற்காகக் காத்திருப்பது நல்லது.    தேவனது காலதாமதம் நமது விசுவாசத்தை வளர்க்க உதவுகின்றது; அவர்மேலுள்ள  நமது பற்றுறுதியை அதிகரிக்கின்றது; அவரையே நாம் பற்றிக்கொண்டு வாழ உதவுகின்றது; எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக மிகப்பெரிய அற்புதத்தை நமது வாழ்வில் கொண்டு வருகின்றது. ஆம், "நெடுங்காலமாய்க் காத்திருக்குதல் இருதயத்தை இளைக்கப்பண்ணும்; விரும்பினது வரும்போதோ ஜீவவிருட்சம்போல் இருக்கும்." ( நீதிமொழிகள் 13 : 12 )

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                

"AATHAVAN" Meditation - 1972      

July 02, Thursday 2026

"Do not be afraid, only believe." (Mark 5:36)

We might have seen it written in some offices that "Delay breeds corruption." Yes, human delay can cause corruption, but God’s delay allows us to witness miracles.

There are many examples of this in the Bible. One such incident recorded in the Gospels is about Jairus, a synagogue official who came to Jesus Christ. It is written: "One of the synagogue officials named Jairus came, and seeing Him, fell at His feet and implored Him earnestly, saying, 'My little daughter is at the point of death; please come and lay Your hands on her, so that she will get well and live.'" (Mark 5:22, 23)

How deep must the agony have been for that father who came to Jesus Christ seeking help for his dying daughter! However, as Jesus Christ set out toward his house, a woman came as an obstacle. She had been suffering from a haemorrhage. Thinking to herself that if she could just touch Jesus' garments she would get well, she did so and was healed. Then, Jesus Christ stood there talking to her. "While He was still speaking, they came from the house of the synagogue official, saying, 'Your daughter has died; why trouble the Teacher anymore?'" (Mark 5:35)

What would Jairus have thought at that moment? He might have blamed that woman in his heart. He might have thought that if Jesus had not delayed for her and had gone straight to his house, his daughter might have survived. What was left now? Everything was over. But the Lord Jesus Christ, knowing his deep sorrow, spoke to him with love: "Do not be afraid, only believe." He then went to his house and raised his deceased daughter back to life.

Yes, dearly beloved, it is we as humans who get troubled by looking at time, seasons, and circumstances. But God is the One who has the power to change all of these. Similarly, when His friend Lazarus was sick, Jesus delayed. Even after hearing that he was sick, He stayed two days longer in the place where He was (John 11:6). Then He departed, and four days after Lazarus had died, He raised him to life.

Dear brothers and sisters reading this today, you might be languishing like this under some problem, suffering, or sickness. You might be troubled, thinking that despite praying so much, there is no result. You might even think that God has not heard your prayer. But the Lord Jesus looks at you and says, "Do not be afraid, only believe."

Yes, it is good for us to wait faithfully for God’s timing and action. God's delay helps our faith grow; it increases our devotion to Him; it helps us hold onto Him in life; and above all, it brings a mighty miracle into our lives. Truly, "Hope deferred makes the heart sick, but desire fulfilled is a tree of life." (Proverbs 13:12)

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - எரேமியா 5 : 1 / Jeremiah 5:1

 "ஆதவன்" தியானம் - 1971

ஜூலை 01, புதன் 2026  

"நியாயஞ்செய்கிற மனுஷனைக் கண்டுபிடிப்பீர்களோ என்றும், சத்தியத்தைத் தேடுகிறவன் உண்டோ என்றும், எருசலேமின் தெருக்களிலே திரிந்துபார்த்து, விசாரித்து, அதின் வீதிகளிலே தேடுங்கள்; காண்பீர்களானால் அதற்கு மன்னிப்புத் தருவேன்." ( எரேமியா 5 : 1 )

நமது தேவன் பாவத்தை வெறுக்கின்றார், ஆனால் பாவிகளை நேசிக்கின்றார். பாவத்தினால் எவரும் அழிந்து பரலோக இன்பத்தை இழந்துவிடக்கூடாது என அவர் விரும்புகின்றார். எனவேதான்  எவ்வளவு பெரிய பாவியாக இருந்தாலும் ஒருவன் தனது பாவத்தை உணர்ந்து மனம் வருந்தி மன்னிப்பை வேண்டும்போது தனது கிருபையினால் மன்னித்து அவர்களுக்கு மீட்பளிக்கின்றார். 

இப்படி ஒரு நாட்டில் அல்லது ஊரில் தேவனுக்கேற்ப வாழும் மக்கள் இருப்பார்களானால் தேவன் அவர்களுக்காக அந்த மொத்த நாட்டிற்குமே தீங்கு செய்யாமல் இருக்கின்றார். இதனையே, "இப்படிச் செய்கின்ற மனிதன் யாராவது எருசலேமில்  இருக்கின்றார்களா என்று திரிந்துபார்த்து, விசாரித்து, அதின் வீதிகளிலே தேடுங்கள்; காண்பீர்களானால் அதற்கு மன்னிப்புத் தருவேன்" என்கின்றார் அவர்.

ஆபிரகாமின் காலத்தில் தேவன் லோத்து குடியிருந்த சோதோம் நகரத்தை அதன் அக்கிரமங்களுக்காக அழிக்க முடிவுசெய்தார். அப்போது அந்த மக்களுக்காக ஆபிரகாம் வேண்டுதல் செய்தார். அப்போது அவர், "ஆண்டவரே, ஒருவேளை அந்தப் பட்டணத்தில் 50 நீதிமான்கள் இருந்தால் அவர்களுக்காக அந்தத் தேசத்தை அழிக்காமல் காப்பாற்றுவீரோ?" என்று கேட்கின்றார். தேவன், "ஆம், அங்கு 50 நீதிமான்களை நான் கண்டால் அந்த நகரத்தை அழிக்கமாட்டேன் என்கின்றார்". ஆனால் அங்கு ஐம்பது நீதிமான்கள் இல்லை.

ஆபிரகாம் தேவனிடம்,  முன்பு தான் தேவனிடம் கேட்டக் கேள்வியை மாற்றி, நீதிமான்களின் எண்ணிக்கையினைப்  படிப்படியாகக் குறைத்து, ஐம்பதுக்குப்பதில் 45, 40, 30, 20, பேர்கள் இருந்தால்? என்று திரும்பத் திரும்பக் கேட்கின்றார். தேவன், "இருபது நீதிமான்களை நான் அங்கு கண்டால் அந்தத் தேசத்தை அழிக்கமாட்டேன்" என்கின்றார். இறுதியில் ஆபிரகாம்,  "ஆண்டவருக்குக் கோபம் வராதிருப்பதாக; நான் இன்னும் இந்த ஒருவிசைமாத்திரம் பேசுகிறேன்; பத்து நீதிமான்கள் அங்கே காணப்பட்டாலோ என்றான். அதற்கு அவர்: பத்து நீதிமான்கள்நிமித்தம் அதை அழிப்பதில்லை என்றார்." ( ஆதியாகமம் 18 : 32 ) என்று கூறினார் என வாசிக்கின்றோம். ஆனால் அங்கு பத்து நீதிமான்கள்கூட இல்லை. தேவன் அந்த நகரத்தை அழித்தார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, "துன்மார்க்கன் தன் வழியையும், அக்கிரமக்காரன் தன் நினைவுகளையும் விட்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் அவன்மேல் மனதுருகுவார்; நம்முடைய தேவனிடத்திற்கே திரும்பக்கடவன்; அவர் மன்னிக்கிறதற்குத் தயை பெருத்திருக்கிறார்" ( ஏசாயா 55 : 7 ) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

இதற்கு உதாரணமாக நாம் யோனாவின் புத்தகத்தில் கூறப்பட்டுள்ள செய்தியினை உதாரணம் கூறலாம். நினிவேயின் பாவத்துக்காக தேவன் அந்த நகரத்தை அழிக்க முடிவுசெய்தார். ஆனால், யோனாவின் பிரசாங்கத்தைக் கேட்டு அந்த மக்கள் மனம் திரும்பியபோது தேவன் தனது முடிவினை மாற்றி நினிவேயை அழிக்காமல் பாதுகாத்தார். "வலதுகைக்கும் இடதுகைக்கும் வித்தியாசம் அறியாத இலட்சத்து இருபதினாயிரம்பேருக்கு அதிகமான மனுஷரும் அநேக மிருகஜீவன்களும் இருக்கிற மகா நகரமாகிய நினிவேக்காக நான் பரிதபியாமலிருப்பேனோ என்றார்" ( யோனா 4 : 11 ) தேவன். ஆம் அன்பானவர்களே, உலகத்தின் உயிர்கள்மேல் தேவன் அன்புள்ளவராக இருக்கின்றார். 

இன்றைய தியானம் மூலம் நாம் அறியும் செய்தி, நாம் நீதியுள்ள வாழ்க்கை வாழும்போது அது நமக்கு மட்டுமல்ல நாம் வாழும் நாட்டிற்கும், அங்கு வாழும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பாதுகாப்பு உண்டு என்பதுதான். ஆம், தேசத்தின் தெருக்களிலே திரிந்துபார்த்து, விசாரித்து, அதின் வீதிகளிலே தேடுங்கள்; நியாயஞ்செய்கிற மனுஷனைக் கண்டுபிடிப்பீர்களானால் அதற்கு மன்னிப்புத் தருவேன் என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். நம்மை அத்தகைய மனிதர்களாக மாற்றுவோம். நமதுமூலம் தேசம் பாதுகாப்படையட்டும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                     

"AATHAVAN" Meditation - 1971

July 01, Wednesday 2026

“Roam to and fro through the streets of Jerusalem, and look now and take note. And seek in her open squares, if you can find a man, if there is one who does justice, who seeks truth, then I will pardon her.” (Jeremiah 5:1)

Our God hates sin, but He loves sinners. He desires that no one should perish due to sin and lose the joy of heaven. That is why, no matter how great a sinner a person may be, when they realize their sin, repent, and seek forgiveness, He forgives them through His grace and grants them salvation.

If there are people living according to God's will in a country or a town, God refrains from bringing harm upon that entire nation for their sake. This is exactly why He says, “Roam to and fro through the streets of Jerusalem, and look now and take note. And seek in her open squares, if you can find a man, if there is one who does justice... then I will pardon her.”

In the days of Abraham, God decided to destroy the city of Sodom, where Lot lived, because of its wickedness. At that time, Abraham interceded for those people. He asked, “Lord, suppose there are fifty righteous within the city; will You indeed sweep it away and not spare the place for the sake of the fifty righteous who are in it?” God replied, “If I find in Sodom fifty righteous within the city, then I will spare the whole place on their account.” But fifty righteous people were not found there.

Abraham continually approached God, adjusting his previous question and gradually reducing the number of the righteous. Instead of fifty, what if there are 45, 40, 30, or 20? God responded, “I will not destroy it on account of the twenty.” Finally, we read that Abraham said:

“Oh may the Lord not be angry, and I shall speak only this once; suppose ten are found there?” And He said, “I will not destroy it on account of the ten.” (Genesis 18:32)

But not even ten righteous people were found there. God destroyed the city.

Yes, dearly beloved, the Lord God says:

“Let the wicked forsake his way and the unrighteous man his thoughts; and let him return to the Lord, and He will have compassion on him, and to our God, for He will abundantly pardon.” (Isaiah 55:7)

As an example of this, we can look at the message in the Book of Jonah. Because of Nineveh's sin, God decided to destroy that city. However, when the people repented upon hearing Jonah's preaching, God relented from His decision and spared Nineveh from destruction. God said:

“Should I not have compassion on Nineveh, the great city, in which there are more than 120,000 persons who do not know the difference between their right and left hand, as well as many animals?” (Jonah 4:11)

Yes, dearly beloved, God is deeply loving toward all living beings in the world.

The message we receive through today's meditation is that when we live a righteous life, it brings protection not only to us but also to the nation we live in and all the living creatures within it. Yes, the Lord God says: “Roam to and fro through the streets of the nation, take note, and seek in her open squares; if you find a man who does justice, I will pardon her.” Let us transform ourselves into such people. Let the nation be protected through us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash