🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 3:12 / Philippians 3:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1796                                  🔆 ஆதவன் 07.01.2026 புதன்   

"நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:12)

ஒரு மனிதனின் வளர்ச்சி அவனது மனதின் அடிப்படையிலேயே இருக்கும். நாம்  ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் முழுமை அடைந்துவிட்டோம்  என்று எண்ணுவோமானால்  நமது வளர்ச்சியும் அத்துடன் நின்றுவிடும். ஒரு பானையில் தண்ணீர் பிடிக்கின்றோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம், அந்தப் பானை நிறைந்துவிட்டது என்றால் அதற்குமேல் அதனில் நாம் நீர் நிரப்ப முடியாது அல்லவா?. 

ஆவிக்குரிய காரியத்திலிலும் இப்படியே இருக்கின்றது. ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மிகப்பெரிய கடலைப் போன்றது. அதன் முழுமையினை  யாரும் அடைந்திடமுடியாது. அனுதினமும் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கவேண்டும். 

ஒரு சில ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது வேத அறிவைப் பெருமையாகக் கருதி, 'நான் வேதாகமத்தை ஐந்து முறை வாசித்துவிட்டேன், ஏழுமுறை வாசித்துவிட்டேன்; வசன எண்ணைக் கூறினால் அந்த வசனத்தைச் சொல்லுவேன்" என்று பெருமையடைவதுண்டு. எத்தனைமுறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதல்ல, அப்படி வாசித்தததால் நமது ஆவிக்குரிய உள்ளான வாழ்வு எந்த அளவு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பதே முக்கியம். தேவ ஐக்கியமில்லாத வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தாலும் அதனால் எந்தப் பயனுமில்லை.  அது சிலர் போட்டிக்காக திருக்குறளை படித்து ஒப்பிப்பதுபோலவே இருக்கும்.

வேதாகம வாசிப்பு நம்மில் எந்த அளவு ஆவிக்குரிய தேறுதலைக் கொடுத்துள்ளது? வேதாகமத்தை வாசிப்பதல்ல, அதைவிட தேவனால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப்   பிடிக்கப்பட்டோமோ அந்த இலக்கை நாம் அடைந்திடவேண்டும் என்பதே முக்கியம். எழுதப் படிக்கத்தெரியாத பலர் மிகச் சிறந்த ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழவில்லையா? எனவேதான், "நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்" என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

நமது இலக்கு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதோ, எத்தனை ஆவிக்குரிய கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டோம் என்பதோ, எத்தனைமுறை உபவாசம் இருந்தோம் என்பதோ அல்ல; மாறாக, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை அடைவதுதான். நமது ஆவிக்குரிய ஓட்டம் அவரை அடைந்துகொள்வதற்கான ஓட்டமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். "சகோதரரே, அதைப் பிடித்துக்கொண்டேனென்று நான் எண்ணுகிறதில்லை; ஒன்று செய்கிறேன், பின்னானவைகளை மறந்து, முன்னானவைகளை நாடி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப்பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கித் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:13, 14) என்ற பவுல் அடிகளின் சிந்தை நமக்கு இருக்கவேண்டும். 

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேறியுள்ளோம் என்பதற்கு நம்மில் உருவாகும் இத்தகைய சிந்தைதான் அடையாளம். "ஆகையால், நம்மில் தேறினவர்கள் யாவரும் இந்தச் சிந்தையாயிருக்கக்கடவோம்; எந்தக் காரியத்திலாவது நீங்கள் வேறே சிந்தையாயிருந்தால், அதையும் தேவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவார்". (பிலிப்பியர் 3:15)

எனவே அன்பானவர்களே, நமது சில சில ஆவிக்குரிய செயல்[பாடுகளை எண்ணி நாமே பெருமையடைந்திடாமல் தேறிய ஆவிக்குரிய மனிதர்களாக மாற முயலுவோம். பல கிறிஸ்தவ சபைப் பிரிவுகளில் சபை விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவர்களை மேன்மையாகக் கருதுகின்றார்கள். தேவன் எண்ணிக்கையையல்ல, மாறாக விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய தரத்தை எடைபோடுகின்றார். நமது செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கையல்ல, அவற்றில் எந்த அளவு அன்புகலந்து செய்தோம் என்பதே தேவனுக்கு முக்கியம். 

எனவே நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முற்றும் தேறிவிட்டோம் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப் பிடிக்கப்பட்டோமோ அதை நாம்  பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைத் தொடருவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1796
🔆 AATHAVAN – Wednesday, 07.01.2026

“Not that I have already grasped it all or have already become perfect, but I press on if I may also take hold of that for which I was even taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

A person’s growth is always determined by the condition of his mind. The moment we assume that we have already attained completeness in any matter, our growth comes to a halt. Consider a pot being filled with water—once it is full, no more water can be added.

The same principle applies to spiritual matters. Spiritual life is like a vast ocean; no one can ever claim to have attained its fullness. Therefore, we must continue to grow in our spiritual life every single day.

Some Christians take pride in their biblical knowledge and say, “I have read the Bible five times, seven times; if you mention the verse number, I can quote the verse.” But what truly matters is not how many times we have read the Bible, but how much our inner spiritual life has grown as a result of that reading. Reading the Bible without living in fellowship with God brings no real benefit. It becomes no different from memorizing classical literature like “Thiru Kural” merely for competition.

The real question is this: How much spiritual maturity has the reading of the Bible produced in us? More than reading itself, it is essential that we attain the purpose for which God has taken hold of us. Have there not been many illiterate people who lived profoundly deep spiritual lives? That is why the Apostle Paul says:

“Not that I have already grasped it or have already become perfect, but I press on so that I may take hold of that for which I was also taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

Our goal is not how many times we have read the Bible, how many spiritual meetings we have attended, or how many times we have fasted. Rather, our goal is to attain Christ Jesus Himself. Our spiritual race must always be a race toward Him.

“Brothers and sisters, I do not regard myself as having taken hold of it yet; but one thing I do: forgetting what lies behind and reaching forward to what lies ahead, I press on toward the goal for the prize of the upward call of God in Christ Jesus.” (Philippians 3:13–14)

This mindset of the Apostle Paul should be ours as well.

Such a mindset is the true evidence that we have attained spiritual maturity.

“Therefore, all who are mature are to have this attitude; and if in anything you have a different attitude, God will reveal that to you as well.” (Philippians 3:15)

Therefore, beloved, let us not boast about our limited spiritual activities, but strive to become truly mature spiritual people. In many Christian denominations, believers are often valued based on the number of their spiritual activities. But God does not measure numbers; He weighs the quality of a believer’s spiritual life. What matters to God is not the quantity of our works, but the extent to which they are done in love.

So, let us not think that we have already attained perfection in our spiritual life. Instead, with earnest desire, let us continue our spiritual journey so that we may take hold of that very purpose for which Christ Jesus has taken hold of us.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash