🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 3 : 14 / Hebrews 3:14

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1837

🔆 ஆதவன் 17.02.2026 செவ்வாய்     

"நாம் ஆரம்பத்திலே கொண்ட நம்பிக்கையை முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருப்போமாகில், கிறிஸ்துவினிடத்தில் பங்குள்ளவர்களாயிருப்போம்." ( எபிரெயர் 3 : 14)

கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையினை கொஞ்ச நாட்களுக்கு மட்டுமல்ல, நமது வாழ்வின் இறுதிவரை நாம் காத்துகொண்டு வாழவேண்டியது அவசியம். கிறிஸ்தவ குடும்பத்தில் பிறந்துவிட்டதால் மட்டும் நாம் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிட முடியாது. கிறிஸ்துவை நமது வாழ்வில் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியும் மறுபடி பிறக்கும் அனுபவமே நம்மைக் கிறிஸ்தவர்களாக மாற்றும். இப்படி விசுவாசத்தினால் கிறிஸ்தவர்கள் ஆகிவிட்ட நாம் அந்த விசுவாசத்தை நமது வாழ்வின் முடிவுவரைக் காத்துக்கொள்பவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

கிறிஸ்துவை தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியும் மறுபடி பிறக்கும் அனுபவம் இல்லையானால் நாம் மற்ற மதத்தினர்  தங்கள் மதத்தில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளதைப்போல கிறிஸ்தவ மதத்தில் நம்பிக்கைக் கொண்ட வெறும் மதவாதிகளாகவே இருப்போம். அத்தகையவர்கள் வெறும் பெயர் கிறிஸ்தவர்களே. அவர்களுக்கு கிறிஸ்துவிடம் உறுதியான விசுவாசம் இருப்பது அரிது. இத்தகைய பெயர் கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது குடும்ப பிரச்சனைகள், நோய்களுக்காக கிறிஸ்துவை விட்டு மற்ற வழிமுறைகளையும், மற்ற புனிதர்களையும் நாடி ஓடிக்கொண்டிருப்பார்கள். இது அவர்களுக்கு எள்ளளவும் கிறிஸ்துவின்மேல் விசுவாசம் இல்லை என்பதையேக்  காட்டுவதாக இருக்கும்.  

கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் கொண்டுள்ள விசுவாசம் உறுதியானதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். நமது விசுவாசத்தைச் சிறிதளவு  நாம் காத்துக்கொண்டால்கூட அவர் நம்மை கனப்படுத்துவார். ஆம், அவர் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது கடுகளவு விசுவாசம்தான். (லூக்கா 17:6)

மேலும், நாம் கிறிஸ்தவராக இருப்பதால் மற்றவர்களால் பகைக்கப்படலாம்; சில அரசாங்கச்  சலுகைகள் நமக்கு கிடைக்காமல் போகலாம். அதற்காக நாம் கிறிஸ்துவை மறுதலிக்க முடியாது. தன்னைப்  பின்பற்றுபவர்களைப்பற்றி இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், "என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள். முடிவுபரியந்தம்  நிலைநிற்பவனே  இரட்சிக்கபடுவான்."  (மாற்கு 13:13) எனவே, இன்பமோ துன்பமோ, நாம் கொண்ட விசுவாசத்தில் இறுதிவரை நிலைநிற்கவேண்டியது அவசியம்.  

ஆரம்பத்தில் கொண்ட நம்பிக்கை என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுவது மேலான பொருளிலாகும். அதாவது, இது வெறும் உலக காரியங்களுக்காக கிறிஸ்துவைவிட்டுப் பின்மாறுவதைக் குறிக்காமல், ஆவிக்குரிய பின்மாறுதலைக் குறிக்கின்றது. உலகப்பிரகாரமான மறுதலிப்பைவிட, ஆவிக்குரிய வாழ்வில் கிறிஸ்துவை மறுதலிப்பது அதிக தீமையானதாகும்.  

ஒருவேளை நமது குடும்பத்தினர்; மனைவி அல்லது கணவர் கிறிஸ்துவ ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடையாமல் இருக்கலாம். அவர்களுக்காக சிலமுரண்பாடான  காரியங்களை நாம் செய்யவேண்டியிருக்கலாம். அத்தகைய நிலையில் அவர்களுக்காகச் சில காரியங்களை நாம் செய்யவேண்டியிருந்தாலும் மனத்தளவில்  கிறிஸ்துவைவிட்டு மாறிடாமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  மெய் தேவனை அறிந்துகொண்ட நாகமான் எலிசாவிடம் ரிம்மோன் கோவிலுக்குள் செல்ல அனுமதியை கேட்டதுபோல (2 ராஜாக்கள் 5:18) தேவ அனுமதியோடு தங்கள் இருதயம் கர்த்தரை நோக்கி இருக்க  நாம் கவனமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  

நமது தேவன் இருதயங்களை ஆராய்ந்து அறிகின்றவர். நமது வாயில் சொல் பிறக்குமுன்பே அதனை அறிபவர். எனவே ஆவிக்குரிய வாழ்வு வாழும் நமது செயல்பாடுகள் சிலவேளைகளில் முரண்பாடுபோல உலகுக்குத் தெரிந்தாலும் தேவனுக்குமுன் அது நீதியும் சரியான செயலுமாக இருக்கும்.  

இதனை வாசிக்கும் நீங்கள் ஒருவேளை பிறமத நம்பிக்கையிலிருந்து புதிதாக கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டவர்களாக இருக்கலாம்.  உங்கள் வீடுகளில் கிறிஸ்துவுக்கு பிரியமில்லாத காரியங்கள்  நடைபெறலாம். உங்களைக் கட்டாயப்படுத்திச் சில காரியங்களைச் செய்யும்படிச் சொல்லலாம். மனம் தடுமாறவேண்டாம். உங்கள் இருதயம் மட்டும் கிறிஸ்துவுக்கு நேராக இருந்தால் போதும்.   ஆம் அன்பானவர்களே, ஆரம்பத்திலே கொண்ட நம்பிக்கையை மட்டும்  முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருப்பீர்களென்றால், கிறிஸ்துவினிடத்தில் பங்குள்ளவர்களாயிருப்பீர்கள். 

தேவன் நமது ஒரு செயலை மட்டும் பார்த்துத் தீர்ப்பிடுபவரல்ல, அவர் எதார்த்தத்தின்படி மக்களைத் தீர்ப்பிடுகின்றார். ஆம், "கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் அவருக்கு உகந்த வாசனையாயிருக்கும்; அவர் தமது கண் கண்டபடி நியாயந்தீர்க்காமலும், தமது காது கேட்டபடி தீர்ப்புச்செய்யாமலும், நீதியின்படி ஏழைகளை நியாயம்விசாரித்து, யதார்த்தத்தின்படி பூமியிலுள்ள சிறுமையானவர்களுக்குத் தீர்ப்புச்செய்து, பூமியைத் தமது வாக்கின் கோலால் அடித்து, தமது வாயின் சுவாசத்தால் துன்மார்க்கரைச் சங்கரிப்பார்." ( ஏசாயா 11: 3, 4)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1837
🔆 AATHAVAN – 17.02.2026 (Tuesday)

“For we have become partakers of Christ, if we hold fast the beginning of our assurance firm until the end.” — Hebrews 3:14

The faith we have in Christ is not something to be preserved for a few days alone; it must be guarded until the very end of our lives. Being born into a Christian family does not automatically make us Christians. It is the personal knowledge of Christ and the experience of being born again that truly transforms us into Christians. Having become Christians by such faith, it is essential that we preserve that faith until the end of our lives.

Without the personal experience of knowing Christ and being born again, we would merely be religious adherents—just as people of other faiths hold belief in their religions. Such individuals are Christians in name only. It is rare for them to have firm faith in Christ. These nominal Christians often run after other means and even other “holy” figures for family problems or sickness. This reveals that they truly have little or no faith in Christ.

Our faith in Christ must be steadfast. Even if we preserve a small measure of faith, He will honour us. Yes, what He expects from us is faith the size of a mustard seed.

“And the Lord said, ‘If you had faith like a mustard seed, you would say to this mulberry tree, “Be uprooted and be planted in the sea”; and it would obey you.’” — Luke 17:6

Furthermore, because we are Christians, we may be hated by others; certain governmental benefits may even be denied to us. Yet we cannot deny Christ for that reason. Concerning those who follow Him, Jesus Christ said:

“You will be hated by all because of My name, but the one who endures to the end, he will be saved.” — Mark 13:13

Therefore, whether in joy or in suffering, we must remain firm in our faith until the end.

When today’s meditation verse speaks of “the beginning of our assurance,” it carries a deeper meaning. It does not merely refer to turning away from Christ for worldly matters, but to spiritual backsliding. Denying Christ in our spiritual life is far more dangerous than any outward, worldly denial.

At times, members of our own family—perhaps a husband or wife—may not grow in their spiritual walk with Christ. For their sake, we may be compelled to do certain things that seem contradictory. Even in such situations, though we may have to comply outwardly, we must never turn away from Christ in our hearts. Just as Naaman, who came to know the true God, sought permission from Elisha regarding entering the temple of Rimmon,

“In this matter may the Lord pardon your servant: when my master goes into the house of Rimmon to worship there… when I kneel in the house of Rimmon, the Lord pardon your servant in this matter.” — 2 Kings 5:18.

Likewise, with God’s understanding, we must ensure that our hearts remain directed toward the Lord.

Our God searches and knows the hearts. Even before a word is on our tongue, He knows it completely. Therefore, though our actions in spiritual living may at times appear contradictory to the world, before God they may be righteous and proper.

Some who read this meditation may have recently accepted Christ from another religion. In your homes, things displeasing to Christ may take place. You may even be compelled to participate in certain practices. Do not let your heart be troubled. If your heart remains upright toward Christ, that is enough.

Yes, beloved, if you hold firmly until the end the confidence you had at the beginning, you will become partakers of Christ.

God does not judge merely by a single outward act. He judges people according to truth and righteousness.

“And He will delight in the fear of the Lord, and He will not judge by what His eyes see, nor make a decision by what His ears hear; But with righteousness He will judge the poor, and decide with fairness for the afflicted of the earth; And He will strike the earth with the rod of His mouth”. (Isaiya 11:3,4)

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - வெளி. விசேஷம் 3: 8 / Revelation 3:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1836

🔆 ஆதவன் 16.02.2026 திங்கள்    

"உன் கிரியைகளை அறிந்திருக்கிறேன்; உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன், அதை ஒருவனும் பூட்டமாட்டான்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3: 8)

இன்றைய தியான வசனம் பலம் குறைந்த மனிதர்களாகிய நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் வசனமாகும். தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு நமக்கு மிகப்பெரிய பலம் தேவையில்லை. நமக்கு இருக்கின்ற பலத்தோடு தேவனை மறுதலியாத சாட்சி வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலே போதும். பெலனில்லாதவர்களையும் அவரால் பலப்படுத்திப் பயன்படுத்த முடியும். "சோர்ந்துபோகிறவனுக்கு அவர் பெலன் கொடுத்து, சத்துவமில்லாதவனுக்குச் சத்துவத்தைப் பெருகப்பண்ணுகிறார்." ( ஏசாயா 40: 29) என்று நாம் வாசிக்கவில்லையா? 

நியாயாதிபதிகள் நூலில், மீதியானியர் கையிலிருந்து இஸ்ரவேலரை இரட்சிக்க  தேவன் கிதியோனைத் தெரிந்துகொள்வதை நாம் பார்க்கலாம்.  அப்போது கிதியோன், "ஆ என் ஆண்டவரே, நான் இஸ்ரவேலை எதினாலே இரட்சிப்பேன்; இதோ, மனாசேயில் என் குடும்பம் மிகவும் எளியது; என் தகப்பன் வீட்டில் நான் எல்லாரிலும் சிறியவன் என்றான்." ( நியாயாதிபதிகள் 6: 15) "அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கிப் பார்த்து: உனக்கு இருக்கிற இந்தப் பலத்தோடே போ; நீ இஸ்ரவேலை மீதியானியரின் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சிப்பாய்; உன்னை அனுப்புகிறவர் நான் அல்லவா என்றார்." ( நியாயாதிபதிகள் 6: 14)

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நம்மை அனுப்பும்போது அல்லது நம்மோடு இருக்கும்போது நமக்கு இருக்கின்ற பலம் போதும். அதனை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு விசுவாசத்தைக் கைவிடாமல் இருக்கவேண்டியதே முக்கியம். பிலதெல்பியா சபை இப்படித்தான் இருந்தது. எனவேதான், "உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன்" என்கிறார் தேவன். 

மட்டுமல்ல, இந்தக் கொஞ்சமான பலத்தைக்கொண்டு அவர்கள் தேவன் செயல்படுவதற்கு பொறுமையாகக் காத்திருந்தார்கள். எனவேதான் தேவன் தொடர்ந்து கூறுகின்றார், "என் பொறுமையைக்குறித்துச் சொல்லிய வசனத்தை நீ காத்துக்கொண்டபடியினால், பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களைச் சோதிக்கும்படியாகப் பூச்சக்கரத்தின்மேலெங்கும் வரப்போகிற சோதனைகாலத்திற்குத் தப்பும்படி நானும் உன்னைக் காப்பேன்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3: 10)

இன்று ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும் வயதான பலர் சோர்வுடன் கூறுவதை நான் பலமுறைக் கேட்டுள்ளேன். "பிரதர், எனக்கு முன்புபோல அதிகநேரம் ஜெபிக்கமுடியவில்லை; வேதம் வாசிக்கமுடியவில்லை. மற்றபடி நான் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் விசுவாசத்தோடுதான் இருக்கிறேன். எனது உடல் பலவீனம் முன்புபோல செயல்பட என்னை அனுமதிக்கவில்லை" என்று கூறுவார்கள்.  ஆம் அன்பானவர்களே, ஒருவேளை நீங்களும்  இதுபோல இருக்கலாம். ஆனால் உங்களைப் பார்த்துத் தேவன் கூறுகின்றார், "உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன்."

தொடர்ந்து ஜெபித்துக்கொண்டும் வேதம் வாசித்துக்கொண்டும் வாழும் பலர் சாட்சியற்று, உண்மையில்லாதவர்களாக வாழ்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். அவர்கள் மத்தியில் விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டு உண்மையாக, பொறுமையாக வாழும் பலவீன மனிதர்களையேத்  தேவன் விரும்புகின்றார். 

இதுபோலச் சிலர் தொடர்ந்த துன்பங்களினால் மனம் சோர்ந்து பலவீனமாக இருக்கலாம். ஆனாலும் தேவன்மேலுள்ள விசுவாசத்தில் அவர்கள் நிலைத்திருப்பதை தேவன் விரும்புகின்றார். "அந்தப்படி நான் பலவீனமாயிருக்கும்போதே பலமுள்ளவனாயிருக்கிறேன்; ஆகையால் கிறிஸ்துவினிமித்தம் எனக்கு வரும் பலவீனங்களிலும், நிந்தைகளிலும், நெருக்கங்களிலும், துன்பங்களிலும், இடுக்கண்களிலும் நான் பிரியப்படுகிறேன்." (2 கொரிந்தியர் 12: 10) எனப் பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறவில்லையா? 

எனவே, பொறுமையுடன் விசுவாசத்தைக் கைவிடாமல் சாட்சி வாழ்க்கை வாழ முயற்சி செய்வோம். இப்படி நாம்  வாழ்வோமானால் "இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன், அதை ஒருவனும் பூட்டமாட்டான்" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1836
🔆 AATHAVAN – 16.02.2026 Monday

“I know your deeds. Behold, I have put before you an open door which no one can shut, because you have a little power, and have followed My word, and have not denied My name.” — Revelation 3:8

Today’s meditation verse is a word of comfort for us who are people of limited strength. To live a life that pleases God, we do not need extraordinary power. It is enough if, with the strength we have, we live a faithful witness without denying Him. Even those who are weak can be strengthened and used by Him.

Have we not read:

“He gives strength to the weary, and to the one who lacks might He increases power.” — Isaiah 40:29

In the Book of Judges, we see God choosing Gideon to deliver Israel from the hand of the Midianites. Gideon responded:

“Please, Lord, how am I to save Israel? Behold, my family is the least in Manasseh, and I am the youngest in my father’s house.” — Judges 6:15

But the Lord answered him:

“Go in this your strength and deliver Israel from the hand of Midian. Have I not sent you?” — Judges 6:14

Yes, beloved, when God sends us or when He is with us, the strength we have is enough. What matters most is that we do not abandon our faith. The church in Philadelphia was like this. That is why the Lord said:

“You have a little power, and have followed My word, and have not denied My name.” — Revelation 3:8

Not only that, with their little strength, they patiently waited for God to act. Therefore, the Lord continued:

“Because you have kept My word of perseverance, I also will keep you from the hour of the testing, that hour which is about to come upon the whole world, to test those who live on the earth.” — Revelation 3:10

Today, I have often heard elderly believers who live spiritual lives speak with weariness: “Brother, I am not able to pray as long as before. I cannot read the Bible as I used to. But I remain faithful in my spiritual walk. My physical weakness does not allow me to function as before.”

Yes, dear ones, perhaps you may also be in such a condition. But the Lord says to you:

“You have a little power… and have not denied My name… behold, I have put before you an open door which no one can shut.” — Revelation 3:8

We often see people who pray continuously and read the Scriptures regularly, yet live without true testimony or sincerity. But God delights in weak people who hold fast their faith and live truthfully and patiently among them.

Some may also be weak and discouraged because of continuous suffering. Yet what God desires is that they remain steadfast in faith. Did not the Apostle Paul say:

“Therefore, I delight in weaknesses, in insults, in distresses, in persecutions, in difficulties, in behalf of Christ; for when I am weak, then I am strong.” — 2 Corinthians 12:10

Therefore, let us strive to live a life of testimony with patience, without letting go of our faith. If we live in this manner, the Lord God assures us:

“Behold, I have put before you an open door which no one can shut.” — Revelation 3:8

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 51: 12/ Isaiah 51:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1835

🔆 ஆதவன் 15.02.2026 ஞாயிறு   

"நான், நானே உங்களுக்கு ஆறுதல் செய்கிறவர்; சாகப்போகிற மனுஷனுக்கும், புல்லுக்கொப்பாகிற மனுபுத்திரனுக்கும் பயப்படுகிறதற்கும், வானங்களை விரித்து, பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தி, உன்னை உண்டாக்கின கர்த்தரை மறக்கிறதற்கும் நீ யார்?" ( ஏசாயா 51: 12)

பயம் மனிதர்களை அவிசுவாசத்துக்கு நேராக இழுத்துச் செல்கின்றது. மனிதர்கள் நாம் பொதுவாக பல்வேறு காரியங்களைக்குறித்துப் பயப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றோம். நாளை என்ன நடக்குமோ எனும் பயத்தில் பலர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோம். நாளைய தினத்தைக்குறித்த பயத்தினால் சிலர் தற்கொலை செய்துகொள்வதும் உண்டு. 

நமக்குக் கடன் கொடுத்தவர்கள் நாளைக் காலையில்  வரும்போது அவர்களுக்கு என்ன பதில் கூறுவது எனும் பயம் பலரைக் கலங்கச் செய்துகொண்டிருக்கின்றது. ஆனால், நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துக் கூறினார், "ஆகையால், நாளைக்காகக் கவலைப்படாதிருங்கள்; நாளையத்தினம் தன்னுடையவைகளுக்காகக் கவலைப்படும்; அந்தந்த நாளுக்கு அதனதன் பாடுபோதும்." ( மத்தேயு 6: 34)

நமக்கு வாழ்வில் ஏற்பட்டப் பிரச்சனைகள் ஏதுவாக இருந்தாலும் உண்மையாக நாம் நமது தவறையும் பிரச்சனைகளையும் தேவனிடம் எடுத்துக் கூறி மன்னிப்பையும் உதவியையும் வேண்டுவோமானால் நிச்சயமாக அவர் நமக்கு உதவி செய்வார். எனவேதான் "நான், நானே உங்களுக்கு ஆறுதல் செய்கிறவர்; சாகப்போகிற மனுஷனுக்கும், புல்லுக்கொப்பாகிற மனுபுத்திரனுக்கும் பயப்படவேண்டாம். வானங்களை விரித்து, பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தி, உன்னை உண்டாக்கின கர்த்தரை மறவாதபடி நீ இருந்தால் போதும்" என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

பழைய தமிழ்த்  திரைப்பட நடிகர் ஏ.வி.எம். ராஜன் அவர்களது சாட்சியை நான் கேட்டிருக்கின்றேன்.  மிகப்பெரிய கடன் சுமையால் பாதிக்கப்பட்டு மறுநாள் காலையில் வரும் தனக்குக் கடன் கொடுத்த மனிதனுக்கு என்ன பதில் கூறுவது என்று விரக்தியில் தற்கொலை செய்யும் முடிவோடு உறங்கச் சென்ற அவரை ஒரே இரவில் தேவன் சந்தித்து அதிசயம் செய்தார். கடன் கொடுத்தவர்களது இருதயத்தை மாற்றி அவருக்கு விடுதலை கொடுத்தார். அவர்கள் அவரோடு ஒப்புரவானார்கள். இன்று, தேவனுக்கு மிகப்பெரிய சாட்சியாக அவர் நற்செய்தி அறிவித்து வருகின்றார். (இவரது சாட்சியை YouTube இல் நீங்கள் கேட்கலாம்) 

"ஒருவனுடைய வழிகள் கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருந்தால், அவனுடைய சத்துருக்களும் அவனோடே சமாதானமாகும்படி செய்வார்." ( நீதிமொழிகள் 16: 7) என்று வேதம் கூறுகின்றது. ஆம் அன்பானவர்களே வேத வசனங்கள் வெறும் வாசிக்கவேண்டிய வார்த்தைகள் மட்டுமல்ல, அவை நமது வாழ்வில் உண்மையாக செயல்புரிபவை. இப்படிவேத வசனங்கள் நமது வாழ்வில் செயல்புரிய நாம் தேவனை அணுகும்போது அவர் தனது வசனத்தை உறுதிப்படுத்துவார். 

இதுபோன்ற பல சம்பவங்களை நாம் இராஜாக்கள் புத்தகத்தில் வாசிக்கலாம். பல முறை தேவன் இதுபோல இடைப்பட்டு எதிரி இராஜாக்களிடையிருந்து தனது மக்களைக் காத்துள்ளார். எலிசா, தாவீது, எசேக்கியா போன்றவர்களை பலமுறை தேவன் எதிரிகளிடமிருந்து தப்புவித்துள்ளார். கானானை நோக்கிய பயணத்தில் பலமுறை தேவன் மோசேயுடன்  "அவனுக்குப்  பயப்படவேண்டாம்" (எண்ணாகமம் 21:34, உபாகமம் 3:2, எரேமியா 42:11) என்று கூறுவதை நாம் வாசிக்கலாம். நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் பல இடங்களில் "பயப்படாதே, விசுவாசமுள்ளவனாயிரு" என்று கூறுவதை நாம் வாசிக்கின்றோம். 

எனவே அன்பானவர்களே, நமது பிரச்சனைகள், துன்பங்களையே  எண்ணி பயப்பட்டு நிம்மதி இழந்து தவிக்கவேண்டாம். வானங்களை விரித்து, பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்திய தேவாதி தேவன் நம்மோடு இருக்கின்றார். அவரே நம்மை உண்டாக்கினார். எனவே அவரை மட்டும் மறந்திடாமல் உறுதியுடன் இருப்போம்.  

"எனக்கு ஒத்தாசை வரும் பர்வதங்களுக்கு நேராக என் கண்களை ஏறெடுக்கிறேன். வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின கர்த்தரிடத்திலிருந்து எனக்கு ஒத்தாசை வரும்." ( சங்கீதம் 121: 1, 2)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1835
🔆 AATHAVAN – 15.02.2026, Sunday

“I, even I, am He who comforts you. Who are you that you are afraid of man who dies and of the son of man who is made like grass, that you have forgotten the LORD your Maker, who stretched out the heavens and laid the foundations of the earth?” — Isaiah 51:12

Fear pulls people directly toward unbelief. As human beings, we often live in fear about many things. Many spend their days anxious about what tomorrow might bring. Because of fear concerning the future, some are even driven to the point of taking their own lives.

For many, the fear of how to answer creditors who may arrive the next morning brings deep distress. Yet our Lord Jesus Christ said:

“So do not worry about tomorrow; for tomorrow will worry about itself. Each day has enough trouble of its own.” — Matthew 6:34

Whatever problems we may face in life, if we sincerely bring our mistakes and struggle before God, seeking His forgiveness and help, He will surely come to our aid. That is why the Lord declares: “I, even I, am He who comforts you.”

Do not be afraid of mortal man who is like grass. Do not forget the LORD who stretched out the heavens, laid the foundations of the earth, and created you. It is enough that you remain steadfast without forgetting Him.

I once heard the testimony of the well-known Tamil film actor A.V.M. Rajan. Crushed under a heavy burden of debt and in despair over how he would answer his creditors the next morning, he went to bed with the decision to end his life. But in a single night, God encountered him and performed a miracle. The hearts of his creditors were changed, and he was delivered. They reconciled with him. Today, he stands as a powerful witness for God, proclaiming the Gospel. (His testimony can be heard on YouTube.)

The Bible declares:

“When a man’s ways are pleasing to the LORD, He makes even his enemies to be at peace with him.” — Proverbs 16:7

Yes, dear ones, the Scriptures are not merely words to be read; they are living truths that actively work in our lives. When we approach God, these promises become reality, and He confirms His Word in our experience.

We read of many such incidents in the books of Kings. Time and again, God intervened and protected His people from enemy kings. He delivered Elisha, David, Hezekiah, and many others from their adversaries. During the journey toward Canaan, God repeatedly told Moses:

“Do not fear him.” — Numbers 21:34; Deuteronomy 3:2; Jeremiah 42:11 We also read many places in the Bible that our Lord Jesus Christ says, "Do not be afraid; be faithful"

Therefore, beloved, let us not lose our peace by dwelling on our problems and sufferings in fear. The Lord of Lords, who stretched out the heavens and laid the foundations of the earth, is with us. He created us. Let us remain firm, never forgetting Him.

“I will lift up my eyes to the mountains; from where shall my help come? My help comes from the LORD, Who made heaven and earth.” — Psalm 121:1–2

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

                  

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 30: 18 / Isaiah 30:18

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1834

🔆 ஆதவன் 14.02.2026 சனி   

"ஆனாலும் உங்களுக்கு இரங்கும்படி கர்த்தர் காத்திருப்பார், உங்கள்மேல் மனதுருகும்படி எழுந்திருப்பார்; கர்த்தர் நீதிசெய்கிற தேவன்; அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கிவான்கள்." ( ஏசாயா 30: 18)

தேவன் எதனையும் அவசரகதியில் செய்வதில்லை. பொறுமை, நிதானம், காத்திருத்தல் இவை தேவனது குணங்களில் ஒன்றாக இருக்கின்றது. இதனை நாம் வேதாகமத்தில் பல்வேறு சம்பவங்களில் தேவன் செயல்பட்டதை வாசிக்கும்போது புரிந்துகொள்கின்றோம். 

இன்றைய தியான வசனம், தேவன் மற்றும் மனிதர்கள் ஆகிய  இரண்டுபேரின் காத்திருத்தலையும் உணர்த்துகின்றது. "உங்களுக்கு இரங்கும்படி கர்த்தர் காத்திருப்பார்" என்று கூறும் இந்த வசனத்தில்தானே, "அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கிவான்கள்" என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அதாவது நமக்கு உதவும் ஏற்ற காலம் வரும் வரை தேவன் காத்திருக்கின்றார்; அந்தக் காலத்தில் தேவன் செயல்படும்வரை நாமும் காத்திருக்கவேண்டும். 

ஆபிரகாமிடம் தேவன், "நான் உன்னைப் பெரிய ஜாதியாக்கி, உன்னை ஆசீர்வதித்து, உன் பேரைப் பெருமைப்படுத்துவேன்; நீ ஆசீர்வாதமாய் இருப்பாய்." ( ஆதியாகமம் 12: 2) என்று வாக்குறுதி அளித்தபோது ஆபிரகாமின் வயது 75. அப்போது அவருக்கு பிள்ளைகள் எதுவும் இல்லாதிருந்தது. ஆனால் தேவனது வாக்குறுதி நிறைவேற ஆபிரகாம் 100 வயதாகும்வரை  காத்திருக்கவேண்டியிருந்தது. "அந்தப்படியே, அவன் பொறுமையாய்க் காத்திருந்து, வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்டதைப் பெற்றான்." ( எபிரெயர் 6: 15)

மோசே 80 வயதானபோதுதான் தேவ அழைத்தலைப் பெற்று இஸ்ரவேலரை கானானை நோக்கி வழிநடத்தினார். ஆம், மோசேயைத் தனது பணிக்கு என முன்குறித்த தேவன் அதற்காக மோசே 80 வயதாகும்வரைக் காத்திருந்தார். "இஸ்ரவேல் புத்திரர் எகிப்திலே குடியிருந்த காலம் நானூற்றுமுப்பது வருஷம்." ( யாத்திராகமம் 12: 40) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. தனது மக்களை எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்க தேவன் இத்தனை ஆண்டுகள் காத்திருந்தார். மட்டுமல்ல, அவர்கள் எகிப்தைவிட்டுப் புறப்பட்டுக் கானான் தேசத்தை வந்தடைய 40 ஆண்டுகள் ஆயிற்று. 

ஆம் அன்பானவர்கள், இன்று நாமும் இதுபோல தேவனிடம் பல்வேறு தேவைகளுக்காகக் காத்திருக்கலாம். இந்தக் காத்திருத்தல் பலவேளைகளில் நமக்கு மனச் சோர்வை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால் இந்தச் சோர்வு நிரந்தரமல்ல, "கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலன் அடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்." ( ஏசாயா 40: 31) என்று வேத வசனம் நமக்குத் தெம்பூட்டுகின்றது. 

இன்றைய தியான வசனம் இறுதியாகக் கூறுகின்றது, "கர்த்தர் நீதிசெய்கிற தேவன்; அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கிவான்கள்" என்று. ஆம், நம்மைக் காத்திருக்க வைத்து ஏமாற்றுபவரல்ல நமது தேவன். அவர் நீதி செய்கின்றவர். அவரிடம் அநீதி எதுவும் இல்லை. எனவே, நமக்கு இரங்கும்படிக் காத்திருக்கும் தேவனுக்காக நாமும் பொறுமையுடன் காத்திருப்போம். 

"ஆகையால், ஏற்றகாலத்திலே தேவன் உங்களை உயர்த்தும்படிக்கு, அவருடைய பலத்த கைக்குள் அடங்கியிருங்கள்." (1 பேதுரு 5: 6)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1834
🔆 AATHAVAN – 14.02.2026, Saturday

“Therefore, the LORD longs to be gracious to you, and therefore He waits on high to have compassion on you. For the LORD is a God of justice; How blessed are all those who long for Him.” — Isaiah 30:18

God does not act in haste. Patience, calmness, and waiting are among the attributes of God. As we read the various events recorded in the Bible, we understand that God works according to His perfect timing.

Today’s meditation verse speaks about two kinds of waiting — God waiting for man, and man waiting for God. The verse says, “The LORD longs to be gracious to you…,” and also declares, “How blessed are all those who long for Him.” This means that God waits for the appointed time to show us compassion, and until that time comes, we too must wait for Him to act.

When God gave Abraham the promise, “And I will make you a great nation, and I will bless you, and make your name great; And so you shall be a blessing.” — Genesis 12:2

Abraham was 75 years old and had no children. Yet he had to wait until he was 100 years old for God’s promise to be fulfilled. As it is written:

“And so, having patiently waited, he obtained the promise.”— Hebrews 6:15

Moses received God’s call at the age of 80 and then led the Israelites toward Canaan. Yes, God, who had chosen Moses for His work, waited until Moses was 80 years old to appoint him. The Scripture says:

“Now the time that the sons of Israel lived in Egypt was four hundred and thirty years.” — Exodus 12:40

God waited all those years to deliver His people from the bondage of Egypt. Even after leaving Egypt, it took them 40 more years to reach the land of Canaan.

Yes, beloved, today we too may be waiting on God for various needs. At times, this waiting can cause discouragement. But that discouragement is not permanent. The Word of God strengthens us:

“Yet those who wait for the LORD Will gain new strength; they will mount up with wings like eagles, they will run and not get tired, they will walk and not become weary.” — Isaiah 40:31

Finally, today’s meditation reminds us:

“For the LORD is a God of justice; how blessed are all those who long for Him.” — Isaiah 30:18

Our God is not one who makes us wait only to disappoint us. He is a God of justice. There is no unrighteousness in Him. Therefore, as God waits to show us compassion, let us also wait patiently for Him.

“Therefore, humble yourselves under the mighty hand of God, that He may exalt you at the proper time.” — 1 Peter 5:6

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எசேக்கியேல் 16: 4 / Ezekiel 16:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1833

🔆 ஆதவன் 13.02.2026 வெள்ளி  

"உன் பிறப்பின் வர்த்தமானம் என்னவென்றால், நீ பிறந்த நாளிலே உன் தொப்புள் அறுக்கப்படவுமில்லை; நீ சுத்தமாவதற்குத் தண்ணீரினால் குளிப்பாட்டப்படவுமில்லை; உப்பால் சுத்திகரிக்கப்படவுமில்லை; துணிகளில் சுற்றப்படவுமில்லை." ( எசேக்கியேல் 16: 4)

எருசலேம் குறித்துத் தேவன் கூறும் வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம். இதனைத் தொடர்ந்து அடுத்த வசனத்தில் தேவன் கூறுகின்றார், "உனக்காகப் பரிதபித்து, இவைகளில் ஒன்றையாகிலும் உனக்குச் செய்ய ஒரு கண்ணும் உன்பேரில் இரக்கமாயிருந்ததுமில்லை; நீ பிறந்த நாளில் நீ அருவருக்கப்பட்டதினால் வெளியில் எறிந்துவிடப்பட்டாய்." ( எசேக்கியேல் 16: 5) அதாவது, தொப்புள் அறுக்கப்படாமலும்,  தண்ணீரினால் குளிப்பாட்டப்படாமலும், உப்பால் சுத்திகரிக்கப்படாமலும், துணிகளில் சுற்றப்படாமலும் கிடந்த அனாதைக் குழந்தையாக எருசலேம் இருந்தது.

பிறந்த குழந்தைகள் அனாதைகளாக குப்பைத் தொட்டிகளில் விடப்படுவதை இன்று நாம் பலவேளைகளில்  செய்தித்தாளில் வாசித்திருக்கின்றோம். மட்டுமல்ல, பிறந்து தொப்புள்கொடி காய்வதற்குமுன் இரத்தத்தோடு சில குழந்தைகள் இப்படி ஆனாதைகளாக விடப்படுவதுண்டு. இதனைக்காணும் சிலர் எடுத்து அரசாங்கத்துக்குத் தகவல் தெரிவிப்பார்கள். பின்னர் அந்தக் குழந்தை அரசாங்கக் காப்பகங்களில் வளர்க்கப்படும். இப்படி இந்தக் குழந்தைகள் கைவிடப்படக்  காரணம் பெரும்பாலும் இவை தகாத உறவுமூலம் பிறந்தவைகளாக இருக்கும்.

எருசலேம் இப்படியேக் கைவிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அனாதையாக குப்பைத் தொட்டியில் போடப்பட்டக் குழந்தையான எருசலேம் தேவனது கிருபையால் ஆசீர்வாதமான தேவ நகரமாக மாறியது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்வில் எருசலேம் முக்கிய பங்குவகித்த நகரமாக இருந்தது. விண்ணக எருசலேமுக்கு ஒப்பாக கூறப்படும் மண்ணக நகரமாக எருசலேம் மாறிவிட்டது. 

இன்று, கைவிடப்பட்ட நிலையிலிருக்கும் நமக்கு இதனை நாம் ஒப்பிட்டுப்பார்க்கலாம். ஆம் அன்பானவர்களே, கைவிடப்பட்ட அனாதையான எருசலேம் போன்ற கைவிடப்பட்ட வாழ்வு நம்மில் பலருக்கு பலவேளைகளில் நேர்கின்றது. நமக்கு உதவி செய்வார்கள் என்று எதிர்பாத்திருந்த யாருமே நமக்கு உதவாமல் நம்மை உதாசீனப்படுத்தி ஒதுங்கலாம். இப்படிப்பட்ட நாம்தான் தொப்புள் அறுக்கப்படாமலும்,  தண்ணீரினால் குளிப்பாட்டப்படாமலும், உப்பால் சுத்திகரிக்கப்படாமலும், துணிகளில் சுற்றப்படாமலும் கிடக்கும் அனாதைக் குழந்தைகள். 

இப்படிப்பட்ட நிலையில் அந்த அனாதைக் குழந்தையால் எப்படி எதுவும் செய்யமுடியாதோ அப்படியே எதுவும் செய்யமுடியாத நிர்க்கதியான நிலைமையில் கைவிடப்பட்டு நாம் நிற்கலாம். ஆனால்,  ஆனால், அனாதைக் குழந்தையைப் போன்ற நம்மை மீட்க இரக்ககுணம் கொண்ட மனிதர்கள் உலகினில் இல்லாமல் இருந்தாலும் நமது இழிவான அற்பமான நிலைமையை ஆசீர்வாதமாக மாற்றும் ஒரு மீட்பர் நமக்கு உண்டு. அதனை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.  அவர் கிருபையால் நமக்கு இரங்குகின்றார்  என்பதனையும்  நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.

இதனையே தொடர்ந்து நாம் வாசிக்கின்றோம், "நான் உன் அருகே கடந்துபோகும்போது, மிதிக்கப்படுவதற்கு ஏதுவாய் நீ உன் இரத்தத்தில் கிடக்கிறதைக் கண்டு, உன் இரத்தத்தில் கிடக்கிற உன்னைப் பார்த்து: பிழைத்திரு என்றேன்; ஆம், உன் இரத்தத்தில் கிடக்கிற உன்னைப் பார்த்து: பிழைத்திரு என்று சொன்னேன்." ( எசேக்கியேல் 16: 6) எருசலேமைப்பார்த்து "பிழைத்திரு" என்று கூறியதைப்போல  ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நம்மைப்பார்த்தும்  கிருபையாக, "பிழைத்திரு" என்கின்றார். இந்த வார்த்தையால் நாம் பிழைத்து வாழமுடியும். 

அனாதைக் குழந்தையான எருசலேமுக்கு வாழ்வளித்த உயர்த்திய தேவன் அனாதைபோல உதவிற்று வாழும் நம்மையும் "பிழைத்திரு" என்று ஒரே வார்த்தையால் உயர்த்தமுடியும். குப்பைத் தொட்டி குழந்தைபோல அமைதியாக அவரது கிருபை நம்மைக் கடந்துபோகக் காத்திருப்போம். "நான் உன் அருகே கடந்துபோகும்போது, மிதிக்கப்படுவதற்கு ஏதுவாய் நீ உன் இரத்தத்தில் கிடக்கிறதைக் கண்டு, உன் இரத்தத்தில் கிடக்கிற உன்னைப் பார்த்து: பிழைத்திரு என்கிறேன்" என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. அவரது வார்த்தைக்காகக்  குழந்தைபோலக் காத்திருப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                          

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1833
🔆 AATHAVAN | Friday, 13.02.2026

“As for your birth, on the day you were born your navel cord was not cut, nor were you washed with water for cleansing; you were not rubbed with salt or even wrapped in cloths.” — Ezekiel 16:4

Today’s meditation verse contains the words spoken by God concerning Jerusalem. In the very next verse, the Lord continues:

“No eye looked with pity on you to do any of these things for you, to have compassion on you. Rather, you were thrown out into the open field, for you were abhorred on the day you were born.” — Ezekiel 16:5

In other words, Jerusalem was like an orphaned infant—her navel cord not cut, not washed with water, not rubbed with salt, and not wrapped in cloths—completely abandoned.

Even today, we often read in newspapers about newborn babies being abandoned in garbage bins. Not only that, some infants are cruelly left with blood still on them, even before the umbilical cord has dried. When such scenes are noticed, some compassionate people inform the authorities, and the child is then taken into government care and raised in shelters. In most cases, such abandonment happens because the child was born out of an illicit relationship.

Jerusalem, too, was abandoned in this very manner. Yet, by the grace of God, this orphaned child—cast into a garbage heap—was transformed into the blessed city of God. Jerusalem became a city of great significance in the earthly ministry of our Lord Jesus Christ. It came to be known as the earthly city that is spoken of in comparison with the heavenly Jerusalem.

Today, we can apply this truth to our own lives. Yes, beloved, many of us experience seasons of abandonment—times when our lives resemble that of forsaken Jerusalem. Those from whom we expected help may ignore us and turn away. In such moments, we too become like infants lying helpless — navel not cut, not washed with water, not purified with salt, not wrapped in cloths.

In that condition, just as an abandoned infant can do nothing for itself, we too may find ourselves utterly helpless and destitute. Yet, even if there were no compassionate people in this world to rescue us, we have a Redeemer who can transform our lowly and despised condition into blessing. We must never forget that. We must also never forget that He looks upon us with grace and compassion.

We read further:

“When I passed by you and saw you squirming in your blood, I said to you while you were in your blood, ‘Live!’ Yes, I said to you while you were in your blood, ‘Live!’” — Ezekiel 16:6

Just as God said to Jerusalem, “Live!”, our Lord Jesus Christ graciously speaks the same word over us today— “Live!” It is by this word that we are able to live.

The exalted God who gave life to orphaned Jerusalem can also lift us—who struggle like orphans—by a single word: “Live!” Let us wait quietly, like a discarded child by the roadside, for His grace to pass by us. Our Lord Jesus Christ says:

“When I passed by you and saw you squirming in your blood… I said to you, ‘Live!’

Let us wait like children for His life-giving word.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash            

🦋 Meditation verse - எண்ணாகமம் 17: 8 / Numbers 17:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1832

🔆 ஆதவன் 12.02.2026 வியாழன்  

"மறுநாள் மோசே சாட்சியின் கூடாரத்துக்குள் பிரவேசித்தபோது, இதோ, லேவியின் குடுப்பத்தாருக்கு இருந்த ஆரோனின் கோல் துளிர்த்திருந்தது; அது துளிர்விட்டு, பூப்பூத்து, வாதுமைப் பழங்களைக் கொடுத்தது." ( எண்ணாகமம் 17: 8)

நமது தேவன் அதிசயமான முறையில் தான் தெரிந்துகொள்பவர்களை நடத்துபவர். மனித அறிவுக்கும் கற்பனைக்கும் எட்டாத அதிசயங்களை செய்து தனக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழ்பவர்களை அவர் மற்றவர்களிலிருந்து வேறுபிரித்துக் காட்டுகின்றார்;  உயர்த்துகின்றார். 

தேவனே மோசேயையும் ஆரோனையும் இஸ்ரவேல் மக்கள் மத்தியில் உயர்த்தி அவர்கள்மூலம் அவர்களை எகிப்தியரின் கைகளுக்கு விடுவிக்கத்  திட்டம்கொண்டார். ஆனால், இஸ்ரவேல் மக்கள் மோசேயும் ஆரோனும் தங்களாகத் தங்களை உயர்த்தி மற்றவர்களுக்குத் தங்களைத் தலைவர்களாக ஏற்படுத்த முயல்வதாக எண்ணிக்கொண்டனர். தேவனது கட்டளையின்படியே மோசேயும் ஆரோனும் செயல்பட்டனர் என்பதை அவர்கள் நம்பவில்லை. எனவே, இஸ்ரவேல் மக்கள் கூட்டத்தார் மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் விரோதமாக முறுமுறுத்தார்கள். 

அப்போது கர்த்தர் மோசேயிடம்,  இஸ்ரவேல் கோத்திரத்துத் தலைவர்கள் பன்னிரண்டுபேரிடமும் ஆளுக்கொரு கோலை கொண்டுவரச்செய்து அதில் அவர்களது பெயரை  எழுதவும், லேவி கோத்திரத்துக்குரிய கோலில் ஆரோனின் பெயரை எழுதி கர்த்தரது சமூகத்தில் வைக்கவும் சொன்னார். "அப்பொழுது நான் தெரிந்துகொள்ளுகிறவனுடைய கோல் துளிர்க்கும்; இப்படி இஸ்ரவேல் புத்திரர் உங்களுக்கு விரோதமாய் முறுமுறுக்கிற அவர்கள் முறுமுறுப்பை என்னைவிட்டு ஒழியப்பண்ணுவேன் என்றார்." ( எண்ணாகமம் 17: 5) என்றார்.

மோசே அப்படியே செய்தான். அந்த ஒரே இரவில் அற்புதம் நிகழ்ந்தது. லேவியின் குடுப்பத்தாருக்கு இருந்த ஆரோனின் கோல் துளிர்த்திருந்தது; அது துளிர்விட்டு, பூப்பூத்து, வாதுமைப் பழங்களைக் கொடுத்தது.

இன்று தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழும் நம்மையும் இதுபோல பல்வேறு பிரச்சனைகள், எதிர்ப்புகள்,  தோல்விகள், துன்பங்கள் நெருக்கிக் கொண்டிருக்கலாம். நமது அற்பமான நிலைமையினைக்கண்டு சுற்றத்தாரும் நண்பர்களும் "தேவனையே நம்பி வாழ்கின்றாய் என்றால் உனக்கு ஏன் இத்தனைத் துன்பங்கள்? உன்னைவிட நாங்கள் நன்றாகத்தானே இருக்கின்றோம்? நீ ஏன் உன்னைப் பரிசுத்தவான்போலக் காண்பிக்கின்றாய்? என்று நேரடியாகக் கூறலாம், அல்லது மனதினில் நினைக்கலாம். இவர்கள்தான் நமது வாழ்வில் ஆரோனுக்கு எதிராக முறுமுறுத்தவர்களைப்   போன்றவர்கள். 

ஆம், இன்று  ஆரோனின் கையிலிருந்த காய்ந்த கோலைப்போல நமது வாழ்க்கை இருக்கலாம். ஆனால் காய்ந்த கோலையும் தேவனால் உயிர்ப்பிக்க முடியும்.  நமது வாழ்வில் ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவரவும், நமது எந்த நோயையும் பிரச்சனைகளையும் மாற்றிடவும் தேவனுக்கு அதிக நாட்களோ நேரமோ தேவையில்லை. காய்ந்துபோல ஒரு மரக்கோலை  ஒரே இரவில் துளிர்த்து, பூத்து, காய்த்து கனிகளைக் கொடுக்கத்தக்கதாக  மாற்ற தேவனால் கூடுமென்றால் காய்ந்து பட்டுப்போன நமது வாழ்வையும் அவரால் ஒரே நொடியில் மாற்றிட முடியும். இஸ்ரவேல் மக்கள் கூட்டத்தார்முன் மோசேயும் ஆரோனும் உயர்த்தப்பட்டதுபோல நம்மையும் அவர் உயர்த்துவார். 

ஆனால் நாம் செய்யவேண்டியது ஒன்று உண்டு. மோசே உலர்ந்துபோன கோலை தேவ சமூகத்தில் வைத்ததுபோல நமது உலர்ந்த வாழ்வையும் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சமூகத்தில் ஒப்படைக்க வேண்டியது அவசியம். மறுநாள்வரைக் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். 

மனிதர்களாகிய நமக்குத்தான் காலமும் நேரமும். தேவனோ காலங்களைக் கடந்தவர். நமது விசுவாசம் தளர்ந்திடாமல் இருப்போம் என்றால் ஆரோனின் கோல் துளிர்த்து,  பூப்பூத்து, வாதுமைப் பழங்களைக் கொடுத்ததுபோல தேவன் நமது வறண்டுபோன வாழ்க்கையிலும் பழங்களைக் காணச்செய்வார். அதற்கு முதலில் நமது வாழ்வை அவருக்குமுன் ஒப்படைப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1832
🔆 AATHAVAN | Thursday, 12.02.2026

“Now on the next day Moses entered the tent of the testimony, and behold, Aaron’s staff for the house of Levi had sprouted and put forth buds and produced blossoms, and it bore ripe almonds.” — Numbers 17:8

Our God is One who leads those He has chosen in extraordinary ways. By performing wonders beyond human understanding and imagination, He sets apart and lifts up those who live lives pleasing to Him, distinguishing them from others.

It was God Himself who exalted Moses and Aaron among the people of Israel and chose to deliver them from the hands of the Egyptians through them. However, the Israelites assumed that Moses and Aaron had exalted themselves and were trying to establish themselves as leaders over others. They failed to believe that Moses and Aaron were acting strictly according to the command of God. As a result, the congregation of Israel grumbled against Moses and Aaron.

At that time, the Lord said to Moses that he should collect one staff from each of the twelve tribal leaders of Israel, write each man’s name on his staff, and write Aaron’s name on the staff of the tribe of Levi. These staffs were to be placed before the Lord in the Tent of Meeting. Then the Lord said:

“It will come about that the staff of the man whom I choose will sprout. Thus, I will lessen from upon Myself the grumblings of the sons of Israel, who are grumbling against you.” — Numbers 17:5

Moses did exactly as the Lord commanded. And in just one night, a miracle took place. The staff belonging to Aaron, of the house of Levi, had sprouted; it had budded, blossomed, and produced almonds.

Even today, those of us who desire to live a life pleasing to God may find ourselves surrounded by many problems—opposition, failures, suffering, and distress. Looking at our seemingly insignificant condition, relatives and friends may say openly, “If you truly trust God, why are you facing so many troubles? Aren’t we doing better than you? Why do you try to appear so holy?” Or they may think these things silently in their hearts. Such people are like those who grumbled against Aaron in our lives.

Yes, today our lives may resemble Aaron’s dry staff. But even a dry staff can be brought to life by God. To bring transformation into our lives, or to change any disease or problem we face, God does not need many days or much time. If God could cause a dry wooden staff to sprout, blossom, and bear fruit overnight, then surely, He can transform our dried-up lives in a single moment. Just as Moses and Aaron were exalted before the congregation of Israel, God will also lift us up in due time.

However, there is one thing we must do. Just as Moses placed the dried staff in the presence of God, we must place our dry and weary lives into the presence of the Lord Jesus Christ. We must be willing to wait until the next day.

Time and seasons belong to us as human beings, but God is beyond time. If our faith does not fail, then just as Aaron’s staff sprouted, blossomed, and bore almonds, God will cause fruit to appear even in our barren lives. Therefore, let us first surrender our lives completely before Him.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஓசியா 13: 5 / Hosea 13:5

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1831

🔆 ஆதவன் 11.02.2026 புதன் 

"நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன்." ( ஓசியா 13: 5)

வறட்சியான பாலை நிலங்களைக் குறித்து  நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கின்றோம். அங்கு நீரில்லாததால் வறண்ட நிலைமையே நீடிக்கின்றது. வனாந்தரங்களில் செழிப்பைக் காண்பது இயலாத ஒன்று. எனவே, இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள வறட்சி, வனாந்தரம், போன்ற வார்த்தைகள் செழிப்பற்ற நிலைமையைக் குறிக்கின்றன  என்பது தெளிவு. 

பொதுவாகத்  தேவன் தனக்கான மனிதர்களை இதுபோன்ற வனாந்தரங்களில் தெரிந்துகொள்கின்றார். அதாவது, செழிப்பற்ற, துன்பங்கள் சூழ்ந்த வாழ்க்கை நிலையில் வாழும் மக்களைத் தேவன் தனக்காகத் தெரிந்துகொள்கின்றார். "உள்ளவைகளை அவமாக்கும்படி, உலகத்தின் இழிவானவைகளையும், அற்பமாய் எண்ணப்பட்டவைகளையும், இல்லாதவைகளையும், தேவன் தெரிந்துகொண்டார்." (1 கொரிந்தியர் 1: 28) என்று கூறப்பட்டுள்ளதை நாம் அறிவோம்.

ஆம் அன்பானவர்களே, தொடர்ந்த துன்பங்களும் இக்கட்டுகளும், இல்லாமையும், அற்பமான வாழ்வும்  நெருக்கி நமது வாழ்க்கைக் கடினமான நிலையில் இருக்கும்போது தேவன் தம்மை நமக்கு வெளிப்படுத்த விரும்புகின்றார் என்று பொருள். "இதோ, உன்னைப் புடமிட்டேன்; ஆனாலும் வெள்ளியைப்போலல்ல, உபத்திரவத்தின் குகையிலே உன்னைத் தெரிந்துகொண்டேன்." ( ஏசாயா 48: 10) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

இதனால்தான் சங்கீத ஆசிரியர், "நான் உபத்திரவப்பட்டது எனக்கு நல்லது; அதனால் உமது பிரமாணங்களைக் கற்றுக்கொள்ளுகிறேன்." ( சங்கீதம் 119: 71) என்று பாடுகின்றார். உபத்திரவம் இல்லாவிட்டால் நாம் தேவனது கிருபை நம்மில் செயல்படுவதை உணரமுடியாது. நமது சுய பலமே நமக்குச் செழிப்பைத் தந்துள்ளது என்று எண்ணி, தேவனைப் புறக்கணித்து தேவனை அறியாதவர்களாகவே வாழ்வோம். 

இப்படியே தேவன் இஸ்ரவேல் மக்களை அவர்களது எளிய நிலையில்  கண்டுபிடித்தார். ஆனால் அவர்கள் தேவனது அன்பில் நிலைத்து நிற்காமல் பிற தெய்வங்களை வழிபட ஆரம்பித்தனர். இதனை, "வனாந்தரத்தில் திராட்சக்குலைகளைக் கண்டுபிடிப்பதுபோல இஸ்ரவேலைக் கண்டுபிடித்தேன்; அத்திமரத்தில் முதல் தரம் பழுத்த கனிகளைப்போல உங்கள் பிதாக்களைக் கண்டுபிடித்தேன்; ஆனாலும் அவர்கள் பாகால்பேயோர் அண்டைக்குப்போய், இலச்சையானதற்குத் தங்களை ஒப்புவித்து, தாங்கள் நேசித்தவைகளைப்போலத் தாங்களும் அருவருப்புள்ளவர்கள் ஆனார்கள்." ( ஓசியா 9: 10) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, உபத்திரவம், துன்பங்கள் நமக்குத்தேவன் வைக்கும் தேர்வு போன்றவை. அதனால்தான் அப்போஸ்தலரான பவுல்,  "அதுமாத்திரமல்ல, உபத்திரவம் பொறுமையையும், பொறுமை பரீட்சையையும், பரீட்சை நம்பிக்கையையும் உண்டாக்குகிறதென்று நாங்கள் அறிந்து, உபத்திரவங்களிலேயும் மேன்மை பாராட்டுகிறோம்." ( ரோமர் 5: 3, 4) என்று கூறுகின்றார். 

எனவே அன்பானவர்களே, இன்று நமது வாழ்க்கை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரம்போல இருந்தாலும் கவலையடையாமல் தேவனுக்குப் பணிந்த வாழ்க்கை வாழ்வோம். வறட்சியான காலத்தில் நாம் எப்படி அந்தச் சூழ்நிலையை மேற்கொள்கின்றோம் என்பதனைத்  தேவன் பார்க்கின்றார்; மட்டுமல்ல, அதனை மேற்கொள்ள பெலன் தருகின்றார்.  ஆம், உபத்திரவத்தின் குகையிலே அவர் மனிதர்களைத் தெரிந்துகொள்கின்றார்.  இந்த உபத்திரவமான குகை வாழ்க்கைக்குப்பின் தேவனோடு வாழும் மகிழ்ச்சியான ஒரு வாழ்க்கை உள்ளது. எனவே, துன்ப சூழ்நிலைகளை அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டு கடந்துசெல்வோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்        

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1831
🔆 Aathavan | Wednesday, 11.02.2026

“I knew you in the wilderness, In the land of drought.” (Hosea 13:5)

We have all heard about dry desert lands. Because there is no water, dryness prevails there continually. It is impossible to expect abundance in a wilderness. Therefore, the words drought and wilderness used in today’s meditation verse clearly point to a condition that lacks prosperity.

Generally, God chooses His people in such wilderness experiences. In other words, God chooses for Himself those who live in unfruitful circumstances—lives surrounded by suffering and hardship. As Scripture says:

“God has chosen the foolish things of the world to shame the wise, and God has chosen the weak things of the world to shame the things which are strong, and the base things of the world and the despised God has chosen, the things that are not, so that He may nullify the things that are.” (1 Corinthians 1:27–28)

Yes, beloved, when continuous troubles, afflictions, lack, and a humble way of life press us into difficult situations, it means that God desires to reveal Himself to us. The Lord says:

“Behold, I have refined you, but not as silver; I have tested you in the furnace of affliction.” (Isaiah 48:10)

This is why the psalmist sings:

“It is good for me that I was afflicted, so that I may learn Your statutes.” (Psalm 119:71)

Without affliction, we would not recognize God’s grace at work in us. We might assume that our own strength has brought us prosperity, ignore God, and live as those who do not truly know Him.

In the same way, God found the people of Israel in their humble condition. But instead of remaining in God’s love, they began to worship other gods. We read:

“I found Israel like grapes in the wilderness; I saw your forefathers as the earliest fruit on the fig tree at its first season. But they came to Baal-peor and devoted themselves to shame, and they became as detestable as that which they loved.” (Hosea 9:10)

Yes, beloved, afflictions and sufferings are like God’s tests for us. That is why the apostle Paul says:

“And not only this, but we also exult in our tribulations, knowing that tribulation brings about perseverance; and perseverance, proven character; and proven character, hope.” (Romans 5:3–4)

Therefore, beloved, even if our life today feels like a vast, drought-stricken wilderness, let us not be discouraged. Let us live a life of submission to God. God watches how we respond during dry seasons—and not only that, He also gives us the strength to overcome them. Yes, it is in the furnace of affliction that He chooses people.

Beyond this furnace of suffering lies a joyful life lived with God. So let us calmly accept painful circumstances and pass through them with faith.

God’s Message: -  Bro. M. Geo Prakash