🦋 Meditation verse - மத்தேயு 12: 6 / Matthew 12:6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1845

🔆 ஆதவன் 25.02.2026 புதன் 

"தேவாலயத்திலும் பெரியவர் இங்கே இருக்கிறார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 12: 6)

இந்த உலகத்தில் நாம் பெரிய பெரிய ஆலயங்களைக் கண்டு வியப்படைகின்றோம். சில ஆலயங்களை வல்லமை மிக்கவை என எண்ணுகின்றோம். அத்தகைய ஆலயங்களுக்கு மக்கள் கூட்டமும் அலைமோதுகின்றது. அன்று யூதர்களும் சீடர்களும் இப்படித்தான் எருசலேம் ஆலயத்தைக் கண்டு வியந்தனர். "அவர் தேவாலயத்தை விட்டுப் புறப்படும்போது, அவருடைய சீஷர்களில் ஒருவன் அவரை நோக்கி: போதகரே, இதோ, இந்தக் கல்லுகள் எப்படிப்பட்டது! இந்தக் கட்டடங்கள் எப்படிப்பட்டது! பாரும்." ( மாற்கு 13: 1) என்று வியந்து கூறியதைப் பார்க்கின்றோம். 

ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து தன்னைத் தேவாலயத்திலும் பெரியவர் என்று கூறினார். ஆம் அன்பானவர்களே, விண்ணையும் மண்ணையும் படைத்த சர்வ வல்லவரான தேவன் தேவாலயத்தைவிடவும் பெரியவராக இருக்கின்றார். இதனைத்தான் அவர் தெளிவாக இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறித்  தனது தெய்வீகத்தை உணர்த்துகின்றார்.  

கிறிஸ்துவுக்குப் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தான் கட்டிய ஆலயத்தைக் குறித்து சாலமோன் இராஜா, "தேவன் மெய்யாக பூமியிலே வாசம்பண்ணுவாரோ? இதோ, வானங்களும் வானாதி வானங்களும் உம்மைக் கொள்ளாதே; நான் கட்டின இந்த ஆலயம் எம்மாத்திரம்?"(1 இராஜாக்கள் 8:27) என்று கூறுவதைப் பார்க்கின்றோம். "தேவன் மெய்யாக பூமியிலே வாசம்பண்ணுவாரோ?" என்று சாலமோன் சந்தேகத்துடன் கேள்வி கேட்டார். ஆனால், தேவன் பூமியில் வாசம்பண்ணுவார் என்பதனை இயேசு கிறிஸ்து பூமியில் பிறந்து பதில்  தந்தார். 

தேவன் தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவர் என்பதனை ஸ்தேவானும் கூறுகின்றார். "ஆகிலும் உன்னதமானவர் கைகளினால் செய்யப்பட்ட ஆலயங்களில் வாசமாயிரார். வானம் எனக்குச் சிங்காசனமும் பூமி எனக்குப் பாதப்படியுமாயிருக்கிறது; எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டைக் கட்டுவீர்கள்; நான் தங்கியிருக்கத்தக்க ஸ்தலம் எது" (அப்போஸ்தலர் 7:48, 49)

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனை நாம் நான்கு சுவர்களுக்குள் அடைத்திடமுடியாது. அவர் தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவர், வானங்களைவிட உயர்ந்தவர். அத்தகைய உயர்ந்தவரே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

ஆனால், இப்படி தேவாலயமும், வானங்களும் கொள்ளாத தேவன் மனிதர்களுடைய சிறிய இருதயத்தினுள் வந்து தங்குகின்றார். இதுதான் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம். ஆம், "நீங்கள் தேவனுடைய ஆலயமாயிருக்கிறீர்களென்றும், தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருக்கிறாரென்றும் அறியாதிருக்கிறீர்களா? ஒருவன் தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கெடுத்தால், அவனைத் தேவன் கெடுப்பார்; தேவனுடைய ஆலயம் பரிசுத்தமாயிருக்கிறது; நீங்களே அந்த ஆலயம்." (1 கொரிந்தியர் 3: 16, 17)

மேலும், இதனை அப்போஸ்தலரான பவுல் ஒரு இரகசியம் என்று கூறுகின்றார். "புறஜாதிகளுக்குள்ளே விளங்கிய இந்த இரகசியத்திலுள்ள மகிமையின் ஐசுவரியம் இன்னதென்று, தேவன் தம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்குத் தெரியப்படுத்தச் சித்தமானார்; கிறிஸ்துவானவர் மகிமையின் நம்பிக்கையாக உங்களுக்குள் இருப்பதே அந்த இரகசியம்." ( கொலோசெயர் 1: 27) கிறிஸ்து நமக்குள் இருப்பதால் நாமே ஆலயமாகிவிடுகின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்து பெரிய பெரிய ஆலயங்களுக்குள் அடைபட்டுக் கிடப்பவரல்ல, அவர் தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவர். ஆனால் அதே கிறிஸ்துவானவர் மகிமையின் நம்பிக்கையாக நமக்குள் இருக்கின்றார். இந்த இரகசியத்தை நாம் புரிந்துகொள்வோமானால் மட்டுமே நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை முற்றிலும் மாறுதலடையும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                  

“Inside the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1845
🔆 AATHAVAN - Wednesday, 25.02.2026

“But I say to you that something greater than the temple is here.” — Gospel of Matthew 12:6

In this world, we stand in awe of magnificent temples and grand cathedrals. Some places of worship are regarded as especially powerful, and multitudes gather there. In the same way, the Jews and the disciples once marvelled at the temple in Jerusalem.

“As He was going out of the temple, one of His disciples said to Him, ‘Teacher, behold what wonderful stones and what wonderful buildings!’” — Gospel of Mark 13:1

They admired the grandeur of the structure.

But Jesus Christ declared that He is greater than the temple. Yes, beloved, the Almighty God—the Creator of heaven and earth—is greater than any temple. Through today’s meditation verse, He clearly revealed His divinity.

Thousands of years before Christ, King Solomon, speaking about the temple he built, said:

“But will God indeed dwell on the earth? Behold, heaven and the highest heaven cannot contain You, how much less this house which I have built!” — 1 Kings 8:27

Solomon asked in wonder, “Will God indeed dwell on the earth?” That question was answered when Jesus Christ was born into this world. Yes, God does dwell on earth.

Stephen also proclaimed that God is greater than temples:

“However, the Most High does not dwell in houses made by human hands… ‘Heaven is My throne, and earth is the footstool of My feet; what kind of house will you build for Me?’ says the Lord.” — Acts of the Apostles 7:48–49

Beloved, we cannot confine God within four walls. He is greater than temples, higher than the heavens. That exalted One is the Lord Jesus Christ.

Yet here is the greatest wonder: the God whom even the heavens cannot contain comes to dwell in the small human heart.

“Do you not know that you are a temple of God and that the Spirit of God dwells in you? If anyone destroys the temple of God, God will destroy that person; for the temple of God is holy, and that is what you are.” — 1 Corinthians 3:16–17

Furthermore, the Apostle Paul calls this a mystery:

“…to whom God willed to make known what the riches of the glory of this mystery among the Gentiles are, which is Christ in you, the hope of glory.” — Epistle to the Colossians 1:27

Because Christ dwells in us, we ourselves become His temple.

Yes, beloved, Christ is not One who is confined within magnificent buildings. He is greater than the temple. Yet that same Christ lives within us as the hope of glory. Only when we understand this mystery will our spiritual life be completely transformed.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash   

🦋 Meditation verse - ரோமர் 1: 28 / Romans 1:28

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1844

🔆 ஆதவன் 24.02.2026 செவ்வாய்        

"தேவனை அறியும் அறிவைப் பற்றிக்கொண்டிருக்க அவர்களுக்கு மனதில்லாதிருந்தபடியால், தகாதவைகளைச் செய்யும்படி, தேவன் அவர்களைக் கேடான சிந்தைக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்." ( ரோமர் 1: 28)   

தேவனை வாழ்வில் அறியாமல் வாழ்வோமென்றால் நமது வாழ்வு பாவத்திற்கு அடிமையாகி நரக படுகுழிக்கு நேராகச் செல்வதாகவே இருக்கும். காரணம், நாம் தேவனை அறியவில்லையானால் தகாத செயல்களையேச் செய்கிறவர்களாக இருப்போம். நமது சிந்தையும் கேடான சிந்தையாகவே இருக்கும் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு எடுத்துக் கூறுகின்றது. 

பலரும் தங்கள் ஆலயங்களுக்குத் தவறாமல் செல்வதாலும், ஜெபிப்பதாலும், வேதாகமத்தை வாசிப்பதாலும் தேவனை அறிந்துவிட்டதாக எண்ணிக்கொள்கின்றனர். ஆனால் அன்பானவர்களே, இவை அனைத்தையும் வாழ்வில் தேவனை அறியாதவர்களும் செய்யமுடியும். ஆலய காரியங்களில் அதிக ஈடுபாடு கொண்ட பலர் சாட்சியற்ற வாழ்க்கை வாழ்வதை நம்மில் பலரும்  கண்டிருக்கலாம். இப்படிப் பலரும் இருக்கக் காரணம், அவர்கள் தேவனை தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியாமல்  வெறும் பக்தி வாழ்க்கை வாழ்வதால்தான். 

தேவனை அறிதல் என்பது அவரை வாழ்வில் அனுபவித்து ருசிக்கும் அனுபவம். இதனால்தான் சங்கீத ஆசிரியர், "கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்; அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்". (சங்கீதம் 34:8) என்று கூறுகின்றார்.

தேவனை அறிதல் என்பது ஒரு குழந்தை தனது தாய் தகப்பனைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிந்துகொள்வதுபோல தேவனையும் அவரது குணத்தையும் நமது வாழ்வில் அனுபவிப்பது. மேலும், தேவனை அறிதல் என்பது, வேதத்தில் கூறப்பட்டுள்ள தேவனது குணங்களையும், அவரது வல்லமையையும் நமது வாழ்வில் அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்துகொள்வது.  

பார்வையற்ற ஒரு  மனிதன் பல்வேறு நிறங்களின் பெயர்களைத் தெரிந்திருக்கலாம். சிகப்பு, நீலம், பச்சை, மஞ்சள் என நிறங்களின் பெயரை அவன் அறிந்திருக்கலாம், ஆனால் இப்படி பெயரை அறிவது நிறங்களை அறிவதாகாது.   பார்வையற்ற மனிதனுக்கு இந்த நிறங்களின் உண்மையான மகிமை, அவற்றின் அழகு இவை புரியாது. இதுபோலவே, வேதாகமத்தை வாசிப்பதன்மூலம் நாம், தேவன் அன்பானவர், இரக்கமுள்ளவர், நீடிய சாந்தமுள்ளவர், வல்லமையும் பராக்கிரமம் உள்ளவர் என்று மட்டும் அறியலாம். இந்த தேவ வல்லமைகளை தங்கள் வாழ்வில் அறிந்துகொண்ட மனிதர்களைக் குறித்து அறிந்து கொள்ளலாம். 

ஆனால், இவை எதனையும் நாம் சொந்த வாழ்வில் நாம் அனுபவிக்கவில்லையானால் நாம் தேவனை அறியாதவர்களே. இப்படி, "தேவனை அறியும் அறிவைப் பற்றிக்கொண்டிருக்க அவர்களுக்கு மனதில்லாதிருந்தபடியால், தகாதவைகளைச் செய்யும்படி, தேவன் அவர்களைக் கேடான சிந்தைக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. அதாவது, தேவனை நாம் அறியவில்லையானால் வேதாகமத்தை வாசித்து, ஜெபித்து வந்தாலும் நமது சிந்தை புதியதாக மாறமுடியாது; உள்ளான மனிதன் மாற முடியாது; நமது சிந்தையும் கேடான சிந்தையாகவே இருக்கும். 

இந்தக் கேடான சிந்தை ஒரு மனிதனை எந்தவித பாவங்களைச் செய்யத் தூண்டுகின்றது என்பதனை அப்போஸ்தலரான பவுல் இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து ரோமர் 1: 29 - 31 வரை விளக்குகின்றார். அன்பானவர்களே, இந்த வசனங்களைக் கவனமாக வாசித்துப் பாருங்கள். இந்தப் பாவக்குணங்கள் நம்மைவிட்டு அகலவேண்டுமானால் நாம் வாழ்வில் தேவனை அறியவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. 

மட்டுமல்ல, "இப்படிப்பட்டவைகளைச் செய்கிறவர்கள் மரணத்திற்குப் பாத்திரராயிருக்கிறார்களென்று தேவன் தீர்மானித்த நீதியான தீர்ப்பை அவர்கள் அறிந்திருந்தும், அவைகளைத் தாங்களே செய்கிறதுமல்லாமல், அவைகளைச் செய்கிற மற்றவர்களிடத்தில் பிரியப்படுகிறவர்களுமாய் இருக்கிறார்கள்". (ரோமர் 1: 32)

தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்குள் வரும்போது மட்டுமே நாம் இந்தப்பாவ குணங்களிலிருந்து விடுபட முடியும். இந்தப் பாவங்களுக்கு காரணமான மனிதர்களையும்  பழைய பாவ வாழ்க்கை நண்பர்களையும் விட்டு நாம் விலக முடியும். காரணம், ஆவியானவர் நமக்குள் வரும்போதுதான்  நாம் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியமுடியும். இப்படி தேவனை அறியும் அறிவைப் நாம் பற்றிக்கொள்ள மனதில்லாமல் இருப்போமானால் தேவன் நம்மைக் கைவிட்டுவிடுவார்; தகாதவைகளைச் செய்யும்படி, கேடான சிந்தைக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்துவிடுவார். 

எனவே, கிறிஸ்துவுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுப்போம். "ஆண்டவரே, நான் எனது வாழ்வில்  உம்மை அறிய விரும்புகின்றேன், அதற்குத் தடையாக இருக்கும் எனது பாவங்களை உமது பரிசுத்த இரத்தத்தால் கழுவி சுத்திகரியும். என்னை உமது பிள்ளையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்" என்று மன்றாடுவோம். அப்போது  தன்னை நமக்கு வெளிப்படுத்துவார். "கேட்கிற எவனும் பெற்றுக்கொள்கிறான்" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்        

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1844
🔆 AATHAVAN - Tuesday – 24.02.2026

“And just as they did not see fit to acknowledge God any longer, God gave them over to a depraved mind, to do those things which are not proper.” — Romans 1:28

If we choose to live without truly knowing God in our lives, our life will inevitably become enslaved to sin and move straight toward destruction. The reason is clear: when we do not know God, we become people who practice improper deeds. Our thinking itself becomes corrupted. Today’s meditation verse clearly teaches us this truth.

Many assume that they know God because they regularly attend church, pray, and read the Bible. But beloved, even those who do not truly know God can do all these things. We have often seen people who are deeply involved in church activities yet live without a genuine testimony. The reason is this: they live a merely religious life without personally knowing God.

To know God means to experience Him and taste Him in our daily lives. That is why the psalmist says:

“Taste and see that the LORD is good; How blessed is the man who takes refuge in Him!” — Psalm 34:8

Knowing God is like a child personally knowing his father and mother—experiencing their love and character firsthand. In the same way, we are called to experience God and His attributes in our own lives. To know God is not merely to read about His character and power in Scripture, but to experience those realities personally.

A blind man may know the names of colours—red, blue, green, yellow. Yet knowing their names does not mean he understands their beauty or glory. He cannot perceive their true splendour. Similarly, by reading the Bible we may intellectually know that God is loving, merciful, patient, powerful, and mighty. We may also read about people who experienced His power in their lives.

But if we have not experienced these truths in our own lives, we do not truly know God.

Therefore today’s meditation verse declares:

“And just as they did not see fit to acknowledge God any longer, God gave them over to a depraved mind, to do those things which are not proper.”
— Romans 1:28

This means that if we do not truly know God, even though we read the Bible and pray, our minds will not be renewed. The inner person will not be transformed. Our thinking will remain corrupted.

The apostle Paul the Apostle explains what such a depraved mind produces in Romans 1:29–31—a list of sinful characteristics. Beloved, read those verses carefully. If these sinful traits are to depart from us, it is essential that we truly know God in our lives.

Moreover, Scripture says:

“Although they know the ordinance of God, that those who practice such things are worthy of death, they not only do the same, but also give hearty approval to those who practice them.” — Romans 1:32

Only when the Spirit of God comes into us can we be delivered from these sinful traits. Only then can we separate ourselves from the people who lead us into sin and from the friends of our old sinful life. For it is only when the Holy Spirit dwells within us that we are able to know Christ in our lives.

But if we are unwilling to hold on to the knowledge of God and choose not to know Him, God will give us over—He will hand us over to a depraved mind, allowing us to do what ought not to be done.

Therefore, let us surrender ourselves to Christ. Let us pray, “Lord, I desire to know You in my life. Cleanse and purify, by Your holy blood, the sins that stand as a barrier to knowing You. Receive me as Your child.” When we pray so, He will reveal Himself to us. For the Lord God says, “Everyone who asks receives.”

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 2: 12 / Matthew 2:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1843

🔆 ஆதவன் 23.02.2026 திங்கள்  

    

"பின்பு, அவர்கள் ஏரோதினிடத்திற்குத் திரும்பிப் போகவேண்டாமென்று சொப்பனத்தில் தேவனால் எச்சரிக்கப்பட்டு, வேறு வழியாய்த் தங்கள் தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போனார்கள்." ( மத்தேயு 2: 12)

வாழ்க்கை மாற்றமே நாம் கிறிஸ்துவினிடம் நெருங்கிச் செல்ல முதன்மையான காரணமாக இருக்கின்றது. மட்டுமல்ல, நாம் மெய்யாகவே கிறிஸ்துவை வாழ்வில் கண்டுகொண்டோமானால் கிறிஸ்துவை சந்திக்குமுன் இருந்த நமது பழைய வாழ்க்கையை விட்டு முற்றிலும் மாறுபாடான ஒரு வாழ்க்கையை நாம் வாழவேண்டியது அவசியம்.  

கிறிஸ்துவை தரிசிக்க வந்த ஞானிகள் தவறுதலாக ஏரோதின் அரண்மனைக்குள் வந்துவிட்டனர். மேசியா எனும் உலக இரட்சகர் என்று கூறப்பட்டதால் அவர் ஒரு அரசகுமாரனாகத்தான் இருப்பார் என்று அவர்கள் எண்ணிக்கொண்டனர். ஆனால் அங்கு வந்தபின்னர்தான் அவர்களுக்குத் தங்களது தவறு புரிந்தது. ஆம், கிறிஸ்துவை நாடி வந்த அவர்கள் அதுவரை ஏரோதின் வழியில் தான் நடந்திருக்கிறார்கள்.  

ஏரோதின் அரண்மனையினை விட்டு வெளியேறியபோது அவர்கள் கிறிஸ்துவை சந்திக்கும் சரியான நேர்வழியில் பயணித்தனர்.  எனவே, "இதோ, அவர்கள் கிழக்கிலே கண்ட நட்சத்திரம் பிள்ளை இருந்த ஸ்தலத்திற்குமேல் வந்து நிற்கும்வரைக்கும் அவர்களுக்குமுன் சென்றது. அவர்கள் அந்த நட்சத்திரத்தைக் கண்டபோது, மிகுந்த ஆனந்த சந்தோஷமடைந்தார்கள்." ( மத்தேயு 2: 9, 10) அவர்கள் அந்த நட்சத்திரம் காட்டிய வழியில் வந்து இயேசுவைச் சந்தித்தனர். 

ஆனால் அதன்பின்னர், "ஏரோதினிடத்திற்குத் திரும்பிப் போகவேண்டாமென்று    சொப்பனத்தில் தேவனால் எச்சரிக்கப்பட்டு, வேறு வழியாய்த் தங்கள் தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போனார்கள்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவை சந்தித்தபின் நமது வாழ்க்கைப் பாதை மாறவேண்டியது அவசியம். நமது பயணம் புதிய வழியில் தொடரவேண்டியது அவசியம். ஏரோதின் பாதையிலிருந்து கிறிஸ்துவின் பாதைக்கு நாம் மாறவேண்டும்.

இன்று, "கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அனுபவித்துள்ளேன், இரட்சிக்கப்பட்டுள்ளேன்" என்று பலரும் கூறிக்கொண்டாலும் அவர்களது ஆராதனை முறை மாறியிருக்கின்றதேத்  தவிர வாழ்க்கையில் எந்த மாறுதலையும் காணமுடிவதில்லை. நாம் வாழ்வில் கிறிஸ்துவை மெய்யாகவே சந்தித்துள்ளோமென்றால் நம்மைப் படைத்த அவருக்கு ஒப்பாக புதிய மனிதனாக மாறவேண்டியது அவசியம். "தன்னைச் சிருஷ்டித்தவருடைய சாயலுக்கொப்பாய்ப் பூரண அறிவடையும்படி புதிதாக்கப்பட்ட புதிய மனுஷனைத் தரித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்களே." (கொலோசெயர் 3:10) என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

இதனையே ஞானிகளின் புதிய மாறுபட்ட வழிப்பயணம் நமக்கு விளக்குகின்றது. இப்படி, கிறிஸ்துவை சந்தித்தபின் நமது வாழ்க்கை மாறவேண்டியது அவசியம்; நாம் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் சந்தித்து, புதிய மனிதனைத் தரித்துக்கொண்டு, புதிய பாதையில் நமது வாழ்வைத் தொடர வேண்டியது அவசியம். இப்படி நாம் நமது வாழ்க்கைப் பயணத்தைப் புதிய வழியில் திருப்புவோமென்றால் தேவன் நமக்கு வாழ்வில் புதிய காரியங்களைச் செய்வார். நமது வனாந்தர வாழ்க்கை மாறும். ஆறுகளும், செழிப்பும் நமது வாழ்வில் தோன்றும்.  "இதோ, நான் புதிய காரியத்தைச் செய்கிறேன்; இப்பொழுதே அது தோன்றும்; நீங்கள் அதை அறியீர்களா? நான் வனாந்தரத்திலே வழியையும், அவாந்தரவெளியிலே ஆறுகளையும் உண்டாக்குவேன்". (ஏசாயா 43:19) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1843
🔆AATHAVAN - Monday, 23.02.2026

“And having been warned by God in a dream not to return to Herod, the magi left for their own country by another way.” — Gospel of Matthew 2:12

A transformed life is the primary evidence that we have drawn near to Christ. Not only that, if we have truly encountered Christ in our lives, it is essential that we completely leave behind the old life we lived before meeting Him and walk in a distinctly new way.

The magi who came to worship Christ mistakenly entered Herod’s palace. Since the Messiah was proclaimed as the Savior of the world, they assumed He would be found as a royal prince in a palace. Only after arriving did they realize their mistake. Yes, though they had come seeking Christ, until then they had been walking in Herod’s path.

When they departed from Herod’s palace, they journeyed on the right and straight path that would lead them to Christ.

“And after hearing the king, they went their way; and the star, which they had seen in the east, went on before them until it came and stood over the place where the Child was. When they saw the star, they rejoiced exceedingly with great joy.” — Gospel of Matthew 2:9–10

Following the direction of the star, they came and met Jesus.

Afterward, however, as the Scripture says, they were warned by God in a dream not to return to Herod, and they went back to their country by another way. Yes, beloved, after meeting Christ, our life’s path must change. Our journey must continue on a new way. We must turn from the path of Herod to the path of Christ.

Today, many say, “I have experienced Christ in my life; I am saved.” Yet apart from a change in their style of worship, little or no transformation is seen in their daily living. If we have truly encountered Christ in our lives, it is essential that we become new people, conformed to the image of our Creator.

“…and have put on the new self who is being renewed to a true knowledge according to the image of the One who created him.” — Epistle to the Colossians 3:10

This is what the magi’s new and different return journey teaches us. After meeting Christ, our life must change. Having encountered Him, we must put on the new self and continue our life’s journey on a new path.

If we turn our life’s journey into this new way, God will do new things in our lives. Our wilderness experience will be transformed. Rivers and fruitfulness will spring forth in our lives.

“Behold, I am going to do something new, now it will spring up; will you not be aware of it? I will even make a roadway in the wilderness, rivers in the desert.” — Book of Isaiah 43:19

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash                   

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 11: 3 / 2 Corinthians 11:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1842

🔆 ஆதவன் 22.02.2026 ஞாயிறு         

"ஆகிலும், சர்ப்பமானது தன்னுடைய தந்திரத்தினாலே ஏவாளை வஞ்சித்ததுபோல, உங்கள் மனதும் கிறிஸ்துவைப்பற்றிய உண்மையினின்று விலகும்படி கெடுக்கப்படுமோவென்று பயந்திருக்கிறேன்." (2 கொரிந்தியர் 11: 3)

ஆதியில் ஏதேன் தோட்டத்தில்  பாம்பு ரூபத்தில் வந்த சாத்தான் தனது தந்திரமான வார்த்தைகளினால் ஏவாளை வஞ்சித்தது. தேவனது வார்த்தையினை மாற்றிப்பேசித்   தான் சொல்லுவதுதான் சரி என்று அவளை நம்பச் செய்தது. இதுபோல, கிறிஸ்துவின் உண்மையான சுவிசேஷத்துக்கு முரணாக போதிக்கும் உபதேசங்களைப்  பவுல் அடிகள் சாத்தானின் வஞ்சக உபதேசத்துக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசுகின்றார். 

கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள விசுவாசத்துக்குத் தடையான உபதேசங்கள், கிறிஸ்துவின்மேல் மெய்யான அன்பு ஏற்படுத்துவதற்குத் தடையான உபதேசங்கள் எல்லாமே சாத்தானின் வஞ்சக உபதேசங்கள்தான்.  மேலும், வேதத்தில் சொல்லப்படாத கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிப்பது சாத்தானின் வஞ்சக உபதேசம். 

ஒருவேளை இத்தகைய போதனைகளைக் கேட்க மக்கள்  கூட்டம் அதிகம் சேரலாம், மற்றபடி இது வேறொரு கிறிஸ்துவைப் போதிப்பதே,  "எப்படியெனில், உங்களிடத்தில் வருகிறவன் நாங்கள் பிரசங்கியாத வேறொரு இயேசுவைப் பிரசங்கித்தானானால், அல்லது நீங்கள் பெற்றிராத வேறொரு ஆவியையும், நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத வேறொரு சுவிசேஷத்தையும் பெற்றீர்களானால்", (2 கொரிந்தியர் 11: 4)  அது சாத்தானின் உபதேசம். 

புதிய ஏற்பாட்டின்படி  நமது  உடலையும் உள்ளத்தையும் பரிசுத்தமாகப்  பாதுகாத்து உயிருள்ள  ஜீவ பலியாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுப்பதே புத்தியுள்ள  மெய்யான ஆராதனை. (ரோமர் 12:1) இதுவே ஆவிக்குரிய ஆராதனை. மட்டுமல்ல, இதுவே ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதத்தின் முதல்படி. ஆனால், "நீ ஆயிரம் ரூபாய் காணிக்கைக் கொடுத்தால் உனக்கு பத்தாயிரமாகத் தேவன் திருப்பித் தருவார், அதிகம் காணிக்கைக் கொடுப்பவனுக்கு தேவன் அதிகம் கொடுப்பார்" எனப் பிரசங்கித்தால் அது ஏவாளை வஞ்சித்த சாத்தானின் உபதேசம்.  உலகப் பொருள் ஆசீர்வாதத்தையே தேவ ஆசீர்வாதம் எனப் போதிப்பது சாத்தானின் உபதேசம். 

இதுபோலவே, "தேவன் ஒருவரே, தேவனுக்கும் மனுஷருக்கும் மத்தியஸ்தரும் ஒருவரே." (1 தீமோத்தேயு 2: 5) என்று வேதம் கூறியிருக்க, வேதம் கூறாத மத்தியஸ்தர்களாக புனிதர்களைக் காண்பிப்பது சாத்தானின் உபதேசம்.

ஏவாள் இப்படித்தான் வஞ்சிக்கப்பட்டாள்.  "தோட்டத்தின் நடுவிலிருக்கும் மரத்தின் கனியைப் புசிக்க வேண்டாம்; அதை புசிக்கும் நாளில் சாகவே சாவாய்" என்று தேவன் ஆதாம் ஏவாளிடம் கூறியிருந்தார். ஆனால் இன்று ஆசீர்வாத போதகர்கள் ஆசீர்வாதத்தின் அர்த்தத்தினையும் அதனைப் பெறும் வழிகளையும் மறைத்துப் பிரசங்கிப்பதுபோல சாத்தானும் ஏவாளிடம் மாற்றிப் போதித்தான்.  

தேவன் கூறியதற்கு முரணாக சாத்தான் போதித்தது. இதனை,  "அப்பொழுது சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி: நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை; நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும் என்றும், நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள் என்றும் தேவன் அறிவார் என்றது." ( ஆதியாகமம் 3: 4, 5) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இதனைத்தான் அப்போஸ்தலரான பவுல் அடிகள் இன்றைய தியானத்துக்குரிய வசனத்தில், "ஆகிலும், சர்ப்பமானது தன்னுடைய தந்திரத்தினாலே ஏவாளை வஞ்சித்ததுபோல, உங்கள் மனதும் கிறிஸ்துவைப்பற்றிய உண்மையினின்று விலகும்படி கெடுக்கப்படுமோவென்று பயந்திருக்கிறேன்." என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

அன்பானவர்களே, பவுல் அடிகள் பயப்பட்டதுபோலவே இன்று நடைபெறுகின்றது. பிற மதத்து மக்கள்  இன்றைய பல ஊழியர்களது போதனைகள், அவர்களது செயல்பாடுகளால் கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின்மேல் சரியான புரிதல் கொள்ளமுடியாமல் இருக்கின்றனர். ஆம், சத்தியத்தை இப்படித் திரித்துப் போதிப்பது சாத்தானுக்கு ஏற்புடையதாக இருப்பதால் சாத்தான் இவர்களது ஊழியங்களைப் பணத்தால் பரிபூரணமாக ஆசீர்வதித்திருக்கின்றான். 

தேவனுடனான நமது தனிப்பட்ட  உறவில் நாம் வளர்ந்தால் மட்டுமே நாம் இந்த வஞ்சக போதனைகளுக்குத் தப்பி சத்தியத்தை அறிய முடியும்.  ஆலயங்களுக்குச் செல்வது, வேதாகமம் வாசிப்பது, ஜெபக்கூட்டங்களில் பங்கு பெறுவது மட்டும் போதாது. நமது தனி ஜெபம்தான் தேவனோடுள்ள உறவைப் பலப்படுத்தும். அந்த உறவு பலப்படும்போது மட்டுமே சாத்தானின் தந்திரங்களுக்குத் தப்பி ஒரு மெய்யான ஜெயமுள்ள ஆவிக்குரிய  வாழ்வு வாழ முடியும்.   

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Scripture Meditation – No. 1842
🔆AATHAVAN - Sunday – 22.02.2026

“But I am afraid that, as the serpent deceived Eve by his craftiness, your minds will be led astray from the simplicity and purity of devotion to Christ.” — 2 Corinthians 11:3

In the beginning, in the Garden of Eden, Satan came in the form of a serpent and deceived Eve through his crafty words. He twisted the Word of God and made her believe that what he said was right.

In the same way, the Apostle Paul compares teachings that contradict the true Gospel of Christ to Satan’s deceptive doctrine.

Any teaching that becomes a hindrance to faith in Christ, or that prevents believers from developing genuine love for Christ, is a deceptive doctrine of Satan. Furthermore, preaching a Christ who is not revealed in Scripture is also Satan’s deception.

At times, such teachings may attract large crowds. Yet, they proclaim another Christ. As Scripture says:

“For if one comes and preaches another Jesus whom we have not preached, or you receive a different spirit which you have not received, or a different gospel which you have not accepted—you bear this beautifully.” — 2 Corinthians 11:4

According to the New Testament, true and rational worship is to keep our bodies and hearts holy and offer ourselves as living sacrifices to God:

“Therefore, I urge you, brothers and sisters, by the mercies of God, to present your bodies as a living and holy sacrifice, acceptable to God, which is your spiritual service of worship.” — Romans 12:1

This is spiritual worship. Not only that, it is the first step toward spiritual blessing.

But when it is preached, “If you give a thousand rupees, God will return ten thousand to you; the more you give, the more God will give you,” such teaching resembles the deception by which Satan misled Eve. Such teaching is from Satan. Teaching that worldly material prosperity alone is God’s blessing is the doctrine of Satan. Likewise, the Bible clearly declares:

“For there is one God, and one mediator also between God and mankind, the man Christ Jesus.” — 1 Timothy 2:5

Therefore, presenting saints as mediators—whom the Bible does not declare as such—is a doctrine contrary to Scripture. 

God had clearly told Adam and Eve not to eat from the tree in the midst of the garden, warning them of death. Yet Satan distorted God’s words. We read:

“The serpent said to the woman, ‘You certainly will not die! For God knows that on the day you eat from it your eyes will be opened, and you will become like God, knowing good and evil.’” — Genesis 3:4–5

This is exactly what the Apostle Paul warns about in today’s meditation verse—that just as Eve was deceived by the serpent’s craftiness, our minds too may be led astray from sincere devotion to Christ.

Beloved, what Paul feared is happening even today. Because of the teachings and practices of many present-day ministers, people of other religions are unable to gain a proper understanding of Christianity. Twisting the truth in this way pleases Satan; and since it serves his purposes, he allows such ministries to flourish materially.

Only when we grow in our personal relationship with God can we escape these deceptive teachings and know the truth. Merely attending church, reading the Bible, or participating in prayer meetings is not enough. Our personal prayer life is what strengthens our relationship with God.

When that relationship grows strong, we can escape Satan’s schemes and live a truly victorious spiritual life.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 5: 1 / 2 Corinthians 5:1

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1841

🔆 ஆதவன் 21.02.2026 சனி        

"பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 1)

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுக் கானான் தேசத்தை அடையும்வரை அவர்கள் கூடாரங்களில்தான் தங்கியிருந்தனர். அவர்களோடு நடந்த தேவனும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில்தான் தங்கினார். எனவே, அப்போஸ்தலரான பவுல் நமது இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கான நமது உடலையும் மறுவுலக பரலோக வாழ்க்கையையும் கூடாரத்துக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசுகின்றார். 

நாம் இன்று பூமியில் வாழ்ந்தாலும் இது நமது நிரந்தர குடியிருப்பல்ல; நமது நித்திய வீடு பரலோகத்தில் உள்ளது. இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குப்பின் நாம் அங்கு செல்லப்போகின்றோம்.  இதனையே, "பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்" என்கின்றார் அவர். 

இஸ்ரவேல் மக்களது கூடார வாழ்க்கை லெகுவானதாக இருக்கவில்லை. கொடுமையான வெய்யிலிலும், பனிக்குளிரிலும், மழையிலும் குழந்தைகளோடு கூடாரங்களில் வாழ்வது எவ்வளவு கடினமான ஒன்றாக இருந்திருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள். அவர்கள் 40 ஆண்டுகள் அந்தத் துன்பத்தை அனுபவித்தப் பின்னர்தான் கானான் தேசத்திலும் நுழைய முடிந்தது. இதற்கு இடையே அவர்கள் பல்வேறு போர்களையும் உயிரிழப்புகளையும் சந்தித்தனர். 

அதுபோலவே, நமது இவ்வுலக வாழ்க்கையும் பாடுகள் நிறைந்த ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஆனால் இந்தப் பாடுகளை நாம் எதிர்காலத்தில் அனுபவிக்கப்போகும் பரலோக வாழ்க்கைக்காக சகித்துக்கொண்டு வாழ்கின்றோம். இதனையே அவர்,  "ஏனெனில், இந்தக் கூடாரத்திலே நாம் தவித்து, நம்முடைய பரம வாசஸ்தலத்தைத் தரித்துக்கொள்ள மிகவும் வாஞ்சையுள்ளவர்களாயிருக்கிறோம்;" (2 கொரிந்தியர் 5: 2) என்கின்றார். 

மேலும், உலகக் கூடாரத்தில்  தங்கியிருக்கும் நமக்கு நமது உயிரானது போர்வையாக இருக்கின்றது. இந்தத் துன்பத்திலும் போர்வையான உயிரை நாம் மாய்த்துக்கொள்ள விரும்பாமல் தேவன் நம்மை அழைக்கும்வரை நமது உயிரைக் காத்துக்கொண்டவர்களாக வாழ்கின்றோமென்றால் அதற்குக் காரணம் ஆவியானவர் நமக்குள் இருந்து நம்மைப் பலப்படுத்துவதுதான்.  

இதனையே நாம், "இந்தக் கூடாரத்திலிருக்கிற நாம் பாரஞ்சுமந்து தவிக்கிறோம்; இந்தப் போர்வையைக் களைந்துபோடவேண்டுமென்று விரும்பாமல், மரணமானது ஜீவனாலே விழுங்கப்படுவதற்காகப் போர்வை தரித்தவர்களாயிருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகிறோம். இதற்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறவர் தேவனே; ஆவியென்னும் அச்சாரத்தை நமக்குத் தந்தவரும் அவரே." (2 கொரிந்தியர் 5: 4, 5) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்த உலகத்தின் துன்பங்கள் கொஞ்சநாட்களுக்குத்தான். ஆனால் நமது நித்திய வாழ்வோ முடிவற்றது. அதுவே நமது நிரந்தர வீடு. இந்த நம்பிக்கையில் நாம் பொறுமையாக துன்பங்களைச்  சகித்து வாழவேண்டியதிருக்கின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் இந்தக் கூடார அனுபவத்தைக் கடந்து சென்றவர்தான். எனவேதான், "அவர் தமக்குமுன் வைத்திருந்த சந்தோஷத்தின்பொருட்டு, அவமானத்தை எண்ணாமல், சிலுவையைச் சகித்து, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 12: 2)

எனவே, நாமும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பொறுமையுடன் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழ முயற்சிசெய்வோம். சில வேளைகளில் சில மனிதர்கள், "நான் செத்தாலும் எனது நிலையிலிருந்து  மாறமாட்டேன்" என்று  கூறுவதுண்டு. அதுபோலவே அப்போஸ்தலரான பவுலும், நான் உயிரோடிருந்தாலும், இல்லாமல்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவனாயிருக்க நாடுகிறேன் என்கின்றார். இதனையே அவர்,  "அதினிமித்தமே நாம் சரீரத்தில் குடியிருந்தாலும் குடியிராமற்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவர்களாயிருக்க நாடுகிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 9) என்று கூறுகின்றார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டு என்பதால் பவுலைப்போல உறுதியுடன் துன்பங்களைச் சகித்து தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்வு வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1841
🔆 AATHAVAN - Saturday – 21.02.2026

“For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.” — 2 Corinthians 5:1

The people of Israel lived in tents from the time they departed from Egypt until they entered the land of Canaan. God, who walked with them, also dwelt among them in the tabernacle. Therefore, the Apostle Paul compares our earthly body and our heavenly life to a tent.

Though we live on earth today, this is not our permanent dwelling. Our eternal home is in heaven. After this earthly life, we are going there. That is why he says, “For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.”

The tent life of the Israelites was not easy. Imagine how difficult it must have been to live in tents with children under scorching heat, freezing cold, and heavy rains. Only after enduring those hardships for forty years were, they able to enter Canaan. In between, they faced wars and loss of lives.

Likewise, our life in this world is filled with trials. Yet we endure these sufferings because of the heavenly life we will experience in the future. As Paul says:

“For indeed, in this house we groan, longing to be clothed with our dwelling from heaven.” — 2 Corinthians 5:2

While we dwell in this earthly tent, life itself is like a covering. Even in suffering, we do not desire to cast it off prematurely. We continue to preserve our lives until God calls us, because the Holy Spirit within us strengthens us.

Thus, we read:

“For indeed while we are in this tent, we groan, being burdened, because we do not want to be unclothed but to be clothed, so that what is mortal will be swallowed up by life. Now He who prepared us for this very purpose is God, who gave to us the Spirit as a pledge.” — 2 Corinthians 5:4–5

Yes, beloved, the sufferings of this world are only for a short time. But our eternal life is endless. That is our permanent home. With this hope, we must patiently endure hardships.

Our Lord Jesus Christ Himself passed through this tent experience. Therefore, it is written:

“Fixing our eyes on Jesus, the author and perfecter of faith, who for the joy set before Him endured the cross, despising the shame, and has sat down at the right hand of the throne of God.” — Hebrews 12:2

Therefore, in every situation, let us strive to live in a manner pleasing to God. Sometimes people say, “Even if I die, I will not change my stand.” In a similar but holier way, the Apostle Paul says that whether he lives or departs, his desire is to be pleasing to the Lord.

“Therefore, we also have as our ambition, whether at home or absent, to be pleasing to Him.” — 2 Corinthians 5:9

Yes, beloved, even if our earthly tent is destroyed, we have an eternal house in heaven built by God and not by human hands. Therefore, like Paul, let us steadfastly endure sufferings and live a life pleasing to God.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யோவேல் 2: 25 / Joel 2:25

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1840

🔆 ஆதவன் 20.02.2026 வெள்ளி       

"நான் உங்களிடத்தில் அனுப்பின என் பெரிய சேனையாகிய வெட்டுக்கிளிகளும், பச்சைக்கிளிகளும், முசுக்கட்டைப் பூச்சிகளும், பச்சைப் புழுக்களும் பட்சித்த வருஷங்களின் விளைவை உங்களுக்குத் திரும்ப அளிப்பேன்." ( யோவேல் 2: 25)

வாழ்க்கையில் துன்பங்களுக்குமேல் துன்பங்களும், பிரச்சனைகளும் தொடர்ந்து வாழ்க்கையை ஒன்றுமில்லாததாக  மாற்றிவிட்ட நிலையில் கவலையோடு இருக்கும் மக்களைப்பார்த்து தேவன் இன்றைய ஆசீர்வாத தியான வசனத்தைக் கூறுகின்றார். 

பலரது வாழ்வில் தேவனது ஆசீர்வாதம் வருவதற்குமுன் இருந்த வாழ்க்கையினை, "பச்சைப்புழு விட்டதை வெட்டுக்கிளி தின்றது; வெட்டுக்கிளி விட்டதைப் பச்சைக்கிளி தின்றது; பச்சைக்கிளி விட்டதை முசுக்கட்டைப்பூச்சி தின்றது." ( யோவேல் 1: 4) என்று யோவேல் தீர்க்கதரிசி கூறுகின்றார். அதாவது, ஒரு துன்பத்தினால் அழிந்துபோன செல்வங்கள் தவிர மீதி இருக்கும் செல்வத்தினை இன்னொரு துன்பம் வந்து அழித்தது. அப்போதும் மீதி இருந்த செல்வத்தை இன்னொரு துன்பம் அழித்தது. இப்படி வாழ்க்கையே அழிவுக்குரியதாக இருந்தது. 

வாழ்வில் இத்தகைய சூழ்நிலை பலருக்கு ஏற்படலாம். தமிழில், "பட்டகாலிலே படும்" என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. ஆம், சிலரது வாழ்வில் ஒரு துன்பம் முடிவுறுவதற்குமுன் இன்னொரு துன்பம் வந்து தாக்கி விடுகின்றது.  ஆனால் இது நிரந்தரமல்ல என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. "பெரிய சேனையாகிய வெட்டுக்கிளிகளும், பச்சைக்கிளிகளும், முசுக்கட்டைப் பூச்சிகளும், பச்சைப் புழுக்களும் பட்சித்த வருஷங்களின் விளைவை உங்களுக்குத் திரும்ப அளிப்பேன்" என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

யோபுவின் வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருந்தது. துன்பத்துக்குமேல் துன்பம் வந்து யோபுவை நெருக்கியது. இத்தனைக்கும் யோபு துன்மார்க்கரல்ல. ஆனால் அவரது வாழ்வில் தேவன் துன்பங்களை அனுமதித்தார். ஆனாலும்  இறுதிவரை யோபு தனது விசுவாசத்தை விட்டுவிடவில்லை. அத்தகைய சூழ்நிலையிலும் அவர் தனக்காக மட்டுமல்ல, தனது நண்பர்களுக்காகவும் ஜெபித்தார். "யோபு தன் சிநேகிதருக்காக வேண்டுதல் செய்தபோது, கர்த்தர் அவன் சிறையிருப்பை மாற்றினார். யோபுக்கு முன் இருந்த எல்லாவற்றைப்பார்க்கிலும் இரண்டத்தனையாய்க் கர்த்தர் அவனுக்குத் தந்தருளினார்." ( யோபு 42: 10) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆம், வாழ்வில் இழந்துபோன அனைத்தையும் யோபு இரண்டு மடங்காகப் பெற்றுக்கொண்டார். அதனையே இன்றைய தியான வசனம் மூலம் தேவன் நமக்கும் கூறுகின்றார். எந்தவித இழப்பிலும் விசுவாசத்தைக் கைவிடாத நிலையில் இருப்போமானால் நாம் அவரது மக்களாக இருப்போம். நாம் இழந்துபோன அனைத்தையும் மீண்டும் பெற்றுக்கொள்வோம். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தின் அடுத்த வசனமாக யோவேல் கூறுகின்றார், "நீங்கள் சம்பூரணமாகச் சாப்பிட்டு, திருப்தியடைந்து, உங்களை அதிசயமாய் நடத்திவந்த உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைத் துதிப்பீர்கள்; என் ஜனங்கள் ஒருபோதும் வெட்கப்பட்டுப்போவதில்லை." ( யோவேல் 2: 26)

ஆம், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒருபோதும் வெட்கப்பட்டுப் போவதில்லை. விசுவாசத்தோடு துன்பத்தைச் சகித்து தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வோம். "சோதனையைச் சகிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்; அவன் உத்தமனென்று விளங்கினபின்பு கர்த்தர் தம்மிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு வாக்குத்தத்தம்பண்ணின ஜீவகிரீடத்தைப் பெறுவான்." ( யாக்கோபு 1: 12)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                              

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1840
🔆 AATHAVAN – 20.02.2026, Friday

“Then I will make up to you for the years that the swarming locust has eaten, the creeping locust, the stripping locust and the gnawing locust, My great army which I sent among you.” — Book of Joel 2:25

Seeing people whose lives have been reduced to nothing by suffering upon suffering and problem after problem, God speaks today’s blessed meditation verse as a word of comfort and restoration.

Before God’s blessing arrived in many lives, their condition was like what the prophet Joel describes:

“What the gnawing locust has left, the swarming locust has eaten; And what the swarming locust has left, the creeping locust has eaten; And what the creeping locust has left, the stripping locust has eaten.” — Book of Joel 1:4

In other words, the wealth destroyed by one affliction was further consumed by another; what remained after that was devoured by yet another. Thus, life itself seemed destined for ruin.

Such situations can arise in anyone’s life. There is a Tamil proverb which says, “Trouble strikes in a time of trouble.” Yes, before one suffering ends, another may attack. But today’s meditation verse assures us that this condition is not permanent. The Lord God declares:

“I will make up to you for the years that the swarming locust has eaten…”

The life of Book of Job presents exactly such a picture. Suffering upon suffering pressed hard against Job. Yet Job was not a wicked man. God permitted trials in his life. Even so, Job did not abandon his faith to the very end. In that painful situation, he prayed not only for himself but also for his friends.

“The LORD restored the fortunes of Job when he prayed for his friends, and the LORD increased all that Job had twofold.” — Book of Job 42:10

Yes, Job received double for all that he had lost. Through today’s meditation verse, God speaks the same promise to us. If we remain steadfast in faith despite every loss, we shall continue to be His people. All that we have lost will be restored.

Joel continues in the very next verse:

“You will have plenty to eat and be satisfied And praise the name of the LORD your God Who has dealt wondrously with you; Then My people will never be put to shame.” — Book of Joel 2:26

Yes, God’s people will never be put to shame. Let us endure suffering with faith and live a life pleasing to God.

“Blessed is a man who perseveres under trial; for once he has been approved, he will receive the crown of life which the Lord has promised to those who love Him.” — Epistle of James 1:12

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash