🦋 Meditation verse - மல்கியா 1: 10 / Malachi 1:10

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1875

🔆 2026 மார்ச் 27, வெள்ளி                 

"உங்களில் எவன் கூலியில்லாமல் கதவுகளைப் பூட்டுவான்; என் பலிபீடத்தின்மேல் அக்கினியைக் கூலியில்லாமல் கொளுத்தவுமாட்டீர்கள்; உங்கள்பேரில் எனக்குப் பிரியமில்லையென்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; உங்கள் கைகளிலுள்ள காணிக்கை எனக்கு உகந்ததல்ல." ( மல்கியா 1: 10)

இஸ்ரவேலின் ஆசாரியர்கள் தேவனுக்கென்று பணிவிடை செய்தாலும் அதனை அவர்கள் மனப்பூர்வமாகச் செய்யவில்லை. ஆலயப்பணிகளை அவர்கள் ஒரு தொழிலாகச் செய்து வந்தனர். கோவிலைப் பராமரிப்பதற்கும், கோவிலில் பலி செலுத்துவதற்கும்  அவர்கள் மக்களிடம் பணம் பெற்று வந்தனர்.   

ஆனால் தேவன் அவர்களுக்கு அப்படிக் கட்டளையிடவில்லை. மாறாக, இஸ்ரவேலர் கர்த்தருக்கு அளிக்கும் காணிக்கைகளில் அவர்கள் தங்களுக்கான பங்கை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றுதான் கூறியிருந்தார்.  "அதை நீங்களும் உங்கள் குடும்பத்தாரும் எவ்விடத்திலும் புசிக்கலாம்; அது நீங்கள் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலே செய்யும் பணிவிடைக்கு ஈடான உங்கள் சம்பளம்." ( எண்ணாகமம் 18: 31) என்று கூறியிருந்தார். 

மட்டுமல்ல, மற்ற கோத்திரங்களுக்குக் கொடுத்ததுபோல லேவியருக்கென்றுத்  தனி பங்கினைத் தேவன் கொடுக்காமல் தசமபாகத்தை லேவியருக்கென்று நியமித்திருந்தார். இதனை நாம், "இஸ்ரவேல் புத்திரர் கர்த்தருக்கு ஏறெடுத்துப் படைக்கும் படைப்பாகிய தசமபாகத்தை லேவியருக்குச் சுதந்தரமாகக் கொடுத்தேன்; ஆகையால் இஸ்ரவேல் புத்திரரின் நடுவே அவர்களுக்குச் சுதந்தரமில்லையென்று அவர்களுக்குச் சொன்னேன் என்றார்." ( எண்ணாகமம் 18: 24) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆனால் இதனைமீறி லேவியர்கள் கோவில் கதவுகளைத் திறந்து மூடுவதற்கும் யாராவது பலி செலுத்தவரும்போது பலிபீடத்தில் நெருப்பைப் பற்றவைத்து அந்தப் பலிப்பொருட்களை தகனிப்பதற்கும் பணம் வாங்கினர்.  இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில், "உங்களில் எவன் கூலியில்லாமல் கதவுகளைப் பூட்டுவான்; என் பலிபீடத்தின்மேல் அக்கினியைக் கூலியில்லாமல் கொளுத்தவுமாட்டீர்கள்" என்று தேவன் கூறுகின்றார். 

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், தேவனுக்கான பணிவிடையினை அவர்கள் வருவாய் ஈட்டக்கூடிய ஒரு தொழிலாக மாற்றிவிட்டனர். எனவே, "உங்கள்பேரில் எனக்குப் பிரியமில்லையென்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; உங்கள் கைகளிலுள்ள காணிக்கை எனக்கு உகந்ததல்ல" என்கின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் தேவனுக்கென்று எதனைச் செய்தாலும் அதன்மூலம் நமக்கு வருமானம் வருமா என்று எதிர்பார்ப்பதை தேவன் விரும்பவில்லை. தேவன்மேலுள்ள உண்மையான அன்புடன் செய்வதையே தேவன் விரும்புகின்றார். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுலும், "உங்கள் காரியங்களெல்லாம் அன்போடே செய்யப்படக்கடவது." (1 கொரிந்தியர் 16: 14) என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார்.  

இன்று ஆலயங்களுக்குகென்று நாம் செய்யும் காரியங்களை எந்த மனநிலையுடன் செய்கின்றோம் என்று எண்ணிப்பார்ப்போம்.  பணத்துக்காக நாம் செய்யாவிட்டாலும் புகழுக்காக, மற்றவர்களிடம் நல்மதிப்பைப் பெறவேண்டும் என்பதற்காக நாம் இப்படிச் செய்தாலும் நாமும் இன்றைய தியான வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் லேவியர்களைப் போன்றவர்களே. 

பணம், பெயர், புகழ் இவற்றுக்காக நாம் தேவனுக்கென்று  எதனைச் செய்தாலும் தேவன் அவற்றை அங்கீகரிப்பதில்லை. இதனையே இன்றைய தியான வசனம் மூலம்  உங்கள்பேரில் எனக்குப் பிரியமில்லையென்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.  மெய்யான தேவ அன்புடன் தேவனுக்கென்று நாம்  செயல்படும்போது மட்டுமே தேவன் நமது செயல்களை அங்கீகரிப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖AATHAVAN Bible Meditation – No. 1875       

🔆 Friday, March 27, 2026

"Oh, that there were one among you who would shut the gates, that you might not uselessly kindle fire on My altar! I am not pleased with you," says the Lord of hosts, "nor will I accept an offering from your hands." (Malachi 1:10)

Though the priests of Israel performed ministry for God, they did not do so with a willing heart. They turned temple duties into a mere profession. They began demanding money from the people just to maintain the temple or to offer sacrifices.

However, God had not commanded them to act this way. Instead, He had already provided for them by allowing them to take a portion of the offerings presented by the Israelites. As it is written:

"You and your households may eat it anywhere, for it is your compensation in return for your service in the tent of meeting." (Numbers 18:31)

Furthermore, God did not give the Levites a land inheritance like the other tribes; instead, He designated the tithe for them. We read:

"For the tithe of the sons of Israel, which they offer as an offering to the Lord, I have given to the Levites for an inheritance; therefore, I have said concerning them, 'They shall have no inheritance among the sons of Israel.'" (Numbers 18:24)

Despite this provision, the Levites overstepped. They began charging fees just to open and shut the temple doors or to kindle the fire on the altar when someone came to sacrifice. This is why God laments in today’s verse: "Oh that there were one among you who would shut the gates, that you might not uselessly kindle fire on My altar!"

In short, they transformed divine service into a profit-making business. Consequently, the Lord of hosts declared: "I am not pleased with you... nor will I accept an offering from your hands."

Beloved, God does not desire us to look for personal gain in everything we do for Him. He seeks service rooted in genuine love. This is why the Apostle Paul instructs us:

"Let all that you do be done in love." (1 Corinthians 16:14)

Today, let us examine the mindset with which we serve in our churches. Even if we do not do it for money, if we serve for the sake of fame or to earn the high regard of others, we are no different from the Levites mentioned in this passage.

Whether it is for money, name, or fame—if these are our motives—God does not recognize our efforts. As today’s verse warns, the Lord of hosts is not pleased with such service. God accepts our actions only when they are carried out with true, godly love.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 2 : 25, 26 / 1 John 2:25-26

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1874

🔆 2026 மார்ச் 26, வியாழன்                

"நித்தியஜீவனை அளிப்பேன் என்பதே அவர் நமக்குச் செய்த வாக்குத்தத்தம். உங்களை வஞ்சிக்கிறவர்களைக் குறித்து இவைகளை உங்களுக்கு எழுதியிருக்கிறேன்." (1 யோவான்  2 : 25, 26)

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அளித்த முக்கியமான வாக்குறுதி நித்திய ஜீவன் எனும் நிலைவாழ்வைப்பற்றியது. இந்த உலகம் நிலையற்றது, நமது உறவுகள், சொந்தங்கள், பெயர், புகழ், அதிகாரம் பணம் என அனைத்தும், நமது உலக வாழ்வும்  நிலையற்றவைகள். ஆனால், நமது ஆன்மா நிலையானது. அது வாழ்வுபெறவேண்டும். முடிவில்லாத காலமாக நமது ஆன்மா வாழ்ந்திருக்கவேண்டுமானால் நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டு அவர் அளிக்கும் நித்திய ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. இல்லையானால் முடிவில்லா காலமும் அது நரக அக்கினிக்குள் நிம்மதியின்றித் தவிக்கவேண்டியதிருக்கும்.  

ஆனால் பெரும்பாலான கிறிஸ்தவ போதகர்கள் இதனைப்பற்றி போதிப்பதில்லை. இயேசு கிறிஸ்துவை உலக ஆசீர்வாதத்துக்கான ஒருவராகவே அவர்கள் போதிக்கின்றனர்.  இப்படிப் போதிப்பவர்கள் வஞ்சகர்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. இதனையே, "உங்களை வஞ்சிக்கிறவர்களைக் குறித்து இவைகளை உங்களுக்கு எழுதியிருக்கிறேன்" என்று யோவான் குறிப்பிடுகின்றார்.

"இறத்தல்" என்பதனை கிறிஸ்தவம் பொதுவாக ஆத்தும அழிவோடு ஒப்பிட்டுக் கூறுகின்றது. நமது ஆத்துமா நரகப் படுகுழிக்குள் செல்வதே கிறிஸ்தவம் கூறும் மரணம்.  அதுபோல இந்த ஆத்தும மரணத்துக்குத் தப்பித்து வாழ்தலே நித்திய ஜீவனை அடைந்துகொள்வது; அல்லது மரணத்தை வெல்லுதல். இதனை இயேசு கிறிஸ்து உயிருடன் உலகினில் வாழும்போதே பலமுறை எடுத்துக்கூறினார். லாசருவின் சகோதரி மார்த்தாளோடு பேசும்போது "இயேசு அவளை நோக்கி: நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன், என்னை விசுவாசிக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான்; உயிரோடிருந்து என்னை விசுவாசிக்கிறவனெவனும் என்றென்றைக்கும் மரியாமலும் இருப்பான்; இதை விசுவாசிக்கிறாயா என்றார்." ( யோவான் 11: 25, 26)

யூதர்களுக்கும் அவர் இதனை எடுத்துச் சொன்னார். "ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால், அவன் என்றென்றைக்கும் மரணத்தைக் காண்பதில்லை என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்." ( யோவான் 8: 51) ஆனால் யூதர்களுக்கு இயேசு கூறிய ஆவிக்குரிய சத்தியம் புரியவில்லை. அவர்கள் வெறும் உலக கண்ணோட்டத்துடன் மரணத்தைப் பார்த்தனர். 

"அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: நீ பிசாசுபிடித்தவனென்று இப்பொழுது அறிந்திருக்கிறோம்; ஆபிரகாமும் தீர்க்கதரிசிகளும் மரித்தார்கள். நீயோ: ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால் என்றென்றைக்கும் மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லை என்கிறாய்." ( யோவான் 8: 52) என்றார்கள். 

இன்றும் பலரும் இந்த யூதர்களின் மனநிலையில்தான் இருக்கின்றனர். எனவே, இயேசு கிறிஸ்துவால் அற்புதங்களை செய்யமுடியும், தங்கள் நோய்களைக் குணமாக்கமுடியும், தங்களுக்கு உலக ஆசீர்வாதங்களைக் கொடுக்கமுடியும் என்று நம்பினாலும் அவர்களிடம் நாம் நித்தியஜீவனைப்பற்றி பேசும்போது ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அல்லது, அதுபற்றிய அக்கறையில்லாதவர்களாக இருக்கின்றனர். 

அன்பானவர்களே, வேதாகமம் இயேசுவின் அற்புதங்களை நாம் அறிந்து அவைகளைப் பெறவேண்டும் என்பதற்காக எழுதப்படவில்லை. மாறாக, அவரை நாம் விசுவாசித்து அவர்மூலம் நித்திய ஜீவனைப் பெறவேண்டும் என்பதற்காகவே எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆம், "இயேசு தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்று நீங்கள் விசுவாசிக்கும்படியாகவும், விசுவாசித்து அவருடைய நாமத்தினாலே நித்தியஜீவனை அடையும்படியாகவும், இவைகள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன." ( யோவான் 20: 31) என்று வாசிக்கின்றோம். 

அற்பகால உலக ஆசீர்வாதமும் ஆத்தும மரணமுமா? நித்தியத்துக்கும் ஆத்துமா அழிவில்லாமல் தேவனோடு ஐக்கியமாக வாழும் நித்திய ஜீவனா? இந்த இரு வழிகளையும் தேவன் நம்முன் வைத்துள்ளார். தேர்வுசெய்யவேண்டியது நாம்தான். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation — No. 1874

March 26, 2026, Thursday

"This is the promise which He Himself made to us: eternal life. These things I have written to you concerning those who are trying to deceive you." (1 John 2:25-26)

The most significant promise offered by the Lord Jesus Christ concerns eternal life. This world is inherently unstable; our relationships, possessions, reputation, power, and wealth—even our very lives on earth—are temporary. However, our soul is eternal. For our soul to truly live for all eternity, it is essential that we are united with Christ and receive the eternal life He offers. Without this, the soul faces an eternity of unrest within the fires of hell.

Unfortunately, many modern preachers fail to teach this truth. Instead, they present Jesus Christ merely as a means to obtain worldly blessings. Today’s meditation verse warns that those who teach such things are deceivers. This is why John writes, "These things I have written to you concerning those who are trying to deceive you."

In a Christian context, "death" is often equated with the destruction of the soul. True death is the soul descending into the abyss of hell. Conversely, escaping this spiritual death and living forever is what it means to attain eternal life or to "conquer death." Jesus emphasized these many times during His earthly ministry. While speaking to Martha, the sister of Lazarus, He said:

"Jesus said to her, 'I am the resurrection and the life; he who believes in Me will live even if he dies, and everyone who lives and believes in Me will never die. Do you believe this?'" (John 11:25-26)

He shared this same truth with the Jews, saying:

"Truly, truly, I say to you, if anyone keeps My word, he will never see death." (John 8:51)

However, the Jews did not grasp the spiritual truth Jesus was presenting. They viewed death through a purely worldly lens and responded:

"The Jews said to Him, 'Now we know that You have a demon. Abraham died, and the prophets also; and You say, "If anyone keeps My word, he will never taste of death." (John 8:52)

Even today, many people share the mindset of those Jews. While they may believe that Jesus Christ can perform miracles, heal their diseases, and grant them worldly prosperity, they remain indifferent or resistant when spoken to about eternal life.

Beloved, the Bible was not written simply so we could learn about Jesus’ miracles to claim them for ourselves. Rather, it was written so that we might believe in Him and receive eternal life through Him. As we read:

"...but these have been written so that you may believe that Jesus is the Christ, the Son of God; and that believing you may have life in His name." (John 20:31)

The choice is before us: Will we choose fleeting worldly blessings followed by spiritual death? Or will we choose eternal life, where the soul lives in unending fellowship with God? He has set these two paths before us; the choice is ours to make.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                     

🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 3: 7 / Philippians 3:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1873

🔆 2026 மார்ச் 25, புதன்               

"ஆகிலும், எனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவைகளோ அவைகளைக் கிறிஸ்துவுக்காக நஷ்டமென்று எண்ணினேன்." ( பிலிப்பியர் 3: 7)

இந்த உலகத்தில் சிலவேளைகளில் நாம் குறிப்பிட்டச் சில காரியங்கள்மேல் ஆசைப்படுவதுண்டு. அவை கிடைக்காமல் போகும்போது மனதுக்கு வருத்தமாக இருக்கும். ஆனால் பல ஆண்டுகள் கழிந்தபின் நாம் அதனைவிட மேலான ஒன்றினைப் பெறும்போது, முன்பு நாம் ஆசைப்பட்டது கிடைக்காமல் போனது நல்லதுதான் என்று எண்ணத் தோன்றும். குறிப்பாகப் பிள்ளைகளுக்குத்  திருமண வரன் தேடும்போது நாம் சிறப்பானது எனக்கருத்தும் ஒரு வரன் தவறிப்போகும்போது நாம் வருத்தப்படலாம் ஆனால், பிற்பாடு அதனைவிடச் சிறப்பான வரன் அமைவதுண்டு.

இதுபோலவே சில வேளைகளில் நம்மிடம் இருந்த குறையே நமக்கு நன்மையாக மாறிவிடுவதுண்டு. எனக்குத் தெரிந்த நண்பர் ஒருவரது மகன் சரியாகப் படிப்பதில்லை. அவர் மகனைக்குறித்து அடிக்கடி  கவலைப்படுவார். இப்படியிருக்கும்போது ஒரு விபத்தில் மகனது  காலில் அடிபட்டுச் சிறிது ஊனமானது. இப்போது மகனைக்குறித்த அவரது கவலை மேலும் அதிகரித்தது. ஆனால், அந்த ஊனமே அவனுக்கு நல்ல வேலை கிடைக்கக் காரணமாக அமைந்துவிட்டது. ஆம், உடல் ஊனமுற்றோருக்கான சலுகைமூலம் அவன் நல்ல ஒரு வேலையில் சேர்ந்துவிட்டான்.  அவன் நல்ல உடல் தகுதியுடன் இருந்திருந்தால் அவனது குறைந்த மதிப்பெண்ணுக்கு அந்த வேலை கிடைத்திருக்காது. 

 

நல்ல நிலையிலிருந்த காலில் சிறிது குறைவு ஏற்பட்டு அந்த மகன் சிறப்பான வேலைவாய்ப்பைப் பெற்றது போலவே அப்போஸ்தலரான பவுல் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அடைந்துகொள்ள தனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவைகளோ அவைகளை நஷ்டமென்று எண்ணினேன் என்கின்றார். மிகப்பெரிய செல்வந்தனாகவும் உயர் பதவியிலும் இருந்த பவுல் அப்போஸ்தலர் தான் அறிந்துகொண்ட கிறிஸ்துவை அடைந்துகொள்ள அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு அவருக்கு மெய்யான ஊழியனாக மாறினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவின் அன்பை முழுமையாக நாம் அனுபவித்து மகிழ நாம் சில காரியங்களை விட்டுவிடவேண்டியிருக்கிறது. எனக்கு உலகில் மிகப்பெரிய பதவியும் வேண்டும், செல்வமும் புகழும் வேண்டும் அதே வேளையில் கிறிஸ்துவும் எனக்கு வேண்டும் என்பவர்கள் அவரை வாழ்வில் அனுபவிக்கமுடியாது; அடையவும் முடியாது. நமது பலவீனமான வாழ்க்கைமூலம்தான் நாம் அவரது பலத்தை உணரமுடியும்; அவரது அன்பை அனுபவிக்கமுடியும்.

மட்டுமல்ல, பலவிதங்களில் பலவீனமாய் இருந்து நாம் அறிந்து மகிழும் கிறிஸ்து அனுபவத்தை செழிப்பாக வாழ்பவர்களிடம் கூறும்போது அவர்களுக்கு அது புரியாது.  காரணம், அவர்கள் செழிப்புதான் தேவ ஆசீர்வாதம் என்று எண்ணிக்கொண்டு வாழ்பவர்கள். பத்துபேர்களை அடித்து வீழ்த்தக்கூடிய பலமுள்ள ஒருவன் சாதிப்பதைவிட பலமற்ற ஒருவன் பெரிதாகச்  சாதிப்பது அனைவராலும் பாராட்டப்படுமல்லவா? 

அப்போஸ்தலரான பவுலிடம் தேவன் இதுகுறித்துப் பேசியதை அவர்,  "என் கிருபை உனக்குப்போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும் என்றார். ஆகையால், கிறிஸ்துவின் வல்லமை என்மேல் தங்கும்படி, என் பலவீனங்களைக்குறித்து நான் மிகவும் சந்தோஷமாய் மேன்மைபாராட்டுவேன்." (2 கொரிந்தியர் 12: 9) என்று கூறுகின்றார். 

மேலும், "அந்தப்படி நான் பலவீனமாயிருக்கும்போதே பலமுள்ளவனாயிருக்கிறேன்; ஆகையால் கிறிஸ்துவினிமித்தம் எனக்கு வரும் பலவீனங்களிலும், நிந்தைகளிலும், நெருக்கங்களிலும், துன்பங்களிலும், இடுக்கண்களிலும் நான் பிரியப்படுகிறேன்." (2 கொரிந்தியர் 12: 10) என்கின்றார். இது வெறுமனே வாசிக்க வேண்டிய வசனமல்ல, நாம் அனுபவிக்கவேண்டிய ஆவிக்குரிய வசனம். இந்த உலகில் ஏதாவது ஒன்றில் குறைவுள்ளவர்களாக இருப்பீர்களென்றால் கிறிஸ்துவுக்குள் மகிழ்ச்சிகொள்ளுங்கள். கிறிஸ்து உங்களோடு இருப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳                                             📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1873

🔆 Wednesday, March 25, 2026

"But whatever things were gain to me, those things I have counted as loss for the sake of Christ." (Philippians 3:7)

In this world, we sometimes set our hearts on specific things. When we fail to obtain them, we feel deep sorrow. However, years later, when we receive something far better, we realize that it was actually for our good that our previous desires were not fulfilled. For instance, when seeking a marriage proposal for our children, we might grieve if a prospect we considered "the best" falls through. Yet, quite often, an even better match is found later on.

Similarly, there are times when our very limitations turn into our greatest blessings. I know a friend whose son struggled with his studies, causing his father constant worry. During this time, the son met with an accident that resulted in a minor physical disability in his leg. The father’s anxiety only deepened. Surprisingly, that very disability became the reason he secured a good job. Through the quota for the physically challenged, he gained employment that his low academic grades otherwise would not have qualified him for.

Just as that son secured a wonderful career opportunity despite—and because of—his physical limitation, the Apostle Paul says that for the sake of gaining Christ, he counted as loss all the things that were once gain to him. Paul, who held a high position and possessed great status, left everything behind to become a true servant of the Christ he had come to know.

Dearly beloved, to fully experience and rejoice in the love of Christ, we must be willing to let go of certain things. Those who insist on having worldly status, wealth, and fame while also wanting Christ cannot truly experience or attain Him in their lives. It is often through our weak and humble state that we sense His strength and experience His love most deeply.

Furthermore, when we share our experience of finding joy in Christ through our weaknesses with those who live in worldly prosperity, they may not understand. This is because they equate material prosperity alone with God's blessing. However, is it not true that a great achievement by a person lacking physical strength is admired far more than the same feat accomplished by a powerful warrior?

Regarding this, God spoke to the Apostle Paul, who recorded:

“And He has said to me, ‘My grace is sufficient for you, for power is perfected in weakness.’ Most gladly, therefore, I will rather boast about my weaknesses, so that the power of Christ may dwell in me.” (2 Corinthians 12:9, NASB)

He continues:

“Therefore, I am well content with weaknesses, with insults, with distresses, with persecutions, with difficulties, for Christ’s sake; for when I am weak, then I am strong.” (2 Corinthians 12:10, NASB)

These are not merely verses to be read; they are spiritual truths to be experienced. If you find yourself lacking in some area of this world, rejoice in Christ. Christ will be with you.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - உபாகமம் 32: 11, 12 / Deuteronomy 32:11-12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1872

🔆 2026 மார்ச் 24, செவ்வாய்              

"கழுகு தன் கூட்டைக் கலைத்து, தன் குஞ்சுகளின்மேல் அசைவாடி, தன் செட்டைகளை விரித்து, அவைகளை எடுத்து, அவைகளைத் தன் செட்டைகளின்மேல் சுமந்துகொண்டு போகிறதுபோல, கர்த்தர் ஒருவரே அவனை வழிநடத்தினார், அந்நிய தேவன் அவரோடே இருந்ததில்லை." ( உபாகமம் 32: 11, 12)

இன்றைய தியான வசனத்தை வாசித்தப்பின் கழுகுகளைக்குறித்து மேலும் அறிந்தால் நல்லது என்று தோன்றியது. வலைத்தளத்தில் கழுகுகளைக்குறித்துத் தேடியபோது  ஒரு செய்தி இந்த வசனத்துக்குப் பொருந்துவதாக இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தேன். 

கழுகுக் குஞ்சுகள் சிறகுமுளைத்து பறக்கும் காலம் வரும்போது அவை எளிதில் தங்களது கூடுகளைவிட்டு வெளிவருவதில்லை. தாய்க்கழுகு கொண்டு வரும் உணவையே அவை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும். குஞ்சுகள் இப்படியே இருந்தால் நல்லதல்ல என்பது தாய்க் கழுகுக்குத் தெரியும். எனவே அது குஞ்சுகளை வெளியேற்ற, குஞ்சுகள் இருக்கும் கூட்டினைத் தனது அலகினால் கொத்திக்  கலைத்துவிடும். இப்போது குஞ்சுகளுக்குத் தங்கியிருக்கக் கூடு இல்லாமல்போகும். 

அப்போது அவை வேறு வழியின்றி தாய்க் கழுகை நோக்கிப்பார்க்கும். தாய்க் கழுகு குஞ்சுகளைத் தனது முதுகின்மேல்  அமரவைத்து உயரமாகப் பறந்து, குறிப்பிட்ட உயரம் வந்ததும் அவைகளைக்  கீழே தள்ளிவிடும். வேறு வழியின்றி குஞ்சுகள்  சிறகினை அடித்துப் பறக்க முயலும். தாய்க் கழுகு குஞ்சுகளைக் கவனமாகப் பார்த்துத் தனது சிறகினால் அவ்வப்போது தாங்கிக்கொள்ளும். 

ஆம் அன்பானவர்களே, யாக்கோபைத் தேவன் இப்படித்தான் தாங்கினார் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. "கர்த்தர் ஒருவரே அவனை வழிநடத்தினார், அந்நிய தேவன் அவரோடே இருந்ததில்லை" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. இதற்கு முந்தின வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம், "பாழான நிலத்திலும் ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான அவாந்தர வெளியிலும் அவர் அவனைக் கண்டுபிடித்தார், அவனை நடத்தினார், அவனை உணர்த்தினார், அவனைத் தமது கண்மணியைப் போலக் காத்தருளினார்." ( உபாகமம் 32: 10) என்று. 

யாக்கோபை வழிநடத்திய தேவன் இன்றும் மாறாதவராகவே இருக்கின்றார். நமது இன்றைய வாழ்க்கை பாழான நிலம் போலவும், ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான அவாந்தர வெளிபோலவும் இருக்கலாம். ஆனால் கழுகு தன் கூட்டைக் கலைத்து, தன் குஞ்சுகளின்மேல் அசைவாடி, தன் செட்டைகளை விரித்து, அவைகளை எடுத்து, அவைகளைத் தன் செட்டைகளின்மேல் சுமந்துகொண்டு போகிறதுபோலக் கர்த்தர் நம்மிடம் செயல்புரிந்து நம்மைத் தாங்கி நடத்துவார். 

தாய்க் கழுகு கூட்டினைக் கலைக்கும்போது குஞ்சுகளுக்குக் கவலையாகத்தான் இருக்கும். அமைதியாக இருந்து  வேளாவேளைக்கான உணவினை உண்டுவந்த குஞ்சுகள் இந்தத் துன்பத்தைத் தாங்கியாகவேண்டும். அதுபோல, உயரத்திலிருந்து தாய்க் கழுகு குஞ்சுகளை கீழே தள்ளும்போது அவைகளுக்குத் தாய்க் கழுகு தங்களிடம் கொடுமையாக நடப்பதுபோலத் தெரியும்.  ஆம், நமது வாழ்விலும் தேவன் இதுபோலச் சில காரியங்களை செய்கின்றார். அது நமது நன்மைக்காகவே என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்வோமானால் கலக்கமடையாமல் இருப்போம். 

கூடு கலைக்கப்படுவதுபோலவும், உயரத்திலிருந்து தள்ளிவிடப்படுவதுபோலவும் நமது வாழ்வில் பலவேளைகளில் துன்பங்கள் ஏற்படலாம். ஆனால் நாம்  தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழும்போது அப்படி நிகழுமானால் கர்த்தர் நம்மேல் கண்வைத்துள்ளார் என்று பொருள். விசுவாசக் கண்கொண்டு பார்ப்போமானால் தாய்க் கழுகு அருகினில் செட்டைகளை விரித்து அசைவாடுவதைக் காணும் குஞ்சுகளைப்போல நாமும் அவரது பிரசன்னத்தைக் கண்டுணர முடியும். கூடு கலைக்கப்பட்டு, கைவிடப்பட்டதுபோல இருப்பதால்தான் கழுகுக் குஞ்சுகள் அடுத்த வாழ்க்கை நிலைக்குத் தயாராகின்றன.

ஆம், இதுபோலவே கர்த்தர் நம்மிடம் செயல்புரிகின்றார் என்பதனை துன்பவேளைகளில் நாம் மறந்திடக்கூடாது. "நீதிமானுக்கு வரும் துன்பங்கள் அநேகமாயிருக்கும், கர்த்தர் அவைகளெல்லாவற்றிலும் நின்று அவனை விடுவிப்பார்." ( சங்கீதம் 34: 19)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳                                                          📖 AATHAVAN Bible Meditation - No. 1872

🔆 Tuesday, March 24, 2026

"Like an eagle that stirs up its nest, that hovers over its young, He spread His wings and caught them, He carried them on His pinions. The Lord alone guided him, and there was no foreign god with him." (Deuteronomy 32:11-12)

After reading today’s meditation verse, I felt it would be good to learn more about eagles. While searching online, I found a fact about eagles that perfectly aligns with this scripture.

When the time comes for eaglets to grow feathers and fly, they do not easily leave their nests. They simply wait for the food brought by the mother eagle. The mother eagle knows that it is not good for the chicks to remain this way forever. Therefore, to force them out, she uses her beak to peck at and stir up (disturb) the nest where the chicks reside. Now, the chicks find themselves without a stable place to stay.

At that moment, having no other choice, they look toward the mother eagle. The mother eagle lets the chicks sit on her back, flies high into the air, and upon reaching a certain height, she drops them. With no other option, the chicks struggle and flap their wings, attempting to fly. The mother eagle watches them intently and catches them upon her wings from time to time to support them.

Yes, dear ones, today’s meditation verse tells us that God sustained Jacob in this very same way. The scripture says, "The Lord alone guided him, and there was no foreign god with him." In the preceding verse, we read:

"He found him in a desert land, and in the howling waste of a wilderness; He encircled him, He cared for him, He guarded him as the apple of His eye." (Deuteronomy 32:10)

The God who guided Jacob remains unchanging today. Our life today might feel like a desert land or a howling, empty wilderness. However, just as an eagle stirs up its nest, hovers over its young, spreads its wings to take them, and carries them on its pinions, the Lord will act in our lives to sustain and lead us.

When the mother eagle stirs up the nest, the chicks surely feel distressed. The chicks, who were living peacefully and eating their meals on time, must endure this hardship. Similarly, when the mother eagle pushes them down from a great height, it might seem to the chicks as though she is acting cruelly toward them. Yes, God performs similar actions in our lives as well. If we realize that this is for our own good, we will not be troubled.

Just like the stirring of a nest or being pushed from a height, many troubles may arise in our lives. But if such things happen while we are living in a way pleasing to God, it means the Lord has His eye upon us. If we look through the eyes of faith, we can sense His presence, just as the chicks see the mother eagle hovering nearby with spread wings. It is only because the nest is stirred and they feel "abandoned" that the eaglets become prepared for the next stage of their lives.

"Many are the afflictions of the righteous, but the Lord delivers him out of them all." (Psalm 34:19)

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                 

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 13: 26, 27 / Luke 13:26–27

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1871

🔆 2026 மார்ச் 23, திங்கள்             

"அப்பொழுது நீங்கள்: உம்முடைய சமுகத்தில் போஜனபானம்பண்ணினோமே, நீர் எங்கள் வீதிகளில் போதகம்பண்ணினீரே என்று சொல்லுவீர்கள். ஆனாலும் அவர்: நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன், அக்கிரமக்காரராகிய நீங்களெல்லாரும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள் என்று சொல்வார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்."( லுூக்கா 13: 26, 27)

வெளியரங்கமான பக்திச் செயல்பாடுகள் பல நம்மிடம் இருந்தாலும் மனம் திரும்பாத வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் அவை அனைத்தும் தேவனுக்குமுன் அர்த்தமில்லாதவை என்பதனை இன்றைய தியான வசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்து குறிப்பிடுகின்றார்.

இந்த வசனத்தின்மூலம் அவர் நமக்கு முக்கியமான ஒரு காரியத்தை உணர்த்துகின்றார். நாம் தினசரி ஆலய வழிபாடுகளில் கலந்துகொள்ளலாம், நமது ஊருக்கு அருகில் நடக்கும் நற்செய்திக் கூட்டங்களிலெல்லாம் பங்கெடுக்கலாம், அங்கு ஊழியர்கள் பேசும் பேச்சுக்களைக் குறிப்புகளாக நோட்டில் எழுதியெடுக்கலாம், மற்றவர்களையும் ஊக்கப்படுத்தி அத்தகையக் கூட்டங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லலாம். ஆனால் இத்தகைய செயல்கள் மட்டும் நம்மைப் பரலோகத்துக்கு உரிமையாளர்களாக மாற்றாது என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறுகின்றார்.

ஆராதனைகளில் கலந்துகொண்டாலும், நற்செய்திக் கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு, கர்த்தருக்கு ஊழியம் செய்கிறேன் எனக் கூறிக்கொண்டு நாம் இந்த உலகத்தில் பல்வேறு செயல்பாடுகளைச் செய்தாலும், நமது வாழ்க்கையில் தேவன் விரும்பும் கனிகள் இல்லையானால் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பு நாளின்போது நாம் அவர்முன் தைரியமாக நிற்கமுடியாது. இதனை, பரலோகத்தின் வாசல்கள் அடைக்கப்பட்டபின்னர் நடக்கும் சம்பவமாக இயேசு கிறிஸ்து உவமையாகக் கூறினார்.

இன்றைய தியான வசனத்தின் முந்தின வசனமுதல் தொடர்ந்து வாசிப்போமானால், "வீட்டெஜமான் எழுந்து, கதவைப் பூட்டினபின்பு, நீங்கள் வெளியே நின்று: ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, எங்களுக்குத் திறக்கவேண்டுமென்று சொல்லிக் கதவைத் தட்டும்போது, அவர் பிரதியுத்தரமாக: நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுவார். அப்பொழுது நீங்கள்: உம்முடைய சமுகத்தில் போஜனபானம்பண்ணினோமே, நீர் எங்கள் வீதிகளில் போதகம்பண்ணினீரே என்று சொல்லுவீர்கள். ஆனாலும் அவர்: நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன், அக்கிரமக்காரராகிய நீங்களெல்லாரும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள் என்று சொல்வார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்."( லுூக்கா 13: 25 - 27) என்று கூறப்பட்டுள்ளதை நாம் காணலாம்.

இயேசு கிறிஸ்து கூறும் இந்த உவமையில், "உம்முடைய சமுகத்தில் போஜனபானம்பண்ணினோமே", என்பது ஆராதனைகளில் கலந்துகொண்டு நற்கருணை உட்கொள்வதையும் "நீர் எங்கள் வீதிகளில் போதகம்பண்ணினீரே" என்பது ஆங்காங்கே நடைபெறும் பல்வேறு சுவிசேஷக் கூட்டங்களிலும் ஜெபக்கூட்டங்களில் பங்குபெறுவதையும் குறிக்கின்றது. சுருக்கமாக, இத்தகைய நமது செயல்பாடுகளை தேவனுக்கு எடுத்துச்சொல்லி நாம் இறுதிநாளில் தேவனது இரக்கத்தைப் பெறமுடியாது என்கின்றார் இயேசு கிறிஸ்து.

தேவன் நமது பக்திச் செயல்பாடுகளையல்ல, மாறாக நமது மாறுபட்ட வாழ்கையினைப் பார்க்கின்றார். நமது உடலும் மனமும் செய்வதை யல்ல, ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் எப்படி கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தோம் என்பதையே அவர் பார்க்கின்றார். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "ஆனபடியால், கிறிஸ்து இயேசுவுக்குட்பட்டவர்களாயிருந்து, மாம்சத்தின்படி நடவாமல் ஆவியின்படியே நடக்கிறவர்களுக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை." ( ரோமர் 8: 1) என்று கூறுகின்றார்.

ஆம், மாம்சத்தின்படி நடவாமல் ஆவியின்படியே நடக்கிறவர்களுக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை. நாம் 100 சதவிகிதம் மற்ற உலகமனிதர்களைப்போல வாழ்ந்துவிட்டு நம்மை அவருக்கு உகந்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ள முடியாது. அப்படி இருப்போமானால் அவர் இறுதிநாளில் நம்மைப்பார்த்தும், "நீங்கள் எவ்விடத்தாரோ, உங்களை அறியேன்" என்பார். ஒன்றிரெண்டு ஆராதனை முறைகளைக் கைக்கொள்வதைவிட ஆவியின்படி வாழ முயற்சியெடுப்போம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation — No. 1871

🔆 Monday, March 23, 2026

"Then you will begin to say, ‘We ate and drank in Your presence, and You taught in our streets’; and He will say, ‘I tell you, I do not know where you are from; depart from Me, all you evildoers.’" (Luke 13:26–27)

In today's meditation verse, Jesus Christ points out that even if we have many outward acts of piety, they are all meaningless before God if we live a life without repentance.

Through these words, He makes us realize a vital truth. We may attend daily church services, participate in every gospel meeting held near our towns, take diligent notes on what the ministers speak, and even encourage and lead others to such gatherings. However, Jesus warns that these actions alone do not make us inheritors of the Kingdom of Heaven.

Though we participate in worship, attend gospel meetings, and involve ourselves in various activities claiming to serve the Lord, we cannot stand boldly before Him on the final Day of Judgment if the fruits God desires are missing from our lives. Jesus spoke of this through a parable describing what happens after the gates of heaven are shut.

If we read the verses leading up to today's passage, we see the sequence of events:

"Once the head of the house gets up and shuts the door, and you begin to stand outside and knock on the door, saying, ‘Lord, open up to us!’ then He will answer and say to you, ‘I do not know where you are from.’ Then you will begin to say, ‘We ate and drank in Your presence, and You taught in our streets’; and He will say, ‘I tell you, I do not know where you are from; depart from Me, all you evildoers.’" (Luke 13:25–27)

In this parable, the phrase "We ate and drank in Your presence" refers to participating in worship and partaking in the Holy Communion. The phrase "You taught in our streets" refers to our participation in various gospel and prayer meetings held in different places. In short, Jesus Christ explains that we cannot obtain God's mercy on the final day simply by presenting these outward activities to Him.

God does not look at our religious performances; rather, He looks for a transformed life. He does not merely observe what our body and mind do, but examines how we are spiritually connected with Christ. This is why the Apostle Paul says:

"Therefore, there is now no condemnation for those who are in Christ Jesus." (Romans 8:1)

Indeed, there is no condemnation for those who do not walk according to the flesh but according to the Spirit. We cannot live 100% like the people of this world and still claim to be acceptable to Him. If we remain in that state, He will look at us on the final day and say, "I do not know where you are from." Rather than merely observing a few rituals, let us strive to live according to the Spirit.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - 2 நாளாகமம் 19: 7 / 2 Chronicles 19:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1870

🔆 2026 மார்ச் 22, ஞாயிறு             

"ஆதலால் கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் உங்களிடத்தில் இருக்கக்கடவது, எச்சரிக்கையாயிருந்து காரியத்தை நடத்துங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை, பரிதானமும் அவரிடத்திலே செல்லாது என்றான்." (2 நாளாகமம் 19: 7)

கடவுளுக்குப் பயந்து உண்மையாக நீதிவழங்கும் நீதிபதிகள் வெகுவாகக் குறைந்துபோய்விட்டனர். பணத்துக்கும் அதிகாரத்துக்கும் பயந்து அல்லது  அடிமையாகி நீதியைப் புரட்டும் நீதிபதிகளை நாம் பரவலாகப் பார்க்கின்றோம். இது இன்று நேற்றல்ல, மூவாயிரம் நாலாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன்பே நடக்கும் செயல்தான். 

எனவேதான் யூதாவின் இராஜாவாகிய யோசாபாத் தான் நியமித்த நியாயாதிபதிகளுக்கு இந்த அறிவுரையைக் கூறுகின்றான். யோசபாத் யூதாவின் நகரங்களில் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் நியாயாதிபதிகளை பதவியில் வைத்து அவர்களுக்கு இந்த அறிவுரையினைக் கூறுகின்றான்.  இதனை நாம்:- 

"அவன் யூதாவின் அரணான பட்டணங்களாகிய ஒவ்வொரு பட்டணத்திலும் நியாயாதிபதிகளை வைத்து, அந்த நியாயாதிபதிகளை நோக்கி: நீங்கள் செய்கிற காரியத்தைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; நீங்கள் மனுஷனுடைய கட்டளையினால் அல்ல, கர்த்தருடைய கட்டளையினால் நியாயம் விசாரிக்கிறீர்கள்; நியாயம் விசாரிக்கிற விஷயத்திலே அவர் உங்களுடனே இருக்கிறார்." (2 நாளாகமம் 19: 5, 6)  என்றான் என்று வாசிக்கின்றோம். 

தொடர்ந்து அவன் அவர்களைப்பார்த்து, உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை, பரிதானமும் அவரிடத்திலே செல்லாது என்றான். அதாவது நீங்கள் இன்று பரிதானம் வாங்கித்  தீர்ப்புச் சொல்வதுபோல இறுதி நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் தேவனிடம் பரிதானம் கொடுத்து உங்களுக்கேற்ற தீர்ப்பினைப் பெறமுடியாது எனவே எச்சரிக்கையாக இருங்கள் என்று கூறுகின்றான்.  

இதனை வாசிக்கும் அன்பானவர்களே, "நான்தான் நீதிபதி இல்லையே?" என்று நீங்கள் ஒருவேளை எண்ணலாம்.   ஆனால் நமது வாழ்க்கையில் நமது வீடுகளில் நாம் செய்யும் காரியங்களுக்கும் இந்த வசனம் பொருந்தும் என்பதனை மறந்துவிடக்கூடாது. அதிக வரதட்சணைக் கொண்டுவந்த மருமகளை ஒருவிதமாகவும் மற்ற மருமகளை அற்பமாகவும் நடத்துவோமென்றால் நாம்  முகதாட்சணியம் பார்க்கின்றோம் என்று பொருள். 

பெற்ற மகளுக்கு ஒரு நியாயம், மருமகளுக்கு ஒரு நியாயம் என்று குடும்பத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்போமானால் நமக்கும் இந்த எச்சரிப்பைத் தேவன் கொடுக்கின்றார். குடும்பத்தில் ஒரு மகனைவிட, மகளைவிட  மற்ற மகனை,  மகளை வித்தியாசமாக நடத்துவது,  சொத்துக்களைப் பகிர்ந்துகொடுப்பதில் தனக்குப் பிடித்த மகனுக்கும் மகளுக்கும்  பாரபட்சம் பார்ப்பது இவைகளைத் தேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். 

ஆவிக்குரிய சபைகளுக்குச் சென்று, பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்துள்ளேன் எனத் துள்ளிக்குதித்து அந்நியபாஷை பேசும் ஒருவரது குடும்பத்தில்கூட இத்தகைய நிலை இருப்பதை அந்தக் குடும்பத்துச் சகோதரன் என்னிடம்கூறி வருத்தப்பட்டார். இத்தகைய மனிதர்களுக்குத் தேவன் எச்சரிக்கையாக இந்தச் செய்தியைக் கொடுக்கின்றார். 

கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயம் உங்களிடத்தில் இருக்கக்கடவது, எச்சரிக்கையாயிருந்து காரியத்தை நடத்துங்கள்; உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திலே அநியாயமும் முகதாட்சிணியமும் இல்லை. "நீ எந்த அளவையால் அளப்பாயோ அதே அளவையால் உனக்கும் அளக்கப்படும்" (மத்தேயு 7:2) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1870    🔆 Sunday, March 22, 2026

"Now then let the fear of the Lord be upon you; be very careful what you do, for the Lord our God will have no part in unrighteousness or partiality or the taking of a bribe." — 2 Chronicles 19:7

Judges who fear God and provide true justice have become significantly rare. We frequently see judges who, out of fear or enslavement to money and power, pervert justice. This is not a new phenomenon; it has been happening for three or four thousand years.

It was for this reason that Jehoshaphat, King of Judah, gave specific counsel to the judges he appointed. He stationed judges in every fortified city of Judah and instructed them as follows:

"He said to the judges, 'Consider what you are doing, for you do not judge for man but for the Lord who is with you when you render judgment.'" — 2 Chronicles 19:6 (NASB)

He continued by reminding them that there is no injustice, partiality, or bribery with the Lord our God. In other words, he warned them: "Just as you might take a bribe today to deliver a verdict, you will not be able to offer a bribe to God on the Final Judgment Day to secure a favourable verdict for yourself. Therefore, be careful."

Beloved readers, as you read this, you might think, "But I am not a judge." However, we must not forget that this verse applies equally to the things we do in our personal lives and within our homes.

If we treat a daughter-in-law who brought a large dowry one way, and treat another daughter-in-law with contempt, it means we are practicing partiality.

If we have one rule for our biological daughter and a different rule for our daughter-in-law, God is directing this warning toward us.

God is watching when we treat one son or daughter differently than the others, or when we show bias toward a "favourite" child while dividing inheritance or property.

I recently spoke with a brother who expressed deep sadness regarding his own family. Even in families where members attend spiritual churches, claim to be filled with the Holy Spirit, and speak in tongues, such unfairness exists. God gives this message as a stern warning to such individuals.

Let the fear of the Lord be upon you. Be careful in how you conduct your affairs, for there is no unrighteousness or partiality with the Lord your God. As the Lord says: "By your standard of measure, it will be measured to you" (Matthew 7:2).

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                        

🦋 Meditation verse - ஓசியா 13: 5, 6 / Hosea 13:5-6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1869

🔆 2026 மார்ச் 21, சனி            

"நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன். தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்." ( ஓசியா 13: 5, 6)

மனிதர்களது நன்றிமறந்த குணத்தைக்குறித்து தேவன் வேதனையுடன் கூறும் வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம். 

இன்றும் நாம் நமது வாழ்வில் இப்படி நன்றிமறந்த மக்களைச் சந்தித்திருப்போம். தங்களது இக்கட்டான வேளைகளில் நம்மிடம் உதவிவேண்டி வரும் சிலர் பிற்பாடு அவர்களது வாழ்க்கையில் மாறுதல் ஏற்பட்டுச் செழிப்பைக் காணும்போது நாம் உதவியதை மறந்துவிடுவார்கள். மட்டுமல்ல, சிலவேளைகளில் நமக்கு எதிராகவும் செயல்படுவார்கள். இப்படிச் செய்வது நமக்கு மனவேதனையைத் தருமல்லவா?

இதுபோலவே, எகிப்தியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட இஸ்ரவேலர் வானந்தரம் வழியாக கானானை நோக்கி மோசேயால் வழிநடத்தப்பட்டனர். அந்த வனாந்தரத்தில் தேவன் பல்வேறு அதிசயங்களைச்  செய்து அவர்களை வழிநடத்தி கானானுக்குள் கொண்டு சேர்த்தார். கானானின் செழிப்பை அவர்கள் அனுபவித்தனர். ஆனால், பிற்பாடு தங்களை இக்கட்டான நிலையிலிருந்து மீட்டு வழிநடத்திய மெய்யான தேவனைப் புறக்கணித்து பிற தெய்வங்களை வழிபடத்துவங்கினர். 

இதனையே தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தில், தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள் என்கின்றார். குறிப்பாக யோசுவாவின் காலத்துக்குப்பின் இஸ்ரவேலர் இப்படி மாறிப்போனார்கள். 

"அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரர் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்து, பாகால்களைச் சேவித்து, தங்கள் பிதாக்களை எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தரை விட்டு, தங்களைச் சுற்றிலும் இருக்கிற ஜனங்களுடைய தேவர்களாகிய அந்நிய தேவர்களைப் பின்பற்றிப்போய், அவர்களைப் பணிந்துகொண்டு, கர்த்தருக்குக் கோபமூட்டினார்கள்." ( நியாயாதிபதிகள் 2: 11, 12)

இன்றும் இதுபோலவே பல கிறிஸ்தவர்கள் இருக்கின்றனர். தங்களது வாழ்க்கையில் இக்கட்டுகளும், துன்பங்களும், நோய்களும் ஏற்படும்போது பல்வேறு பக்திக் செயல்பாடுகளிலும் ஜெபங்களிலும் ஈடுபடுகின்றனர். பல்வேறு ஊழியர்களைத்தேடி அவர்கள் நடத்தும் ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு தேவனை ஆராதிக்கின்றனர். தேவனுக்கு ஏற்றதாக தங்களது பல செயல்பாடுகளை மாற்றிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், தேவனிடம் தங்கள் மன்றாடியதைப் பெற்றுக்கொண்டபின்னர் மாறிப்போகின்றனர்.  பலவேளைகளில் தங்களுக்கு தேவன் செய்த அதிசயத்தை மேடையிலேறி சாட்சியாக அறிவிப்பதோடு தங்களது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்கின்றனர். 

இத்தகைய குணத்தையே, "தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. தேவனிடமிருந்து குறிப்பிட்ட உதவி கிடைக்கும்வரை அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துவிட்டு  பின்னர் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவதை தேவன் விரும்புவதில்லை. 

"எங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டத் துன்பங்களைத் தேவன் மாற்றியபின் நாங்கள் மாறிவிட்டோம், நாங்கள் இன்று ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில்தான் கலந்துகொள்கின்றோம்" எனப் பலர்  கூறுவதுண்டு. ஆனால் அன்பானவர்களே, தொடர்ந்து ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்வதல்ல; மாறாக, நாம் நமது வாழ்க்கையினை ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையாக மாற்றியிருக்கின்றோமா என்பதுதான் முக்கியம்.  மற்றவர்களிலிருந்து மாறுபட்ட வாழ்க்கையினையும் மாறுபட்டக் குணத்தையும்  தேவன் நம்மிடம் விரும்புகின்றாரேத்தவிர மாறுபட்ட ஆராதனை முறையையல்ல.  

இப்படி நாம் நம்மை மாற்றாமல்; நமது குணங்களை ஆவிக்குரியதாக மாற்றாமல்,  வெறும் ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக இருப்போமானால் தேவன் நம்மைப்பார்த்தும் இப்படித்தான் வேதனையுடன்  "அவர்கள் மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று கூறுவார்.  நமது வறட்சியான வாழ்க்கைச் சூழலில் நமக்கு உதவிய தேவனைக் காலமெல்லாம் மறக்காமல் மெய்யான ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக அல்ல; மாறாக ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்வோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation — No. 1869

Saturday, March 21, 2026

"It was I who knew you in the wilderness, In the land of highest drought. As they had their pasture, they became satisfied, And being satisfied, their heart became proud; Therefore, they forgot Me." — Hosea 13:5-6

Today’s meditation verse contains words spoken by God with great sorrow regarding the ungrateful nature of human beings.

In our own lives, we often encounter such ungrateful people. There are those who approach us seeking help during their most difficult times, but once their circumstances change and they find prosperity, they forget the help we rendered. Not only that, but they sometimes even turn against us. Does this not cause deep mental anguish?

In the same way, the Israelites, who were redeemed from Egyptian bondage, were led by Moses through the wilderness toward Canaan. In that wilderness, God performed various miracles, guided them, and brought them into the land of Canaan. They enjoyed the prosperity of Canaan; however, they later rejected the true God who had delivered and led them through their crisis, and they began to worship other gods.

This is exactly what God expresses in today’s verse: "As they had their pasture, they became satisfied, and being satisfied, their heart became proud; therefore, they forgot Me." This shift became particularly evident among the Israelites after the era of Joshua.

"Then the sons of Israel did evil in the sight of the Lord and served the Baals, and they abandoned the Lord, the God of their fathers, who had brought them out of the land of Egypt, and they followed other gods from the gods of the peoples who were around them, and bowed down to them; so they provoked the Lord to anger." — Judges 2:11-12

Even today, there are many Christians like this. When distress, suffering, or illness enter their lives, they immerse themselves in various acts of devotion and prayer. They seek out various ministers, attend prayer meetings, and worship God fervently. They even align many of their actions to be pleasing to Him.

However, once they receive what they petitioned for, they change. Often, they conclude their "spiritual life" simply by standing on a stage and sharing a testimony about the miracle God performed, and then they drift away.

This is the character described by the verse: becoming satisfied with the "pasture" and allowing the heart to become proud, leading to forgetting God. God does not desire for us to live for Him only until a specific need is met, only to return to our old way of life afterward.

Many say, "Since God changed the troubles in our lives, we have changed; today, we participate in spiritual worship services." But dear ones, it is not about continuously attending spiritual services; rather, it is about whether we have transformed our lives into spiritual lives. God desires from us a life and character that is distinct and set apart, not merely a different style of worship service.

If we do not transform ourselves—if we do not change our character to be spiritual—and remain merely "Worship Christians" (ritualistic), God will look at us with the same sorrow and say: "They became satisfied... and they forgot Me." Let us not forget the God who helped us in our "land of highest drought." Let us live not merely as "Worship Christians" in name, but as truly spiritual Christians throughout our lives.

Message by: Bro. M. Geo Prakash