🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 5: 1 / 2 Corinthians 5:1

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1841

🔆 ஆதவன் 21.02.2026 சனி        

"பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 1)

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுக் கானான் தேசத்தை அடையும்வரை அவர்கள் கூடாரங்களில்தான் தங்கியிருந்தனர். அவர்களோடு நடந்த தேவனும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில்தான் தங்கினார். எனவே, அப்போஸ்தலரான பவுல் நமது இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கான நமது உடலையும் மறுவுலக பரலோக வாழ்க்கையையும் கூடாரத்துக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசுகின்றார். 

நாம் இன்று பூமியில் வாழ்ந்தாலும் இது நமது நிரந்தர குடியிருப்பல்ல; நமது நித்திய வீடு பரலோகத்தில் உள்ளது. இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குப்பின் நாம் அங்கு செல்லப்போகின்றோம்.  இதனையே, "பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்" என்கின்றார் அவர். 

இஸ்ரவேல் மக்களது கூடார வாழ்க்கை லெகுவானதாக இருக்கவில்லை. கொடுமையான வெய்யிலிலும், பனிக்குளிரிலும், மழையிலும் குழந்தைகளோடு கூடாரங்களில் வாழ்வது எவ்வளவு கடினமான ஒன்றாக இருந்திருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள். அவர்கள் 40 ஆண்டுகள் அந்தத் துன்பத்தை அனுபவித்தப் பின்னர்தான் கானான் தேசத்திலும் நுழைய முடிந்தது. இதற்கு இடையே அவர்கள் பல்வேறு போர்களையும் உயிரிழப்புகளையும் சந்தித்தனர். 

அதுபோலவே, நமது இவ்வுலக வாழ்க்கையும் பாடுகள் நிறைந்த ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஆனால் இந்தப் பாடுகளை நாம் எதிர்காலத்தில் அனுபவிக்கப்போகும் பரலோக வாழ்க்கைக்காக சகித்துக்கொண்டு வாழ்கின்றோம். இதனையே அவர்,  "ஏனெனில், இந்தக் கூடாரத்திலே நாம் தவித்து, நம்முடைய பரம வாசஸ்தலத்தைத் தரித்துக்கொள்ள மிகவும் வாஞ்சையுள்ளவர்களாயிருக்கிறோம்;" (2 கொரிந்தியர் 5: 2) என்கின்றார். 

மேலும், உலகக் கூடாரத்தில்  தங்கியிருக்கும் நமக்கு நமது உயிரானது போர்வையாக இருக்கின்றது. இந்தத் துன்பத்திலும் போர்வையான உயிரை நாம் மாய்த்துக்கொள்ள விரும்பாமல் தேவன் நம்மை அழைக்கும்வரை நமது உயிரைக் காத்துக்கொண்டவர்களாக வாழ்கின்றோமென்றால் அதற்குக் காரணம் ஆவியானவர் நமக்குள் இருந்து நம்மைப் பலப்படுத்துவதுதான்.  

இதனையே நாம், "இந்தக் கூடாரத்திலிருக்கிற நாம் பாரஞ்சுமந்து தவிக்கிறோம்; இந்தப் போர்வையைக் களைந்துபோடவேண்டுமென்று விரும்பாமல், மரணமானது ஜீவனாலே விழுங்கப்படுவதற்காகப் போர்வை தரித்தவர்களாயிருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகிறோம். இதற்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறவர் தேவனே; ஆவியென்னும் அச்சாரத்தை நமக்குத் தந்தவரும் அவரே." (2 கொரிந்தியர் 5: 4, 5) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்த உலகத்தின் துன்பங்கள் கொஞ்சநாட்களுக்குத்தான். ஆனால் நமது நித்திய வாழ்வோ முடிவற்றது. அதுவே நமது நிரந்தர வீடு. இந்த நம்பிக்கையில் நாம் பொறுமையாக துன்பங்களைச்  சகித்து வாழவேண்டியதிருக்கின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் இந்தக் கூடார அனுபவத்தைக் கடந்து சென்றவர்தான். எனவேதான், "அவர் தமக்குமுன் வைத்திருந்த சந்தோஷத்தின்பொருட்டு, அவமானத்தை எண்ணாமல், சிலுவையைச் சகித்து, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 12: 2)

எனவே, நாமும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பொறுமையுடன் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழ முயற்சிசெய்வோம். சில வேளைகளில் சில மனிதர்கள், "நான் செத்தாலும் எனது நிலையிலிருந்து  மாறமாட்டேன்" என்று  கூறுவதுண்டு. அதுபோலவே அப்போஸ்தலரான பவுலும், நான் உயிரோடிருந்தாலும், இல்லாமல்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவனாயிருக்க நாடுகிறேன் என்கின்றார். இதனையே அவர்,  "அதினிமித்தமே நாம் சரீரத்தில் குடியிருந்தாலும் குடியிராமற்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவர்களாயிருக்க நாடுகிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 9) என்று கூறுகின்றார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டு என்பதால் பவுலைப்போல உறுதியுடன் துன்பங்களைச் சகித்து தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்வு வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1841
🔆 AATHAVAN - Saturday – 21.02.2026

“For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.” — 2 Corinthians 5:1

The people of Israel lived in tents from the time they departed from Egypt until they entered the land of Canaan. God, who walked with them, also dwelt among them in the tabernacle. Therefore, the Apostle Paul compares our earthly body and our heavenly life to a tent.

Though we live on earth today, this is not our permanent dwelling. Our eternal home is in heaven. After this earthly life, we are going there. That is why he says, “For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.”

The tent life of the Israelites was not easy. Imagine how difficult it must have been to live in tents with children under scorching heat, freezing cold, and heavy rains. Only after enduring those hardships for forty years were, they able to enter Canaan. In between, they faced wars and loss of lives.

Likewise, our life in this world is filled with trials. Yet we endure these sufferings because of the heavenly life we will experience in the future. As Paul says:

“For indeed, in this house we groan, longing to be clothed with our dwelling from heaven.” — 2 Corinthians 5:2

While we dwell in this earthly tent, life itself is like a covering. Even in suffering, we do not desire to cast it off prematurely. We continue to preserve our lives until God calls us, because the Holy Spirit within us strengthens us.

Thus, we read:

“For indeed while we are in this tent, we groan, being burdened, because we do not want to be unclothed but to be clothed, so that what is mortal will be swallowed up by life. Now He who prepared us for this very purpose is God, who gave to us the Spirit as a pledge.” — 2 Corinthians 5:4–5

Yes, beloved, the sufferings of this world are only for a short time. But our eternal life is endless. That is our permanent home. With this hope, we must patiently endure hardships.

Our Lord Jesus Christ Himself passed through this tent experience. Therefore, it is written:

“Fixing our eyes on Jesus, the author and perfecter of faith, who for the joy set before Him endured the cross, despising the shame, and has sat down at the right hand of the throne of God.” — Hebrews 12:2

Therefore, in every situation, let us strive to live in a manner pleasing to God. Sometimes people say, “Even if I die, I will not change my stand.” In a similar but holier way, the Apostle Paul says that whether he lives or departs, his desire is to be pleasing to the Lord.

“Therefore, we also have as our ambition, whether at home or absent, to be pleasing to Him.” — 2 Corinthians 5:9

Yes, beloved, even if our earthly tent is destroyed, we have an eternal house in heaven built by God and not by human hands. Therefore, like Paul, let us steadfastly endure sufferings and live a life pleasing to God.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யோவேல் 2: 25 / Joel 2:25

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1840

🔆 ஆதவன் 20.02.2026 வெள்ளி       

"நான் உங்களிடத்தில் அனுப்பின என் பெரிய சேனையாகிய வெட்டுக்கிளிகளும், பச்சைக்கிளிகளும், முசுக்கட்டைப் பூச்சிகளும், பச்சைப் புழுக்களும் பட்சித்த வருஷங்களின் விளைவை உங்களுக்குத் திரும்ப அளிப்பேன்." ( யோவேல் 2: 25)

வாழ்க்கையில் துன்பங்களுக்குமேல் துன்பங்களும், பிரச்சனைகளும் தொடர்ந்து வாழ்க்கையை ஒன்றுமில்லாததாக  மாற்றிவிட்ட நிலையில் கவலையோடு இருக்கும் மக்களைப்பார்த்து தேவன் இன்றைய ஆசீர்வாத தியான வசனத்தைக் கூறுகின்றார். 

பலரது வாழ்வில் தேவனது ஆசீர்வாதம் வருவதற்குமுன் இருந்த வாழ்க்கையினை, "பச்சைப்புழு விட்டதை வெட்டுக்கிளி தின்றது; வெட்டுக்கிளி விட்டதைப் பச்சைக்கிளி தின்றது; பச்சைக்கிளி விட்டதை முசுக்கட்டைப்பூச்சி தின்றது." ( யோவேல் 1: 4) என்று யோவேல் தீர்க்கதரிசி கூறுகின்றார். அதாவது, ஒரு துன்பத்தினால் அழிந்துபோன செல்வங்கள் தவிர மீதி இருக்கும் செல்வத்தினை இன்னொரு துன்பம் வந்து அழித்தது. அப்போதும் மீதி இருந்த செல்வத்தை இன்னொரு துன்பம் அழித்தது. இப்படி வாழ்க்கையே அழிவுக்குரியதாக இருந்தது. 

வாழ்வில் இத்தகைய சூழ்நிலை பலருக்கு ஏற்படலாம். தமிழில், "பட்டகாலிலே படும்" என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. ஆம், சிலரது வாழ்வில் ஒரு துன்பம் முடிவுறுவதற்குமுன் இன்னொரு துன்பம் வந்து தாக்கி விடுகின்றது.  ஆனால் இது நிரந்தரமல்ல என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. "பெரிய சேனையாகிய வெட்டுக்கிளிகளும், பச்சைக்கிளிகளும், முசுக்கட்டைப் பூச்சிகளும், பச்சைப் புழுக்களும் பட்சித்த வருஷங்களின் விளைவை உங்களுக்குத் திரும்ப அளிப்பேன்" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

யோபுவின் வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருந்தது. துன்பத்துக்குமேல் துன்பம் வந்து யோபுவை நெருக்கியது. இத்தனைக்கும் யோபு துன்மார்க்கரல்ல. ஆனால் அவரது வாழ்வில் தேவன் துன்பங்களை அனுமதித்தார். ஆனாலும்  இறுதிவரை யோபு தனது விசுவாசத்தை விட்டுவிடவில்லை. அத்தகைய சூழ்நிலையிலும் அவர் தனக்காக மட்டுமல்ல, தனது நண்பர்களுக்காகவும் ஜெபித்தார். "யோபு தன் சிநேகிதருக்காக வேண்டுதல் செய்தபோது, கர்த்தர் அவன் சிறையிருப்பை மாற்றினார். யோபுக்கு முன் இருந்த எல்லாவற்றைப்பார்க்கிலும் இரண்டத்தனையாய்க் கர்த்தர் அவனுக்குத் தந்தருளினார்." ( யோபு 42: 10) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆம், வாழ்வில் இழந்துபோன அனைத்தையும் யோபு இரண்டு மடங்காகப் பெற்றுக்கொண்டார். அதனையே இன்றைய தியான வசனம் மூலம் தேவன் நமக்கும் கூறுகின்றார். எந்தவித இழப்பிலும் விசுவாசத்தைக் கைவிடாத நிலையில் இருப்போமானால் நாம் அவரது மக்களாக இருப்போம். நாம் இழந்துபோன அனைத்தையும் மீண்டும் பெற்றுக்கொள்வோம். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தின் அடுத்த வசனமாக யோவேல் கூறுகின்றார், "நீங்கள் சம்பூரணமாகச் சாப்பிட்டு, திருப்தியடைந்து, உங்களை அதிசயமாய் நடத்திவந்த உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைத் துதிப்பீர்கள்; என் ஜனங்கள் ஒருபோதும் வெட்கப்பட்டுப்போவதில்லை." ( யோவேல் 2: 26)

ஆம், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒருபோதும் வெட்கப்பட்டுப் போவதில்லை. விசுவாசத்தோடு துன்பத்தைச் சகித்து தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வோம். "சோதனையைச் சகிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்; அவன் உத்தமனென்று விளங்கினபின்பு கர்த்தர் தம்மிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு வாக்குத்தத்தம்பண்ணின ஜீவகிரீடத்தைப் பெறுவான்." ( யாக்கோபு 1: 12)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                              

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1840
🔆 AATHAVAN – 20.02.2026, Friday

“Then I will make up to you for the years that the swarming locust has eaten, the creeping locust, the stripping locust and the gnawing locust, My great army which I sent among you.” — Book of Joel 2:25

Seeing people whose lives have been reduced to nothing by suffering upon suffering and problem after problem, God speaks today’s blessed meditation verse as a word of comfort and restoration.

Before God’s blessing arrived in many lives, their condition was like what the prophet Joel describes:

“What the gnawing locust has left, the swarming locust has eaten; And what the swarming locust has left, the creeping locust has eaten; And what the creeping locust has left, the stripping locust has eaten.” — Book of Joel 1:4

In other words, the wealth destroyed by one affliction was further consumed by another; what remained after that was devoured by yet another. Thus, life itself seemed destined for ruin.

Such situations can arise in anyone’s life. There is a Tamil proverb which says, “Trouble strikes in a time of trouble.” Yes, before one suffering ends, another may attack. But today’s meditation verse assures us that this condition is not permanent. The Lord God declares:

“I will make up to you for the years that the swarming locust has eaten…”

The life of Book of Job presents exactly such a picture. Suffering upon suffering pressed hard against Job. Yet Job was not a wicked man. God permitted trials in his life. Even so, Job did not abandon his faith to the very end. In that painful situation, he prayed not only for himself but also for his friends.

“The LORD restored the fortunes of Job when he prayed for his friends, and the LORD increased all that Job had twofold.” — Book of Job 42:10

Yes, Job received double for all that he had lost. Through today’s meditation verse, God speaks the same promise to us. If we remain steadfast in faith despite every loss, we shall continue to be His people. All that we have lost will be restored.

Joel continues in the very next verse:

“You will have plenty to eat and be satisfied And praise the name of the LORD your God Who has dealt wondrously with you; Then My people will never be put to shame.” — Book of Joel 2:26

Yes, God’s people will never be put to shame. Let us endure suffering with faith and live a life pleasing to God.

“Blessed is a man who perseveres under trial; for once he has been approved, he will receive the crown of life which the Lord has promised to those who love Him.” — Epistle of James 1:12

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash     

🦋 Meditation verse - எரேமியா 29: 13 / Jeremiah 29:13

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1839

🔆 ஆதவன் 19.02.2026 வியாழன்      

"உங்கள் முழு இருதயத்தோடும் என்னைத் தேடினீர்களானால், என்னைத் தேடுகையில் கண்டுபிடிப்பீர்கள்." ( எரேமியா 29: 13)

கடவுள் என ஒருவர் உண்டுமா, இல்லையா எனும் சர்ச்சை உலகம் துவங்கியதுமுதல் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றது. பலரும் தாங்கள் கண்ணால் கண்டும், அல்லது உணர்ந்தும் கொண்ட எதனையும் தவிர மற்றவற்றை நம்புவதில்லை. ஆனால், வேதத்தில்  நாம் வாசிக்கின்றோம், "காணப்படாத தேவனின் வல்லமை அவரால் உண்டாக்கப்பட்ட பொருட்களைப் பார்த்தாலே நமக்குப் புரியும். ஆம், "எப்படியென்றால், காணப்படாதவைகளாகிய அவருடைய நித்தியவல்லமை தேவத்துவம் என்பவைகள், உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறவைகளினாலே, உலகமுண்டானது முதற்கொண்டு, தெளிவாய்க்காணப்படும்; ஆதலால் அவர்கள் போக்குச்சொல்ல இடமில்லை." ( ரோமர் 1: 20) என்று. 

இன்று உலகில் பெரும்பாலான மக்கள் கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள்தான் ஆனால், கடவுள் உண்டு என்று கூறிக்கொள்ளும் பலரும்கூட அவரை உண்மையாக அறிந்தவர்கள் அல்ல. பலரும் தாங்கள் அறியாததையே வணங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். "நீங்கள் அறியாததைத் தொழுதுகொள்ளுகிறீர்கள்; நாங்கள் அறிந்திருக்கிறதைத் தொழுதுகொள்ளுகிறோம். ( யோவான் 4: 22) என்று இயேசு கிறிஸ்து சமாரிய பெண்ணிடம் கூறவில்லையா?

அதாவது, பலரும் நமக்குமேலான ஒரு சக்தி உள்ளது என்று நம்புகிறார்களேத்தவிர மெய்யான அந்தச் சக்தியை அறிந்து, உணர்ந்து, அன்புகூர்ந்து  வணங்குவதில்லை.

எனவே, இப்படித் தேவனை பலரும் அறியாமலிருக்கக் காரணம் அவர்களுக்கு அவரை அறியவேண்டும் எனும் எண்ணமும் ஆர்வமும் இல்லாமல் இருப்பதுதான் என்பது விளங்கும். ஆலயங்களுக்குச் செல்லும் அனைவரும் தேவனைத் தேடி அங்குச்  செல்வதில்லை; மாறாக, தங்களது உலகத் தேவைகளை எடுத்துக்கூறி ஜெபிக்கச் செல்கின்றனர். எனவே, அவர்களால் தேவனை அறியமுடியவில்லை. "தேவனைத் தேடுகிற உணர்வுள்ளவன் உண்டோ என்று பார்க்க, கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து மனுபுத்திரரைக் கண்ணோக்கினார்." ( சங்கீதம் 14: 2 & 53:2) என்று வாசிக்கின்றோம்.  இப்படித் தன்னைத் தேடும் உணர்வுள்ளவனுக்குத்தான் தேவன் வெளிப்படுவார். ஆனால் துரதிஷ்டமாக "உணர்வுள்ளவன் இல்லை; தேவனைத் தேடுகிறவன் இல்லை;" ( ரோமர் 3: 11)

கிறிஸ்தவர்கள் மட்டுமல்ல, பொதுவாக உலகினில் கடவுளை வழிபடும் பலரும் இப்படி அவரை அறியவேண்டும் எனும் எண்ணத்தில் வழிபடாமல் அவரிடம் உலகத் தேவைகளுக்காக மட்டும் ஆர்வமுடன் ஜெபிப்பதால் அவரை அறியவில்லை.

அன்பானவர்களே, "முழு இருதயத்தோடும் என்னைத் தேடினீர்களானால், என்னைத் தேடுகையில் கண்டுபிடிப்பீர்கள்" என்று இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது. முழு இருதயம் என்பது அவரை மட்டுமே நாடும் இருதயம்; சுத்தமான தேவ அன்புடன் அவரைத் தேடும் இருதயம். உலக ஆசைகளுக்காக அவரைத் தேடாமல் ஒரு தாயைத் தேடும் குழந்தையைப்போல அவரைத் தேடும் இருதயம். இதனையே நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "இருதயத்தில் சுத்தமுள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் தேவனைத் தரிசிப்பார்கள்." ( மத்தேயு 5: 8) என்று கூறினார்.

இன்று இதனை வாசிக்கும் அன்புச் சகோதரனே, சகோதரியே, உங்களது ஜெப முறையினை மாற்றுங்கள். உலக ஆசை இச்சைகளை நிறைவேற்ற ஜெபிக்காமல் தேவனையே வாழ்வில் அடைந்திட ஜெபிக்கப் பழகுங்கள். நமக்குப் பல்வேறு உலகத் தேவைகள் உண்டு என்பது நம்மை உண்டாக்கிய தேவனுக்குத் தெரியும். எனவே, "முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்". ( மத்தேயு 6: 33) எனும் வசனத்தை நம்பி ஏற்றுக்கொண்டு அவரிடம் விசுவாசம் கொள்ளுங்கள்.

இப்படி நாம் அவரைத் தேடும்போது, "என் பிள்ளை என்னைத் தேடுகின்றான் / தேடுகின்றாள்" என்று அவர் மகிழ்ச்சியடைவார். உங்களது பாவங்களை அவர் மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வதால் உங்களது வாழ்க்கை, ஆவிக்குரிய அனுபவங்கள் இவை மாற்றமடையும். அவர் கிருபையுடன் உங்களுக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்துவார். அப்போது நாம் வெறும் வழிபாட்டுக் கிறிஸ்தவர்களாக இல்லாமல் தேவனை அறிந்த ஆவிக்குரிய மக்களாக மாறுவோம்.

"கர்த்தர் இஸ்ரவேல் வம்சத்தாருக்குச் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: என்னைத் தேடுங்கள், அப்பொழுது பிழைப்பீர்கள்." ( ஆமோஸ் 5: 4)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1839

🔆 AATHAVAN - Thursday, 19.02.2026

“You will seek Me and find Me when you search for Me with all your heart.” — Jeremiah 29:13

The debate about whether God truly exists has continued since the beginning of the world. Many people believe only what they can see with their eyes or physically experience. However, we read in the Bible that the power of the unseen God can be understood through the things He has created.

“For since the creation of the world His invisible attributes, that is, His eternal power and divine nature, have been clearly perceived, being understood by what has been made, so that they are without excuse.” — Romans 1:20

Today, most people in the world claim to believe in God. Yet, even among those who say that God exists, many do not truly know Him. Many worship what they do not truly understand. Did not Jesus Christ say to the Samaritan woman:

“You worship what you do not know; we worship what we know, for salvation is from the Jews.” — John 4:22

In other words, many believe that there is a higher power above us, but they neither truly know that power nor experience Him, love Him, and worship Him in truth.

The reason many remain unaware of God is that they lack the desire and eagerness to truly know Him. Not everyone who goes to a temple or church goes seeking God Himself. Instead, many go only to present their worldly needs in prayer. Therefore, they fail to know Him.

We read:

“The Lord has looked down from heaven upon the sons of mankind, to see if there are any who understand, who seek after God.” — Psalm 14:2; 53:2

God reveals Himself only to the one who sincerely seeks Him. But sadly,

“There is no one who understands, there is no one who seeks for God.” — Romans 3:11

Not only among Christians, but generally among people of the world who worship God, many pray only with enthusiasm for their earthly needs, without the intention of truly knowing Him. Thus, they do not come to know Him.

Beloved brothers and sisters, today’s verse declares:

“You will seek Me and find Me when you search for Me with all your heart.”

A whole heart means a heart that seeks Him alone — a heart that seeks Him with pure love for God. It is a heart that does not seek Him merely for worldly desires, but like a child searching for its mother. Concerning such a heart, our Lord Jesus Christ said:

“Blessed are the pure in heart, for they will see God.” — Matthew 5:8

Dear brother and sister reading this today, change your pattern of prayer. Do not pray merely to fulfil worldly desires, but learn to pray to gain God Himself in your life. The God who created us already knows that we have many earthly needs. Therefore, believe and accept His promise:

“But seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be provided to you.” — Matthew 6:33

When we seek Him in this manner, He rejoices, saying, “My child is seeking Me.” He forgives our sins and accepts us, transforming our lives and our spiritual experiences. In His grace, He reveals Himself to us. Then we will no longer be merely ritual Christians, but spiritual people who truly know God.

For thus says the Lord to the house of Israel, "Seek Me that you may live". (Amos 5:4)

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

  

🦋 Meditation verse - எஸ்தர் 10: 3 / Book of Esther 10:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1838

🔆 ஆதவன் 18.02.2026 புதன்      

"யூதனாகிய மொர்தெகாய் ராஜாவாகிய அகாஸ்வேருவுக்கு இரண்டாவதானவனும், யூதருக்குள் பெரியவனும், தன் திரளான சகோதரருக்குப் பிரியமானவனுமாயிருந்ததும் அன்றி தன் ஜனங்களுடைய நன்மையை நாடி, தன் குலத்தாருக்கெல்லாம் சமாதானமுண்டாகப் பேசுகிறவனுமாயிருந்தான்." ( எஸ்தர் 10: 3)

சில வேளைகளில் நாம் அற்பமாய் எண்ணும் மனிதர்களே நமது வாழ்வில் மிகப்பெரிய நன்மை ஏற்படுவதற்குக் காரணமாக இருப்பார்கள். சிறு வயதில் சிங்கமும் சுண்டெலியும் கதையைப் பலரும் படித்திருப்போம். சுண்டெலி சிங்கத்துக்கு எப்படி உதவிடமுடியும் என்று பலரும் எண்ணலாம். ஆனால்,  சுண்டெலிதானே என்று அற்பமாக எண்ணப்பட்ட அந்த எலிதான் இராஜா போன்ற சிங்கத்துக்கு இக்கட்டான வேளையில் உதவிசெய்து அதன் உயிரைக் காப்பாற்றியதை அந்தக் கதையில் படித்திருப்போம். 

இதுபோலவே, யூதனாகிய மொர்தெகாய் சுண்டெலிபோல அற்பமானவனாகத்தான் இருந்தான். அரண்மனை வாசலில் காவல்காரனாக இருப்பவனை யார்தான் மதிப்பார்கள்?   ஆனால் அற்பமாக எண்ணப்பட்ட மொர்தெகாயினால் யூதர்களுக்கு மிகப்பெரிய இரட்சிப்பு வந்ததை நாம் எஸ்தர் புத்தகத்தில் வாசிக்கின்றோம். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "இந்தச் சிறியரில் ஒருவனையும் அற்பமாய் எண்ணாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; அவர்களுக்குரிய தேவதூதர்கள் பரலோகத்திலே என் பரமபிதாவின் சமுகத்தை எப்போதும் தரிசிக்கிறார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 18: 10) என்று நமக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளார். எனவே, நாம் யாரையும் அவர்களது தொழிலைப்பார்த்தோ, அவர்களது வருமானத்தைப் பார்த்தோ, படிப்பைப் பார்த்தோ, ஜாதி, மதத்தைப்பார்த்தோ அற்பமாக எண்ணாமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

மேலும், ஒருவேளை நாமும் இன்று மொர்தெகாயைப்போல அற்பனான ஒரு வேலையில் இருக்கலாம்; நமது படிப்பு குறைவாக இருக்கலாம்; மற்றவர்களைவிட குறைவாக சம்பாதிப்பவர்களாக இருக்கலாம்.   நமது வேலையைக் கருத்தில்கொண்டும் நமது படிப்பு, பொருளாதாரக் குறைவு இவைகளைக்கொண்டு  நமது உறவினர்கள் நம்மை அற்பமாக எண்ணியிருக்கலாம். ஆனால், நாம் இருக்கும் வேலையில் உண்மையோடும் உத்தமத்தோடும் இருந்து தேவனுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் நிச்சயமாக தேவன் நம்மையும் உயர்த்துவார்.  

வாயில் காவலனாக இருந்த மொர்தெகாய் தேவன் உயர்த்தியபின்னர் எப்படி ஆகிவிட்டான் என்பதனை "மொர்தெகாய் ராஜாவின் அரண்மனையில் பெரியவனாயிருந்தான்; அவனுடைய கீர்த்தி எல்லா நாடுகளிலும் பிரசித்தமாயிற்று; இந்த மொர்தெகாய் என்பவன் மேன்மேலும் பெரியவனானான்." (எஸ்தர் 9: 4) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இப்படி தேவனால் உயர்த்தப்பட்ட மொர்தெகாய் தனது சுய உயர்வுக்காக மட்டும் உழைக்கவில்லை. ஒட்டுமொத்த யூதர்களுக்காகவும் உதவி செய்பவனாக இருந்தான். அதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,   "யூதனாகிய மொர்தெகாய் ராஜாவாகிய அகாஸ்வேருவுக்கு இரண்டாவதானவனும், யூதருக்குள் பெரியவனும், தன் திரளான சகோதரருக்குப் பிரியமானவனுமாயிருந்ததும் அன்றி தன் ஜனங்களுடைய நன்மையை நாடி, தன் குலத்தாருக்கெல்லாம் சமாதானமுண்டாகப் பேசுகிறவனுமாயிருந்தான்" என்று வாசிக்கின்றோம். 

எனவே, இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு இரண்டு பாடங்களை உணர்த்துவதாக உள்ளது. முதலாவது, நம்மைவிட பதவியிலும், பொருளாதாரத்திலும், படிப்பிலும்,  வேறு எந்த விதத்திலும் குறைவாக இருப்பவர்களை நாம் அற்பமாக எண்ணக்கூடாது. ஏனெனில், தேவன் யாரையும் எந்தவேளையிலும் உயர்த்துவதற்கு வல்லவராக இருக்கின்றார். 

இரண்டாவதாக, தேவன் நம்மை நமது தாழ்நிலையிலிருந்து உயர்த்தும்போது அதனைப் பெருமையாக எண்ணி மற்றவர்களை நாம் அற்பமாக எண்ணாமல்  அவர்களுக்கு உதவுபவர்களாக வாழவேண்டும். 

ஆம் அன்பானவர்களே,  யூதர்களில் அற்பமானவனாக, வாயில் காவலனாக இருந்த மொர்தெகாய் யூதருக்குள் பெரியவனாக தேவனால் உயர்த்தப்பட்டான். அப்படி உயர்த்தப்பட்டபின்னர், அவன் தன் திரளான சகோதரருக்குப் பிரியமானவனுமாயிருந்தது தன் ஜனங்களுடைய நன்மையை நாடி, தன் குலத்தாருக்கெல்லாம் சமாதானமுண்டாகப் பேசுகிறவனுமாயிருந்தான். ஆம், தேவன் நம்மைத் தாழ்விலிருந்து மேலே உயர்த்த இதுதான் ஒரு காரணம். தேவன் நமக்குத் தரும் உயர்வு நமக்காக மட்டுமல்ல, நமது மூலம் மற்றவர்களும் ஆசீர்வாதம் பெறவேண்டும் என்பதற்காகவே. 

யூதனாகிய மொர்தெகாய் ஆவிக்குரிய யூதர்களாகிய நமக்கு ஒரு படிப்பினையாக உள்ளான். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                   

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1838
🔆 AATHAVAN – 18.02.2026, Wednesday

“For Mordecai the Jew was second only to King Ahasuerus, and great among the Jews and in Favor with his many kinsmen, one who sought the good of his people and one who spoke for the welfare of his whole nation.” — Book of Esther 10:3

Sometimes, the very people we consider insignificant become the reason for great blessings in our lives. Many of us have read in childhood the story of the lion and the mouse. Some may wonder how a tiny mouse could ever help a mighty lion. Yet, in that story, the mouse—considered small and insignificant—rescued the kingly lion in a moment of crisis and saved its life.

In a similar way, Mordecai the Jew seemed insignificant, like that little mouse. Who would value a man sitting at the king’s gate? Yet, through this very Mordecai, whom many might have overlooked, great deliverance came to the Jews, as we read in the Book of Esther.

Our Lord Jesus Christ also warned us:

“See that you do not look down on one of these little ones; for I say to you that their angels in heaven continually see the face of My Father who is in heaven.” — Gospel of Matthew 18:10

Therefore, we must never despise anyone based on their occupation, income, education, caste, or religion.

Perhaps today, like Mordecai, we may be in a lowly position. Our education may be limited. We may earn less than others. Even our relatives may look down on us because of our job, financial condition, or academic background. But if we remain faithful and upright in whatever work we do and live a life pleasing to God, surely God will exalt us.

We read about Mordecai’s elevation:

“Indeed, Mordecai was great in the king’s house, and his fame spread throughout all the provinces; for the man Mordecai became greater and greater.” — Book of Esther 9:4

After God exalted him, Mordecai did not labour for his own promotion alone. He became a helper and blessing to all the Jews. As today’s meditation verse says, he sought the good of his people and spoke for the welfare of his whole nation.

Thus, today’s meditation teaches us two important lessons:

First, we must never despise those who are below us in position, wealth, education, or in any other way. God is able to exalt anyone at any time.

Second, when God lifts us up from our lowly state, we must not become proud or look down on others. Instead, we must live as those who help and uplift others.

Yes, beloved, Mordecai, who once sat as a gatekeeper and seemed insignificant among the Jews, was exalted by God to become great among them. And after being exalted, he became beloved by his brethren, seeking their good and speaking peace to his whole nation.

This is one reason God raises us from lowliness to greatness—not merely for our own benefit, but so that through us, others may also be blessed.

Mordecai the Jew stands as a lesson to us, the spiritual Jews.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash                

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 3 : 14 / Hebrews 3:14

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1837

🔆 ஆதவன் 17.02.2026 செவ்வாய்     

"நாம் ஆரம்பத்திலே கொண்ட நம்பிக்கையை முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருப்போமாகில், கிறிஸ்துவினிடத்தில் பங்குள்ளவர்களாயிருப்போம்." ( எபிரெயர் 3 : 14)

கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையினை கொஞ்ச நாட்களுக்கு மட்டுமல்ல, நமது வாழ்வின் இறுதிவரை நாம் காத்துக்கொண்டு வாழவேண்டியது அவசியம். கிறிஸ்தவ குடும்பத்தில் பிறந்துவிட்டதால் மட்டும் நாம் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிட முடியாது. கிறிஸ்துவை நமது வாழ்வில் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியும் மறுபடி பிறக்கும் அனுபவமே நம்மைக் கிறிஸ்தவர்களாக மாற்றும். இப்படி விசுவாசத்தினால் கிறிஸ்தவர்கள் ஆகிவிட்ட நாம் அந்த விசுவாசத்தை நமது வாழ்வின் முடிவுவரைக் காத்துக்கொள்பவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

கிறிஸ்துவை தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியும் மறுபடி பிறக்கும் அனுபவம் இல்லையானால் நாம் மற்ற மதத்தினர்  தங்கள் மதத்தில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளதைப்போல கிறிஸ்தவ மதத்தில் நம்பிக்கைக் கொண்ட வெறும் மதவாதிகளாகவே இருப்போம். அத்தகையவர்கள் வெறும் பெயர் கிறிஸ்தவர்களே. அவர்களுக்கு கிறிஸ்துவிடம் உறுதியான விசுவாசம் இருப்பது அரிது. இத்தகைய பெயர் கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது குடும்ப பிரச்சனைகள், நோய்களுக்காக கிறிஸ்துவை விட்டு மற்ற வழிமுறைகளையும், மற்ற புனிதர்களையும் நாடி ஓடிக்கொண்டிருப்பார்கள். இது அவர்களுக்கு எள்ளளவும் கிறிஸ்துவின்மேல் விசுவாசம் இல்லை என்பதையேக்  காட்டுவதாக இருக்கும்.  

கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் கொண்டுள்ள விசுவாசம் உறுதியானதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். நமது விசுவாசத்தைச் சிறிதளவு  நாம் காத்துக்கொண்டால்கூட அவர் நம்மை கனப்படுத்துவார். ஆம், அவர் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது கடுகளவு விசுவாசம்தான். (லூக்கா 17:6)

மேலும், நாம் கிறிஸ்தவராக இருப்பதால் மற்றவர்களால் பகைக்கப்படலாம்; சில அரசாங்கச்  சலுகைகள் நமக்கு கிடைக்காமல் போகலாம். அதற்காக நாம் கிறிஸ்துவை மறுதலிக்க முடியாது. தன்னைப்  பின்பற்றுபவர்களைப்பற்றி இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், "என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள். முடிவுபரியந்தம்  நிலைநிற்பவனே  இரட்சிக்கபடுவான்."  (மாற்கு 13:13) எனவே, இன்பமோ துன்பமோ, நாம் கொண்ட விசுவாசத்தில் இறுதிவரை நிலைநிற்கவேண்டியது அவசியம்.  

ஆரம்பத்தில் கொண்ட நம்பிக்கையைவிட்டுப் பின்மாறிடாமல்  முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருக்க இன்றைய தியான வசனம் கூறுவது மேலான பொருளிலாகும்.  அதாவது, இது வெறும் உலக காரியங்களுக்காக கிறிஸ்துவைவிட்டுப் பின்மாறுவதைக் குறிக்காமல், ஆவிக்குரிய பின்மாறுதலைக் குறிக்கின்றது. உலகப்பிரகாரமான மறுதலிப்பைவிட, ஆவிக்குரிய வாழ்வில் கிறிஸ்துவை மறுதலிப்பது அதிக தீமையானதாகும்.  

ஒருவேளை நமது குடும்பத்தினர்; மனைவி அல்லது கணவர் கிறிஸ்துவ ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடையாமல் இருக்கலாம். அவர்களுக்காக சிலமுரண்பாடான  காரியங்களை நாம் செய்யவேண்டியிருக்கலாம். அத்தகைய நிலையில் அவர்களுக்காகச் சில காரியங்களை நாம் செய்யவேண்டியிருந்தாலும் மனத்தளவில்  கிறிஸ்துவைவிட்டு மாறிடாமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  மெய் தேவனை அறிந்துகொண்ட நாகமான் எலிசாவிடம் ரிம்மோன் கோவிலுக்குள் செல்ல அனுமதியை கேட்டதுபோல (2 ராஜாக்கள் 5:18) தேவ அனுமதியோடு தங்கள் இருதயம் கர்த்தரை நோக்கி இருக்க  நாம் கவனமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம்.  

நமது தேவன் இருதயங்களை ஆராய்ந்து அறிகின்றவர். நமது வாயில் சொல் பிறக்குமுன்பே அதனை அறிபவர். எனவே ஆவிக்குரிய வாழ்வு வாழும் நமது செயல்பாடுகள் சிலவேளைகளில் முரண்பாடுபோல உலகுக்குத் தெரிந்தாலும் தேவனுக்குமுன் அது நீதியும் சரியான செயலுமாக இருக்கும்.  

இதனை வாசிக்கும் நீங்கள் ஒருவேளை பிறமத நம்பிக்கையிலிருந்து புதிதாக கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டவர்களாக இருக்கலாம்.  உங்கள் வீடுகளில் கிறிஸ்துவுக்கு பிரியமில்லாத காரியங்கள்  நடைபெறலாம். உங்களைக் கட்டாயப்படுத்திச் சில காரியங்களைச் செய்யும்படிச் சொல்லலாம். மனம் தடுமாறவேண்டாம். உங்கள் இருதயம் மட்டும் கிறிஸ்துவுக்கு நேராக இருந்தால் போதும்.   ஆம் அன்பானவர்களே, ஆரம்பத்திலே கொண்ட நம்பிக்கையை மட்டும்  முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருப்பீர்களென்றால், கிறிஸ்துவினிடத்தில் பங்குள்ளவர்களாயிருப்பீர்கள். 

தேவன் நமது ஒரு செயலை மட்டும் பார்த்துத் தீர்ப்பிடுபவரல்ல, அவர் எதார்த்தத்தின்படி மக்களைத் தீர்ப்பிடுகின்றார். ஆம், "கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் அவருக்கு உகந்த வாசனையாயிருக்கும்; அவர் தமது கண் கண்டபடி நியாயந்தீர்க்காமலும், தமது காது கேட்டபடி தீர்ப்புச்செய்யாமலும், நீதியின்படி ஏழைகளை நியாயம்விசாரித்து, யதார்த்தத்தின்படி பூமியிலுள்ள சிறுமையானவர்களுக்குத் தீர்ப்புச்செய்து, பூமியைத் தமது வாக்கின் கோலால் அடித்து, தமது வாயின் சுவாசத்தால் துன்மார்க்கரைச் சங்கரிப்பார்." ( ஏசாயா 11: 3, 4)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1837
🔆 AATHAVAN – 17.02.2026 (Tuesday)

“For we have become partakers of Christ, if we hold fast the beginning of our assurance firm until the end.” — Hebrews 3:14

The faith we have in Christ is not something to be preserved for a few days alone; it must be guarded until the very end of our lives. Being born into a Christian family does not automatically make us Christians. It is the personal knowledge of Christ and the experience of being born again that truly transforms us into Christians. Having become Christians by such faith, it is essential that we preserve that faith until the end of our lives.

Without the personal experience of knowing Christ and being born again, we would merely be religious adherents—just as people of other faiths hold belief in their religions. Such individuals are Christians in name only. It is rare for them to have firm faith in Christ. These nominal Christians often run after other means and even other “holy” figures for family problems or sickness. This reveals that they truly have little or no faith in Christ.

Our faith in Christ must be steadfast. Even if we preserve a small measure of faith, He will honour us. Yes, what He expects from us is faith the size of a mustard seed.

“And the Lord said, ‘If you had faith like a mustard seed, you would say to this mulberry tree, “Be uprooted and be planted in the sea”; and it would obey you.’” — Luke 17:6

Furthermore, because we are Christians, we may be hated by others; certain governmental benefits may even be denied to us. Yet we cannot deny Christ for that reason. Concerning those who follow Him, Jesus Christ said:

“You will be hated by all because of My name, but the one who endures to the end, he will be saved.” — Mark 13:13

Therefore, whether in joy or in suffering, we must remain firm in our faith until the end.

When today’s meditation verse speaks of “the beginning of our assurance,” it carries a deeper meaning. It does not merely refer to turning away from Christ for worldly matters, but to spiritual backsliding. Denying Christ in our spiritual life is far more dangerous than any outward, worldly denial.

At times, members of our own family—perhaps a husband or wife—may not grow in their spiritual walk with Christ. For their sake, we may be compelled to do certain things that seem contradictory. Even in such situations, though we may have to comply outwardly, we must never turn away from Christ in our hearts. Just as Naaman, who came to know the true God, sought permission from Elisha regarding entering the temple of Rimmon,

“In this matter may the Lord pardon your servant: when my master goes into the house of Rimmon to worship there… when I kneel in the house of Rimmon, the Lord pardon your servant in this matter.” — 2 Kings 5:18.

Likewise, with God’s understanding, we must ensure that our hearts remain directed toward the Lord.

Our God searches and knows the hearts. Even before a word is on our tongue, He knows it completely. Therefore, though our actions in spiritual living may at times appear contradictory to the world, before God they may be righteous and proper.

Some who read this meditation may have recently accepted Christ from another religion. In your homes, things displeasing to Christ may take place. You may even be compelled to participate in certain practices. Do not let your heart be troubled. If your heart remains upright toward Christ, that is enough.

Yes, beloved, if you hold firmly until the end the confidence you had at the beginning, you will become partakers of Christ.

God does not judge merely by a single outward act. He judges people according to truth and righteousness.

“And He will delight in the fear of the Lord, and He will not judge by what His eyes see, nor make a decision by what His ears hear; But with righteousness He will judge the poor, and decide with fairness for the afflicted of the earth; And He will strike the earth with the rod of His mouth”. (Isaiya 11:3,4)

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - வெளி. விசேஷம் 3: 8 / Revelation 3:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1836

🔆 ஆதவன் 16.02.2026 திங்கள்    

"உன் கிரியைகளை அறிந்திருக்கிறேன்; உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன், அதை ஒருவனும் பூட்டமாட்டான்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3: 8)

இன்றைய தியான வசனம் பலம் குறைந்த மனிதர்களாகிய நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் வசனமாகும். தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு நமக்கு மிகப்பெரிய பலம் தேவையில்லை. நமக்கு இருக்கின்ற பலத்தோடு தேவனை மறுதலியாத சாட்சி வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலே போதும். பெலனில்லாதவர்களையும் அவரால் பலப்படுத்திப் பயன்படுத்த முடியும். "சோர்ந்துபோகிறவனுக்கு அவர் பெலன் கொடுத்து, சத்துவமில்லாதவனுக்குச் சத்துவத்தைப் பெருகப்பண்ணுகிறார்." ( ஏசாயா 40: 29) என்று நாம் வாசிக்கவில்லையா? 

நியாயாதிபதிகள் நூலில், மீதியானியர் கையிலிருந்து இஸ்ரவேலரை இரட்சிக்க  தேவன் கிதியோனைத் தெரிந்துகொள்வதை நாம் பார்க்கலாம்.  அப்போது கிதியோன், "ஆ என் ஆண்டவரே, நான் இஸ்ரவேலை எதினாலே இரட்சிப்பேன்; இதோ, மனாசேயில் என் குடும்பம் மிகவும் எளியது; என் தகப்பன் வீட்டில் நான் எல்லாரிலும் சிறியவன் என்றான்." ( நியாயாதிபதிகள் 6: 15) "அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கிப் பார்த்து: உனக்கு இருக்கிற இந்தப் பலத்தோடே போ; நீ இஸ்ரவேலை மீதியானியரின் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சிப்பாய்; உன்னை அனுப்புகிறவர் நான் அல்லவா என்றார்." ( நியாயாதிபதிகள் 6: 14)

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நம்மை அனுப்பும்போது அல்லது நம்மோடு இருக்கும்போது நமக்கு இருக்கின்ற பலம் போதும். அதனை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு விசுவாசத்தைக் கைவிடாமல் இருக்கவேண்டியதே முக்கியம். பிலதெல்பியா சபை இப்படித்தான் இருந்தது. எனவேதான், "உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன்" என்கிறார் தேவன். 

மட்டுமல்ல, இந்தக் கொஞ்சமான பலத்தைக்கொண்டு அவர்கள் தேவன் செயல்படுவதற்கு பொறுமையாகக் காத்திருந்தார்கள். எனவேதான் தேவன் தொடர்ந்து கூறுகின்றார், "என் பொறுமையைக்குறித்துச் சொல்லிய வசனத்தை நீ காத்துக்கொண்டபடியினால், பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களைச் சோதிக்கும்படியாகப் பூச்சக்கரத்தின்மேலெங்கும் வரப்போகிற சோதனைகாலத்திற்குத் தப்பும்படி நானும் உன்னைக் காப்பேன்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3: 10)

இன்று ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும் வயதான பலர் சோர்வுடன் கூறுவதை நான் பலமுறைக் கேட்டுள்ளேன். "பிரதர், எனக்கு முன்புபோல அதிகநேரம் ஜெபிக்கமுடியவில்லை; வேதம் வாசிக்கமுடியவில்லை. மற்றபடி நான் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் விசுவாசத்தோடுதான் இருக்கிறேன். எனது உடல் பலவீனம் முன்புபோல செயல்பட என்னை அனுமதிக்கவில்லை" என்று கூறுவார்கள்.  ஆம் அன்பானவர்களே, ஒருவேளை நீங்களும்  இதுபோல இருக்கலாம். ஆனால் உங்களைப் பார்த்துத் தேவன் கூறுகின்றார், "உனக்குக் கொஞ்சம் பெலன் இருந்தும், நீ என் நாமத்தை மறுதலியாமல், என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டபடியினாலே, இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன்."

தொடர்ந்து ஜெபித்துக்கொண்டும் வேதம் வாசித்துக்கொண்டும் வாழும் பலர் சாட்சியற்று, உண்மையில்லாதவர்களாக வாழ்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். அவர்கள் மத்தியில் விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டு உண்மையாக, பொறுமையாக வாழும் பலவீன மனிதர்களையேத்  தேவன் விரும்புகின்றார். 

இதுபோலச் சிலர் தொடர்ந்த துன்பங்களினால் மனம் சோர்ந்து பலவீனமாக இருக்கலாம். ஆனாலும் தேவன்மேலுள்ள விசுவாசத்தில் அவர்கள் நிலைத்திருப்பதை தேவன் விரும்புகின்றார். "அந்தப்படி நான் பலவீனமாயிருக்கும்போதே பலமுள்ளவனாயிருக்கிறேன்; ஆகையால் கிறிஸ்துவினிமித்தம் எனக்கு வரும் பலவீனங்களிலும், நிந்தைகளிலும், நெருக்கங்களிலும், துன்பங்களிலும், இடுக்கண்களிலும் நான் பிரியப்படுகிறேன்." (2 கொரிந்தியர் 12: 10) எனப் பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறவில்லையா? 

எனவே, பொறுமையுடன் விசுவாசத்தைக் கைவிடாமல் சாட்சி வாழ்க்கை வாழ முயற்சி செய்வோம். இப்படி நாம்  வாழ்வோமானால் "இதோ, திறந்தவாசலை உனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன், அதை ஒருவனும் பூட்டமாட்டான்" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1836
🔆 AATHAVAN – 16.02.2026 Monday

“I know your deeds. Behold, I have put before you an open door which no one can shut, because you have a little power, and have followed My word, and have not denied My name.” — Revelation 3:8

Today’s meditation verse is a word of comfort for us who are people of limited strength. To live a life that pleases God, we do not need extraordinary power. It is enough if, with the strength we have, we live a faithful witness without denying Him. Even those who are weak can be strengthened and used by Him.

Have we not read:

“He gives strength to the weary, and to the one who lacks might He increases power.” — Isaiah 40:29

In the Book of Judges, we see God choosing Gideon to deliver Israel from the hand of the Midianites. Gideon responded:

“Please, Lord, how am I to save Israel? Behold, my family is the least in Manasseh, and I am the youngest in my father’s house.” — Judges 6:15

But the Lord answered him:

“Go in this your strength and deliver Israel from the hand of Midian. Have I not sent you?” — Judges 6:14

Yes, beloved, when God sends us or when He is with us, the strength we have is enough. What matters most is that we do not abandon our faith. The church in Philadelphia was like this. That is why the Lord said:

“You have a little power, and have followed My word, and have not denied My name.” — Revelation 3:8

Not only that, with their little strength, they patiently waited for God to act. Therefore, the Lord continued:

“Because you have kept My word of perseverance, I also will keep you from the hour of the testing, that hour which is about to come upon the whole world, to test those who live on the earth.” — Revelation 3:10

Today, I have often heard elderly believers who live spiritual lives speak with weariness: “Brother, I am not able to pray as long as before. I cannot read the Bible as I used to. But I remain faithful in my spiritual walk. My physical weakness does not allow me to function as before.”

Yes, dear ones, perhaps you may also be in such a condition. But the Lord says to you:

“You have a little power… and have not denied My name… behold, I have put before you an open door which no one can shut.” — Revelation 3:8

We often see people who pray continuously and read the Scriptures regularly, yet live without true testimony or sincerity. But God delights in weak people who hold fast their faith and live truthfully and patiently among them.

Some may also be weak and discouraged because of continuous suffering. Yet what God desires is that they remain steadfast in faith. Did not the Apostle Paul say:

“Therefore, I delight in weaknesses, in insults, in distresses, in persecutions, in difficulties, in behalf of Christ; for when I am weak, then I am strong.” — 2 Corinthians 12:10

Therefore, let us strive to live a life of testimony with patience, without letting go of our faith. If we live in this manner, the Lord God assures us:

“Behold, I have put before you an open door which no one can shut.” — Revelation 3:8

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash