🦋 Meditation verse - 2 நாளாகமம் 19: 7 / 2 Chronicles 19:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1870

🔆 2026 மார்ச் 22, ஞாயிறு             

"ஆதலால் கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் உங்களிடத்தில் இருக்கக்கடவது, எச்சரிக்கையாயிருந்து காரியத்தை நடத்துங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை, பரிதானமும் அவரிடத்திலே செல்லாது என்றான்." (2 நாளாகமம் 19: 7)

கடவுளுக்குப் பயந்து உண்மையாக நீதிவழங்கும் நீதிபதிகள் வெகுவாகக் குறைந்துபோய்விட்டனர். பணத்துக்கும் அதிகாரத்துக்கும் பயந்து அல்லது  அடிமையாகி நீதியைப் புரட்டும் நீதிபதிகளை நாம் பரவலாகப் பார்க்கின்றோம். இது இன்று நேற்றல்ல, மூவாயிரம் நாலாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன்பே நடக்கும் செயல்தான். 

எனவேதான் யூதாவின் இராஜாவாகிய யோசாபாத் தான் நியமித்த நியாயாதிபதிகளுக்கு இந்த அறிவுரையைக் கூறுகின்றான். யோசபாத் யூதாவின் நகரங்களில் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் நியாயாதிபதிகளை பதவியில் வைத்து அவர்களுக்கு இந்த அறிவுரையினைக் கூறுகின்றான்.  இதனை நாம்:- 

"அவன் யூதாவின் அரணான பட்டணங்களாகிய ஒவ்வொரு பட்டணத்திலும் நியாயாதிபதிகளை வைத்து, அந்த நியாயாதிபதிகளை நோக்கி: நீங்கள் செய்கிற காரியத்தைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; நீங்கள் மனுஷனுடைய கட்டளையினால் அல்ல, கர்த்தருடைய கட்டளையினால் நியாயம் விசாரிக்கிறீர்கள்; நியாயம் விசாரிக்கிற விஷயத்திலே அவர் உங்களுடனே இருக்கிறார்." (2 நாளாகமம் 19: 5, 6)  என்றான் என்று வாசிக்கின்றோம். 

தொடர்ந்து அவன் அவர்களைப்பார்த்து, உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை, பரிதானமும் அவரிடத்திலே செல்லாது என்றான். அதாவது நீங்கள் இன்று பரிதானம் வாங்கித்  தீர்ப்புச் சொல்வதுபோல இறுதி நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் தேவனிடம் பரிதானம் கொடுத்து உங்களுக்கேற்ற தீர்ப்பினைப் பெறமுடியாது எனவே எச்சரிக்கையாக இருங்கள் என்று கூறுகின்றான்.  

இதனை வாசிக்கும் அன்பானவர்களே, "நான்தான் நீதிபதி இல்லையே?" என்று நீங்கள் ஒருவேளை எண்ணலாம்.   ஆனால் நமது வாழ்க்கையில் நமது வீடுகளில் நாம் செய்யும் காரியங்களுக்கும் இந்த வசனம் பொருந்தும் என்பதனை மறந்துவிடக்கூடாது. அதிக வரதட்சணைக் கொண்டுவந்த மருமகளை ஒருவிதமாகவும் மற்ற மருமகளை அற்பமாகவும் நடத்துவோமென்றால் நாம்  முகதாட்சணியம் பார்க்கின்றோம் என்று பொருள். 

பெற்ற மகளுக்கு ஒரு நியாயம், மருமகளுக்கு ஒரு நியாயம் என்று குடும்பத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்போமானால் நமக்கும் இந்த எச்சரிப்பைத் தேவன் கொடுக்கின்றார். குடும்பத்தில் ஒரு மகனைவிட, மகளைவிட  மற்ற மகனை,  மகளை வித்தியாசமாக நடத்துவது,  சொத்துக்களைப் பகிர்ந்துகொடுப்பதில் தனக்குப் பிடித்த மகனுக்கும் மகளுக்கும்  பாரபட்சம் பார்ப்பது இவைகளைத் தேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். 

ஆவிக்குரிய சபைகளுக்குச் சென்று, பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்துள்ளேன் எனத் துள்ளிக்குதித்து அந்நியபாஷை பேசும் ஒருவரது குடும்பத்தில்கூட இத்தகைய நிலை இருப்பதை அந்தக் குடும்பத்துச் சகோதரன் என்னிடம்கூறி வருத்தப்பட்டார். இத்தகைய மனிதர்களுக்குத் தேவன் எச்சரிக்கையாக இந்தச் செய்தியைக் கொடுக்கின்றார். 

கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் உங்களிடத்தில் இருக்கக்கடவது, எச்சரிக்கையாயிருந்து காரியத்தை நடத்துங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை. "நீ எந்த அளவையால் அளப்பாயோ அதே அளவையால் உனக்கும் அளக்கப்படும்" (மத்தேயு 7:2) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1870    🔆 Sunday, March 22, 2026

"Now then let the fear of the Lord be upon you; be very careful what you do, for the Lord our God will have no part in unrighteousness or partiality or the taking of a bribe." — 2 Chronicles 19:7

Judges who fear God and provide true justice have become significantly rare. We frequently see judges who, out of fear or enslavement to money and power, pervert justice. This is not a new phenomenon; it has been happening for three or four thousand years.

It was for this reason that Jehoshaphat, King of Judah, gave specific counsel to the judges he appointed. He stationed judges in every fortified city of Judah and instructed them as follows:

"He said to the judges, 'Consider what you are doing, for you do not judge for man but for the Lord who is with you when you render judgment.'" — 2 Chronicles 19:6 (NASB)

He continued by reminding them that there is no injustice, partiality, or bribery with the Lord our God. In other words, he warned them: "Just as you might take a bribe today to deliver a verdict, you will not be able to offer a bribe to God on the Final Judgment Day to secure a favourable verdict for yourself. Therefore, be careful."

Beloved readers, as you read this, you might think, "But I am not a judge." However, we must not forget that this verse applies equally to the things we do in our personal lives and within our homes.

If we treat a daughter-in-law who brought a large dowry one way, and treat another daughter-in-law with contempt, it means we are practicing partiality.

If we have one rule for our biological daughter and a different rule for our daughter-in-law, God is directing this warning toward us.

God is watching when we treat one son or daughter differently than the others, or when we show bias toward a "favourite" child while dividing inheritance or property.

I recently spoke with a brother who expressed deep sadness regarding his own family. Even in families where members attend spiritual churches, claim to be filled with the Holy Spirit, and speak in tongues, such unfairness exists. God gives this message as a stern warning to such individuals.

Let the fear of the Lord be upon you. Be careful in how you conduct your affairs, for there is no unrighteousness or partiality with the Lord your God. As the Lord says: "By your standard of measure, it will be measured to you" (Matthew 7:2).

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - ஓசியா 13: 5, 6 / Hosea 13:5-6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1869

🔆 2026 மார்ச் 21, சனி            

"நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன். தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்." ( ஓசியா 13: 5, 6)

மனிதர்களது நன்றிமறந்த குணத்தைக்குறித்து தேவன் வேதனையுடன் கூறும் வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம். 

இன்றும் நாம் நமது வாழ்வில் இப்படி நன்றிமறந்த மக்களைச் சந்தித்திருப்போம். தங்களது இக்கட்டான வேளைகளில் நம்மிடம் உதவிவேண்டி வரும் சிலர் பிற்பாடு அவர்களது வாழ்க்கையில் மாறுதல் ஏற்பட்டுச் செழிப்பைக் காணும்போது நாம் உதவியதை மறந்துவிடுவார்கள். மட்டுமல்ல, சிலவேளைகளில் நமக்கு எதிராகவும் செயல்படுவார்கள். இப்படிச் செய்வது நமக்கு மனவேதனையைத் தருமல்லவா?

இதுபோலவே, எகிப்தியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட இஸ்ரவேலர் வானந்தரம் வழியாக கானானை நோக்கி மோசேயால் வழிநடத்தப்பட்டனர். அந்த வனாந்தரத்தில் தேவன் பல்வேறு அதிசயங்களைச்  செய்து அவர்களை வழிநடத்தி கானானுக்குள் கொண்டு சேர்த்தார். கானானின் செழிப்பை அவர்கள் அனுபவித்தனர். ஆனால், பிற்பாடு தங்களை இக்கட்டான நிலையிலிருந்து மீட்டு வழிநடத்திய மெய்யான தேவனைப் புறக்கணித்து பிற தெய்வங்களை வழிபடத்துவங்கினர். 

இதனையே தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தில், தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள் என்கின்றார். குறிப்பாக யோசுவாவின் காலத்துக்குப்பின் இஸ்ரவேலர் இப்படி மாறிப்போனார்கள். 

"அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரர் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்து, பாகால்களைச் சேவித்து, தங்கள் பிதாக்களை எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தரை விட்டு, தங்களைச் சுற்றிலும் இருக்கிற ஜனங்களுடைய தேவர்களாகிய அந்நிய தேவர்களைப் பின்பற்றிப்போய், அவர்களைப் பணிந்துகொண்டு, கர்த்தருக்குக் கோபமூட்டினார்கள்." ( நியாயாதிபதிகள் 2: 11, 12)

இன்றும் இதுபோலவே பல கிறிஸ்தவர்கள் இருக்கின்றனர். தங்களது வாழ்க்கையில் இக்கட்டுகளும், துன்பங்களும், நோய்களும் ஏற்படும்போது பல்வேறு பக்திக் செயல்பாடுகளிலும் ஜெபங்களிலும் ஈடுபடுகின்றனர். பல்வேறு ஊழியர்களைத்தேடி அவர்கள் நடத்தும் ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு தேவனை ஆராதிக்கின்றனர். தேவனுக்கு ஏற்றதாக தங்களது பல செயல்பாடுகளை மாற்றிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், தேவனிடம் தங்கள் மன்றாடியதைப் பெற்றுக்கொண்டபின்னர் மாறிப்போகின்றனர்.  பலவேளைகளில் தங்களுக்கு தேவன் செய்த அதிசயத்தை மேடையிலேறி சாட்சியாக அறிவிப்பதோடு தங்களது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்கின்றனர். 

இத்தகைய குணத்தையே, "தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. தேவனிடமிருந்து குறிப்பிட்ட உதவி கிடைக்கும்வரை அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துவிட்டு  பின்னர் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவதை தேவன் விரும்புவதில்லை. 

"எங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டத் துன்பங்களைத் தேவன் மாற்றியபின் நாங்கள் மாறிவிட்டோம், நாங்கள் இன்று ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில்தான் கலந்துகொள்கின்றோம்" எனப் பலர்  கூறுவதுண்டு. ஆனால் அன்பானவர்களே, தொடர்ந்து ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்வதல்ல; மாறாக, நாம் நமது வாழ்க்கையினை ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையாக மாற்றியிருக்கின்றோமா என்பதுதான் முக்கியம்.  மற்றவர்களிலிருந்து மாறுபட்ட வாழ்க்கையினையும் மாறுபட்டக் குணத்தையும்  தேவன் நம்மிடம் விரும்புகின்றாரேத்தவிர மாறுபட்ட ஆராதனை முறையையல்ல.  

இப்படி நாம் நம்மை மாற்றாமல்; நமது குணங்களை ஆவிக்குரியதாக மாற்றாமல்,  வெறும் ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக இருப்போமானால் தேவன் நம்மைப்பார்த்தும் இப்படித்தான் வேதனையுடன்  "அவர்கள் மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று கூறுவார்.  நமது வறட்சியான வாழ்க்கைச் சூழலில் நமக்கு உதவிய தேவனைக் காலமெல்லாம் மறக்காமல் மெய்யான ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக அல்ல; மாறாக ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்வோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation — No. 1869

Saturday, March 21, 2026

"It was I who knew you in the wilderness, In the land of highest drought. As they had their pasture, they became satisfied, And being satisfied, their heart became proud; Therefore, they forgot Me." — Hosea 13:5-6

Today’s meditation verse contains words spoken by God with great sorrow regarding the ungrateful nature of human beings.

In our own lives, we often encounter such ungrateful people. There are those who approach us seeking help during their most difficult times, but once their circumstances change and they find prosperity, they forget the help we rendered. Not only that, but they sometimes even turn against us. Does this not cause deep mental anguish?

In the same way, the Israelites, who were redeemed from Egyptian bondage, were led by Moses through the wilderness toward Canaan. In that wilderness, God performed various miracles, guided them, and brought them into the land of Canaan. They enjoyed the prosperity of Canaan; however, they later rejected the true God who had delivered and led them through their crisis, and they began to worship other gods.

This is exactly what God expresses in today’s verse: "As they had their pasture, they became satisfied, and being satisfied, their heart became proud; therefore, they forgot Me." This shift became particularly evident among the Israelites after the era of Joshua.

"Then the sons of Israel did evil in the sight of the Lord and served the Baals, and they abandoned the Lord, the God of their fathers, who had brought them out of the land of Egypt, and they followed other gods from the gods of the peoples who were around them, and bowed down to them; so they provoked the Lord to anger." — Judges 2:11-12

Even today, there are many Christians like this. When distress, suffering, or illness enter their lives, they immerse themselves in various acts of devotion and prayer. They seek out various ministers, attend prayer meetings, and worship God fervently. They even align many of their actions to be pleasing to Him.

However, once they receive what they petitioned for, they change. Often, they conclude their "spiritual life" simply by standing on a stage and sharing a testimony about the miracle God performed, and then they drift away.

This is the character described by the verse: becoming satisfied with the "pasture" and allowing the heart to become proud, leading to forgetting God. God does not desire for us to live for Him only until a specific need is met, only to return to our old way of life afterward.

Many say, "Since God changed the troubles in our lives, we have changed; today, we participate in spiritual worship services." But dear ones, it is not about continuously attending spiritual services; rather, it is about whether we have transformed our lives into spiritual lives. God desires from us a life and character that is distinct and set apart, not merely a different style of worship service.

If we do not transform ourselves—if we do not change our character to be spiritual—and remain merely "Worship Christians" (ritualistic), God will look at us with the same sorrow and say: "They became satisfied... and they forgot Me." Let us not forget the God who helped us in our "land of highest drought." Let us live not merely as "Worship Christians" in name, but as truly spiritual Christians throughout our lives.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Mediation verse - சங்கீதம் 139: 16 / Psalm 139:16

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1868

🔆 2026 மார்ச் 20, வெள்ளி           

"என் கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டன; என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தன."( சங்கீதம் 139: 16)

நாம் உலகினில் இல்லாமல் இருக்கும்போதே நம்மை அறிந்தவர் தேவன். அவரது திட்டபடியே நாம் தாயிடம் உருவானோம். இன்று தாயின் வயிற்றில் குழந்தை உருவாகியவுடனேயே மருத்துவர்கள் பல்வேறு முறை ஸ்கேன் (Scan) செய்து  குழந்தையின் வளர்ச்சியைக் கண்காணிக்கின்றனர். குழந்தைகளின் உடல் உறுப்புக்கள் சரியாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளனவா என்று பார்க்கின்றனர். சிலவேளைகளில் அப்படி சோதனை செய்து பார்த்துவிட்டு உடல் உறுப்புகள் குறைபாடுள்ளதாக இருந்தால் கருவைக் கலைத்துவிட சிபாரிசு செய்கின்றனர். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் இந்த உலகினில் தற்செயலாக உண்டாகிவிடவில்லை. நம் ஒவ்வொருவரும் எங்கு பிறக்கவேண்டும், யாருக்குப் பிள்ளைகளாகப்  பிறக்கவேண்டும், எப்படிப்பட்ட உருவம், நிறம்  உள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பன தேவனால் ஏற்கெனவே திட்டமிடப்பட்ட ஒன்றாகும். 

இந்தஉலகினில் ஒவ்வொருவருக்கும் மனதினில் தங்கள் உருவத்தைக்குறித்த ஏதாவது ஒரு குறை இருக்கும். "நான் இன்னும் கொஞ்சம் வெண்மையாகப் பிறந்திருக்கலாம்", "இன்னும் நான் சற்று உயரமாக இருந்திருந்தால் நல்லதாக இருக்கும்", "எனது தலைமுடி பட்டுப்போல நீளமாக  இருந்திருந்தால் நல்லதாக இருக்கும்" அல்லது, "எனது தலைமுடி சுருளாக இருந்தால் அழகாக இருந்திருக்கும்" இப்படிப் பல எண்ணங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது, "என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தன" என்று. ஆம் அவை ஏற்கெனவே தேவனால் திட்டமிடப்பட்டவை. 

இதுபோலச்  சிலர் பிறவியிலேயே சில குறைபாடுகளோடு பிறக்கின்றனர். ஆம், ஏதோ நோக்கத்துக்காக தேவன் அவர்களை அப்படிப் பிறக்கச் செய்திருக்கலாம்; அது நமக்குத் தெரியாது. எனவேதான், "மண்ணோடுகளுக்கொத்த ஓடாயிருந்தும், தன்னை உருவாக்கினவரோடே வழக்காடுகிறவனுக்கு ஐயோ! களிமண் தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி: என்ன செய்கிறாயென்று சொல்லத்தகுமோ? உன் கிரியையானது: அவருக்குக் கைகள் இல்லையென்று சொல்லலாமோ?" ( ஏசாயா 45: 9) என்று வசனம் கூறுகின்றது.

ஆனால், தேவன் நம்மை எப்படிப் படைத்திருந்தாலும் நாம் அவருக்கேற்ற பரிசுத்தமாய் நமது உடலைப் பேணவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. காரணம், தேவன் தனது சாயலாக மனிதர்களை உருவாக்கியுள்ளார். "உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா?" (1 கொரிந்தியர் 6: 19) ஆம், நமது உடலை நாம் தேவனிடமிருந்து பெற்றுள்ளோம். எனவே அதனை அவரது ஆலயமாகப் பாதுகாக்கவேண்டியது நமது கடமை. 

நாம் எந்த உருவத்தில் இருந்தாலும் நாம் அவருக்கேற்ற பரிசுத்தர்களாக வாழ்கின்றோமா என்பதுதான் முக்கியம். உடல் அழகோ, நமது உலகச் செழிப்போ தேவனுக்கு முக்கியமல்ல. நாம் கருவாக இருக்கும்போதே நம்மை அறிந்து நம்மை உருவாக்கியவர் அவர். அவர் தான் உருவாக்கிய உடலை மனிதன் எப்படி இறுதிவரைப் பாதுகாத்தான் என்றுதான் பார்க்கின்றார். 

சிலர் மற்றவர்களோடு தங்களைப் பலவிதங்களில் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து அவர்களைப்போல பொருளாதாரத்திலும் அந்தஸ்திலும் நாம் இல்லையே என்று ஏங்குவதுண்டு. சிலர் வெளிப்படையாகவே தங்களது பெற்றோரிடம், "என்னை நல்ல நிலையில் வைக்கமுடியவில்லையென்றால் ஏன் என்னைப் பெற்றீர்கள்?" என்று கேட்பதும் உண்டு.  இப்படிக் கேட்பது சாபத்துக்கு நம்மை இட்டுச்செல்லும். காரணம், இப்படிப் பேசும்போது  நாம் தேவனது திட்டத்துக்கு எதிராகச் செயல்படுகின்றோம் என்று பொருள். 

எனவேதான் ஏசாயா மூலம் தேவன் கூறுகின்றார், "தகப்பனை நோக்கி: ஏன் ஜநிப்பித்தாய் என்றும், தாயை நோக்கி: ஏன் பெற்றாய் என்றும் சொல்லுகிறவனுக்கு ஐயோ!" ( ஏசாயா 45: 10) நாம் கருவாக இருக்கும்போதே நம்மைக் கண்ட தேவன் நம்மைக் கைவிடமாட்டார். அந்த விசுவாசத்தோடு வாழ்வைத் தொடருவோம்; அவர் நமக்குத் தந்த உடலை அவருக்கேற்ற பரிசுத்தமாகப் பாதுகாத்திடுவோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖AATHAVAN Bible Meditation – No. 1868            🔆 Friday, March 20, 2026

"Your eyes have seen my unformed substance; and in Your book were all written the days that were ordained for me, when as yet there was not one of them." (Psalm 139:16)

God knew us even before we existed in this world. It was according to His divine plan that we were formed in our mother's womb. Today, as soon as a child is conceived, doctors perform various scans to monitor the baby's growth and check if the limbs and organs are developing correctly. Sometimes, if they detect any defects or abnormalities, they recommend terminating the pregnancy.

Dearly beloved, we did not come into this world by chance. Where we should be born, to whom we should be born, and what our appearance and complexion should be—all of these were pre-planned by God.

In this world, almost everyone has some insecurity or dissatisfaction regarding their physical appearance. We might think, "I wish I were a bit fairer," "It would be better if I were taller," "I wish my hair were long and silky," or "It would be beautiful if my hair were curly." But today’s scripture reminds us: “And in Your book were all written the days that were ordained for me, when as yet there was not one of them.” Yes, every detail was already planned by God.

Similarly, some are born with certain disabilities or infirmities from birth. God may have allowed them to be born that way for a specific purpose known only to Him. That is why the Scripture says: "Woe to the one who quarrels with his Maker—An earthenware vessel among the vessels of earth! Will the clay say to the potter, ‘What are you doing?’ Or the thing you are making say, ‘He has no hands’?" (Isaiah 45:9)

Regardless of how God has created us, it is essential that we maintain our bodies in holiness, acceptable to Him. This is because God created man in His own image. "Or do you not know that your body is a temple of the Holy Spirit who is in you, whom you have from God, and that you are not your own?" (1 Corinthians 6:19) We have received our bodies from God; therefore, it is our duty to protect them as His temple.

Our physical appearance or worldly prosperity is not what matters most to God; what matters is whether we are living as holy people pleasing to Him. He is the one who knew us and formed us while we were yet a substance in the womb. He watches how a human being preserves the body He created until the very end.

Some people constantly compare themselves with others and long for the financial status or social standing that others possess. Some even confront their parents, asking, "If you couldn't provide me with a good life, why did you give birth to me?" Such questioning leads us toward a curse because, in doing so, we are acting against God’s divine plan.

This is why God says through Isaiah: "Woe to him who says to a father, 'What are you begetting?' Or to a woman, 'To what are you giving birth?'" (Isaiah 45:10)

The God who saw us while we were still in the womb will never forsake us. Let us continue our lives with that faith, and let us preserve the body He has given us in holiness, acceptable to Him.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - நெகேமியா 8: 11,12 / Nehemiah 8:11-12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1867

🔆 2026 மார்ச் 19, வியாழன்          

"லேவியரும் ஜனங்களையெல்லாம் அமர்த்தி: அழாதிருங்கள், இந்த நாள் பரிசுத்தமான நாள், விசாரப்படவேண்டாம் என்றார்கள். அப்பொழுது ஜனங்கள் எல்லாரும் தங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளை உணர்ந்துகொண்டபடியால், புசித்துக் குடிக்கவும், பங்குகளை அனுப்பவும், மிகுந்த சந்தோஷம் கொண்டாடவும் போனார்கள்." (நெகேமியா 8: 11,12)

இன்றைய தியான வசனம் பாவ மன்னிப்பை பெற்றுக்கொண்ட இஸ்ரவேல் மக்களைப்பற்றி கூறுகின்றது.  பாபிலோனின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையான இஸ்ரவேலர் எருசலேம் நகரின் மதில் சுவரைப் பல்வேறு தடைகளுக்குப்பின் கட்டிமுடிந்தனர். அனைத்து வேலைகளும் முடிவடைந்த நிலையில் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தும்படி அனைவரும் ஒன்றுகூடினர். நெகேமியாவும், வேதபாரகனாகிய எஸ்றா என்னும் ஆசாரியனும், லேவியர்களும் "தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகத்தை தீர்க்கமாக வாசித்து, அர்த்தஞ்சொல்லி, வாசித்ததை அவர்களுக்கு விளங்கப்பண்ணினார்கள்." (நெகேமியா 8: 8)

அடிமைத்தனத்தின் துன்பங்களை அனுபவித்திருந்த அந்த மக்களுக்குத் தங்களுக்கு விடுதலையளித்த தேவனுக்கு நன்றி செலுத்துவது முக்கியமான காரியமாக இருந்தது. தங்களது பாவங்களே தங்களது அடிமைத்தனத்துக்கு மூல காரணம் என்பதனை அவர்கள் உணர்த்துகொண்டனர். எனவே அவர்கள் நியாயப்பிரமாணம் வாசிக்கப்பட்டபோது தங்களது மனம் வருத்தப்பட்டு அழுதனர். 

"ஜனங்கள் எல்லாரும் நியாயப்பிரமாணத்தின் வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, அழுதபடியால், திர்ஷாதா என்னப்பட்ட நெகேமியாவும், வேதபாரகனாகிய எஸ்றா என்னும் ஆசாரியனும், ஜனங்களுக்கு விளக்கிக்காட்டின லேவியரும் சகல ஜனங்களையும் நோக்கி: இந்த நாள் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமான நாள்; நீங்கள் துக்கப்படவும் அழவும் வேண்டாம் என்றார்கள்". (நெகேமியா 8: 9)

"லேவியரும் ஜனங்களையெல்லாம் அமர்த்தி: அழாதிருங்கள், இந்த நாள் பரிசுத்தமான நாள், விசாரப்படவேண்டாம் என்றார்கள்". (நெகேமியா 8: 11)

ஆம் அன்பானவர்களே, இது என்றோ நடந்த சம்பவம் மட்டுமல்ல, இன்றும் பாவ உணர்வடையும் ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் அனுபவிக்கும் மீட்பு அனுபவமாகும்.  நமது பாவங்களை நாம் உணர்த்து அறிக்கையிட்டு நமக்குள் மாற்றம் ஏற்படுத்துவதை நாம் உணர்ந்துகொள்ளும்போது நமக்குள் அழுகை ஏற்படுகின்றது. மனமகிழ்சி உண்டாகின்றது. அன்று இஸ்ரவேல் மக்கள் பாவ உணர்வடைந்து அழுதபோது, அழாதிருங்கள் இந்த நாள் பரிசுத்தமான நாள், விசாரப்படவேண்டாம் என்று லேவியர்கள்  மக்களை உற்சாகமூட்டினார்கள். 

இதுபோலவே பவுலும் சீலாவும் சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்பட்டு அதிசயமாக தேவனால் விடுவிக்கப்பட்டபோது சிறைச்சாலை அதிகாரி அவர்களைத் தனது வீட்டிற்கு அழைத்துக்கொண்டு போனான். பவுலும் சீலாவும், "அவனுக்கும் அவன் வீட்டிலிருந்த யாவருக்கும் கர்த்தருடைய வசனத்தைப் போதித்தார்கள். மேலும் இராத்திரியில் அந்நேரத்திலேதானே அவன் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுபோய், அவர்களுடைய காயங்களைக் கழுவினான். அவனும் அவனுடையவர்கள் அனைவரும் உடனே ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்.   (அப்போஸ்தலர் நடப்படிகள்  16: 32, 33)

"பின்பு அவன் அவர்களைத் தன் வீட்டிற்குக் கூட்டிக்கொண்டுபோய், அவர்களுக்கு போஜனங்கொடுத்து, தன் வீட்டார் அனைவரோடுங்கூட தேவனிடத்தில் விசுவாசமுள்ளவனாகி மனமகிழ்ச்சியாய் இருந்தான்"  (அப்போஸ்தலர் நடப்படிகள்  16: 34) என்று வாசிக்கின்றோம். 

வேதவசனங்களை நாம் கேட்கும்போது தேவனுக்கேற்ற துக்கம் உண்டாகுமானால் நாம் இரட்சிப்பு அடைவது உறுதி. அந்தத் துக்கம் நமக்கு மகிழ்ச்சியையே உண்டாக்கும்.  "தேவனுக்கேற்ற துக்கம் பின்பு மனஸ்தாபப்படுகிறதற்கு இடமில்லாமல் இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குகிறது; லெளகிக துக்கமோ மரணத்தை உண்டாக்குகிறது." (2 கொரிந்தியர் 7: 10) என்று வாசிக்கின்றோம். 

வேத வார்த்தைகள் என்றைக்காவது உங்கள் உள்ளத்தில் பாவ உணர்வைத் தூண்டியுள்ளனவா? நான் இப்படிப்பட்டவனாக இருந்திருக்கிறேனே என என்றாவது நீங்கள் எண்ணிப்பார்த்ததுண்டா? அன்று இப்படி எண்ணியதால்தான் இஸ்ரவேலர் வேத வசனங்களைக் கேட்டு அழுதார்கள்; பவுல் கூறிய வேத வசனங்களைக்கேட்டு சிறைச்சாலை அதிகாரி மனம்திரும்பினான். ஆம், வேத வசனங்களை உலக ஆசீர்வாதம் பெறுவதற்காக வாசிக்காமல், நமது ஆத்தும அழுக்கை நீக்கும் வார்த்தைகளாக விசுவாசித்து வாசித்து ஏற்றுக்கொள்வோமானால் பாவ உணர்வடைவோம்; அப்போது மீட்படைவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation - No. 1867

🔆 Thursday, March 19, 2026

"So the Levites calmed all the people, saying, 'Be still, for the day is holy; do not be grieved.' Then all the people went away to eat, to drink, to send portions and to celebrate a great festival, because they understood the words which had been made known to them." (Nehemiah 8:11-12)

Today’s meditation verse speaks about the people of Israel receiving forgiveness for their sins. After returning from Babylonian captivity, the Israelites completed the rebuilding of the walls of Jerusalem despite many obstacles. Once the work was finished, they gathered together to give thanks to God. Nehemiah, Ezra the priest and scribe, and the Levites "read from the book, from the law of God, interpreting they gave the sense so that they understood the reading." (Nehemiah 8:8)

For those who had endured the miseries of slavery, offering thanks to the God who delivered them was of utmost importance. They realized that their own sins were the root cause of their captivity. Therefore, as the Law was read, their hearts were moved to sorrow and they wept.

"Then Nehemiah, who was the governor, and Ezra the priest and scribe, and the Levites who taught the people said to all the people, 'This day is holy to the Lord your God; do not mourn or weep.' For all the people were weeping when they heard the words of the law." (Nehemiah 8:9)

"So, the Levites calmed all the people, saying, 'Be still, for the day is holy; do not be grieved.'" (Nehemiah 8:11)

Yes, dearly beloved, this is not just an event that happened long ago; it is the experience of redemption that every Christian undergoes today when they come to a conviction of sin. When we recognize and confess our sins, and realize the transformation happening within us, it often brings us to tears. Yet, it also brings deep joy. Just as the Levites encouraged the weeping Israelites by saying, "Do not weep, for this day is holy; do not be grieved," God comforts us.

Similarly, when Paul and Silas were imprisoned and miraculously released by God, the jailer took them to his home. Paul and Silas "spoke the word of the Lord to him together with all who were in his house. And he took them that very hour of the night and washed their wounds, and immediately he was baptized, he and all his household." (Acts 16:32-33)

We further read: "And he brought them into his house and set food before them, and rejoiced greatly, having believed in God with his whole household." (Acts 16:34)

If "godly sorrow" arises within us when we hear the Word of God, our salvation is certain. That sorrow ultimately produces joy. As it is written: "For the sorrow that is according to the will of God produces a repentance without regret, leading to salvation, but the sorrow of the world produces death." (2 Corinthians 7:10)

Have the words of Scripture ever stirred a sense of sin within your heart? Have you ever reflected and thought, “Was I really such a person?” It was because they felt this way that the Israelites wept when they heard the words of Scripture; and the jailer repented when he heard the words spoken by Paul. Yes, if we read the Scriptures not merely to receive worldly blessings but believe and accept them as words that cleanse the impurity of our soul, we will become conscious of our sin; and then we will receive salvation.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash                                                          

🦋 Meditation verse - யாக்கோபு 1: 14, 15 / James 1:14-15

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1866

🔆 2026 மார்ச் 18, புதன்         

"அவனவன் தன்தன் சுய இச்சையினாலே இழுக்கப்பட்டு, சிக்குண்டு, சோதிக்கப்படுகிறான். பின்பு இச்சையானது கர்ப்பந்தரித்து, பாவத்தைப் பிறப்பிக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பிறப்பிக்கும்." ( யாக்கோபு 1: 14, 15)

பத்துக்கட்டளைகளின் இறுதிக் கட்டளை இச்சியாதிருப்பாயாக என்பது. அடுத்தவர்களது பொருட்கள்மேல்; மனிதர்கள்மேல்  அளவுக்கதிகமாக ஆசைப்படுவதே இச்சை. அல்லது, தனக்கு உடமை இல்லாத பொருள்மேல் ஆசைகொண்டு மனதளவில் அதனை விரும்புவது இச்சை என்று கூறலாம். பொதுவாக அனைத்துப் பாவங்களுக்கும் அடிப்படையானது இச்சையே. உலகின் முதல் பாவமும் இச்சையினால்தான் உலகினில் வந்தது.

"அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள், அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதும், பார்வைக்கு இன்பமும், புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது என்று கண்டு, அதின் கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்." ( ஆதியாகமம் 3: 6) என்று வாசிக்கின்றோம். இன்றைய தியான வசனம் இதனையேத் தெளிவுபடுத்துகின்றது. 

நமக்கு உரிமையில்லாத ஒன்றின்மேல் நாம் ஆசைக்கொள்வது கூடப் பாவம்தான். பலர் அப்படி ஆசைகொண்டு அதனை நிறைவேற்றிட மனம்முழுவதும் எண்ணம்கொண்டிருந்தாலும் சமூகத்துக்குப் பயந்தும், அதனை நிறைவேற்றிட வாய்ப்பு இல்லாததாலும் உலகத்துக்கு நல்லவர்களாக இருக்கின்றனர். எனவேதான், ஆண்டவர் இயேசு, "நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஒரு ஸ்திரீயை இச்சையோடுபார்க்கிற எவனும் தன் இருதயத்தில் அவளோடே விபசாரஞ்செய்தாயிற்று." ( மத்தேயு 5: 28) என்று கூறுகின்றார். 

இப்படி இச்சையானது நம்மைப் பாவத்துக்கு நேராக இழுத்துச் செல்கின்றது. பெண்ணாசை எனும் இச்சையில் விழுந்த தாவீது உரியாவின் மனைவியை அடைவதற்காக அவனைக் கொலைசெய்தார்; பாவத்தில் விழுந்தார்.  நாபோத்துக்குச் சொந்தமான திராட்சைத் தோட்டத்தின்மேல் ஆகாப் இராஜா இச்சைகொண்டதால் மனைவி யேசபேலின் ஆலோசனையின்படி நாபோத்தைக் கொன்றான் (1 இராஜாக்கள் 21).  அதுபோல, முப்பது வெள்ளிக்காசின்மேல் ஆசைப்பட்ட யூதாஸ் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக் காட்டிக்கொடுத்தான்; தற்கொலைசெய்து மாண்டான். 

இதனால்தான் இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான யாக்கோபு, "இச்சையானது கர்ப்பந்தரித்து, பாவத்தைப் பிறப்பிக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பிறப்பிக்கும்" என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இச்சை எனும் பாவத்தில் இருந்து மனித முயற்சியால் யாரும் எளிதில் விடுபடமுடியாது. ஆவியானவர் நமக்குள் இருந்து இயக்கும்போது மட்டுமே நாம் ஆவிக்கேற்ற மனிதர்களாக மாறமுடியும்; இத்தகைய இச்சையைகளிலிருந்து விடுபடமுடியும். பத்துக் கட்டளை உட்பட எந்தக் கட்டளையும் எது பாவம் என்று மட்டும் நமக்குக் கற்பிக்கும் ஆனால் அவைகளிலிருந்த்து விடுவிக்காது. எனவேதான் "......பாவம் இன்னதென்று நியாயப்பிரமாணத்தினால் நான் அறிந்தேனேயன்றி மற்றப்படி அறியவில்லை; இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே." ( ரோமர் 7: 7) என்கின்றார் பவுல். 

ஆனால், அந்த நியாயப்பிரமாண கட்டளையல்ல, கிறிஸ்து இயேசுவின் மூலம் உண்டாகியுள்ள கிருபையே நம்மை இந்தப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்க முடியும் என்கின்றார் அவர்.  எனவேதான்,  "பின்னும் நான் சொல்லுகிறதென்னவென்றால், ஆவிக்கேற்றபடி நடந்துகொள்ளுங்கள், அப்பொழுது மாம்ச இச்சையை நிறைவேற்றாதிருப்பீர்கள்" ( கலாத்தியர் 5: 16) என்கின்றார். மேலும், "கிறிஸ்து இயேசுவினாலே ஜீவனுடைய ஆவியின் பிரமாணம் என்னைப் பாவம் மரணம் என்பவைகளின் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாக்கிற்றே." ( ரோமர் 8: 2) என்றும் கூறுகின்றார். 

தேவ கட்டளைகளுக்கு மதிப்பளிப்போம்; அவைகளை வாழ்வில் கடைபிடிக்க நமது முயற்சியினை முற்றிலும் நம்பாமல் கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்போம். அப்படி அவரை விசுவாசிப்பதன்மூலம்  உண்டாகியுள்ள கிருபையினைச் சார்ந்துகொள்வோம். அப்போதுதான் நாம் இச்சை உண்டாக்கும் பாவத்திலிருந்து விடுதலை அடையமுடியும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1866

🔆 Wednesday, March 18, 2026

"But each one is tempted when he is carried away and enticed by his own lust. Then when lust has conceived, it gives birth to sin; and when sin is accomplished, it brings forth death." (James 1:14-15)

The final commandment of the Ten Commandments is, "You shall not covet." Lust (or covetousness) is an excessive desire for the possessions or people belonging to others. It can be defined as harbouring a mental longing for something that one does not rightfully own. Generally, lust is the root of all sins. In fact, the very first sin entered the world through lust.

We read in Genesis 3:6: "When the woman saw that the tree was good for food, and that it was a delight to the eyes, and that the tree was desirable to make one wise, she took from its fruit and ate; and she gave also to her husband with her, and he ate." Today’s meditation verse clarifies this very progression.

Even desiring something that does not belong to us is sin. Many people appear "good" in the eyes of the world simply because they fear social consequences or lack the opportunity to act on their desires, even though their minds are consumed with thoughts of fulfilling them. This is why the Lord Jesus said: "But I say to you that everyone who looks at a woman with lust for her has already committed adultery with her in his heart" (Matthew 5:28).

In this way, lust drags us toward sin. David fell into the lust of the flesh and murdered Uriah to take his wife, falling deep into sin. King Ahab coveted Naboth’s vineyard and, following his wife Jezebel’s advice, had Naboth killed (1 Kings 21). Similarly, Judas—driven by a lust for thirty pieces of silver—betrayed our Lord Jesus Christ and ended his life in suicide.

This is why the Apostle James says in today’s verse, "Then when lust has conceived, it gives birth to sin; and when sin is accomplished, it brings forth death."

Yes, dear friends, no one can easily escape the sin of lust through human effort alone. Only when the Holy Spirit works within us can we be transformed into spiritual people and be set free from such desires. The Law, including the Ten Commandments, can only teach us what sin is; it cannot deliver us from it. As Paul says: "...I would not have come to know sin except through the Law; for I would not have known about coveting if the Law had not said, 'You shall not covet'" (Romans 7:7).

However, Paul explains that it is not the legalistic commandment, but the Grace available through Jesus Christ that delivers us from these sins. He instructs us: "But I say, walk by the Spirit, and you will not carry out the desire of the flesh" (Galatians 5:16). He further testifies: "For the law of the Spirit of life in Christ Jesus has set you free from the law of sin and of death" (Romans 8:2).

Let us value God's commandments. To follow them in our lives, let us not rely entirely on our own efforts but put our faith in Christ. Let us lean on the Grace that comes through believing in Him. Only then can we find true liberation from the sin that lust produces.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                   

🦋 Meditation verse- 2 தீமோத்தேயு 1: 7 / 2 Timothy 1:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1865

🔆 2026 மார்ச் 17, செவ்வாய்        

"தேவன் நமக்குப் பயமுள்ள ஆவியைக் கொடாமல், பலமும் அன்பும் தெளிந்த புத்தியுமுள்ள ஆவியையே கொடுத்திருக்கிறார்." (2 தீமோத்தேயு 1: 7)

ஆவிகளைக்குறித்த பயம் ஆதிகாலம் முதல் மனிதர்களுக்குள் இருக்கின்றது. அசுத்த  ஆவியான சாத்தானைக்குறித்த பயம், இறந்தவர்கள் ஆவியாக அலைந்து திரிவார்கள் எனும் எண்ணம் இவை மனிதர்களுக்குள் இருக்கின்றது. பொதுவாக ஆவிகளை மனிதர்கள் இருளோடு கற்பனை செய்துகொள்கின்றனர். எனவே பலர் இருளான இடங்களுக்குச் செல்லப்  பயப்படுவதுண்டு. 

ஆனால் தேவன் நமக்கு இப்படிப் பயப்படுவதற்கான ஆவியைத் தரவில்லை என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். பரிசுத்த ஆவியானவரைக்குறித்து கிறிஸ்தவர்களில் சிலர்கூட பயப்படுவதுண்டு. காரணம், சில ஜெபக்கூட்டங்களில் பரிசுத்த ஆவி இறங்கியதாகக் கூறிச்  சிலர் தரையில் உருண்டு புரளுவது, விசித்திரமாக கூக்குரலிடுவது போன்ற செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவதுதான். ஆனால் வேதாகமம் இப்படிக் கூறவில்லை. பிசாசுபிடித்தவர்கள்தான் இப்படி உருண்டு புரள்வது, செத்தவர்கள்போல விழுந்து கிடப்பது என நாம் வேதாகமத்தில் வாசிக்கின்றோம். பிசாசு பிடித்தவர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவைக் கண்டபோது இப்படி விழுந்து புரண்டனர். 

ஆனால், பரிசுத்த ஆவியானவர் அமைதியின் ஆவியானவர். ஆவியானவர் இருக்குமிடத்தில் சமாதானம் இருக்கும், மகிழ்ச்சி இருக்கும். ஆவியானவர் வெளியரங்கமான பயமூட்டும் காரியங்களைச் செய்யமாட்டார். அவர் நமக்குள் இருந்து செயல்படுபவர். நமக்குப் போதிப்பவர், நாம் நடக்கவேண்டிய பாதையைக் காட்டுபவர். நமது இருதயத்தை சமாதானத்தால் நிறைப்பவர். நாம் ஆவிக்குரிய கனியுள்ள வாழ்க்கை வாழ உதவுபவர். ஆம், "ஆவியின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்; இப்படிப்பட்டவைகளுக்கு விரோதமான பிரமாணம் ஒன்றுமில்லை." ( கலாத்தியர் 5: 22, 23)

மேலும், "ஆவியின் கனி, சகல நற்குணத்திலும் நீதியிலும் உண்மையிலும் விளங்கும்." ( எபேசியர் 5: 9) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆம்  அன்பானவர்களே, எனவே நாம் தேவனுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழவேண்டுமானால் இந்தப் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குத் தேவையாக இருக்கின்றார். இந்த ஆவியானவர் பயமுறுத்தும் ஆவியல்ல; மாறாக, நமக்கு ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான  பலமும் கிறிஸ்துவில் இருந்ததுபோன்ற அன்புநம்மில் உருவாகவும்,   நமக்குத் தெளிந்த புத்தியும் தரக்கூடியவர். 

நாம் கடவுளுடைய பிள்ளைகள் என்பதற்குப் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள் இருப்பதுதான் அடையாளம். இதனால்தான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "மேலும் எவர்கள் தேவனுடைய ஆவியினாலே நடத்தப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் தேவனுடைய புத்திரராயிருக்கிறார்கள்." ( ரோமர் 8: 14) என்று கூறுகின்றார். இந்த ஆவியானவரை நாம் பெறவில்லையானால் நாம் அவருடையவர்கள் அல்ல. "கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8: 9)

ஆவியானவர் நமக்குள் இருக்கின்றார் என்றால் நமது அப்பா நம்மோடு இருக்கின்றார் என்று பொருள். எனவே அவர் நமக்குள் வரும்போது நாம் பயப்படத் தேவையே இருக்காது. "அந்தப்படி, திரும்பவும் பயப்படுகிறதற்கு நீங்கள் அடிமைத்தனத்தின் ஆவியைப் பெறாமல், அப்பா பிதாவே, என்று கூப்பிடப்பண்ணுகிற புத்திரசுவிகாரத்தின் ஆவியைப் பெற்றீர்கள்." ( ரோமர் 8: 15) என்று பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறவில்லையா? 

இந்த ஆவியானவரைப்  பெற்றுக்கொள்ள ஆர்வமுடன் வாஞ்சிப்போம்.  அப்படிப் பெறும்போது நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையே மாறுதல் அடையும். "கேட்கிற எவனும் பெற்றுக்கொள்கிறான்" என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு  கிறிஸ்து. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1865

🔆 Tuesday, March 17, 2026

“For God has not given us a spirit of timidity, but of power and love and discipline.” — 2 Timothy 1:7

The fear of spirits has existed among people since ancient times. Many fear the unclean spirit—Satan—and some believe that the spirits of the dead wander about. Generally, people imagine spirits in connection with darkness. Because of this, many are afraid to go to dark places.

However, the apostle Paul says that God has not given us a spirit that causes such fear. Even among Christians, some are afraid when they think about the Holy Spirit. This fear often arises because in certain prayer gatherings people claim that the Holy Spirit has descended, and some individuals roll on the ground, shout strangely, or display unusual behaviour.

But the Bible does not teach this. In Scripture, such actions are associated with those who were possessed by demons. We read that when demon-possessed people encountered Jesus Christ, they fell down and convulsed before Him.

The Holy Spirit, however, is the Spirit of peace. Where the Spirit of God is present, there will be peace and joy. The Holy Spirit does not work through outward, frightening displays. Rather, He works within us. He teaches us and guides us in the path we should walk. He fills our hearts with peace and helps us live a fruitful spiritual life.

Yes, the Scripture says:

“But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, self-control; against such things there is no law.” — Galatians 5:22–23.

It is also written:

“For the fruit of the Light consists in all goodness and righteousness and truth.” — Ephesians 5:9

Dear beloved, if we want to live a life that pleases God, we need the Holy Spirit. This Spirit is not one that frightens us. Instead, He gives us power to live a spiritual life, forms in us the love that was in Christ, and grants us a sound and disciplined mind.

The presence of the Holy Spirit within us is the sign that we are God’s children. That is why the apostle Paul says:

“For all who are being led by the Spirit of God, these are sons of God.” — Romans 8:14

If we do not have the Spirit of God, we do not belong to Him: “But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him.” — Romans 8:9

If the Holy Spirit is within us, it means our Father is with us. Therefore, when He comes to dwell in us, there is no reason for fear.

As the apostle Paul writes:

“For you have not received a spirit of slavery leading to fear again, but you have received a spirit of adoption as sons by which we cry out, ‘Abba! Father!’” — Romans 8:15

Let us eagerly desire to receive this Holy Spirit. When we receive Him, our spiritual life will be transformed. Our Lord Jesus Christ said, “For everyone who asks, receives.”

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash