🦋 Meditation verse - உன்னதப்பாட்டு 2 : 14 / Song of Solomon 2:14

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1715                                           ஆதவன் 18.10.2025 சனி    

"கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற என் புறாவே! உன் முகரூபத்தை எனக்குக் காண்பி, உன் சத்தத்தை நான் கேட்கட்டும்; உன் சத்தம் இன்பமும், உன் முகரூபம் அழகுமாயிருக்கிறது என்றார்." ( உன்னதப்பாட்டு 2 : 14 )

சாலமோனின் உன்னதப்பாட்டு எனும் இலக்கிய நடையிலான உருவக நூலானது வேதாகமத்தின் தனித்துவமான நூலாக உள்ளது. உண்மையான காதல் உணர்வு பாவமல்ல என்பதனையும் தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான உறவு காதல் உணர்வுபோன்று இருக்கவேண்டுமென்றும் இந்நூல்மூலம் நாம் அறிகின்றோம். 

எப்போதும் தேவனிடம் எதையாகிலும் எதிர்பார்த்து ஜெபிக்கவேண்டும் எனும் பிச்சைக்கார மனநிலையை நாம் மாற்றி அவரை அன்புணர்வோடு அணுகும்போது  தேவனும் நம்மிடம் அன்பாக இருக்கின்றார். நம்மோடு நெருங்கி வருகின்றார் எனும் உண்மையினை இந்நூல் வாயிலாக நாம் உணர்ந்துகொள்கின்றோம்.

தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழும் ஆவிக்குரிய மனிதர்களை தேவன் கண்ணோக்கிப் பார்க்கின்றார். அவர்களோடு பேசுவதற்கு ஆர்வமுள்ளவராக இருக்கின்றார். பல்வேறு இக்கட்டுத் துன்பங்களால் வேதனையுற்று மனிதர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டு ஒதுங்கி வாழும் தனது பக்தர்களை தேவன், "கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற என் புறாவே!" என்று அழைக்கின்றார். மகனே, மகளே நீ  கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் ஒளிந்து வாழ்வதுபோல வாழாதே, நான் உன்னைப் பார்க்க, உன்னோடு பேச ஆசைப்படுகின்றேன் என்கின்றார்.

அதனையே நாம், "உன் முகரூபத்தை எனக்குக் காண்பி, உன் சத்தத்தை நான் கேட்கட்டும்; உன் சத்தம் இன்பமும், உன் முகரூபம் அழகுமாயிருக்கிறது என்றார்" என்று வாசிக்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நமது ஜெபத்தைக் கேட்க ஆவலுள்ளவராக இருக்கின்றார். உலகத்துக்கு நாம் வெறுக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கலாம் ஆனால் தேவனுக்கு நாம் அழகானவர்கள்; உலகம் நமது குரலைப் புறக்கணிக்கலாம், ஆனால் தேவனுக்கு நமது சத்தம் இன்பமாக இருக்கின்றது. 

இன்று நாம் நமது வறுமை, வேலையில்லாமை போன்ற காரணங்களால் உறவினர்களாலும், நமது நண்பர்களாலும் கைவிடப்பட்டவர்களாக இருக்கலாம். அவர்களுக்கு வெட்கப்பட்டு நாம் கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற புறாக்களைப்போல மறைந்து வாழ்பவர்களாக இருக்கலாம். பொது இடங்களில் மற்றவர்களோடு சேர்ந்து இருக்கும் தகுதி நமக்கு இல்லை என்று நமது மனமே நம்மைத் தனிமைப்படுத்தலாம். ஆனால் தேவன் நம்மை நேசிக்கின்றார்.  வீட்டிற்குள்ளேயே அடைபட்டு இருக்கும் நமது ஜெபங்களை தேவன்  கேட்கின்றார்; அவருக்கு நாம் இன்பமானவர்கள். 

இஸ்ரவேல் நாட்டிலுள்ள கழுகு இனங்களில் ஒன்று வயதானபின் சிறகுகள் உதிர்ந்து பறக்க முடியாமலும், இரைதேட முடியாமலும்  பெரிய கன்மலையின் பொந்துகளில் போய் ஒளிந்துகொண்டு அமைதியாகக் காத்திருக்குமாம். ஆனால் சில காலங்கள் கடந்தபின்னர் அவற்றின் இறகுகள் வளரத்துவங்கும். மீண்டும் அவை பெலனடைந்து வானில் சிறகடித்துப் பறக்கும். ஆம், இதுபோலவே,  "கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலனடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்".(ஏசாயா 40:31)

எனவே, இன்று கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற புறாவாக நாம் இருந்தாலும் விசுவாசத்தை இழந்திடாமல் கர்த்தர் செயல்படும்வரை பொறுமையாகக் காத்திருப்போம். செட்டைகளை அடித்து எழும்பத்தக்கதாக தேவன் நம்மை உயர்த்துவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1715
AATHAVAN – Saturday, 18 October 2025

“O my dove, in the clefts of the rock, In the secret place of the steep pathway, Let me see your appearance, Let me hear your voice; For your voice is pleasant, And your appearance is lovely.” — Song of Solomon 2:14 (NASB)

The Song of Solomon, a poetic and symbolic book, stands as a unique treasure in the Holy Bible. Through this book, we understand that true love is not sinful, and that the relationship between God and man should reflect this deep, loving affection.

Instead of always approaching God with a beggar’s mindset—praying only to receive something—we are called to approach Him with love. When we come to Him in love, He too draws near to us in love. Through this beautiful song, we sense the truth that God longs for an intimate relationship with those who live a life pleasing to Him.

God lovingly looks upon His spiritual children—those who strive to live according to His will. He desires to speak with them. Even those who are wounded by suffering, rejected by people, or living in isolation, God calls out to them, saying:

“O My dove, in the clefts of the rock,

In the secret place of the steep pathway!”

It is as though God is saying, “My son, My daughter, do not continue hiding yourself among the cracks of the rocks or in the lonely heights. I long to see your face and hear your voice.”

We then read,

“Let me see your appearance; let me hear your voice; for your voice is pleasant, and your appearance is lovely.”

Yes, beloved! God delights to hear our prayers. The world may despise us, but to God, we are beautiful. People may ignore our voice, but to God, our voice is sweet and pleasing.

Perhaps today, because of poverty, unemployment, or life’s struggles, we may feel abandoned by relatives and friends. We may be living like the dove hiding in the clefts of the rock, ashamed and withdrawn. Our hearts may tell us that we are not worthy to be seen in public or to stand among others. Yet, God loves us deeply. Even the prayers we whisper quietly within our homes reach His ears—for to Him, our voice is pleasant.

In Israel, there is a species of eagle that, when it grows old, loses its feathers and can no longer fly or hunt. It retreats into the cliffs of the mountains and waits in silence. After a time, new feathers begin to grow, and the eagle regains its strength, soaring once again into the sky.

Likewise,

“Yet those who wait for the Lord

Will gain new strength;

They will mount up with wings like eagles,

They will run and not get tired,

They will walk and not become weary.” — Isaiah 40:31 (NASB)

Therefore, even if we now find ourselves like the dove in the clefts of the rock, let us not lose faith. Let us wait patiently for the Lord to act. He will renew our strength and lift us up to soar once again!

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash