🦋 Meditation verse - லுூக்கா 22 : 32 / Luke 22:32

 💥"ஆதவன்" 🌳தியானம் - எண் 1912 

📆2026 மே 03, ஞாயிறு   

"நானோ உன் விசுவாசம் ஒழிந்துபோகாதபடிக்கு உனக்காக வேண்டிக்கொண்டேன்; நீ குணப்பட்டபின்பு உன் சகோதரரை ஸ்திரப்படுத்து." ( லுூக்கா 22 : 32 )

கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை மக்களுக்கு அறிவிக்குமுன் நாம் முதலில் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தில் பலப்படவேண்டியது அவசியம். அல்லாவிட்டால் நமது சுவிசேஷ அறிவிப்புகள் எதார்த்தத்தைவிட்டு விலகி சாதாரண ஒரு அரசியல்வாதியின் பேச்சுபோல ஆகிவிடும். பல கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள் இப்படிச் சரியான ஆத்தும குணமடைவதற்குமுன் மற்றவர்களுக்கு கிறிஸ்துவை அறிவிக்க முற்படுகின்றனர். இதனால் தங்களுக்கும் தங்களது வார்த்தைகளைக் கேட்பவர்களுக்கும் சிலவேளைகளில் கேடு வருவித்துக்கொள்கின்றனர். 

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு சகோதரர் கிறிஸ்துவை அறிவிக்க அவ்வப்போது வெளி மாவட்டங்களுக்குப் புறப்பட்டுச் செல்வார். குறிப்பாக, தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் அதிக கிராமங்களுக்குச் சென்று ஊழியம் செய்து வந்தார். 

ஆனால் இவரது சொந்த ஊரில் சாட்சியற்ற வாழ்க்கைதான் வாழ்ந்தார். சீட்டு நடத்துவது, வட்டிக்குப் பணம் கொடுப்பது போன்ற செயல்களைச்  செய்துவந்தார். அதாவது, கிறிஸ்துவின் கட்டளைகளுக்கு விரோதமான செயல்பாடுகளைத்தான் செய்துவந்தார். ஆனால் அவ்வப்போது நற்செய்தி அறிவிக்க வெளி மாவட்டங்களுக்குச் சென்றுவிடுவார். ஒருமுறை அவரிடம், "நீங்கள் செய்யும் தொழிலுக்கும் நற்செய்தி அறிவிப்புக்கும் சம்பந்தமில்லை. முதலில் உங்களை தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து ஜெபியுங்கள்" என்று கூறினேன். 

அவர் சம்மதிக்கவில்லை. தான் செய்வது சரிதான் என்று சாதித்தார். "இது  நான் செய்யும் தொழில்; இதற்கும் நான் நற்செய்தி அறிவிப்பதற்கும் சம்பந்தமில்லை" என்று கூறினார்.   மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து அவரிடம் பேசியபோது,    பிரபல ஊழியர்களைப்பார்த்து தானும் அவர்களைப்போல பிரபலமானவராக மாறவேண்டும் என்று உள்ளத்தில்  எண்ணுவது புரிந்தது. ஆனால் பரிதாபம் என்னவென்றால் திடீரென்று ஒருநாள் தற்கொலை செய்து உயிரை மாய்த்துக்கொண்டார். 

இன்றைய தியான வசனம்,  தலைமை அப்போஸ்தலர் பேதுருவைச் சாத்தான் சோதிக்க கிறிஸ்துவிடம் அனுமதிகேட்டபோது இயேசு கிறிஸ்து அவரை நோக்கிக் கூறிய வார்த்தைகளாகும்.  ஆண்டவர் இயேசு பேதுருவைச் சோதிக்கச்  சாத்தானுக்கு இடம்கொடுக்கவில்லை. காரணம், தந்திரமான சாத்தானுக்கு இடங்கொடுத்தால் அவன் பேதுருவின் விசுவாசத்தைக் கெடுத்துவிடுவான் என்று இயேசு கிறிஸ்து அறிந்திருந்தார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது விசுவாசத்தை சீர்குலைக்க சாத்தான் பல்வேறு வகைகளில் முயலுவான். பண ஆசை, புகழாசை, பெருமை இவைகளை நமக்குமுன் கொண்டுவருவான்.  அவற்றை முதலில் நாம் மேற்கொள்ளும் பலமடைந்தவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். கிறிஸ்துவோடு இரவும் பகலும் உடனிருந்து அவரோடு உண்டு குடித்து வாழ்ந்த பேதுருவையே சாத்தான் சோதிக்க எண்ணுவானென்றால் நாமெல்லாம் அவனுக்கு எம்மாத்திரம்?

எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுலும், "நீங்கள் பிசாசின் தந்திரங்களோடு எதிர்த்து நிற்கத் திராணியுள்ளவர்களாகும்படி, தேவனுடைய சர்வாயுதவர்க்கத்தையும் தரித்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், மாம்சத்தோடும் இரதத்தோடுமல்ல, துரைத்தனங்களோடும், அதிகாரங்களோடும், இப்பிரபஞ்சத்தின் அந்தகார லோகாதிபதிகளோடும், வானமண்டலங்களிலுள்ள பொல்லாத ஆவிகளின் சேனைகளோடும் நமக்குப் போராட்டம் உண்டு." ( எபேசியர் 6 : 11 12 ) என்று கூறுகின்றார். 

அன்பானவர்களே, பேதுருவுக்காக இயேசு  கிறிஸ்து வேண்டுதல் செய்ததுபோல நாமும் நமக்காகவும் நற்செய்தி அறிவிக்கும் பிறருக்காகவும் வேண்டுதல் செய்யவேண்டியது அவசியம். அத்துடன் அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறும் ஆவிக்குரிய போர் ஆயுதங்கள் ( எபேசியர் 6 : 14-17 ) நம்மிடம் மழுங்கிப்போகாமல் சரியாக இருக்கின்றதா என்றும் உறுதி செய்துகொள்ளவேண்டும். அதற்கு முதலில் கிறிஸ்துவின் அன்பில் வேரூன்றியவர்களாக நாம் பலப்படவேண்டும். 

இப்படி நாம் பலப்பட்டுக் குணப்பட்டபின்பு அடுத்தவரைக் குணப்படுத்த சுவிசேஷம் அறிவிக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால் நாம் மாயக்காரர்களாகவே இருப்போம்; நாம் அறியாத கிறிஸ்துவைப் பிறருக்கு அறிவிக்க முயலும் சாதாரண மதவாதியாகவே இருப்போம். இயேசு கிறிஸ்து கூறினார்,  "மாயக்காரனே! முன்பு உன் கண்ணிலிருக்கிற உத்திரத்தை எடுத்துப்போடு; பின்பு உன் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கிற துரும்பை எடுத்துப்போட வகைபார்ப்பாய்." ( மத்தேயு 7 : 5 )

நம்மை நாமே சோதித்துப்பார்த்து நமது கண்ணிலுள்ள உத்திரத்தை எடுத்துப்போட வகைப்பார்ப்போம். மாய்மால வாழ்க்கையை நம்மிடமிருந்து அகற்றிவிட்டு பின்னர் கிறிஸ்துவை அறிவிக்கும் பணியினைத் தொடர்வோம். கிறிஸ்துவை அறிவிப்பது என்பது வேதாகமத்தை எடுத்துக்கொண்டு வீதி வீதியாக அலைவதும், பிரசங்கம் செய்வதும் மட்டுமல்ல, நமது வாழ்க்கை மூலம் அவரை அறிவிப்பதும் நற்செய்தி அறிவித்தலே. ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்தவர்கள் என்று பெயருக்கு வாழாமல் சீடத்துவ கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வாழ முயலுவோம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்,          

💥 "AATHAVAN" Meditation – No. 1912

📆 Sunday, May 03, 2026

"But I have prayed for you, that your faith may not fail; and you, when once you have turned again, strengthen your brothers." (Luke 22:32)

Before we proclaim the Gospel of Christ to others, it is essential that we first be strengthened in the Christian faith. Otherwise, our gospel proclamations will drift away from reality and become nothing more than the empty rhetoric of an ordinary politician. Many Christian ministers attempt to announce Christ to others before they themselves have undergone a proper spiritual transformation (healing of the soul). In doing so, they sometimes bring harm both to themselves and to those who hear their words.

I knew a brother who would occasionally travel to distant districts to proclaim Christ. Specifically, he frequented many villages in the Thanjavur district for his ministry. However, in his own hometown, he lived a life without a proper Christian testimony. He was involved in activities such as running chit funds and lending money at high interest—actions that are contrary to the commands of Christ. Yet, he would periodically leave for other districts to preach the Good News.

Once, I told him, "There is no connection between the business you do and the Gospel you proclaim. First, surrender yourself to God and pray." He did not agree. He insisted that what he was doing was right, saying, "This is just the business I do; it has nothing to do with my preaching." Furthermore, as I continued to speak with him, it became clear that in his heart, he desired to become famous like other popular ministers. Tragically, one day, he suddenly took his own life.

Today’s meditation verse contains the words Jesus spoke to Peter, the leading apostle, when Satan asked for permission to sift him. The Lord Jesus did not give Satan free rein to destroy Peter. He knew that if the subtle and crafty Satan were given place, he would destroy Peter’s faith.

Yes, dearly beloved, Satan will try in various ways to unsettle our faith. He will place the love of money, the desire for fame, and pride before us. It is vital that we are first strengthened to overcome these things. If Satan intended to sift even Peter—who lived with Christ day and night, eating and drinking with Him—then who are we in comparison?

This is why the Apostle Paul says:

"Put on the full armour of God, so that you will be able to stand firm against the schemes of the devil. For our struggle is not against flesh and blood, but against the rulers, against the powers, against the world forces of this darkness, against the spiritual forces of wickedness in the heavenly places." (Ephesians 6:11-12)

Beloved, just as Jesus interceded for Peter, it is necessary for us to pray for ourselves and for others who proclaim the Good News. Additionally, we must ensure that the spiritual weapons mentioned by Apostle Paul (Ephesians 6:14-17) are not blunt but are in good condition. To achieve this, we must first be strengthened and rooted in the love of Christ.

After we have been thus strengthened and transformed, we should then proclaim the Gospel to bring healing to others. Otherwise, we will remain hypocrites—mere religionists trying to announce a Christ we do not truly know. Jesus said:

"You hypocrite, first take the log out of your own eye, and then you will see clearly to take the speck out of your brother’s eye." (Matthew 7:5)

Let us examine ourselves and seek to remove the log from our own eye. Let us cast away a life of hypocrisy and then continue the work of proclaiming Christ. Proclaiming Christ is not merely wandering the streets with a Bible or delivering a sermon; it is announcing Him through our very lives. Yes, dearly beloved, let us strive to live not just as "Christians" in name, but to live a life of true Christian discipleship.

✍️ Bro. M. Geo Prakash