🦋 Meditation verse - 1 பேதுரு 3 : 10, 11 / 1 Peter 3:10-11

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1940

📆2026 மே 31, ஞாயிறு    

"ஜீவனை விரும்பி, நல்ல நாட்களைக் காணவேண்டுமென்றிருக்கிறவன் பொல்லாப்புக்குத் தன் நாவையும், கபடத்துக்குத் தன் உதடுகளையும் விலக்கிக்காத்து, பொல்லாப்பைவிட்டு நீங்கி, நன்மை செய்து, சமாதானத்தைத் தேடி, அதைப்பின்தொடரக்கடவன்." ( 1 பேதுரு 3 : 10, 11 )

இந்த உலகத்தில் வாழும் அனைவருமே உலகத்தில் பல ஆண்டுகள் சிறப்பாக வாழவேண்டும் என்றுதான் எண்ணுவார்கள். அதற்காக பல்வேறு முயற்சிகளையும் எடுப்பதுண்டு. தங்களது உடல்நலத்தைப் பேணிக்காப்பதற்காக பல்வேறு உணவு முறைமைகளையும் உடற்பயிற்சிகளையும் பலரும் செய்கின்றனர். 

இவை அனைத்தும் நல்ல செயல்பாடுகள்தான். ஆனால், பலரும் உடலுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை மனதிற்குக் கொடுப்பதில்லை. இன்று பல்வேறு மருத்துவ ஆராய்ச்சிகள் மனிதர்களது பல நோய்களுக்கு அவர்களது உணவு முறை மட்டுமல்ல, அவர்களது மனதளவிலான சில செயல்பாடுகளும் காரணம் என்று கூறுகின்றனர். கோபம், எரிச்சல், பொறாமை, வஞ்சக எண்ணம் போன்றவை மனிதர்களது பல்வேறு நோய்களுக்குக் காரணமாக இருக்கின்றன என்கின்றனர் விஞ்ஞானிகள்.

எதிர்மறையான மேற்படி எண்ணங்களும் செயல்பாடுகளும் உடலைப் பாதிப்பதுபோல நேர்மறையான மனச்செயல்பாடுகள் உடலில் நல்ல நிணநீர்களைச் சுரக்கச்செய்து உடல் நோய்களை மாற்றுகின்றன. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "தீமை செய்பவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள்", என்றும்  வீடுகளுக்குச் செல்லும்போது "சமாதானம் உண்டாவதாக" என்று வாழ்த்துங்கள் என்றும்  கூறவில்லையா? இதனைத்தான் இன்றைய விஞ்ஞான ஆய்வுகளும் கூறுகின்றன.      

அதாவது, எவ்வளவுதான் நல்ல உணவுகளை உட்கொண்டு உடற்பயிற்சிகள் செய்தாலும் மனமானது சரியாக இல்லையானால் நாம் வாழ்வில் நீடித்த வாழ்வையும் நல்ல நாட்களையும் காண முடியாது. இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல  நல்ல வாழ்நாளை விரும்பி, நல்ல நாட்களைக் காணவேண்டுமென்றிருக்கிறவன் பொல்லாப்புக்குத் தன் நாவையும், கபடத்துக்குத் தன் உதடுகளையும் விலக்கிக்காத்து, பொல்லாப்பைவிட்டு விலகவேண்டும். நன்மை செய்து, சமாதானத்தைத் தேடவேண்டும். 

இந்தச் சத்தியத்தை பக்தனாகிய  யோபு நன்கு அறிந்திருந்தார். எனவேதான்  அவர், "எத்தனைச் சடுதியில் துன்மார்க்கரின் விளக்கு அணைந்துபோகும்; அவர் தமது கோபத்தினால் வேதனைகளைப் பகிர்ந்துகொடுக்கையில், அவர்கள் ஆபத்து அவர்கள்மேல் வரும்" ( யோபு 21 : 17 ) என்று கூறுகின்றார். ஆம், இப்படிப்  பொல்லாப்புச்செய்து, நாவையும் உதடுகளையும் கபடத்தால் உடுத்தி பொருள் சேர்க்கும் துன்மார்க்கரின் விளக்கு அணைந்துபோகும். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது உடலும், மனமும் ஒன்றாகச் செயல்படவேண்டியது அவசியம். நமது மனம் நினைப்பதை நாவும் உதடுகளும் பேசவேண்டும்.  இவை மாறுபட்டு இருக்குமானால் நாம் கபடர்கள் என்று பொருள். எனவேதான் சங்கீத ஆசிரியர், "உன் நாவைப் பொல்லாப்புக்கும், உன் உதடுகளைக் கபட்டுவசனிப்புக்கும் விலக்கிக் காத்துக்கொள்." (சங்கீதம் 34:13) என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார்.

இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும், "ஜீவனை விரும்பி" எனும் வார்த்தைக்கு  நித்திய ஜீவனை விரும்புவதையும் பொருளாகக் கொள்ளலாம். ஆம், "நீ நித்திய ஜீவனை அடைந்திட விரும்புவாயென்றால், பொல்லாப்புக்கு உன் நாவையும், கபடத்துக்கு உன் உதடுகளையும் விலக்கிக் காத்துக்கொள்" என்றும் பொருள். 

ஆம் அன்பானவர்களே, உடலை நாம் பேணுவதற்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை நமது மனத்தினைப் பேணுவதற்கும் கொடுக்கவேண்டியது அவசியம்.  மனித போதனைகள் இதனை நாம் செயல்படுத்திட உதவாது. காரணம் பல நீதிநூல்களும் இவற்றைத்தான் கூறுகின்றன. ஆனால் மனிதர்களாகிய நாம் பலவீனமானவர்கள். நமது சுயத்தால் நாம் இப்படி மாறிட முடியாது. எனவே, தேவனுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து வாழவேண்டியது அவசியம். 

"கர்த்தாவே, என் வாய்க்குக் காவல் வையும்; என் உதடுகளின் வாசலைக் காத்துக்கொள்ளும்"(சங்கீதம் 141:3) என்று உண்மையான ஆர்வத்துடன் ஜெபிப்போம்.  நீடித்த ஜீவனையும் நல்ல நாட்களையும் அப்போதுதான் நாம் பெறமுடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation - No. 1940

📆 May 31, 2026, Sunday

"For, 'The one who desires life, to love and see good days, must keep his tongue from evil and his lips from speaking deceit. He must turn away from evil and do good; He must seek peace and pursue it.'" — 1 Peter 3:10-11

Everyone living in this world desires to live a long, excellent life. People make various efforts toward this goal. Many follows different diets and exercise routines to preserve their physical health.

While these are all good practices, many do not give the same importance to the mind as they do to the body. Today, various medical research studies state that many human illnesses are caused not just by diet, but also by certain psychological behaviours. Scientists note that anger, irritation, jealousy, and deceitful thoughts are the root causes of various human diseases.

Just as these negative thoughts and actions adversely affect the body, positive mental activities stimulate the secretion of healthy fluids (hormones/endorphins) in the body, transforming physical ailments. Did not our Lord Jesus Christ command us to "do good to those who do evil" and to greet homes by saying, "Peace be to this house"? This is exactly what modern scientific studies are now pointing out.

In other words, no matter how much good food we consume or how much we exercise, if our mind is not right, we cannot see longevity and good days in our life. As today's meditation verse states, whoever desires a good lifespan and wants to see good days must guard their tongue from evil, keep their lips from deceit, and turn away from wickedness. One must do good and seek peace.

The devout Job knew this truth very well. That is why he says:

"How often is the lamp of the wicked put out, or does their disaster fall on them? Does He apportion destruction in His anger?" — Job 21:17

Yes, the lamp of the wicked—those who commit evil and gather wealth by clothing their tongue and lips with deceit—will be put out.

Yes, beloved, it is essential that our body and mind function as one. What our mind thinks, our tongue and lips must speak. If these are divided, it means we are deceitful. That is why the Psalmist counsels us:

"Keep your tongue from evil and your lips from speaking deceit." — Psalm 34:13

The phrase "desires life" mentioned in this verse can also be interpreted as desiring eternal life. Yes, it means: "If you desire to attain eternal life, guard your tongue from evil and your lips from deceit."

Yes, beloved, it is absolutely essential to give the same importance to nurturing our mind as we do to caring for our body. Human teachings alone cannot help us practice this, even though many books of morality say the same things. As human beings, we are weak. We cannot transform this way by our own strength. Therefore, it is essential to surrender our lives to God.

Let us pray with true earnestness:

"Set a guard, O Lord, over my mouth; Keep watch over the door of my lips." — Psalm 141:3

Only then can we receive a long life and good days.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 147 : 11 / Psalm 147:10-11

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1939

📆2026 மே 30, சனி   

"அவர் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார். தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் கர்த்தர் பிரியமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 147 : 11 )

இந்த உலகத்தில் மனிதர்கள் தங்களது சுய பலத்தினால் பல அரிய செயல்களைச் செய்யமுடியும். இப்படி மனிதர்கள் தங்களது சுய பலத்தை நம்பி பல செயல்களைச் செய்து வெற்றிபெறுவதால் பலர்  கடவுளுக்கு உரிய மதிப்பினைக் கொடுக்காமல், "எல்லாம் என்னால் முடியும்" எனும் மனநிலையில் வாழ்கின்றனர். வெளியில் இப்படிக் கூறாவிட்டாலும் அவர்களது உள்ளான மனநிலை இப்படியே இருக்கின்றது. எனவே, தங்களைவிடத்  தகுதி குறைந்தவர்கள் என்று இவர்கள் எண்ணுபவர்களிடம் வேற்றுமை பாராட்டி மனதளவில் அவர்களை பலவேளைகளில் ஒதுக்குகின்றனர்.    

ஆனால் நாம் எவ்வளவுதான் பலமுள்ளவர்களாக, செல்வாக்குள்ளவர்களாக இருந்தாலும் கர்த்தரது கிருபை இல்லாமல் நம்மால் எதுவும் செய்யமுடியாது. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,  "அவர் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார்" என்று வாசிக்கின்றோம். இந்த வசனத்தில் குதிரை, வீரனுடைய கால்கள் என்பன சுய பலத்தினைக் குறிக்கின்றன.  குதிரை வலிமையான ஒரு மிருகம். அதனைப்  பழங்காலத்தில் போருக்குப் பயன்படுத்தினார்கள். வலிமையான குதிரைப்படை,  இராணுவ வீரர்களின் எண்ணிக்கை இவை ஒரு அரசனின் பலத்துக்கு அடையாளம். ஆனால், வெற்றிபெற இவை மட்டுமே தகுதியல்ல. 

பார்வோனிடம் வலிமையான குதிரைப்படையும், தேர்களும் இராணுவ வீரர்களும் இருந்தனர். ஆனால் மோசே வழிநடத்திய இஸ்ரவேல் மக்களிடம் இவை எதுவும் இல்லை. அவர்கள் தேவனது கிருபையினை மட்டுமே நம்பி வழிநடந்தனர். இறுதியில் நடந்த சம்பவங்கள் நமக்குத் தெரியாதவையல்ல. ஆம், வலிமையான குதிரைப்படைகளும் வீரர்களும் செங்கடலில் அழிந்துபோயினர். ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல, தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் கர்த்தர் பிரியமாயிருக்கிறார். அவர்களை உலகக் கேடுகளுக்குத்  தப்புவித்து நடத்துகின்றார்.

இந்த தியான வசனம் நமக்குத் தரும் பாடம் இதுதான்: நம்மிடம் எவ்வளவு உடல்பலம் இருந்தாலும், பதவி, பணம், அந்தஸ்து இவை இருந்தாலும் இவை அனைத்தும் பார்வோன் நம்பியிருந்த சுய பலம் போன்றதே. இவற்றை நாம் நம்பிக்கொண்டு உலகத்தில் வாழ்வோமானால் கர்த்தர் நம்மேல் பிரியமாக இருக்கமாட்டார். இக்கட்டான வேளைகளில் அவரை நோக்கி நாம் கூப்பிட்டாலும், "நீயே உனது பலத்தினால் சமாளித்துக்கொள்" என்று கூறி பேசாமல் இருந்துவிடுவார். 

ஆனால் நாம் நமது சுய பலத்தை நம்பாமல் தேவனையே சார்ந்து அவரிடம் அன்புகூர்ந்து வாழ்வோமானால் ஆயிரம் தலைமுறைக்கும் நமக்கு இரக்கம் காட்டுவேன் என்கின்றார். ஆம், "என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைமட்டும் இரக்கம் செய்கிறவராய் இருக்கிறேன்" (யாத்திராகமம் 20 : 6 &  உபாகமம் 5 : 10 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

அன்னை மரியாளும் தனது பாடலில், "அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது. தம்முடைய புயத்தினாலே பராக்கிரமஞ்செய்தார்; இருதய சிந்தையில் அகந்தையுள்ளவர்களைச் சிதறடித்தார்." ( லுூக்கா 1 : 50, 51 ) என்று பாடுகின்றார். 

நம்மிடம் இருக்கும் திறமைகள், பணம், அதிகாரபலம் இவற்றை பெரிதாக எண்ணி இருதய சிந்தையில் அகந்தை உள்ளவர்களாக வாழ்வோமானால் தேவன் நம்மைச் சிதறடிப்பார். காரணம், நமது தேவன் குதிரையின் பலத்தில் விருப்பமாயிரார்; வீரனுடைய கால்களில் பிரியப்படார். தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் மட்டுமே அவர் பிரியமாயிருக்கிறார்.

பயத்துடன் தேவனது கிருபையினைச் சார்ந்துகொள்வோம். அப்போது மட்டுமே நாமும் நமது சந்ததிகளும் தேவனது ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்றவர்களாக வாழமுடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

💥 "AATHAVAN" Meditation - No. 1939

📆 May 30, 2026, Saturday

"He does not delight in the strength of the horse; He does not take pleasure in the legs of a man. The Lord favours those who fear Him, Those who wait for His lovingkindness." (Psalm 147:10-11)

In this world, human beings can accomplish many remarkable feats through their own personal strength. Because people successfully achieve things by relying on their self-reliance, many fail to give God the honour due to Him, living instead with the mindset of "I can do everything by myself." Even if they do not express this outwardly, it remains their inner disposition. Consequently, they often discriminate against and mentally marginalize those whom they consider less capable or inferior to themselves.

However, no matter how powerful or influential we may be, we can do nothing without the grace of the Lord. This is exactly what we read in today's meditation verse: "He does not delight in the strength of the horse; He does not take pleasure in the legs of a man." In this verse, the "horse" and the "legs of a man" represent self-reliance and human strength. The horse is a powerful animal, used in ancient times for warfare. A mighty cavalry and a vast number of foot soldiers were symbols of a king's strength. Yet, these alone do not guarantee victory.

Pharaoh possessed a powerful cavalry, chariots, and a massive army. On the other hand, the people of Israel led by Moses had none of these. They moved forward relying solely on the grace of God. The events that unfolded in the end are well known to us. Yes, the mighty cavalry and warriors perished in the Red Sea. Indeed, dear friends, just as today's meditation verse declares, the Lord favours those who fear Him and wait for His lovingkindness. He delivers them from the evils of this world and guides them.

The lesson this meditation verse teaches us is this: regardless of the physical strength, position, wealth, or status we may possess, all of it is akin to the self-reliance that Pharaoh trusted in. If we live in this world relying on these things, the Lord will not take pleasure in us. Even if we call out to Him in times of distress, He may remain silent, as if saying, "Manage it on your own with your own strength."

Furthermore, the Lord God says that He shows lovingkindness to thousands, to those who love Him and keep His commandments (Exodus 20:6 & Deuteronomy 5:10).

Mother Mary also sings in her song:

"And His mercy is upon generation after generation toward those who fear Him. He has done mighty deeds with His arm; He has scattered those who were proud in the thoughts of their heart." (Luke 1:50-51)

If we highly esteem our own talents, wealth, and power, and live with pride in the thoughts of our hearts, God will scatter us. For our God does not delight in the strength of the horse, nor does He take pleasure in the legs of a man. He favours only those who fear Him and wait for His lovingkindness.

Let us depend on God's grace with reverent fear. Only then can we and our descendants live as recipients of God's blessings.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                               

🦋 Meditation verse - ஓசியா 8 : 14 / Hosea 8:14

💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1938

📆2026 மே 29, வெள்ளி  

"இஸ்ரவேல் தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து கோவில்களைக் கட்டுகிறான்" ( ஓசியா 8 : 14 )

இன்று நமது நாட்டில் நாம் பல்வேறு பிரமாண்ட கிறிஸ்தவ ஆலயங்களைப் பார்க்கின்றோம். இத்தகைய ஆலயங்களைப்  பகட்டாகக்  கட்டுவதற்குக்  கோடிக்கணக்கான பணம் மக்களால் செலவழிக்கப்படுகின்றது. மக்கள் அதுகுறித்துக் கவலைப்படுவதுமில்லை. பல ஊர்களில் தங்களது ஆலயக் கோபுரம் அருகிலுள்ள பிற ஊர்களிலுள்ள கோபுரங்களைவிட உயரமாக இருக்கவேண்டுமென்று போட்டிபோட்டு உயர்த்தப்படுகின்றன.  மக்களும் ஆலயக் கட்டுமானத்துக்கு என்று யாராவது கேட்கும்போது மறுப்பதில்லை; தங்களால் முடிந்த பணத்தைக்கொடுத்து உதவுகின்றனர். 

ஆலய கட்டுமானத்துக்கு நன்கொடை சேகரிப்பதில் ஆலயக் கமிட்டியினர்   கடினமாக உழைக்கின்றனர். பலநூறு கிலோமீட்டர்கள் பயணம் செய்து பணம் திரட்டுகின்றனர். இதுதவிர, லாட்டரி குலுக்கல் மூலம் பரிசுகள் அறிவித்து ஆலயக் கட்டுமானத்துக்குப் பணம்  திரட்டப்படுகின்றது.

ஆனால், இப்படி நன்கொடை சேகரிப்பதில் நாட்டம்கொண்டு அலைபவர்களும் அதற்கு உடந்தையாக இருக்கும் ஊழியர்களும் தங்களது தனிப்பட்ட வாழ்வில் கிறிஸ்துவை அறிந்திருக்கிறார்களா, ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழ்கின்றார்களா  என்பது கேள்விக்குறியே. நன்கொடை சேகரிப்பதிலும் ஆலயப் பணிகளிலும் காட்டும் ஆர்வத்தைத் தேவனை அறியும் அறிவில் வளரவேண்டும் இவர்களில் என்று எத்தனைபேர் முயலுகின்றனர்?

ஆம் அன்பானவர்களே, இப்படித்  தனிப்பட்ட முறையில் தேவனை அறியாமல் இருந்துகொண்டு ஆலயப்பணிகளுக்காக உழைப்பதையே "இஸ்ரவேல் தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து கோவில்களைக் கட்டுகிறான்" என்று. இன்றைய வசனம் வேதனையோடு குறிப்பிடுகின்றது. 

அன்பானவர்களே, புதிய ஏற்பாட்டு காலத்தில் வாழும் கர்த்தருடைய விசுவாசிகளான நாம் தான் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலர்கள். நமது உடல்தான் பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயமாயிருக்கிறது. "உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா?" ( 1 கொரிந்தியர் 6 : 19 ) என எழுதுகின்றார் பவுல் அடிகள். 

ஆம், நாம் நம்முடையவர்களல்ல; தேவனுக்கானவர்கள். முதலில் தேவனுக்கு உரியதான நமது உடல் பரிசுத்தமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  "நீங்கள் தேவனுடைய ஆலயமாயிருக்கிறீர்களென்றும், தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருக்கிறாரென்றும் அறியாதிருக்கிறீர்களா?"( 1 கொரிந்தியர் 3 : 16 )

நாம் முதலில் கட்டவேண்டியது நமது உடலான ஆலயத்தை. உடலால் பாவிகளாக இருந்துகொண்டு வானுயர ஆலயம் கட்ட முயலுவதிலோ, கட்ட உதவுவதிலோ அர்த்தமில்லை; அத்தகைய ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டபின்னர் அதற்காக உழைத்தவர்களின் பெயர் பட்டியல் கல்வெட்டில் பதிக்கப்படுவதில்  அர்த்தமில்லை. இத்தகைய செயல்பாடுகளைத் தேவன் விரும்புவதுமில்லை. தன்னை உண்டாக்கினவரை மறந்து ஆலயத்தைக் கட்டுவோர் தங்களது சுய பெருமைக்காகவே சில, பல  செயல்களைச்  செய்கின்றனர். 

நாம் மண்ணினாலல்ல கிறிஸ்து இயேசுவின்மேல் நமது சரீரமாகிய ஆலயத்தைக் கட்டவேண்டும். அதாவது,  போடப்பட்ட அஸ்திபாரமாகிய கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைக் கட்டவேண்டும் (1 கொரிந்தியர் 3:11,12) என்கிறார் பவுல் அடிகள். நாம் நமது உடலான ஆலயதைக் காட்டாமல் பெருமைக்காகவும் மக்கள் மத்தியில் அங்கீகாரம் பெறவேண்டியும் மண்ணாலான ஆலயத்தைக் கட்டுவதில் கவனம் செலுத்திக் கொண்டு நமது உடலான ஆலயத்தை கட்டாமல் இருந்து அதனைக் கெடுத்துவிட்டோமானால் அது நமது ஆத்துமாவுக்குப் பெரிய அழிவையே கொண்டுவரும். 

எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல் அடிகள் பின்வருமாறு எச்சரிப்பு கலந்த அறிவுரைகூறுகின்றார்:- "ஒருவன் தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கெடுத்தால், அவனைத் தேவன் கெடுப்பார்; தேவனுடைய ஆலயம் பரிசுத்தமாயிருக்கிறது; நீங்களே அந்த ஆலயம்." ( 1 கொரிந்தியர் 3 : 17 ) ஆம் அன்பானவர்களே, முதலில் நமது உடலாகிய ஆலயத்தைப் பரிசுத்தமாகக் காத்துக்கொள்ள முயற்சியெடுப்போம். 

"வானம் எனக்குச் சிங்காசனமும் பூமி எனக்குப் பாதபடியுமாயிருக்கிறது; எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டைக் கட்டுவீர்கள்; நான் தங்கியிருக்கத்தக்க ஸ்தலம் எது" ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7 : 49 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். ஆம், கல், மண், செங்கல் கொண்டு கட்டும் ஆலயத்தைவிட நமது உடலான ஆலயம் மேலானது. அதனை பரிசுத்தமாக வாழ்ந்து கட்ட முயற்சிப்போம். அதனையே தேவன் விரும்புகின்றார்.    

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்           

💥 "AATHAVAN" 🌳 Meditation – No. 1938

📆 Friday, May 29, 2026

"For Israel has forgotten his Maker and built temples" — Hosea 8:14

Today, we see various magnificent, massive Christian churches being built across our country. Millions of dollars are spent by people to build such churches in a lavish, showy manner, and they do not worry about the cost. In many places, there is a competitive race to raise their church steeples higher than the steeples of neighbouring towns. When asked to contribute to church construction, people rarely refuse; they readily give whatever money they can afford.

Church committees work incredibly hard to collect donations for building construction. They travel hundreds of miles to raise funds. In addition to this, money is gathered through church lotteries and raffle prizes.

However, a serious question remains: Do those who restlessly pursue these donations, along with the ministers who cooperate with them, truly know Christ in their personal lives? Are they living a spiritual life? Out of all those who show immense enthusiasm for fundraising and building maintenance, how many actually strive to grow in the knowledge of God?

Yes, dearly beloved, working tirelessly for church projects while failing to know God on a personal level is precisely what today’s scripture painfully points out: "Israel has forgotten his Maker and built temples."

Dearly beloved, as believers of the Lord living in the New Testament era, we are the spiritual Israel. Our very body is the temple of the Holy Spirit. The Apostle Paul writes:

"Or do you not know that your body is a temple of the Holy Spirit who is in you, whom you have from God, and that you are not your own?" — 1 Corinthians 6:19

Yes, we are not our own; we belong to God. First and foremost, it is essential that our bodies, which belong to God, remain holy.

"Do you not know that you are a temple of the God and that the Spirit of God dwells in you?" — 1 Corinthians 3:16

The first temple we must build up is the temple of our own body. There is no meaning in trying to build or help build a sky-high church while remaining sinners in the body. There is no value in having the names of those who laboured for it etched onto commemorative stone plaques once the church is finished. God does not desire these kinds of actions. Those who forget their Maker yet build temples are often acting out of empty personal pride.

We must build the temple of our body not with mere earth and stone, but upon Jesus Christ. That is, we must build our spiritual lives upon Christ, who is the laid foundation. As the Apostle Paul says in 1 Corinthians 3:11-12, no one can lay any foundation other than the one already laid. If we neglect the temple of our body—focusing instead on building earthly structures out of pride and a desire for human recognition—and end up defiling our physical temple, it will bring great destruction to our souls.

This is exactly why the Apostle Paul gives us this warning and counsel:

"If anyone destroys the temple of God, God will destroy him, for the temple of God is holy, and that is what you are." — 1 Corinthians 3:17

Yes, dearly beloved, let us first make every effort to keep the temple of our body holy.

The Lord God asks us:

"‘Heaven is My throne, and the earth is the footstool of My feet; what kind of house will you build for Me?’ says the Lord, ‘Or what place is there for My repose?" — Acts 7:49

Yes, the temple of our body is far greater than a church built with stones, sand, and bricks. Let us make every effort to build up this temple by living a holy life. That is exactly what God desires.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                              

🦋 Meditation verse - மீகா 6 : 10, 11 / Micah 6:10–11

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1937

📆2026 மே 28, வியாழன் 

"துன்மார்க்கருடைய வீட்டிலே துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்களும், அருவருக்கப்படத்தக்க குறைந்த மரக்காலும் இன்னும் இருக்கிறதல்லவோ? கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் இருக்கும்போது, அவர்களைச் சுத்தமுள்ளவர்களென்று எண்ணுவேனோ?" ( மீகா 6 : 10, 11 )

பாவ வாழ்க்கையினைவிட்டு மனம்திரும்புதலை தேவன் அதிகமாக விரும்புகின்றார். மனம்திரும்பும் மக்களிடம் அதிக அன்பு காட்டுகின்றார். பாவ இருளில் இருக்கும் மனிதர்களை விடுவித்து நித்திய ஒளியிடம் வழிநடத்தவே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து உலகினில் வந்தார். 

ஆனால், ஒருவர் கர்த்தரிடம் மனம்திரும்பி வருகின்றாரென்றால் அவர் பூரணமாக மனம்திரும்பி வரவேண்டியது அவசியம். தங்களை பிரச்சனைகளும், நோய்களும் துரத்தி வாட்டும்போது அவற்றிலிருந்து தப்பிக்க மனம்திருப்பிச் சில நல்ல செயல்களைச்  செய்துவிட்டு அதன்பின்னர் பழைய வாழ்க்கையினைத் தொடர்வதையும்  தேவன் முற்றிலும் விரும்புவதில்லை. 

நமது பழைய பாவ வாழ்க்கை முற்றிலும் நம்மைவிட்டு அகற்றப்படவேண்டியது அவசியம்.  இன்றைய தியான வசனம் தெளிவாகக் கூறுகின்றது, உன் வீட்டிலே துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பணமும், அருவருக்கப்படத்தக்க அளவு குறைந்த கள்ள மரக்காலும் இன்னும் இருக்கிறதல்லவா? கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் இன்னும் உன் வீட்டில் இருக்கும்போது, உன்னைத் சுத்தமுள்ளவர்களென்று நான் எண்ணுவேனோ? என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

கள்ளத் தராசு, எடைகுறைந்த படிக்கற்கள், போன்றவை  ஒருவரது துன்மார்க்கத்தனத்துக்கு உருவகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஒருவர் துன்மார்க்கத்துக்குக் காரணமான குணத்தையோ,  தொடர்ந்து துன்மார்க்கத்தைச் செயல்படுத்த ஏதுவான கருவிகளையோ  முற்றிலும் தன்னைவிட்டு அகற்றாமல் வைத்துக்கொண்டு ஆலயத்தில்வந்து ஜெபிப்பதை நான் எப்படி ஏற்றுக்கொள்வேன்? உங்கள் ஜெபத்தை சுத்தமுள்ள ஜெபம் என்று நான் எப்படி எண்ணுவேன் என்கின்றார் பரிசுத்தமான கர்த்தர். 

இதனையே ஏசாயா நூலிலும் நாம் வாசிக்கின்றோம்:- "நீங்கள் உங்கள் கைகளை விரித்தாலும், என் கண்களை உங்களைவிட்டு மறைக்கிறேன்; நீங்கள் மிகுதியாய் ஜெபம்பண்ணினாலும் கேளேன்; உங்கள் கைகள் இரத்தத்தினால் நிறைந்திருக்கிறது. உங்களைக் கழுவிச் சுத்திகரியுங்கள்; உங்கள் கிரியைகளின் பொல்லாப்பை என் கண்களுக்கு மறைவாக அகற்றிவிட்டு, தீமைசெய்தலை விட்டு ஓயுங்கள்" ( ஏசாயா 1 : 15,16 )

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை சகேயு எனும் மனிதன் சந்தித்தபோது அவன் முற்றிலும் தன்னை மாற்றிக்கொண்டான். ஆயக்காரனாகிய அவனது வீட்டில் இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்கள் அதிகம் இருந்தன. இயேசு கிறிஸ்து அவன் வாழ்வில் இடைப்பட்டபின்னர் அவன் அவை அனைத்தையும் அகற்றிவிடத் தீர்மானித்தான். எனவே, "சகேயு நின்று, கர்த்தரை நோக்கி: ஆண்டவரே, என் ஆஸ்திகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கிறேன், நான் ஒருவனிடத்தில் எதையாகிலும் அநியாயமாய் வாங்கினதுண்டானால், நாலத்தனையாகத் திரும்பச் செலுத்துகிறேன் என்றான்". ( லுூக்கா 19 : 8 ) 

இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி அவன் துன்மார்க்கத்தினால் சம்பாதித்த பொக்கிஷங்களையும் தன்னிடமிருந்த கள்ளத்தராசு கள்ளப் படிக்கற்கள் போன்ற குணத்தையும் விட்டுவிடத்  தயாரானபோது, "இயேசு அவனை நோக்கி: இன்றைக்கு இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது; இவனும் ஆபிரகாமுக்குக் குமாரனாயிருக்கிறானே." ( லுூக்கா 19 : 9 ) என்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது தேவைக்காக மட்டும் நாம் தேவனிடம் நடிக்கமுடியாது. முற்றிலும் நம்மிடமுள்ள துர்க்குணங்கள் முற்றிலுமாக நம்மைவிட்டு அகற்றப்படவேண்டியது அவசியம். குறைந்த மரக்காலும் கள்ளத்தராசும் கள்ளப் படிக்கற்களுள்ள பையும் நம்மிடம் இன்னும் இருக்கும்போது, நம்மை அவர் சுத்தமுள்ளவர்களென்று எப்படி எண்ணமுடியும் ? சகேயுவைபோல அவை அனைத்தையும் விட்டுவிடும்போதுதான் மெய்யானத் தேவ  ஆசீர்வாதத்தினை நாம் பெற்று மகிழ முடியும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                

💥 “AATHAVAN” 🌳 Meditation – No. 1937

📆 Thursday, May 28, 2026

“Is there yet a man in the wicked house, along with treasures of wickedness and a short measure that is cursed? Can I justify wicked scales and a bag of deceptive weights?” — Book of Micah 6:10–11 (NASB)

God greatly desires repentance from sinful life. He shows abundant love toward those who truly turn back to Him. The Lord Jesus Christ came into this world to deliver mankind from the darkness of sin and to lead them into eternal light.

However, when a person comes to the Lord in repentance, that repentance must be genuine and complete. God does not desire people who turn to Him only temporarily in order to escape from problems, suffering, or sickness, perform a few good deeds, and then return again to their old sinful lifestyle.

Our old sinful nature must be completely removed from us. Today’s meditation verse clearly says: “Are there not still treasures gained by wickedness in your house? Are there not dishonest measures, deceitful scales, and false weights still remaining with you? How then can I consider you pure?” says the Lord God.

Dishonest scales and false weights symbolize a person’s wickedness and corruption. How can the Holy Lord accept the prayers of someone who continues to hold on to sinful habits or keeps the instruments that enable sinful practices, while outwardly coming to the temple and praying? How can such prayers be considered pure before God?

We read the same truth in the book of Book of Isaiah:

“So, when you spread out your hands in prayer, I will hide My eyes from you; Yes, even though you multiply prayers, I will not listen. Your hands are covered with blood. Wash yourselves, make yourselves clean; Remove the evil of your deeds from My sight. Stop doing evil.” — Isaiah 1:15–16 (NASB)

When a man named Zaccheus encountered our Lord Jesus Christ, his life was completely transformed. As a tax collector, his house was filled with treasures gained through unrighteous means, just as today’s meditation verse describes. But after Jesus entered his life, Zaccheus decided to remove all those things.

Therefore,

“Zaccheus stopped and said to the Lord, ‘Behold, Lord, half of my possessions I am giving to the poor, and if I have defrauded anyone of anything, I will give back four times as much.’” — Gospel of Luke 19:8 (NASB)

When he became willing to forsake both the treasures gained through wickedness and the deceitful nature within him,

“Jesus said to him, ‘Today salvation has come to this house, because he, too, is a son of Abraham.’” — Luke 19:9 (NASB)

Yes, beloved, we cannot pretend before God merely for the sake of our needs. The sinful attitudes and corrupt practices within us must be completely removed. As long as the dishonest measure, the deceitful scales, and the false weights still remain with us, how can God consider us pure?

Only when we forsake them completely, like Zaccheus, can we truly rejoice in the genuine blessings and salvation of God.

✍️ Bro. M. Geo Prakash