🦋 Meditation verse - யோபு 23: 12 / Job 23:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1720                                           ஆதவன் 23.10.2025 வியாழன்    

"அவர் உதடுகளின் கற்பனைகளை விட்டு நான் பின்வாங்குவதில்லை; அவருடைய வாயின் வார்த்தைகளை எனக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் அதிகமாய்க் காத்துக்கொண்டேன்." (யோபு 23: 12) 

கொரோனா காலத்தை நம்மில் யாரும் மறந்திருக்கமாட்டோம். பகல் நேரமும் இரவு பன்னிரெண்டு மணிபோல சாலைகள் வெறிச்சோடிக்கிடக்க பகலில் சாலையில் நடப்பவர்களைத் திருடர்களைப் பிடிப்பதுபோல போலீசார் பிடித்து விசாரணை செய்த காலக்கட்டம் அது. அத்தியாவசிய உணவுக்குக்கூட யாரும் வெளியே எளிதில் சென்றுவிடமுடியாது; சென்றாலும் எதுவும் கிடைக்காது. 

அப்போது பலரும் உணவுப்பொருட்களை வீடுகளில் பதுக்கிவைத்து கவனமாக உண்டனர். அதுபோல தேவனது வாயின் வார்த்தைகளைத்  தனக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் அதிகமாய்க் காத்துக்கொண்டததாக  யோபு கூறுகின்றார். வீடுகளில் உணவுகள் கெட்டுப்போகாமல் இருக்க நாம் குளிர்சாதனப் பெட்டிகளில் சேகரித்து வைக்கின்றோம். இங்கோ பக்தனான யோபு தனது இருதயமான பெட்டியில் தேவ வார்த்தைகளைப் பாதுகாத்து வைத்துள்ளேன் என்கின்றார்.

உணவினைப் பாதுகாத்து வைப்பது மட்டும் முக்கியமல்ல, அதனைத் தகுந்த முறையில் பயன்படுத்தவேண்டியதும் அவசியம். எத்தனை கவனமாக நாம் உணவினைப் பாதுகாத்தாலும் அதனைப் பயன்படுத்தாவிட்டால் எந்தப் பயனுமில்லை.  தேவனது வார்த்தையான உணவினை யோபு பாதுகாத்து வைத்தது மட்டுமல்ல அதனைத் தனது வாழ்வில் பயன்படுத்தினார். இதனையே அவர், "அவர் உதடுகளின் கற்பனைகளை விட்டு நான் பின்வாங்குவதில்லை" என்று கூறுகின்றார். ஆம், தேவ வார்த்தையான உணவினை நாம் பாதுகாத்து அந்த வார்த்தைகளின்படி நடக்கவேண்டியது அவசியம். 

தேவனது வார்த்தைகள் எனும் உணவு நமக்கு வேதாகமம் மூலம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அவற்றை நாம் எப்படி உண்ணுகின்றோம் என்பதே முக்கியம். ஏனெனில் தேவனது கிருபையின் காலத்தில் தேவ வசனமாகிய உணவு நமக்குக் கிடைக்கின்றது. ஆனால் இந்த உணவு கிடைக்காத பஞ்சம் வரும் என்று வேதம் நம்மை எச்சரிக்கின்றது. "இதோ, நான் தேசத்தின்மேல் பஞ்சத்தை அனுப்பும் நாட்கள் வரும்; ஆகாரக் குறைவினால் உண்டாகிய பஞ்சமல்ல, ஜலக்குறைவினால் உண்டாகிய தாகமுமல்ல, கர்த்தருடைய வசனம் கேட்கக் கிடையாத பஞ்சத்தை அனுப்புவேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்." (ஆமோஸ் 8:11)

வேத வசனங்களை சுவைத்து உண்ணும் ஆர்வம் நமக்கு இருக்குமானால் அவற்றை நாம் நமது உள்ளத்திலும் காத்துக்கொள்வோம். எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசிக்கு தேவன் அளித்த வார்தைகளைக்குறித்து அவர், "மனுபுத்திரனே, நான் உனக்குக் கொடுக்கிற இந்தச் சுருளை நீ உன் வயிற்றிலே உட்கொண்டு, அதினால் உன் குடல்களை நிரப்புவாயாக என்றார்; அப்பொழுது நான் அதைப் புசித்தேன்; அது என் வாய்க்குத் தேனைப்போல் தித்திப்பாயிருந்தது" (எசேக்கியேல்3;3)  என்கின்றார். 

மேலும், ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாக இருக்கிறார். "ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனிடத்திலிருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது.' ( யோவான் 1 : 1 ) என்று வாசிக்கின்றோம். அந்த வார்த்தையான இயேசு கிறிஸ்து உயிருள்ள உணவாகவும் இருக்கின்றார்.   "ஜீவ அப்பம் நானே, என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருக்காலும் பசியடையான், என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் ஒருக்காலும் தாகமடையான்." ( யோவான் 6 : 35 ) என்று தன்னை "ஜீவ அப்பம்" என்று குறிப்பிட்டார். ஆம், வாழ்வளிக்கும் வார்த்தையான அவரே உயிரளிக்கும் உணவுமாக இருக்கின்றார்.  

பக்தனாகிய யோபு தேவனுடைய வார்த்தைகளைத் தனது இருதயத்தில் பாதுகாத்ததுபோல நாம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை நமது இருதயத்தில் பாதுகாத்து வைக்கவேண்டியது அவசியம்; எசேக்கியேலைப்போல அவரைச் சுவைத்து உண்ணவேண்டியது அவசியம். அவர் நம் ஒவ்வொருவர் உள்ளத்திலும் வந்து தங்கிட ஆர்வமுள்ளவராக இருக்கின்றார். "இதோ, வாசற்படியிலே நின்று தட்டுகிறேன்; ஒருவன் என் சத்தத்தைக்கேட்டு, கதவைத் திறந்தால், அவனிடத்தில் நான் பிரவேசித்து, அவனோடே போஜனம்பண்ணுவேன், அவனும் என்னோடே போஜனம்பண்ணுவான்." (வெளி 3:20) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

தேவ வார்த்தையான கிறிஸ்து எனும் உணவினை உள்ளத்தில் ஏற்றுக்கொள்வோம்; சுவைப்போம்; ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் அதிகமாய் நமக்குள் அவரைக் காத்துக்கொள்வோம்.  அப்படியானால் யோபு கூறுவதுபோல அவர் உதடுகளின் கற்பனைகளை விட்டு நாம் ஒருபோதும் பின்வாங்கமாட்டோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1720
AATHAVAN – Thursday, 23 October 2025

“I have not departed from the command of His lips; I have treasured the words of His mouth more than my necessary food.” — Job 23:12 (NASB)

None of us will ever forget the time of the COVID-19 pandemic. It was a season when even during the day, the streets were as empty as midnight. Those who dared to walk outside were questioned by the police as if they were suspects. People could hardly step out to buy essentials, and even when they did, little was available.

During those days, many stored foods carefully at home and ate sparingly. In a similar way, Job says that he treasured the words of God’s mouth more than his daily food. Just as we store perishable food safely in refrigerators to keep it from spoiling, Job stored God’s Word in the refrigerator of his heart.

However, merely storing food is not enough—it must be used at the right time. No matter how carefully we preserve it, food has no value unless it is eaten. Likewise, Job not only stored God’s Word in his heart but also lived by it. That’s why he said, “I have not departed from the command of His lips.” Yes, it is not enough to keep the Word—we must walk according to it.

The spiritual food—God’s Word—is given to us through the Bible. What matters most is how we receive and “eat” it. During this age of grace, God’s Word is freely available to us. Yet the Bible warns of a coming famine—not of bread or water, but of hearing the Word of the Lord:

“Behold, days are coming,” declares the Lord God, “When I will send a famine on the land, Not a famine for bread or a thirst for water, But rather for hearing the words of the Lord.” — Amos 8:11 (NASB)

If we truly desire to taste and enjoy the Word of God, we will store it in our hearts. The prophet Ezekiel described his experience this way:

“Son of man, feed your stomach and fill your body with this scroll which I am giving you.” Then I ate it, and it was sweet as honey in my mouth. — Ezekiel 3:3 (NASB)

Moreover, the Lord Jesus Christ is the Word of God. We read, “In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.” (John 1:1) That Word—Jesus Christ—is also the Living Bread. He said of Himself, “I am the Bread of Life; he that cometh to Me shall never hunger, and he that believeth on Me shall never thirst.” (John 6:35) Yes, the One who is the life-giving Word is also the life-giving Bread.

Just as Job treasured God’s Word in his heart, we must also keep the Lord Jesus—the Living Word—within our hearts. Like Ezekiel, we must taste and consume Him spiritually. The Lord longs to dwell within us, saying:

“Behold, I stand at the door and knock; if anyone hears My voice and opens the door, I will come in to him and will dine with him, and he with Me.” — Revelation 3:20 (NASB)

Let us therefore receive Christ—the Living Word—into our hearts. Let us taste and delight in Him. Let us treasure Him more than our daily bread. Then, like Job, we too will never turn away from the command of His lips.

📖 Devotional Message by: Bro. M. Geo Prakash