🦋 Meditation verse - ரோமர் 8 : 2 / Romans 8:2

"ஆதவன்" தியானம் - 1983

ஜூலை 13, திங்கள் 2026     

"கிறிஸ்து இயேசுவினாலே ஜீவனுடைய ஆவியின் பிரமாணம் என்னைப் பாவம் மரணம் என்பவைகளின் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாக்கிற்றே." ( ரோமர் 8 : 2 )

இந்த உலகத்தில் இஸ்ரவேல் மக்களை தேவன் தனக்குரியவர்களாகத் தெரிந்துகொண்டார். எனவே, அவர்கள் தனக்கு ஏற்றவர்களாக விளங்குமாறுச்  செய்ய அவர்களுக்குப் பல்வேறு கட்டளைகளைக்கொடுத்தார். இத்தகைய நீதியுள்ள கட்டளைகளை அவர் இஸ்ரவேல் மக்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் கொடுக்கவில்லை. இதனை நாம்,  "இந்நாளில் நான் உங்களுக்கு விதிக்கிற இந்த நியாயப்பிரமாணம் முழுமைக்கும் ஒத்த இவ்வளவு நீதியுள்ள கட்டளைகளையும் நியாயங்களையும் பெற்றிருக்கிற வேறே பெரிய ஜாதியும் எது?" ( உபாகமம் 4 : 8 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

வேதாகம ஆராய்ச்சியாளர்கள் வேதத்தில் யாத்திராகமம் முதல் உபாகமம் வரை சுமார் 613 கட்டளைகளைக் கணக்கிட்டுள்ளனர். ஆம், இத்தனைக் கட்டளைகளும் தனது மக்கள் பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக மாறவேண்டும் என்பதற்காகவே. 

ஆனால் தேவன் விரும்பியதுபோல இந்தக் கட்டளைகள் மக்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தவில்லை. மக்கள் கட்டளைகளை மீறிக்கொண்டுதான் இருந்தார்கள். காரணம், மனித பலத்தால் இந்தக்கட்டளைகளை கடைபிடிக்க முடியாது என்பதுதான். எனவேதான் தேவன் தனது சொந்தக் குமாரனை பாவமாம்சத்தின் சாயலாகவும், பாவத்தைப் போக்கும் பலியாகவும் அனுப்பி உலகிற்கு மீட்பளித்தார். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல்,  "அதெப்படியெனில், மாம்சத்தினாலே பலவீனமாயிருந்த நியாயப்பிரமாணம் செய்யக்கூடாததை தேவனே செய்யும்படிக்கு, தம்முடைய குமாரனைப் பாவமாம்சத்தின் சாயலாகவும், பாவத்தைப் போக்கும் பலியாகவும் அனுப்பி, மாம்சத்திலே பாவத்தை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்த்தார்." ( ரோமர் 8 : 3 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது சுய பலமல்ல, கிறிஸ்து இயேசுவினாலே உண்டான ஜீவனுடைய ஆவியின் பிரமாணம் நமக்கு பாவம் அதனைத் தொடர்ந்த ஆவியின் மரணம் இவைகளிலிருந்து விடுதலை தருகின்றது. நமது சுய பலத்தால் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறமுடியாது. ஆனால், நமது உடலை நாம் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையில் அறையும்படி ஒப்புக்கொடுக்கும்போது மட்டுமே நாம் பாவத்திலிருந்து முழு விடுதலை பெறமுடியும். 

"நாம் இனிப் பாவத்துக்கு ஊழியஞ்செய்யாதபடிக்கு, பாவசரீரம் ஒழிந்துபோகும்பொருட்டாக, நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம். மரித்தவன் பாவத்துக்கு நீங்கி விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறானே. ஆகையால் கிறிஸ்துவுடனேகூட நாம் மரித்தோமானால், அவருடனே கூடப்பிழைத்தும் இருப்போம் என்று நம்புகிறோம்." ( ரோமர் 6 : 6 - 8 )

கிறிஸ்துவோடு சிலுவையில் அறையப்படுதல் என்பது அவரைப்போல நாமும் ஆணிகளால் சிலுவை மரத்தில் அறையப்படவேண்டுமென்று பொருளல்ல, அவருக்கு நம்மை முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுத்தலை அது குறிக்கின்றது. அதாவது, முதலில் நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு மன்னிப்பை வேண்டுதல்; அவரையே வாழ்வில் நமக்கு முதன்மையானவராக ஏற்றுக்கொள்ளுதல். இப்படிச் செய்வோமானால் நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்படுவான். நாம் அவரது பலத்தால் பாவத்தை மேற்கொள்ளும் தகுதியுள்ளவர்கள் ஆவோம். இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலராகிய பவுல், "கிறிஸ்து இயேசுவினாலே ஜீவனுடைய ஆவியின் பிரமாணம் என்னைப் பாவம் மரணம் என்பவைகளின் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாக்கிற்றே" என்று மகிழ்வுடன் கூறுகின்றார். நாமும் இந்த அனுபவத்தைப் பெறும்படி நம்மை அவருக்கு ஒப்புக்கொடுப்போம்; கட்டளைகளின் பிரமாணங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவோம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                             

"AATHAVAN" Meditation – 1983

Monday, July 13, 2026

"For the law of the Spirit of life in Christ Jesus has set you free from the law of sin and of death." — Romans 8:2

In this world, God chose the people of Israel to be His own. Therefore, He gave them various commandments so that they might live in a manner pleasing to Him. He did not give such righteous statutes to any nation other than Israel. We read of this in Scripture:

"Or what great nation is there that has statutes and judgments as righteous as this whole Law which I am setting before you today?" — Deuteronomy 4:8

Bible scholars have counted approximately 613 commandments from Exodus through Deuteronomy. Indeed, all these commandments were given so that His people might become holy.

However, these commandments could not sanctify the people as God desired. The people kept breaking the commandments. The reason for this is that human strength alone cannot keep them. Therefore, God provided salvation to the world by sending His own Son in the likeness of sinful flesh and as an offering for sin. The Apostle Paul expresses this truth:

"For what the Law could not do, weak as it was through the flesh, God did: sending His own Son in the likeness of sinful flesh and as an offering for sin, He condemned sin in the flesh." — Romans 8:3

Yes, beloved ones, it is not our self-strength, but the law of the Spirit of life in Christ Jesus that grants us freedom from sin and the spiritual death that follows it. We cannot gain freedom from sin through our own human effort. Full freedom from sin comes only when we surrender our bodies to be crucified with Christ.

"Knowing this, that our old self was crucified with Him, in order that our body of sin might be done away with, so that we would no longer be slaves to sin; for he who has died is freed from sin. Now if we have died with Christ, we believe that we shall also live with Him." — Romans 6:6–8

To be crucified with Christ does not mean that we, like Him, must literally be nailed to a wooden cross with iron nails; rather, it signifies complete surrender to Him. That is, first confessing our sins to Him and seeking forgiveness, and then acknowledging Him as the primary Lord of our lives. If we do this, our old self is crucified with Him, and through His strength, we are made capable of overcoming sin.

This is why the Apostle Paul joyfully declares in today’s meditation verse: "For the law of the Spirit of life in Christ Jesus has set you free from the law of sin and of death." Let us surrender ourselves to Him so that we too may enter into this experience and receive freedom from the legalism of commandments.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 6 : 10 / 2 Corinthians 6:10

"ஆதவன்" தியானம் - 1982

ஜூலை 12, ஞாயிறு 2026     

"துக்கப்படுகிறவர்கள் எனப்பட்டாலும் எப்பொழுதும் சந்தோஷப்படுகிறவர்களாகவும், தரித்திரர் எனப்பட்டாலும் அநேகரை ஐசுவரியவான்கள் ஆக்குகிறவர்களாகவும் ஒன்றுமில்லாதவர்கள் எனப்பட்டாலும் சகலத்தையும் உடையவர்களாகவும் எங்களை விளங்கப்பண்ணுகிறோம்." ( 2 கொரிந்தியர் 6 : 10 )

இந்த உலகம் நம்மைப் பார்க்கும் விதம் வேறு,  தேவன் நம்மைப்பார்க்கும் பார்வை வேறு. நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும்போது உலகுக்கும் நமக்குமுள்ள வேறுபாடு, இடைவெளி இவற்றை இன்றைய தியான வசனம் விளக்குகின்றது. இதனை நான் எனது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் ஆரம்பகாலத்திலேயே கண்டுகொள்ள தேவன் உதவிசெய்தார்.   

நான் ஆரம்ப காலங்களில் ஆராதனைக்குச் சென்ற ஆலயத்தில் வரும் பெரும்பாலான மக்கள் ஏழை எளியவர்கள்தான். வெளிப்பார்வைக்கு  எந்தப் பகட்டும் அவர்களிடம்  இருக்காது. அவர்கள் பெரும்பாலும் தினக்கூலி தொழிலாளர்களாகவும் வீட்டுவேலை செய்யும் பெண்களாகவும் இருந்தனர். தினசரி வேலைவாய்ப்புக்கள் இவர்களுக்கு இல்லை, வருமானம் மிகவும் குறைவு, இவர்களது வீடுகள்கூட ஓடு அல்லது தென்னை ஓலைக்  கூரைகளால்  கட்டப்பட்டவைதான்.

ஆனால் அவர்களிடம் பேசிப் பார்த்தால் பெரிய இறையியல் கல்லூரியில் படித்தவர்களிடம் அறியமுடியாத ஆவிக்குரிய காரியங்களை அறிந்துகொள்ள முடிந்தது. ஆம்  அன்பானவர்களே, இத்தகைய மனிதர்களிடம் பகட்டான உலக மனிதர்கள் பேசுவதற்கும் தயங்குவதுண்டு; இவர்களைத்  தீண்டத்தகாதவர்கள்போல  பார்ப்பதுண்டு. ஆனால், இத்தகைய ஆவிக்குரிய மனிதர்களைக்குறித்தே இன்றைய தியான வசனத்தில்,  துக்கப்படுகிறவர்கள் எனப்பட்டாலும் எப்பொழுதும் சந்தோஷப்படுகிறவர்களாகவும், தரித்திரர் எனப்பட்டாலும் அநேகரை ஐசுவரியவான்கள் ஆக்குகிறவர்களாகவும் ஒன்றுமில்லாதவர்கள் எனப்பட்டாலும் சகலத்தையும் உடையவர்களாகவும் இருப்பவர்களாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. 

இவர்கள் பொருளாதார நெருக்கடியில் துக்கப்படுபவர்கள்தான் ஆனால் எப்பொழுதும் ஆவியில் சந்தோஷப்படுகிறவர்களாக இருக்கின்றனர். இவர்கள் தரித்திரர்கள்தான் ஆனால் அநேகரை ஆவிக்குரிய வாழ்வில் ஐசுவரியவான்கள் ஆக்குகிறவர்களாக இருக்கின்றனர். இவர்கள் ஒன்றுமில்லாதவர்கள்தான் ஆனால் கிறிஸ்துவைத் தங்களுக்குள் தாங்கியவர்களாக இருப்பதால்  சகலத்தையும் உடையவர்களாக இருக்கின்றனர்.  

அன்பானவர்களே, நாம் பெரிய பெரிய ஆலயங்களில் பகட்டாக உடையணிந்து நான்கு சக்கர வாகனங்களில் வருபவர்களை ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கின்றோம். ஆனால் இப்படிப் பகட்டாக ஆலயங்களுக்கு வரும் பலரும் தனிப்பட்ட விதத்தில் தேவனை அறிந்தவர்களோ ஆவிக்குரிய மேலான அனுபவங்கள் பெற்றவர்களோ அல்ல. இவர்களில் பலரது குடும்ப வாழ்க்கை சோகம் நிறைந்ததாகவே இருக்கின்றது. 

ஆம், இவர்கள் தேவனுடைய பார்வையில் இன்றைய தியான வசனத்துக்கு நேர் மாறானவர்களாக இருக்கின்றனர்.  சந்தோஷப்படுகிறவர்களாக காணப்பட்டாலும்   துக்கப்படுகிறவர்ளாகவும்,              ஐசுவரியவான்கள்  எனப்பட்டாலும்  தரித்திரர்களாகவும்,  சகலத்தையும் உடையவர்களாக இருந்தாலும் ஒன்றுமில்லாதவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். 

இத்தகைய மிகப்பெரிய மாற்றத்துக்குக் காரணம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை இருதயத்தில் ஏற்றுக்கொள்வதால் ஏற்படுவதுதான்.  அப்போஸ்தலரான பவுல் தனது சொந்த அனுபவத்தில் கண்டுகொண்ட இந்த ஆவிக்குரியச் சத்தியத்தை நமக்கு இன்றைய தியான வானம் மூலம் விளக்குகின்றார்.  

கிறிஸ்துவை நமது உள்ளத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு அவரோடு தனிப்பட்ட உறவில் வளரும்போது தேவன் நம்மையும் இதுபோல மாற்றுவார். அப்போது நாமும், இந்த உலக வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகளால் துக்கப்படுகிறவர்கள் எனப்பட்டாலும் எப்பொழுதும் சந்தோஷப்படுகிறவர்களாகவும், தரித்திரர் எனப்பட்டாலும் அநேகரை ஐசுவரியவான்கள் ஆக்குகிறவர்களாகவும் ஒன்றுமில்லாதவர்கள் எனப்பட்டாலும் சகலத்தையும் உடையவர்களாகவும் விளங்குவோம்.  

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்         

"AATHAVAN" Meditation - 1982

July 12, Sunday 2026

"as sorrowful yet always rejoicing, as poor yet making many rich, as having nothing yet possessing all things." — 2 Corinthians 6:10 (NASB)

The way the world sees us is different from the way God sees us. When we live a spiritual life, today’s meditation verse illustrates the contrast and gap between us and the world. God helped me discern this very early in my spiritual journey.

In the early days, most of the people attending the church I went to were poor and lowly. There was no outward grandeur or pretension in them. They were mostly daily wage labourers and women who worked as domestic helps. They did not have guaranteed daily work, and their income was very low; even their homes were built with tiled or coconut-thatch roofs.

However, when you spoke with them, you could learn spiritual truths that could not be grasped even from those who studied in major theological colleges. Yes, dear ones—unworldly, flashy people might hesitate even to speak to such individuals and often look down on them as if they were untouchables. Yet, it is precisely concerning such spiritual people that today’s meditation verse speaks, describing them as those who are: as sorrowful yet always rejoicing, as poor yet making many rich, as having nothing yet possessing all things.

They may be sorrowful due to financial distress, but they are always rejoicing in the Spirit. They may be poor, but they are making many rich in the spiritual life. They may have nothing, but because they carry Christ within themselves, they possess all things.

Dearly beloved, we often assume that those who wear grand clothing and arrive at massive churches in four-wheeled vehicles are the blessed ones. However, many who come to church in such grand display do not personally know God, nor do they possess higher spiritual experiences. For many of them, family life remains filled with sorrow.

Indeed, in God's eyes, they are the exact opposite of today’s meditation verse: though appearing to be rejoicing, they are sorrowful; though considered rich, they are poor; and though having everything, they have nothing.

The cause of such a massive transformation is receiving the Lord Jesus Christ into one's heart. The Apostle Paul explains this spiritual truth to us through today's verse from his own personal experience.

When we receive Christ into our hearts and grow in a personal relationship with Him, God will transform us in the same way. Then we, too—even if considered sorrowful due to the troubles of this worldly life—will be always rejoicing; though considered poor, we will make many rich; and though considered to have nothing, we will prove to possess all things.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                 

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 11 : 13 / Luke 11:13

"ஆதவன்" தியானம் - 1981

ஜூலை 11, சனி  2026     

"பொல்லாதவர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல ஈவுகளைக் கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, பரமபிதாவானவர் தம்மிடத்தில் வேண்டிக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா." ( லுூக்கா 11 : 13 )

சாத்தானும் வேதாகமத்திலிருந்து வசன ஆதாரங்களைக் காண்பித்து மக்களைக் குழப்பமுடியும். இப்படித்தான் அவன் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவையே வேதாகம வசனங்களின் மூலம் சோதித்தான். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்துவும் அவனுக்கு வசனங்களின்மூலமே பதிலடிகொடுத்தார்.

ஒரு குறிப்பிட்ட வேத வசனம் கூறப்பட்ட சூழ்நிலையைக் கவனிக்காமல் அவற்றை ஆதாரமாகக் கொள்வது; ஒரு வசனம் கூறப்படும் முழு உண்மையையும் பார்க்காமல் நமக்குச்  சாதகமான பகுதிகளை மட்டும் வாசித்துப் பொருள்கொள்வது இவையே சாத்தானின் தந்திரம். அப்படிப் பெரும்பாலான ஊழியர்களாலும் மக்களாலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட வசனம்தான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து கூறிய பின்வரும் வசனம்:- "மேலும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறதாவது: கேளுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், அப்பொழுது கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்குத் திறக்கப்படும். ஏனென்றால், கேட்கிறவன் எவனும் பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்; தேடுகிறவன் கண்டடைகிறான்; தட்டுகிறவனுக்குத் திறக்கப்படும்." ( லுூக்கா 11 : 9 - 10 )

இந்த வசனம் நாம் எந்த உலக ஆசீர்வாதத்தினைக் கேட்டாலும் அதனைத் தேவன் தந்தருள்வார் எனும் பொருளில் பலராலும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த வசனம் கூறவரும் உண்மைதான் என்ன, இது எதற்காகக் கூறப்பட்டது என்பது இந்த வசனத்தைத் தொடர்ந்து வாசித்தால்தான் நமக்குப் புரியும். இந்த வசனத்தை இயேசு, "பொல்லாதவர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல ஈவுகளைக் கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, பரமபிதாவானவர் தம்மிடத்தில் வேண்டிக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா" என்று சொல்லி முடிக்கின்றார். 

அதாவது, நீங்கள் பரிசுத்த ஆவியை வேண்டி பரலோகத் தந்தையிடம் கேளுங்கள், பரிசுத்த ஆவியானவரை வாழ்வில் தேடுங்கள், அவர் உங்களுக்கு வேண்டுமென்று தொடர்ந்து தட்டுங்கள் என்கின்றார். அப்படி கேட்கும்போது பரமபிதாவானவர் தம்மிடத்தில் வேண்டிக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா? என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

பரிசுத்த ஆவியானவரை நாம் வாழ்வில் பெறவேண்டும் எனும் வாஞ்சையுள்ளவர்களாக வாழவேண்டும் என  இயேசு கிறிஸ்து கூறிய சத்தியத்தைத் திரித்து, நமக்கு வேண்டிய பகுதியை மட்டும் நமக்கானதாக எடுத்துக்கொண்டு முக்கியமான இறுதிப்பகுதியை விட்டுவிடுவது எத்தனை பெரிய ஏமாற்றுதல்!!!

வேதாகம வசனங்கள் நமது இவ்வுலக பரிசுத்த வாழ்க்கைக்கான வழியைக் காண்பித்து நாம் நித்திய ஜீவனை அடைந்திட உதவுகின்றனவேத் தவிர முழுவதும் உலக ஆசீர்வாதங்களுக்கானவை அல்ல. "முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்." ( மத்தேயு 6 : 33 ) என்று இயேசு கிறிஸ்துக் கூறவில்லையா? இப்படிக் கூறியவர் உலக ஆசீர்வாதத்துக்காக கேளுங்கள், தேடுங்கள், தட்டுங்கள் என்று கூறுவாரா? இயேசு கிறிஸ்து நேரத்துக்கு ஒரு பேச்சு பேசுபவரல்ல எனும் உண்மை நமக்குத் தெரியவேண்டாமா?  

"நீங்கள் விண்ணப்பம்பண்ணியும், உங்கள் இச்சைகளை நிறைவேற்றும்படி செலவழிக்கவேண்டுமென்று தகாதவிதமாய் விண்ணப்பம்பண்ணுகிறபடியினால், பெற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்கிகிறீர்கள். விபச்சாரரே, விபச்சாரிகளே, உலக சிநேகம் தேவனுக்கு விரோதமான பகையென்று அறியீர்களா? ஆகையால் உலகத்துக்குச் சிநேகிதனாயிருக்க விரும்புகிறவன் தேவனுக்குப் பகைஞனாகிறான்." ( யாக்கோபு 4 : 3, 4 )

அன்பானவர்களே, வேதாகமத்தை நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கான தேவ வார்த்தைகளாக நாம் உட்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். சாத்தானின் தந்திரத்துக்குப் பலியாகி வசனங்களை நமக்கு ஏற்றாற்போல குறுக்கியும் நறுக்கியும் பொருள்கொள்ளாமல் அவை கூறப்பட்ட உண்மையின்படி புரிந்துகொண்டு வாழ்வாக்குவோம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                   

"AATHAVAN" Meditation — 1981

Saturday, July 11, 2026

"If you then, being evil, know how to give good gifts to your children, how much more will your heavenly Father give the Holy Spirit to those who ask Him?" — Luke 11:13 (NASB)

Even Satan can use Scripture to confuse people by presenting biblical proofs. This is exactly how he tempted the Lord Jesus Christ through the words of Scripture. However, Jesus Christ retaliated and answered him using those very same Scriptures.

Satan's tactic is to rely on a specific scriptural passage without observing the context in which it was spoken, or to read and interpret only the parts favourable to us without looking at the complete truth of the verse. A passage that has been similarly misunderstood by most ministers and people is the following statement spoken by the Lord Jesus Christ:

"So I say to you, ask, and it will be given to you; seek, and you will find; knock, and it will be opened to you. For everyone who asks, receives; and he who seeks, finds; and to him who knocks, it will be opened." — Luke 11:9-10 (NASB)

This verse is understood by many to mean that God will grant whatever worldly blessing we ask for. But we will only understand what truth this verse is actually trying to convey, and why it was spoken, if we read further. Jesus concludes this teaching by saying: "If you then, being evil, know how to give good gifts to your children, how much more will your heavenly Father give the Holy Spirit to those who ask Him?"

In other words, He is telling us to ask the Heavenly Father for the Holy Spirit, to seek the Holy Spirit in our lives, and to keep knocking because we need Him. That is why it is written: "how much more will your heavenly Father give the Holy Spirit to those who ask Him?"

What a massive deception it is to twist the truth spoken by Jesus Christ—that we should live with a deep desire to receive the Holy Spirit in our lives—by taking only the part we want for ourselves and abandoning the vital concluding portion!

The verses of the Bible show us the path to a holy life in this world and help us attain eternal life; they are not entirely about worldly blessings. Did Jesus Christ not say:

"But seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be added to you." — Matthew 6:33 (NASB)

Would the One who said this turn around and tell us to ask, seek, and knock for worldly blessings? Shouldn't we recognize the truth that Jesus Christ is not someone who changes His words from one moment to the next?

"You ask and do not receive, because you ask with wrong motives, so that you may spend it on your pleasures. You adulteresses, do you not know that friendship with the world is hostility toward God? Therefore, whoever wishes to be a friend of the world makes himself an enemy of God." — James 4:3-4 (NASB)

Beloved, it is essential that we consume the Bible as the Word of God meant for our spiritual growth. Let us not fall prey to Satan's tactics by chopping, cropping, and interpreting the verses to suit ourselves. Instead, let us understand them according to the truth in which they were spoken, and live them out.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - எசேக்கியேல் 13 : 10 / Ezekiel 13:10

"ஆதவன்" தியானம் - 1980

ஜூலை 10, வெள்ளி  2026     

"சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானமென்று சொல்லி, அவர்கள் என் ஜனத்தை மோசம் போக்குகிறார்கள்; ஒருவன் மண்சுவரை வைக்கிறான்; இதோ, மற்றவர்கள் சாரமில்லாத சாந்தை அதற்குப் பூசுகிறார்கள்." ( எசேக்கியேல் 13 : 10 )

தேவனோடு நாம் தனிப்பட்ட உறவை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டியது மிகவும் அவசியம். ஆனால் இன்று பொதுவாக இப்படித் தனிப்பட்ட  தேவ ஐக்கியத்தில் வளர்ந்துள்ள விசுவாசிகள் மிகக் குறைவாகவே இருக்கின்றனர். எனவே விசுவாசிகள் பலரும் தங்களைக்குறித்தும் தங்களது வாழ்கையினைக் குறித்தும்  அறிந்திட  கிறிஸ்துவின் ஊழியர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் ஊழியர்களை நாடிஓடுகின்றனர். 

தங்களிடம் வரும் விசுவாசிகளுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளைக் கூறினால்தான் அவர்கள் மறுபடியும் தங்களை நாடி வருவார்கள், தங்கள் வருமானமும் பெருகும் என்பதால் இந்த ஊழியர்கள்  மக்களுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளைக்கூறி அனுப்புகின்றனர்.  இதனையே இன்றைய தியான வசனம், "சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானமென்று சொல்லி, அவர்கள் என் ஜனத்தை மோசம் போக்குகிறார்கள்" என்று கூறுகின்றது. ஒரு ஊழியர் மட்டுமல்ல, பெரும்பாலான ஊழியர்களும் இப்படியே தொடர்ந்து விசுவாசிகளை பொய்ச்சொல்லி ஏமாற்றுகின்றனர். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனம் தொடர்ந்து,  "ஒருவன் மண்சுவரை வைக்கிறான்; இதோ, மற்றவர்கள் சாரமில்லாத சாந்தை அதற்குப் பூசுகிறார்கள்" என்று கூறுகின்றது. உண்மையான தேவ ஊழியன் மக்களது ஆத்தும பலவீனத்தை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தவேண்டும். அவர்களது பாவங்களை வெளிப்படுத்திக்கொடுத்து மக்கள் மனம்திரும்ப வழி கூறவேண்டும். நாத்தான் தீர்க்கதரிசி இப்படித்தான் தாவீதின் பாவத்தை உணர்த்திக்கொடுத்து அவரை மனம் திரும்பச் செய்தார். 

ஆனால், இப்படிப்பட்ட ஊழியர்கள் இன்று விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவுக்குத்தான் இருப்பார்கள் என்று கருதுகின்றேன். எனது ஆரம்பகாலத்தில் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் என்னை வழிநடத்திய இந்தியன் பெந்தேகோஸ்தே சபை (I.P.C) பாஸ்டர் ஜான்சன் டேவிட் அவர்கள் இப்படிப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரம்பெற்ற உண்மையுள்ள ஊழியராக இருந்தார்கள். அதாவது, இன்றைய தியான வசனத்தின்படி அவருக்கு சாரமில்லாத சாந்தைப் பூசத்தெரியவில்லை என்றுதான் கூறவேண்டும். அவர் யாரையும் முகத்தாட்சணியம் இல்லாமல் கடிந்துகொள்வார். தவறை கண்டித்து எச்சரிப்பார். அவரது வழிநடத்துதல்தான் நான் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடைய உதவியது. ஆனால், அவரைப் பலருக்குப் பிடிக்காது. காரணம், அவரது இந்தக் கண்டிப்பை அவர்கள் விரும்புவதில்லை.   

அன்பானவர்களே, நாம் நமக்கு ஆறுதலும் ஆசீர்வாதமும் கூறி நம்மை மகிழ்விக்கும் ஊழியர்களையே நாடி ஓடுவோமானால் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முன்னேறமுடியாது. ஆம், "இப்படிச் சுவரிலும், அதற்குச் சாரமில்லாத சாந்தைப் பூசினவர்களிலும் நான் என் உக்கிரத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டு: சுவருமில்லை, அதற்குச் சாந்துபூசினவர்களுமில்லை. எருசலேமைக்குறித்துத் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லி, சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானம் உண்டென்று தரிசனங்காண்கிற இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசிகள் இல்லாமற்போவார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறார்." ( எசேக்கியேல் 13 : 15, 16 )

இந்த வசனத்தின் எச்சரிப்பை நாம் கவனிக்கவேண்டும். அதாவது, ஊழியர்களை நாடி வந்த விசுவாசிகளாகிய  சுவருமில்லை, அதற்குச் சாந்துபூசின ஊழியனுமில்லை என்று அழிந்துபோவார்கள்.  ஆம், சமாதானம் இல்லாதிருந்தும் சமாதானம் உண்டென்று தரிசனங்காண்கிற  தீர்க்கதரிசிகள் இல்லாமற்போவார்கள் என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். மிகக்கடினமான எச்சரிப்பல்லவா இது?

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை விளையாட்டல்ல; தேவனுடைய ஊழியம் பணம் சம்பாதிப்பதற்கும் மக்கள் கூட்டத்தைச் சேர்த்துத் தங்களைத் தாங்களே மகிமைப்படுத்தவுமல்ல.  எச்சரிக்கையாக இருந்து மனம் திரும்புவோம். உண்மையான ஆவிக்குரிய அனுபவத்தோடு வளர்ந்திட தேவனோடு தனிப்பட்ட உறவினை வளர்த்துக்கொள்வோம். அதற்கு முதற்படியாக நமக்கு வழிகாட்ட ஏற்ற ஊழியர்களை தேவனே நமக்குக் கொடுக்க வேண்டுதல் செய்வோம். 

"ஆண்டவரே, நான் உம்மை அறியாத குருடனாக இருக்கின்றேன். எனக்கு வழிகாட்டும் உண்மையுள்ள ஆவிக்குரிய ஊழியரை எனக்குக் காண்பித்தருளும்" என வேண்டுதல் செய்வோம். அப்போது, "உங்களுக்கு என் இருதயத்துக்கு ஏற்ற மேய்ப்பர்களைக் கொடுப்பேன், அவர்கள் உங்களை அறிவோடும் புத்தியோடும் மேய்ப்பார்கள்" ( எரேமியா 3 : 15 ) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்          

"AATHAVAN" Meditation – 1980

Friday, July 10, 2026

"It is definitely because they have misled My people by saying, 'Peace!' when there is no peace. And when anyone builds a wall, behold, they plaster it with whitewash." — Ezekiel 13:10 (NASB)

It is essential for us to cultivate a personal relationship with God. Today, however, believers who grow through this kind of personal fellowship with Him are generally very few. Consequently, many believers run after ministers who claim to be servants of Christ, seeking to learn about themselves and their lives.

These ministers believe that unless they offer soothing words, believers will not return to them, and their income will not grow. Therefore, they send people away with comforting assurances. This is precisely what today’s meditation verse highlights: "It is definitely because they have misled My people by saying, 'Peace!' when there is no peace." It is not just one minister—most ministers continue to deceive believers with lies in this manner.

Today’s meditation verse continues to describe this: "And when anyone builds a wall, behold, they plaster it with whitewash." A true servant of God must expose the spiritual weaknesses of the people. They should point out their sins and guide them toward repentance. Prophet Nathan did exactly this—he made King David aware of his sin and brought him to repentance.

However, I believe that such genuine ministers can be counted on one's fingers today. In the early days of my spiritual journey, Pastor Johnson David of the Indian Pentecostal Church (I.P.C.) was a faithful servant endowed with prophetic gifts who guided me. Simply put, according to today’s verse, he did not know how to apply untampered mortar or whitewash! Without partiality, he would rebuke anyone, convicting them of their errors and warning them. His leadership helped me grow in my spiritual life, though many did not like him because they disliked his firm discipline.

Dearly beloved, if we run only after ministers who offer us comfort and blessings to make us happy, we cannot progress in our spiritual life. Indeed:

"'I will spend My wrath on the wall and on those who have plastered it with whitewash; and I will say to you, "The wall is gone and those who plastered it are gone, along with the prophets of Israel who prophesy to Jerusalem, and who see a vision of peace for her when there is no peace," declares the Lord GOD.'" — Ezekiel 13:15–16 (NASB)

We must pay close attention to the warning in this Scripture. Both the believers who sought out these ministers (the wall) and the ministers who plastered it (with whitewash) will perish. Yes, the Lord GOD says that the prophets who see visions of peace when there is no peace will cease to exist. Isn't this a profoundly serious warning?

The spiritual life is not a game. Ministry is not meant for making money or gathering crowds to glorify oneself. Let us be cautious and repent. To grow in a genuine spiritual experience, let us cultivate a personal relationship with God. As a first step, let us pray that God Himself will provide us with the right ministers to guide us.

Let us pray:

"Lord, I am blind and do not know You. Show me a faithful spiritual minister who can guide me."

When we do, the Lord GOD promises:

"Then I will give you shepherds after My own heart, who will feed you knowledge and understanding." —  Jeremiah 3:15 (NASB)

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 1 : 50 / Luke 1:50

 "ஆதவன்" தியானம் - 1979

ஜூலை 09, வியாழன் 2026     

"அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது." ( லுூக்கா 1 : 50 )

கடவுளின் இரக்கத்தைப் பெறுவதற்கு மனிதர்கள் பல்வேறு கடினமான முயற்சிகளைச் செய்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். இதற்காகப் பல்வேறு ஆலயங்களில் கடினமானச்  செயல்களை மனிதர்கள் செய்கின்றனர். கம்பியால் கன்னத்தில் துளையிட்டுக்கொள்கின்றனர், நாக்கில் துவாரமிட்டு கம்பிகளைச் சொருகிக்கொள்கின்றனர், அங்கப்பிரதட்சணம்  எனக் கூறித் தரையில் உருள்கின்றனர், நெருப்பின்மேல் நடக்கின்றனர், தட்டுகள் இல்லாமல் தரையில் உணவை வைத்து மண்சோறு உண்கின்றனர், இன்னும் இதுபோலப்  பல்வேறு முறைகளில் தங்களது உடலை வருத்திக்கொள்கின்றனர். 

ஆனால் இத்தகைய கடின முயற்சி எதுவும் இல்லாமலேயே தேவனது இரக்கத்தை நாம் பெறமுடியும். அதனையே இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு,  "அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது" என்று கூறுகின்றது. ஆம்  அன்பானவர்களே, கடினமான முயற்சிகளல்ல தேவனுக்குப் பயந்த ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலே போதும், நாம் அவரது இரகத்தைப் பெறமுடியும். 

நமது அருமை ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவும் அவரது சுமை மெதுவாயும், இலகுவாயும் இருக்கிறது என்று கூறவில்லையா?  ஆம்,  "வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன். நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாய் இருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். என் நுகம் மெதுவாயும், என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது" ( மத்தேயு 11 : 28-30 ) என்கின்றார் கிறிஸ்து.

தேவனுக்குப் பயந்து வாழ்வதுதான் அவர் கூறும் எளிதான வழி. தேவனுக்குப் பயப்படுதல் என்பது அவர் வெறுக்கும் தீமையான காரியங்களைச் செய்யாமல் இருப்பதுதான். "தீமையை வெறுப்பதே கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயம்; பெருமையையும், அகந்தையையும், தீய வழியையும், புரட்டுவாயையும் நான் வெறுக்கிறேன்." ( நீதிமொழிகள் 8 : 13 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

மேலும், பெருமையை விட்டு மனத் தாழ்மையோடு நாம் நடக்கும்போது  தேவன் தனது கிருபையினை அளிப்பதால் நமது சுமை எளிதாகின்றது. "அந்தப்படி, இளைஞரே, மூப்பருக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். நீங்களெல்லாரும் ஒருவருக்கொருவர் கீழ்ப்படிந்து, மனத்தாழ்மையை அணிந்துகொள்ளுங்கள்; பெருமையுள்ளவர்களுக்கு தேவன் எதிர்த்து நிற்கிறார், தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபை அளிக்கிறார்." ( 1 பேதுரு 5 : 5 )

இன்று பல கிறிஸ்தவர்களும்கூட பிற மத நண்பர்கள் செய்வதைப்பார்த்துத் தாங்களும் சில கடினமான உடலை வருத்தும் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். மனிதர்கள் வேண்டுமானால் இத்தகைய செயல்களைப்பார்த்து பரிதாபம்கொண்டு இரங்கலாம், ஆனால் தேவனோ மனம்திரும்பிய தாழ்மையான உள்ளத்தைக்கண்டு மட்டுமே பரிதாபம் கொண்டு இரக்கம் காட்டுவார். 

நமது  உடலை வருத்தாமல் ஆத்துமாவில் நமது செயல்களுக்காக வருந்துவோம். தேவனுக்குப் பயந்த ஒரு ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையினை வாழ நம்மை ஒப்புக்கொடுப்போம். அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அவர்களது  தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

"AATHAVAN" Meditation - 1979

July 09, Thursday, 2026

"AND HIS MERCY IS UPON GENERATION AFTER GENERATION TOWARD THOSE WHO FEAR HIM." (Luke 1:50, NASB)

We often observe people undergoing various arduous efforts to obtain the mercy of God. In various temples, people perform difficult acts of penance: they pierce their cheeks with metal rods, insert skewers through their tongues, perform angapradakshinam (rolling their bodies on the ground around the temple), walk on fire, or eat food directly off the ground without plates. In these ways and many others, they inflict suffering upon their own bodies.

However, we can receive the mercy of God without any such rigorous efforts. Today’s meditation verse tells us exactly this: "And His mercy is upon generation after generation toward those who fear Him." Yes, beloved, it is not through difficult physical labours, but by living a life that fears God, that we receive His mercy.

Did our precious Lord Jesus Christ not say that His burden is gentle and light? Indeed, Christ declares:

"Come to Me, all who are weary and heavy-laden, and I will give you rest. Take My yoke upon you and learn from Me, for I am gentle and humble in heart, and YOU WILL FIND REST FOR YOUR SOULS. For My yoke is easy and My burden is light." (Matthew 11:28-30, NASB)

Living in the fear of God is the simple path He prescribes. Fearing God means abstaining from the evil things He hates. The Lord God says:

"The fear of the LORD is to hate evil; Pride and arrogance and the evil way and the perverted mouth, I hate." (Proverbs 8:13, NASB)

Furthermore, when we abandon pride and walk with humility, God grants us His grace, making our burden light.

"You younger men, likewise, be subject to your elders; and all of you, clothe yourselves with humility toward one another, for GOD IS OPPOSED TO THE PROUD, BUT GIVES GRACE TO THE HUMBLE." (1 Peter 5:5, NASB)

Today, even many Christians, seeing the actions of friends from other religions, engage in similar body-mortifying rituals. Human beings might look upon such actions with pity, but God shows mercy only when He sees a repentant, humble heart.

Instead of afflicting our bodies, let us afflict our souls with sorrow for our sins. Let us commit ourselves to living a spiritual life that fears God. His mercy is not only for those who fear Him, but it extends to their generation after generation.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - ஓசியா 6 : 1 / Hosea 6:1

"ஆதவன்" தியானம் - 1978

ஜூலை 08, புதன் 2026     

"கர்த்தரிடத்தில் திரும்புவோம் வாருங்கள்; நம்மைப் பீறினார், அவரே நம்மைக் குணமாக்குவார்; நம்மை அடித்தார், அவரே நம்முடைய காயங்களைக் கட்டுவார்." ( ஓசியா 6 : 1 )

குழந்தைகளைத் தண்டித்துக் கண்டித்து வளர்க்கவேண்டியது அவசியம். இன்று பெரும்பாலும் பெற்றோர்கள் அப்படிக் குழந்தைகளைத் தண்டிப்பதில்லை. முன்பு பள்ளிக்கூடங்களில் ஆசிரியர்கள் தவறு செய்யும் மாணவர்களைக் கண்டித்துத் திருத்தினார்கள். ஆனால் இன்று அப்படியல்ல, குழந்தைகளைத் தண்டிக்கும் ஆசிரியர் நீதிமன்றங்களில் தண்டனை பெறுகின்றார். இதன் விளைவே இன்று நாம் காணும் சமூக சீர்கேடுகள்.  ஆம், பிள்ளைகளைக் கண்டித்து வளர்க்கவே வேதம் அறிவுறுத்துகின்றது. "பிள்ளையை தண்டியாமல் விடாதே; அவனைப் பிரம்பினால் அடித்தால் அவன் சாகான்." ( நீதிமொழிகள் 23 : 13 )

குழந்தைகள் தவறு செய்யும்போது நல்ல  தாய் தந்தையர்கள் அவர்களைத் தண்டிப்பதுண்டு. சில வேளைகளில் தாய் தனது குழந்தையைப் பலமாக அடித்துவிட்டால், பின்னர் அவளே அந்தக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவாள். இதுபோலவே தேவன் நம்மையும் நடத்துகின்றார். தண்டனையைத் தரும் அவரே நமக்கு ஆறுதலையும் அளிக்கின்றார். 

சிலவேளைகளில் நாம் சோதனை, துன்பங்களில் அகப்படுவதற்கு  நமது தவறுகளும் பாவங்களும் காரணமாக இருக்கலாம்; அவை தேவன் தரும் தண்டனையாக இருக்கலாம்.  ஆனால் நமது தேவன் இரக்கமும் கிருபையும் உள்ளவராக இருப்பதால் நாம் மனம்வருந்தி மன்னிப்புக் கேட்கும்போது நம்மை அணைத்துக்கொள்கின்றார். இதனையே யோபுவும், "அவர் காயப்படுத்திக் காயங்கட்டுகிறார்; அவர் அடிக்கிறார், அவருடைய கை ஆற்றுகிறது" ( யோபு 5 : 18 ) என்று கூறுகின்றார். 

இப்படித் தேவன் நம்மைத் தண்டிப்பதற்குக் காரணம் அவர் நம்மைத் தனது பிள்ளைகளாக எண்ணி நடத்துவதால்தான். ஆம்,  "நீங்கள் சிட்சையைச் சகிக்கிறவர்களாயிருந்தால் தேவன் உங்களைப் புத்திரராக எண்ணி நடத்துகிறார்; தகப்பன் சிட்சியாத புத்திரனுண்டோ?" ( எபிரெயர் 12 : 7 ) நாம் நமது பிள்ளைகளைத்தான் தண்டிக்கமுடியும், அடுத்தவர்களது பிள்ளைகளையல்ல. ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் அவரது பிள்ளைகளாக இருப்பதால் தேவன் நாம் தவறுசெய்யும்போது நம்மைத் தண்டிக்கின்றார். "இதோ, தேவன் தண்டிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்; ஆகையால் சர்வவல்லவருடைய சிட்சையை அற்பமாக எண்ணாதிரும்" ( யோபு 5 : 17 ) என ஆலோசனைத் தருகின்றார் யோபு. 

நமது தாய்தந்தையர்கள் நம்மை எப்போதும் தண்டிப்பதில்லை. எது நமக்கு நல்லது என்று அவர்கள் கருத்தினார்களோ அவற்றை நாம் செய்யாதபோது நம்மைத் தண்டித்தார்கள். நாம் குறிப்பிட்டப் பருவவயதை அடைந்தபின்னர் அவர்கள் நம்மைத் தண்டிப்பதில்லை. ஆனால் தேவனோ நாம் அவரது பரிசுத்த இராஜ்ஜியத்துக்குத்  தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகும்படி நம்மை நமது வாழ்வின் இறுதிவரைத் தண்டித்து நடத்துகின்றார். இதனையே நாம் எபிரெயர் நிருபத்தில், "அவர்கள் தங்களுக்கு நலமென்று தோன்றினபடி கொஞ்சக்காலம் சிட்சித்தார்கள்; இவரோ தம்முடைய பரிசுத்தத்துக்கு நாம் பங்குள்ளவர்களாகும் பொருட்டு நம்முடைய பிரயோஜனத்துக்காகவே நம்மைச் சிட்சிக்கிறார்." ( எபிரெயர் 12 : 10 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

நமது எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் தேவனது தண்டனையே காரணமாக இருக்கமுடியாது. எனினும் நாம் நெருக்கடிகளுக்கு உள்ளாகும்போது நாம் நம்மையே நிதானித்துப்பார்த்து நம்மைத் திருத்திக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். ஆம் அன்பானவர்களே, துன்பங்களால்  அவதிப்படும்போது நாம் கலக்கமடையத் தேவையில்லை. தேவன் துன்பங்கள் வழியாக நமக்கு நன்மையே செய்கின்றார். காரணம், அவரைவிட்டு நாம் விலகிப்போகாமல் இருப்பது துன்பங்களால்தான். 

மனிதர்களது வாழ்வு  பிரச்சனைகளும் துன்பங்களும் இல்லாமல் ஒரே மகிழ்ச்சியும் சந்தோஷமுமாக இருக்குமானால் யாரும் தேவனைத் தேடப்போவதில்லை. துன்பங்களால் அவதிப்படுவோர்களைப் பார்த்துக் கூறப்பட்ட வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம்.  எனவே, துன்பநேரங்களில் நமது வாழ்வை ஆராய்ந்துபார்த்துக்  கர்த்தரிடத்தில் திரும்புவோம். ஆம், நம்மைப் பீறினார், அவரே நம்மைக் குணமாக்குவார்; நம்மை அடித்தார், அவரே நம்முடைய காயங்களைக் கட்டுவார் எனும் வார்த்தைகளின்படி கிருபையின் தேவன் நம்மை ஆறுதல்படுத்துவார். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

"AATHAVAN" Meditation – 1978

July 08, Wednesday 2026

"Come, let us return to the Lord. For He has torn us, but He will heal us; He has wounded us, but He will bandage us." — Hosea 6:1

It is essential to raise children with discipline and correction. Today, most parents do not discipline their children in this manner. In the past, teachers in schools corrected and reformed students who made mistakes. But today, that is not the case; a teacher who disciplines a child faces punishment in court. The social degradation we see today is the result of this. Yes, the Scripture advises us to raise children with correction:

"Do not hold back discipline from the child; although you strike him with the rod, he will not die." — Proverbs 23:13

When children do wrong, good mothers and fathers discipline them. Sometimes, if a mother strikes her child severely, she is the very one who later comforts and fondles that child. God leads us in the same way. The very One who brings discipline also provides us comfort.

Sometimes, our own mistakes and sins may be the cause of our trials and sufferings; they may be the discipline that God sends. However, because our God is merciful and gracious, He embraces us when we repent and seek forgiveness. Job expresses this beautifully:

"For He inflicts pain, and gives relief; He wounds, and His hands also heal." — Job 5:18

The reason God disciplines us like this is because He treats us as His own children. Yes,

"It is for discipline that you endure; God deals with you as with sons; for what son is there whom his father does not discipline?" — Hebrews 12:7

We can only discipline our own children, not the children of others. Yes, dearly beloved, because we are His children, God corrects us when we stray. Job counsels us:

"Behold, how happy is the man whom God reproves, so do not reject the discipline of the Almighty." — Job 5:17

Our parents do not discipline us forever. They corrected us when we failed to do what they considered good for us. Once we reached a certain age, they stopped disciplining us. But God corrects and guides us until the very end of our lives so that we may be worthy of His holy kingdom. We read of this in the Epistle to the Hebrews:

"For they disciplined us for a short time as seemed best to them, but He disciplines us for our good, so that we may share His holiness." — Hebrews 12:10

Not all of our sufferings are caused by God's discipline. Nevertheless, when we face crises, it is essential to examine ourselves and correct our ways. Yes, dearly beloved, we do not need to be troubled when we suffer through afflictions. God works for our good through these trials. Indeed, it is often through suffering that we are kept from wandering away from Him.

If human life were filled only with joy and happiness, free from problems and trials, no one would seek God. Today’s meditation verse is spoken directly to those who are suffering from afflictions. Therefore, in times of trouble, let us examine our lives and return to the Lord. Yes, according to the words—He has torn us, but He will heal us; He has wounded us, but He will bandage us—the God of grace will comfort us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 / 1 Corinthians 15:19

"ஆதவன்" தியானம் - 1977

ஜூலை 07, செவ்வாய் 2026     

"இம்மைக்காகமாத்திரம் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக இருப்போம்." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 19 )

பொதுவாக கடவுளை விசுவாசித்து வாழும் மக்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று எல்லோரும் கூறுகின்றனர். உலகினிலுள்ள எல்லா மதங்களிலும்  அந்தந்த மத விசுவாசிகள் உண்டு. ஆனால் எல்லோரும் ஆன்மீகவாதிகளா என்பதுதான் கேள்வி. 

ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் உண்மையில் அவர்கள் தங்களது ஆன்மாவைக் குறித்த அக்கறையுள்ளவர்களாகவும் அந்த ஆன்மா வாழ்வடைந்திருக்க ஏற்றச் செயல்பாடுகளைச்  செய்பவர்களாகவும் இருக்கவேண்டும். ஆனால் நாம் இன்று உலகினில் பார்க்கும் தங்களை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்ளும் பலரும்  இப்படித் தங்கள் ஆன்மாவைக்குறித்துச் சிந்திக்கின்றார்களா என்பது கேள்விக்குறிதான்.  

எந்த மதத்தினரின் ஆலயங்களாய் இருந்தாலும் பெரும்பாலான ஆலயங்களில் நாம் மக்களது வேண்டுதல்களையும் விண்ணப்பங்களையும், அவர்களது பொருத்தனைகளையும் கவனித்துப்பார்த்தால் 100 சதவிகிதம் அவை அவர்களது உலகத் தேவைகளைப்பற்றியதாகவே இருப்பதை நாம் பார்க்கலாம்.  தங்களது நோய்கள் நீங்கவேண்டும், பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு கிடைக்கவேண்டும், பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் நடக்கவேண்டும், குழந்தைப்பேறு கிடைக்கவேண்டும், படித்த தங்களது பிள்ளைகளுக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கவேண்டும் என்பனபோன்ற  வேண்டுதல்களாகவே இவர்களது வேண்டுதல்கள் இருப்பதை நாம் பார்க்கின்றோம். 

கிறிஸ்தவ ஆலயங்களிலும் ஜெபிக்கும் பல குருக்களும் இந்தக் கருத்துகளுக்காகவே ஜெபிக்கின்றனர். அங்கு வரும் விசுவாசிகளும் இப்படியே இருக்கின்றனர். கிறிஸ்தவ கன்வென்சன் கூட்டங்களில் இதுபோன்ற போதனைகளையும் சாட்சிகளையும்தான் நாம் பெரும்பாலும் பார்க்க, கேட்க முடிகின்றது.  

இப்படி வேண்டுதல் செய்பவர்கள் பரிதபிக்கத்தக்கவர்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. காரணம், இவர்கள் வாழ்வில் தேவனை அறியாமலேயே மரணமடைகின்றனர்; தேவன் ஆயத்தம்பண்ணியுள்ள நித்திய ஜீவனை இழக்கின்றனர்.  ஆம் அன்பானவர்களே, எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம் நம்மை எச்சரிக்கின்றது.  இம்மைக்காக மட்டும் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாயிருந்தால், பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்கள். மட்டுமல்ல, நாம் நம்மை ஆன்மீகவாதிகள் என்று கூறிக்கொள்வது பொய்.      

ஒருவேளை இப்படி விண்ணப்பம் செய்து நமது தேவைகளை நாம் பெற்றுக்கொண்டதாலும் அது தேவன் தனது கிருபையால் தருவதே தவிர அப்படிக் கிடைப்பதால் நமது ஆத்துமாவுக்கு அதனால் எந்தப் பலனுமில்லை. கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத மக்களும் உலகினில் எல்லா செல்வங்களையும் பெற்று நலமாக வாழ்கின்றனர்.  என்னோடு பணியாற்றிய கடவுள் நம்பிக்கையில்லாத நண்பர் இப்போதும் கடவுள் எதிர்ப்புக் கருத்துக்களை எழுதியும் பேசியும்  வருகின்றார். அவரது மொத்தக் குடும்பத்தாரும் அதே உறுதியில்தான் இருக்கின்றனர். அவரது பிள்ளைகளும் நல்ல உலகவேலையில்தான் இருக்கின்றனர். 

அன்பானவர்களே, நாம் ஆன்மீகவாதிகள் என்றால் முதலில் நாம் நமது ஆத்துமாவைக்குறித்து எண்ணமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும்; அந்த ஆத்துமாவில் தேவனது பிரசன்னத்தை உணரவேண்டும்; தேவன்மேலுள்ள ஆசையே நம்மில் மேலானதாக இருக்கவேண்டும்; தேவனோடு நெருங்கிய அன்புறவு நமக்கு இருக்கவேண்டும். தேவனது வழிநடத்துதலையும்,  இந்த உலக வாழ்க்கைக்குப் பின்னரும் நமது ஆத்துமா வாழ்கின்றது,  அது நித்திய பரலோக இன்பமாக அல்லது நித்திய நரகஅக்கினியாக இருக்கலாம் எனும் உணர்வும் இருக்கவேண்டும். 

இவை எதுவும் இல்லாமல் வெறுமனே ஆலயங்களுக்குச் சென்று நமது உலகத் தேவைகளுக்காக விண்ணப்பம் செய்துகொண்டிருப்போமென்றால் நாம் ஆன்மீகவாதிகள் அல்ல; உண்மையான கிறிஸதவர்களும் அல்ல. ஆம், இதனையே நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்." ( மத்தேயு 6 : 33 ) என்று கூறினார். 

இம்மைக்காக மட்டுமே  நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கைக்கொண்டு  எல்லா மனுஷரைப்பார்க்கிலும் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்களாக மாறிப்போகாமல் இருப்போம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

"AATHAVAN" Meditation - 1977

July 07, Tuesday 2026

“If we have hoped in Christ in this life only, we are of all men most to be pitied.” — 1 Corinthians 15:19

Generally, people who live believing in God are referred to by everyone as spiritual people. Every religion in the world has its own believers. However, the real question is whether everyone is truly spiritual.

If people are genuinely spiritual, they ought to be concerned about their soul and actively engage in things that bring life to it. But looking at many in the world today who claim to be spiritual, it is a big question mark whether they actually give any thought to their soul.

Whether we observe the places of worship of any religion, if we look closely at the prayers, requests, and vows of the people, we can see that almost 100% of them revolve around their worldly, material needs. We see that their prayers are constantly focused on things like healing from sickness, finding solutions to problems, getting their children married, bearing children, or finding suitable jobs for their educated children.

Even in Christian churches, many ministers pray for these exact intentions. The believers who come there are no different. In Christian convention meetings, these are the types of teachings and testimonies we predominantly see and hear.

Today's meditation verse declares that those who pray like this are to be pitied. The reason is that they pass away without ever truly knowing God in their lives; they lose out on the eternal life that God has prepared for them. Yes, dearly beloved, this is why today's meditation verse warns us. If we have hoped in Christ in this life only, we are to be pitied. Furthermore, claiming to be spiritual under those conditions is simply a lie.

Even if we receive what we ask for through such prayers, it is only because God grants it out of His grace; obtaining it brings no benefit to our soul. Even people who have no faith in God possess all kinds of wealth and live well in this world. A friend who used to work with me has no belief in God, and even now, he continues to write and speak against the concept of God. His entire family stands firm in that same conviction. His children are also well-settled in good, worldly jobs.

Dearly beloved, if we are truly spiritual, we must first have a deep concern for our soul. We must experience the presence of God within that soul; our desire for God must be the supreme desire in us, and we must share a close, loving relationship with Him. We must possess a sense of God's guidance and a constant awareness that our soul lives on even after this worldly life—whether that means eternal heavenly joy or the eternal fire of hell.

Without any of this, if we merely go to churches and keep praying only for our worldly needs, we are not spiritual people; nor are we true Christians. Yes, this is exactly what our Lord Jesus Christ spoke about:

“But seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be added to you.” — Matthew 6:33

Let us not place our hope in Christ for this life only, lest we become people who are, of all men, most to be pitied.

✍️ Bro. M. Geo Prakash