ஆகாய் 1 : 7 / Haggai 1:7

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2081 - நாள் :- 20.10.2026

"உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப்பாருங்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." ( ஆகாய் 1 : 7 )

இன்று நம்மில் பலரும் வாழ்க்கைனைக் குறித்து பல்வேறு சிந்தனைகளைக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகின்றோம். செல்வந்தர்களாக, புகழுடன் வாழும் மக்களைப்பார்த்து, எப்படி நாமும் அவர்களைப்போல பணம், சொத்து, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வாழ்வில் செழிப்படையலாம் என்று சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கின்றோம்; அதற்காக வாழ்வில் பல்வேறு வழிகளைக் கைக்கொண்டவர்களாக வாழ்ந்து வருகின்றோம். 

ஆனாலும் பலரும் தங்களது ஆசீர்வாதமில்லாத வாழ்க்கைக்குக் காரணம் என்ன என்பதைத் தேவனுக்கேற்ற வழியில் சிந்தித்துப் பார்ப்பதில்லை. அப்படிச் சிந்தித்துத் தங்களைத் திருத்திக்கொள்வதை விட்டு  எளிமையான வழிகளில் முன்னேற முயல்கின்றனர். கிறிஸ்தவர்கள் என்று தங்களைக் கூறிக்கொள்ளும் பலரும்கூட ஜாதகம், ஜோசியம் பார்க்கின்றனர். தங்கள் கைகளில் மந்திரித்த கயிறுகளைக் கட்டிக்கொள்கின்றனர். ஆனாலும்கூட பலரது வாழ்க்கையில் தாங்கள் எதிர்பார்த்த ஆசீர்வாதம் இருப்பதில்லை. 

ஆசீர்வாதமில்லாத வாழ்க்கை எப்படியிருக்கும் என்பதனை ஆகாய் தீர்க்கத்தரிசி,  "நீங்கள் திரளாய் விதைத்தும் கொஞ்சமாய் அறுத்துக்கொண்டுவருகிறீர்கள்; நீங்கள் புசித்தும் திருப்தியாகவில்லை; குடித்தும் பரிபூரணமடையவில்லை; நீங்கள் வஸ்திரம் உடுத்தியும் ஒருவனுக்கும் குளிர்விடவில்லை; கூலியைச் சம்பாதிக்கிறவன் பொத்தலான பையிலே போடுகிறவனாய் அதைச் சம்பாதிக்கிறான்.' ( ஆகாய் 1 : 6 ) என்று கூறுகின்றார். அதாவது எவ்வளவு அதிகமாக உழைத்தாலும், சம்பாதித்தாலும் வாழ்வில் செழிப்பைக் காணமுடியாத வாழ்க்கைதான் ஆசீர்வாதமில்லாத வாழ்க்கை. 

இப்படி நமது வாழ்க்கை ஏன்  ஆசீர்வாதமில்லாத வாழ்க்கையாக இருக்கிறது என சிந்தித்து நம்மைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும் என தேவன் எதிர்பார்க்கின்றார். எனவேதான், "உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப்பாருங்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." ( ஆகாய் 1 : 7 )

நமது உடலை தேவனது ஆலயம் என்று வேதம் குறிப்பிடுகின்றது (1 கொரிந்தியர் 3:16 மற்றும் 6: 19). இந்த நமது உடலாகிய ஆலயம் பாழடைந்து மகிமையற்று இருப்பதே நமது ஆசீர்வாதக் குறைவுக்குக் காரணமாக இருக்கின்றது. பாவ பழக்கங்களுக்கு அடிமையாக இருக்கும் நமது உடலாகிய ஆலயத்தை நாம் சீர்படுத்துவோமானால் நமது வாழ்வில் ஆசீர்வாதம் ஏற்படும். நமது வாழ்வின் வழிகளைச் சிந்தித்துப்பார்த்து நம்மைத் திருத்திக்கொள்ள இந்த வசனம் மூலம் தேவன் அழைக்கின்றார்.  அப்போது, "முந்தின ஆலயத்தின் மகிமையைப்பார்க்கிலும், இந்தப் பிந்தின ஆலயத்தின் மகிமை பெரிதாயிருக்கும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; இவ்விடத்திலே சமாதானத்தைக் கட்டளையிடுவேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் உரைக்கிறார். " ( ஆகாய் 2 : 9 )

ஆம், நமது வாழிகளைச் சீர்படுத்துவோமானால், நமது முந்தின வழக்கை நிலையினைப்பார்க்கிலும் பிந்தின வாழ்க்கைநிலை சிறப்பாக இருக்கும். அதாவது, ஆசீர்வாதமில்லாத நமது வாழ்க்கை சரிப்படுத்தப்பட வேண்டுமானால் நாம்  கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நம்மை ஒப்படைக்கவேண்டியது அவசியம்.  

இதனை வாசிக்கும்போது உங்களுக்கு ஒரு எண்ணம் ஏற்படலாம், "உலகிலுள்ள எல்லோரும் இப்படித் தங்கள் உடலாகிய ஆலயத்தை பரிசுத்தப்படுத்தியா முன்னேறியுள்ளனர்? துன்மார்க்கமாக வாழ்பவர்களும் செழித்து வாழவில்லையா என்று எண்ணலாம். அன்பானவர்களே, எல்லோரையும் தேவன் ஒரேபோல நடத்துவதில்லை. மற்றவர்களைவிட நம்மைத் தனது சிறப்பான பிள்ளைகளாக எண்ணுவதால்;  நாம் நமது வாழ்க்கையினை மாற்ற வேண்டும் என தேவன் எதிர்பார்ப்பதால் நமக்குத் துன்பங்களைத் தந்து திருத்திட முயல்கின்றார். "நீங்கள் சிட்சையைச் சகிக்கிறவர்களாயிருந்தால் தேவன் உங்களைப் புத்திரராக எண்ணி நடத்துகிறார்; தகப்பன் சிட்சியாத புத்திரனுண்டோ?" ( எபிரெயர் 12 : 7 )

எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம் உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப்பாருங்கள் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. ஆம்  அன்பானவர்களே, எனவே நமது  வழிகளைச் சிந்தித்துப்பார்ப்போம். தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத காரியங்கள் நம்மிடமிருந்தால் அவற்றைவிட்டுக் கர்த்தரிடம் திரும்புவோம். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

Number: 2081 — Date: 20.10.2026

"Thus says the LORD of hosts, 'Consider your ways!'" — Haggai 1:7

Today, many of us live with various thoughts regarding life. Looking at those who live with wealth and fame, we spend time thinking about how we, too, can acquire money, property, and power to flourish like them; to achieve this, we adopt various paths in life.

However, many fail to examine in God's way the reason behind their unblessed lives. Instead of reflecting and correcting themselves, they attempt to advance through easy shortcuts. Even many who call themselves Christians consult horoscopes and astrology, or tie enchanted cords around their wrists. Yet, the blessing they expect remains missing from their lives.

Prophet Haggai describes what an unblessed life looks like:

"You have sown much, but harvest little; you eat, but there is not enough to be satisfied; you drink, but there is not enough to become drunk; you put on clothing, but no one is warm enough; and he who earns wages, earns wages to put into a purse with holes." — Haggai 1:6 (NASB)

In other words, no matter how hard you work or how much you earn, a life that cannot see true prosperity is an unblessed life.

God expects us to reflect on why our lives are lacking blessings and to correct ourselves. That is why He declares:

"Thus says the LORD of hosts, 'Consider your ways!'" — Haggai 1:7 (NASB)

Scripture reminds us that our body is the temple of God (1 Corinthians 3:16 and 6:19). The fact that this temple—our body—lies in ruins and lacks glory is the reason for our lack of blessing. If we restore this temple of our body, which has been enslaved to sinful habits, blessings will follow. Through this verse, God invites us to consider our ways and correct ourselves. Then:

"'The latter glory of this house will be greater than the former,' says the LORD of hosts, 'and in this place I will give peace,' declares the LORD of hosts." — Haggai 2:9 (NASB)

Indeed, if we mend our ways, our latter state of life will be far better than the former. That is, if our unblessed life is to be restored, it is essential that we surrender ourselves to the Lord Jesus Christ.

As you read this, a thought may cross your mind: "Has everyone in the world advanced by purifying the temple of their body in this way? Are not those who live wickedly also prospering?" Dearly beloved, God does not deal with everyone in the same manner. Because He considers us His special children above others and expects us to transform our lives, He allows trials to discipline and correct us:

"It is for discipline that you endure; God deals with you as with sons; for what son is there whom his father does not discipline?" — Hebrews 12:7 (NASB)

Therefore, today’s meditation verse instructs us to consider our ways. Yes, beloved, let us examine our paths. If there are things in us that do not please God, let us turn away from them and return to the Lord.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

🦋 Meditation verse - ഹഗ്ഗായി 1:7

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2081 — തീയതി: 20.10.2026

"സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങളുടെ വഴികളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിപ്പിൻ." — ഹഗ്ഗായി 1:7 (NIBV)

ഇന്ന് നമ്മിൽ പലരും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് പലവിധ ചിന്തകളോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ധനവാന്മാരായും പ്രശസ്തരായും ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ നോക്കി, നമ്മളും എങ്ങനെ അവരെപ്പോലെ പണവും സ്വത്തും അധികാരവും കരസ്ഥമാക്കി ജീവിതത്തിൽ സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു; അതിനായി ജീവിതത്തിൽ വിവിധ വഴികൾ സ്വീകരിച്ച് ജീവിക്കുന്നു.

എങ്കിലും, തങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന് കാരണം എന്താണെന്ന് ദൈവീകമായ വഴിയിൽ ചിന്തിച്ചുനോക്കാൻ പലരും തയ്യാറാകുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് സ്വയം തിരുത്തുന്നതിന് പകരം, എളുപ്പവഴികളിലൂടെ മുന്നേറാൻ അവർ ശ്രമിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്ന് സ്വയം വിളിക്കുന്ന പലരും പോലും ജാതകവും ജോത്സ്യവും നോക്കുന്നു; കയ്യിൽ മന്ത്രിച്ച ചരടുകൾ കെട്ടുന്നു. എങ്കിലും, പ്രതീക്ഷിച്ച അനുഗ്രഹം പലരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

അനുഗ്രഹമില്ലാത്ത ജീവിതം എങ്ങനെയുള്ളതായിരിക്കും എന്ന് ഹഗ്ഗായി പ്രവാചകൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

"നിങ്ങൾ ധാരാളം വിതച്ചിട്ടും അല്പമേ കൊയ്തെടുത്തിട്ടുള്ളൂ; നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കിലും തൃപ്തിയാകുന്നില്ല; കുടിക്കുന്നുവെങ്കിലും വയറു നിറയുന്നില്ല; വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നുവെങ്കിലും ആർക്കും ചൂടു പിടിക്കുന്നില്ല; കൂലി വാങ്ങുന്നവൻ തുളയുള്ള സഞ്ചിയിൽ വെപ്പാനത്രേ കൂലി വാങ്ങുന്നത്." — ഹഗ്ഗായി 1:6 (NIBV)

അതായത്, എത്രയധികം കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താലും സമ്പാദിച്ചാലും ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ സമൃദ്ധി കാണാൻ കഴിയാത്ത ജീവിതമാണ് അനുഗ്രഹമില്ലാത്ത ജീവിതം.

നമ്മുടെ ജീവിതം എന്തുകൊണ്ട് അനുഗ്രഹമില്ലാത്തതായി തീർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച് നമ്മെത്തന്നെ തിരുത്തണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്,

"സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങളുടെ വഴികളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിപ്പിൻ." — ഹഗ്ഗായി 1:7 (NIBV)

നമ്മുടെ ശരീരം ദൈവത്തിന്റെ ആലയമാണെന്ന് വിശുദ്ധ വേദപുസ്തകം പ്രസ്താവിക്കുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 3:16, 6:19). നമ്മുടെ ശരീരമാകുന്ന ഈ ആലയം തകർന്നും മഹത്വമില്ലാതെയും ഇരിക്കുന്നതാണ് നമ്മുടെ അനുഗ്രഹക്കുറവിന് കാരണം. പാപ ശീലങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ശരീരമാകുന്ന ആലയത്തെ നാം വിശുദ്ധീകരിക്കുമെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകും. നമ്മുടെ ജീവിതവഴികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് നമ്മെത്തന്നെ തിരുത്താൻ ഈ വചനത്തിലൂടെ ദൈവം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. അപ്പോൾ:

"'ഈ ആലയത്തിന്റെ ഒടുവിലത്തെ മഹത്വം മുൻപത്തേതിലും വലുതായിരിക്കും' എന്ന് സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; 'ഈ സ്ഥലത്തു ഞാൻ സമാധാനം നൽകും' എന്ന് സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട്." — ഹഗ്ഗായി 2:9 (NIBV)

അതെ, നമ്മുടെ വഴികളെ നാം നേരെയാക്കുകയാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മുൻപത്തെ ജീവിതസാഹചര്യത്തെക്കാൾ ഒടുവിലത്തെ ജീവിതസാഹചര്യം ശ്രേഷ്ഠമായിരിക്കും. അതായത്, അനുഗ്രഹമില്ലാത്ത നമ്മുടെ ജീവിതം ശരിയാകണമെങ്കിൽ നാം കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന് നമ്മെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

ഇത് വായിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടായേക്കാം: "ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ശരീരമാകുന്ന ആലയത്തെ ഇപ്രകാരം വിശുദ്ധീകരിച്ചാണോ മുന്നേറിയത്? ദുഷ്ടതയോടെ ജീവിക്കുന്നവരും സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നില്ലേ?" പ്രിയമുള്ളവരേ, എല്ലാവരെയും ദൈവം ഒരുപോലെയല്ല നടത്തുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ നമ്മെ തൻ്റെ പ്രത്യേക മക്കളായി കരുതുന്നതുകൊണ്ടും, നാം നമ്മുടെ ജീവിതം മാറ്റണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, കഷ്ടതകൾ തന്ന് നമ്മെ തിരുത്തുവാൻ ദൈവം ശ്രമിക്കുന്നു:

"നിങ്ങൾ ശിക്ഷണം സഹിക്കുന്നു എങ്കിൽ ദൈവം മക്കളോടെന്നപോലെ നിങ്ങളോട് പെരുമാറുന്നു; അപ്പൻ ശിക്ഷിക്കാത്ത മകൻ ഏതുമുള്ളൂ?" — എബ്രായർ 12:7 (NIBV)

അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം "നിങ്ങളുടെ വഴികളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിപ്പിൻ" എന്ന് നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നത്. അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, അതിനാൽ നമ്മുടെ വഴികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുനോക്കാം. ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നമ്മിലുണ്ടെങ്കിൽ അവ ഉപേക്ഷിച്ച് കർത്താവിലേക്ക് മടങ്ങിവരാം.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

Called by Name and Given a Title by God (Isaiah 45:4) / இறைவனால் பெயர் சொல்லி அழைக்கப்பட்டவர்கள்

“I have called you by your name, giving you a title, though you knew me not.”

God speaks these words to Cyrus, a pagan king whom He chose to accomplish His purpose. Cyrus did not know God, yet God called him by name and gave him a mission. This reveals a profound truth: God can choose us even before we know Him, and He can work through us even when we do not fully understand His plans.

What title has God given each of us? We may have titles given by society, such as teacher, doctor, superior, missionary, or religious sister. We may also have titles given by our responsibilities. But these are not the deepest titles.  

God gives us titles, His beloved children, His chosen ones, His servants, His witnesses, and His instruments of love and peace. These titles are not merely names; they are invitations to live according to His purpose. Perhaps God has given us a title that we have not yet recognised. He may be calling us to be a reconciler in a divided community, a source of encouragement to someone who has lost hope, a voice for the voiceless, or a compassionate presence to those who are suffering. We may be searching for a greater position while God is inviting us to fulfil a deeper mission through the ordinary duties of daily life.

Therefore, the important question is not, “What title do I hold?” but “Am I living the title God has given me?” If God calls us His beloved children, do we treat others as His beloved children? If He calls us His instruments of peace, do our words and actions bring healing or deepen division?

Loving God, help us to recognise the title You have given us and the mission entrusted to us. Teach us to live as Your beloved children, and faithful witnesses. May our lives bring healing where there is division, hope where there is despair, and love where there is indifference. May we not seek greatness in the eyes of the world, but faithfulness in Your eyes. Amen.

இறைவனால் பெயர் சொல்லி அழைக்கப்பட்டு, ஒரு பணியும் கொடுக்கப்பட்டவர்கள்(எசாயா 45:4) 

“நான் உன் பெயரைச் சொல்லி உன்னை அழைத்தேன்; நீ என்னை அறியாதிருந்தும், உனக்கு ஒரு பட்டத்தையும் கொடுத்தேன்.”

இறைவன் இந்த வார்த்தைகளை சைரஸ் என்ற அரசரிடம் கூறுகிறார். அவர் இறைவனை அறியாதவராக இருந்தாலும், இறைவன் தன்னுடைய திட்டத்தை நிறைவேற்ற அவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இதிலிருந்து நாம் ஓர் ஆழமான உண்மையைப் புரிந்துகொள்கிறோம்: நாம் இறைவனை அறிந்துகொள்வதற்கு முன்பே, அவர் நம்மை அறிந்து, தன்னுடைய பணிக்காக அழைக்கிறார்.

அப்படியானால், இறைவன் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் பட்டம் என்ன? ஆசிரியர், மருத்துவர், தலைமைப் பொறுப்பாளர், மறைப்பணியாளர், அருட்சகோதரி என உலகம் நமக்குப் பல பட்டங்களைக் கொடுக்கலாம். ஆனால், இறைவன் நம்மைத் தன்னுடைய அன்புப் பிள்ளைகளாகவும், சாட்சிகளாகவும், அன்பையும் அமைதியையும் கொண்டு செல்லும் கருவிகளாகவும் அழைக்கிறார். இவை வெறும் பெயர்கள் அல்ல; நம் வாழ்வின் வழியாக நிறைவேற்ற வேண்டிய இறைவனின் அழைப்புகள்.

ஒருவேளை பிரிந்திருக்கும் சமூகத்தில் ஒற்றுமையை உருவாக்கவும், நம்பிக்கை இழந்தவர்களுக்கு ஊக்கம் அளிக்கவும், துன்பப்படுகிறவர்களிடம் இரக்கத்தோடு இருக்கவும் இறைவன் நம்மை அழைக்கலாம். நாம் பெரிய பொறுப்புகளைத் தேடிக்கொண்டு இருக்கும்போது, நம்முடைய அன்றாடக் கடமைகளின் வழியாகவே இறைவன் ஒரு பெரிய பணியை நம்மிடம் ஒப்படைத்திருக்கலாம்.

எனவே, முக்கியமான கேள்வி “எனக்கு என்ன பட்டம் இருக்கிறது?”என்பதல்ல;  “இறைவன் எனக்குக் கொடுத்திருக்கும் அழைப்புக்கு ஏற்ப நான் வாழ்கிறேனா?”என்பதுதான். அவருடைய அன்புப் பிள்ளைகளாக நாம் மற்றவர்களை அன்போடு நடத்துகிறோமா? அமைதியைக் கொண்டுவரும் கருவிகளாக நம்முடைய வார்த்தைகளும் செயல்களும் இருக்கின்றனவா?

அன்பு இறைவா, நீர் எங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கும் அழைப்பையும் பணியையும் உணர்ந்துகொள்ள உதவும். உமது அன்புப் பிள்ளை களாகவும், உண்மையான சாட்சி களாகவும் வாழ எங்களை வழிநடத்தும். பிரிவினை இருக்கும் இடத்தில் ஒற்றுமையையும், நம்பிக்கையற்ற இடத்தில் நம்பிக்கையையும், அன்பில்லாத இடத்தில் அன்பையும் கொண்டுவர எங்கள் வாழ்வு உதவட்டும். உலகத்தின் பார்வையில் பெரியவர்களாக இருப்பதைவிட, உமது பார்வையில் உண்மையுள்ளவர்களாக வாழ அருள் தாரும். ஆமென்.

Sr.அமுதா ICM

🦋 Meditation verse - யோவான் 10 : 7 / John 10:7

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2080 - நாள் :- 19.10.2026

"நானே ஆடுகளுக்கு வாசல் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( யோவான் 10 : 7 ) 

கிறிஸ்துவால் மீட்கப்பட்ட மக்களாகிய நாம்தான் அவரது ஆடுகள். இந்த ஆடுகளை நல்ல வழியில் மேய்க்கக்கூடியவராக ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து இருக்கின்றார். அதாவது, அவர்தான் நமக்கு வாசல். இதுபோல இன்று உலகினில் இந்த கிறிஸ்துவாகிய வாசலை அடையாளம்காட்டி, ஆண்டவர் இயேசு காட்டிய மெய்யான வழியில் மீட்கப்பட்ட மக்களை வழிநடத்துபவர்கள்தான் மெய்யான மேய்ப்பர்கள். காரணம், அத்தகையவர்கள் வாசல்வழியாக நுழைவதற்கு வழிகாட்டுகின்றார்கள். ஆம், "வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசிக்கிறவனோ ஆடுகளின் மேய்ப்பனாயிருக்கிறான்." ( யோவான் 10 : 2 )

ஆனால் இன்று கிறிஸ்துவாகிய வாசலை விட்டு வேறுவழியாக மக்களை வழிநடத்தும் மேய்ப்பர்களும்  (ஊழியர்கள்) இருக்கின்றனர்.  இத்தகையவர்களை கள்வர்கள் என்றும் கொள்ளைக்காரர்கள் என்றும் இயேசு கிறிஸ்து கூறுகின்றார். ஆம், "மெய்யாகவே, மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஆட்டுத்தொழுவத்துக்குள் வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசியாமல், வேறுவழியாய் ஏறுகிறவன் கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறான்." ( யோவான் 10 : 1 )

அதாவது, கிறிஸ்து பிரசங்கிக்காத போதனைகளைப் போதிப்பவன் வேறு வழி காட்டுகின்றான் என்று பொருள். செழிப்பின் போதனை; காணிக்கை கொடுத்து தேவ ஆசீர்வாதம் பெறலாம் எனும் போதனை; கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டால் உலகத்தில் துன்பங்கள் வராது எனும் போதனை, இவை போன்றவைகளைப்  போதிப்பவன்  வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசியாமல், வேறுவழியாய் ஏறுவதற்கு வழிகாட்டுபவன் என்று பொருள். தங்களது சுய இலாபத்துக்காக இப்படிச் செய்வதால் இவர்களை கள்வர்கள், கொள்ளைக்காரர்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

மட்டுமல்ல, இயேசு கிறிஸ்துத் தொடர்ந்து கூறினார், "நானே நல்ல மேய்ப்பன்; பிதா என்னை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் பிதாவை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் என்னுடையவைகளை அறிந்தும் என்னுடையவைகளால் அறியப்பட்டுமிருக்கிறேன்; ஆடுகளுக்காக என் ஜீவனையும் கொடுக்கிறேன்." ( யோவான் 10 : 14, 15 )

கிறிஸ்துவாகிய வாசல் வழியாக நுழைவதற்கு வழிகாட்டுபவனே நல்ல மேய்ப்பன். அத்தகைய மேய்ப்பன் கிறிஸ்துவைப்போல தன்னை நம்பி வரும் விசுவாசிகளது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை நிலையினை அறிந்தவனாகவும் அதற்கேற்ப அவர்களை வழிநடத்துபவனாகவும் இருப்பான்.  அந்த விசுவாசிகளும் அவனை அறிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால் கிறிஸ்து குறிப்பிடும் கள்வர்கள், ஒவ்வொரு விசுவாசியிடமிருந்தும் தங்களுக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும் என்பதை மட்டும் அறிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். 

தாவீது இராஜா சிறுவயதில் ஆடுமேய்த்த அனுபவத்தால் தன்னை ஒரு ஆடாகவும் கர்த்தரைத் தன்னை மேய்க்கும்  மேய்ப்பனாகவும் உருவகித்து, ஒரு ஆடு கூறுவதுபோலக் கூறுகின்றார்,  "கர்த்தர் என் மேய்ப்பராயிருக்கிறார்; நான் தாழ்ச்சியடையேன். அவர் என்னைப் புல்லுள்ள இடங்களில் மேய்த்து, அமர்ந்த தண்ணீர்கள் அண்டையில் என்னைக் கொண்டுபோய்விடுகிறார். அவர் என் ஆத்துமாவைத் தேற்றி, தம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் என்னை நீதியின் பாதைகளில் நடத்துகிறார்." ( சங்கீதம் 23 : 1-3 )

ஆம் அன்பானவர்களே, இதுதான் நல்ல மேய்ப்பனுக்கு அடையாளமாகத் தாவீது கண்டுகொண்டது. கிறிஸ்துவுக்குமுன் ஏறக்குறைய 2500 ஆண்டுகளுக்குமுன்பே தாவீது இதனைக் கூறுகின்றார். அதாவது, நல்ல மேய்ப்பனை நம்புபவர்களுக்கு வாழ்வில் தாழ்ச்சி ஏற்படுவதில்லை, ஆடுகளின் தேவைகளை ஆயனே ஏற்றவேளையில் சந்திப்பார்,  ஆடுகளாகிய விசுவாசிகளின் ஆத்துமாவைத் தேற்றி நீதி வாழ்க்கை வாழ உதவுவார். 

வாசல் வழியாக நுழையாமல் குறுக்கு வழியில் நுழைந்திட முயலும்போது இவை எதுவுமே வாழ்வில் கிடைப்பதில்லை; இருப்பதில்லை.  எனவே அன்பானவர்களே, வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசியாமல், வேறுவழியாய் ஏறுவதற்கு வழிகாட்டும்  கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறவர்களுக்கு நாம் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். 

நாம் மெய்யாகவே ஆவிக்குரிய வாழ்வின் வளர்ச்சியை விரும்புகின்றோமென்றால், நல்லாயனாம் கிறிஸ்து காட்டிய வழியில் நடக்கவேண்டியது அவசியம். அதற்கு முதல்படியாக நம்மை வழிநடத்திட அவருக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டியது அவசியம். அப்போது கிறிஸ்துவின் சத்திய ஆவியானவரே நம்மை வழிநடத்துவார். அப்போது நாம் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படமாட்டோம், அவரது கோலும் தடியும் நம்மைத் தேற்றும். ( சங்கீதம் 23 : 4 )

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No.: 2080 | Date: 19.10.2026

"So, Jesus said to them again, 'Truly, truly I say to you, I am the door of the sheep.'" (John 10:7)

We, as people redeemed by Christ, are His sheep. The Lord Jesus Christ is the Good Shepherd who leads these sheep in the right path. That is to say, He Himself is our door. Similarly, today, true shepherds in this world are those who point to Christ—the Door—and guide the redeemed people along the true path shown by the Lord Jesus. This is because such shepherds guide the sheep to enter through the door. Indeed, "But the one who enters through the door is a shepherd of the sheep." (John 10:2)

However, today there are also shepherds (ministers) who lead people away from Christ, the Door, and onto other paths. Jesus Christ refers to such individuals as thieves and robbers. Indeed, "Truly, truly I say to you, the one who does not enter the sheepfold through the door, but climbs up some other way, he is a thief and a robber." (John 10:1)

This means that anyone who preaches doctrines not taught by Christ is showing another path. Preaching the prosperity gospel, teaching that one can receive God’s blessings by giving monetary offerings, or claiming that accepting Christ means no troubles will come in this worldly life—those who teach such things are guiding people to climb up another way instead of entering through the door. Because they do this for their own personal gain, they are called thieves and robbers.

Furthermore, Jesus Christ continued, "I am the good shepherd, and I know My own, and My own know Me, just as the Father knows Me and I know the Father; and I lay down My life for the sheep." (John 10:14-15)

A good shepherd is one who guides others to enter through the door, which is Christ. Like Christ, such a shepherd knows the spiritual condition of the believers who trust in him and leads them accordingly. Those believers, in turn, know him. But the thieves referred to by Christ only care about how much they can extract from each believer.

King David, drawing from his childhood experience as a shepherd, envisioned himself as a sheep and the Lord as his shepherd, speaking from the perspective of a sheep: "The Lord is my shepherd, I will not be in need. He lets me lie down in green pastures; He leads me beside quiet waters. He restores my soul; He guides me in the paths of righteousness For His name’s sake." (Psalm 23:1-3)

Yes, dear ones, this is what David identified as the hallmark of a good shepherd. David proclaimed this nearly 2,500 years before Christ. Namely, those who trust in the Good Shepherd do not suffer lack in life; the Shepherd meets the needs of His sheep in due season, restores the souls of His believers, and helps them live righteous lives.

When one tries to enter through shortcut methods instead of entering through the door, none of these blessings are realized or retained in life. Therefore, dear ones, it is vital that we remain vigilant against thieves and robbers who guide people to climb up another way rather than entering through the door.

If we genuinely desire spiritual growth in our lives, we must walk in the path demonstrated by Christ, the Good Shepherd. As a first step, we must yield ourselves completely to Him to lead us. Then, the Spirit of Truth from Christ Himself will guide us. Even though we walk through the valley of the shadow of death, we will fear no evil, for His rod and His staff, they comfort us. (Psalm 23:4)

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

May the Eyes of Our Hearts Be Enlightened (Ephesians 1:17–18)

                                            - Sr. Amutha, ICM

In today’s passage, St. Paul prays that God may give us a spirit of wisdom and revelation so that we may truly know Him.. True wisdom is not merely knowing more about God, but allowing Him to transform the way we see and live our lives. That is why Paul prays that the eyes of our hearts may be enlightened. Our physical eyes see what happens around us, but the eyes of our hearts help us recognize God’s presence and purpose in our experiences. An enlightened heart does not mean that our problems disappear; it means that we learn to see them in the light of God’s faithfulness.

Paul invites us to discover the hope of God’s call and the riches of His glorious inheritance. Our true wealth is not measured by our possessions, achievements, or positions, but by belonging to God and living according to His purpose. Even when the future is uncertain, His call gives us hope and direction.

Therefore, let us ask ourselves: Are we seeking only God’s help to change our circumstances, or are we also allowing Him to change the way we see them? Perhaps God is inviting us to recognise His presence in our difficulties, listen to His voice through others, or let go of our fears and expectations.

When the eyes of our hearts are enlightened, we begin to see with faith, live with hope, and respond with love. We may not understand everything that happens in our lives, but we can trust the God who has called us.

Father of glory, enlighten the eyes of our hearts. Help us to know You more deeply, recognise the hope of Your call, and live faithfully according to Your purpose. May our lives reflect Your glory. Amen.

நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறட்டும்! (எபேசியர் 1:17–18)

இன்றைய வாசகத்தில், நாம் இறைவனை இன்னும் ஆழமாக அறிந்துகொள்ள ஞானத்தையும் வெளிப்பாட்டையும் தருமாறு புனித பவுல் இறைவனிடம் வேண்டுகிறார். இறைவனைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வது வேறு; இறைவனை நெருக்கமாக அனுபவித்து அறிந்துகொள்வது வேறு. நாம் இறைவனைப் பற்றி நிறைய அறிந்திருந்தாலும், அன்றாட வாழ்க்கையில் அவர் நம்மோடு இருப்பதை உணராமல் இருக்கலாம். உண்மையான ஞானம் என்பது இறைவனைப் பற்றி அதிகம் தெரிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல; அவர் நம்முடைய சிந்தனையையும் பார்வையையும் வாழ்க்கையையும் மாற்றுவதற்கு இடமளிப்பதாகும்.

அதனால்தான், நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெற வேண்டும் என்று பவுல் வேண்டுகிறார். நம் கண்கள் வெளியில் நடப்பவற்றைப் பார்க்கின்றன; ஆனால் உள்ளத்தின் கண்கள்தான் நம் வாழ்க்கையில் இறைவன் செயல்படுவதை உணர உதவுகின்றன. பயம் நம் நம்பிக்கையை மறைக்கலாம்; ஏமாற்றம் நம்மை நம்பிக்கையிழக்கச் செய்யலாம்; துன்பங்கள் இறைவனின் உடனிருப்பையே கேள்விக் குறியாக்கலாம். உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறுவது என்பது நம் பிரச்சினைகள் மறைந்துவிடுவது அல்ல; அவற்றின் நடுவிலும் இறைவனின் நம்பகத்தன்மையையும் உடனிருப்பையும் உணர்வதாகும்.

பவுல் நமக்கு இரண்டு முக்கியமான உண்மைகளை நினைவூட்டுகிறார்: இறைவனின் அழைப்பில் நமக்குக் கிடைக்கும் நம்பிக்கை, அவருடைய மாட்சிமை நிறைந்த உரிமைச் சொத்தில் நமக்குள்ள பங்கு. நம்முடைய உண்மையான செல்வம் பதவியோ, சொத்தோ, சாதனைகளோ அல்ல; நாம் இறைவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதும், அவர் நமக்கென்று ஒரு நோக்கத்தை வைத்திருக்கிறார் என்பதுமே நம் பெரும் செல்வம்.

எனவே, நம் வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் மாற வேண்டும் என்று மட்டும் வேண்டாமல், “இறைவா, இந்தச் சூழ்நிலையின் வழியாக நீர் எனக்கு எதை உணர்த்த விரும்புகிறீர்?” என்று கேட்போம். நம் பயத்தையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, இறைவனின் வழிநடத்துதலை நம்பக் கற்றுக்கொள்வோம். நம் உள்ளத்தின் கண்கள் ஒளிபெறும்போது, நம்பிக்கையோடு பார்க்கவும், எதிர்நோக்கோடு வாழவும், அன்போடு செயல்படவும்கற்றுக்கொள்கிறோம். எல்லாவற்றையும் நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், நம்மை அழைத்த இறைவனை நம்பி முன்னேற முடியும்.

மாட்சிமை நிறைந்த தந்தையே, எங்கள் உள்ளத்தின் கண்களை ஒளிரச் செய்யும். உம்மை இன்னும் ஆழமாக அறிந்துகொள்ளவும், உமது அழைப்பின் நம்பிக்கையை உணரவும், உமது திருவுளத்தின்படி வாழவும் எங்களுக்கு அருள்புரியும். எங்கள் வாழ்வு உமது மாட்சியை வெளிப்படுத்துவதாக. ஆமென்.

Sr அமுதா ICM

🦋 Meditation verse - വെളിപ്പാടു 20:15

 ആഥവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ: 2079 — തീയതി: 18.10.2026

"ജീവപുസ്തകത്തിൽ പേരെഴുതപ്പെട്ടവനായി കാണപ്പെടാത്ത ഏവനെയും തീപ്പൊയ്കയിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞു." — വെളിപ്പാടു 20:15 (NIBV)

തങ്ങൾ ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും പല ക്രിസ്ത്യാനികളും വ്യത്യസ്തമായ മനോഭാവവും ചിന്തകളും ബുദ്ധിയും ഉള്ളവരായി കാണപ്പെടുന്നു. അതായത്, വേദപുസ്തകം പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ തങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായതോ ഐഹിക ജീവിതത്തിന് ഉപകരിക്കുന്നതോ ആയ ചില സത്യങ്ങളെ ഇവർ അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ വിശ്വാസക്കണ്ണുകളോടെ നോക്കിക്കാണേണ്ട ഉയർന്ന ആത്മീയ സത്യങ്ങളെ പലതിനെയും ഇവർ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

യേശു അനുഗ്രഹിക്കുന്നു, രോഗങ്ങളെ സൗഖ്യമാക്കുന്നു, ചോദിക്കുന്നത് നൽകുന്നു എന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കും; അതിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ന്യായവിധി, സ്വർഗ്ഗം, നിത്യജീവൻ, മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനം തുടങ്ങിയ മഹത്തായ സത്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിക്കുന്നുമില്ല. "ഇതൊക്കെ ആര് കണ്ടു? നാം മരിക്കുമ്പോൾ സത്യം അറിയാം" എന്ന് നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞ് ഇവ മനസ്സിലാക്കാൻ താല്പര്യം കാണിക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറും. ചിലരാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ചില വിഭാഗക്കാരുടെ പഠിപ്പിക്കലാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു.

ഞാൻ ഒരിക്കൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയോട് ജീവപുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. പോരാത്തതിന് അദ്ദേഹം വലിയൊരു ഭക്തനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു: "ജിയോ, നിനക്ക് കുറെയൊക്കെ വിവരമുണ്ടെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്, നീയാണോ ഇതെല്ലാം വിശ്വസിക്കുന്നത്?"

എന്നാൽ വേദപുസ്തകം വ്യക്തമായും കൃത്യമായും പറയുന്നു:

"മരിച്ചവരായ വലിയവരും ചെറിയവരും ദൈവസിംഹാസനത്തിനു മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ പുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെട്ടു; ജീവന്റെ പുസ്തകമെന്ന വേറൊരു പുസ്തകവും തുറക്കപ്പെട്ടു; പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിരുന്നതിന് ഒത്തവണ്ണം മരിച്ചവർക്ക് അവരവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കടുത്ത ന്യായവിധി ഉണ്ടായി." — വെളിപ്പാടു 20:12 (NIBV)

നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവും പറഞ്ഞു:

"എങ്കിലും ആത്മാക്കൾ നിങ്ങൾക്ക് കീഴ്പെടുന്നതിലല്ല, നിങ്ങളുടെ പേരുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിപ്പിൻ." — ലൂക്കോസ് 10:20 (NIBV)

ഇത്തരം ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുമ്പോഴും അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്ത കാര്യങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.

പല പരിശുദ്ധന്മാരും ജീവപുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ളവരായിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ പാപമോചനത്തിനായി ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ മോശെ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചതായി നാം വായിക്കുന്നു:

"എങ്കിലും അങ്ങേക്ക് മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ പാപം ക്ഷമിക്കേണമേ; അല്ലാത്തപക്ഷം അങ്ങ് എഴുതിയ പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് എന്റെ പേര് മായിച്ചുകളയേണമേ." — പുറപ്പാടു 32:32 (NIBV)

അതായത്, എന്റെ പേര് ജീവപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് അവിടുന്ന് മായിച്ചുകളഞ്ഞാലും സാരമില്ല, അതിനുപകരമായി ഇവരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കേണമേ എന്നാണ് മോശെ അപേക്ഷിക്കുന്നത്.

അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് തന്നോടൊപ്പം സുവിശേഷവേല ചെയ്തവരുടെ പേരുകൾ ജീവപുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു:

"അതേ, ഉത്തമ സഹകാരിയായുള്ളോവേ, സുവിശേഷഘോഷണത്തിൽ ക്ലെമന്തോടും എന്റെ മറ്റു സഹപ്രവർത്തകരോടുമൊപ്പം എന്നോട് കൂടെ അധ്വാനിച്ച ആ സ്ത്രീകൾക്ക് സഹായം ചെയ്യണമെന്ന് നിന്നോടും ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു; അവരുടെ പേരുകൾ ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിലുണ്ടല്ലോ." — ഫിലിപ്പിയർ 4:3 (NIBV)

വേദപുസ്തകസത്യങ്ങൾ മുഴുവനായും നാം വിശ്വസിച്ചംഗീകരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളതും നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക് നിരക്കുന്നതും മാത്രം സ്വീകരിച്ച് മറ്റു സത്യങ്ങളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞാൽ ഒടുവിലത്തെ ന്യായവിധിയിൽ നാം തീപ്പൊയ്കയിൽ തള്ളപ്പെടാൻ ഇടയായേക്കാം. ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കാം. നമ്മുടെ പേരുകൾ ജീവപുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെടുവാൻ പ്രയത്നിക്കാം.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - வெளி. விசேஷம் 20 : 15 / Revelation 20:15

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2079 - நாள் :- 18.10.2026

"ஜீவபுஸ்தகத்திலே எழுதப்பட்டவனாகக் காணப்படாதவனெவனோ அவன் அக்கினிக்கடலிலே தள்ளப்பட்டான்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20 : 15 )

தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டாலும் பல கிறிஸ்தவர்கள் வித்தியாச மனநிலையும், புத்தியும், சிந்தனைகளும் கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர். அதாவது, இவர்கள் வேதம் கூறும் தங்களுக்கு ஏற்புடைய அல்லது தங்களுக்கு உலக வாழ்கைக்குப் பயன்தரக்கூடிய சில உண்மைகளை ஏற்றுக்கொள்கின்றார்கள். ஆனால், விசுவாசக்கண்கொண்டு பார்க்கவேண்டிய மேலான ஆவிக்குரிய பல உண்மைகளை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. 

இயேசு ஆசீர்வதிக்கின்றார், நோய்களைக் குணமாக்குகின்றார், கேட்பதைத் தருகின்றார் என்று நம்புவார்கள்; அதற்காக ஜெபிப்பார்கள். ஆனால் மேலான உண்மைகளான நியாயத்தீர்ப்பு, பரலோகம், நித்தியஜீவன், மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல் போன்றவற்றை முற்றிலுமாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. "இவற்றையெல்லாம் யார் கண்டது? நாம் செத்தால்தான் உண்மை தெரியும்" என்று சுலபமாகக் கூறி இவற்றை அறிவதில் ஆர்வம் காட்டாமல் ஒதுங்கிவிடுவார்கள். சிலர் இவையெல்லாம் பிரிவினை சபையினரின் போதனை என்கின்றனர். 

நான் ஒருமுறை ஜீவபுத்தகம் குறித்து ஒரு கிறிஸ்தவரிடம் கூறியபோது சிரித்துவிட்டார். இத்தனைக்கும் அவர் மிகப்பெரிய பக்திமான். அவர் என்னிடம், "ஜியோ, உன்னை நான் கொஞ்சம் விபரம் உள்ளவன் என எண்ணியிருந்தேன், ஆனால் நீ இவற்றையெல்லாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாயே?" என்றார். 

ஆனால் வேதாகமம் திட்டமும் தெளிவுமாகக் கூறுகின்றது, "மரித்தோராகிய சிறியோரையும் பெரியோரையும் தேவனுக்குமுன்பாக நிற்கக்கண்டேன்; அப்பொழுது புஸ்தகங்கள் திறக்கப்பட்டன; ஜீவபுஸ்தகம் என்னும் வேறொரு புஸ்தகமும் திறக்கப்பட்டது; அப்பொழுது அந்தப் புஸ்தகங்களில் எழுதப்பட்டவைகளின்படியே மரித்தோர் தங்கள் தங்கள் கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக நியாயத்தீர்ப்படைந்தார்கள்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20 : 12 ) என்று. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "ஆகிலும் ஆவிகள் உங்களுக்குக் கீழ்ப்படிகிறதற்காக நீங்கள் சந்தோஷப்படாமல், உங்கள் நாமங்கள் பரலோகத்தில் எழுதியிருக்கிறதற்காகச் சந்தோஷப்படுங்கள் என்றார்." ( லுூக்கா 10 : 20 ) இத்தகைய கிறிஸ்தவர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்தாலும் அவர் கூறுவதை  விசுவாசிப்பதில்லை. 

பல பரிசுத்தவான்களும் ஜீவபுத்தகத்தைக் குறித்து அறிந்திருந்தார்கள். இஸ்ரவேல் மக்களது பாவ மன்னிப்புக்காக தேவனிடம் வேண்டியபோது மோசே, "ஆகிலும், தேவரீர் அவர்கள் பாவத்தை மன்னித்தருளுவீரானால் மன்னித்தருளும்; இல்லாவிட்டால் நீர் எழுதின உம்முடைய புஸ்தகத்திலிருந்து என் பேரைக் கிறுக்கிப்போடும் என்றான்." ( யாத்திராகமம் 32 : 32 ) என்று வேண்டியதை வாசிக்கின்றோம். அதாவது, எனது பெயரை ஜீவபுத்தகத்திலிருந்து நீர் அழித்துப்போட்டாலும் பரவாயில்லை, அதற்கு ஈடாக இவர்களது பாவங்களை மன்னித்தருளும் என்று வேண்டுகின்றார் மோசே. 

அப்போஸ்தலரான பவுல் தன்னோடு நற்செய்திப்பணியாற்றியவர்களின் பெயர் ஜீவபுத்தகத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன என்று கூறுகின்றார்.  "அன்றியும், என் உத்தம கூட்டாளியே, அவர்களுக்கு உதவியாயிருக்கும்படி உன்னையும் வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; அவர்கள் கிலேமெந்தோடும் மற்ற என் உடன்வேலையாட்களோடுங்கூடச் சுவிசேஷவிஷயத்தில் என்னோடேகூட மிகவும் பிரயாசப்பட்டார்கள், அவர்களுடைய நாமங்கள் ஜீவபுஸ்தகத்தில் இருக்கிறது." ( பிலிப்பியர் 4 : 3 )

வேதாகம சத்தியங்கள் அனைத்தையுமே நாம் விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். நமக்குத் தேவையானவற்றையும் நமது அறிவுக்குப் புலப்படுவதையும் மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டு மற்ற சத்தியங்களைப் புறம்தள்ளினால் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பில் நாம் அக்கினிக்கடலிலே தள்ளப்பட்ட நேரிடலாம். எச்சரிக்கையாக இருப்போம். நமது பெயர்கள் ஜீவபுத்தகத்தில் எழுதப்பட முயற்சியெடுப்போம்.   

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No: 2079 — Date: 18.10.2026

"And if anyone’s name was not found written in the book of life, he was thrown into the lake of fire." — Revelation 20:15 (NASB)

Even while calling themselves Christians, many believers possess different mindsets, thoughts, and reasoning. That is, they accept certain biblical truths that suit them or benefit their earthly lives, yet they reject many higher spiritual truths that must be viewed with eyes of faith.

They believe that Jesus blesses, heals diseases, and grants what is asked; they pray for these things. But they fail to fully accept higher spiritual truths such as judgment, heaven, eternal life, and the resurrection of the dead. They easily shrug it off by saying, "Who has seen all these? We will only know the truth after we die," staying indifferent without showing any desire to know these things. Some even claim these are teachings of secret/sectarian churches.

Once, when I spoke to a Christian about the Book of Life, he laughed. Mind you, he was considered a very pious man. He told me, "Geo, I thought you were someone with some understanding, but are you really believing in all this?"

However, the Bible speaks clearly and explicitly:

"And I saw the dead, the great and the small, standing before the throne, and books were opened; and another book was opened, which is the book of life; and the dead were judged from the things which were written in the books, according to their deeds." — Revelation 20:12 (NASB)

Our Lord Jesus Christ also said: "Nevertheless, do not rejoice in this, that the spirits are subject to you, but rejoice that your names are recorded in heaven." — Luke 10:20 (NASB) But, such Christians, though they believe in Jesus Christ, do not believe what He says.

Many saints were also aware of the Book of Life. When Moses pleaded with God for the forgiveness of Israel's sins, we read how he prayed:

"But now, if You will forgive their sin—and if not, please wipe me out from Your book which You have written!" — Exodus 32:32 (NASB)

In other words, Moses prayed: "Even if You erase my name from the Book of Life, forgive their sins in exchange."

The Apostle Paul states that the names of those who laboured with him in the gospel ministry are written in the Book of Life:

"Indeed, true companion, I ask you also to help these women who have shared my struggle in the cause of the gospel, together with Clement as well and the rest of my fellow workers, whose names are in the book of life." — Philippians 4:3 (NASB)

It is essential that we believe and accept all the truths of the Bible. If we accept only what is convenient for us or understandable to our human intellect while casting aside other spiritual truths, we may end up being thrown into the lake of fire at the final judgment. Let us be cautious. Let us strive to ensure our names are written in the Book of Life.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦

Sealed with the Holy Spirit (Ephesians 1:12–14) / தூய ஆவியால் முத்திரையிடப்பட்டவர்கள் (எபேசியர் 1:12–14)

Living for the Praise of His Glory

                                       -  Sr.  Amutha,  ICM

In today's reading, St Paul reminds us of three profound truths: we exist for the praise of God's glory, we are sealed with the promised Holy Spirit, and the Spirit is the first instalment of our inheritance. These truths reveal who we are, how we are called to live, and where our journey is leading us

1. We exist for the praise of His glory. What does it mean to live for the praise of God's glory? It means allowing our lives to reveal God's goodness. Our words, attitudes, relationships, and actions should make His love visible to others. We may speak about God and perform many good works, but the deeper question is: Can others experience God's love through the way we treat them? The greatest praise we offer God is not only through our words, but through the lives we live.

2. ⁠We are sealed with the promised Holy Spirit. Through Baptism, we belong to Christ, and the Holy Spirit dwells within us. We are precious because we belong to God. This gift also calls us to live according to the Spirit. Are our words guided by truth, our decisions shaped by love, and our relationships marked by peace? Being sealed with the Spirit means allowing Him to transform our lives from within.

3. ⁠The Holy Spirit is the first instalment of our inheritance. An instalment is the first part of something greater that is yet to come. The Holy Spirit is God's gift to us now, assuring us of the fullness of life promised in Christ. We have not yet experienced the fullness of God's Kingdom, but His presence is already at work within us, leading us towards eternal life.

4. To the praise of His glory. St Paul begins and ends this passage with the same words, reminding us of the purpose of our Christian life. This repetition reminds us that our entire Christian life should reveal God's goodness. Even in our service to God, we may seek recognition and appreciation. So we must ask ourselves: Am I living to make God known, or to make myself known? When we serve faithfully, forgive sincerely, and care for others without expecting anything in return, God's glory shines through us.

We belong to God, we are sealed with His Spirit, and we are journeying towards the fullness of His promise. Let us allow the Holy Spirit to guide our thoughts, words, actions, and relationships. May our lives become a living testimony to God's goodness, so that everything we do may be to the praise of His glory.

Loving Father, help us to live as people who belong to You, guided by Your Holy Spirit. May our words, actions, and relationships reveal Your goodness, so that everything we do may be to the praise of Your glory. Amen.

தூய ஆவியால் முத்திரையிடப்பட்டவர்கள்  நாம், இறைவனின் மாட்சிமைக்காக வாழ்வோம் (எபேசியர் 1:12–14)

இன்றைய வாசகத்தில் புனித பவுல் மூன்று உண்மைகளை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்: நாம் இறைவனின் மாட்சிமைக்காக வாழ அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்; தூய ஆவியால் முத்திரையிடப் பட்டிருக்கிறோம்; இறைவன் வாக்களித்துள்ள நிறைவான வாழ்வின் முன் அடையாளமாகத் தூய ஆவியானவரைப் பெற்றிருக்கிறோம். இந்த உண்மைகள் நாம் யார், எப்படி வாழ வேண்டும், நம் வாழ்வின் பயணம் எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதை உணர்த்துகின்றன.

1. இறைவனின் மாட்சிமைக்காக வாழ்வோம்.

இறைவனின் மாட்சிமைக்காக வாழ்வது என்றால், நம்முடைய வாழ்வின் வழியாக அவருடைய அன்பையும் நன்மையையும் வெளிப்படுத்துவதாகும். நம்முடைய பேச்சு, மனநிலை, உறவுகள், செயல்கள் அனைத்தும் இறைவனின் அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டும். நாம் இறைவனைப் பற்றிப் பேசலாம்; பல நல்ல செயல்களையும் செய்யலாம். ஆனால், நாம் மற்றவர்களிடம் நடந்துகொள்ளும் விதத்தின் வழியாக அவர்களால் இறைவனின் அன்பை உணர முடிகிறதா? என்பதே முக்கியம். நம்முடைய வாழ்வே இறைவனுக்குச் செலுத்தும் உண்மையான புகழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்.

2. தூய ஆவியால் முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறோம்.

திருமுழுக்கின் வழியாக நாம் கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்களாகிறோம்; தூய ஆவியானவர் நமக்குள் குடிகொண்டிருக்கிறார். நாம் இறைவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதால் அவருடைய பார்வையில் விலைமதிப்பற்றவர்கள். இந்தக் கொடை, தூய ஆவியின் வழிநடத்துதலின்படி வாழவும் நம்மை அழைக்கிறது. நம்முடைய வார்த்தைகள் உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றனவா? நமது முடிவுகள் அன்பை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கின்றனவா? உறவுகளில் அமைதியைக் கடைப்பிடிக்கிறோமா? தூய ஆவியால் முத்திரையிடப் பட்டிருப்பது என்பது, அவர் நமக்குள் இருந்து நம் வாழ்வை மாற்றுவதற்கு இடமளிப்பதாகும்.

3. தூய ஆவியானவர் நமது உரிமைப் பேற்றின் முன் அடையாளமாக இருக்கிறார்.

ஒரு பெரிய கொடையின் முதல் பகுதியைப் பெறுவதைப்போல, தூய ஆவியானவர் இறைவன் நமக்கு இப்போதே வழங்கியுள்ள கொடையாக இருக்கிறார். கிறிஸ்துவின் வழியாக இறைவன் வாக்களித்துள்ள நிறைவான வாழ்வை நாம் பெறுவோம் என்பதற்கு அவர் உறுதியளிக்கிறார். இறையாட்சியின் முழுமையை நாம் இன்னும் அனுபவிக்கவில்லை. ஆனால், இறைவன் நம்மோடு இருக்கிறார்; தூய ஆவியானவர் நமக்குள் செயல்பட்டு, நம்மை நிலைவாழ்வை நோக்கி வழிநடத்துகிறார்.

4. அனைத்தும் இறைவனின் மாட்சிமைக்காகவே!

வாசகத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் புனித பவுல் இறைவனின் மாட்சிமையை வலியுறுத்துகிறார். நம்முடைய கிறிஸ்தவ வாழ்வின் நோக்கம் இறைவனின் நன்மையை உலகிற்கு வெளிப்படுத்துவதே. ஆனால், இறைவனுக்குச் செய்யும் பணியில்கூட சில நேரங்களில் பாராட்டையும் அங்கீகாரத்தையும் எதிர்பார்க்கிறோம்.

எனவே, நாம் நம்மையே கேட்டுக் கொள்வோம்: என் வாழ்வின் வழியாக இறைவனை மற்றவர்கள் அறியச் செய்கிறேனா, அல்லது என்னைப் பற்றியே அவர்கள் அறிய வேண்டும் என்று விரும்புகிறேனா?

நாம் உண்மையோடு செயலாற்றும் போதும், மனமார மன்னிக்கும்போதும், எதையும் எதிர்பார்க்காமல் மற்றவர்களைக் கவனித்துக்கொள்ளும் போதும், நம்முடைய வாழ்வின் வழியாக இறைவனின் மாட்சி வெளிப்படுகிறது.

நாம் இறைவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள்; தூய ஆவியால் முத்திரையிடப்பட்டவர்கள்; அவர் வாக்களித்துள்ள நிறைவான வாழ்வை நோக்கிப் பயணம் செய்பவர்கள். எனவே, நம்முடைய எண்ணங்கள், வார்த்தைகள், செயல்கள், உறவுகள் அனைத்தையும் தூய ஆவியானவர் வழிநடத்த அனுமதிப்போம். நம்முடைய வாழ்வு இறைவனின் அன்பையும் நன்மையையும் வெளிப்படுத்தும் சாட்சியாக அமையட்டும்.

அன்புத் தந்தையே, நாங்கள் உமக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதை உணர்ந்து, தூய ஆவியின் வழிநடத்துதலின்படி வாழ உதவியருளும். எங்கள் வார்த்தைகள், செயல்கள், உறவுகள் அனைத்தின் வழியாகவும் உமது அன்பையும் நன்மையையும் வெளிப்படுத்த அருள்தாரும். நாங்கள் செய்யும் அனைத்தும் உமது மாட்சிமைக்காகவே அமையட்டும். ஆமென்.

அமுதா ICM

🦋 Meditation verse - ലൂക്കൊസ് 11 : 52

 ആധവൻ ധ്യാനം

നമ്പർ :- 2078 — തീയതി :- 17.10.2026

"ന്യായോപദേഷ്ടാക്കന്മാരായ നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ അറിവിന്റെ താക്കോൽ എടുത്തുകളഞ്ഞു; നിങ്ങൾ തന്നേ പ്രവേശിച്ചതുമില്ല, പ്രവേശിക്കുന്നവരെ തടയുകയും ചെയ്തു." (ലൂക്കൊസ് 11 : 52, NIBV)

പൂർവ്വകാലത്ത് വേദപുസ്തക പണ്ഡിതന്മാരായിരുന്നു ന്യായോപദേഷ്ടാക്കന്മാർ (ശാസ്ത്രിമാർ). ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം അവർക്കായി പറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നാമെങ്കിലും, വെറും മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിപ്പിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷകന്മാർക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്.

ദൈവത്തെ അറിയുന്നതിന് പ്രധാന തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിയാണ്. നമ്മുടെ മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ഗണിതം എന്നിവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും. എന്നാൽ ദൈവത്തെ ഇപ്രകാരം മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് അറിയാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ന് പലരും മറ്റു പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നതുപോലെ വേദപുസ്തകം വായിക്കുകയും, സ്വന്തം ബുദ്ധിയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനനുസരിച്ച് ദൈവവചനത്തിന് അർത്ഥം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

വേദപുസ്തകം വായിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. എന്നാൽ, ആദ്യം നമ്മൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞതിനുശേഷം വേദപുസ്തകം വായിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവവചനങ്ങൾക്കു പുതിയ വെളിപ്പാടുകളും വ്യക്തതയും ഉണ്ടാകും. അതേ പ്രിയമുള്ളവരേ, വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളം "ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്" എന്ന വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും.

ദൈവത്തെ അറിയാത്ത ഒരുവന് വേദപുസ്തകം പറയുന്ന ആത്മീയ സത്യങ്ങൾ അറിയാൻ സാധിക്കില്ല. അങ്ങനെ അറിയാത്ത ഒരുവന് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേദപുസ്തകം ശരിയായി ഉപദേശിക്കാനും കഴിയില്ല. കാരണം:

"ജഡസ്വഭാവമുള്ളവർ ജഡത്തിന്നടുത്തതും ആത്മാവുള്ളവർ ആത്മാവിന്നടുത്തതും ചിന്തിക്കുന്നു." (റോമർ 8 : 5, NIBV)

ആത്മീയ ജീവിത അനുഭവത്തിലേക്ക് വന്ന ഒരുവനു മാത്രമേ ആത്മീയ ചിന്തകൾ ഉള്ളവനായിരിക്കാൻ സാധിക്കൂ. മാത്രമല്ല:

"ദൈവാത്മാവു നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജഡത്തിലല്ല, ആത്മാവിലത്രേ. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവില്ലാത്തവൻ അവനുള്ളവനല്ല." (റോമർ 8 : 9, NIBV)

അതെ പ്രിയമുള്ളവരേ, ദൈവത്തെ അറിയാൻ മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധിയല്ല ആവശ്യം, മറിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഹൃദയമാണ് ആവശ്യം. ഇതുതന്നെയാണ് കർത്താവായ യേശു ഇപ്രകാരം പറയുന്നത്:

"പിതാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഭൂമിക്കും നാഥനായുള്ളോവേ, നീ ഇവ ജ്ഞാനികൾക്കും ബുദ്ധിമാനികൾക്കും മറെച്ചു ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ വാഴ്ത്തുന്നു; അതേ, പിതാവേ, ഇങ്ങനെയല്ലോ നിനക്കു പ്രസാദം തോന്നിയതു." (ലൂക്കൊസ് 10 : 21, NIBV)

എന്നാൽ നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഇന്ന് മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിച്ചറിഞ്ഞവരാണ് ശുശ്രൂഷകന്മാരായും വൈദികരായും ഇരിക്കുന്നത്. ആരാധനാലയങ്ങളിൽ പ്രസംഗിക്കുന്ന പലരേക്കാളും ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞവരായിരിക്കുന്നു. പല വിശ്വാസികളെയും ഇവർ തങ്ങളുടെ ബുദ്ധിപരമായ ഉപദേശങ്ങൾ കൊണ്ട് കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതെ, അവർ അറിവിന്റെ താക്കോൽ എടുത്തുകളഞ്ഞു; അവർ പ്രവേശിച്ചതുമില്ല, പ്രവേശിക്കുന്നവരെ തടയുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് യേശുക്രിസ്തു "ഹാ കഷ്ടം" എന്ന് പറയുന്നു.

മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ടു മാത്രം വേദപുസ്തകം മനസ്സിലാക്കുകയും ദൈവത്തെ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവൻ വിശ്വാസികൾക്ക് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നത്, "കഴുകൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കുളക്കോഴി പറക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നതുപോലെയാണ്" എന്ന് പ്രസംഗകരുടെ പ്രഭു എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചാർലസ് സ്പർജൻ പറയുന്നു.

പ്രിയമുള്ളവരേ, ഒരുപക്ഷേ നിർബന്ധിത സാഹചര്യങ്ങളാലോ മറ്റ് അവസരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാലോ, ഇന്ന് മസ്തിഷ്ക ബുദ്ധികൊണ്ട് വേദപുസ്തകം പഠിപ്പിക്കുന്ന കുളക്കോഴികളെപ്പോലെയുള്ള ശുശ്രൂഷകന്മാരുടെ കീഴിൽ നമ്മൾ അകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. അതിനെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടാതെ, ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ കൂട്ടായ്മ ശക്തിപ്പെടുത്തി ജീവിക്കാം. അപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുതന്നെ നമ്മെ സകലതും പഠിപ്പിക്കുകയും സത്യത്തിന്റെ പാതയിൽ നമ്മെ നടത്തുകയും ചെയ്യും.

✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 11 : 52 / Luke 11:52

ஆதவன் தியானம்

எண் :- 2078 - நாள் :- 17.10.2026

"நியாயசாஸ்திரிகளே, உங்களுக்கு ஐயோ, அறிவாகிய திறவுகோலை எடுத்துக்கொண்டீர்கள், நீங்களும் உட்பிரவேசிக்கிறதில்லை, உட்பிரவேசிக்கிறவர்களையும் தடைபண்ணுகிறீர்கள்" ( லுூக்கா 11 : 52 )

முற்காலத்தில் வேதாகம வல்லுநர்களே நியாயசாஸ்திரிகளாக இருந்தனர். இன்றைய தியான வசனம் அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டதுபோலத் தெரிந்தாலும் அது மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைப் போதிக்கும் போதகர்களுக்கும் பொருந்தும்.

தேவனை அறிவதற்கு முக்கியமான ஒரு  தடையாக இருப்பது மனித அறிவு. நாம் நமது மூளை அறிவால், சரித்திரம், புவியியல், அறிவியல், வேதியல், கணிதம்  இவற்றைப் புரிந்துகொள்ளமுடியும். ஆனால் தேவனை இப்படி நாம் மூளை அறிவால் அறிந்துகொள்ளமுடியாது. இன்று பலரும் புத்தகங்களைப் படிப்பதுபோல வேதாகமத்தைப் படித்து தங்களது மூளை அறிவு விளக்கும் வகையில் தேவ வார்த்தைகளின் பொருளைப் புரிந்துவைத்துள்ளனர்.  

பலரும் வேதாகமத்தை வாசிப்பதன்மூலம் தேவனை அறிந்துகொள்ளலாம் என்று எண்ணுகின்றனர். ஆனால், முதலில் தேவனை நாம் அறிந்துகொண்டபின்னர் வேதாகமத்தை வாசிப்போமானால் அதில் கூறப்பட்ட தேவ வார்த்தைகளுக்கு நமக்குப் புது விளக்கங்களும் தெளிவும் ஏற்படும். ஆம் அன்பானவர்களே, வேதாகமம் முழுவதும் நாம், "தேவனை அறியும் அறிவு" எனும் வார்த்தைகளே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதைப்  பார்க்கமுடியும். 

தேவனை அறியாதவன் வேதாகமம் கூறும் ஆவிக்குரிய சத்தியங்களை அறியமுடியாது. அப்படி அறியாதவன் மற்றவர்களுக்கு வேதாகமத்தைச்  சரியாகப் போதிக்கவும் முடியாது. காரணம், "மாம்சத்தின்படி நடக்கிறவர்கள் மாம்சத்துக்குரியவைகளைச் சிந்திக்கிறார்கள்; ஆவியின்படி நடக்கிறவர்கள் ஆவிக்குரியவைகளைச் சிந்திக்கிறார்கள்" ( ரோமர் 8 : 5 ) ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை அனுபவத்துக்குள் வந்தவன்தான் ஆவிக்குரிய சிந்தனைகொண்டவனாக இருக்கமுடியும். மட்டுமல்ல, "தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், நீங்கள் மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாயிராமல் ஆவிக்குட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8 : 9 )

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனை அறிய மூளை அறிவு தேவையில்லை, மாறாக குழந்தைகளைப்போன்ற உள்ளமே தேவை. இதனையே ஆண்டவராகிய இயேசு, "பிதாவே! வானத்துக்கும் பூமிக்கும் ஆண்டவரே! இவைகளை நீர் ஞானிகளுக்கும் கல்விமான்களுக்கும் மறைத்து, பாலகருக்கு வெளிப்படுத்தினபடியால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்; ஆம், பிதாவே! இப்படிச் செய்வது உம்முடைய திருவுளத்துக்குப் பிரியமாயிருந்தது" ( லுூக்கா 10 : 21 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக இன்று மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைப் படித்து அறிந்தவர்களே போதகர்களாகவும் குருக்களாகவும் இருக்கின்றனர். ஆலயங்களில் பிரசங்கிக்கும் பலரைவிட ஆராதனையில் கலந்துகொண்டிருக்கும் விசுவாசிகள் தேவனை அறிந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். பல விசுவாசிகளை இவர்கள் தங்களது மூளை அறிவு போதனையால் குழப்பி வழிதவறச் செய்கின்றனர். ஆம் அவர்கள் அறிவாகிய திறவுகோலை எடுத்துக்கொண்டார்கள், அவர்களும் உட்பிரவேசிக்கிறதில்லை, உட்பிரவேசிக்கிறவர்களையும் தடைபண்ணுகிறார்கள். இத்தகையவர்களுக்கு ஐயோ என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறுகின்றார்.  

மூளை அறிவால் மட்டும் வேதாகமத்தை அறிந்து தேவனை அறியாத ஒருவன் விசுவாசிகளுக்குத் தேவனைப்பற்றிப் போதிப்பது, "கழுகுக்  குஞ்சுகளுக்கு குள்ளவாத்து பறப்பதற்கு கற்றுக்கொடுப்பதுபோல" இருக்கின்றது என்கின்றார் பிரசங்கிகள் பிரபு என அழைக்கப்படும் சார்லஸ் ஸ்பர்ஜன்.  

அன்பானவர்களே, ஒருவேளை கட்டாயத்தின் சூழ்நிலையாலும், வேறு வாய்ப்புகள் இல்லாததாலும் இன்று இப்படி மூளை அறிவால் வேதாகமத்தைக் கற்றுப் போதிக்கும் குள்ளவாத்து போன்ற போதகர்களிடம் நாம் சிக்கிக்கொண்டிருக்கலாம். அதற்காகக் கவலைப்படாமல் நமது தனிப்பட்ட தேவ ஐக்கியத்தை வலுப்படுத்தி வாழ்வோம். அப்போது, தேவனுடைய ஆவியானவரே நமக்கு அனைத்தையும் போதித்து நம்மைச் சத்திய வழியில் நடத்துவார். 

✒ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் ✒️

AATHAVAN MEDITATION

No: 2078 — Date: 17.10.2026

"Woe to you lawyers! For you have taken away the key of knowledge; you yourselves did not enter, and you hindered those who were entering." (Luke 11:52, NASB)

In ancient times, Bible scholars were the scribes (lawyers). Although today’s meditation verse seems to be addressed to them, it equally applies to the pastors who teach the Bible relying merely on human intellect.

Human intellect stands as a major obstacle to truly knowing God. Through human intellect, we can comprehend history, geography, science, chemistry, and mathematics. However, God cannot be known through mere intellectual understanding. Today, many read the Bible just like any other book and interpret God’s Word based solely on the understanding of their human minds.

Many believe that reading the Bible is the way to know God. However, if we know God first and then read the Bible, new light and clarity will shine upon the words spoken within it. Yes, beloved, throughout the Scriptures, we can see the recurring phrase: "the knowledge of God."

One who does not know God cannot understand the spiritual truths taught in the Bible. And one who lacks this understanding cannot teach the Bible accurately to others. For:

"For those who are in accord with the flesh set their minds on the things of the flesh, but those who are in accord with the Spirit, the things of the Spirit." (Romans 8:5, NASB)

Only someone who has entered into a spiritual life experience can possess spiritual thoughts. Furthermore:

"However, you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him." (Romans 8:9, NASB)

Yes, beloved, knowing God does not require human intellect; rather, it requires a heart like a child. The Lord Jesus spoke of this when He said:

"I praise You, Father, Lord of heaven and earth, that You have hidden these things from the wise and intelligent and have revealed them to infants. Yes, Father, for this way was well-pleasing in Your sight." (Luke 10:21, NASB)

Unfortunately, today, those who have merely studied and comprehended the Bible through human intellect hold positions as pastors and priests. In many churches, the believers sitting in the congregation know God far better than those preaching from the pulpit. Yet, these leaders confuse believers and lead them astray with their intellectual teachings. Indeed, they have taken away the key of knowledge; they themselves do not enter, and they hinder those who are entering. To such people, Jesus Christ says: "Woe to you."

Charles Spurgeon, known as the Prince of Preachers, said that when a person knows the Bible only through human intellect without knowing God and tries to teach believers about Him, it is like a duck trying to teach young eagles how to fly.

Beloved, perhaps due to compelling circumstances or a lack of other choices, we may find ourselves stuck under pastors who teach the Bible solely through human intellect—much like those ducks. But do not be dismayed; let us strengthen our personal fellowship with God. When we do, the Holy Spirit Himself will teach us all things and lead us in the way of truth.

✦ 𝓖𝓮𝓸 𝓟𝓻𝓪𝓴𝓪𝓼𝓱 ✦