🦋 Meditation verse - ரூத் 1 : 16 / Ruth 1:16

 "ஆதவன்" தியானம் - 1958

ஜூன் 18,  வியாழன் 2026   

அதற்கு ரூத்: "நான் உம்மைப்பின்பற்றாமல் உம்மைவிட்டுத் திரும்பிப் போவதைக்குறித்து, என்னோடே பேசவேண்டாம்; நீர் போகும் இடத்திற்கு நானும் வருவேன்; நீர் தங்கும் இடத்திலே நானும் தங்குவேன்; உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம்; உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்." ( ரூத் 1 : 16 )

இன்றைய தியான வசனம் ரூத் தனது மாமியார் நகோமியிடம் கூறிய விசுவாச வார்த்தைகளாகும்.

தன்னிடம் வைராக்கியமான அன்புடன் செயல்படுபவர்களை நமது தேவன் மகிமைப்படுத்தாமல் விடுவதில்லை. ஒருவேளை நமது காலத்தில் நாம் இதனை உணராமல் இருந்தாலும் நமது பின் சந்ததிகள் இதன் ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள். இதனையே நாம் ரூத்தின் வாழ்க்கை மூலம் அறிந்து கொள்கின்றோம். 

ரூத் மோவாப் தேசத்தைச் சார்ந்தவள்.  அவள் கர்த்தரை அறிந்த இனத்தவளல்ல. ஆனால் அவள் பஞ்சம்பிழைக்க அந்த நாட்டில் குடியேறிய   இஸ்ரவேலனாகிய நகோமியின் மகனை மணமுடித்ததால் நகோமியின் மருமகள் ஆனாள். நகோமியின் வாழ்க்கை, அவள் கர்த்தர்மேல் கொண்டிருந்த பக்தி, கர்த்தர் அவளது வாழ்வில் செய்த மேலான காரியங்கள் இவைகளைப் பார்த்திருந்த ரூத், கர்த்தர்மேல் பற்றுகொண்டு அவரையே தனது தேவனாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.  

அந்த அன்பினால் அவள் தனது இனத்தையும் தான் வணங்கிவந்த தெய்வங்களையும் அறவே விட்டுவிடத் துணித்துவிட்டாள். எனவேதான் தனது மாமியாரிடம், "நீர் போகும் இடத்திற்கு நானும் வருவேன்; நீர் தங்கும் இடத்திலே நானும் தங்குவேன்; உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம்; உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்" என்று அறிக்கையிட்டாள். அவ்வாறே நகோமியுடன் இஸ்ரவேல் தேசத்துக்குத் திரும்பிவந்தாள். 

இப்படித் தன்னைத் தெரிந்துகொண்டு, தனது இனத்தையும், தான் வணங்கிவந்த தெய்வங்களையும் விட்டுவிட்டு வந்த ரூத்தினை தேவன் கைவிடவில்லை. அவளது வழிமரபில் மீட்பராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைப் பிறக்கச் செய்தார். ஆம், இயேசு கிறிஸ்துவின் மூதாதையரின் பெயர் பட்டியலில் ரூத்தும் இணைந்துகொண்டாள். இதனை நாம், "சல்மோன் போவாசை ராகாபினிடத்தில் பெற்றான்; போவாஸ் ஓபேதை ரூத்தினிடத்தில் பெற்றான்; ஓபேத் ஈசாயைப் பெற்றான்; ஈசாய் தாவீது ராஜாவைப் பெற்றான்; தாவீது ராஜா உரியாவின் மனைவியாயிருந்தவளிடத்தில் சாலொமோனைப் பெற்றான்;" ( மத்தேயு 1 : 5, 6 ) என்று வாசிக்கின்றோம். இப்படி ரூத் தாவீது ராஜாவின் பூட்டியானாள்.  

இதனை நாம் ரூத் புத்தகத்திலும், "அயல்வீட்டுக்காரிகள் நகோமிக்கு ஒரு ஆண்பிள்ளை பிறந்தது என்று வாழ்த்தி, அதற்கு ஓபேத் என்று பேரிட்டார்கள்; அவன் தாவீதின் தகப்பனாகிய ஈசாயின் தகப்பன்." ( ரூத் 4 : 17 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாமும் கர்த்தருக்காக வைராக்கியமாகச் செயல்படும்போது அவரது ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்று மகிழ முடியும். ரூத்தினைபோல இன்று நாம் உலகத்துக்கு அறிமுகமில்லாதவர்களாக இருக்கலாம். ஆனால் தேவனுக்கு நாம் அறிமுகமில்லாதவர்களல்ல. நமது ஒவ்வொரு செயல்பாட்டினையும் தேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றார். அவற்றுக்கான கைமாறினை அவர் நிச்சயமாகத் தருவார். 

"ஏனென்றால், உங்கள் கிரியையையும், நீங்கள் பரிசுத்தவான்களுக்கு ஊழியஞ்செய்ததினாலும் செய்து வருகிறதினாலும் தமது நாமத்திற்காகக் காண்பித்த அன்புள்ள பிரயாசத்தையும் மறந்துவிடுகிறதற்கு தேவன் அநீதியுள்ளவரல்லவே." ( எபிரெயர் 6 : 10 )

துன்பங்கள், சோதனைகள் நம்மை நெருக்கினாலும் கர்த்தர்மேலுள்ள அன்பில் குறைந்திடாமல் வைராக்கியமாக வாழ்வோம். தேவன் அவருக்காக நாம் செய்யும் நமது செயல்பாடுகளை ஒருபோதும் மறக்கமாட்டார். கைமாறுதராமல் இருக்கமாட்டார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                                                                                                                                                                                                   

"AATHAVAN" Meditation – 1958

June 18, Thursday 2026

But Ruth said, “Do not plead with me to leave you or to turn back from following you; for where you go, I will go, and where you lodge, I will lodge. Your people shall be my people, and your God, my God." — Ruth 1:16

Today’s meditation verse features the words of faith spoken by Ruth to her mother-in-law, Naomi.

Our God never fails to honour those who act with zealous love toward Him. Even if we do not fully realize or experience this during our own lifetime, our future generations will inherit the blessings of it. This is the profound truth we learn through the life of Ruth.

Ruth was from the land of Moab. She did not belong to a people who originally knew the Lord. However, she became Naomi’s daughter-in-law by marrying the son of Naomi, an Israelite who had migrated to Moab to escape a famine. By closely observing Naomi’s life, her devotion to the Lord, and the great things the Lord had done in her life, Ruth developed a deep affection for the Lord and clung to Him as her own God.

Because of this love, she courageously resolved to completely leave behind her own people and the gods she used to worship. That is why she declared to her mother-in-law: "Where you go, I will go, and where you lodge, I will lodge. Your people shall be my people, and your God, my God." True to her word, she returned to the land of Israel alongside Naomi.

God did not abandon Ruth, who chose Him and left her country and her ancestral gods behind. Instead, He chose her lineage to bring forth Jesus Christ, the Savior. Yes, Ruth was included in the genealogy of Jesus Christ. As we read in Scripture:

"Salmon fathered Boaz by Rahab, Boaz fathered Obed by Ruth, and Obed fathered Jesse. Jesse fathered David the king. David fathered Solomon by her who had been the wife of Uriah;" — Matthew 1:5–6

In this way, Ruth became the great-grandmother of King David. We read about this in the Book of Ruth as well:

"The neighbour women gave him a name, saying, 'A son has been born to Naomi!' So they named him Obed. He is the father of Jesse, the father of David." — Ruth 4:17

Yes, dearly beloved, when we act with zeal and devotion for the Lord, we too can receive and rejoice in His blessings. Like Ruth, we might be completely unknown to the world today. But we are not unknown to God. God sees our every action, and He will surely reward us.

"For God is not unjust so as to forget your work and the love which you have shown toward His name, in having served and in still serving the saints." — Hebrews 6:10

Even when troubles and trials press hard against us, let us live with zeal, never allowing our love for the Lord to diminish. God will never forget what we do for Him, nor will He ever fail to reward us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                         

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 16 : 25 / Matthew 16:25

 "ஆதவன்" தியானம் - 1957

ஜூன் 17,  புதன் 2026   

"தன் ஜீவனை இரட்சிக்க விரும்புகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தமாகத் தன் ஜீவனை இழந்துபோகிறவன் அதைக் கண்டடைவான்." ( மத்தேயு 16 : 25 )

நாம் ஏற்கெனவே பல தியானங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, வேதாகம வசனங்கள் அனைத்துமே ஆவிக்குரியப்  பொருள் கொண்டவை.  நாம் உலக மனநிலையில் வேதாகம வசனங்களை வாசிப்போமானால் அவற்றின் உள்ளான அர்த்தங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. 

இன்றைய தியான வசனத்தை இயேசு கிறிஸ்து சற்று மாற்றி இன்னொரு இடத்தில்  கூறுகின்றார், "தன் ஜீவனைக் காக்கிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தம் தன் ஜீவனை இழந்துபோகிறவன் அதைக் காப்பான்." ( மத்தேயு 10 : 39 ) என்று. 

நாம் இந்த உலகத்தில் தேவனை முற்றிலுமாகச் சார்ந்துகொள்ளாமல் உலகப்பொருட்களையே நம்பி அவற்றைச் சம்பாதிப்பதிலும்  சேமிப்பதிலும் நமது வாழ்கையினைச் செலவழித்துக் கொண்டிருப்போமானால் நிச்சயமாக நாம் நமது ஆத்துமாவை இழந்துவிடுவோம். ஆம் அன்பானவர்களே, நமது பணம், அழகு, திறமை இவைகளைக்கொண்டு உலக மக்களது அன்பையும் பேராதரவையும் நாம் ஒருவேளைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் நமது ஆத்தும காரியங்களுக்கு நாம் முன்னுரிமைக்கொடுத்து வாழாவிட்டால் அதனால் பயனில்லை. 

எனவேதான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து  இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து, "மனுஷன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன் ஜீவனை நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு லாபம் என்ன? மனுஷன் தன் ஜீவனுக்கு ஈடாக என்னத்தைக் கொடுப்பான்?" ( மத்தேயு 16 : 26 ) என்று கேட்கின்றார்.  

மேலும் உலகத்தை ஆதாயப்படுத்துதல் என்பது உலகத்தோடு ஒத்துப்போகும் மனிதர்களுக்கு  மட்டுமே சாத்தியம். அவர்கள் தங்களது திறமையால் உலக மக்களைத் தங்களைத் திரும்பிப்பார்க்க வைக்க முடியும். காரணம், இந்த உலகம் புகழையும் பணத்தையும் மேலானதாகக் கருதுகின்றது. . 

ஆனால் கிறிஸ்துக்குள் வாழும் ஒரு கிறிஸ்தவன் இதற்கு மாறாகக் கிறிஸ்துவைச் சுதந்தரிக்க முயற்சியெடுக்கவேண்டும். அதற்கு நாம் உலகம் மேலானதாகக் கருதுபவைகள் மேலுள்ள ஆசையினையும் விட்டுவிடவேண்டும். அப்போதுதான் நாம்  கிறிஸ்துவை முற்றிலும் சுதந்தரித்துக்கொள்ளமுடியும்; நமது ஆத்துமாவை அழிவுக்கு நீங்கலாக்க முடியும். 

எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "அவருக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று விட்டேன்; குப்பையுமாக எண்ணுகிறேன்." ( பிலிப்பியர் 3 : 11 ) என்றும், "ஆகிலும், எனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவைகளோ அவைகளைக் கிறிஸ்துவுக்காக நஷ்டமென்று எண்ணினேன். அதுமாத்திரமல்ல, என் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை அறிகிற அறிவின்மேன்மைக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன்." ( பிலிப்பியர் 3 : 7, 8 ) என்று கூறுகின்றார். 

பணமும் பதவியும், புகழும் மட்டும் போதும் நாம் வாழ்ந்துவிடலாம் என்று தனது ஜீவனை அவற்றின்மூலம் இரட்சிக்க விரும்புகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; கிறிஸ்துவுக்காக வாழ்ந்து, எனக்கு பணமும் புகழும் சம்பாதிப்பது முக்கியமல்ல எனத்  தனது  உலக ஜீவனுக்கான இவைகளின்மேலுள்ள பற்றினை விட்டுவிடுகின்றவன் அவற்றை மறுமையில் கண்டடைவான். கிறிஸ்துவா, உலகப்பொருள் இன்பமா என வரும்போது நாம் கிறிஸ்துவுக்கே முன்னுரிமை கொடுப்பவர்களாக இருக்கவேண்டும். இப்படி முன்னுரிமை கொடுப்பதே கிறிஸ்துக்காக  ஜீவனை இழப்பதாகும். 

கிறிஸ்துவை வாழ்வில் பற்றிக்கொண்டு வாழ்வோம். உலகப் பொருட்களுக்கோ பணம், பதவி, புகழ் இவற்றுக்கோ அடிமைகளாகாமல் கிறிஸ்து ஒருவருக்கே அடிமைகளாக நம்மை ஒப்புக்கொடுப்போம். பொருள் சம்பாதிப்பது தவறல்ல; ஆனால் அவற்றின்மேலான அதிகப்படியான பற்றினையே தேவன் வெறுக்கின்றார். எனவே, கிறிஸ்துவின் நிமித்தம் நமது ஜீவனை இழந்துபோகிறவர்களாக வாழ்வோம்; அப்போது அதனைக் கண்டடைவோம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                                                                                                                                                    

"AATHAVAN" Meditation – 1957

June 17, Wednesday, 2026

"For whoever wishes to save his life will lose it; but whoever loses his life for My sake will find it." — Matthew 16:25

As we have already mentioned in many previous meditations, all scriptural verses carry a deep spiritual meaning. If we read the verses of the Bible with a worldly mindset, we cannot comprehend their inner truth.

In another instance, Jesus Christ phrases today’s meditation verse slightly differently:

"He who has found his life will lose it, and he who has lost his life for My sake will find it." — Matthew 10:39

If we spend our lives in this world relying entirely on worldly possessions, earning, and hoarding them without fully depending on God, we will surely lose our soul. Yes, dearly beloved, using our money, beauty, and talents, we might perhaps gain the love and immense support of the people of this world. However, if we do not live giving priority to the matters of our soul, it is of no use.

That is why the Lord Jesus Christ, continuing from today's meditation verse, asks:

"For what will it profit a man if he gains the whole world and forfeits his soul? Or what will a man give in exchange for his soul?" — Matthew 16:26

Furthermore, gaining the world is possible only for those who conform to the world. Through their talents, they can make the people of the world turn and look at them. This is because the world considers fame and money as supreme.

On the contrary, a Christian living in Christ must strive to inherit Christ. For that, we must surrender our desire for the things that the world considers supreme. Only then can we completely inherit Christ and keep our souls from destruction.

This is precisely why the Apostle Paul says:

"...for whom I have suffered the loss of all things, and count them but rubbish so that I may gain Christ," — Philippians 3:8b (Note: In the Tamil sequence, this refers to the ultimate loss for Christ).

And further:

"But whatever things were gain to me, those things I have counted as loss for the sake of Christ. More than that, I count all things to be loss in view of the surpassing value of knowing Christ Jesus my Lord..." — Philippians 3:7, 8a

Whoever wishes to save his life through money, status, and fame—thinking that these alone are enough to live by—will lose it. But he who lives for Christ and detaches himself from these worldly dependencies, believing that earning money and fame is not his primary purpose, will find his life in eternity. When it comes down to a choice between Christ or worldly pleasures, we must be those who give priority to Christ. Giving priority in this manner is what it means to lose one's life for Christ.

Let us hold fast to Christ in our lives. Instead of becoming slaves to worldly things, money, status, and fame, let us submit ourselves as servants to Christ alone. Earning wealth is not wrong; however, it is the excessive attachment to it that God detests. Therefore, let us live as those who lose their lives for the sake of Christ; then, we shall find it.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 10 : 36 / Matthew 10:36

 "ஆதவன்" தியானம் - 1956

ஜூன் 16,  செவ்வாய்  2026      

"ஒரு மனுஷனுக்குச் சத்துருக்கள் அவன் வீட்டாரே." ( மத்தேயு 10 : 36 )

இந்த உலகத்தில் சிலவேளைகளில் நம்மோடு இருக்கும் சிலரே நமக்கு எதிராகச் செயல்படுவதுண்டு. அதாவது நமக்குள் நடக்கும் உரையாடல்கள், இரகசியங்கள் இவற்றை நம்மோடு இருக்கும் சிலரே நமக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்களுக்கு கொடுத்து நம்மைக் கெடுக்கப்பார்ப்பதுண்டு. இதுபோல ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் நமது முன்னேற்றத்தை நமது குடும்பத்தினரே தடுக்கப்பார்ப்பதுண்டு. இதனையே இன்றைய தியான வசனம் எடுத்துக்கூறுகின்றது. 

ஆம், இன்றைய தியான வசனமானது ஆண்டவர் கூறிய மேலான ஆவிக்குரிய பொருள்கொண்ட ஒன்றாகும். ஒரு கிறிஸ்தவ குடும்பத்திலுள்ள அனைவரும் ஒரே அளவு ஆவிக்குரிய அனுபவம் கொண்டவர்கள் அல்ல. குடும்பத்திலுள்ள ஒருவர் அல்லது இருவர் மட்டும் பாவ மன்னிப்பு அனுபவத்தைப்பெற்று, பரிசுத்த ஆவியானவரின் அபிஷேகத்தையும் பெற்றிருப்பார்கள். ஆவியானவர் வழிநடத்துவதை அவர்கள் உணர்த்திருப்பதால் அதன்படி நடக்க முயற்சிப்பார்கள். ஆனால் அவர்களது குடும்பத்திலுள்ள மற்ற உறுப்பினர்கள் கிறிஸ்துவைத் தனிப்பட்ட முறையில் அறியாதவர்களாக இருப்பதால்  குடும்பத்துக்குள்   முரண்பாடுகள்  எழுவதுண்டு.    

இப்படி ஒரு முரண்பாடு குடும்பத்துக்குள் ஏற்படுவதால்தான், சமாதானத்தை உண்டாக்கவந்தேன் என்று கூறிய இயேசு கிறிஸ்து,  பிரிவினை உண்டாக்கவே வந்தேன் என்றும் கூறுகின்றார், "எப்படியெனில், மகனுக்கும் தகப்பனுக்கும், மகளுக்கும் தாய்க்கும், மருமகளுக்கும் மாமிக்கும் பிரிவினையுண்டாக்க வந்தேன்." ( மத்தேயு 10 : 35 )  

மேலும், "தகப்பனையாவது தாயையாவது என்னிலும் அதிகமாய் நேசிக்கிறவன் எனக்குப் பாத்திரன் அல்ல; மகனையாவது மகளையாவது என்னிலும் அதிகமாய் நேசிக்கிறவன் எனக்குப் பாத்திரன் அல்ல" ( மத்தேயு 10 : 37 ) என்றும்  கூறினார். மேற்படி வசனத்தின் பொருளை பல கிறிஸ்தவர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாததால், "அப்படியானால் நாம் நமது தாய் தகப்பனையும் மனைவி, பிள்ளைகளையும் அன்பு செய்யக்கூடாதா?" என்று கேள்வி எழுப்புவதுண்டு. 

அன்பானவர்களே, இயேசு கிறிஸ்து நாம் அவர்களை அன்பு செய்யக்கூடாது என்று கூறவில்லை. மாறாக, ஆவிக்குரிய காரியங்களில் நம்மோடு அவர்கள் முரண்படும்போது நாம் கிறிஸ்துவுக்கே முன்னுரிமை கொடுக்கவேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.  நாம் யாரை அன்பு செய்கின்றோமோ அவர்களது சொல்லைத்தானே கேட்டு நடப்போம்? அதுபோல குடும்பத்திலுள்ள மற்றவர்கள் கூறுவதற்கல்ல; மாறாக, ஆவியானவரின் குரலுக்கே முன்னுரிமைகொடுத்து நாம் நடக்கவேண்டியது அவசியம். 

இப்படி நடக்கும்போது அவர்கள் நமக்கு எதிரிகள்போலத் தெரியலாம். இதனையே இயேசு கிறிஸ்து, "ஒரு மனுஷனுக்குச் சத்துருக்கள் அவன் வீட்டாரே" என்று கூறுகின்றார். அதாவது ஆவிக்குரிய காரியங்களில் நாம் முன்னேறமுடியாமல் நமக்கு அவர்கள் சத்துருபோல இருக்கின்றார்கள். உலகத்தில் நாம் இதனை அதிகம்  பார்க்கலாம். கிறிஸ்துவைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிந்துள்ள மனைவிகள் தங்கள் கணவனால் இதுபோல ஆவிக்குரிய காரியங்களில் முன்னேறமுடியாமல் துன்பங்கள் அனுபவிப்பதுண்டு. சில குடும்பங்களில் கணவன்மார்கள் மனைவிகளால் இதுபோல துன்பப்படுகின்றனர். 

இதுவே பல ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்களின் சிலுவை. இந்தச் சிலுவை அனுபவத்தை அனுபவித்துக்கொண்டே நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தொடர்ந்து பயணிக்கவேண்டும். இப்படி இந்தச் சிலுவையைச் சுமக்க விரும்பாதவன் எனக்கு ஏற்புடையவன் அல்ல என்கின்றார் இயேசு கிறிஸ்து. ஆம், "தன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு என்னைப் பின்பற்றாதவன் எனக்குப் பாத்திரன் அல்ல." ( மத்தேயு 10 : 38 )

அன்பானவர்களே, இத்தகையைச் சிலுவைச் சுமக்கும் அனுபவம் இருக்குமானால் கவலைப்படாமல்  ஆவிக்குரிய பயணத்தைக் தொடர்வோம். தேவன் நம் மனநிலையை அறிந்திருக்கின்றார்; நாம் சுமக்கும் சுமையையும் அறிந்திருக்கின்றார். வீட்டுக்குள்ளேயே இருந்து நமக்கு எதிராக சத்துருவாக இருக்கும் குடும்பத்தார் கிறிஸ்துவை அறிந்து நமக்கு நண்பர்களாக மாறிட ஜெபிப்போம். அப்போது நமது சுமை குறைவானதாக மாறும்.  

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

 "AATHAVAN" Meditation - 1956

June 16, Tuesday 2026

"and a man’s enemies will be the members of his household." — Matthew 10:36

In this world, sometimes the very people who are with us act against us. That is, those close to us may leak our conversations and secrets to our opponents, attempting to ruin us. Similarly, in our spiritual life, our own family members may try to hinder our progress. This is exactly what today’s meditation verse highlights.

Indeed, today's verse carries a profound spiritual meaning spoken by the Lord. Not everyone in a Christian family shares the same level of spiritual experience. Only one or two members of a family might have received the experience of forgiveness of sins and the anointing of the Holy Spirit. Because they discern the guidance of the Spirit, they strive to walk according to it. However, since the other members of their family do not know Christ personally, conflicts inevitably arise within the household.

It is precisely because such conflicts arise within the family that Jesus Christ, who said He came to bring peace, also stated that He came to bring division:

"For I came to set a man against his father, and a daughter against her mother, and a daughter-in-law against her mother-in-law;" — Matthew 10:35

Furthermore, He said:

"He who loves father or mother more than Me is not worthy of Me; and he who loves son or daughter more than Me is not worthy of Me." — Matthew 10:37

Because many Christians do not properly understand the meaning of the above verse, they often raise the question, "Does this mean we should not love our father, mother, wife, and children?"

Beloved, Jesus Christ did not say that we should not love them. Instead, He is saying that when they conflict with us in spiritual matters, we must give priority to Christ. Don't we naturally listen to and follow the words of those we love? Likewise, it is essential that we prioritize the voice of the Holy Spirit rather than what others in the family say.

When we live this way, they may appear to be like enemies to us. This is why Jesus Christ says, "and a man’s enemies will be the members of his household." In other words, they become like enemies to us by preventing us from progressing in spiritual matters. We see this quite often in the world. Wives who know Christ personally often suffer under their husbands, unable to grow spiritually. In some families, husbands suffer similarly because of their wives.

This is the cross that many spiritual Christians must bear. We must continue our journey in the spiritual life while enduring this experience of the cross. Jesus Christ says that anyone who is unwilling to take up this cross is not worthy of Him:

"And he who does not take his cross and follow after Me is not worthy of Me." — Matthew 10:38

Beloved, if you are experiencing the burden of carrying such a cross, do not lose heart; let us press on in our spiritual journey. God knows our hearts, and He knows the heavy burden we carry. Let us pray that our family members—who live under the same roof but act as enemies against our spiritual growth—will come to know Christ and be transformed into our companions. When that happens, our burden will be made light.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

                                                                                         

🦋 Meditation verse -யூதா 1 : 21 / Jude 1:21

"ஆதவன்" தியானம் - 1955

ஜூன் 15,  திங்கள் 2026      

"தேவனுடைய அன்பிலே உங்களைக் காத்துக்கொண்டு, நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தைப்பெறக் காத்திருங்கள்."( யூதா 1 : 21 )

இன்று பலரும் பாவ மன்னிப்பு அனுபவத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவுடன் நேராக நித்தியஜீவனுக்குத் தாங்கள் தகுதிப்பட்டுவிட்டதாக எண்ணிக்கொள்கின்றனர். குறிப்பாக  பல ஆவிக்குரிய சபை என்று தங்களைக் கூறிக்கொள்ளும் சபைகளின் விசுவாசிகள் இப்படி நினைத்துக்கொள்கின்றனர். காரணம், அவர்களை வழிநடத்தும் சில போதகர்கள் அவர்களுக்கு அப்படித்தான் போதிக்கின்றனர். இத்தகைய மனிதர்களது சுவிசேஷ அறிவிப்புகள் வித்தியாசமானதாக இருக்கும். இவர்கள் தங்களை பரலோகத்துக்குத் தகுதியானவர்கள் எனவும் மற்றவர்கள் எல்லோரும் நரகத்தின் மக்கள் எனவும் எண்ணிக்கொள்கின்றனர். 

அன்பானவர்களே, ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், இறுதிவரை நிலை நிற்பவனே இரட்சிக்கப்படுவான்" என்று. இரட்சிக்கப்படுவது ஒருநாள் அனுபவமல்ல, மாறாக அன்றாடம் சிலுவை சுமக்கும் அனுபவம். எனவேதான், இன்றைய தியான வசனத்தில் தேவனுடைய அன்பிலே நம்மைக்  காத்துக்கொண்டு, நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தைப்பெறக் காத்திருக்க வேண்டும் என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான யூதா. 

ஆம், கிறிஸ்துவின் இரகத்தைப் பெறுவதற்கு நாம்  காத்திருக்கவேண்டும். அதாவது நம்மில் தேவ அன்புள்ளவர்களாய் பொறுமையாய்  வாழ்ந்து வரவேண்டும். தேவ அன்பு நம்மில் இருக்குமேயானால் நாம் யாரையும் அற்பமாக எண்ணமாட்டோம், யாரையும் நரகத்தின் மக்கள் என்று நியாயம்தீர்க்கமாட்டோம். 

பாவ மன்னிப்பும் இரட்சிப்பும் வேறுவேறு காரியங்கள். இரட்சிப்பு எனும் புத்திரசுவிகாரமும் நித்திய ஜீவனும்  என்றோ ஒருநாள் பெற்ற பாவ மன்னிப்பு அனுபவத்தினால் கிடைப்பதல்ல; அது ஒரு தொடர் அனுபவம்.  எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறுகின்றார், "ஆவியின் முதற்பலன்களைப் பெற்ற நாமுங்கூட நம்முடைய சரீர மீட்பாகிய புத்திரசுவிகாரம் வருகிறதற்குக் காத்திருந்து, நமக்குள்ளே தவிக்கிறோம்." ( ரோமர் 8 : 23 ) ஆம் அது காத்திருந்து, தவித்து பெறவேண்டிய அனுபவம்.

வெறுமனே தேவன்மேல் விசுவாசம் கொள்வதல்ல, அந்த விசுவாசம் நம்மை உறுதியுடன் நிலைநிறுத்துவதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பல்வேறு ஏற்றத்தாழ்வுகளையும், இக்கட்டுகளையும் இன்னல்களையும் நாம் சந்திக்கவேண்டியதுண்டு. இந்த உலகத்தின் வாழ்க்கைப் பிரச்சனைகளோடு அவற்றை சகித்து நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பின்மாறிடாமல் வாழவேண்டியது அவசியம். அப்போஸ்தலரான பவுல் இப்படித் தான் பல்வேறு வாழ்க்கைப் போராட்டங்களைச்  சந்தித்து  அவைகளை மேற்கொண்ட அனுபவத்தால் நமக்குக் கூறுகின்றார்:-

"ஏனெனில் கிறிஸ்துவினிடத்தில் விசுவாசிக்கிறதற்கு மாத்திரமல்ல, அவர்நிமித்தமாகப் பாடுபடுகிறதற்கும் உங்களுக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் என்னிடத்திலே கண்டதும் எனக்கு உண்டென்று இப்பொழுது கேள்விப்படுகிறதுமான போராட்டமே உங்களுக்கும் உண்டு." ( பிலிப்பியர் 1 : 29, 30 )

ஆம் அன்பானவர்களே, பாவ மன்னிப்பு அனுபவத்தைப் பெற்றால் மட்டும்போதாது, தேவனுடைய அன்பிலே நம்மைக் காத்துக்கொண்டு தொடர்ந்து நாம் அதில் நிலைநிற்கவேண்டியது அவசியம். மட்டுமல்ல, நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தை நாம் பெறவேண்டும். 

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், பாவ மன்னிப்பு அனுபவம், அதனைத் தொடர்ந்த சோதனைகளைச் சகித்து மேற்கொள்ளும் விசுவாசமான ஆவிக்குரிய வாழ்வு, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரக்கம் இவைகள் அனைத்துமே நம்மை   நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக  நடத்திச்செல்ல முடியும்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

 

"AATHAVAN" Meditation – 1955

June 15, Monday 2026

"Keep yourselves in the love of God, waiting anxiously for the mercy of our Lord Jesus Christ to eternal life." (Jude 1:21)

Today, many people assume that as soon as they receive the experience of forgiveness of sins, they have instantly qualified for eternal life. In particular, believers from several churches that call themselves "spiritual churches" think this way. The reason is that some pastors who lead them teach them exactly that. The gospel proclamations of such people tend to be distinct; they consider themselves worthy of heaven and view everyone else as people of hell.

Beloved, the Lord Jesus Christ said that the one who endures to the end is the one who will be saved. Being saved is not a one-day experience; rather, it is a daily experience of carrying the cross. That is why, in today’s meditation verse, the Apostle Jude tells us to keep ourselves in the love of God and wait anxiously for the mercy of our Lord Jesus Christ to eternal life.

Yes, we must wait to receive Christ's mercy. This means we must live patiently, filled with the love of God. If the love of God is within us, we will not look down on anyone, nor will we judge anyone as "people of hell."

The forgiveness of sins and salvation are two different things. Adoption as sons—which is salvation—and eternal life are not obtained through a single, long-ago experience of forgiveness of sins; it is a continuous experience. That is why the Apostle Paul says:

"And not only this, but also we ourselves, having the first fruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting eagerly for our adoption as sons, the redemption of our body." (Romans 8:23)

Yes, it is an experience that must be obtained by waiting and groaning.

It is not merely about having faith in God; that faith must be what establishes us firmly. In the spiritual life, we have to face various ups and downs, distresses, and hardships. Alongside the problems of this worldly life, it is essential that we endure them and live without backsliding in our spiritual walk. The Apostle Paul, having faced and overcome various such life struggles, tells us from his own experience:

"For to you it has been granted for Christ’s sake, not only to believe in Him, but also to suffer for His sake, experiencing the same conflict which you saw in me, and now hear to be in me." (Philippians 1:29-30)

Yes, beloved, it is not enough just to receive the experience of forgiveness of sins; we must keep ourselves in the love of God and continually abide in it. Not only that, we must receive the mercy of our Lord Jesus Christ for eternal life.

To put it briefly: the experience of forgiveness of sins, followed by a faithful spiritual life that endures and overcomes trials, and the mercy of the Lord Jesus Christ—all of these together will lead us toward eternal life.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - உபாகமம் 5 : 11 / Deuteronomy 5:11

 "ஆதவன்" தியானம் - 1954

ஜூன் 14,  ஞாயிறு 2026      

"உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்காதிருப்பாயாக; கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்குகிறவனைத் தண்டியாமல் விடார்." ( உபாகமம் 5 : 11 )

இன்றைய தியான வசனம் தேவன் வழங்கிய பத்துக்கட்டளையின் மூன்றாவது கட்டளையாகும். கர்த்தருடைய பெயர் நமது நாவில் ஒலித்துக்கொண்டிருப்பது ஆசீர்வாதமான ஒன்றாகும். எல்லா பரிசுத்தவான்களும் கர்த்தரது பெயரைப் போற்றிப் புகழ்ந்துகொண்டுதான் இருந்தார்கள். ஆனால் இன்றைய தியான வசனமானது அவருடைய பெயரை வீணாகச் சொல்லாதிருப்பாயாக என்று நமக்குக் கூறுகின்றது. மட்டுமல்ல, அப்படிக் கூறுபவனை அவர்  தண்டிக்காமல் விடமாட்டார் என்று கூறுகின்றது. இது ஏன் என்பதனை நாம் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியம். 

வீணாகச் சொல்வது என்பது, சாட்சியற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு தேவையில்லாத இடத்தில் அல்லது தேவையில்லாத முறையில் கர்த்தரது பெயரை உச்சரித்துக் கூறுவதைக் குறிக்கின்றது. ஒரு துன்மார்க்க கிறிஸ்தவ அரசியல்வாதி லஞ்சமும் ஊழலும் செய்து பணத்தைக் குவித்துவிட்டு மக்கள்முன், "கர்த்தர் என்னை ஆசீர்வதித்துள்ளார்" என்று கூறுவதை நாம் இதற்கு  உதாரணமாகக் கூறலாம். இதனைக் கேட்கும் மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள்? கர்த்தர் துன்மார்க்கனுக்கு உதவுபவர் என்றா அல்லது தவறாக வாழ்கையினைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பவர் என்றா? இப்படிக் கர்த்தரின் பெயர் அவமானப்படுத்தப்படுவதால் அவர் தனது பெயரை வீணாகக் கூறுபவனைத் தண்டிக்காமல் விடமாட்டேன் என்கின்றார். 

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு நபர் அரசாங்க பதவியில் இருந்தார். அங்கு இருந்துகொண்டு தன்னிடம் வரும் மக்களுக்கு சுவிசேஷம் அறிவித்தலும் செய்தார். இதனைப் பலர் எதிர்த்தனர். வேலை நேரத்தில் ஏன் இவர் இப்படிச் செய்கின்றார் என்று அவருக்கு எதிராக போராட்டமும் செய்தனர்.  பல கிறிஸ்தவர்கள் அவரிடம் நீங்கள் செய்வது தவறு என்று எடுத்துக்கூறியும் அவர் எதனையும் கண்டுகொள்ளவில்லை. 

தாசில்தார் பதவியில் இருந்த அவர் ஒருமுறை லஞ்சம் வாங்கும்போது கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து நடத்திய விசாரணையில் அவர் முறைகேடாக நிலங்களை தனது மனைவி பெயருக்கு பதிவுசெய்திருப்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். ஆம் அன்பானவர்களே, அவர்மூலம் கிறிஸ்துவின்பெயர் பிற மக்கள் மத்தியில் அவமானமடைந்தது. சாட்சியற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்த இவர்  கிறிஸ்துவின் பெயரை மக்களிடம் உச்சரிப்பதை நிறுத்தியிருந்தால் கிறிஸ்துவின் பெயர்  அவமானமடைந்திருக்காது அல்லவா?

இதுபோல பல உதாரணங்களைக் கூறலாம். சாட்சியற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு எப்போதும், "ஸ்தோத்திரம், அல்லேலூயா" என்று கூறிக்கொண்டு வாழும் பலரை நாம் நமது  வாழ்விலும் ஊர்களிலும் சந்தித்திருக்கலாம். இத்தகைய மனிதர்கள் தங்களது வாழ்க்கையினை மாற்றிக்கொள்ள தேவன் அறிவுறுத்துகின்றார்.   

ஒரு மூன்றாம்தர அரசியல் தலைவர் ஒருவேளை மற்றவர்கள் தங்களைப் புகழ்வதை விரும்பலாம். ஆனால் தேவன் அப்படிப்பட்டவரல்ல,  அவர் தகுதியற்றவர்கள் தன்னைப் புகழ்வதை விரும்புவதில்லை. தனது பெயரை அவர்கள் உச்சரிப்பதையும் அவர் விரும்புவதில்லை. திருட்டு வழக்கில் கைதுசெய்யப்பட்ட ஒருவன் காவல்துறையினர் கைதுசெய்தபோது பிரபல நீதிபதியின் பெயரைக் குறிப்பிட்டு நான் அவரது மகன் என்று கூறினால் அது அந்த நீதிபதிக்கு எவ்வளவு பெரிய அவமானம்!!

கிறிஸ்துவின் பெயரை நாம் அறிக்கையிடவேண்டுமானால் முதலில் அதற்கேற்ற வாழ்க்கை வாழவேண்டியது அவசியம். முதலில் சாட்சியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழ்வோம். அப்போது நாம் அறிவிக்காமலே கிறிஸ்து அறிவிக்கப்படுவார். அப்படி இல்லையானால் இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி, கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்குகிறவனைத் தண்டியாமல் விடமாட்டார்.  

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation - 1954

June 14, Sunday 2026

"You shall not take the name of the Lord your God in vain, for the Lord will not leave him unpunished who takes His name in vain." — Deuteronomy 5:11 (NASB)

Today's meditation verse is the third commandment given by God. Having the name of the Lord constantly on our lips is a beautiful blessing. All the saints have always praised and magnified His name. However, today’s verse admonishes us not to use His name in vain. Furthermore, it warns us that He will not leave the one who does so unpunished. It is vital for us to understand clearly why this is so.

To take His name "in vain" means to utter or invoke the Lord's name in unnecessary places or in improper ways while living a life devoid of a true Christian testimony. As an example, we can look at a wicked Christian politician who amasses wealth through bribery and corruption, and then stands before the public saying, "The Lord has blessed me." What will people think when they hear this? Will they think that the Lord helps the wicked, or that He turns a blind eye to a sinful life? Because the Lord's name is dishonoured in this manner, He declares that He will not leave the one who takes His name in vain unpunished.

I knew a person who held a government office. While working there, he would share the Gospel with the people who came to see him. Many opposed this. They even protested against him, questioning why he was doing this during working hours. Although many Christians pointed out to him that what he was doing was wrong, he ignored them all.

Later, while serving in the position of a Tahsildar (revenue officer), he was caught red-handed accepting a bribe. The subsequent investigation revealed that he had illegally registered lands in his wife's name. Yes, dearly beloved, through him, the name of Christ was brought to shame among non-believers. If only he had refrained from proclaiming the name of Christ to the people while living a life without a proper testimony, the name of Christ would not have been dishonoured, would it?

We can point to many such examples. In our own lives and towns, we may have encountered many people who constantly say, "Stothram (Praise the Lord), Hallelujah," yet live a life entirely lacking a true testimony. God admonishes such individuals to transform their lives.

A third-rate politician might delight in being praised by just anyone. But God is not like that; He does not desire praise from those who are unworthy. He does not even want them uttering His name. If a man arrested in a theft case claim to the police, "I am the son of a prominent judge," what a massive dishonour that brings to the judge!

If we are to confess the name of Christ, it is essential that we first live a life worthy of that confession. Let us first live a life of true testimony. When we do, Christ will be revealed even without our spoken proclamation. Otherwise, as today’s meditation verse warns, the Lord will not leave him unpunished who takes His name in vain.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ரோமர் 13 : 14 / Romans 13:14

 "ஆதவன்" தியானம் - 1953

ஜூன் 13,  சனி 2026        

"துர் இச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள்." ( ரோமர் 13 : 14 )

தரித்துக்கொள்வது என்பது உடுத்திக்கொள்வது என்று பொருள். கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவை நம்மில் ஆடையாக உடுத்திக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். அப்படி "தரித்துக்கொண்டவர்களானால், நிர்வாணிகளாய்க் காணப்படமாட்டோம்." ( 2 கொரிந்தியர் 5 : 3 ) 

மேற்படி வசனம் கூறும் நிர்வாணம் என்பது உலக மனிதர்கள் கூறும் நிர்வாணமல்ல; மாறாக, தேவனது பார்வையில் நாம் ஆத்துமாவில் காணப்படும் நிர்வாணமாகும். அதாவது நாம் கிறிஸ்துவை நம்மில் தரித்துக்கொள்ளவில்லையானால் அவரது பார்வையில் நிர்வாணிகளாக இருக்கின்றோம் என்று பொருள். அவரை நம்மில் உடுத்திக்கொள்ளும்போது நாம் நிர்வாணிகளாகக்  காணப்படமாட்டோம். இன்றைய தியான வசனம் இதனால்தான், "துர்யிச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

ஆதாம், ஏவாள் வாழ்க்கையிலிருந்து இதனை நாம் உணர்ந்துகொள்ளலாம். அவர்கள் பாவம் செய்யுமுன் ஆடையின்றி இருந்தபோதும் தங்களது நிர்வாணத்தை உணரவில்லை. "ஆதாமும் அவன் மனைவியுமாகிய இருவரும் நிர்வாணிகளாயிருந்தும், வெட்கப்படாதிருந்தார்கள்." ( ஆதியாகமம் 2 : 25 ) காரணம், அப்போது அவர்கள் தேவ சாயலில் இருந்தனர். ஆனால், பாவம் செய்தபோது அவர்கள் தேவ மகிமையை இழந்துவிட்டனர். அப்போது தாங்கள் நிர்வாணிகளாக இருப்பதை உணர்ந்துகொண்டனர். 

ஏதேன் தோட்டத்தில் தேவன் அவர்களோடு உலாவி, அவர்களோடு பேசிவந்தார். ஆனால் பாவம் செய்தபோது அவர்கள் தங்கள் நிர்வாணத்தை உணர்ந்துகொண்டு வெட்கப்பட்டு,  தேவனுக்குப்  பயந்து ஒளிந்துகொண்டனர். தேவன், "ஆதாம் நீ எங்கே இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டபோது "அவன்: நான் தேவரீருடைய சத்தத்தைத் தோட்டத்திலே கேட்டு, நான் நிர்வாணியாயிருப்பதினால் பயந்து, ஒளித்துக்கொண்டேன் என்றான். அப்பொழுது அவர்: நீ நிர்வாணி என்று உனக்கு அறிவித்தவன் யார்? புசிக்கவேண்டாம் என்று நான் உனக்கு விலக்கின விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தாயோ என்றார்." ( ஆதியாகமம் 3 : 10, 11 )

ஆம் அன்பானவர்களே, ஆதாமைப்போல தேவனது கட்டளைகளுக்கு விரோதமாக நாம் நடக்கும்போது நிர்வாணிகளாக இருக்கின்றோம் என்று பொருள். அப்போது நம்மால் தேவனை எளிதில் நெருங்கமுடியாது. எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம், துர் இச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்வது என்பது நமது பாவ உடல் ஒழிந்து அவரோடு சிலுவையில் அறையப்படுவதாகும். ஆம், அப்படி நாம் பாவத்துக்கு மரித்துச் சிலுவையில்  அறையப்படும்போது கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்கின்றோம். "நாம் இனிப் பாவத்துக்கு ஊழியஞ்செய்யாதபடிக்கு, பாவசரீரம் ஒழிந்துபோகும்பொருட்டாக, நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம்." ( ரோமர் 6 : 6 ) இப்படி சிலுவையில் அறைய நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கும்போது மட்டுமே துர் இச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ள முடியும். அப்படித் தரித்துக்கொள்வோமானால் அவரது பார்வையில் நாம் நிர்வாணிகளாகக் காணப்படமாட்டோம். 

ஆதாமும் ஏவாளும் ஏதேனில் இழந்துபோன தேவ மகிமையினை நாம் கிறிஸ்துவை ஆடையாக உடுத்திக்கொள்வதன்மூலம் பெற்றுக்கொள்ளமுடியும். இதுவே மேலான ஆவிக்குரிய உண்மை; ஆசீர்வாதம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation – 1953

Saturday, June 13, 2026

"But put on the Lord Jesus Christ, and make no provision for the flesh in regard to its lusts." (Romans 13:14)

To "put on" means to clothe oneself. As Christians, it is essential that we wear the Lord Jesus Christ as our garment. If we are clothed in this way, "inasmuch as we, having put it on, will not be found naked" (2 Corinthians 5:3).

The "nakedness" mentioned in this verse is not the nakedness defined by the world; rather, it is the nakedness of the soul in the eyes of God. This means that if we do not clothe ourselves with Christ, we remain naked in His sight. When we wear Him, our nakedness is covered. This is why today's meditation verse instructs us to make no provision for the flesh and its evil desires, but instead to put on the Lord Jesus Christ.

We can understand this clearly through the lives of Adam and Eve. Before they sinned, they were without clothes yet unaware of any nakedness. "And the man and his wife were both naked and were not ashamed" (Genesis 2:25). The reason was that they were then in the image of God. However, when they sinned, they lost the glory of God and immediately realized their nakedness.

In the Garden of Eden, God used to walk and talk with them. But after sinning, they felt their nakedness, were overcome with shame, and hid from God in fear. When God called out, "Adam, where are you?":

"He said, 'I heard the sound of You in the garden, and I was afraid because I was naked; so, I hid myself.' And He said, 'Who told you that you were naked? Have you eaten from the tree of which I commanded you not to eat?'" (Genesis 3:10-11)

Yes, dear ones, when we act against God’s commands like Adam did, it means we are spiritually naked. In that state, we cannot easily draw near to God.

Putting on Christ means that our body of sin is done away with and crucified with Him. Indeed, when we die to sin and are crucified, we "put on" Christ.

"...knowing this, that our old self was crucified with Him, in order that our body of sin might be done away with, so that we would no longer be slaves to sin." (Romans 6:6)

Only when we surrender ourselves to be crucified in this manner can we stop catering to the lusts of the body and truly put on the Lord Jesus Christ. If we clothe ourselves in Him, we will not be found naked in His sight.

By wearing Christ as our garment, we can regain the Divine Glory that Adam and Eve lost in Eden. This is the ultimate spiritual truth and blessing.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 45 : 6 / Isaiah 45:6

 "ஆதவன்" தியானம் - 1952

2026 ஜூன் 12,  வெள்ளி        

"என்னைத்தவிர ஒருவரும் இல்லையென்று சூரியன் உதிக்கிற திசையிலும், அது அஸ்தமிக்கிற திசையிலும் அறியப்படும்படிக்கு நீ என்னை அறியாதிருந்தும், நான் உனக்கு இடைக்கட்டு கட்டினேன்; நானே கர்த்தர், வேறொருவர் இல்லை." ( ஏசாயா 45 : 6 )

இந்த உலகத்தில் ஒரு நிறுவனம் ஒருவரை எந்த வேலைக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அதற்கு ஒரு நோக்கமுண்டு. நோக்கமில்லாமல் எவருக்கும் ஒரு நிறுவனம் வேலைவாய்ப்புக் கொடுப்பதில்லை. இந்த வேலையினை நாம் செய்வதற்கு அந்த நிறுவனம் நமக்கு பல்வேறு உதவிகளையும் செய்யும். 

இதுபோலவே, இந்த உலகத்தில் தேவன் நம்மைத் தெரிந்தெடுத்து, தம்மை நமக்கு வெளிப்படுத்தி வழிநடத்தி வருகின்றாரென்றால் அதற்கு ஒரு நோக்கமுண்டு. அதனையே இன்றைய தியான வசனம் எடுத்துக் கூறுகின்றது. அதாவது, "என்னைத்தவிர ஒருவரும் இல்லையென்று சூரியன் உதிக்கிற திசையிலும், அது அஸ்தமிக்கிற திசையிலும் அறியப்படும்படிக்கு" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

நமது கர்த்தரே மெய்யான தெய்வம் என்பதனை சூரியன் உதிக்கும் திசைமுதல் அது மறையும் திசைவரையுள்ள மக்கள் அறியும்படிக்கு அவர் நம்மைத் தெரிந்தெடுத்துள்ளார். அப்படி நாம் அவரை பிறர் அறியச் செய்யவேண்டுமானால், நாம் சாட்சியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழவேண்டியது அவசியம்.  இதற்காகவே நாம் அவரை அறியாத வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு இருந்தபோதும் அவர் தன்னை நமக்கு வெளிப்படுத்தியுள்ளார். 

இன்றைய தியான வசனம் வெறுமனே நமக்கு அவர் தன்னை வெளிப்படுத்தினார் என்று கூறாமல் தொடர்ந்து, "நான் உனக்கு இடைக்கட்டு கட்டினேன்" என்று கூறுகின்றது. இடைக்கட்டு என்பது நம்மைப் பலப்படுத்துவதைக் குறிக்கின்றது. சூரியன் உதிக்கும் திசைமுதல் அது மறையும் திசைவரையுள்ள மக்கள் தன்னை அறியும்படிக்கு நம்மை அவர் தெரிந்தெடுத்தது மட்டுமல்ல, நாம் அப்படி அவரை மற்றவர்களுக்கு வெளிப்படுத்த நம்மைப் பலப்படுத்தியுள்ளார். அந்த பலம்தான் பரிசுத்த ஆவியானவர்.  

நாம் நமது சொந்த பலத்தில் இந்த உலகத்துக்கு கிறிஸ்துவை அறிவிக்கமுடியாது. தவறாமல் ஆலயங்களுக்குச் செல்வதாலோ, ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதாலோ, காணிக்கைகள் கொடுப்பதாலோ, ஆலய கட்டுமானப் பணிகளுக்கு உதவுவதாலோ அவரை உலகுக்கு அறிவிக்க முடியாது.  இதற்குமேல் நமக்கு சாட்சியுள்ள ஒரு வாழ்க்கைத் தேவை.  பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள் வந்து நாம் சாட்சியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழாதவரை கிறிஸ்துவை நாம் உலகிற்கு வெளிப்படுத்த முடியாது. 

எனவேதான் உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துத் தனது சீடர்களிடம், "பரிசுத்த ஆவி உங்களிடத்தில் வரும்போது நீங்கள் பெலனடைந்து, எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிப்பரியந்தமும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள் என்றார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1 : 8 ) ஆம், இந்த பரிசுத்த ஆவியானவரின் பலம்தான் நமக்கு இடைக்கட்டு. அவர் நமக்குள் வரும்போதுதான் நாம் சாட்சியுள்ள வாழ்க்கை வாழ்ந்து சூரியன் உதிக்கும் திசைமுதல் அது மறையும் திசைவரையுள்ள மக்கள் அவரை அறியும்படிச் செய்யமுடியும். 

ஆம் அன்பானவர்களே, அவரை நாம் அறியாதிருந்தும், தன்னை அவர்  நமக்கு வெளிப்படுத்தியது மட்டுமல்ல, இடைக்கட்டாக பரிசுத்த ஆவியானவரையும் தந்துள்ளார். அவருக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக நாம் வாழவேண்டுமானால்  நம்மைத் தெரிந்துகொண்ட அவரது நோக்கத்தை நாம் நிறைவேற்றுபவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம்.  

நமது சாட்சியுள்ள வாழ்க்கை மூலமே நாம் அவரை உலகுக்கு அறிவிக்கமுடியும் என்பதால் நாம் நமது பேச்சிலும், செயலிலும் கிறிஸ்துவுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்வோம். அப்போதுதான் இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி கர்த்தரைத்தவிர  வேறு தேவன் ஒருவரும் இல்லையென்று சூரியன் உதிக்கிற திசையிலும், அது அஸ்தமிக்கிற திசையிலும் உள்ள மக்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation - 1952

Friday, June 12, 2026

"That men may know from the rising to the setting of the sun that there is no one besides Me. I am the Lord, and there is no other; I will gird you, though you have not known Me." — Isaiah 45:6 (NASB)

In this world, whenever an organization selects someone for a job, there is always a purpose behind it. No organization provides employment to anyone without a purpose. Furthermore, that organization will offer various forms of assistance to help us carry out this work.

Similarly, if God has chosen us in this world, revealed Himself to us, and is leading us, He has a purpose for it. Today's meditation verse highlights exactly that: "That men may know from the rising to the setting of the sun that there is no one besides Me."

He has chosen us so that people from the rising of the sun to its setting may know that our Lord is the true God. If we are to make Him known to others, it is essential that we live a life of witness. It is for this very reason that He revealed Himself to us, even when we were living a life without knowing Him.

Today’s meditation verse does not merely stop at saying He revealed Himself to us; it goes on to say, "I will gird you." Girding signifies strengthening us. He has not only chosen us so that people from the rising of the sun to its setting may know Him, but He has also strengthened us to reveal Him to others. That strength is the Holy Spirit.

We cannot proclaim Christ to this world in our own strength. We cannot make Him known to the world simply by attending church without fail, participating in prayer meetings, giving tithes, or helping with church construction work. Beyond all of this, we need a life of witness. Unless the Holy Spirit comes inside us and we live a life of witness, we cannot reveal Christ to the world.

That is why the resurrected Christ said to His disciples:

"But you will receive power when the Holy Spirit has come upon you; and you shall be My witnesses both in Jerusalem, and in all Judea and Samaria, and even to the remotest part of the earth." — Acts 1:8 (NASB)

Yes, the power of this Holy Spirit is our "girding." Only when He comes within us can we live a life of witness and cause people from the rising of the sun to its setting to know Him.

Yes, dearly beloved, not only did He reveal Himself to us when we did not know Him, but He has also given us the Holy Spirit as our girding strength. If we want to live gratefully toward Him, it is essential that we live as fulfillers of the purpose for which He chose us.

Since it is only through our life of witness that we can proclaim Him to the world, let us live a life worthy of Christ in both our speech and our actions. Only then, as today's meditation verse declares, will people from the rising of the sun to its setting know that there is no other God besides the Lord.

✍️ Bro. M. Geo Prakash