🦋 Meditation verse - யாக்கோபு 5:17, 18 / James 5:17, 18

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1886

🔆 2026 ஏப்ரல் 07, செவ்வாய்     

"எலியா என்பவன் நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்குக் கருத்தாய் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது மூன்றுவருஷமும் ஆறுமாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை.  மறுபடியும் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது வானம் மழையைப் பொழிந்தது, பூமி தன் பலனைத் தந்தது." (யாக்கோபு 5:17, 18)

எலியா, எலிசா போன்ற மனிதர்களைக் குறித்து வேதாகமத்தில் வாசிக்கும்போது அவர்கள் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமானவர்களாக இருந்தார்கள் என்று பலரும் எண்ணிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், அப்படியல்ல. அவர்கள் தோற்றத்திலும், செயல்பாடுகளிலும், மனித பலவீனங்களிலும் நம்மைப்போல இருந்தவர்களே என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறுகின்றார் யாக்கோபு. ஆம், இப்படி நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்கு ஜெபித்து வானத்தை அடைந்தவர் அவர். 

தேவன் இந்த உலகத்தில் தனது செயல்பாடுகளுக்கும் பணிகளுக்கும் உலகத்திலுள்ள அற்பமான மனிதர்களைத்தான் பயன்படுத்துகின்றார்.  தேவ மனிதர்கள் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமானவர்கள் அல்ல. மாறாக, அவர்களும் மற்றவர்களைப்போல பாடுகளும் துன்பங்களும் அனுபவிக்கும் மனிதர்கள்தான். 

வானத்திலிருந்து அக்கினியை இறக்கி கர்த்தரே மெய்யான தேவன் என்பதனை பாகால் தீர்க்கத்தரிகளுக்கு எடுத்துரைத்தவர்தான் எலியா. 450 பாகால் தீர்க்கத்தரிசிகளை வெட்டிக் கொலைசெய்தவர்தான் இவர். ஆனால் இந்த எலியா ஆகாபுக்கும் யேசபேலுக்கும் பயந்து ஓடினார் என்பதால் அவருக்கு மற்ற மனிதர்களைப்போல  உயிர் பயம் இருந்தது என்று நாம் அறிந்துகொள்ளலாம். உணவின்றி தவித்த அவருக்கு சாதாரண மனிதர்களைப்போல பசி இருந்தது. காகங்கள்மூலம் தேவன் அவருக்கு  உணவளித்தார். 

மட்டுமல்ல, தேவதூதன்மூலமும் தேவன் எலியாவுக்கு உணவளித்தார். யேசபேலுக்குப் பயந்து ஓடியபோது மனம் மடிவடைந்து "அவன் வனாந்தரத்தில் ஒருநாள் பிரயாணம் போய், ஒரு சூரைச்செடியின் கீழ் உட்கார்ந்து, தான் சாகவேண்டும் என்று கோரி: போதும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை எடுத்துக்கொள்ளும்; நான் என் பிதாக்களைப்பார்க்கிலும் நல்லவன் அல்ல என்று சொல்லி, ஒரு சூரைச்செடியின்கீழ்ப் படுத்துக்கொண்டு நித்திரைபண்ணினான்; அப்பொழுது ஒரு தூதன் அவனைத் தட்டியெழுப்பி: எழுந்திருந்து போஜனம்பண்ணு என்றான்." ( 1 இராஜாக்கள் 19 : 4, 5 )

துன்பங்கள் நெருக்கும்போது வேதனையுடன் சிலர் ஜெபிப்பதுபோல, "ஆண்டவரே நான் சாகவேண்டும், என்னை எடுத்துக்கொள்ளும்" என்று ஜெபித்த சாதாரண மனிதனைவிட கீழானவராகவே இந்த எலியாவை நாம் பார்க்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே,  நம்மைப்போல பாடுள்ள சாதாரண மனிதனாகவே எலியா இருந்தார். ஆனால் அவர் ஜெபம் செய்தபோது, "மூன்றுவருஷமும் ஆறுமாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை.  மறுபடியும் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது வானம் மழையைப் பொழிந்தது, பூமி தன் பலனைத் தந்தது."

தேவன் பயன்படுத்தும் மனிதர்களாக நாம் இருக்கவேண்டுமென்றால் நாம் துன்பங்களையும் பாடுகளையும் சகிக்கிறவர்களாகவும் இருக்கவேண்டியது அவசியம். மட்டுமல்ல, பாடுகளும் துன்பங்களும் அனுபவிக்கும் மனிதர்கள் பாவிகளுமல்ல என்பதனையே இன்றைய தியான வசனம் மூலம் நாம் உணர்ந்துகொள்கின்றோம். ஒருவேளை, நாம் அன்றாட வாழ்வில் நாம் சந்திக்கும் பாடுகள் அனுபவிக்கும் சிலர் தேவன் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் எலியாவைப்போன்றவர்களாகவும் இருக்கலாம். 

எனவேதான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "இந்தச் சிறியரில் ஒருவனையும் அற்பமாய் எண்ணாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; அவர்களுக்குரிய தேவதூதர்கள் பரலோகத்திலே என் பரமபிதாவின் சமுகத்தை எப்போதும் தரிசிக்கிறார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 18 : 10 ) என்று கூறினார். 

நாம் சந்திக்கும் அற்பமான மனிதர்களை இழிவாக எண்ணாமல் இருப்போம். ஒருவேளை அவர்கள் தேவன் பயன்படுத்த ஆயத்தப்படுத்தும் பாத்திரங்களாக இருக்கலாம். அவர்களுக்குரிய தேவதூதர்கள் பரலோகத்திலே பரமபிதாவின் சமுகத்தை எப்போதும் தரிசிப்பவர்களாக இருக்கலாம்.  மழைபெய்யாமல் வானத்தை அடைக்கவும் திறக்கவும் (அரிய செயல்கள் செய்ய) தேவன் அவர்களைப் பயன்படுத்த முடியும். எனவே வெளித் தோற்றத்தைப்பார்த்து யாரையும் நாம் அற்பமாக எண்ணாதிருப்போம்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1886

🔆 Tuesday, April 7, 2026

"Elijah was a man with a nature like ours, and he prayed earnestly that it would not rain, and it did not rain on the earth for three years and six months. Then he prayed again, and the sky poured rain and the earth produced its fruit." (James 5:17, 18)

When reading about men like Elijah and Elisha in the Bible, many people think they were fundamentally different from others. However, that is not the case. In today’s meditation verse, James says that they were just like us in appearance, actions, and human weaknesses. Yes, even though he was "a man with a nature like ours," he was the one who prayed earnestly for the rain to stop and shut up the heavens.

God uses the humble and ordinary people of this world for His works and purposes. Men of God are not inherently different from others. On the contrary, they are human beings who experience the same sufferings and trials as everyone else.

Elijah was the one who brought fire down from heaven to demonstrate to the prophets of Baal that the Lord is the true God. He was the one who executed 450 prophets of Baal. Yet, we see that this same Elijah fled in fear of Ahab and Jezebel, showing us that he possessed the same fear for his life that any other human would. When he was without food, he felt hunger just like any ordinary person, and God fed him through ravens.

Furthermore, God also fed Elijah through an angel. When he fled from Jezebel, he was deeply discouraged and desired to die: "But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree; and he requested for himself that he might die, and said, 'It is enough; now, O Lord, take my life, for I am not better than my fathers.' He lay down and slept under a juniper tree; and behold, there was an angel touching him, and he said to him, 'Arise, eat.'" (1 Kings 19:4, 5)

We see Elijah here as someone who felt even lower than an ordinary person, praying in agony as some do when overwhelmed by troubles, saying, "Lord, I want to die, take me." Yes, dear ones, Elijah was a common man with a nature just like ours. Yet, when he prayed, "it did not rain on the earth for three years and six months. Then he prayed again, and the sky poured rain and the earth produced its fruit."

If we are to be people used by God, it is essential that we are also those who endure trials and sufferings. Moreover, through today's meditation, we realize that people who experience suffering and pain are not necessarily sinners. Perhaps, some of those we see experiencing hardships in daily life are like the Elijahs whom God is currently using.

That is why the Lord Jesus Christ said: "See that you do not despise one of these little ones, for I say to you that their angels in heaven continually see the face of My Father who is in heaven." (Matthew 18:10)

Let us not look down upon the humble people we encounter. They may be the vessels God is preparing to use. Their angels may be those who continually behold the face of the Heavenly Father in heaven. God can use them to perform great deeds—to shut the heavens and to open them so that it rains. Therefore, let us not despise anyone based on outward appearance.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                         

🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 3 : 2 / Philippians 3:2

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1885

🔆 2026 ஏப்ரல் 06, திங்கள்    

"நாய்களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள், பொல்லாத வேலையாட்களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள். சுன்னத்துக்காரருக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்." ( பிலிப்பியர் 3 : 2 )

மனுக்குலத்தின் பாவங்களையும் சாபங்களையும் போக்கி அவர்களை நித்தியஜீவனுக்குத் தகுதிப்படுத்திட ஆண்டவராகிய இயேசு  கிறிஸ்து பட்டப்பாடுகள் மனுக்குலம் அறியாத ஒன்றல்ல. ஆனால், ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பாடுகளின் வழியாக தனது சுய இரத்தத்தைச் சிந்தி உண்டாக்கிய மீட்பினை நாம் சில வெளியரங்கமான சடங்குகளை மேற்கொள்வதன்மூலம் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று  போதிப்பவர்களை நாய்கள் என்று கோபத்தில் கூறுகின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். இப்படிப் போதித்தவர்கள் பிலிப்பிய சபை விசுவாசிகளை அன்று குழப்பத்தில் ஆழ்த்தினர்.

நாய்கள் எச்சிகளையும் கெட்டுப்போன உணவினையும் உட்கொள்ளும் குணமுள்ளவைகள். பழைய ஏற்பாட்டுச் சட்டங்கள் மனிதர்களை மீட்பதற்குப் போதுமானவையாக இல்லாததால்தான் இயேசு கிறிஸ்து பூமியில் வந்து பாடுபடவேண்டியிருந்தது. இப்போது கிறிஸ்துவின் கிருபையால்தான் நாம் மீட்கப்படுகின்றோம். அந்தக் கிருபையினை நாம் மறுதலித்து இன்னும் பாவத்திலிருந்தும் சாபத்திலிருந்தும்  மீட்படைய பழைய ஏற்பாட்டு முறைமைகளையும் ஒருசில உடலை வருத்தும்  சடங்காச்சாரங்களையும்  வலியுறுத்திக்கொண்டும் அவைகளைச் செய்துகொண்டும் இருப்போமானால் நாம் நாய்களைப்போல பழைய கெட்டுப்போன உணவினை உண்பவர்கள் என்று பொருள்.

எனவே, அத்தகைய போதகர்களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள், அந்தப் பொல்லாத வேலையாட்களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்,  அத்தகைய போதனைகளைப் போதிக்கும் சுன்னத்துக்காரருக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள் என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். சுன்னத்துக்காரர்கள் (மீட்படைய விருத்தசேதனம் செய்யவேண்டும் என்று வலியுறுத்தி போதிப்பவர்கள்) என்பதற்கு, உடலை வருத்தும் ஒருசில முறைமைகளைச் செய்யும்படி கூறுபவர்கள் என்று நாம் இன்று பொருள்கொள்ளலாம். 

எனவேதான் இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து அடுத்த வசனமாக அவர் கூறுகின்றார், "ஏனெனில் மாம்சத்தின்மேல் நம்பிக்கையாயிராமல், ஆவியினாலே தேவனுக்கு ஆராதனைசெய்து, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் மேன்மைபாராட்டுகிற நாமே விருத்தசேதனமுள்ளவர்கள்." ( பிலிப்பியர் 3 : 3 ) ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்ட நாம்தான் தேவனுக்குமுன் விருத்தசேதனமுள்ளவர்கள். 

புதிய ஏற்பாடு கிறிஸ்துவின் கிருபையின் அடிப்படையிலானது. இதனைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இன்னும் பாவமன்னிப்புக்காக, சாப நிவிர்த்திக்காக தேவையில்லாத பரிகாரங்களை நாம் செய்துகொண்டும் அவைகளை நம்பிக்கொண்டும் இருப்போமானால் கிறிஸ்துவின் கிருபையினை வீணாக்குகின்றோம் என்று பொருள்.  எனவேதான் பவுல் அப்போஸ்தலர், "நான் தேவனுடைய கிருபையை விருதாவாக்குகிறதில்லை; நீதியானது நியாயப்பிரமாணத்தினாலே வருமானால் கிறிஸ்து மரித்தது வீணாயிருக்குமே." ( கலாத்தியர் 2 : 21 ) என்கின்றார். பழைய கட்டளைகளே போதுமென்றால் கிறிஸ்து மரிக்கவேண்டிய அவசியேமேயில்லை. 

அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவின் கிருபையினை நம்பாமலும் விசுவாசிக்காமலும் இருந்துகொண்டு இன்னும் நாம் பழைய ஏற்பாட்டு முறைமைகளையும், போதனைகளையும் அவை கூறுவதுபோல சில சடங்காச்சாரங்களையும்  போதித்துக்கொண்டும் அவற்றின்மேல் நம்பிக்கைக் கொண்டவர்களாகவும் வாழ்வோமென்றால் நாமும் தேவனுடைய பார்வையில் நாய்கள்தான். இப்படி இருப்போமானால் நாம் நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்கமுடியாது.  

இப்படி இருப்பது சூனியம் செய்தல், விபச்சாரம், கொலைபாதகம், விக்கிரகாராதனை போன்ற பாவங்களைச் செய்வதுபோன்றது. எனவேதான் வேதம் தெளிவாகக் கூறுகின்றது, "நாய்களும், சூனியக்காரரும், விபசாரக்காரரும், கொலைபாதகரும், விக்கிரகாராதனைக்காரரும், பொய்யை விரும்பி அதின்படி செய்கிற யாவரும் புறம்பே இருப்பார்கள்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22 : 15 )  என்று.  "நாய்கள்" என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறிய வார்த்தையினையே இங்கு தேவன் யோவானுக்கும் வெளிப்படுத்தி எச்சரிக்கின்றார். 

பாவம்,  சாபம் இவைகளிலிருந்து விடுபடகிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் உண்டாகிய கிருபையினைச் சார்ந்துகொள்ளாமல் உடலை வருத்தும் தேவையில்லாத முறைமைகளை கடைபிடிப்போமானால் அவற்றிலிருந்து விடுபடுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳                                                                📖 Aathavan Bible Meditation – No. 1885

🔆 Monday, April 06, 2026

"Beware of the dogs, beware of the evil workers, beware of the false circumcision;" (Philippians 3:2)

The sufferings that the Lord Jesus Christ underwent to remove the sins and curses of humanity and to qualify them for eternal life are not unknown to mankind. However, Apostle Paul, in righteous anger, refers to those as "dogs" who teach that the redemption Christ accomplished by shedding His own blood through His sufferings can be obtained by performing certain outward rituals. Such teachers were throwing the believers of the Philippian church into confusion in those days.

Dogs have the nature of consuming scraps and spoiled food. It was because the Old Testament laws were insufficient to redeem humanity that Jesus Christ had to come to earth and suffer. Now, we are redeemed only by the grace of Christ. If we deny that grace and continue to emphasize or perform Old Testament legalisms and certain body-afflicting rituals to seek deliverance from sin and curses, it means we are like dogs eating old, spoiled food.

Therefore, Apostle Paul warns: beware of such teachers, beware of those evil workers, and beware of those of the "false circumcision" who promote such teachings. Today, we can interpret "those of the circumcision" as those who insist on performing certain physical rituals or self-afflicting practices.

This is why, following today’s meditation verse, he states in the very next verse: "for we are the true circumcision, who worship in the Spirit of God and glory in Christ Jesus and put no confidence in the flesh," (Philippians 3:3). Yes, dearly beloved, we who have accepted and believed in Christ are the truly circumcised before God.

The New Testament is based on the grace of Christ. Without understanding this, if we continue to perform and rely on unnecessary penances for the forgiveness of sins or the removal of curses, it means we are making the grace of Christ void. That is why Apostle Paul says: "I do not nullify the grace of God, for if righteousness comes through the Law, then Christ died needlessly." (Galatians 2:21). If the old commandments were sufficient, there would have been no necessity for Christ to die.

Dearly beloved, if we live without trusting or believing in the grace of Christ, and instead continue to teach and place our confidence in Old Testament systems and rituals, we too are "dogs" in the sight of God. If we remain in this state, we cannot enter into eternal life.

Existing in such a state is likened to committing sins such as sorcery, immorality, murder, and idolatry. Therefore, the Scripture clearly states: "Outside are the dogs and the sorcerers and the immoral persons and the murderers and the idolaters, and everyone who loves and practices lying." (Revelation 22:15). The same word "dogs" used by Apostle Paul is revealed here by God to warn John as well.

Let us abandon unnecessary rituals that afflict the body and instead depend entirely on the grace produced by the blood of Christ to be delivered from sin and curses.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                     

🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 14 / 1 Corinthians 15:14

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1884

🔆 2026 ஏப்ரல் 05, ஞாயிறு   

"கிறிஸ்து எழுந்திருக்கவில்லையென்றால், எங்கள் பிரசங்கமும் விருதா, உங்கள் விசுவாசமும் விருதா." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 14 )

"ஆதவன்" தியான வாசகர்கள் அனைவருக்கும் உயிர்ப்புத் திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள்!!

கிறிஸ்துவின் உயிர்தெழுதல்தான் கிறிஸ்தவத்தின் அச்சாணி. கிறிஸ்து உயிர்த்தெழவில்லையானால் அவர் சாதாரண ஒரு உலக மகான் போலவே இருந்திருப்பார். அப்படி இருந்திருப்பாரென்றால் நாம் அவரை கடவுளாக ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டிய அவசியமே இருந்திருக்காது. 

உலகத்தில் பல நல்ல நெறிமுறைகளைக் கூறி  பெயர்பெற்றுவிளங்கும் அறிஞர்கள் பலர் உண்டு. ஆனால் அவர்களது மரணத்துடன் அவர்களது வாழ்வு முடிந்துவிடுகின்றது. அவர்கள் கூறிய கருத்துக்களை நாம் நினைவில் கொண்டிருந்தாலும் அவர்களை மறந்துவிடுவோம்.  குறிப்பாக, தமிழில் இப்படி நீதிநெறிகளை எடுத்துக்கூறிய பல அறிஞர்கள் உண்டு. 

ஆனால் கிறிஸ்துவின் வாழ்வு இந்த அறிஞர்களின் வாழ்வுபோல அவரோடு முடிந்துவிடவில்லை. காரணம், அவரும் மரணத்துடன் அழிந்துபோய்விடவில்லை. அவர் இன்றும் உயிரோடு இருக்கின்றார். "மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1 : 18 ) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் கிறிஸ்துவைக்குறித்துக் கொண்டுள்ள விசுவாசம் மூட நம்பிக்கையல்ல. ஒரு மனிதன் உயிரோடு இருக்கிறானென்றால் அவன் மற்றவர்களைப்போல் பேசவேண்டும், செயல்படவேண்டும். அப்படி கிறிஸ்து இன்றும் செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்பதால்தான்  அவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்பது நம்மால் உறுதியாக நம்பப்படும் உண்மையாக இருக்கின்றது. 

கிறிஸ்து இப்போதும் நம்மோடு பேசுகின்றார், நம்மை வழிநடத்துகின்றார்; நம்மிலிருந்து செயல்புரிகின்றார்.  அதனை நாம் அனுபவிக்கமுடியும்.   இதுவே அவர் உயிரோடு இருக்கிறார் என்பதற்கு ஆதாரம். இந்த அனுபவம் இருப்பதால்தான் கிறிஸ்தவம் 2026 ஆண்டுக்களைக் கடந்தும் இன்றும் உலகினில் நிலைபெற்று நிற்கின்றது. நடக்காத ஒரு பொய்யை இராண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக உண்மையென்று யாராவது நம்பவைக்கமுடியுமா என்பதனை நாம் சிந்திக்கவேண்டியது அவசியம். 

மட்டுமல்ல, கிறிஸ்து உயிரோடு இருப்பதை அவர் அளிக்கும் பாவமன்னிப்பு அனுபவத்தின்மூலம் நாம் உறுதியாக நம்பலாம். குறிப்பிட்ட நதியில் அல்லது குளத்தில் அல்லது கடலில் குறிப்பிட்ட நாளில் குளித்தால் நமது பாவம் போகும் என்று சிலர் நம்புவதுபோல கிறிஸ்து அளிக்கும் பாவமன்னிப்பு வெறும் நம்பிக்கை அல்ல.  அது உண்மையாக நமது இருதயத்தில் உணரப்படும் அனுபவம்; அது ஆத்துமத்தில் ஏற்படும் அமைதியும் ஆறுதலும்.  இந்த அனுபவம்தான்  கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் உண்மை என்பதற்குச் சான்று. இது கிறிஸ்துவின் உயிர்தெழுததால் கிடைத்த கிருபை வரம். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல்,  "கிறிஸ்து எழுந்திராவிட்டால், உங்கள் விசுவாசம் வீணாயிருக்கும்; நீங்கள் இன்னும் உங்கள் பாவங்களில் இருப்பீர்கள்." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 17 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்து எழுந்திருக்கவில்லையென்றால், எங்கள் பிரசங்கமும் விருதா, உங்கள் விசுவாசமும் விருதா என்று கூறப்பட்டுள்ளபடி கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்திராவிட்டால்  எல்லாமே வீண். இப்படி தினசரி தியானம் எழுதுவதும் அதனை நீங்கள் வாசிப்பதும் வீண். 

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் நமக்கும் மரணத்திலிருந்து அவரைப்போல உயிர்த்தெழும் பேற்றினைத் தந்துள்ளது. ஆம், "அன்றியும் இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவருடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவர் உங்களில் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியினாலே சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார்." ( ரோமர் 8 : 11 )

மட்டுமல்ல, கிறிஸ்து உயிர்த்தெழாவிட்டால் நாம் மனம்போல மிருகங்களைப்போல வாழ்ந்து சாகலாமல்லவா? "..........மரித்தோர் உயிர்த்தெழாவிட்டால், புசிப்போம் குடிப்போம், நாளைக்குச் சாவோம் என்று சொல்லலாமே?" ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 32 ) உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துதான் இன்று நம்மை மனிதர்களாக வாழவைத்துள்ளார். 

கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டு அவர் அளிக்கும் பாவமன்னிப்பை பெற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு. இல்லையானால் உண்டு, குடித்து உயிரைவிடும் மிருகங்களைப்போலவே நமது வாழ்வும்  முடிவடையும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1884

🔆 Sunday, April 5, 2026

"And if Christ has not been raised, then our preaching is vain, your faith also is vain." (1 Corinthians 15:14)

Easter greetings to all the readers of "Aathavan"

The resurrection of Christ is the very axle of Christianity. If Christ had not risen, He would have remained merely a common great man of the world. Had that been the case, there would be no necessity for us to accept Him as God.

There are many scholars in the world who have gained fame by teaching noble ethics. However, their journey ends with their death. While we may remember the ideas they shared, we eventually forget them. In the Tamil tradition specifically, there have been many such scholars who articulated profound moral codes.

But the life of Christ did not end with Him as it did for those scholars. The reason is that He was not destroyed by death. He is alive today. The Lord Jesus Christ says: "I was dead, and behold, I am alive forevermore, and I have the keys of death and of Hades" (Revelation 1:18).

As Christians, the faith we hold regarding Christ is not a blind superstition. For a man to be considered alive, he must speak and act like others. It is because Christ continues to act today that His resurrection is a truth we believe with absolute certainty.

Christ speaks to us even now; He leads us and works through us. We can experience this personally. This experience is the proof that He is alive. It is because of this living reality that Christianity remains established in the world today, even after 2026 years. We must consider whether it would be possible to make anyone believe a lie as the truth for two thousand years if it never actually happened.

Furthermore, we can believe firmly that Christ is alive through the experience of the forgiveness of sins He provides. This forgiveness is not merely a ritualistic belief—like the belief some hold that bathing in a specific river, pond, or sea on a particular day will wash away sins. Rather, it is an experience truly felt in our hearts; it is a peace and comfort that settles in the soul. This experience is the testimony that the resurrection of Christ is true. It is a gift of grace made available through His rising. Therefore, the Apostle Paul says: "and if Christ has not been raised, your faith is worthless; you are still in your sins" (1 Corinthians 15:17).

Yes, dear ones, as it is written, if Christ has not been raised, our preaching is in vain and your faith is in vain. If Christ had not risen, everything would be futile. Writing these daily meditations and you reading them would be a waste of time.

Above all, the resurrection of Christ has granted us the privilege of rising from death just as He did. "But if the Spirit of Him who raised Jesus from the dead dwells in you, He who raised Christ Jesus from the dead will also give life to your mortal bodies through His Spirit who dwells in you" (Romans 8:11).

Moreover, if Christ had not risen, could we not just live and die like animals, following our own whims? "...If the dead are not raised, let us eat and drink, for tomorrow we die" (1 Corinthians 15:32). It is the risen Christ who enables us to live truly as human beings today.

Eternal life belongs to those who believe in and accept the resurrection of Christ and receive the forgiveness of sins He offers. Otherwise, our lives will end just like the animals that simply eat, drink, and perish.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 22:24 / Psalm 22:24

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1883

🔆 2026 ஏப்ரல் 04, சனி  

"உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர் அற்பமாய் எண்ணாமலும் அருவருக்காமலும், தம்முடைய முகத்தை அவனுக்கு மறைக்காமலுமிருந்து, தம்மை நோக்கி அவன் கூப்பிடுகையில் அவனைக் கேட்டருளினார்." (சங்கீதம் 22:24)

மனிதர்களது குணங்கள் வித்தியாசமானவை. இந்த உலகத்தில் சில மனிதர்களுக்கு மற்றவர்கள் துன்பப்படும்போது அதனைத் தங்களுக்குள் பேசி மகிழ்வதில் ஒரு இன்பம் இருக்கின்றது.  குறிப்பாக, குடும்ப உறவுகளுக்குள் இதனை நாம் பலவேளைகளில் கண்டுகொள்ளலாம். சில குடும்பங்களில் ஒரு சகோதரனோ சகோதரியோ கஷ்டப்படும்போது வசதியுள்ள மற்ற சகோதர சகோதரிகள் துன்பப்படும் சகோதரனை அற்பமாக பேசி ஒதுக்குவதுண்டு. சிலர் ஏழ்மையான தங்களது உடன்பிறப்புகளை மற்றவர்களிடம் அறிமுகம் செய்வதில்லை. ஒரு சிலர் குடும்ப விழாக்களுக்குக்கூட  அவர்களை அழைப்பதில்லை. 

இதற்குக் காரணம், உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர்கள்  அற்பமாக எண்ணுவதும் அவர்களை அருவருப்பதும்தான். ஆனால் தேவன் அப்படிப்பட்டவரல்ல. நாம் அற்பமான மனிதர்களாக இருந்தாலும் தேவன் நம்மை நினைவுகூர்கின்றார். நம்மை அவர் ஒதுக்குவதில்லை. தாவீது இப்படித்தான் ஒதுக்கப்பட்டு அற்பமாக இருந்தார். எனவேதான் இந்தச் சங்கீத ஆரம்ப வசனத்தில் கூறுகின்றார், "நானோ ஒரு புழு, மனுஷனல்ல; மனுஷரால் நிந்திக்கப்பட்டும், ஜனங்களால் அவமதிக்கப்பட்டும் இருக்கிறேன்." (சங்கீதம் 22:6) என்று. 

ஆனால் அன்பானவர்களே, தேவன் நமது ஒவ்வொரு துன்பத்தையும் பார்க்கின்றார். அவைகளிலிருந்து நமக்கு விடுதலையும் அளிக்கின்றார். காரணம், நமது துன்பவேளைகளில் நாம் அவரை நோக்கிக் கூப்பிடும் சத்தத்தை அவர் கேட்டு உடனேயே பதில்தருகின்றார். இதனையே தாவீது, "என்னைச் சிங்கத்தின் வாயிலிருந்து இரட்சியும்; நான் காண்டாமிருகத்தின் கொம்புகளில் இருக்கும்போது எனக்குச் செவிகொடுத்தருளினீர்." (சங்கீதம் 22:21) என்று கூறுகின்றார். 

காரணம், நமது தேவன் ஜெபத்தைக் கேட்கின்றவர். "ஜெபத்தைக் கேட்கிறவரே, மாம்சமான யாவரும் உம்மிடத்தில் வருவார்கள்." ( சங்கீதம் 65 : 2 ) என்று நாம் வாசிக்கவில்லையா? 

இன்று இதை வாசிக்கும் சகோதரனே சகோதரியே இதுபோல இன்று ஒருவேளை குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் நீங்கள் மற்றவர்களால் அற்பமாக எண்ணப்பட்டு ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் நமது தேவன் யாரையும் அற்பமாக எண்ணி ஒதுக்குபவரல்ல. மாறாக, நம்மை உபத்திரவப்படுத்துபவர்களுக்கு உபாத்திரவத்தைக் கொடுக்கிற தேவன் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஆம், "உங்களை உபத்திரவப்படுத்துகிறவர்களுக்கு உபத்திரவத்தையும், உபத்திரவப்படுகிற உங்களுக்கு எங்களோடேகூட இளைப்பாறுதலையும் பிரதிபலனாகக்கொடுப்பது தேவனுக்கு நீதியாயிருக்கிறதே." ( 2 தெசலோனிக்கேயர் 1 : 6 ) என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

நாம் இன்று அனுபவிக்கும் உபத்திரவங்கள், துன்பங்கள், அவமானங்கள், புறக்கணிக்கப்படுதல், அருவருப்பாக எண்ணப்படுதல் போன்றவற்றை ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் அனுபவித்தார். எனவே நமது மனதின் வேதனைகள் அவருக்குத் தெரியாத ஒன்றல்ல. நாம் மெய்யான தேவபக்தியுள்ளவர்களாக அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் அவரை நோக்கி நாம் கூப்பிடுகையில் நமக்கு அவர் செவிகொடுப்பார்.  

காரணம், "கர்த்தர் தேவபக்தியுள்ளவர்களைச் சோதனையினின்று இரட்சிக்கவும், அக்கிரமக்காரரை ஆக்கினைக்குள்ளானவர்களாக நியாயத்தீர்ப்பு நாளுக்கு வைக்கவும் அறிந்திருக்கிறார்." ( 2 பேதுரு 2 : 9 ) என்று வேதம் கூறுகின்றது. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

Inside the Seeds 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1883

🔆 Saturday, April 4, 2026

"For He has not despised nor abhorred the affliction of the afflicted; nor has He hidden His face from him; but when he cried to Him for help, He heard." (Psalm 22:24)

Human nature varies greatly. In this world, some people find a twisted pleasure in discussing and gloating over the sufferings of others. We often see this manifest within family relationships. In some families, when a brother or sister is struggling, the more affluent siblings might speak of them with contempt and distance themselves. Some choose not to introduce their less fortunate siblings to others, and some even go as far as excluding them from family functions altogether.

The root cause of this behaviour is that they despise the affliction of the afflicted and look upon them with abhorrence. However, our God is not like that. Even if we are considered insignificant by human standards, God remembers us. He does not cast us aside. David experienced this sense of being rejected and belittled, which is why he cries out in the beginning of this Psalm:

"But I am a worm and not a man, a reproach of men and despised by the people." (Psalm 22:6)

But dearly beloved, God sees your every sorrow. He grants us deliverance because He hears our voice when we cry out to Him in our times of trouble and answers us immediately. David affirms this by saying:

"Save me from the lion’s mouth; from the horns of the wild oxen You answer me." (Psalm 22:21)

Our God is a God who hears prayer. Do we not read, "O You who hear prayer, to You all men come" (Psalm 65:2)?

Brother, sister, as you read this today, you may feel belittled or marginalized by your family or society. But our God never despises or rejects anyone. On the contrary, the Scripture says He is a God who repays with affliction those who afflict you. As the Apostle Paul writes:

"For after all it is only just for God to repay with affliction those who afflict you, and to give relief to you who are afflicted and to us as well..." (2 Thessalonians 1:6–7)

The Lord Jesus Christ Himself endured the same tribulations, sufferings, insults, rejection, and contempt that you may be facing today. Therefore, the pain of your heart is not unknown to Him. If we live a life of true godliness pleasing to Him, He will surely hear us when we call upon Him.

Furthermore, remember:

"...the Lord knows how to rescue the godly from temptation, and to keep the unrighteous under punishment for the day of judgment." (2 Peter 2:9)

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ரோமர் 6 : 8 / Romans 6:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1882

🔆 2026 ஏப்ரல் 03, வெள்ளி 

"ஆகையால் கிறிஸ்துவுடனேகூட நாம் மரித்தோமானால், அவருடனே கூடப்பிழைத்தும் இருப்போம் என்று நம்புகிறோம்." ( ரோமர் 6 : 8 )

மற்ற உலக மனிதர்களின் வரலாறுபோல கிறிஸ்துவின் மரணத்துடன் அவருடைய வரலாறு முடிந்துவிடவில்லை. அவர் மரித்துப் புதைக்கப்படவில்லை; விதைக்கப்பட்டார். "மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், கோதுமை மணியானது நிலத்தில் விழுந்து சாகாவிட்டால் தனித்திருக்கும், செத்ததேயாகில் மிகுந்த பலனைக்கொடுக்கும்." ( யோவான் 12 : 24 ) என்று அவர் உலகில் உயிரோடிருக்கும்போது கூறியதுபோல கோதுமைமணியாக அவர் விதைக்கப்பட்டார். 

எனவே, அவரது வாழ்வு அவரது மரணத்துக்குப்பின் மிகுந்த பலன் தருவதாக அமைந்தது.  "பாவம் மரணமடைந்துவிட்டது இனி பாவத்துக்கு உலகினில் பெலனில்லை" என்பதனை விளக்குவதாக அவரது மரணம் அமைந்திருக்கின்றது.  கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் மெய்யான விசுவாசம் கொள்ளும்போது நமது பாவங்களை அவர் மன்னிக்கின்றார். பாவம் செய்யும் நமது மனித இயல்பு அவரோடுகூட மரணமடைகின்றது. எனவே, "நாம் இனிப் பாவத்துக்கு ஊழியஞ்செய்யாதபடிக்கு, பாவசரீரம் ஒழிந்துபோகும்பொருட்டாக, நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம்." ( ரோமர் 6 : 6 )

இதுவே கிறிஸ்துவின் மரணம் நமக்குத் தரும் செய்தி. ஆனால் இன்று பெரிய வெள்ளிக்கிழமை வந்துவிட்டால் ஏதோ தங்களது குடும்பத்தில் யாரோ மரித்துவிட்டது போல பலர் முகவாட்டத்துடன் காணப்படுகின்றனர். உணர்ச்சிவசப்பட்டு அழுகின்றனர். அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவின் மரணம் நாம் பாவத்துக்கு மரித்துவிட்டோம் என்பதனை நினைவுபடுத்துவதும் அந்த அனுபவத்தை நாம் பெறவேண்டி முயற்சிசெய்ய வேண்டிய ஒன்றுமாகும்.  

ஒரு மனிதன் மரணமடைந்துவிட்டான் என்றால் அவனது உடலின் உறுப்புக்கள் ஒன்றும் செயல்படாது  அல்லவா? அப்படி எந்தஒரு  உறுப்பும் செயல்படாத மனிதனால் பாவமும் செய்ய முடியாதல்லவா? இப்படியே கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்ட மனிதனும்  வாழ்வான். ஆம் அன்பானவர்களே, எனவே நாம் மரணடைந்த கிறிஸ்துவின் சாயலில் நம்மை இணைக்கவேண்டியது அவசியம். "ஆதலால் அவருடைய மரணத்தின் சாயலில் நாம் இணைக்கப்பட்டவர்களானால், அவர் உயிர்த்தெழுதலின் சாயலிலும் இணைக்கப்பட்டிருப்போம்." ( ரோமர் 6 : 5 )

நாம் பாவத்துக்கு மரணமடைந்துவிட்டோமானால் மட்டுமே கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுந்த மகிமையின் சாயலில் இணைக்கப்படுவோம். ஆம், கிறிஸ்துவின் இறப்பு நாம் இன்று அழுது புலம்பவேண்டிய ஒரு காரியமல்ல.  எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்துச் சிலுவை சுமந்து செல்லும்போது  தன்னைப் பின்தொடர்ந்து பெண்கள் அழுதுகொண்டுவந்தபோது,  "இயேசு அவர்கள் முகமாய்த் திரும்பி: எருசலேமின் குமாரத்திகளே, நீங்கள் எனக்காக அழாமல், உங்களுக்காகவும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் அழுங்கள்." ( லுூக்கா 23 : 28 ) என்றார். 

கிறிஸ்துவின் மரணத்தால்தான் நாம் நித்தியஜீவனுக்குத் தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகின்றோம். எனவே நாமும் அவரது மரணத்துடன் நம்மை இணைக்கவேண்டியது அவசியமாக இருக்கின்றது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன் உலகினில் வாழ்ந்து மரித்து உயிர்த்த கிறிஸ்து இப்போது கல்லறையில் இல்லை; அவர் பிழைத்திருக்கிறார். ஆம், "அவர் மரித்தது, பாவத்திற்கென்று ஒரேதரம் மரித்தார்; அவர் பிழைத்திருக்கிறது, தேவனுக்கென்று பிழைத்திருக்கிறார்." ( ரோமர் 6 : 10 )

பிழைதிருப்பவருக்காக நாம் அழவேண்டிய அவசியமில்லை. "மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1 : 18 ) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. சதாகாலமும் உயிரோடிருக்கும் அவர்தான் நம்மைப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கமுடியும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1882                 🔆 Friday, April 03, 2026

"Now if we have died with Christ, we believe that we shall also live with Him." (Romans 6:8)

Unlike the history of other men in this world, Christ’s story did not end with His death. He was not merely buried; He was sown. Just as He said while He was alive on this earth, "Truly, truly, I say to you, unless a grain of wheat falls into the earth and dies, it remains alone; but if it dies, it bears much fruit" (John 12:24), He was sown as a grain of wheat.

Consequently, His life became a source of great fruitfulness after His death. His death serves to explain that "sin has died and no longer has power in the world." When we place true faith in Christ, He forgives our sins. Our human nature, which is inclined toward sin, dies with Him. Therefore, "knowing this, that our old self was crucified with Him, in order that our body of sin might be done away with, so that we would no longer be slaves to sin" (Romans 6:6).

This is the message that the death of Christ brings to us. However, when Good Friday arrives today, many appear with downcast faces as if someone in their own family has passed away. They weep with intense emotion. Dearly beloved, the death of Christ is a reminder that we have died to sin; it is an experience we must strive to attain.

When a person dies, the members of their body no longer function, do they? A person whose organs no longer function cannot commit sin, can they? In the same way, a person united with Christ shall live. Yes, dear ones, it is essential that we unite ourselves in the likeness of the Christ who died. "For if we have become united with Him in the likeness of His death, certainly we shall also be in the likeness of His resurrection" (Romans 6:5).

Only if we have died to sin will we be united in the likeness of Christ’s resurrected glory. Indeed, the death of Christ is not something over which we should wail and lament today. That is why, when Jesus was carrying the cross and women followed Him weeping, He turned to them and said: "Daughters of Jerusalem, stop weeping for Me, but weep for yourselves and for your children" (Luke 23:28).

It is through the death of Christ that we become worthy of eternal life. Therefore, it is necessary for us to unite ourselves with His death. The Christ who lived, died, and rose again two thousand years ago is no longer in the grave; He is alive. Yes, "For the death that He died, He died to sin once for all; but the life that He lives, He lives to God" (Romans 6:10).

We have no need to weep for Him who is alive. The Lord Jesus Christ says: "I was dead, and behold, I am alive forevermore, and I have the keys of death and of Hades" (Revelation 1:18). It is He, who lives forevermore, who can deliver us from our sins.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 53 : 3 / Isaiah 53:3

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1881

🔆 2026 ஏப்ரல் 02, வியாழன்       

"அவர் அசட்டைப்பண்ணப்பட்டவரும், மனுஷரால் புறக்கணிக்கப்பட்டவரும், துக்கம் நிறைந்தவரும், பாடு அநுபவித்தவருமாயிருந்தார்; அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்; அவர் அசட்டைபண்ணப்பட்டிருந்தார்; அவரை எண்ணாமற்போனோம்." ( ஏசாயா 53 : 3 )

ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசியின் புத்தகம் கி.மு. 740-க்கும் கி.மு. 686-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என வேதாகம அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.  கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு ஏறக்குறைய 750 ஆண்டுகளுக்குமுன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகளை தேவன் ஏசாயாவுக்கு  ஒரு திரைப்படத்தைப் போல காண்பித்திருந்தார். 

ஏசாயா இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகளைக்குறித்து கண்ட தரிசனம் அப்படியே 100 சதவிகிதம் நிறைவேறியது. அவர் கண்டத்தரிசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்து அசட்டைபண்ணப்பட்டிருந்தார், புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்தார், துக்கம் நிறைந்தவராக இருந்தார், பாடுகள் அனுபவித்தவராக இருந்தார். மட்டுமல்ல, அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்;  அவரை எண்ணாமற்போனோம் என்று ஏசாயா கூறுகின்றார்.

இன்று கிறிஸ்து பிறந்து, பாடுகள்பட்டு மரித்து, உயிர்த்து 2026 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனால் இன்றும் ஏசாயா கண்ட தரிசனமே உலகத்தில் நடந்துகொண்டிருப்பதை நாம் மறுக்கமுடியாது. இன்றும் கிறிஸ்து அசட்டைபண்ணப்பட்டு, புறக்கணிக்கப்பட்டு துக்கம் நிறைந்தவராகவே இருக்கின்றார்.  நாம் இந்த நாற்பது நாள் லெந்து காலத்திலும் பெரிய வாரத்திலும் மட்டும் அவரை நினைத்து அழுவதால் மாற்றம் வந்துவிடாது. 

தேவனுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்து, அவர் விரும்பாத அவலட்சணமான மனநிலையினையும் வாழ்கையினையும் வாழ்ந்துவிட்டு  ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டும் கடமைக்காக ஆலய ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்ளும்போது அவரை அசட்டைபண்ணுகின்றோம்; அவரைப் புறக்கணிக்கின்றோம்; அவரைவிட்டு நமது முகங்களை மறைக்கின்றோம் என்று பொருள். நமக்காக அவர் சிலுவையில் சிந்திய இரத்தத்தை அவமதித்து காலால் மிதிக்கின்றோம் என்று பொருள். 

ஆம் அன்பானபவர்களே, "தேவனுடைய குமாரனைக் காலின் கீழ் மிதித்து, தன்னைப் பரிசுத்தஞ்செய்த உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தை அசுத்தமென்றெண்ணி, கிருபையின் ஆவியை நிந்திக்கிறவன் எவ்வளவு கொடிதான ஆக்கினைக்குப் பாத்திரவானாயிருப்பான் என்பதை யோசித்துப்பாருங்கள்." ( எபிரெயர் 10 : 29 )

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக்குறித்து அவர் பிறப்பதற்கு சுமார் 750 ஆண்டுகளுக்குமுன்  ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசி கண்டதரிசனம் மெய்; நமக்காக இயேசு கிறிஸ்து பாடுபட்டு மரித்து அடக்கம் செய்யப்பட்டு உயிர்த்தார் என்பது மெய்; அவரது இரத்தத்தால் மீட்பு உண்டு என்பது மெய்; அதுபோல இன்று மனிதர்கள் பலரும் அவரது விலையேறப்பெற்ற இந்த மீட்பினை புறக்கணிக்கின்றனர் என்பதும் மெய்.  

பெரிய வியாழன் ஆராதனை வெறும் சடங்கு அல்ல. ஆனால் நாம் மெய்யான மனஸ்தாபத்துடன் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்படாவிட்டால் அது வெற்றுச் சடங்காகவே இருக்கும்.  இந்தநாள் கிறிஸ்து குருத்துவத்தை ஏற்படுத்திய நாள், நற்கருணையை ஏற்படுத்திய நாள் என்று வெறுமனே கூறிக்கொண்டு குருத்துவத்தையும் நற்கருணையையும் அவமதிக்கும் வாழ்க்கை வாழ்ந்து இந்தக் கூற்றுக்களுக்குத் தகுதியற்றவர்களாக நாம் இருப்போமானால் அதனால் பயனென்ன?  

இப்படி நாம் இருப்போமானால் இன்றும் அவரை அசட்டைப்பண்ணி, புறக்கணித்து, வருகின்றோம் என்றும் அவர் இப்போதும்  துக்கம் நிறைந்தவரும், பாடு அநுபவிக்கிறவருமாக இருக்கின்றார் என்றுதான் பொருள்;  அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம், அவரை நாம் எண்ணாமல்போனோம்  என்றுதான் பொருள். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1881

Thursday, April 02, 2026

"He was despised and abandoned by men, a man of sorrows and acquainted with grief; and like one from whom men hide their face He was despised, and we did not esteem Him." (Isaiah 53:3)

Bible scholars suggest that the Book of Isaiah was likely written between 740 B.C. and 686 B.C. Although it was penned approximately 750 years before the birth of Christ, God revealed the sufferings of the Lord Jesus Christ to Isaiah as clearly as a motion picture.

The vision Isaiah beheld regarding the sufferings of Jesus Christ was fulfilled 100 percent. In his vision, Jesus Christ was despised, rejected, full of sorrow, and experienced deep suffering. Furthermore, Isaiah notes that we hid our faces from Him and did not esteem Him.

It has been 2,026 years since Christ was born, suffered, died, and rose again. Yet, we cannot deny that the very vision Isaiah saw is still unfolding in the world today. Even now, Christ remains despised, rejected, and filled with sorrow by many. Change does not come simply because we weep for Him during these forty days of Lent or during Holy Week alone.

When we sin against God, maintaining an ungodly mindset and lifestyle that He dislikes, and then attend Sunday services merely out of duty, it means we are despising Him. It means we are rejecting Him and hiding our faces from Him. It implies that we are disrespecting and trampling underfoot the blood He shed for us on the cross.

Yes, dear ones, consider this:

"How much severer punishment do you think he will deserve who has trampled underfoot the Son of God, and has regarded as unclean the blood of the covenant by which he was sanctified, and has insulted the Spirit of grace?" (Hebrews 10:29)

The vision Isaiah saw concerning the Lord Jesus Christ nearly 750 years before His birth is true; it is true that Jesus Christ suffered, died, was buried, and rose again for us; it is true that there is redemption through His blood. Likewise, it is also true that many people today reject this precious redemption.

The Maundy Thursday service is not a mere ritual. Unless we confess our sins with true repentance and are washed by the blood of Christ, it remains an empty ceremony. What is the use of merely stating that this is the day Christ instituted the priesthood and the Holy Eucharist, if we live lives that dishonour both and remain unworthy of these claims?

If we live in such a state, it means we continue to despise and reject Him even today. It means He remains a man of sorrows and one who experiences grief; it means we have hidden our faces from Him and have not esteemed Him.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 9 : 12 / Hebrews 9:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1880

🔆 2026 ஏப்ரல் 01, புதன்      

"வெள்ளாட்டுக்கடா, இளங்காளை இவைகளுடைய இரத்தத்தினாலே அல்ல, தம்முடைய சொந்த இரத்தத்தினாலும் ஒரேதரம் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே பிரவேசித்து, நித்திய மீட்பை உண்டுபண்ணினார்." ( எபிரெயர் 9 : 12 )

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நமக்காக பலியானதன்  காரணம் நமக்கு பாவமன்னிப்பை பெற்றுத்தருவதற்கும், பாவத்திலிருந்து முழு விடுதலையைத் தருவதற்கும்தான். பாவ மன்னிப்பினை மட்டுமல்ல,  தொடர்ந்து நாம் பாவத்தில் விழாமலிருக்க பலத்தையும் அவர் தருகின்றார். பழைய ஏற்பாட்டுக்காலத்தில் பாவ மன்னிப்புக்காக மிருகங்கள் பலியிடப்பட்டன. ஆனால் அவைகளின் இரத்தம் பாவங்களிலிருந்து மக்களுக்கு முழு விடுதலையினை அளிக்கவில்லை. பல்வேறு நியாயப்பிரமாணக் கட்டளைகளையும் தேவன் அளித்திருந்தார். அந்தக் கட்டளைகளும் மனிதர்களை நல்வழிப்படுத்த முடியவில்லை. 

பாவ மன்னிப்பினை நாம் பெறுவோமானால் நமது மனதுக்கு மகிழ்ச்சியும் அமைதியும் ஏற்படும். மட்டுமல்ல, நமக்குள் நாம் செய்த பாவம் உண்டாக்கிய  குற்றமனச்சாட்சியின் உறுத்தல் நீங்கிவிடும். ஆனால் மிருகங்களின் இரத்தம் இத்தகைய மன மகிழ்ச்சியையும் நிம்மதியையும் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டதன் நிச்சயத்தையும் மக்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை. மனிதர்களைப் பூரணப்படுத்தவுமில்லை. அப்படிப், "பூரணப்படுத்துமானால், ஆராதனைசெய்கிறவர்கள் ஒருதரம் சுத்தமாக்கப்பட்டபின்பு, இன்னும் பாவங்களுண்டென்று உணர்த்தும் மனச்சாட்சி அவர்களுக்கு இல்லாதிருப்பதினால், அந்தப் பலிகளைச் செலுத்துகிறது நிறுத்தப்படுமல்லவா?" ( எபிரெயர் 10 : 2 ) 

அதாவது, மிருகங்களின் இரத்தம் மனிதர்களது பாவங்களை முற்றிலும் கழுவிப் பூரணப்படுத்தவில்லை. எனவே, மனச்சாட்சியின் பாவ உறுத்தல் காரணமாக பலியிடுவதை நிறுத்தாமல் மீண்டும் மீண்டும் பலிசெலுத்திக்கொண்டே இருந்தனர். ஆனால் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, வெள்ளாட்டுக்கடா, இளங்காளை இவைகளுடைய இரத்தத்தினாலே அல்ல, தம்முடைய சொந்த இரத்தத்தினால்  ஒரேதரம் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே பிரவேசித்து, நித்திய மீட்பை உண்டுபண்ணினார்.

இயேசு கிறிஸ்து தன்னைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுக்க இன்னுமொரு காரணம்:- தேவன் ஏற்கெனவே பல்வேறு கட்டளைகளை மனிதர்களது நல்வாழ்வுக்காகக்  கொடுத்திருந்தார்.  ஆனால் மக்கள் அவற்றுக்குக் கீழ்படியவில்லை. எனவே, தேவன் கொடுத்திருந்த அந்த நியாயப்பிரமாணக்  கட்டளைகளால் செய்யமுடியாததை தேவனே நமக்காகச் செய்யும்படி என்று வேதாகமத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம். "அதெப்படியெனில், மாம்சத்தினாலே பலவீனமாயிருந்த நியாயப்பிரமாணம் செய்யக்கூடாததை தேவனே செய்யும்படிக்கு, தம்முடைய குமாரனைப் பாவமாம்சத்தின் சாயலாகவும், பாவத்தைப் போக்கும் பலியாகவும் அனுப்பி, மாம்சத்திலே பாவத்தை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்த்தார்." ( ரோமர் 8 : 3 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

பழைய ஏற்பாட்டுக்கால உடன்படிக்கையானது இப்படி பயனற்றதாகிப்போனது. மனிதர்களது அக்கிரமங்கள் அதிகரித்தன.  "ஆகையால் முதலாம் உடன்படிக்கையின் காலத்திலே நடந்த அக்கிரமங்களை நிவிர்த்திசெய்யும்பொருட்டு அவர் மரணமடைந்து, அழைக்கப்பட்டவர்கள் வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்ட நித்திய சுதந்தரத்தை அடைந்துகொள்வதற்காக, புது உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தராயிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 9 : 15 )  என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

எனவே, ஒரு சோகத் திரைப்படத்தைப்  பார்ப்பதுபோல ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பட்டப்பாடுகளை உருக்கமாக எண்ணிப்பார்த்து  சில நேரமட்டும் உணர்ச்சிவசப்படுவதில் அர்த்தமில்லை.  அவர் சிந்திய இரத்தம் நம்மில் செயல்படுவதற்கு நமது இருதயத்தை நாம் திறந்துவிடவேண்டியது அவசியம்.  அவர் தனது சொந்த இரத்தத்தால் உருவாக்கிய மீட்பு  அனுபவத்தை பெற்றுக்கொள்ள முயற்சியெடுக்காமல் நாம் வாழ்வோமானால் ஆண்டுதோறும் கடமைக்காக இந்த நாட்களைக் கடைபிடிப்பவர்களாகவே இருப்போம்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் பாவங்கள் கழுவப்பட்டு ஒளியான அவரோடு ஐக்கியமுள்ளவர்களாக நாம் வாழும்போது மட்டுமே நம்மால் மற்றவர்களோடும் ஐக்கியமாக இருக்கமுடியும். அப்போது மட்டுமே அவர் சிந்திய இரத்தம் முழுவதும் நம்மைத் தூய்மையாக்கும். "அவர் ஒளியிலிருக்கிறதுபோல நாமும் ஒளியிலே நடந்தால் ஒருவரோடொருவர் ஐக்கியப்பட்டிருப்போம்; அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்." ( 1 யோவான்  1 : 7 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation - No. 1880

🔆 Wednesday, April 01, 2026

"….and not through the blood of goats and calves, but through His own blood, He entered the holy place once for all, having obtained eternal redemption." (Hebrews 9:12)

The reason the Lord Jesus Christ became a sacrifice for us was to obtain forgiveness for our sins and to grant us complete deliverance from them. He provides not only the forgiveness of sins but also the strength to keep us from continually falling back into sin. In Old Testament times, animals were sacrificed for the forgiveness of sins, but their blood did not provide people with full liberation from sin. Although God had also given various legal commandments, those commandments could not lead humanity onto the right path either.

If we receive forgiveness for our sins, our hearts will experience joy and peace. Furthermore, the stinging of a guilty conscience caused by the sins we committed will be removed. However, the blood of animals did not provide people with such heart-felt joy, peace, or the assurance of forgiven sins. It did not make human beings perfect. If it could have made them perfect, "would they not have ceased to be offered, because the worshipers, having once been cleansed, would no longer have had consciousness of sins?" (Hebrews 10:2)

In other words, the blood of animals did not completely wash away and perfect human beings from their sins. Therefore, because of the lingering guilt in their consciences, they did not stop sacrificing but offered them again and again. But our Lord Jesus Christ, not through the blood of goats and calves, but through His own blood, entered the holy place once for all, having obtained eternal redemption.

There is another reason why Jesus Christ offered Himself as a sacrifice: God had already given various commandments for the well-being of humanity, but the people did not obey them. Therefore, we read in the Bible that God Himself did for us what those legalistic commandments could not achieve. "For what the Law could not do, weak as it was through the flesh, God did: sending His own Son in the likeness of sinful flesh and as an offering for sin, He condemned sin in the flesh." (Romans 8:3)

Thus, the Old Testament covenant became ineffective in this regard. Human transgressions increased. "For this reason, He is the mediator of a new covenant, so that since a death has taken place for the redemption of the transgressions that were committed under the first covenant, those who have been called may receive the promise of the eternal inheritance." (Hebrews 9:15)

Therefore, there is no meaning in merely becoming emotional for a few moments by watching the sufferings of the Lord Jesus Christ as if watching a tragic movie. It is essential that we open our hearts for the blood He shed to work within us. If we live without making an effort to receive the experience of redemption created by His own blood, we will merely be people who observe these days out of a yearly sense of duty.

Yes, dear ones, only when we live in fellowship with Him, who is Light, having our sins washed by the blood of Christ, can we truly be in fellowship with others. Only then will the blood He shed completely purify us. "but if we walk in the Light as He Himself is in the Light, we have fellowship with one another, and the blood of Jesus His Son cleanses us from all sin." (1 John 1:7)

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash