🦋 Meditation verse - எரேமியா 12 : 5 / Jeremiah 12:5

ஆதவன் தியானம்                                                                      எண் :- 2073 - நாள் :- 12.10.2026

"நீ காலாட்களோடே ஓடும்போதே உன்னை இளைக்கப்பண்ணினார்களானால், குதிரைகளோடே எப்படிச் சேர்ந்து ஓடுவாய்? சமாதானமுள்ள தேசத்திலேயே நீ அடைக்கலம் தேடினால், யோர்தான் பிரவாகித்து வரும்போது நீ என்ன செய்வாய்?" ( எரேமியா 12 : 5 )

இந்த உலகத்தில் பலரும் தங்களது உடல் பலத்தையும், பொருளாதாரம், அதிகாரம் இவற்றின் பலத்தையும் நம்பியே வாழ்கின்றனர். பெரும்பாலும் பலரும் தேவனை மறந்த வாழ்க்கையே  நடத்துகின்றனர். இன்றைய தியான வசனம்,  மனிதர்களின் இந்தத் தவறான எண்ணத்தை மாற்றவும், மனித பலவீனத்தை அவர்களுக்கு உணர்த்தி அவர்கள் தேவனைச் சார்ந்துகொள்ளவும்   அழைப்புவிடுக்கின்றது. 

வேதாகமக்  காலங்களில் நடைபெற்றப்  போர்களில் காலாட்படைகளும் குதிரைப்படைகளும்தான் முக்கியமாக இருந்தன. காலாட்படைவீரர்கள் நல்ல உடல்வலிமையும் ஓட்டத்திறமையும் உள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். அதாவது குதிரைகளைப்போல அவர்கள் ஓடவேண்டும். அப்போதுதான் எதிரிகளைத் துரத்தவும் அவர்களிடமிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளவும் முடியும். 

இவற்றை உவமையாகக் கொண்டே இன்றைய தியான வசனம் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது, மனதில் பெருமைகொண்டு, உன்னிடம் ஓட்டத்திறமை இருப்பதாக எண்ணிக்கொள்ளும் நீ,  உன்னைப்போன்ற பிற காலாட்படை வீரர்களுடன் ஓடும்போதே இளைப்படைந்துவிட்டாயானால் உன்னால் எப்படிக்  குதிரைகளுடன் ஓடமுடியும்? என்று கேள்வி எழுப்புகின்றது.  குதிரைப்படையுடன் ஓடக்கூடிய திறமை உண்மையாகவே உனக்கு இருக்கின்றதா? 

மட்டுமல்ல, உலக மக்கள் பலரும் சமாதானத்துடன் வாழும்போதே உனக்கு சமாதானம் இல்லாமல் அலைந்து திரிவாயானால், யோர்தானில்   வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டு மக்கள் துன்பப்படுவதுபோல  கொடிய துன்பம் நாட்டிலும் உனக்கும் ஏற்படும்போது  நீ என்னசெய்வாய்? என்று கேள்வி எழுப்புகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, நமக்கு நல்ல பலமிருக்கின்றது, பணமிருக்கின்றது, அதிகாரம் இருக்கின்றது  என  எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு இந்த வசனம் ஒரு எச்சரிக்கையாக இருக்கின்றது. சுயபலம் இக்கட்டுகளுக்கு நம்மைத் தப்புவிக்காது; நாம் தேவனைச் சார்ந்துகொண்டு வாழ்ந்தால் மட்டுமே நம்மால் குதிரைகளோடு ஓடமுடியும், யோர்தானின் பெரிய வெள்ளப்பெருக்குக்குத் தப்ப முடியும் என்று அறிவுறுத்துகின்றது. 

எனவே அன்பானவர்களே, நமது மனித பலத்தை நம்பாமல், நமது பலவீனத்தை தேவனிடம் அறிக்கையிட்டு அவரது கிருபைக்கு வேண்டுவோம். நமது பலமல்ல, தேவ கிருபையே நம்மை பிரச்சனைகள், பாவங்கள், துன்பங்களை மேற்கொண்டு வெற்றி வாழ்க்கை வாழ உதவிடமுடியும்.  "என் கிருபை உனக்குப்போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும்" ( 2  கொரிந்தியர் 12 : 9 ) என்கிறார்  தேவனாகிய கர்த்தர். நமது பலவீனங்களை தேவனிடம் ஒத்துக்கொள்ளும்போது மட்டுமே தேவ கிருபையினை நாம் வாழ்வில் பெற்றுக்கொள்ளமுடியும். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

Number: 2073 | Date: 12.10.2026

"If you have run with footmen and they have tired you out, then how can you compete with horses? If you fall down in a land of peace, how will you do in the thicket of the Jordan?" — Jeremiah 12:5 (NASB)

In this world, many people live relying solely on their physical strength, financial resources, and personal authority. For the most part, many lead a life that completely forgets God. Today’s meditation verse comes as a call to change this mistaken mindset, to make human beings realize their inherent weakness, and to urge them to lean entirely upon God.

In biblical times, foot soldiers (infantry) and cavalry (horsemen) played key roles in warfare. Infantry soldiers needed to possess immense physical endurance and running capability—they essentially had to run like horses to pursue enemies or escape danger.

Today's verse uses this context as a vivid metaphor. It poses a piercing question: If you, proud in heart and boasting of your running ability, grow weary while running merely against fellow foot soldiers, how will you ever compete with horses? Do you truly possess the strength to run alongside a cavalry?

Furthermore, it asks: If you wander around restless even when the world around you is at peace, what will you do when severe adversity strikes both your nation and your life—just as when the Jordan River overflows its banks and brings distress upon the people?

Yes, dear friends! This Scripture stands as a solemn warning to those who think, "I have great strength, ample money, and position." Our self-reliance and personal strength cannot rescue us in times of crisis. It reminds us that only when we depend on God can we run with horses and endure the great floods of the Jordan.

Therefore, beloved, let us not place our confidence in human strength. Instead, let us acknowledge our weakness before God and plead for His grace. It is not our power, but God’s grace alone that enables us to overcome trials, sins, and suffering to live a victorious life.

"My grace is sufficient for you, for power is perfected in weakness." — 2 Corinthians 12:9 (NASB)

Only when we humbly acknowledge our weaknesses before God can we truly experience His grace operating in our lives.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

🦋 Meditation verse - യിരെമ്യാവ് 12:5

 ആഥവൻ ധ്യാനം

ലക്കം: 2073 | തീയതി: 12.10.2026

"നീ കാലാൾപ്പടയോടു കൂടെ ഓടിയിട്ട് അവർ നിന്നെ തളർത്തിയെങ്കിൽ, കുതിരകളോട് ഏങ്ങനെ മത്സരിക്കും? സമാധാനമുള്ള ദേശത്ത് നീ സുരക്ഷിതനായിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ, യോർദ്ദാന്റെ പെരുവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ നീ എന്തു ചെയ്യും?" — യിരെമ്യാവ് 12:5 (NIBV)

ഈ ലോകത്തിൽ പലരും തങ്ങളുടെ ശാരീരിക ബലത്തിലും സാമ്പത്തിക ശേഷിയിലും അധികാരത്തിലും മാത്രം ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും ദൈവത്തെ മറന്നുള്ള ഒരു ജീവിതമാണ് നയിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരുടെ ഈ തെറ്റായ ചിന്താഗതിയെ തിരുത്താനും, അവരുടെ ബലഹീനതകളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ അവരെ ക്ഷണിക്കാനുമാണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്.

വേദപുസ്തക കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നടന്നിരുന്ന യുദ്ധങ്ങളിൽ കാലാൾപ്പടയും കുതിരപ്പടയുമായിരുന്നു പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചിരുന്നത്. കാലാൾപ്പടയാളികൾക്ക് നല്ല ശാരീരിക ക്ഷമതയും വേഗത്തിൽ ഓടാനുള്ള പ്രാപ്തിയും അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു. ശത്രുക്കളെ പിന്തുടരാനും അവരിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും അവർക്ക് കുതിരകളെപ്പോലെ ഓടേണ്ടിയിരുന്നു.

ഇതിനെ ഒരു ഉപമയാക്കിയാണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം വിശദീകരിക്കുന്നത്. അതായത്, മനസ്സിൽ അഹങ്കരിച്ച് തനിക്ക് ഓടാൻ കഴിവുണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന നീ, നിന്നെപ്പോലെയുള്ള മറ്റ് കാലാൾപ്പടയാളികളോട് കൂടെ ഓടുമ്പോൾ തന്നെ തളർന്നുപോയെങ്കിൽ, കുതിരകളോട് കൂടെ ഓടാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കും? കുതിരപ്പടയോടൊപ്പം ഓടാനുള്ള പ്രാപ്തി സത്യത്തിൽ നിനക്കുണ്ടോ? എന്ന് വചനം ചോദിക്കുന്നു.

മാത്രമല്ല, ലോകത്തിലെ മറ്റു മനുഷ്യർ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നീ സമാധാനമില്ലാതെ അലഞ്ഞുതിരിയുകയാണെങ്കിൽ, യോർദ്ദാനിൽ പെരുവെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടാകുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ കഠിനമായ ദുരിതങ്ങൾ നിന്റെ ജീവിതത്തിലും നാടുകളിലും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നീ എന്ത് ചെയ്യും? എന്നും വചനം ചോദിക്കുന്നു.

അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, എനിക്ക് നല്ല ബലമുണ്ട്, പണമുണ്ട്, അധികാരമുണ്ട് എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ് ഈ വചനം. സ്വന്തം ബലത്തിന് നമ്മെ പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കാൻ കഴിയില്ല; നാം ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു ജീവിച്ചാൽ മാത്രമേ കുതിരകളോട് കൂടെ ഓടാനും യോർദ്ദാന്റെ പെരുവെള്ളപ്പാച്ചിലിനെ അതിജീവിക്കാനും സാധിക്കൂ എന്ന് ഇത് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് പ്രിയമുള്ളവരേ, നമ്മുടെ മാനുഷിക ബലത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതെ, നമ്മുടെ ബലഹീനതകളെ ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറഞ്ഞ് അവിടുത്തെ കൃപയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. നമ്മുടെ ബലമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ കൃപ മാത്രമാണ് പ്രശ്നങ്ങളെയും പാപങ്ങളെയും കഷ്ടതകളെയും ജയിച്ച് ഒരു വിജയകരമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നത്.

"എന്റെ കൃപ നിനക്കു മതി; ബലഹീനതയിൽ എന്റെ ശക്തി പൂർണ്ണമാകുന്നു." — 2 കൊരിന്ത്യർ 12:9 (NIBV)

നമ്മുടെ ബലഹീനതകളെ ദൈവമുമ്പാകെ സമ്മതിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ദൈവകൃപ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കൂ.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🍒 Invited by Grace, Called to Transformation (Matthew 22:1–14)

 

Sr. Amutha ICM

The king invited everyone he could find, “bad and good alike,” and the wedding hall was filled with guests. This reveals God's unconditional generosity. He welcomes us as we are, but He does not want us to remain as we are. His invitation is freely given, but it calls us to a transformed life.

Why, then, did the king punish the man without a wedding garment? The garment symbolizes the inner transformation that should follow our acceptance of God's invitation. It represents a life clothed with Christ—with love, mercy, humility, and justice. The man accepted the invitation outwardly, but his presence did not reflect the meaning of the feast.

The king's question, “My friend, how is it that you came in here without a wedding garment?” invites us to examine ourselves. We may attend Mass, receive the sacraments, and practise our religious duties, yet remain clothed in pride, jealousy, gossiping, resentment, or indifference to others' suffering.

God's grace welcomes us, but it also calls us to conversion. We cannot earn His invitation through our goodness, but we must allow His grace to change our hearts and lives. Let us ask ourselves: Am I merely present at God's feast, or am I living the life to which He has called me? Am I wearing only the outward garments of faith, or am I truly clothed with Christ in my attitudes, relationships, and actions? Amen.  

🍒 மத்தேயுவின் பேனா / Matthew’s Pen

கடவுள் எழுதும் புதிய வரலாறு (மத்தேயு 9:9)

        Sr Amutha ICM

இயேசு சுங்கச்சாவடியில் இருந்த மத்தேயுவைப் பார்த்து, "என்னை பின்செல்லும்" அப்படின்னு கூப்பிட்டாரு. மத்தேயுவும் உடனே எழுந்து அவரு பின்னாடி போனாரு. அவரு சுங்கச்சாவடியை விட்டு வந்தாரேத்  தவிர, தன்னோட பேனாவையோ, கணக்கு வழக்கு பார்க்குற திறமையையோ தூக்கி எறியல. இயேசுவை பின் செல்லுறதுனா பாவத்தையும், உலக ஆசைகளையும் விட்டு விலகுறதுதானே தவிர, கடவுள் தந்த அறிவையோ திறமையையோ தொலைக்குறது இல்ல.

மத்தேயுவோட பேனா ஒரு அழகான மனமாற்றத்தின் அடையாளம். இயேசுவை சந்திக்கிறதுக்கு முன்னாடி, அந்தப்  பேனா வரியையும், கடனையும், பொய் கணக்கையும்தான் எழுதுச்சு. ஆனா இயேசுவை சந்தித்த பிறகு, அதே பேனா இயேசுவோட வாழ்க்கையையும், போதனைகளையும், நற்செய்தியையும் எழுத ஆரம்பிச்சது. கை மாறல, பேனா மாறல; ஆனா அதை பிடிச்சிருந்த கரங்களும், அதோட நோக்கமும் மாறிடுச்சு.   

இது நம்ம வாழ்க்கையிலும் உண்மைதான். இயேசுவை பின்பற்ற நம்ம திறமைகளையோ, அனுபவங்களையோ தூக்கிப்  போட வேண்டியது இல்ல. அதை இயேசுவின் பாதத்தில் ஒப்படைச்சா போதும், அவரு அதுக்கு ஒரு புதிய அர்த்தத்தைத்  தருவாரு.         

இன்னைக்கு நாம யோசித்துப்  பார்ப்போம்: நம்ம கையில இருக்குற "பேனா" எது? நம்ம படிப்போ, வேலையோ, திறமையோ—எதை இன்னும் இயேசுவின் கரங்களில் கொடுக்காம வச்சிருக்கோம்? அதை தூக்கி எறிய வேண்டியதில்லை, ஒப்படைச்சா போதும். நம்ம "பேனாவை" இயேசுவிடம் கொடுக்கும்போது, நம்மால எழுத முடியாத ஒரு அழகான வரலாற்றை அவரு நம்ம வாழ்க்கை மூலமா எழுதுவாரு.

ஆண்டவராகிய இயேசுவே, எங்கள் வாழ்க்கையாகிய பேனாவை உம் திருக்கரங்களில் ஒப்படைக்கின்றோம். உமக்கு பிடிக்காத காரியங்களை அழித்து, எங்களை புதுப்பித்து, உம்முடைய அன்பின் வரலாற்றை எங்கள் வாழ்வின் வழியாக எழுதியருளும். ஆமென்.

Matthew’s Pen — When God Writes a New Story (Matthew 9:9)

Jesus saw Matthew sitting at the tax booth and said, “Follow me.”Matthew got up and followed Him. He left behind his tax booth, but he did not leave behind his pen—his ability to count, record, write, and organize. Leaving "everything" to follow Christ means abandoning sin, status, and worldly security, not discarding our God-given mind, talents, or acquired skills.

Matthew’s pen is a beautiful symbol of conversion. Before meeting Jesus, it recorded taxes, debts, and transactions. After meeting Jesus, that same pen recorded the life, words, and mission of Christ. The pen did not change; the purpose changed. The hand did not change; the One guiding it changed.

This is also our story. Following Jesus does not mean abandoning everything we have learned or are capable of doing. It means surrendering them to Christ so that He can give them a new purpose. Our knowledge, experience, and abilities become instruments of God’s mission when placed in His hands.

What is the “pen” you are holding? What gift or experience have you not yet fully placed in Jesus’ hands? We do not need to throw it away—we need to surrender it. When we give our “pen” to Jesus, He writes through our lives a story we could never write ourselves.

Lord Jesus, take the pen of our lives into Your hands. Erase what does not belong to You, transform what needs to be transformed, and write through us a story that brings others closer to You. Amen.

Sr.Amutha ICM

🦋 Meditation verse - ഗലാത്യർ 3 : 13

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2072 | തീയതി: 11.10.2026

"‘മരത്തിൽ തൂക്കപ്പെടുന്നവനെയെല്ലാം ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി ശാപമായിത്തീർന്നു ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ശാപത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ വിലെക്കു വാങ്ങി വീണ്ടെടുത്തു." — ഗലാത്യർ 3 : 13

യഹൂദന്മാർ മോശ നൽകിയ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാത്രം പറ്റിനിന്നാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. അവർക്ക് ആ കൽപ്പനകൾ മാത്രമാണ് ശ്രേഷ്ഠമായി തോന്നിയത്; എന്നാൽ അവയിലൂടെ പ്രതിഫലിച്ച ഉള്ളിലെ മാനവികതയും സ്നേഹവും മനസ്സിലാക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചില്ല. അതായത്, അവർ കൽപ്പനകളെ കൽപ്പനകളായി മാത്രം കാണുകയും മനുഷ്യസ്നേഹം പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

എന്നാൽ അബ്രാഹാം മോശെയുടെ കൽപ്പനകൾ നൽകപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ജീവിച്ചവനായിരുന്നു. അവൻ കൽപ്പനകൾ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടല്ല നീതിയുള്ള ജീവിതം നയിച്ചത്; മറിച്ച്, ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നീതിമാനായി ജീവിച്ചത്. ഇത്തരമൊരു വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കാനാണ് നാമും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

അതെ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, മോശെയിലൂടെ നൽകപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണ നിയമങ്ങൾ നിഷ്ഫലമായിത്തീർന്നു. കാരണം, അവ പാലിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ആർക്കും ദൈവത്തിനുമുമ്പിൽ നീതിമാനാകാൻ കഴിയില്ല. ഇതിനെക്കുറിച്ചാണ് നാം ഇപ്രകാരം വായിക്കുന്നത്:

"എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണത്താൽ ആരും ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്; കാരണം, ‘നീതിയുള്ളവൻ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ." — ഗലാത്യർ 3 : 11

കൽപ്പനകൾ മാത്രം പാലിക്കുകയും, ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് അകന്ന് അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളെ വിട്ടുമാറുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് നമ്മളെങ്കിൽ നാം ശാപഗ്രസ്തരാണ്:

"എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഏവരും ശാപത്തിൻകീഴിലാണ്. ‘ന്യായപ്രമാണപുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതൊക്കെയും ചെയ്യേണ്ടതിന് അവയിൽ നിലനിൽക്കാത്തവനെയെല്ലാം ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ." — ഗലാത്യർ 3 : 10

പഴയ നിയമപ്രകാരം, മരത്തിൽ തൂക്കപ്പെടുന്നവൻ ഏവനും ശപിക്കപ്പെട്ടവനാണ് എന്നാണ് അർത്ഥം (ആവർത്തനപുസ്തകം 21:23). ഇതാണ് പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്; യേശുക്രിസ്തു മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ പാപശാപങ്ങളെ ചുമന്നുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ തൂങ്ങിയതിനാൽ അന്ന് ശാപമായിത്തീർന്നു എന്നും, ഇപ്രകാരം നമുക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിൽ തൂങ്ങി ശാപമായിത്തീർന്ന് ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ശാപത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ വിലെക്കു വാങ്ങി വീണ്ടെടുത്തു എന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

അബ്രാഹാമിന് വിശ്വാസത്താൽ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹം ജാതികളായ നമുക്കും ലഭ്യമാകേണ്ടതിനാണ് ഇതെന്നു പൗലൊസ് പറയുന്നു. അബ്രാഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചതിനാൽ അനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ചതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിച്ച് നാമും അനുഗ്രഹം പ്രാപിക്കണം. അതെ, ഇതിനെക്കുറിച്ചാണ് നാം ഇപ്രകാരം വായിക്കുന്നത്:

"അബ്രാഹാമിന്റെ അനുഗ്രഹം ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ജാതികൾക്കു വരേണ്ടതിനും, ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദത്തം നാം വിശ്വാസത്താൽ പ്രാപിക്കേണ്ടതിനും തന്നെ." — ഗലാത്യർ 3 : 14

ക്രിസ്തുവിന്റെ പരമമായ സ്നേഹത്തിന് ഇതൊരു ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ആകയാൽ നാം ഇനിയും അനാവശ്യ ആചാരങ്ങളിലും പാരമ്പര്യങ്ങളിലും കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. കൽപ്പനകളിലല്ല; മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാം. അവിടുന്ന് നമ്മെ നീതിയുടെ പാതയിൽ നടത്തുകയും അബ്രാഹാമിന് നൽകിയ അനുഗ്രഹ വാഗ്ദത്തങ്ങൾ നാമും പ്രാപിക്കാൻ നമ്മെ യോഗ്യരാക്കുകയും ചെയ്യും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - கலாத்தியர் 3 : 13 / Galatians 3:13

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2072 - நாள் :- 11.10.2026

"மரத்திலே தூக்கப்பட்ட எவனும் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறபடி, கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமாகி, நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு நம்மை நீங்கலாக்கி மீட்டுக்கொண்டார்." ( கலாத்தியர் 3 : 13 )

யூதர்கள் மோசே அளித்த நியாயப்பிரமாணத்தின்மேல் மட்டுமே பற்றுக்கொண்டு வாழ்ந்தனர். அவர்களுக்கு அந்தக்  கட்டளைகள் மட்டுமே மேலானவைகளாகத் தெரிந்ததே தவிர அவை கூறிய உள்ளான மனிதநேயம், அன்பு இவைகள் புரியவில்லை. அதாவது, அவர்கள் கட்டளைகளைக் கட்டளையாக மட்டுமே பார்த்து  மனிதநேயத்தைக் கடைபிடிக்கத் தவறிவிட்டனர். 

ஆனால்  ஆபிரகாம், மோசேயின்  கட்டளைகள் கொடுக்கப்படுவதற்குமுன் வாழ்ந்தவர். அவர் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நீதியுள்ள வாழ்க்கை வாழ்வில்லை. மாறாக, தேவன்மேல் கொண்டிருந்த விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் நீதியாக வாழ்ந்தார். இப்படி ஒரு விசுவாச வாழ்க்கை வாழ்வே நாம் அழைக்கப்படுகின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, மோசேமூலம் கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாண சட்டங்கள் பயனற்றவை ஆகிவிட்டன. காரணம், அவைகளைக் கடைபிடிப்பதால் மட்டும் எவரும் தேவனுக்குமுன் நீதிமானாகமுடியாது. இதனையே நாம், "நியாயப்பிரமாணத்தினாலே ஒருவனும் தேவனிடத்தில் நீதிமானாகிறதில்லையென்பது வெளியரங்கமாயிருக்கிறது. ஏனெனில் விசுவாசத்தினாலே நீதிமான் பிழைப்பான் என்று எழுதியிருக்கிறதே." ( கலாத்தியர் 3 : 11 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

கட்டளைகளை மட்டும் கடைபிடித்து, கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தை விட்டு விலகி அவரது அன்பின் வார்த்தைகளுக்கு நாம் விலக்கியவர்களாக வாழ்வோமானால்  நாம் சபிக்கப்பட்டவர்கள். "நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைக்காரராகிய யாவரும் சாபத்திற்குட்பட்டிருக்கிறார்கள்; நியாயப்பிரமாண புஸ்தகத்தில் எழுதப்பட்டவைகளையெல்லாம் செய்யத்தக்கதாக அவைகளில் நிலைத்திராதவன் எவனோ அவன் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறதே." ( கலாத்தியர் 3 : 10 )

பழைய ஏற்பாட்டின்படி, தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்டவன் எவனோ அவன் சபிக்கப்பட்டவன் என்று பொருள் (உபாகமம் 21:23). இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல் சுட்டிக்காட்டி, கிறிஸ்து இயேசு மனுக்குலத்தின் பாவ சாபங்களை சுமந்து சிலுவையில் தொங்கியதால் அப்போது சபிக்கப்பட்டவராக இருந்தார் என்றும்,  இப்படி நமக்காகச் சிலுவையில் தொங்கி சாபமாகி, நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு நம்மை நீங்கலாக்கி மீட்டுக்கொண்டார் என்றும்  கூறுகின்றார். 

இது ஏனென்றால் ஆபிரகாமுக்கு விசுவாசத்தினால் கிடைத்த ஆசீர்வாதம் புறஜாதியினராகிய நமக்கும் வரும்படி என்று கூறுகின்றார் பவுல். ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்ததால் ஆசீர்வாதம் பெற்றுக்கொண்டதுபோல கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து நாமும் ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும். ஆம் இதனையே, "ஆபிரகாமுக்கு உண்டான ஆசீர்வாதம் கிறிஸ்து இயேசுவினால் புறஜாதிகளுக்கு வரும்படியாகவும், ஆவியைக்குறித்துச் சொல்லப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தை நாம் விசுவாசத்தினாலே பெறும்படியாகவும் இப்படியாயிற்று." ( கலாத்தியர் 3 : 14 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

கிறிஸ்துவின் மேலான அன்புக்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு. எனவே இன்னும் நாம் தேவையற்ற சடங்குகளிலும்,  சம்பிரதாயங்களிலும், கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதிலும் கவனம் செலுத்தி  கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தை விட்டுவிடக்கூடாது. கட்டளைகளின் மீதல்ல; மாறாக, கிறிஸ்துவின்மேல் முழு விசுவாசம் கொள்வோம். அவரே நம்மை நீதியின் பாதையில் நடத்தி ஆபிரகாமுக்கு அளித்த ஆசீர்வாத வாக்குறுதிகளை நாமும் பெறும்படி தகுதியாக்குவார்.   

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No: 2072 | Date: 11.10.2026

"Christ redeemed us from the curse of the Law, having become a curse for us—for it is written: 'Cursed is everyone who hangs on a tree.'" — Galatians 3:13

The Jews lived with a strong attachment solely to the Law given by Moses. Those commandments were the only things that seemed supreme to them, but they failed to understand the inner humanity and love conveyed through them. In other words, they viewed the commandments merely as strict rules and failed to practice basic humanity.

However, Abraham lived before the commandments of Moses were given. He did not live a righteous life by obeying a set of laws; rather, he lived righteously based on his faith in God. We too are called to live such a life of faith.

Yes, dear ones, the legal system given through Moses became incapable of saving us, because no one can be justified before God simply by keeping rules. Regarding this, we read:

"Now, that no one is justified by the Law before God is evident; for, 'The righteous one will live by faith.'" — Galatians 3:11

If we merely observe rules while turning away from faith in Christ and distancing ourselves from His words of love, we remain under a curse:

"For all who are of the works of the Law are under a curse; for it is written: 'Cursed is everyone who does not abide by all things written in the book of the Law, to perform them.'" — Galatians 3:10

According to the Old Testament, anyone hanged on a tree is considered cursed (Deuteronomy 21:23). Pointing this out, the Apostle Paul explains that because Jesus Christ bore the sin and curse of humanity and hung on the cross, He became a curse on our behalf. By hanging on the cross for us and becoming a curse, He redeemed us and set us free from the curse of the Law.

Paul explains that this happened so that the blessing given to Abraham through faith might also come to us, the Gentiles. Just as Abraham received a blessing because he believed God, we too must receive blessing by believing in Christ. Indeed, as we read:

"In order that in Christ Jesus the blessing of Abraham would come to the Gentiles, so that we would receive the promise of the Spirit through faith." — Galatians 3:14

This is an example of the supreme love of Christ. Therefore, let us not continue focusing on unnecessary rituals, traditions, and rule-keeping at the expense of our faith in Christ. Let us place our complete faith not in commandments, but in Christ. He Himself will guide us in the paths of righteousness and make us worthy to receive the promises of blessing given to Abraham.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

🦋 Meditation verse - യിരെമ്യാവ് 31:18

 ആധവൻ ധ്യാനം 

നം.: 2071 — തീയതി: 10.10.2026

"നീ എന്നെ ശിക്ഷിച്ചു, മെരുങ്ങാത്ത കാളക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; എന്നെ മടക്കിവരുത്തേണമേ, എന്നാൽ ഞാൻ മടങ്ങിവരും; നീ എന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നുവല്ലോ."  യിരെമ്യാവ് 31:18 

ദൈവം വളരെ സ്നേഹിച്ച ഗോത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു എഫ്രയീം. "എഫ്രയീം എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ" എന്ന് ദൈവം തന്നെ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന് പകരം സ്നേഹം കാണിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായില്ല. അതിനാൽ ദൈവം അവരെ ശിക്ഷിച്ചു.

ദൈവത്താൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ശേഷം അവർ തങ്ങളുടെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. തങ്ങളുടെ കഷ്ടതകൾക്ക് കാരണം ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അതിനെ ഓർത്ത് അവർ പറയുന്നു: "നീ എന്നെ ശിക്ഷിച്ചു, മെരുങ്ങാത്ത കാളക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു."

ഞാൻ ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോൾ കാളവണ്ടികൾ ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്; വണ്ടി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന കാള ചിലപ്പോൾ വണ്ടി വലിക്കാതെ വഴിയിൽ കിടന്നുകളയും. അപ്പോൾ വണ്ടിക്കാരൻ കാളയെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ പല ശ്രമങ്ങളും നടത്തും. വാൽ തിരിച്ചു കൊടുക്കുക, ചെവി തിരിക്കുക, ചാട്ടവാർ കൊണ്ട് അടിച്ച് വേദനിപ്പിക്കുക എന്നിവയൊക്കെ ചെയ്താലും ചില കാളകൾ എഴുന്നേൽക്കില്ല. ഒടുവിൽ ഇരുമ്പ് കമ്പി പഴുപ്പിച്ച് കാളയെ ചൂടുവെക്കും (പൊള്ളിക്കും). അപ്പോഴാണ് അത് എഴുന്നേൽക്കുന്നത്.

തന്റെ ഈ അവസ്ഥയെ ഓർത്തു കൊണ്ടാണ് എഫ്രയീം പറയുന്നത്: "മെരുങ്ങാത്ത കാളക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു." അത് മാത്രമല്ല, തുടർന്ന് പറയുന്ന വാക്കുകൾ നമുക്കുള്ള ഉപദേശവും നാം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ട പ്രാർത്ഥനയുമായിരിക്കുന്നു. അതെ, "എന്നെ മടക്കിവരുത്തേണമേ, എന്നാൽ ഞാൻ മടങ്ങിവരും; നീ എന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നുവല്ലോ" എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അതായത്, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്കും പാപപ്രവർത്തികൾക്കുമുള്ള ശിക്ഷയായി ദൈവം ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അതിനാൽ വണ്ടിക്കാരൻ മെരുങ്ങാത്ത കാളയെ അടിക്കുന്നത് പോലെ നാം ദൈവത്താൽ അടി അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ നമ്മുടെ പാപപ്രവർത്തികളിൽ നിന്ന് വിടുതൽ നേടാൻ നമ്മുടെ സ്വന്തം ശ്രമത്താൽ സാധ്യമല്ല. നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ ദൈവത്തോടു അപേക്ഷിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാം: "എന്നെ മടക്കിവരുത്തേണമേ, എന്നാൽ ഞാൻ മടങ്ങിവരും; നീ എന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നുവല്ലോ." അവൻ തന്നെ നമ്മെ നമ്മുടെ തെറ്റായ വഴികളിൽ നിന്ന് തിരികെ വരുത്തണം.

ഇതുതന്നെയാണ് യെശയ്യാവിലൂടെയും ദൈവം പറയുന്നത്:

"ഇനിയും നിങ്ങൾ എന്തിന് അടികൊള്ളണം? നിങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നുവല്ലോ; തല മുഴുവൻ രോഗവും ഹൃദയം മുഴുവൻ തളർച്ചയും ആയിരിക്കുന്നു." യെശയ്യാവ് 1:5 (NIBV) 

മെരുങ്ങാത്ത കാളയെപ്പോലെ അടി വാങ്ങുന്ന അവസ്ഥ ഇനി നമുക്ക് വേണ്ട. "കർത്താവേ, എന്നെ മടക്കിവരുത്തേണമേ, എന്നാൽ ഞാൻ മടങ്ങിവരും; നീ എന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നുവല്ലോ" എന്ന് നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിക്കാം. അപ്പോൾ തീർച്ചയായും നാം മടക്കിവരുത്തപ്പെടും; നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടതകൾക്കും ദുരിതങ്ങൾക്കും ഒരു പരിഹാരവും ലഭിക്കും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

Meditation verse - எரேமியா 31 : 18 / Jeremiah 31:18

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2071 - நாள் :- 10.10.2026

"நீர் என்னைத் தண்டித்தீர், நான் பணியாத மாடுபோல் அடிக்கப்பட்டேன்; என்னைத் திருப்பும், அப்பொழுது திருப்பப்படுவேன்; நீரே என் தேவனாகிய கர்த்தர்." ( எரேமியா 31 : 18 )

தேவனால் நேசிக்கப்பட்ட கோத்திரங்களில் ஒன்று எப்பிராயீம். எப்பிராயீம் எனக்கு அருமையானவன் என்று தேவனே சாட்சியிட்டுக் கூறினார். ஆனால்  தேவனது அன்புக்குப் பிரதிஅன்பை அவர்கள் காட்டவில்லை. எனவே, தேவன் அவர்களைத் தண்டித்தார். 

தேவனால் தண்டிக்கப்பட்டு, பின்னர் தங்களது தவறை அவர்கள் கண்டுகொண்டனர். தங்களது துன்பங்களுக்குக்  காரணம் தேவனது தண்டிப்புதான் என்பதனை கண்டுகொண்டு; அதனை நினைவுகூர்ந்து,  கூறுகின்றனர், "நீர் என்னைத் தண்டித்தீர், நான் பணியாத மாடுபோல் அடிக்கப்பட்டேன்" என்று. 

நான் சிறுவனாய் இருந்தபோது மாட்டுவண்டிகள் அதிகமான பயன்பாட்டில் இருந்தன. அப்போது நான் கவனித்திருக்கிறேன், வண்டியை இழுத்துச் செல்லும் மாடு சிலவேளைகளில் வண்டியை இழுக்காமல் சாலையில் படுத்துக்கொள்வதுண்டு. அப்போது வண்டிஓட்டி பல முயற்சிகளைச்  செய்து மாட்டினை எழுந்திருக்கச் செய்வான். வாலை முறுக்கி, காதுகளைத் திருகி, சாட்டையால் அடித்து துன்பப்படுத்தினாலும் சில மாடுகள்  எழுந்திருப்பதில்லை. இறுதியில் இரும்புக் கம்பியைச் சூடாக்கி மாட்டிற்குச் சூடுவைப்பான். அப்போது அது எழுந்திருக்கும். 

தனது இத்தகைய நிலையினையே எப்பிராயீம் நினைவுகூர்ந்து, "நான் பணியாத மாடுபோல் அடிக்கப்பட்டேன்"  என்று கூறுகின்றான். மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து கூறப்படும் வார்த்தைகள் நமக்கான அறிவுரையாக; நாம் தேவனை நோக்கி ஜெபிக்கவேண்டிய ஜெபமாக  இருக்கின்றது. ஆம்,  "என்னைத் திருப்பும், அப்பொழுது திருப்பப்படுவேன்; நீரே என் தேவனாகிய கர்த்தர்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அதாவது நமது வாழ்வில் நாம் செய்த தவறுகளுக்காக, பாவச் செயல்களுக்குத் தண்டனையாக  தேவன் சில காரியங்களை நமக்குச் செய்திருக்கலாம். அதனால் நாம் ஒரு வண்டிஓட்டி பணியாத மாட்டினை அடிப்பதுபோல தேவனால் அடிபட்டிருக்கலாம். ஆனால், நமது பாவ காரியங்களிலிருந்து விடுபட நமது சுய முயற்சியால் இயலாது. தேவனது உதவி நமக்குத் தேவை. எனவே, தேவனை நோக்கி,  "என்னைத் திருப்பும், அப்பொழுது திருப்பப்படுவேன்; நீரே என் தேவனாகிய கர்த்தர்" என வேண்டுதல் செய்வோம். அவரே நம்மை நமது தவறான வழிகளிலிருந்துத் திருப்பவேண்டும். 

இதனையே ஏசாயா மூலமும் தேவன் கூறுகின்றார், "இன்னும் நீங்கள் ஏன் அடிக்கப்படவேண்டும்? அதிகம் அதிகமாய் விலகிப்போகிறீர்களே; தலையெல்லாம் வியாதியும் இருதயமெல்லாம் பலட்சயமுமாய் இருக்கிறது." ( ஏசாயா 1 : 5 )

பணியாத மாடுபோன்ற அடிபடும் நிலைமை நமக்கு இனி வேண்டாம். "என்னைத் திருப்பும் கர்த்தாவே,  அப்பொழுது திருப்பப்படுவேன்; நீரே என் தேவனாகிய கர்த்தர்" என நமது பாவங்களை தேவனிடம் அறிக்கையிட்டு மன்றாடுவோம். அப்போது  நிச்சயமாக நாம் திருப்பப்படுவோம். நமது வாழ்வின் இக்கட்டுகள் துன்பங்களுக்கு ஒரு தீர்வும் கிடைக்கும். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No.: 2071 — Date: 10.10.2026

"You have chastised me, and I was chastised, like an untrained calf; bring me back that I may restore, for You are the Lord my God." — Jeremiah 31:18 (NASB)

Ephraim was one of the tribes loved by God. God Himself bore witness saying, "Ephraim is My dear son." Yet, they failed to return love for God's love. Therefore, God disciplined them.

Having been disciplined by God, they later recognized their mistake. Realizing that the cause of their afflictions was indeed God's chastisement, they recalled it and declared: "You have chastised me, and I was chastised, like an untrained calf."

When I was a young boy, bullock carts were in wide use. I used to observe back then that a bull pulling the cart would sometimes lie down on the road, refusing to pull. The cart driver would try various methods to make the bull stand up. Even when he twisted its tail, pinched its ears, and beat it with a whip causing pain, some bulls still would not rise. Finally, he would heat an iron rod and brand the bull. Only then would it get up.

Ephraim recalls his own condition in a similar way, saying, "I was chastised like an untrained calf." Furthermore, the words that follow serve as advice for us and as a prayer we ought to pray to God. Indeed, it says: "Bring me back that I may restore, for You are the Lord my God."

That is to say, God may have allowed certain painful circumstances in our lives as discipline for our mistakes and sinful deeds. Because of this, we might have been struck by God much like a cart driver striking an untrained bull. However, we cannot break free from our sinful habits through our own self-effort. We need God's help. Therefore, let us pray to God, saying: "Bring me back that I may restore, for You are the Lord my God." He alone must turn us back from our wrong paths.

God conveys this same message through Isaiah as well:

"Where will you be stricken again, as you continue in your rebellion? The whole head is sick and the whole heart is faint." — Isaiah 1:5 (NASB)

Let us no longer remain in a state of being struck like an untrained bull. Let us confess our sins to God and plead: "Turn me back, O Lord, and I will be turned; for You are the Lord my God." Then we will surely be restored, and a resolution will come to the distress and troubles in our lives.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

🦋 Meditation verse - ലൂക്കൊസ് 18:13 , ലൂക്കൊസ് 18:13 / 23:42

 ആധവൻ ധ്യാനം 

ലക്കം :- 2070 - തീയതി :- 09.10.2026

"ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകേണമേ...."  (ലൂക്കൊസ് 18:13, NIBV)

"യേശുവേ, നീ രാജത്വം പ്രാപിച്ചു വരുമ്പോൾ എന്നെ ഓർത്തുകൊള്ളേണമേ...."  (ലൂക്കൊസ് 18:13 / 23:42, NIBV)

ഇന്നത്തെ ധ്യാനവാക്യങ്ങൾ വിശുദ്ധ ബൈബിളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയതും എന്നാൽ ശക്തിയേറിയതുമായ രണ്ട് പ്രാർത്ഥനകളെയാണ് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വാചകക്കസർത്തുകളിലല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥമായ വെളിപ്പെടുത്തലിലാണ് പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഇവ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ന് പലരും കരുതുന്നത് ദൈവത്തോട് ധാരാളം വാക്കുകൾ പറയുന്നതും ബൈബിളിലെ വാഗ്ദത്ത വചനങ്ങൾ നിരത്തിവെച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതുമാണ് ശക്തിയേറിയ പ്രാർത്ഥന എന്നാണ്. അതിനാൽ പ്രാർത്ഥനയിൽ തങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന വാക്യങ്ങളെല്ലാം മണിക്കൂറുകളോളം അട്ടക്കിവെച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്. പല വിശ്വാസികളും ഇത്തരത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. ഇതുമൂലം പലപ്പോഴും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരിൽ അറിയാതെ തന്നെ അഹങ്കാരം ഉടലെടുക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇത്തരം പ്രാർത്ഥനകൾ വ്യർത്ഥമാണ്.

നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു:

"പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ജാതികളെപ്പോലെ വ്യർത്ഥവാക്കു പറയരുത്; വാക്കുകളുടെ ബാഹുല്യത്താൽ തങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കപ്പെടും എന്ന് അവർ കരുതുന്നു. ആകയാൽ അവരോടു സമരാകരുത്; നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ഇന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് അറിയുന്നുവല്ലോ." (മത്തായി 6:7, 8, NIBV)

ഇന്നത്തെ ധ്യാനത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രാർത്ഥന, *"ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകേണമേ...." * (ലൂക്കൊസ് 18:13) എന്നുള്ളതാണ്. ഇത് ചുങ്കക്കാരൻ കഴിച്ച പ്രാർത്ഥനയാണ്. എല്ലാവരാലും പാപികൾ എന്ന് മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ചുങ്കക്കാർ. എന്നാൽ അവൻ കഴിച്ച പ്രാർത്ഥന ദൈവം അംഗീകരിച്ചു. കാരണം, താൻ ഒരു പാപിയാണെന്ന് അവൻ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സമ്മതിക്കുകയും അത് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു എന്നതാണ്.

അടുത്ത പ്രാർത്ഥന ക്രൂശിലെ കള്ളൻ കഴിച്ചതാണ്: *"യേശുവേ, നീ രാജത്വം പ്രാപിച്ചു വരുമ്പോൾ എന്നെ ഓർത്തുകൊള്ളേണമേ...." * (ലൂക്കൊസ് 23:42). തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി അവൻ കഴിച്ച ഈ പ്രാർത്ഥനയെ കർത്താവ് അംഗീകരിച്ചു. കള്ളനായ അവൻ വിവിധ തരം പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനാണ്; ഒരുപക്ഷേ കൊലപാതകം പോലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ മശിഹായായി അംഗീകരിച്ചതിനാൽ ഈ അപേക്ഷ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മുമ്പാകെ സമർപ്പിച്ചു.

"എന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കേണമേ" എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലും, സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ എത്തണം എന്ന തന്റെ ഹൃദയാഭിലാഷമാണ് അവൻ വെളിപ്പെടുത്തിയത്. അതായത് സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് പാപമാണ് പ്രധാന തടസ്സം എന്ന് പോലും അറിയാത്തവനായിരുന്നിരിക്കാം അവൻ. എങ്കിലും:

യേശു അവനോട്: "ഇന്ന് നീ എന്നോടുകൂടെ പറുദീസയിൽ ആയിരിക്കും എന്ന് സത്യമായിട്ട ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞു. (ലൂക്കൊസ് 23:43, NIBV)

അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, പ്രാർത്ഥന എന്നത് നമ്മളും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ഒരു സംഭാഷണമാണ്. "എനിക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അറിയില്ലല്ലോ" എന്ന് ഓർത്ത് ആരും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. ദൈവം വാക്കുകളുടെ അലങ്കാരത്തെയല്ല, മറിച്ച് തകർന്ന മനസ്സോടെ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ഏതാനും വാക്കുകളെയാണ് ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രാർത്ഥനയായി അംഗീകരിക്കുന്നത്. അവയ്ക്ക് അവിടുന്ന് ഉടനടി മറുപടിയും നൽകുന്നു.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - 2 കൊരിന്ത്യർ 12 : 10

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2069 | തീയതി: 08.10.2026

"അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടിയുള്ള ബലഹീനതകളിലും അധിക്ഷേപങ്ങളിലും ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും ഉപദ്രവങ്ങളിലും ക്ലേശങ്ങളിലും ഞാൻ പ്രസാദിക്കുന്നു; എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ ഞാൻ ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ബലവാനാകുന്നു." — 2 കൊരിന്ത്യർ 12 : 10 (NIBV)

ഈ ലോകത്തിൽ നമുക്ക് ശാരീരികബലവും സാമ്പത്തികബലവും അധികാരബലവും ഉള്ളപ്പോൾ, നാം അതിൽ ഏറെ ആശ്രയിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. അതുമാത്രമല്ല, സ്വന്തം ബലം കൊണ്ട് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് കരുതുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ബലം നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല. സ്വന്തം ശക്തിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ദൈവബലത്തെ അനുഭവിക്കുകയോ അതിനെ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

ഒരു ബലഹീനനായ മനുഷ്യൻ പ്രതിസന്ധിയുടെ വേളകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ സഹായം തിരിച്ചറിയുന്നത് പോലെ ഒരു ബലവാന് അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം, അവന്റെ സ്വന്തം ബലത്തിന് മുന്നിൽ ദൈവബലം അവന് നിസ്സാരമായി തോന്നും. എന്നാൽ, ഈ ശക്തികളെല്ലാം നമ്മെ വിട്ടുപോയാൽ, ആ അവസ്ഥയോട് പൊരുത്തപ്പെട്ടു ജീവിക്കുക എന്നത് പ്രയാസകരമാണ്.

മിദ്യാന്യരെ ഭയന്ന് ഗിദെയോൻ വീഞ്ഞുവെളുപ്പാൻ കുഴിക്ക് സമീപം വെച്ച് ഗോതമ്പ് മെതിക്കുകയായിരുന്നു. മിദ്യാന്യർക്കെതിരെ പോരാടാൻ കർത്താവ് അവനോട് പറഞ്ഞു.

"അതിന് അവൻ: അയ്യോ, കർത്താവേ, ഞാൻ എങ്ങനെ ശത്രുവിൽനിന്ന് ഇസ്രായേലിനെ രക്ഷിക്കും? മനശ്ശെ ഗോത്രത്തിൽ എന്റെ കുടുംബം ഏറ്റവും എളിയതാകുന്നു; എന്റെ പിതൃഭവനത്തിൽ ഞാൻ എല്ലാവരിലും ചെറിയവനുമാകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു." — ന്യായാധിപന്മാർ 6 : 15 (NIBV)

അതായത്, തനിക്കുള്ള ബലഹീനതയും ഇസ്രായേലിന്റെ ബലഹീനതയും അവന് അറിയാമായിരുന്നു. താൻ ബലഹീനനാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുകയും അത് കർത്താവിനോട് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു.

"അപ്പോൾ കർത്താവ് അവനെ നോക്കി: നിനക്കുള്ള ഈ ബലത്തോടെ പോവുക; നീ ഇസ്രായേലിനെ മിദ്യാന്യരുടെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കും; നിന്നെ അയയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ലയോ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു." — ന്യായാധിപന്മാർ 6 : 14 (NIBV)

കൂടാതെ,

"കർത്താവ് അവനോട്: ഞാൻ നിന്നോട് കൂടെയിരിക്കും; ഒരു ഒറ്റ മനുഷ്യനെയെന്നപോലെ നീ മിദ്യാന്യരെ തോൽപ്പിക്കും എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു." — ന്യായാധിപന്മാർ 6 : 16 (NIBV)

അങ്ങനെ അവൻ മിദ്യാന്യരെ ജയിച്ചു.

അതെ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ! വലിയ ബലവാനായിരുന്ന് യുദ്ധം ചെയ്ത് ജയിക്കുന്നത് മാനുഷിക ബലമാണ്. എന്നാൽ ഒരു ബലവുമില്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ, പൂർണ്ണമായി കർത്താവിൽ ആശ്രയിച്ച് വിജയം നേടുമ്പോഴാണ് ദൈവബലം നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നത്.

ജീവിതത്തിൽ നമുക്കുണ്ടാകുന്ന ബലഹീനതകൾ, അധിക്ഷേപങ്ങൾ, ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ഉപദ്രവങ്ങൾ, ക്ലേശങ്ങൾ, അപമാനങ്ങൾ എന്നിവ നമ്മുടെ ബലഹീനതയെ തിരിച്ചറിയാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇവ ധാരാളം അനുഭവിച്ച വ്യക്തിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ്, "ഞാൻ ഇവയിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് ബലഹീനനായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. എന്നാൽ തനിക്കുള്ളിൽ ക്രിസ്തുവുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ ധൈര്യപൂർവ്വം അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

"എന്നെ ശക്തനാക്കുന്ന ക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ഞാൻ സകലത്തിനും പ്രാപ്തനാകുന്നു." — ഫിലിപ്പിയർ 4 : 13 (NIBV)

ഇതുവരെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച പാപകാര്യങ്ങളും, ജീവിതവിജയത്തിനായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളും നമ്മുടെ സ്വന്തം ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവയിൽ നിന്ന് കരകയറാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. നാം സ്വയത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. "കർത്താവേ, അങ്ങന്യേ ഞാൻ ഒന്നുമല്ല" എന്ന് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ ഏറ്റുപറയണം. പൗലൊസിനെപ്പോലെ നമുക്കുവരുന്ന ബലഹീനതകളിലും അധിക്ഷേപങ്ങളിലും ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും ഉപദ്രവങ്ങളിലും ക്ലേശങ്ങളിലും പിറുപിറുക്കാതിരിക്കാൻ നാം പഠിക്കണം. അപ്പോൾ നാം ബലഹീനരാണെങ്കിലും ബലമുള്ളവരായി മാറും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️