🦋 Meditation verse - எரேமியா 2 : 18 / Jeremiah 2:18

 "ஆதவன்" தியானம் - 1970

ஜூன் 30, செவ்வாய்  2026  

"இப்போதும் சீகோரின் தண்ணீரைக் குடிப்பதற்கு எகிப்துக்குப் போகிறதினால் உனக்குப் பிரயோஜனம் என்ன? ஐப்பிராத்து நதியின் தண்ணீரைக் குடிப்பதற்கு அசீரியாவுக்குப் போகிறதினால் உனக்குப் பிரயோஜனம் என்ன?" ( எரேமியா 2 : 18 )

தேவனால் மீட்கப்பட்ட நாம் நமது பழைய பாவ அடிமைத்தனங்களுக்குத் திரும்பக்கூடாது என்பதனை இன்றைய தியான வசனம்  நமக்கு உணர்த்துகின்றது. மட்டுமல்ல, இந்த வசனத்தின்மூலம் தேவனது பாதுகாப்பைச் சார்ந்திருப்பதற்குப் பதிலாக, மனித பலத்தையும் அரசியல் தந்திரங்களையும் நம்பியதற்காக தனது மக்களாகிய யூதாவை தேவன் கண்டிக்கின்றார். யூதாவுக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் இந்த வசனம் எச்சரிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்தியருக்கும் அசீரியர்களுக்கும் அடிமைகளாக இருந்தவர்கள். இந்த இரு அரசுகளும் வலிமைவாய்ந்தவை. ஆனால் இவர்களின் பிடியிலிருந்து விடுதலை பெற்றபோதும் யூதாவை ஆட்சிசெய்த அரசர்கள் தங்களது பாதுகாப்புக்காகத் தேவைக்கேற்ப எகித்தியரையும் அசீரியர்களையும் மாறிமாறி சார்ந்துகொண்டனர். யூதா தேசம் பெரும்பாலும் இந்தப்  பேரரசுகளை ஒன்றுக்கொன்று எதிராகப் பயன்படுத்திப் பாதுகாப்பைப் பெற முயன்றது. எகிப்தால் அச்சுறுத்தப்படும்போது அசீரியாவின் உதவியையும் அசீரியாவினால் அச்சுறுத்தப்படும்போது எகிப்தின் உதவிட்டையும்  நாடியது. 

இதனால்தான் தேவன், "நீ உன் வழியை மாற்றிமாற்றி இவ்வளவாய் விலகிப்போகிறது என்ன? நீ அசீரியாவினால் வெட்கிப்போனதுபோல எகிப்தினாலும் வெட்கிப்போவாய்." ( எரேமியா 2 : 36 ) என்கின்றார்.  இப்படித் தேவனை விட்டு இவ்வுலக அதிகாரங்கள் அல்லது அமைப்புகள் மீது முழுமையான பாதுகாப்பைச் சார்ந்திருப்பது எப்போதும் ஏமாற்றத்திலேயே முடியும் என்பதை இவ்வசனம் கற்பிக்கிறது. 

இந்த வசனம், நமது ஆன்மீக நிலைத்தன்மையைச் சோதித்துப் பார்ப்பதற்கான ஓர் அழைப்பாக அமைகிறது. விசுவாசிகளான நாம் நமது நம்பிக்கையை எதன் மீது வைத்துள்ளோம் என்பதை மதிப்பிடுமாறு இந்த வசனம் நம்மைத் தூண்டுகிறது.

தேவன் முன்னதாகவே தம்மை "ஜீவத்தண்ணீர் ஊற்று" என்று குறிப்பிட்டிருந்தார் (எரேமியா 2:13). எகிப்து அசீரியாவின் நதிகளிலிருந்து "குடிப்பதன்" மூலம், இஸ்ரவேலர்கள் தேவனுடைய தூய மற்றும் ஜீவன் தரும் வல்லமைக்கு மாற்றாக, போலியான விஷயங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முட்டாள்தனத்தைச் செய்தனர். நாம் அவ்வாறு செய்யக்கூடாது என்று இன்று நமக்கு இந்த வசனம் அறிவுறுத்துகின்றது. 

இப்படி தேவனை முற்றிலும் நம்பாமல் நாம் பழைய பாவ வாழ்கைக்குத் திரும்புவதும் அல்லது பழைய பாவ நண்பர்களை நமது தேவைகேற்றப் பயன்படுத்த முயல்வதும் தேவன் வெறுக்கும் காரியம். இப்படி இருப்போமானால் தேவனது ஆசீர்வாதத்துக்குப் பதில் நமக்குத் தண்டனையே வரும் என்று இன்றைய தியான வசனத்தின் அடுத்த வசனத்தில் தேவன் நம்மை எச்சரிக்கின்றார். 

ஆம், "உன் தீமை உன்னைத் தண்டிக்கும், உன் மாறுபாடுகள் உன்னைக் கண்டிக்கும்; நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தரை விடுகிறதும், என்னைப்பற்றும் பயம் உன்னிடத்தில் இல்லாமலிருக்கிறதும், எத்தனை பொல்லாப்பும் கசப்புமான காரியம் என்று உணர்ந்துகொள் என்று சேனைகளின் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்." ( எரேமியா 2 : 19 )

எனவே ஜீவத் தண்ணீர் ஊற்றாகிய தேவனை விட்டு சீகோரின் தண்ணீரைக் குடிப்பதற்கு எகிப்துக்கும் ஐப்பிராத்து நதியின் தண்ணீரைக் குடிப்பதற்கு அசீரியாவுக்கும் போகாமல் இருப்போம். அப்படிப் போவதால் நமக்கு என்ன நன்மை ஏற்பட்டுவிடப்போகிறது?  

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்       

"AATHAVAN" Meditation – 1970

June 30, Tuesday, 2026

"But now what are you doing on the road to Egypt, to drink the waters of the Nile? Or what are you doing on the road to Assyria, to drink the waters of the Euphrates?" (Jeremiah 2:18, NASB)

Today’s meditation verse reminds us that we, who have been redeemed by God, must never return to our old bondage of sin. Through this scripture, God confronts His people, Judah, for relying on human strength and political alliances rather than trusting in His divine protection. This verse serves as a solemn warning not only to Judah but to us as well.

The Israelites had previously been enslaved by both Egypt and Assyria. Though both were mighty empires, even after being liberated from their grasp, the kings who ruled Judah repeatedly turned back to them for security. They constantly shifted their allegiance between Egypt and Assyria based on political convenience. The nation of Judah often tried to secure its safety by playing these superpowers against each other—seeking Assyria's help when threatened by Egypt, and running to Egypt when threatened by Assyria.

This is precisely why the Lord rebukes them just a few verses later:

"Why do you go around so much changing your way? Also, you will be put to shame by Egypt just as you were put to shame by Assyria." (Jeremiah 2:36, NASB)

This passage clearly teaches us that forsaking God to place our absolute trust in worldly powers, systems, or institutions will always end in devastating disappointment.

This scripture stands as an urgent invitation to examine our spiritual stability. It prompts us as believers to evaluate exactly where we have placed our trust.

Earlier in the same chapter, God identifies Himself as the ultimate source of life:

"...They have forsaken Me, the fountain of living waters..." (Jeremiah 2:13, NASB)

By choosing to "drink" from the rivers of Egypt and Assyria, the Israelites committed the absolute folly of trading God’s pure, life-giving power for cheap, worldly substitutes. Today's text admonishes us not to make the same mistake.

Turning back to our old sinful lifestyles, or trying to rely on old, worldly associations to meet our needs instead of fully trusting God, is something the Lord detests. God warns us in the very next verse that if we persist in this mindset, it will bring consequences rather than blessings.

"Your own wickedness will correct you, and your apostasies will reprove you; know therefore and see that it is evil and bitter for you to forsake the Lord your God, and the dread of Me is not in you," declares the Lord God of hosts. (Jeremiah 2:19, NASB)

Therefore, let us not forsake God—the Fountain of Living Waters—to go to Egypt to drink the waters of the Nile, or to Assyria to drink the waters of the Euphrates. After all, what true benefit could we ever gain from doing so?

✍️ Bro. M. Geo Prakash