🦋 Meditation verse - உன்னதப்பாட்டு 2: 4 / Song of Songs 2:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1858

🔆 2026 மார்ச் 10, செவ்வாய்   

"என்னை விருந்துச்சாலைக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோனார்; என்மேல் பறந்த அவருடைய கொடி நேசமே." ( உன்னதப்பாட்டு 2: 4)

விருந்து என்பது நாம் நமது உறவினர்களோடு கொண்டாடும் ஒரு அன்புப்பகிர்வு. நாம் நமக்குத் தெரிந்த எல்லோரையும் விருந்துக்கு அழைப்பதில்லை. அதுபோல எல்லோரிடமும் விருந்து உண்பதற்குச் செல்வதுமில்லை. ஒருவரோடு நாம் விருந்து உண்கின்றோமென்றால் அவர்களோடு நமக்கு நல்ல உறவு இருக்கின்றதென்று பொருள். 

இன்றைய தியான வசனத்தில் எனது அத்தும நேசர் என்னை விருந்துச் சாலைக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோனார் என்று பாடுகின்றாள் அவருக்குப் பிரியமான ரூபவதி (அழகுள்ள பெண்). காரணம், அவரது அன்பு கொடிபோல என்மேல் பறந்துகொண்டிருக்கின்றது என்கின்றாள் அவள்.   தேவனுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழும் அவரது விசுவாசிகளைத்தான்  ரூபவதி என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது.

மேலும், தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் திராட்சை ரசத்துடன் கூடிய விருந்து உண்டு என்பதை இயேசு கிறிஸ்துவும் சீடர்களிடம் கூறினார். "நான் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் நவமான ரசத்தைப் பானம்பண்ணும் நாள்வரைக்கும் திராட்சப்பழரசத்தை இனி நான் பானம்பண்ணுவதில்லையென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்." ( மாற்கு 14: 25) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் அவரது பிள்ளைகளாக இருப்போமானால் அவர் நம்மோடும் விருந்து உண்பதற்கு ஆசையாக இருக்கின்றார். அதற்காக நமது இருதயத்தின் கதவுகளைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கின்றார். "இதோ, வாசற்படியிலே நின்று தட்டுகிறேன்; ஒருவன் என் சத்தத்தைக்கேட்டு, கதவைத் திறந்தால், அவனிடத்தில் நான் பிரவேசித்து, அவனோடே போஜனம்பண்ணுவேன், அவனும் என்னோடே போஜனம் பண்ணுவான்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3: 20) என்று கூறப்படவில்லையா? கதவைத் தட்டும் நேசருக்கு நாம்  இருதயத்தைத் திறக்கவேண்டியது மட்டுமே அவசியமாய் இருக்கின்றது. 

வெளிப்படுகின விசேஷத்தில் கூறப்படும் இந்த  அனுபவத்தை நாம் உன்னதப் பாட்டிலும் வாசிக்கின்றோம். "நான் நித்திரைபண்ணினேன், என் இதயமோ விழித்திருந்தது; கதவைத் தட்டுகிற என் நேசரின் சத்தத்தைக் கேட்டேன்: என் சகோதரியே! என் பிரியமே! என் புறாவே! என் உத்தமியே! கதவைத் திற; என் தலை பனியினாலும், என் தலைமயிர் இரவில் பெய்யும் தூறலினாலும் நனைந்திருக்கிறது என்றார்." ( உன்னதப்பாட்டு 5: 2) ஆம், உறங்கிக்கொண்டிருந்தாலும் கதவைத் தட்டும் நேசரின் சத்தத்தைக் கேட்பதற்கு இதயமானது விழித்துக்கொண்டிருந்தது என்று இங்கு வாசிக்கின்றோம். 

இங்கு வேதாகமம் கூறும் விருந்து, உலக விருந்தினைப்போல வயிற்றை நிரப்பும் விருந்தல்ல. மாறாக, இருதயத்தை தேவ அன்பினால் நிரப்பும் விருந்து. தேவன் நம்மோடு கூடவே இருந்து,  தாய், தகப்பனைபோல உறவோடு குடும்பமாக வாழும் விருந்து. தாயைப் பிரிந்திருக்கும் ஒரு இரண்டு வயது குழந்தைக்கு உண்பதற்கும், விளையாடுவதற்கும்  நாம் எதனைக் கொடுத்தாலும் அந்தக் குழந்தை திருப்தியடையாது. மாறாக, அந்தக் குழந்தை தாயின் அரவணைப்பையே பெரிதாகக் கருதும். அதுபோல தேவனோடு ஐக்கியமாக நிரந்தரமாக வாழ்வதே பரலோக விருந்து. 

இந்த உலகினில் நாம் தேவனுக்கு ஏற்ற வாழ்க்கை வாழும்போது அவர் நம்மை இந்த விருந்துச்சாலைக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோவார். அவரது அன்புக் கொடி நேசம் நம்மேல் பறக்கும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1858
🔆 March 10, 2026 – Tuesday

“He has brought me to his banquet hall, and his banner over me is love.” — Song of Songs 2:4

A banquet is a loving celebration that we share with our close relatives and dear ones. We do not invite everyone we know to a feast, nor do we attend a feast hosted by just anyone. If we dine together with someone, it signifies that we share a meaningful relationship with them.

In today’s meditation verse, the beloved bride declares that her loving Bridegroom has brought her into the banquet hall. She says that His banner over her is love. The “beautiful one” mentioned here represents the faithful who live a life pleasing to God.

Furthermore, Jesus Christ also spoke to His disciples about a banquet in the Kingdom of God that includes the fruit of the vine. We read:

“Truly I say to you, I will never again drink of the fruit of the vine until that day when I drink it new in the kingdom of God.”— Gospel of Mark 14:25

Yes, beloved friends, if we are His children, He desires to dine with us. For this reason, He stands at the door of our hearts and knocks:

“Behold, I stand at the door and knock; if anyone hears My voice and opens the door, I will come in to him and will dine with him, and he with Me.”— Book of Revelation 3:20 (NASB) Is it not clearly written so? All that is necessary is that we open our hearts to the loving One who knocks at the door.

This same experience described in Revelation is also found in the Song of Songs:

“I was asleep but my heart was awake. A voice! My beloved was knocking: ‘Open to me, my sister, my darling, my dove, my perfect one! For my head is drenched with dew, my locks with the damp of the night.’” — Song of Songs 5:2

Even while she slept, her heart was awake to hear the voice of her beloved knocking at the door.

The banquet spoken of in the Bible is not like a worldly feast that merely fills the stomach. Rather, it is a feast that fills the heart with divine love. It is a fellowship where God abides with us, living with us as a family—like a tender mother and father.

Consider a two-year-old child separated from its mother. No matter what food or toys we offer, the child will not be satisfied. What the child longs for most is the embrace of the mother. In the same way, the heavenly banquet is to live in eternal fellowship with God.

When we live a life pleasing to God in this world, He will bring us into this banquet hall. His banner of love will fly over us.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 94: 9 / Psalms 94:9

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1857

🔆 2026 மார்ச் 09, திங்கள்  

"காதை உண்டாக்கினவர் கேளாரோ? கண்ணை உருவாக்கினவர் காணாரோ?" ( சங்கீதம் 94: 9)

இன்று தங்களது ஜெபங்களுக்குத் தேவனிடமிருந்து  பதில் கிடைக்கவில்லையானால் சிலர் தேவனைக் குற்றப்படுத்துவதுண்டு; முறுமுறுப்பதுண்டு. "எனது பாடுகள், துன்பங்களுக்காக நான் எவ்வளவோ ஜெபிக்கிறேன், இந்தக் கடவுளுக்குக் கண்ணும்  தெரியவில்லை, காதும் கேட்கவில்லை" என்பார்கள். இப்படித்  தங்களது தவறை மறைத்து மற்றவர்களைக் குற்றப்படுத்துவது மனிதர்களது இயற்கைக் குணம்.  

இத்தகைய மனிதர்களைப்பார்த்து இன்றைய தியான வசனம் கேட்கின்றது, "காதை உண்டாக்கினவர் கேளாரோ? கண்ணை உருவாக்கினவர் காணாரோ?" மனிதனே, உனது காதையும் கண்ணையும் உண்டாக்கியவர் தேவன்தான். அப்படியிருக்க அவர் எப்படி உனது துன்பங்களைப் பார்க்காமலும், உனது ஜெபத்தைக் கேட்காமலும் இருப்பார்? ஆம், "கேட்கிற காதும், காண்கிற கண்ணும் ஆகிய இவ்விரண்டையும் கர்த்தர் உண்டாக்கினார்." ( நீதிமொழிகள் 20: 12)

மனிதர்களது தேவனைக் குற்றப்படுத்தும் முமுறுப்புக்குத் தேவன் ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசி  மூலம் பதில் கூறுகின்றார்:- "இதோ, இரட்சிக்கக்கூடாதபடிக்குக் கர்த்தருடைய கை குறுகிப்போகவுமில்லை; கேட்கக்கூடாதபடிக்கு அவருடைய செவி மந்தமாகவுமில்லை. உங்கள் அக்கிரமங்களே உங்களுக்கும் உங்கள் தேவனுக்கும் நடுவாகப்பிரிவினை உண்டாக்குகிறது; உங்கள் பாவங்களே அவர் உங்களுக்குச் செவிகொடாதபடிக்கு அவருடைய முகத்தை உங்களுக்கு மறைக்கிறது." ( ஏசாயா 59: 1, 2)

அதாவது, நீ நினைப்பதுபோல எனது செவி மந்தமாகவுமில்லை, எனது கண் குருடாகவுமில்லை, எனது கை உனக்கு உதவமுடியும் குறுகிப்போகவுமில்லை என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர்.  நமது பாவங்களே தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையேத் தடுப்புச் சுவராக நின்று அவர் நமக்கு உதவிடமுடியாதபடி தடுக்கின்றன என்கிறார் அவர். 

ஒரே வீட்டிற்குள் இருந்தாலும் நாம் வீட்டின் மற்ற அறையினுள் இருப்பவர்களைப்  பார்ப்பதற்கு இடையிலிருக்கும் சுவரானது எப்படித் தடையாக இருக்கின்றதோ, அதுபோல நமது பாவங்கள் சுவராக எழும்பி தேவனுக்கும் நமக்கும் பிரிவினை உண்டாக்கிவிடுகின்றது. 

"என் கண் உன்னைத் தப்பவிடாது; நான் இரங்காமல் உன் வழிகளுக்குத்தக்கதை உன்மேல் வரப்பண்ணுவேன்; உன் அருவருப்புகளுக்குத்தக்கது உன் நடுவில் வந்திருக்கும்; அப்பொழுது நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வீர்கள்." ( எசேக்கியேல் 7: 4) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

எனவே அன்பானவர்களே, நமது ஜெபங்களுக்குப் பதில் தரவில்லை என்று தேவனைக் குற்றப்படுத்துவதை விட்டுவிட்டு நாம் முதலில் நம்மைப் பரிசோதித்துப்பார்ப்போம். நம்மிலுள்ள குற்றங்கள், பாவங்களை அவரிடம் ஒளிவின்றி அறிக்கையிடுவோம். தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையிலான தடுப்புச் சுவர் தகர்க்கப்படும்போது மட்டுமே தேவனுக்கும் நமக்குமிடையிலான உறவு வலுப்படும். காதையும் கண்ணையும் உண்டாக்கினவர் அனைத்தையும் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1857
🔆 March 09, 2026 – Monday

“He who planted the ear, does He not hear? He who formed the eye, does He not see?” — Book of Psalms 94:9

Today, when some people do not receive an immediate answer from God to their prayers, they begin to blame Him and murmur. They say, “I pray so much about my sufferings and struggles, yet this God neither sees nor hears.” It is human nature to hide one’s own faults and blame someone else.

To such people, today’s meditation verse asks: “He who planted the ear, does He not hear? He who formed the eye, does He not see?”

O man, it is God who created your ears and your eyes. If so, how could He fail to see your suffering or refuse to hear your prayer? Yes,

“The hearing ear and the seeing eye, The LORD has made both of them.” — Book of Proverbs 20:12

God responds to those who accuse Him through the prophet Isaiah:

“Behold, the LORD’S hand is not so short That it cannot save; Nor is His ear so dull That it cannot hear. But your iniquities have made a separation between you and your God, and your sins have hidden His face from you so that He does not hear.” — Book of Isaiah 59:1–2

In other words, the Lord says: “My ear is not dull. My eye is not blind. My hand is not too short to help you.” It is our sins that stand like a barrier between us and God, preventing His help from reaching us.

Even within the same house, a wall prevents us from seeing someone in another room. In the same way, our sins rise like a wall and create separation between us and God.

The Lord also says:

“My eye will show no pity nor will I spare. I will bring their ways upon them and their abominations will be among them; then they will know that I am the LORD!” — Book of Ezekiel 7:4

Therefore, beloved, instead of blaming God for unanswered prayers, let us first examine ourselves. Let us confess our faults and sins openly before Him. Only when the dividing wall between God and us is broken will our relationship with Him grow stronger.

The One who created the ear and the eye is watching everything.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 5 : 12 / 1 John 5:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1856

🔆 2026 மார்ச் 08, ஞாயிறு 

"குமாரனை உடையவன் ஜீவனை உடையவன், தேவனுடைய குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன்." (1 யோவான்  5 : 12)

ஒரு மனிதனுக்கு உயிர் இருக்கின்றதா இல்லையா என்பதனை நாம் அவனது சுவாசத்தைக் கொண்டு அறியலாம். மருத்துவர்கள் கைநாடி பிடித்துப் பார்ப்பார்கள். அது இதயத்துடிப்பை வெளிப்படுத்தும். இப்படித் துடிப்பு இருக்குமானால் அந்த மனிதனுக்கு உயிர் இருக்கின்றது என்று பொருள். இந்த உயிர்த்துடிப்பு மிகவும் குறைவாக இருக்குமானால் அவனைக் காப்பற்றிட அவனது இதயத்துடிப்பை அதிகரிக்க வகைபார்ப்பார்கள். 

இதுபோலவே கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டாலும் ஒருவருக்குள் கிறிஸ்து எந்த அளவுக்கு இருந்து செயல்படுகின்றார் என்பதைப்பொறுத்தே அவரது ஆவிக்குரிய உயிர் இருக்கும். "நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்." ( யோவான் 14: 6) என்று இயேசு கிறிஸ்துக் கூறவில்லையா? ஆம், அவரே சத்தியமும் ஜீவனும். 

"தேவன் நமக்கு நித்தியஜீவனைத் தந்திருக்கிறார், அந்த ஜீவன் அவருடைய குமாரனில் இருக்கிறதென்பதே அந்தச் சாட்சியாம்." (1 யோவான்  5 : 11) ஆம் அன்பானவர்களே, நித்திய ஜீவன் எனும் முடிவில்லா வாழ்வு கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருக்கின்றது. அதை ஏற்கெனவே நமக்கு ஆயத்தமாய் வைத்திருக்கின்றார். அதனை நாம் சுதந்தரித்துக்கொள்ள முயலவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம், "குமாரனை உடையவன் ஜீவனை உடையவன், தேவனுடைய குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன்" என்று கூறி நம்மை அறிவுறுத்துகின்றது. 

ஒருவனுக்குள் கிறிஸ்துவின் ஜீவன் இருக்கின்றது என்பதை நாம் எப்படி அறிந்துகொள்வது? அது மருத்துவர்களைப்போல நாடித்துடிப்பை வைத்து நாம் கண்டுபிடிக்கமுடியாது. மாறாக, நமது மாறுபட்ட வாழ்க்கைதான் அதனை வெளிப்படுத்தும். ஆலயங்களுக்குச் செல்வது, காணிக்கைகள் கொடுப்பது, வேதாகமத்தை வாசிப்பது, போன்ற செயல்கள் நம்மை வெளிப்பார்வைக்கு உயிருள்ளவர்கள்போலக் காண்பிக்கும்.  ஆனால், தேவன் இவற்றுக்கு மேலாக நம்மிடம் எதிர்பார்க்கின்றார். 

கிறிஸ்துவின் காலத்தில் வாழ்ந்த வேதபாரகரும் பரிசேயர்களும் மேற்கூறிய அனைத்து நியமங்களையும் கடைபிடித்தவர்கள்தான்.  ஆனால் இயேசு அவர்களுக்கு "ஐயோ கேடு" என்று கூறுவதை நாம் வாசிக்கின்றோம் (மத்தேயு 23:13 - 32)  இப்படி அவர்களை சபிக்கக் காரணம் என்ன என்பதனையும் இயேசு கிறிஸ்து கூறுகின்றார்:-"அப்படியே நீங்களும் மனுஷருக்கு நீதிமான்கள் என்று புறம்பே காணப்படுகிறீர்கள்; உள்ளத்திலோ மாயத்தினாலும் அக்கிரமத்தினாலும் நிறைந்திருக்கிறீர்கள்." ( மத்தேயு 23: 28)

அதாவது, வெளியே இந்தச் செயல்களை அவர்கள் செய்தாலும் அவர்களது உள்ளமோ மாயத்தினாலும் அக்கிரமத்தினாலும் நிறைந்திருக்கின்றது என்கிறார் இயேசு கிறிஸ்து. அதாவது, உயிரற்ற உடல் எப்படி அசுத்தமான புழுக்களால் நிறைந்து நாற்றமெடுக்குமோ அதுபோல கிறிஸ்துவாகிய உயிர் இல்லையானால் வெளிச்செயல்கள் இப்படியே தேவனுக்குமுன் நாற்றமெடுப்பதாக இருக்கும். கிறிஸ்து நமக்குள் வரும்போது மட்டுமே மாயமும் அக்கிரமமும் நம்மை விட்டு அகலும்.

ஆம், கிறிஸ்து நமக்குள் வரும்போது மட்டுமே நமது பரிசேய குணங்கள் மாறும். காரணம், அவர் நமக்குள் வரும்போது மட்டுமே நமக்குள் உயிர் உண்டாகும். நாம் அவருக்குள் உயிரடையும்போது மட்டுமே நமக்குள் இருக்கும் அசுத்தங்கள் வெளியேறும். மரித்து நான்கு நாட்கள் கடந்தபின் நாற்றமெடுத்த லாசரின் உடல் இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தையால் உயிர்பெறவில்லையா? "அன்றியும் இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவருடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவர் உங்களில் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியினாலே சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார்." (ரோமர் 8:11)

சாவுக்கேதுவான நமது  சரீரங்கள் உயிர்ப்பிக்கப்பட கிறிஸ்துவுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து அவர் நமக்குள் வரும்படி வேண்டுதல் செய்யவேண்டியது அவசியம். காரணம், அவர் நமக்குள் வரும்போது மட்டுமே நாம் உயிரடைந்து அவருக்குச் சாட்சிகளாக வாழமுடியும். ஆம், "குமாரனை உடையவன் ஜீவனை உடையவன், தேவனுடைய குமாரன் இல்லாதவன் ஜீவன் இல்லாதவன்." நமக்குள் ஜீவன் இருக்கின்றதா என்பதை நாமே நிதானித்துப் பார்ப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1856
🔆 March 08, 2026 – Sunday

“The one who has the Son has the life; the one who does not have the Son of God does not have the life.” — First Epistle of John 5:12

We determine whether a person is alive by observing their breath. Doctors check the pulse; it reveals the heartbeat. If there is a heartbeat, it means the person is alive. If the heartbeat is very weak, they take measures to revive and strengthen it in order to save the person.

In the same way, though someone may call himself a Christian, his spiritual life depends on the measure in which Christ lives and works within him. Did not Jesus say, “I am the way, and the truth, and the life; no one comes to the Father except through Me.” — Gospel of John 14:6? Yes, He alone is the Truth and the Life.

“And the testimony is this, that God has given us eternal life, and this life is in His Son.” — First Epistle of John 5:11.

Beloved, eternal life — the endless life — is found in Christ Jesus. It has already been prepared and made available for us. We must take hold of it. That is why today’s meditation verse clearly warns us: “The one who has the Son has the life; the one who does not have the Son of God does not have the life.”

How can we know whether the life of Christ is within a person? We cannot detect it like a doctor checking a pulse. Instead, a transformed life reveals it. Attending church, giving offerings, and reading the Bible may make us appear spiritually alive outwardly. But God expects more than these external actions.

The scribes and Pharisees who lived in Christ’s time carefully observed all such religious practices. Yet we read that Jesus pronounced “woe” upon them (see Gospel of Matthew 23:13–32). Why did He rebuke them so strongly? He explains in Gospel of Matthew 23:28:

“So, you, too, outwardly appear righteous to people, but inwardly you are full of hypocrisy and lawlessness.”

Though they performed religious acts outwardly, their hearts were filled with hypocrisy and wickedness. Just as a lifeless body becomes corrupt and foul, external works without the life of Christ are offensive before God. Only when Christ comes into us do hypocrisy and lawlessness depart.

Yes, only when Christ enters us will our Pharisaical nature change. For it is only then that true life begins within us. When we come alive in Him, the impurities within us are driven out. Was not the body of Lazarus, which had begun to decay after four days, brought back to life by the word of Jesus?

“But if the Spirit of Him who raised Jesus from the dead dwells in you, He who raised Christ Jesus from the dead will also give life to your mortal bodies through His Spirit who dwells in you.” — Epistle to the Romans 8:11

For our mortal bodies to be made alive, we must surrender ourselves to Christ and invite Him to dwell within us. Only when He comes into us do we receive life and become His witnesses.

Yes, “The one who has the Son has the life; the one who does not have the Son of God does not have the life.” Let each of us examine ourselves and discern whether this life is truly within us.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 5 : 15 / 1 John 5:15

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1855

🔆 2026 மார்ச் 07, சனி   

"நாம் எதைக் கேட்டாலும், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்று நாம் அறிந்திருந்தோமானால், அவரிடத்தில் நாம் கேட்டவைகளைப் பெற்றுக்கொண்டோம் என்றும் அறிந்திருக்கிறோம்." (1 யோவான்  5 : 15)

வேதாகமம் நமது உலக ஆசீர்வாதங்களுக்காக எழுதப்படவில்லை. மாறாக, இந்த உலக வாழ்க்கைக்குப்பின் உள்ள நித்திய ஜீவனை நாம் சுதந்தரித்துக்கொள்ள வழிகாட்டவே எழுதப்பட்டுள்ளது. இயேசு கிறிஸ்துவும், "என்னுடைய ராஜ்ஜியம் இவ்வுலகத்துக்குரியதல்ல"  என்றுதான் கூறினார். ஆனால் மனிதர்கள் நாம் வேத வசனங்களுக்கு உலகப்பொருள் கொண்டு உலக ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுவதற்காக வேதாகமம் எழுதப்பட்டதாக எண்ணிக்கொள்கின்றோம். கேளுங்கள், தட்டுங்கள், தேடுங்கள் என்பன உலக ஆசீர்வாதங்களைத் தேடுவதைக் குறிப்பதல்ல. வேதாகம  வசனங்கள் அனைத்துமே ஆவிக்குரிய பொருள்கொண்டவை. 

வேதாகமம் எழுதப்பட்டபோது அவை தோல் சுருள்களில் எழுதப்பட்டன. அப்போது அவை தொடர்ச்சியாக எழுதப்பட்டிருந்தன. அதிகாரங்கள், வசன எண்கள் அப்போது கொடுக்கப்படவில்லை. 1227 ஆம் ஆண்டில் பழைய ஏற்பாடும் 1551 ஆம் ஆண்டில் புதிய ஏற்பாடும் அதிகாரங்கள் வசனங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன.    இவை குறிப்பிட்ட வேதப்பகுதிகளை நாம் எளிதில் கண்டுகொள்ள மட்டுமே உதவுகின்றன. நாம் வேதாகமத்தை வாசிக்கும்போது அவை எழுதப்பட்ட முறையின்படி அதிகார எண்களையும் வசன எண்களையும் மறந்து தொடர்ச்சியாக வாசிக்கவேண்டியது அவசியம். அப்போதுதான் பல வசனங்களை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும். 

இதை விடுத்து நமக்கு வேண்டிய குறிப்பிட்ட வசனத்தை மட்டும் நாம் வாசித்தோமானால் நம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கொள்ளும் நிலைமை ஏற்படுவது தவிர்க்கமுடியாதது. இன்றைய தியான வசனம், அவரிடம் எதைக்கேட்டாலும் அவர் நமக்குச் செவி கொடுக்கிறாரென்று கூறுவதால் இன்று பலரும் எதனையும்; எந்த உலக ஆசீர்வாதத்தையும்  அவரிடம் கேட்கலாம் என்று எண்ணிக்கொள்கின்றனர். அப்படித்தான் பல ஊழியர்களும் குருக்களும் போதிக்கின்றனர். 

ஆனால், இன்றைய வசனத்துக்கு முந்தின வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம், "நாம் எதையாகிலும் அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்டால், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்பதே அவரைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கிற தைரியம்." (1 யோவான்  5 : 14) அதாவது, எதனையும் கேட்பதல்ல, மாறாக நாம் கேட்பது அவரது சித்தத்துக்கு உகந்ததாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். தேவனை அறிந்தவன்தான் தேவனது சித்தமறிந்து கேட்கக்கூடியவன்.  

இயேசு கிறிஸ்துவும் இப்படித்தான் ஜெபித்தார். இதனை நாம், "சற்று அப்புறம்போய், முகங்குப்புற விழுந்து: என் பிதாவே, இந்தப்பாத்திரம் என்னைவிட்டு நீங்கக்கூடுமானால் நீங்கும்படிசெய்யும்; ஆகிலும் என் சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது என்று ஜெபம்பண்ணினார்". (மத்தேயு 26:39) என்று வாசிக்கின்றோம். 

உலக ஆசீர்வாத போதகர்கள் குறிப்பிடும் இன்னொரு வசனம், "அந்த நாளிலே நீங்கள் என்னிடத்தில் ஒன்றுங்கேட்கமாட்டீர்கள். மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், நீங்கள் என் நாமத்தினாலே பிதாவினிடத்தில் கேட்டுக்கொள்ளுவது எதுவோ அதை அவர் உங்களுக்குத் தருவார். இதுவரைக்கும் நீங்கள் என் நாமத்தினாலே ஒன்றும் கேட்கவில்லை; கேளுங்கள், அப்பொழுது உங்கள் சந்தோஷம் நிறைவாயிருக்கும்படி பெற்றுக் கொள்ளுவீர்கள்." ( யோவான் 16: 23, 24) 

இயேசு குறிப்பிடும் கேளுங்கள், மகிழ்ச்சி போன்ற வார்த்தைகள் ஆவிக்குரிய அர்த்தம் கொண்டவை. மகிழ்ச்சி என்பது ஆவிக்குரிய நிறைவின் மகிழ்ச்சியைக் குறிக்கின்றது. எனவேதான் இயேசு இந்த வசனத்தின் தொடர்ச்சியாக, "இவைகளை நான் உவமைகளாய் உங்களுடனே பேசுகிறேன்; காலம் வரும், அப்பொழுது நான் உவமைகளாய் உங்களுடனே பேசாமல், பிதாவைக்குறித்து வெளிப்படையாக உங்களுக்கு அறிவிப்பேன்." ( யோவான் 16: 25) என்கின்றார். அதாவது, பிதாவிடம் நாம் ஜெபிக்கவேண்டியதை அவர் இங்கு உவமையாகக் கூறுகின்றேன் என்கிறார். உலக ஆசீர்வாதங்களுக்காக இப்படி கேளுங்கள் என்று கூறவில்லை. 

இயேசு கற்பித்த ஜெபத்தில்கூட,  "உம்முடைய ராஜ்யம் வருவதாக; உம்முடைய சித்தம் பரமண்டலத்திலே செய்யப்படுகிறதுபோல பூமியிலேயும் செய்யப்படுவதாக." ( மத்தேயு 6: 10) என்றுதான் கூறினார். அதாவது உமது பரலோக சித்தம் என்னவோ அதுவே எனக்கு இந்த பூமியில் செய்யப்படட்டும் என்று கற்பித்தார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, எதைக் கேட்டாலும், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார் என்பது உண்மை. அதுபோல, நாமும் அவரது சித்தமறிந்து கேட்கவேண்டும் என்பதும் உண்மை. இப்படி அவரது சித்தம் அறிந்து கேட்போமானால் அவரிடத்தில் நாம் கேட்டவைகளைப் பெற்றுக்கொள்வோம் என்பதும் உண்மை.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1855
🔆 March 07, 2026 – Saturday

“And if we know that He hears us in whatever we ask, we know that we have the requests which we have asked from Him.” — First Epistle of John 5:15

The Bible was not written to secure worldly prosperity for us. Rather, it was written to guide us into inheriting eternal life beyond this present world. Even Jesus Christ declared, “My kingdom is not of this world.” (Gospel of John 18:36).

Yet many people interpret Scripture with a worldly mindset, assuming that the Bible exists primarily to grant earthly blessings. When the Lord says “ask,” “seek,” and “knock,” it does not refer to pursuing material gain. Every verse in Scripture carries spiritual meaning.

When the Bible was originally written, it was recorded on scrolls in continuous form. There were no chapter or verse divisions. The Old Testament was divided into chapters in A.D. 1227, and the New Testament in 1551. These divisions were introduced merely to help us locate passages easily.

Therefore, when reading the Bible, we must not isolate individual verses but read them in their full context, as originally written. Only then can we properly understand many passages.

If we select only a single verse that suits our desires, we risk deceiving ourselves. Today’s meditation verse says that God hears whatever we ask. Because of this, many assume they can ask for any worldly blessing. Some preachers even teach this.

However, the preceding verse clearly states:

“This is the confidence which we have before Him, that, if we ask anything according to His will, He hears us.” — First Epistle of John 5:14

It is not merely about asking anything; what we ask must be according to His will. Only one who truly knows God can discern His will and pray accordingly.

Even Jesus Christ Himself prayed this way:

“My Father, if it is possible, let this cup pass from Me; yet not as I will, but as You will.” — Gospel of Matthew 26:39

Another passage often quoted by prosperity teachers is:

“In that day you will not question Me about anything. Truly, truly, I say to you, if you ask the Father for anything in My name, He will give it to you. Until now you have asked for nothing in My name; ask and you will receive, so that your joy may be made full.” — Gospel of John 16:23–24

The words “ask” and “joy” here carry spiritual meaning. The joy Jesus speaks of refers to spiritual fullness, not material satisfaction. That is why He immediately continues:

“These things I have spoken to you in figures of speech; an hour is coming when I will no longer speak to you in figures of speech, but will tell you plainly of the Father.” — Gospel of John 16:25

In other words, Jesus indicates that He was speaking figuratively about how we should pray to the Father. He was not instructing us to seek worldly riches.

Even in the prayer He taught:

“Your kingdom come. Your will be done, on earth as it is in heaven.” — Gospel of Matthew 6:10. This teaches us to desire that God’s heavenly will be fulfilled in our earthly lives.

Yes, beloved, it is true that God hears whatever we ask. But it is equally true that we must ask according to His will. When we discern His will and pray accordingly, we can be confident that we have received what we have asked of Him.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 4:3 / 1 John 4:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1854

🔆 2026 மார்ச் 06, வெள்ளி  

"மாம்சத்தில் வந்த இயேசுகிறிஸ்துவை அறிக்கைபண்ணாத எந்த ஆவியும் தேவனால் உண்டானதல்ல; வருமென்று நீங்கள் கேள்விப்பட்ட அந்திக்கிறிஸ்துவினுடைய ஆவி அதுவே, அது இப்பொழுதும் உலகத்தில் இருக்கிறது." (1 யோவான்  4 : 3)

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன் அப்போஸ்தலரான யோவான் எழுதிய இந்த தியான வசனம் இன்றும் நிஜமாக இருக்கின்றது. உலக ஆசீர்வாதங்களை மட்டுமே போதித்து கிறிஸ்துவை விட்டு மக்களைப் பிரிக்கும் கிறிஸ்தவ போதகர்களை நாம் ஏற்கெனவே அறிவோம்.  ஆனால், இன்றைய தியானம் அதனைப்பற்றியதல்ல. 

கிறிஸ்துவை வாயினால்கூட அறிக்கைபண்ணாத அந்திக்கிறிஸ்துவின் சபை இப்போதும் இருக்கின்றது என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்களா? யெகோவா சாட்சி சபைகளைப்பற்றி நம்மில் பலருக்கும் தெரியும். ஆனால் அதனைவிட வித்தியாசமான உபதேசங்களைக்கொண்ட,  வெளிப்பார்வைக்கு கிறிஸ்தவ சபைகள் போலவே இருக்கும் சபைகள் இருக்கின்றன.  இங்கு போதிக்கப்படும் உபதேசங்கள் சாத்தானின் உபதேசங்கள். 

மிகச் சமீபத்தில், கடந்த மார்ச் 1 ஆம் தேதி ஒரு அந்திக் கிறிஸ்து சபை ஊழியனை அவனது சபையின் முன்வைத்து சந்திக்க முடிந்தது. எனது நண்பர் ஒருவர் என்னிடம்,  "ஒரு நல்ல மனிதர்  இருக்கிறார். உனது ஊழியத்துக்கு அவரும் பயனுள்ளவராக இருப்பார் .  நான் அவரது சபைக்குச் சென்றதில்லை. ஆனால் அவர் எனக்குத் தினமும் வேத வசனங்களை அனுப்புவார்; அவற்றைப் படிக்கச் சொல்லுவார். உனக்கு விருப்பமானால் அவரைச் சென்று ஒருமுறை பார்த்துப் பேசு" என்று என்னிடம் கூறியதால் அவரைப் பார்க்கச் சென்றேன்.  

பொதுவாகவே கிறிஸ்தவ போதகர்கள் என்றால் எனக்கு அவர்களுடன் நட்புகொள்ள விருப்பமுண்டு. எனவேதான்  அவரைப் பார்க்கச் சென்றேன். "தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாகிய மகா சர்வ வல்லமையுள்ள கர்த்தர்" என்று அங்குள்ள அறிவிப்புப் பலகையில் எழுதியிருந்தது. ஆனால் அங்கு சென்று அவரிடம் பேசியபோது அவர் கூறிய கருத்துக்கள் அவர் ஒரு அந்திக்கிறிஸ்து என்பதனை வெளிப்படுத்தியது. அவர் கூறி போதிக்கும் சில கருத்துக்களை  சுருக்கமாகக்  கீழே தருகின்றேன்:-

பழைய ஏற்பாடு மட்டுமே தேவ ஆவியால் எழுதப்பட்டது, எனவே அதனை மட்டுமே வாசிக்கவேண்டும். புதிய ஏற்பாடு, இயேசு எனும் ஒரு சாதாரண மனிதனை கடவுளாகக் காண்பிக்கவேண்டி புராணக் கதைகளைப்போல எழுதப்பட்டுள்ள கட்டுக்கதைகள். ஆண் துணை இல்லாமல் உலகினில் ஒருவரும் பிறக்கமுடியாது; செத்தவன் எவனும் உயிருடன் எழும்பவும் முடியாது. சர்வ வல்லவரான கர்த்தருக்கு உலகத்தை மீட்பதற்கு ஒரு மகன் தேவையில்லை. அவர் ஒரு வார்த்தைச்  சொன்னாலே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டுவிடுவோம்." இன்னும் என்னென்னவோ பேசினார். நான் அவரிடம், "நீங்கள் பிரசங்கம் செய்வீர்களா?" என்று  கேட்டேன். "ஆம்,  இங்கு பலர் வருவார்கள்" என்றார். அதற்குமேல் அவரிடம் பேசுவது அறிவீனம் என்று வந்துவிட்டேன்.

அன்பானவர்களே, கிறிஸ்தவ வசனங்களை சுவரில் எழுதிப்போட்டு மக்களைக் கவரும் அனைவரும் மெய்யான கிறிஸ்தவ உபதேசத்தைப் போதிப்பார்கள் என்று கூறமுடியாது. எனவே நாம் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். கிறிஸ்தவர்கள் அதிகம் இருக்கும் பகுதியிலேயே அந்திக்கிறிஸ்து சபை இருக்குமென்று நான் நினைத்துகூடப் பார்த்ததில்லை. எனக்கு இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனால் வேத வசனங்கள் உண்மை என்பதை எனக்கு இது மேலும் உறுதிப்படுத்துவதாக இருந்தது. 

"பிள்ளைகளே, இது கடைசிக் காலமாயிருக்கிறது;  அந்திக்கிறிஸ்து  வருகிறானென்று நீங்கள் கேள்விப்பட்டபடி இப்பொழுதும் அநேக அந்திக்கிறிஸ்துகள் இருக்கிறார்கள்; அதினாலே இது கடைசிக்காலமென்று அறிகிறோம்." (1 யோவான் 2:18)

"இயேசுவைக் கிறிஸ்து அல்ல என்று மறுதலிக்கிறவனேயல்லாமல் வேறே யார் பொய்யன்? பிதாவையும் குமாரனையும் மறுதலிக்கிறவனே அந்திக்கிறிஸ்து". (1 யோவான் 2:22)

"தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாகிய மகா சர்வ வல்லமையுள்ள கர்த்தர்" என்று இந்தச் சபையில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் இங்கு கர்த்தர் இருக்கவில்லை. காரணம் அப்போஸ்தலரான யோவான் கூறுகின்றார், "குமாரனை மறுதலிக்கிறவன் பிதாவை உடையவனல்ல, குமாரனை அறிக்கையிடுகிறவன் பிதாவையும் உடையவனாயிருக்கிறான்." (1 யோவான் 2:23) என்று. 

வஞ்சக உபதேசங்களைப் போதித்து, சாத்தானைக்கொண்டு  நோய்களைத் தாற்காலிகமாகக்  குணமாக்கி அதன்மூலம் மக்களைக் கவர்ந்து நரகத்துக்கு நேராக நடத்தும் இத்தகைய ஊழியர்களிடம் சென்று சிக்கிக்கொள்ளாமல் இருப்பதுடன் இங்கு செல்லும் மக்கள் சத்திய சபைகளுக்குச் செல்லவும்,  இவர்கள் சத்தியத்தை அறிந்து கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளவும்  ஜெபிக்கவேண்டியது நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும். 

"மாம்சத்தில் வந்த இயேசுகிறிஸ்துவை அறிக்கைபண்ணாத அநேக வஞ்சகர் உலகத்திலே தோன்றியிருக்கிறார்கள்; இப்படிப்பட்டவனே வஞ்சகனும் அந்திக் கிறிஸ்துவுமாய் இருக்கிறான்" (2 யோவான் 1:7)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1854
🔆 March 06, 2026 – Friday

And every spirit that confesseth not that Jesus Christ is come in the flesh is not of God: and this is that spirit of antichrist, whereof ye have heard that it should come; and even now already is it in the world. (1 John 4: 3)

This meditation verse written by the apostle John nearly two thousand years ago remains true even today. We already know of so-called Christian teachers who preach only worldly blessings and separate people from Christ. However, today’s meditation is not about them.

Do you believe that there are still churches today that do not confess Christ even with their lips—churches of the spirit of the antichrist? Many of us are aware of groups such as the Jehovah’s Witnesses. But beyond them, there are assemblies that appear outwardly like Christian churches, yet hold entirely different doctrines. The teachings proclaimed there are not the doctrines of Christ, but of Satan.

Very recently, on March 1, I had the opportunity to meet a minister from such a group in front of his own church. A friend told me, “There is a good man. He may be helpful to your ministry. I have never attended his church, but he sends me Bible verses daily and asks me to read them. If you wish, go and meet him once.” So, I went to see him.

Generally, I am eager to build friendships with Christian ministers. That was why I went. On the notice board there was written: “The Lord God Almighty, the God of gods.” Yet when I spoke with him, his statements clearly revealed that he was of the spirit of the antichrist. I briefly summarize some of his teachings below:

He said that only the Old Testament was written by the Holy Spirit and therefore only it should be read. The New Testament, according to him, was written like mythological stories to present Jesus, a mere man, as God. He claimed that no one can be born without a male partner, and no dead person can rise again. The Almighty Lord, he argued, does not need a Son to redeem the world—if He simply speaks a word, we would be saved. He said many such things. When I asked him, “Do you preach?” he replied, “Yes, many people come here.” After that, I felt it was unwise to continue the conversation and left.

Beloved, not everyone who writes Christian verses on walls and attracts people can be said to preach true Christian doctrine. Therefore, we must remain alert. I never imagined that such an antichrist assembly could exist in an area where there are many Christians. It was surprising to me. Yet this experience further confirmed that the Scriptures are true.

“Children, it is the last hour; and just as you heard that antichrist is coming, even now many antichrists have appeared; from this we know that it is the last hour.” — 1 John 2:18

“Who is the liar but the one who denies that Jesus is the Christ? This is the antichrist, the one who denies the Father and the Son.” — 1 John 2:22

Though the words “The Lord God Almighty, the God of gods” were written in that church, the Lord was not there. For the apostle John declares:

“Whoever denies the Son does not have the Father; the one who confesses the Son has the Father also.” — 1 John 2:23

Such ministers teach deceptive doctrines, temporarily heal diseases through satanic influence to attract people, and lead them straight toward destruction. It is our duty not only to avoid being ensnared by them, but also to pray that those who attend such places may go to true churches, come to know the truth, and accept Christ.

“For many deceivers have gone out into the world, those who do not acknowledge Jesus Christ as coming in the flesh. This is the deceiver and the antichrist.” — 2 John 1:7

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 13: 6 / Hebrews 13:6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1853

🔆 2026 மார்ச் 05, வியாழன் 

"அதனாலே நாம் தைரியங்கொண்டு: கர்த்தர் எனக்குச் சகாயர், நான் பயப்படேன், மனுஷன் எனக்கு என்ன செய்வான் என்று சொல்லலாமே." ( எபிரெயர் 13: 6)

கர்த்தராகிய ஆண்டவர் நமக்கு சகாயம் செய்பவராக இருக்கின்றார். தன்னை விசுவாசித்து தனக்கு ஏற்புடைய மக்களாக வாழ்பவர்களுக்கு அவர் சாகயம் செய்யும் கேடகமாக இருக்கின்றார். எனவே, நாம் தைரியமாக இந்த உலகத்தில் வாழமுடியும். நமக்கு எதிராக மனிதர்கள் எதுவும் செய்திடமுடியாது. 

இன்றைய இந்த வசனத்தை மேலும் தெளிவாக அறிந்துகொள்ள நாம் இதன் முந்தின வசனத்தையும் சேர்த்து வாசிக்கவேண்டியது அவசியம். அதில் நாம், "நீங்கள் பண ஆசையில்லாதவர்களாய் நடந்து, உங்களுக்கு இருக்கிறவைகள் போதுமென்று எண்ணுங்கள்; நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறாரே." ( எபிரெயர் 13: 5 & யோசுவா 1:5) என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது, நான் உன்னை விட்டு விலகமாட்டேன், உன்னைக் கைவிடமாட்டேன் என்று அவர் ஏற்கெனவே கூறியிருக்கிறாரே அதனை நாம் விசுவாசிப்போமானால் கர்த்தர் எனது சகாயர் என்று கூறி தைரியமாக இந்த உலகத்தில் வாழமுடியும். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று மனிதர்கள் பல்வேறு விதங்களில் பொருள் சேர்க்க ஆர்வமாக இருக்கின்றனர். காரணம், எதிர்காலம் குறித்த பயம். நாம் அதிகமாக செல்வம் சேர்த்து வைத்தால் மட்டுமே எதிர்காலத்தில் நிம்மதியாக வாழமுடியும் என்று மனிதர்கள் எண்ணுகின்றனர். இதுவே பண ஆசையாக உருவெடுக்கின்றது. எனவேதான், "நீங்கள் பண ஆசையில்லாதவர்களாய் நடந்து, உங்களுக்கு இருக்கிறவைகள் போதுமென்று எண்ணுங்கள்' என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அதிகமாக பொருள் சேர்த்து வைத்துள்ள எல்லோரும் இறுதிவரை மகிழ்ச்சியாக இருப்பதில்லை. அதுபோல பொருள் இல்லாதவர்கள் மகிழ்ச்சி குறைந்தவர்களுமல்ல. கிறிஸ்து நமக்குள் இருந்து நம்மை நடத்தும் மகிழ்ச்சியே மேலான மகிழ்ச்சி. நாம் கிறிஸ்துவைப் புறக்கணித்துச் செல்வத்தை மட்டுமே சேர்த்து வைத்தோமானால் இந்த மகிழ்ச்சியை நாம் அனுபவிக்க முடியாது. மட்டுமல்ல, இறுதியில் வாழ்வில் சோகமே நமக்கு  வந்து சேரும். 

இப்படிக் கூறுவதால் செல்வம் சேர்த்து வைக்கவேண்டாம் என்று பொருளல்ல.  மாறாக, செல்வத்தைச் சேர்க்கும் ஆசையைவிட ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை ஆதாயப்படுத்திக்கொள்வதே மேலான செல்வம் என உணர்ந்து அவரை நாம் அடைந்துகொள்ளும் ஆசையை வளர்த்து அதற்காக முயலவேண்டியது அவசியம்.   

இந்த ஆர்வத்தில்தான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "ஆகிலும், எனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவைகளோ அவைகளைக் கிறிஸ்துவுக்காக நஷ்டமென்று எண்ணினேன். அதுமாத்திரமல்ல, என் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை அறிகிற அறிவின் மேன்மைக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன்." (பிலிப்பியர் 3;7,8) என்கின்றார். அதாவது, கிறிஸ்துவை அறியாமல் வாழும்போது நமக்கு இருக்கின்றது என்று நாம் எண்ணும் செல்வங்கள் அனைத்தும் ஒன்றுமில்லாமையே. 

இப்படி முயன்று நாம் கிறிஸ்துவை நமது வாழ்வில் ஆதாயமாக்கிக் கொள்வோமானால் தைரியங்கொண்டு: கர்த்தர் எனக்குச் சகாயர், நான் பயப்படேன், மனுஷன் எனக்கு என்ன செய்வான் என்று சொல்லலாம். இதுவே மேலான ஆவிக்குரிய வாழ்வு. இந்த அனுபவத்துக்காக வேண்டுதல் செய்வதையே தேவன் மேலான ஜெபமாக எண்ணுகின்றார்;  அதற்கு உடனடியாக பதிலும் கொடுக்கின்றார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

“Within the Seeds” 🌳

AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1853
March 05, 2026 – Thursday

“So that we confidently say, ‘The Lord is my helper, I will not be afraid. What will man do to me?’” — Epistle to the Hebrews 13:6

The Lord God is the One who helps us. To those who trust in Him and live as people pleasing to Him, He becomes a shield of help and protection. Therefore, we can live boldly in this world. No human being can ultimately harm us beyond God’s sovereign will.

To understand today’s verse more clearly, we must read the preceding verse as well:

“Make sure that your character is free from the love of money, being content with what you have; for He Himself has said, ‘I will never desert you, nor will I ever abandon you.’” — Epistle to the Hebrews 13:5

This promise echoes what God declared in:

“I will not fail you or forsake you.” — Book of Joshua 1:5

When we truly believe that He will never leave us nor forsake us, then we can confidently declare, “The Lord is my helper,” and live courageously in this world.

Yes, beloved, today people eagerly pursue wealth in many ways. The root cause is fear about the future. Many think that only by accumulating great wealth can they live peacefully tomorrow. This mindset gradually turns into the love of money. That is why Scripture instructs us to live free from the love of money and to be content with what we have.

Not everyone who has accumulated great riches remains joyful until the end. Likewise, those without wealth are not necessarily lacking joy. The joy that comes from Christ dwelling within us and guiding our lives is the supreme joy. If we neglect Christ and focus only on gathering wealth, we cannot experience this true joy. In fact, sorrow may eventually overtake such a life.

This does not mean that we should not earn or save. Rather, it means that instead of desiring wealth above all, we must recognize that gaining the Lord Jesus Christ is the greatest treasure. We must cultivate a deep longing to gain Him and strive earnestly for that pursuit.

With this passion, the apostle Paul declared:

“But whatever things were gain to me, these things I have counted as loss because of Christ. More than that, I count all things to be loss in view of the surpassing value of knowing Christ Jesus my Lord.” — Epistle to the Philippians 3:7–8

Without truly knowing Christ, all the riches we assume we possess amount to nothing of eternal value.

If we strive in this way and gain Christ in our lives, then we can boldly say, “The Lord is my helper, I will not be afraid. What will man do to me?” This is the higher spiritual life. God regards prayers seeking this experience as noble prayers—and He answers them without delay.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash