🦋 Meditation verse - எரேமியா 2: 21 / Jeremiah 2:21

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1798                                  🔆 ஆதவன் 09.01.2026 வெள்ளி     

"நான் உன்னை முற்றிலும் நற்கனிதரும் உயர்குலத் திராட்சைச்செடியாக நாட்டினேன்; நீ எனக்குக் காட்டுத்திராட்சைச் செடியின் ஆகாத கொடிகளாய் மாறிப்போனது என்ன?" ( எரேமியா 2: 21)

நாம் நல்ல பலன் தரவேண்டும் எனும் ஆர்வத்தில் சிலவேளைகளில் வீடுகளில் உயர்குல மரக்கன்றுகளை (high breed tree plants)  வாங்கி நடுவதுண்டு. ஆனால், சிலவேளைகளில் அவை அனைத்தும் உண்மையில் அப்படி  உயர்குல மரங்களாய் இருப்பதில்லை. நாம் எதிர்பார்க்கும் பலனைத் தருவதுமில்லை. அப்போது  நாம் ஏமாற்றமடைகின்றோம். இதுபோல, பூச்செடிகளிலும் சிலவேளைகளில் நாம் மணமற்ற காட்டுப் பிச்சிச் செடிகளை வாங்கி ஏமாறுகின்றோம். 

நமது தேவனும் தான் இப்படி இஸ்ரவேலரை நம்பி ஏமாற்றமடைந்ததை "நீ எனக்குக் காட்டுத்திராட்சைச் செடியின் ஆகாத கொடிகளாய் மாறிப்போனது என்ன?" வருத்தத்தோடு குறிப்பிட்டுக் கேட்கின்றார்.

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் நாமே ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலராக இருக்கின்றோம். நம்மை தேவன் தனக்கு ஏற்றவர்களாக வாழ அழைத்துள்ளார். நம்மேல் அவர் முழு நம்பிக்கைக் கொண்டுள்ளார். ஆனால், பெரும்பாலான வேளைகளில் நாம் அவரது எதிர்பார்ப்பின்படி வாழ்வதில்லை; கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கை வாழ்வதில்லை. காரணம், நாம் முற்றிலும் அவரில் நிலைத்திருப்பதில்லை. 

நாம் நற்கனிகொடுக்கும் திராட்சைச் செடியாக மாறவேண்டுமானால் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை வாழவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "என்னில் நிலைத்திருங்கள், நானும் உங்களில் நிலைத்திருப்பேன்; கொடியானது திராட்சச்செடியில் நிலைத்திராவிட்டால் அது தானாய்க் கனிகொடுக்கமாட்டாததுபோல, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திராவிட்டால், கனிகொடுக்கமாட்டீர்கள்." (யோவான் 15:4) என்று கூறினார். 

கிறிஸ்துவை அறியாத சாதாரண மக்களும் பலர் நல்ல வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். அவர்களிலும் சில கனிகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால் கிறிஸ்துவை அறிந்த நாம் இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல உயர்குல  திராட்சைச் செடிகள். எனவே சாதாரண செடியைப்போல அல்லாமல் நாம் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுக்கவேண்டியது அவசியம். எனவேதான், "நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது." (யோவான் 15:5) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. 

மேலும், அதிகக் கனிகொடுப்பதன்மூலம் நாம் நம்மைத் தெரிந்துகொண்ட பிதாவாகிய தேவனையும் மகிமைப்படுத்துகின்றோம்; கிறிஸ்துவுக்கு மெய்யான சீடர்களாக மாறுகின்றோம். "நீங்கள் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பதினால் என் பிதா மகிமைப்படுவார், எனக்கும் சீஷராயிருப்பீர்கள்". (யோவான் 15:8)

ஆம், தேவன் நம்மை முற்றிலும் நற்கனிதரும் உயர்குலத் திராட்சைச்செடியாக நாட்டியுள்ளார். எனவே நாம் அவருக்கு ஆகாத காட்டுத்திராட்சைச் செடிகளைப்போல மாறிப்போகாமல் உயர்குல திராட்சைச் செடிகளைப்போல, நற்கனி கொடுப்பவர்களாக மாறிட முயலுவோம். நம்மால் இதைச் செய்ய இயலாது என்பதால் அவர் நமக்குத் துணையாளரான பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தந்துள்ளார். கனிதரும் வாழ்க்கை வாழ்ந்திட ஆவியானவரின் துணையை வாழ்வில் அன்றாடம் நாடுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

“Within the Seeds” 🌳

📖Bible Meditation No. 1798                         🔆 AATHAVAN – Friday, 09.01.2026

“Yet I planted you a choice vine, a completely faithful seed. How then have you turned yourself before Me Into the degenerate shoots of a foreign vine?” — Jeremiah 2:21

With a desire to receive good fruit, we sometimes buy and plant high-breed saplings in our homes. But on certain occasions, those plants turn out not to be truly superior varieties. They fail to produce the fruit we expected, and we feel disappointed. Likewise, even with flowering plants, we are sometimes deceived into buying wild, fragrance-less plants instead of genuine ones.

In a similar way, our God expresses His grief over Israel, whom He trusted, saying sorrowfully: “How then have you turned yourself before Me into the degenerate shoots of a foreign vine?”

Yes, beloved, in today’s New Testament era, we ourselves are the spiritual Israel. God has called us to live as people pleasing to Him. He has placed His complete trust in us. Yet, many times we do not live according to His expectations; we do not live fruit-bearing lives. The reason is simple—we do not remain fully abiding in Him.

If we are to become vines that bear good fruit, it is essential that we live a life united with Christ. That is why our Lord Jesus Christ said:

“Abide in Me, and I in you. As the branch cannot bear fruit of itself unless it abides in the vine, so neither can you unless you abide in Me.” — John 15:4

Even many ordinary people who do not know Christ live morally good lives, and some fruits can be seen in them. But we who know Christ are, according to today’s meditation verse, choice vines. Therefore, unlike ordinary plants, it is essential that we bear much fruit. That is why Jesus Christ declared:

“I am the vine, you are the branches; he who abides in Me and I in him, he bears much fruit, for apart from Me you can do nothing.” — John 15:5

Moreover, by bearing much fruit, we glorify God the Father who has chosen us, and we become true disciples of Christ:

“My Father is glorified by this, that you bear much fruit, and so prove to be My disciples.” — John 15:8

Yes, God has planted us as a choice vine, one meant to bear abundant good fruit. Therefore, let us strive not to become like useless wild vines, but rather like noble vines that produce good fruit. Since we cannot do this by our own strength, God has given us the Holy Spirit as our Helper. Let us seek the help of the Holy Spirit daily in our lives, so that we may live truly fruit-bearing lives.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 2 தெசலோனிக்கேயர் 2: 14 / 2 Thessalonians 2:14

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1797                                  🔆 ஆதவன் 08.01.2026 வியாழன்    

"நீங்கள் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் மகிமையை அடையும்பொருட்டாக எங்கள் சுவிசேஷத்தினாலே அந்த இரட்சிப்புக்கு அவர் உங்களை அழைத்தார்." (2 தெசலோனிக்கேயர் 2: 14)

நல்ல உயர் பதவியில் உள்ள ஒருவர், தனது பிள்ளைகளும்  நன்கு படித்து வருங்காலத்தில் தன்னைப்போல உயர் பதவியில் வரவேண்டுமென்று விரும்புவதுண்டு. இன்று அதுபோல பல IAS, IPS அதிகாரிகளின் பிள்ளைகள் உயர் பதவிகளை அடைவதை நாம் உலகினில் காண்கின்றோம். அந்தத் தாய் தகப்பனுக்கு அது மிகுந்த மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கின்றது. 

இதுபோலவே தேவனும் விரும்புகின்றார். தான் படைத்தத் தனது பிள்ளைகள் தன்னைப்போல மாறவேண்டும், தான் அடைந்துள்ள மகிமையினை அடையவேண்டும் என்று அவர் விரும்புகின்றார். ஆம், நாம் கிறிஸ்து அடைந்த மகிமையினை  மறுவுலகினில் சென்று காணவேண்டும், அதே மகிமையை நாமும் அடையவேண்டும் என்பதே தேவனுடைய சித்தம். சுவிசேஷம் அதற்காகவே உலகினில் அறிவிக்கப்பட்டு வருகின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து உலகினில் இருந்தபோது பிதாவிடம் இதற்காக ஜெபித்ததை நாம் பின்வரும் வசனங்களில் காணலாம் ;- 

"நாம் ஒன்றாயிருக்கிறதுபோல அவர்களும் ஒன்றாயிருக்கும்படி, நீர் எனக்குத்தந்த மகிமையை நான் அவர்களுக்குக் கொடுத்தேன்." (யோவான் 17:22)

"பிதாவே, உலகத்தோற்றத்துக்கு முன் நீர் என்னில் அன்பாயிருந்தபடியினால், நீர் எனக்குத் தந்த என்னுடைய மகிமையை நீர் எனக்குத் தந்தவர்கள் காணும்படியாக, நான் எங்கே இருக்கிறேனோ அங்கே அவர்களும் என்னுடனேகூட இருக்க விரும்புகிறேன்". (யோவான் 17:24)

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான பவுல் தெசலோனிக்கேயே  சபையினருக்கு எழுதுகின்றார். தேவன்  இத்தகைய மகிமையான காரியத்துக்கு அழைத்திருப்பதால் நீங்கள் வெறும் உலக ஆசை, கவர்ச்சி, இன்பம் இவைகளுக்கு அடிமையாகாதிருங்கள் என்கின்றார் அவர். 

ஒருவர் படிப்பிலோ விளையாட்டிலோ  மேலான நிலையினை அடைந்து பரிசுகளும் பதக்கங்களும் வெல்கின்றார் என்றால் அது சாதாரணமாய் அவருக்குக்  கிடைத்துவிட்டதல்ல; மாறாக. அதற்காக அவர் கடினமாக உழைக்கவேண்டியிருக்கின்றது. அதிகாலை உறக்கத்தைத் தியாகம் செய்யவேண்டும், ஆசைப்படும் சில உணவுகளைத் தவிர்க்கவேண்டும், பொழுதுபோக்காக நண்பர்களுடன் நேரத்தை வீணடிப்பதை விட்டுவிடவேண்டியிருக்கும். இத்தகைய சில தியாகங்கள் செய்யும்போது அவர் தான் விரும்பிய மேலான நிலையினை அடைகின்றார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் மகிமையை அடையும்பொருட்டு அவர் நம்மை அழைத்துள்ளார்; அதற்கு, நாமும் சில உலக ஆசைகளைத் தியாகம் செய்யவேண்டும். இதற்கு அடிப்படையாக,  முதலில் வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ள இரட்சிப்பு அனுபவத்துக்கு  அவர் நம்மை அழைக்கின்றார். முதன்முதல் அதனைப் பெற நாம் ஆர்வம் காண்பிக்கும்போது  தொடர்ந்து நமது வாழ்வு அவருக்கு ஏற்புடையதாக மாறும். அதுவே பிற்காலத்தில் நாம் அவரது மகிமையைக் காணவும் அந்த மகிமையை நாமும் அடையவும் உதவும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1797
🔆 AATHAVAN – Thursday, 08.01.2026

“It was for this He called you through our gospel, that you may gain the glory of our Lord Jesus Christ.” (2 Thessalonians 2:14)

A person who holds a high and honourable position often desires that his children study well and, in the future, rise to a position similar to his own. Even today, we see in the world that the children of many IAS and IPS officers attain prestigious positions. Such achievements bring great joy to those parents.

In the same way, God also desires this. He longs that His children—whom He has created—should become like Him and attain the glory that He Himself possesses. Yes, it is God’s will that we should one day go to the eternal world, behold the glory attained by Christ, and that we too should share in that very glory. It is for this purpose that the gospel is being proclaimed throughout the world. When our Lord Jesus Christ was on earth, we see Him praying to the Father regarding this very matter, as recorded in the following verses:

“The glory which You have given Me I have given to them, that they may be one, just as We are one.” (John 17:22)

“Father, I desire that they also, whom You have given Me, be with Me where I am, so that they may see My glory which You have given Me, for You loved Me before the foundation of the world.” (John 17:24)

This is precisely what the apostle Paul writes to the church at Thessalonica in today’s meditation verse. Since God has called you to such a glorious destiny, he urges them not to become slaves to mere worldly desires, attractions, and pleasures.

If someone attains excellence in studies or sports and wins prizes and medals, it does not happen casually or without effort. On the contrary, it requires hard work. One must sacrifice early morning sleep, avoid certain favourite foods, and give up wasting time with friends merely for entertainment. When such sacrifices are made, a person reaches the higher position he desires.

Yes, beloved, God has called us so that we may attain the glory of our Lord Jesus Christ. For that, we too must be willing to sacrifice certain worldly desires. As the foundation for this, He first calls us to experience the salvation spoken of in the Scriptures. When we eagerly seek and receive that salvation, our lives are progressively transformed to become pleasing to Him. This, in turn, will help us in the days to come to behold His glory and to partake in that glory ourselves.

God’s Message: -  Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 3:12 / Philippians 3:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1796                                  🔆 ஆதவன் 07.01.2026 புதன்   

"நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:12)

ஒரு மனிதனின் வளர்ச்சி அவனது மனதின் அடிப்படையிலேயே இருக்கும். நாம்  ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் முழுமை அடைந்துவிட்டோம்  என்று எண்ணுவோமானால்  நமது வளர்ச்சியும் அத்துடன் நின்றுவிடும். ஒரு பானையில் தண்ணீர் பிடிக்கின்றோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம், அந்தப் பானை நிறைந்துவிட்டது என்றால் அதற்குமேல் அதனில் நாம் நீர் நிரப்ப முடியாது அல்லவா?. 

ஆவிக்குரிய காரியத்திலிலும் இப்படியே இருக்கின்றது. ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மிகப்பெரிய கடலைப் போன்றது. அதன் முழுமையினை  யாரும் அடைந்திடமுடியாது. அனுதினமும் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கவேண்டும். 

ஒரு சில ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது வேத அறிவைப் பெருமையாகக் கருதி, 'நான் வேதாகமத்தை ஐந்து முறை வாசித்துவிட்டேன், ஏழுமுறை வாசித்துவிட்டேன்; வசன எண்ணைக் கூறினால் அந்த வசனத்தைச் சொல்லுவேன்" என்று பெருமையடைவதுண்டு. எத்தனைமுறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதல்ல, அப்படி வாசித்தததால் நமது ஆவிக்குரிய உள்ளான வாழ்வு எந்த அளவு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பதே முக்கியம். தேவ ஐக்கியமில்லாத வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தாலும் அதனால் எந்தப் பயனுமில்லை.  அது சிலர் போட்டிக்காக திருக்குறளை படித்து ஒப்பிப்பதுபோலவே இருக்கும்.

வேதாகம வாசிப்பு நம்மில் எந்த அளவு ஆவிக்குரிய தேறுதலைக் கொடுத்துள்ளது? வேதாகமத்தை வாசிப்பதல்ல, அதைவிட தேவனால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப்   பிடிக்கப்பட்டோமோ அந்த இலக்கை நாம் அடைந்திடவேண்டும் என்பதே முக்கியம். எழுதப் படிக்கத்தெரியாத பலர் மிகச் சிறந்த ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழவில்லையா? எனவேதான், "நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்" என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

நமது இலக்கு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதோ, எத்தனை ஆவிக்குரிய கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டோம் என்பதோ, எத்தனைமுறை உபவாசம் இருந்தோம் என்பதோ அல்ல; மாறாக, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை அடைவதுதான். நமது ஆவிக்குரிய ஓட்டம் அவரை அடைந்துகொள்வதற்கான ஓட்டமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். "சகோதரரே, அதைப் பிடித்துக்கொண்டேனென்று நான் எண்ணுகிறதில்லை; ஒன்று செய்கிறேன், பின்னானவைகளை மறந்து, முன்னானவைகளை நாடி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப்பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கித் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:13, 14) என்ற பவுல் அடிகளின் சிந்தை நமக்கு இருக்கவேண்டும். 

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேறியுள்ளோம் என்பதற்கு நம்மில் உருவாகும் இத்தகைய சிந்தைதான் அடையாளம். "ஆகையால், நம்மில் தேறினவர்கள் யாவரும் இந்தச் சிந்தையாயிருக்கக்கடவோம்; எந்தக் காரியத்திலாவது நீங்கள் வேறே சிந்தையாயிருந்தால், அதையும் தேவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவார்". (பிலிப்பியர் 3:15)

எனவே அன்பானவர்களே, நமது சில சில ஆவிக்குரிய செயல்[பாடுகளை எண்ணி நாமே பெருமையடைந்திடாமல் தேறிய ஆவிக்குரிய மனிதர்களாக மாற முயலுவோம். பல கிறிஸ்தவ சபைப் பிரிவுகளில் சபை விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவர்களை மேன்மையாகக் கருதுகின்றார்கள். தேவன் எண்ணிக்கையையல்ல, மாறாக விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய தரத்தை எடைபோடுகின்றார். நமது செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கையல்ல, அவற்றில் எந்த அளவு அன்புகலந்து செய்தோம் என்பதே தேவனுக்கு முக்கியம். 

எனவே நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முற்றும் தேறிவிட்டோம் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப் பிடிக்கப்பட்டோமோ அதை நாம்  பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைத் தொடருவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1796
🔆 AATHAVAN – Wednesday, 07.01.2026

“Not that I have already grasped it all or have already become perfect, but I press on if I may also take hold of that for which I was even taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

A person’s growth is always determined by the condition of his mind. The moment we assume that we have already attained completeness in any matter, our growth comes to a halt. Consider a pot being filled with water—once it is full, no more water can be added.

The same principle applies to spiritual matters. Spiritual life is like a vast ocean; no one can ever claim to have attained its fullness. Therefore, we must continue to grow in our spiritual life every single day.

Some Christians take pride in their biblical knowledge and say, “I have read the Bible five times, seven times; if you mention the verse number, I can quote the verse.” But what truly matters is not how many times we have read the Bible, but how much our inner spiritual life has grown as a result of that reading. Reading the Bible without living in fellowship with God brings no real benefit. It becomes no different from memorizing classical literature like “Thiru Kural” merely for competition.

The real question is this: How much spiritual maturity has the reading of the Bible produced in us? More than reading itself, it is essential that we attain the purpose for which God has taken hold of us. Have there not been many illiterate people who lived profoundly deep spiritual lives? That is why the Apostle Paul says:

“Not that I have already grasped it or have already become perfect, but I press on so that I may take hold of that for which I was also taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

Our goal is not how many times we have read the Bible, how many spiritual meetings we have attended, or how many times we have fasted. Rather, our goal is to attain Christ Jesus Himself. Our spiritual race must always be a race toward Him.

“Brothers and sisters, I do not regard myself as having taken hold of it yet; but one thing I do: forgetting what lies behind and reaching forward to what lies ahead, I press on toward the goal for the prize of the upward call of God in Christ Jesus.” (Philippians 3:13–14)

This mindset of the Apostle Paul should be ours as well.

Such a mindset is the true evidence that we have attained spiritual maturity.

“Therefore, all who are mature are to have this attitude; and if in anything you have a different attitude, God will reveal that to you as well.” (Philippians 3:15)

Therefore, beloved, let us not boast about our limited spiritual activities, but strive to become truly mature spiritual people. In many Christian denominations, believers are often valued based on the number of their spiritual activities. But God does not measure numbers; He weighs the quality of a believer’s spiritual life. What matters to God is not the quantity of our works, but the extent to which they are done in love.

So, let us not think that we have already attained perfection in our spiritual life. Instead, with earnest desire, let us continue our spiritual journey so that we may take hold of that very purpose for which Christ Jesus has taken hold of us.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash                         

🦋 Meditation verse - ஆமோஸ் 9 : 7 / Amos 9:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1795                                   🔆 ஆதவன் 06.01.2026 செவ்வாய்  

"இஸ்ரவேல் புத்திரரே, நீங்கள் எனக்கு எத்தியோப்பியரின் புத்திரரைப்போல் இருக்கிறீர்கள் அல்லவோ என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் இஸ்ரவேலை எகிப்து தேசத்திலிருந்தும், பெலிஸ்தரைக் கப்தோரிலிருந்தும், சீரியரைக் கீரிலிருந்தும் கொண்டுவரவில்லையோ?" ( ஆமோஸ் 9 : 7 )

தேவன் அனைவரையும் ஒரேவிதமாக நேசிக்கின்றார்; பெருமை எண்ணம் நமக்கு இருக்குமானால் நாம் தேவனை அறியமுடியாது எனும் உண்மைகளை இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு விளக்குகின்றது. 

இஸ்ரவேல் மக்களுக்குத் தங்களைப்பற்றிய ஒரு பெருமை இருந்தது. அதாவது, தாங்கள்தான் தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்கள்,  மற்றவர்கள் அனைவரும் தேவனை அறியாத புற இனத்தவர்கள், எனவே தேவன் தங்களைத்தான் அதிகம் நேசிக்கின்றார் என்பதுதான் அந்தப் பெருமை. 

ஆனால், தேவன் அப்படி மனிதர்களுக்குள் வேறுபாடு பார்ப்பதில்லை.  அவர் இஸ்ரவேல் மக்களை மட்டுமல்ல, அனைவரையும் நேசிக்கின்றார். தேவன் பிற இனத்து மக்களையும் இஸ்ரவேல் மக்களை எகிப்திலிருந்து விடுவித்ததுபோல அவர்களது வெவ்வேறு அடிமைத்தனங்களிலிருந்து  விடுத்துள்ளார். எனவே இஸ்ரவேல் மக்களே நீங்கள் பெருமைபாராட்டவேண்டாம் என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். நீங்கள் எனக்கு வெறும் எத்தியோப்பியரின் புத்திரரைப்போலவே  இருக்கிறீர்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.  மட்டுமல்ல, நான் உங்களை எகிப்திலிருந்து விடுவித்ததுபோல  பெலிஸ்தரைக் கப்தோரிலிருந்தும், சீரியரைக் கீரிலிருந்தும் கொண்டுவரவில்லையோ? என்று கேட்கின்றார். 

அதாவது உங்களை மட்டுமல்ல, நான் மற்ற இனத்து  மக்களையும் உங்களை நேசிப்பதுபோல நேசிப்பதால் நான் அவர்களையும் விடுவித்துள்ளேன் என்கின்றார். இஸ்ரவேலரின் வரலாறு நமக்கு எடுத்துக் கூறப்பட்டதுபோல மற்றவர்களின் வரலாறு நமக்குக் கூறப்படாததால்  நாம் இதனை அறியாமல் இருக்கின்றோம். ஆம், இஸ்ரவேலரே நீங்கள் பெருமை பாராட்டவேண்டாம் நீங்கள் எனக்கு எத்தியோப்பியரின் புத்திரரைப்போல் இருக்கிறீர்கள் அல்லவோ என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல் தேவன் தனக்கு வெளிப்படுத்திய இரகசியம் என்று கூறுகின்றார். "அதென்னவெனில் புறஜாதிகள் சுவிசேஷத்தினாலே உடன்சுதந்தரருமாய், ஒரே சரீரத்திற்குள்ளானவர்களுமாய், கிறிஸ்துவுக்குள் அவர் பண்ணின வாக்குத்தத்தத்துக்கு உடன்பங்காளிகளுமாய் இருக்கிறார்களென்கிற இந்த இரகசியத்தை அவர் எனக்கு வெளிப்படுத்தி அறிவித்தார்." ( எபேசியர் 3 : 3 ) என்கின்றார். 

யூதர்களை தேவன் நேசிப்பதுபோல மற்றவர்களையும் நேசிக்கின்றார். ஆம், "யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றும் வித்தியாசமே இல்லை; எல்லாருக்குங் கர்த்தரானவர் தம்மைத் தொழுதுகொள்ளுகிற யாவருக்கும் ஐசுவரியசம்பன்னராயிருக்கிறார்." (ரோமர் 10:12) மேலும்,  "யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை, அடிமையென்றும் சுயாதீனனென்றுமில்லை, ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமில்லை; நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள்." (கலாத்தியர் 3:28)  என்று நாம்  வாசிக்கின்றோம்.

நாங்கள்தான் வேதத்தை உருவாக்கியவர்கள், நாங்கள்தான் தேவனோடு பேசியவர்கள்,  என்று பெருமை பாராட்டிக்கொண்டிருக்கும் யூதர்கள் அந்தப் பெருமையினால் இன்றுவரை மெய்யான மேசியாவைக் கண்டுகொள்ளவில்லை.  ஆம், "அப்படியானால் என்ன? இஸ்ரவேலர் தேடுகிறதை அடையாமலிருக்கிறார்கள்; தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களோ அதை அடைந்திருக்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் இன்றையத்தினம்வரைக்கும் கடினப்பட்டிருக்கிறார்கள்." (ரோமர் 11:7) ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இஸ்ரவேலரால் புறஇனத்தவர்கள் எனக் கருதப்படும் நாம் கிறிஸ்துவாகிய மேசியாவைக் கண்டுகொண்டுள்ளோம்.  

தேவனை அறிந்துகொள்ள மேலான இறையியல் அறிவோ, வம்ச பெருமையோ உதவாது. தாழ்மையான உள்ளமே தேவனை நாம் வாழ்வில் அறிந்துகொள்ள உதவும். நமது  வேதஅறிவு,  படிப்பு, பதவி, பணம் இவைகளைக்குறித்த பெருமை நமக்கு இருக்குமானால் இஸ்ரவேலரைப்போல நாமும் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியாதவர்களாகவே இருப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1795
🔆 AATHAVAN – Tuesday, 06.01.2026

“Are you not as the sons of Ethiopia to Me, O sons of Israel?” declares the LORD. “Have I not brought Israel up from the land of Egypt, and the Philistines from Caphtor and the Arameans from Kir?” (Amos 9:7)

Today’s meditation verse explains a profound truth: God loves all people equally, and if pride is found within us, we cannot truly know God.

The people of Israel had a sense of pride about themselves. They believed that they alone were chosen by God, that all others were Gentiles who did not know God, and therefore God loved only them more than anyone else.

But God does not show partiality among human beings. He loves not only the people of Israel, but all people. Just as He delivered Israel from Egypt, He has also delivered people of other nations from their various forms of bondage. Therefore, the Lord God says to Israel, “Do not boast.” He declares, “You are to Me just like the sons of Ethiopia.” Moreover, He asks, “Did I not bring Israel up from Egypt, the Philistines from Caphtor, and the Arameans from Kir?”

In other words, God says: Just as I love you, I love the people of other nations also; therefore, I have delivered them as well. The history of Israel is recorded for us in Scripture, whereas the histories of other nations are not described in detail; hence, we may not be aware of them. Yet the Lord clearly declares, “O Israel, do not be proud. Are you not like the sons of Ethiopia to Me?”

The apostle Paul refers to this truth as a mystery revealed to him by God:

“That by revelation there was made known to me the mystery… that the Gentiles are fellow heirs and fellow members of the body, and fellow partakers of the promise in Christ Jesus through the gospel.” (Ephesians 3:3, 6)

God loves others just as He loves the Jews. Yes, “For there is no distinction between Jew and Greek; for the same Lord is Lord of all, abounding in riches for all who call on Him.” (Romans 10:12)

And again, we read:

“There is neither Jew nor Greek, there is neither slave nor free man, there is neither male nor female; for you are all one in Christ Jesus.” (Galatians 3:28)

The Jews, who take pride in saying, “We are the ones who gave the Scriptures; we are the ones who spoke with God,” have, because of that very pride, failed to recognize the true Messiah even to this day. Indeed,

“What then? What Israel is seeking, it has not obtained, but those who were chosen obtained it, and the rest were hardened.” (Romans 11:7)

Yes, beloved, while we are considered Gentiles by the Israelites, we have come to know Christ, the Messiah, by God’s choosing.

Superior theological knowledge or ancestral pride does not help us to know God. Only a humble heart enables us to truly know God in our daily life. If we take pride in our biblical knowledge, education, position, or wealth, then like Israel, we too will remain people who do not truly know Christ in our lives.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 தீமோத்தேயு 6 : 5 / 1 Timothy 6: 5

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1794                                   🔆 ஆதவன் 05.01.2026 திங்கள்            

"கெட்டச்  சிந்தையுள்ளவர்களும் சத்தியமில்லாதவர்களும் தேவபக்தியை ஆதாயத்தொழிலென்று எண்ணுகிறவர்களுமாய் இருக்கிற மனுஷர்களால் மாறுபாடான தர்க்கங்களும் பிறக்கும்; இப்படிப்பட்டவர்களை விட்டு விலகு." ( 1 தீமோத்தேயு 6 : 5 )

எந்தக் காலத்தையும்விடப் புத்தாண்டு ஆரம்பத்தில் இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோன்ற சிந்தனையுள்ள மனிதர்களை நாம் அதிகம் காணலாம். இன்றைய தியான வசனம் இவர்களை நாம் இனம்கண்டு நம்மைக் காத்துக்கொள்ளவே எழுதப்பட்டுள்ளது. நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையினை சிறப்பாக வாழ்வதற்குப் பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறும் சில ஆலோசனைகளை நாம் தியானிக்கலாம்.  

இன்றைய தியான வசனத்தில், கெட்டச் சிந்தனை உள்ளவர்கள், உண்மையில்லாதவர்கள், மக்களது தேவ பக்தியைத் தங்களுக்கு ஆதாயம் தரக்கூடிய தொழிலாக பயன்படுத்தி பணம் சம்பாதிப்பவர்கள் இவர்களை நாம் விட்டுவிலகிடவேண்டும் என்கிறார் பவுல். ஏன் இவர்களை விட்டு விலகிடவேண்டும் என்றால் இவர்களால், மாறுபாடான தர்க்கங்கள் உருவாகும் என்கிறார் அவர். 

இத்தகைய மனிதர்களை நாம் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முதலில் நமது ஆவிக்குரிய கண்கள் திறக்கப்படவேண்டும். மேலும், சபை  பாகுபாடு இல்லாமல்  அடிப்படை வேத  சத்தியங்களை உணர்ந்துகொள்ளும் ஆர்வம் நமக்கு இருக்கவேண்டும். அப்படி இருக்கும்போது மட்டுமே நாம், யார்  கெட்டச் சிந்தனை உள்ளவர்கள், உண்மையில்லாதவர்கள், மக்களது தேவ பக்தியைத் தங்களுக்கு ஆதாயம் தரக்கூடிய தொழிலாக பயன்படுத்தி பணம் சம்பாதிப்பவர்கள் என்பதனைக் கண்டுகொள்ளமுடியும். 

இத்தகைய மனிதர்களோடு நாம் கலந்திருப்போமானால் அவர்களது செயல்பாடுகள் மெய்யான ஆவிக்குரிய மனிதர்களுக்கு முரண்பாடாகத் தெரியும். எனவே அவர்களோடு உண்மை நிலைமையினை நாம் விளக்கும்போது தர்க்கங்கள் உருவாகும். இது நமது ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியினைப் பாதிக்கும். எனவே நாம் இவர்களை விட்டு விலகவேண்டியது அவசியம்.  

ஆனால் எப்படி இருந்தாலும், இப்படி வேதத்துக்கு  "எதிர்பேசுகிறவர்கள் சத்தியத்தை அறியும்படி தேவன் அவர்களுக்கு மனந்திரும்புதலை அருளத்தக்கதாகவும்,  பிசாசானவனுடைய இச்சையின்படி செய்ய அவனால் பிடிபட்டிருக்கிற அவர்கள் மறுபடியும் மயக்கந்தெளிந்து அவன் கண்ணிக்கு நீங்கத்தக்கதாகவும், சாந்தமாய் அவர்களுக்கு உபதேசிக்கவேண்டும்." ( 2 தீமோத்தேயு 2 : 25-26 ) என்று கூறுகின்றார் பவுல்.

மேலும், இத்தகைய தவறான உபதேசம் செய்யும் மனிதர்களை வேத புரட்டர்கள் என்று கூறுகின்றார் பவுல். ஆம், "வேதப்புரட்டனாயிருக்கிற ஒருவனுக்கு நீ இரண்டொருதரம் புத்தி சொன்னபின்பு அவனைவிட்டு விலகு." (தீத்து 3:10)  

இன்று பல கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள் இப்படியே வேத புரட்டர்களாக இருக்கின்றனர். நம்மால் முடியுமானால் இவர்களுக்கு வேதம் கூறும் உண்மையின்படி போதிக்கவும் வாழவும் நாம் அறிவுறுத்தலாம். அது முடியாதென்றால் இவர்களை விட்டு நாம் விலகி இருப்பது நலம். சத்தியம் தெரிந்தும் இவர்களை ஆதரிப்போமானால் நாமும்  இவர்களது தவறான வேத  புரட்டுக்கு ஆதரவாளர்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதுடன் நமக்குத் தேவ ஆசீர்வாதம் கிடைப்பதற்கு நாமே தடையாக இருப்போம். எனவே, புத்திச் சொல்லக் கூடுமானால்,  இவர்களுக்குப் புத்திச் சொல்வோம்; முடியாதென்றால் புத்தி சொல்லாமலே அத்தகைய மனிதர்களை விட்டு விலகுவோம்.

ஐந்தறிவுள்ள மிருகங்கள்கூட தங்களுக்கு ஏற்பில்லாத உணவை உட்கொள்ளாது. அப்படியிருக்க ஆறறிவுள்ள ஆவிக்குரிய மனிதர்கள் நாம் எத்தகைய நன்மையான ஆவிக்குரிய உணவினை உட்கொள்ள ஆர்வமுள்ளவர்களாய்  இருக்க வேண்டியது அவசியம்!!!

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                       

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1794
🔆 AATHAVAN – Monday, 05.01.2026

“Perverse disputing of men of corrupt minds, and destitute of the truth, supposing that gain is godliness: from such withdraw thyself.” (1 Timothy 6: 5)

Especially at the beginning of a new year, we tend to encounter many people whose thinking reflects what today’s meditation verse describes. This Scripture meditation is written to help us recognize such people and guard ourselves. In order to live a healthy spiritual life, let us reflect on a few exhortations given by the Apostle Paul.

In today’s meditation verse, Paul clearly instructs us to withdraw from people who have corrupt minds, who are devoid of truth, and who misuse the godliness of others as a means of personal gain to make money. The reason he gives is this: such people give rise to constant disputes and distorted arguments.

To identify such individuals, our spiritual eyes must first be opened. We must also possess a sincere desire to understand the truth at its core, without partiality or denominational bias within the church. Only then will we be able to discern who truly have corrupt minds, who lack truth, and who exploit godliness as a profitable business.

When we associate closely with such people, their actions will inevitably appear contrary to genuine spiritual living. As a result, whenever we attempt to explain the truth to them, arguments and controversies arise. This, in turn, hinders our spiritual growth. Therefore, it is necessary that we distance ourselves from such individuals.

Yet, Paul also teaches us the manner in which we should approach those who oppose the truth:

“…..with gentleness correcting those who are in opposition, if perhaps God may grant them repentance leading to the knowledge of the truth, and they may come to their senses and escape from the snare of the devil, having been held captive by him to do his will.” (2 Timothy 2:25–26)

Furthermore, Paul refers to those who persist in spreading false teaching as factious or heretical persons. He instructs: “Reject a factious man after a first and second warning.” (Titus 3:10)

Today, many Christian workers unfortunately fall into this category of false teachers. If possible, we should lovingly exhort them to teach and live according to biblical truth. If that is not possible, it is wise for us to withdraw from them. Supporting such people, even after knowing the truth, not only makes us participants in their error but also becomes an obstacle to receiving God’s blessings in our own lives.

Therefore, if we are able, let us admonish them in love. If not, let us refrain from unnecessary argument and simply separate ourselves from such individuals.

Even animals, which possess only basic instincts, do not consume food that is harmful to them. How much more, then, should we—spiritual people endowed with understanding—be eager to partake only in good and nourishing spiritual food!

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 61 : 7 / Isaiah 61:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1793                                   🔆 ஆதவன் 04 .01.2026 ஞாயிறு           

"உங்கள் வெட்கத்துக்குப் பதிலாக இரண்டத்தனையாய்ப் பலன் வரும்; இலச்சைக்குப் பதிலாகத் தங்கள் பாகத்தில் சந்தோஷப்படுவார்கள்; அதினிமித்தம் தங்கள் தேசத்தில் இரட்டிப்பான சுதந்தரம் அடைவார்கள்; நித்திய மகிழ்ச்சி அவர்களுக்கு உண்டாகும்." ( ஏசாயா 61 : 7 )

தேவனுடைய மெய்யான அசீர்வாதம் நமக்கு நமக்கு உண்டாகும்போது நமது வாழ்வில் பெரிய மாறுதல் ஏற்படுவதை நாம் காண முடியும். இந்த உலகத்தில் செல்வமும் வசதியும் பதவியும் உள்ளவர்களையே பலரும் மதிக்கின்றனர். மட்டுமல்ல, பலர் தங்கள் உறவினர்களில் வசதி குறைந்தவர்களைக்கூட மதிப்பதில்லை. அப்படி மதிப்புக் குறைவாக நடத்தப்படுவது அந்த எளிய மனிதர்களுக்கு வெட்கத்தை உண்டாக்குகின்றது. 

பல்வேறு செழிப்புகளை வாழ்வில் அனுபவித்த யோபு, தனது ஏழ்மை நிலையில் ஏற்பட்ட அவமானத்தைப் பின்வருமாறு கூறுவதை நாம் வாசிக்கின்றோம்;- 

"எனக்கு அறிமுகமானவர்கள் எனக்கு அந்நியராய்ப் போனார்கள். என் பந்துஜனங்கள் விலகிப்போனார்கள். என் சிநேகிதர் என்னை மறந்துவிட்டார்கள். என் வீட்டு ஜனங்களும், என் வேலைக்காரிகளும், என்னை அந்நியனாக எண்ணுகிறார்கள்; அவர்கள் பார்வைக்கு நான் பரதேசியானேன். நான் என் வேலைக்காரனைக் கூப்பிடுகிறபோது அவன் எனக்கு உத்தரவு கொடான்; என் வாயினால் நான் அவனைக் கெஞ்சவேண்டியதாயிற்று." ( யோபு 19 : 13-16 )

அன்பானவர்களே, இத்தகைய நிலைமை ஒருவருக்கு ஏற்படும்போது அது எத்தகைய அவமானகரமான காரியமாக இருக்குமென்று எண்ணிப்பாருங்கள். எனக்குத் தெரிந்த நண்பர் ஒருவர் எந்த மனிதரோடும் அதிகம் பேசுவதில்லை; யார் எந்த விழாவுக்கு அழைப்பிதழ் கொடுத்தாலும் கலந்துகொள்வதில்லை. நானும் அவரைக்குறித்துத் தவறுதலாக எண்ணியிருந்தேன்.  ஒருமுறை அவரோடு மனம்திறந்து பேசக்கூடிய வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அப்போதுதான் எனக்கு அவரது இந்த நிலைமையின் காரணம் புரிந்தது. மிகச்சிறப்பான வாழ்க்கை வாழ்ந்த அவர் இப்போது மிக ஏழ்மை நிலையில் இருக்கின்றார். குடியிருப்பதுகூட வாடகைவீடுதான். ஆனால் அவரைப் பார்க்கும்போது வறுமை தெரியாது.   

ஆம் அன்பானவர்களே, யோபுவைப் போல மனதளவில் வெகுவாக  அவமானத்தைச் சந்தித்திருந்தார் அவர். எனவே, ஒதுங்கியே வாழ்ந்து வருகின்றார்.    இப்போது சில கிறிஸ்தவ சகோதரர்கள் அவரைக் கிறிஸ்துவுக்குள்  வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.  எனவே, இப்பொது மனதளவில் அவர் கிறிஸ்துவுக்குள் மகிழ்ச்சியாகவே இருக்கின்றார் என்பதனை அறிந்தேன். "உங்கள் வெட்கத்துக்குப் பதிலாக இரண்டத்தனையாய்ப் பலன் வரும்; இலச்சைக்குப் பதிலாகத் தங்கள் பாகத்தில் சந்தோஷப்படுவார்கள்" எனும் தேவ வார்த்தைகள் அவரை விசுவாசம்கொள்ள  வைத்துள்ளன. இந்த வார்த்தைகளின் ஊக்கத்தால் இப்பொது தனது தாழ்மை நிலையிலும் மகிழ்ச்சியாக விசுவாசத்துடன் வாழ்கின்றார். 

இன்று பல மனிதர்கள் இப்படி அவமானத்துக்குள்ளான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். பல தற்கொலைகள் இந்த அவமானத்தால் நிகழ்வதை நாம் தினசரி செய்தித்தாள்களில் வாசிக்கின்றோம். 

எனவே, இதை வாசிக்கும் நண்பர்கள் இன்று ஒருவேளை இதே நிலைமையில் இருந்தாலும் இப்படி அவமானமோ, மனமடிதாலோ அடையத் தேவையில்லை. காரணம் வாழ்வளிக்கும் தேவ வார்த்தைகள் நமக்கு உண்டு. விசுவாசத்தால் தேவ வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்ட யோபுவின் வாழ்க்கை ஆசீர்வாதம் பெறவில்லையா? ஆம், "கர்த்தர் யோபின் முன்னிலைமையைப் பார்க்கிலும் அவன் பின்னிலைமையை ஆசீர்வதித்தார்". ( யோபு 42 : 12 ) என்று கூறியுள்ளபடி  வெட்கத்துக்குப் பதிலாக இரண்டத்தனையாய்ப் பலன் வரும்; இலச்சைக்குப் பதிலாகத் சந்தோஷம் ஏற்படும்; இரட்டிப்பான சுதந்தரமும்  நித்திய மகிழ்ச்சியும்  நிச்சயம் உண்டாகும்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                       

"Within the Seeds" 🌳

📖 Scripture Meditation No. 1793                                                                                                             🔆 AATHAVAN | Sunday, January 04, 2026

"Instead of your shame you will have a double portion, and instead of humiliation they will shout for joy over their portion. Therefore, they will possess a double portion in their land, everlasting joy will be theirs." (Isaiah 61:7)

When God’s true blessing comes upon us, we can witness a great transformation in our lives. In this world, many people respect only those who possess wealth, comfort, and high positions. Furthermore, many do not even value their own relatives if they lack financial means. Being treated with such low regard brings deep shame to those humble individuals.

We read about Job, who once enjoyed various forms of prosperity, describing the humiliation he faced during his time of poverty as follows:

"………….. my acquaintances are completely estranged from me. My relatives have failed, and my close friends have forgotten me. Those who live in my house and my female slaves consider me a stranger. I am a foreigner in their sight. I call to my servant, but he does not answer; I have to implore him with my mouth." (Job 19:13-16)

Beloved, imagine how shameful it is when such a situation befalls someone. I have a friend who does not speak much with anyone; he never attends any functions, even when invited. I, too, had misunderstood him. However, once I had the opportunity to speak with him openly, I understood the reason for his behaviour. Having once lived a very grand life, he is now in a state of extreme poverty. He lives in a rented house, though his appearance does not outwardly betray his struggle.

Like Job, he had encountered deep emotional humiliation. Consequently, he chose to live in isolation. Now, some Christian brothers are guiding him toward Christ. I learned that he is now mentally happy in Christ. The divine words, "Instead of your shame you will have a double portion, and instead of humiliation they will shout for joy over their portion," have led him to have faith. Inspired by these words, he now lives with joy and faith even in his humble state.

Today, many people are living lives filled with such shame. We read in daily newspapers that many suicides occur because of this humiliation.

Therefore, friends who are reading this, even if you are in a similar situation today, there is no need to feel ashamed or discouraged. This is because we have the life-giving Word of God. Did not the life of Job, who accepted God’s words through faith, receive a blessing? Yes, just as it is written: "The Lord blessed the latter days of Job more than his beginning" (Job 42:12). Instead of shame, a double reward will come; instead of humiliation, joy will arise. A double inheritance and eternal joy will surely be yours.

Message by: Bro. M. Geo Prakash