🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 23 : 6 / Psalm 23:6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1906

🔆 2026 ஏப்ரல் 27, திங்கள்        

"என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் என்னைத் தொடரும்; நான் கர்த்தருடைய வீட்டிலே நீடித்த நாட்களாய் நிலைத்திருப்பேன்." ( சங்கீதம் 23 : 6 )

இன்றைய தியான வசனம் உலக ஆசீர்வாதம் மற்றும் மறுவுலக நித்திய ஜீவன் எனும்  இரண்டுவித ஆசீர்வாதங்களை தேவன் எனக்குத் தருவார் என்று பக்தன் உறுதியுடன் விசுவாசத்துடன் கூறும் வார்த்தைகளாகும்.

இந்த உலகத்தில் எத்தனை ஆண்டுகள் நாம் வாழ்கின்றோமோ அத்தனை ஆண்டுகளும் தேவனது நன்மையையும் கிருபையும் நம்மோடு இருக்கவேண்டும் அதுவே மேலான உலக ஆசீர்வாதம். இன்றைய தியான வசனத்தில் தாவீது ராஜா இந்த இரண்டுவித ஆசீர்வாதங்களையும் தான் கர்த்தரை மேய்ப்பனாகக் கொண்டு வாழ்வதால் நான் சுதந்தரித்துக்கொள்வேன் என்று கூறுகின்றார்.   

ஆடுகளை மேய்ச்சலுக்குக் கொண்டுசெல்லும் இடையர்களைக் கவனித்தால் அவர்கள் ஆடுகள் செய்யவேண்டிய ஒவ்வொரு செயலுக்கும் வித்தியாசமான கட்டளை ஒலிகளை எழுப்புவதை நாம் காணலாம். ஆடுகள் அந்த ஒலியின் அர்த்ததைப் புரிந்துகொண்டு அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்துகொள்ளும். எங்குச்  செல்லவேண்டும், எங்குச்  செல்லக்கூடாது, இந்தப்பகுதியில் திரும்பவேண்டும் என அனைத்தையும் மேய்ப்பன் பல்வேறு குரல்களால் அவைகளுக்கு உணர்த்துவான். ஆம், மேய்ப்பனின் குரலின் பொருள் அந்த ஆடுகளுக்குத் தெரிந்திருப்பதால் அவை அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்துகொள்ளும்.  

கர்த்தரை மேய்ப்பனாகக் கொள்வது என்பதும் இதுபோன்றதுதான்.  அது மேலான ஆவிக்குரிய அனுபவம். மேய்ப்பன் ஆடுகளை வழிநடத்துவதுபோல ஆவிக்குரிய தேவ பிள்ளைகளின் வாழ்வை தேவன் வழிநடத்துகின்றார். அவர் பல்வேறு விதங்களில் தனது சித்தத்தை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்துகின்றார். அவர்களும் தேவனது சித்தத்தைப் புரிந்துகொண்டவர்களாக அதன்படி நடப்பார்கள்.  இப்படி நடக்கும்போது நன்மையும் கிருபையும் வாழ்நாளெல்லாம் அவர்களைத் தொடரும். 

மட்டுமல்ல, தேவன் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமான முறையில் தனக்குக் கீழ்ப்படிந்துவாழும் பிள்ளைகளை நடத்துகின்றார். அவர்களால் எனவே மற்றவர்கள் செய்யும் பல செயல்களைச் செய்யமுடிவதில்லை. இதனால் சிலவேளைகளில் மற்றவர்கள் ஆவிக்குரிய பிள்ளைகளை குறைகூறுவதுண்டு. இது இப்போது மட்டுமல்ல; பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன்பே இப்படித்தான் தேவ பிள்ளைகள் மற்றவர்களால் குறைகூறப்படுகின்றனர். 

துஷ்டனான ஆமான் யூதர்களுக்கு எதிராக எழும்பி அவர்களை பூமியிலிருந்து அழித்து ஒழிக்க வகைதேடினான். அவன் அகாஸ்வேரு ராஜாவிடம் இந்தக் குற்றச்சாட்டையே கூறினான். "அப்பொழுது ஆமான் அகாஸ்வேரு ராஜாவை நோக்கி: உம்முடைய ராஜ்யத்தின் சகல நாடுகளிலுமுள்ள ஜனங்களுக்குள்ளே ஒருவித ஜனங்கள் சிதறுண்டு பரம்பியிருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய வழக்கங்கள் சகல ஜனங்களுடைய வழக்கங்களுக்கும் விகற்பமாயிருக்கிறது; அவர்கள் ராஜாவின் சட்டங்களைக் கைக்கொள்ளுகிறதில்லை; ஆகையால் அவர்களை இப்படி விட்டிருக்கிறது ராஜாவுக்கு நியாயமல்ல." ( எஸ்தர் 3 : 8 ) ஆனால் தேவ கட்டளைகளை வைராக்கியமாகப் பின்பற்றிய யூதர்களைத் தேவன் காப்பாற்றினார். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "நீங்கள் உலகத்தாராயிருந்தால், உலகம் தன்னுடையதைச் சிநேகித்திருக்கும்; நீங்கள் உலகத்தாராயிராதபடியினாலும், நான் உங்களை உலகத்திலிருந்து தெரிந்துகொண்டபடியினாலும், உலகம் உங்களைப் பகைக்கிறது." ( யோவான் 15 : 19 ) என்று கூறினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, மற்றவர்கள் நம்மைப் பகைத்தாலும் நாம் கர்த்தரின் ஆடுகள். எனவே, கர்த்தரையே  மேய்ப்பனாகக் கொண்டு அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுத்து வாழவேண்டியது அவசியம். மேய்ப்பனுக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கும் ஆடுகள் மேய்ப்பன் குரலை அறிந்து அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதுபோல தேவனது குரலைக்கேட்டு நடக்கும் அனுபவம் நமக்கு வேண்டியது அவசியம். அப்படி நாம் வாழ்வோமானால், நமது  ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் நம்மைத் தொடரும்; நாம் கர்த்தருடைய வீட்டிலே நீடித்த நாள்களாய் நிலைத்திருப்போம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                         

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1906

Monday, April 27, 2026

"Surely goodness and lovingkindness will follow me all the days of my life, and I will dwell in the house of the Lord forever." (Psalm 23:6)

Today’s meditation verse reflects the words of a believer speaking with firm faith and assurance that God will grant two types of blessings: earthly blessings and eternal life in the world to come.

For however many years we live in this world, God's goodness and grace must be with us; that is the greatest worldly blessing. To dwell in the house of the Lord forever is a spiritual blessing. In today's meditation verse, King David says that by living with the Lord as his Shepherd, he will inherit both of these blessings.

If you observe shepherds leading their sheep to pasture, you will notice they make distinct command sounds for every action the sheep must take. The sheep understand the meaning of those sounds and move in obedience. The shepherd signals through various vocalizations where to go, where not to go, and when to turn. Because the sheep recognize the intent behind the shepherd’s voice, they follow accordingly.

Having the Lord as our Shepherd is exactly like this. It is a profound spiritual experience. Just as a shepherd guides his sheep, God leads the lives of His spiritual children. He reveals His will to them in various ways, and they, understanding His will, walk according to it. When we live this way, goodness and mercy will pursue us all the days of our lives.

Furthermore, God leads His children who live in obedience to Him in a manner that is different from the rest of the world. Consequently, they find themselves unable to participate in many things that others do. Because of this, worldly people sometimes criticize or find fault with spiritual children. This is not a new phenomenon; even thousands of years ago, God’s children were scrutinized by others.

Consider the wicked Haman, who rose against the Jews and sought to wipe them from the face of the earth. He brought this very accusation before King Ahasuerus:

"Then Haman said to King Ahasuerus, 'There is a certain people scattered and dispersed among the peoples in all the provinces of your kingdom; their laws are different from those of all other people and they do not observe the king’s laws, so it is not in the king’s interest to let them remain.'" (Esther 3:8)

Despite this, God protected the Jews who zealously followed His commands. Our Lord Jesus Christ also spoke of this distinction:

"If you were of the world, the world would love its own; but because you are not of the world, but I chose you out of the world, because of this the world hates you." (John 15:19)

Beloved, even if others hate us, we are the Lord's sheep. Therefore, it is essential that we live with the Lord as our Shepherd, listening to His voice. Just as sheep under a shepherd’s care know his voice and obey, we must have the experience of hearing and following God’s voice.

If we live in this manner, goodness and lovingkindness will follow us all the days of our lives, and we shall dwell in the house of the Lord forever.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                               

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 6 : 21 / Matthew 6:21

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1905

🔆 2026 ஏப்ரல் 26, ஞாயிறு       

"உங்கள் பொக்கிஷம் எங்கேயிருக்கிறதோ அங்கே உங்கள் இருதயமும் இருக்கும்." ( மத்தேயு 6 : 21 )

ஒரு மனிதனின் இதயத்து ஆசை எதுவோ அதில்தான் அவன் கவனம் செலுத்துவான். நாம் பல்வேறு துறைகளில் சாதனை புரிந்த மனிதர்களது வாழ்க்கை வரலாறுகளை வாசித்துப்பார்த்தால் இது புரியும். ஒரு மனிதனின் சாதனை ஒரேநாளில் நிகழ்வதல்ல. மாறாக, தொடர்ந்த ஆசை, முயற்சிகள் இவையே ஒருவரை குறிப்பிட்டத் துறையில் வெற்றிபெறச்செய்யும். 

ஒரு முறை எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பணக்காரத் தொழிலதிபரான பெரியவர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவர் கூறினார், "நான் எதனை சாதிக்கவேண்டுமென்று நினைத்தேனோ அதனை அடைந்துவிட்டேன்" என்று. ஆம், அவரின் சிறு வயதுமுதல் அவர் பெரிய பெரிய தொழிலதிபர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளையும் அவர்களது முயற்சிகளையும் அறிந்துகொள்வதில் ஆர்வமுள்ளவராக இருந்தாராம். அதாவது அவரது பொக்கிஷம் அந்த இலக்குதான். அதனை அடைந்துவிட்டார். இதுபோல பல விளையாட்டு வீரர்கள், கல்வியாளர்கள் குறிப்பிட்டத் துறையில்  இருதயத்தை வைத்து வெற்றி பெற்றுள்ளனர். 

ஆனால் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து இப்படி  உலக செல்வமாகிய பொக்கிஷங்களைச் சேகரிப்பதைவிட பரலோக பொக்கிஷங்களைச்  சேர்த்துவைக்க நமக்கு அறிவுறுத்தினார். காரணம் நாம் இந்த உலகத்தில் என்னவிதமான செல்வத்தை எவ்வளவுதான் சேர்த்தாலும் அவை பூரண மனமகிழ்ச்சியையும் நிறைவையும் நமக்குத் தருவதில்லை. இதனை, "பொருளாசையைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; ஏனெனில் ஒருவனுக்கு எவ்வளவு திரளான ஆஸ்தி இருந்தாலும் அது அவனுக்கு ஜீவன் அல்ல என்றார்." ( லுூக்கா 12 : 15 ) என்று இயேசு கிறிஸ்துக் கூறுவதிலிருந்து அறியலாம். 

நமது இருதயம் பணத்தின்மேல் மட்டும் பற்றுக்கொண்டு இருக்குமானால் நித்திய ஜீவனை இழந்து தேவனால் கைவிடப்பட்டவர்களாக மாறுவோம். நான் சிறு பையனாக இருக்கும்போது எனது பாட்டி ஒரு சம்பவத்தைக் கூறியுள்ளார். அவர்களது உறவினர் ஒருவர் மிகப்பெரிய செல்வந்தர். அவர் மரணத்தருவாயில் இருந்தபோது பல நாட்கள் படுக்கையில் கிடந்தார். சிறிது உயிர் மட்டும் அவரில் பலநாட்கள் இருந்தது. அப்போது அவர் பெருமூச்சு விடுவதும், கைகளை பணம் எண்ணுவதுபோல செய்கை காட்டுவதும், அருகிலிருக்கும் மர அலமாரியைப் பார்ப்பதுமாக இருந்தார். உயிர் போகாமல் வதைத்துக்கொண்டிருந்தது. 

அப்போது அங்கு வந்த ஒரு முதியவர்,  "இவர் பணத்தைப்பற்றிய எண்ணத்திலேயே இருக்கிறார். எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டுச் செல்கின்றோமே என்று ஏங்குகின்றார். நான் சொல்வதைபோலச் செய்யுங்கள். ஒரு துணியில் உடைந்த மண்பானைத் துண்டுகளைப் போட்டு முடிந்து அவர் கையில் கொடுங்கள்" என்றார். அவர் கூறியதுபோல உடைந்த மண்பானைத் துண்டுகளைத் துணியில் முடிச்சாகக்  கட்டி அவர் கையில் கொடுத்து, "நீங்கள் சம்பாதித்தப் பணம் எங்கும் வீணாகவில்லை. இந்தத் துணிமூட்டைக்குள் இருக்கின்றது" என்று கூறியவுடன் அதனை ஆவலுடன் வாங்கி நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டார். அத்துடன் அவர் உயிர் பிரிந்தது.

ஆம் அன்பானவர்களே, "பணப்பிரியன் பணத்தினால் திருப்தியடைவதில்லை; செல்வப்பிரியன் செல்வப்பெருக்கினால் திருப்தியடைவதில்லை; இதுவும் மாயையே." ( பிரசங்கி 5 : 10 ) என்று கூறியுள்ளபடி அவர்கள் மாயையான வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். சாகும்வரை பண ஆசை அவர்களைவிட்டுச் செல்வதில்லை.

ஆனால், நமது இருதயத்தை பரலோக செல்வத்தில் வைப்போமானால் இறுதிக்காலத்தில் நிம்மதியாக தேவனை நோக்கிச் செல்லமுடியும். ஒரு முதிர்ந்த ஆவிக்குரிய ஊழியர் மரிக்கும்போது நடந்த சம்பவத்தை அவரது வரலாறு நூலில் வாசித்தேன். அவர் மரிக்கும்போது அந்த அறையில் இருந்த மக்களிடம் புன்னகையுடன், "சகோதர சகோதரிகளே, கர்த்தரைச் சந்திக்கச் செல்கிறேன். அவர் இதோ வந்திருக்கிறார். நான் போகிறேன். நாம் மறுவுலகில் சந்திப்போம்" என்று கூறி புன்னகையுடன் உயிரைவிட்டார். 

ஆம், தேவன்தான் நமது மெய்யான பொக்கிஷம். அவரை உண்மையாக நேசிப்போமானால் அவரோடு நமது இருதயமும் இருக்கும். நமது பொக்கிஷமிருக்கும் அந்த இடத்தில்  சேரும்போதுதான் நமக்கு மெய்யான அமைதியும் மகிழ்ச்சியும்  ஏற்படும். 

 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்,                           

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation - No. 1905

🔆 Sunday, April 26, 2026

"For where your treasure is, there your heart will be also." (Matthew 6:21)

Whatever a person’s heart desires, that is where their focus will lie. We can understand this clearly if we read the biographies of people who have achieved greatness in various fields. A person's achievement does not happen in a single day; rather, it is continuous desire and persistent effort that lead someone to success in a specific field.

Once, while speaking with an elderly, wealthy businessman I know, he remarked, "I have achieved exactly what I set out to achieve." From his youth, he had been passionate about learning the life stories and efforts of great industrialists. In other words, that goal was his "treasure." He eventually reached it. Similarly, many athletes and scholars have achieved success by setting their hearts on a specific discipline.

However, our Lord Jesus Christ advised us to store up heavenly treasures rather than accumulating the treasures of this world. The reason is that no matter what kind of wealth we amass in this world, or how much of it we have, it never grants us perfect joy or fulfilment. We can see this in the words of Jesus:

"Then He said to them, 'Beware, and be on your guard against every form of greed; for not even when one has an abundance does his life consist of his possessions.'" (Luke 12:15)

If our hearts are attached only to money, we will lose eternal life and find ourselves forsaken by God. When I was a young boy, my grandmother told me a story. One of their relatives was a very wealthy man. When he was on his deathbed, he lingered for many days. A flicker of life remained in him, but he spent those days sighing deeply, moving his hands as if counting money, and constantly glancing at a wooden cupboard nearby. He was suffering, unable to pass away peacefully.

An elderly man who came there observed, "He is still consumed by thoughts of money. He is yearning because he feels he is leaving everything behind. Do as I say: put some broken pieces of earthenware in a cloth, tie it up, and give it to him." Following his advice, they tied broken pot shards in a cloth bundle and placed it in his hand, saying, "The money you earned hasn't gone anywhere; it is right here in this bundle." As soon as he eagerly grabbed it and clutched it to his chest, he passed away.

Yes, dear ones, as it is written:

"He who loves money will not be satisfied with money, nor he who loves abundance with its income. This too is vanity." (Ecclesiastes 5:10)

Those who live this way live a life of vanity. The love of money does not leave them even until the moment of death.

However, if we set our hearts on heavenly wealth, we can move toward God with peace in our final days. I read an account in the biography of a mature spiritual minister regarding his passing. As he was dying, he looked at the people in the room with a smile and said, "Brothers and sisters, I am going to meet the Lord. He is here. I am going. We shall meet in the next world." With that smile, he breathed his last.

Truly, God is our real treasure. If we love Him sincerely, our hearts will be with Him. It is only when we reach the place where our treasure is that we will experience true peace and joy.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                                            

🦋 Meditation verse - ரோமர் 7 : 18 / Romans 7:18

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1904

🔆 2026 ஏப்ரல் 25, சனி      

"என்னிடத்தில், அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை." ( ரோமர் 7 : 18 )

பொதுவாக மனிதர்கள் எல்லோரிடமும் தவறு செய்யும்போது மனச்சாட்சியின் உறுத்தல் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கும். ஆனால் சிலர் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். அப்படித் தங்களது தவறுகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனிதர்கள் சில வேளைகளில் அவற்றிலிருந்து விடுபட்டுப் புதிய வாழ்க்கை வாழவும் விரும்புகின்றனர். 

ஒவ்வொரு புதிய ஆண்டு துவக்கத்திலும் பலர் தங்களிடமுள்ள ஏதாவது ஒரு தீய பழக்கத்தை இந்த ஆண்டிலாவது விட்டுவிடவேண்டும் என்று விரும்புவதுண்டு. ஆனால், ஒரு சில நாட்களில் மீண்டும் அதே தவறுக்குள் விழுந்துவிடுவதும் உண்டு. இதுபோல, கிறிஸ்தவர்கள் பலரும் தவக்கால பிரசங்கங்களைக் கேட்கும்போது அல்லது ஏதாவது ஊழியர்களின் சிறப்புக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளும்போது இப்படிச் சில பாவப் பழக்கங்களை விட்டுவிட எண்ணுவதுண்டு. ஆனாலும் அந்த முடிவில் அவர்களால் நிலைத்து நிற்க முடிவதில்லை.  

இந்தப் போராட்டம் நமக்கு மட்டுமல்ல, அப்போஸ்தலரான பவுலுக்கும்  இருந்தது. எனவேதான் இன்றைய தியான வசனத்தில்,  நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை என்று கூறுகின்றார். மட்டுமல்ல, தான் செய்வது தனக்கே உடன்பாடில்லை எனும் பொருளில், "எப்படியெனில், நான் செய்கிறது எனக்கே சம்மதியில்லை; நான் விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுக்கிறதையே செய்கிறேன்." ( ரோமர் 7 : 15 ) என்கின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, மனித முயற்சியால் இந்தக் காரியத்திலிருந்து முழு விடுதலை பெறமுடியாது. நாம் நமது மனதில் பாவத்திலிருந்தும், தேவையில்லாத சில பழக்கவழக்கத்திலிருந்தும் விடுபட விரும்பலாம் ஆனால் அப்படி விடுபட நமது முயற்சி மட்டும் போதாது. தேவனுடைய பலமில்லாமல் மனித முயற்சியால் நம்மால் இவைகளிலிருந்து முழு விடுதலை பெறமுடியாது. 

"நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது." ( யோவான் 15 : 5 ) என்று நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துக் கூறவியையா? 

ஆம் அன்பானவர்களே,  நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படாவிட்டால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. நன்மை செய்யவேண்டும் எனும் விருப்பம் நமக்குள் இருக்கலாம் ஆனால் நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படாவிட்டால் நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. காரணம், கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படும்போது தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்குள் வந்துவிடுகின்றார். அப்போது நாம் உடலின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல் ஆவியானவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்போம்.  

இன்றைய தியான வசனத்தில் "நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை" என்று கூறும் அப்போஸ்தலரான பவுல் இந்த உண்மையினை அறிந்துகொண்டவராதலால் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்குள் வரவேண்டியது அவசியம் என்று கூறுகின்றார். ஆம், அப்படி அவரோடு இணைக்கப்பட்டு பாவத்தை மேற்கொள்ளும்போது அவருடைய மக்களாகின்றோம். "தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், நீங்கள் மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாய் இராமல்  ஆவிக்குட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8 : 9 )

கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டு அவரது ஆவியைப் பெற்றவர்கள்தான் பாவத்தை மேற்கொள்ளமுடியும்; அத்தகையவர்களுக்கு  நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பமும் இருக்கும்  நன்மை செய்யவும் முடியும். அப்படி தேவ ஆவியைப் பெற்றவர்கள்தான் கிறிஸ்தவர்கள். இந்தக் கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1904

🔆 Saturday, April 25, 2026

"For I know that nothing good dwells in me, that is, in my flesh; for the willing is present in me, but the doing of the good is not." (Romans 7:18)

Generally, all human beings experience the pricking of conscience when they commit a mistake. Some choose to accept it. Those who acknowledge their faults often desire to break free from them and live a new life.

At the start of every New Year, many people desire to give up at least one bad habit. However, within a few days, they often fall back into the same struggle. Similarly, many Christians, while listening to Lenten sermons or attending special ministry meetings, intend to abandon certain sinful habits. Yet, they find themselves unable to stand firm in that decision.

This struggle was not unique to us; even the Apostle Paul experienced it. That is why, in today’s meditation verse, he says that the desire to do good is present within him, but the ability to carry it out is not. Furthermore, expressing that his own actions were contrary to his will, he says:

"For what I am doing, I do not understand; for I am not practicing what I would like to do, but I am doing the very thing I hate." (Romans 7:15)

Yes, dear ones, complete deliverance from this condition cannot be achieved through human effort alone. We may desire in our minds to be free from sin and unnecessary habits, but our own strength is insufficient. Without the strength of God, human effort cannot bring total liberation.

Did our Lord Jesus Christ not say:

"I am the vine, you are the branches; he who abides in Me and I in him, he bears much fruit, for apart from Me you can do nothing." (John 15:5)

Beloved, if we are not grafted into Christ, we can do nothing. The desire to do good may be within us, but without being united with Christ, we lack the power to perform it. The reason is that when we are united with Christ, the Spirit of God comes to dwell within us. Then, we are no longer under the control of the flesh but under the control of the Spirit.

The Apostle Paul, who says in today’s verse, "the doing of the good is not [in me]," understood this truth deeply. He emphasizes the necessity of being joined with Christ so that the Spirit of God may enter us. When we are thus united with Him and overcome sin, we truly become His people.

"However, you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him." (Romans 8:9)

Only those who are united with Christ and have received His Spirit can overcome sin. Such people will not only have the desire to do good but will also have the power to do it. Those who have received the Spirit of God in this way are true Christians. He who does not have this Spirit of Christ does not belong to Him.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                              

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 14 : 2 / Psalm 14:2

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1903

🔆 2026 ஏப்ரல் 24, வெள்ளி     

"தேவனைத் தேடுகிற உணர்வுள்ளவன் உண்டோ என்று பார்க்க, கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து மனுபுத்திரரைக் கண்ணோக்கினார்." ( சங்கீதம் 14 : 2 )

தேவனைத் தேடுகிற இருதயம் மனிதர்களுக்குத் தேவை. இந்தத் தேடுதல் உணர்வுதான் ஒருவரை உண்மையை அறிந்திட உதவும்; மெய்யான தேவனை வாழ்வில் கண்டுகொள்ள முடியும்.  இத்தகைய உணர்வுடன் தன்னைத் தேடும் மனிதர்கள் உலகினில் இருக்கிறார்களா என்று அறிய தேவன் மனிதர்களை நோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம். 

இன்று பலரும் வேதாகமத்தை வாசிக்கவும்,ஜெபிக்கவும், தியானிக்கவும் தங்களுக்கு போதிய நேரமில்லை எனவும்  அதிக வேலைப்பளு இருக்கின்றது என்றும்  சாக்குப்போக்குச் சொல்வதுண்டு. அதாவது,  அவர்கள் தேவனுக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதைவிட தங்களது உலக வேலைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பவர்களாக இருக்கின்றனர். இப்படியல்லாமல் தனது வேலைகளுக்கிடையே தேவனைத் தேடிய ஒரு மனிதனைக்குறித்து நாம் அப்போஸ்தலர் பணி புத்தகத்தில் வாசிக்கின்றோம்.  

"எத்தியோப்பியருடைய ராஜஸ்திரீயாகிய கந்தாகே என்பவளுக்கு மந்திரியும் அவளுடைய பொக்கிஷமெல்லாவற்றிற்கும் தலைவனுமாயிருந்த எத்தியோப்பியனாகிய ஒருவன் பணிந்துகொள்ளும்படி எருசலேமுக்கு வந்திருந்து; ஊருக்குத் திரும்பிப்போகும்போது, தன் இரதத்திலே உட்கார்ந்து, ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் ஆகமத்தை வாசித்துக்கொண்டிருந்தான்." (அப்போஸ்தலர் பணி - 8: 27, 28) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அதாவது, இந்த மனிதன் எத்தியோப்பியாவின் நிதியமைச்சர். அவன் தனது நிதியமைச்சர் வேலைகளுக்கிடையே தேவனுக்கு முன்னுரிமைகொடுத்து, அவரை ஆராதிப்பதற்காக எருசலேமுக்கு வந்திருக்கிறான். மட்டுமல்ல, ஊருக்குத் திரும்பிச் செல்லும்போதுகூட அவன் தனது வேலையைப்பற்றியோ இதர காரியங்களைக்குறித்தோ சிந்திக்காமலும், வேறு உலக காரியங்களில் பொழுதைப் போகாமலும்  வேதாகம ஆகமங்களை வாசித்துக் கொண்டிருந்தான். காரணம், அவனுக்குள் தேவனைத் தேடும் ஆவல் அதிகமாக இருந்தது. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து,  "கேட்கிறவன்   எவனும்  பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்; தேடுகிறவன் கண்டடைகிறான்; தட்டுகிறவனுக்குத் திறக்கப்படும்." (மத்தேயு 7;8) என்று கூறிய வார்த்தைகளுக்கேற்ப, இப்படி ஆர்வமுடன் தேவனைத் தேடிய அந்த நிதியமைச்சருக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தத்  தேவன் சித்தமானார்; அதுவரை யாரென்று அறியாமல் அவன் வெறுமனே ஆராதித்துக்கொண்டிருந்த தேவன் யார் என்பதை அவனுக்கு வெளிப்படுத்தத் தேவன் சித்தமானார். எனவே பிலிப்புவை அவனிடம் அனுப்புகின்றார்.  

இங்கு அந்த நிதியமைச்சரின் இன்னொரு குணத்தை நாம் பார்க்கின்றோம். ஒரு அமைச்சர் சாதாரண மனிதனை தனக்கு நிகராக நடத்துவது கிடையாது. ஆனால் இந்த நிதியமைச்சரோ, பிலிப்புவைத் தன்னுடன் தனது இரதத்தில் ஏற்றிக்கொள்கிறான். அப்போது அமைச்சர் ஏசாயா புத்தகத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவைவின் பாடுகள் குறித்த தீர்க்கத்தரிசன பகுதியினை  வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்.  பிலிப்பு அவருக்கு அவற்றை விளக்கி இயேசு கிறிஸ்துவைக்குறித்துப் பிரசங்கித்தார். அதனால் மனமாற்றமடைந்து கிறிஸ்துவை அறிந்துகொண்ட அவனுக்குப் பிலிப்பு உடன்தானே ஞானஸ்நானமும் கொடுக்கின்றார்.  

ஞானஸ்நானம் பெற்று "அவர்கள் தண்ணீரிலிருந்து கரையேறினபொழுது, கர்த்தருடைய ஆவியானவர் பிலிப்பைக் கொண்டுபோய்விட்டார். மந்திரி அப்புறம் அவனைக் காணாமல், சந்தோஷத்தோடே தன் வழியே போனான்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 8 : 39 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.  இந்த அதிசய நிகழ்ச்சியால் அமைச்சர் முழு விசுவாசமுள்ளவராக மாறியிருப்பார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, எவ்வளவு வேலைப்பளு நமக்கு இருந்தாலும் தேவனுக்காக நேரம் ஒதுக்கவும், தேவ வார்த்தைகளைக் கேட்கவும் நேரமில்லை என்று கூறாமல் தேவனுக்கு முதலிடம் கொடுக்கக்கூடிய, தேவனைத் தேடுகிற எண்ணம் நமக்கு இருக்கவேண்டியது அவசியம். மட்டுமல்ல, அந்த அமைச்சர் தனது பதவி பெருமையை  விட்டு சாதாரண மனிதனாகிய பிலிப்பை மதித்ததுபோல மற்றவர்களை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டியதும் அவசியம். 

இப்படி நாம் தேவனைத் தேடுகிற உணர்வுள்ளவர்களாக இருந்து நம்மோடு வாழும் மற்றவர்களையும் மதிப்போமானால்  தேவன் தன்னை நமக்கு அதிசயமான முறையில் வெளிப்படுத்துவார். அப்போதுதான்  நாம் பாரம்பரிய வெற்று ஆராதனைமுறைகளிலிருந்து  மாறி தேவனை அறிந்து ஆராதிக்கும் ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்களாக மாறமுடியும்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்,               

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation - No. 1903

🔆 Friday, April 24, 2026

"The Lord has looked down from heaven upon the sons of men to see if there are any who understand, who seek after God." (Psalm 14:2)

A heart that seeks God is a fundamental need for every human being. This desire to seek Him is what helps a person know the truth and discover the true God in their life. In today's meditation verse, we read that God is looking down to see if there are people in this world who seek Him with such discernment.

Today, many people make excuses—claiming they lack sufficient time to read the Bible, pray, or meditate because of their heavy workloads. In other words, they prioritize their worldly responsibilities over God. In contrast to this attitude, we read in the book of Acts about a man who sought God in the midst of his professional duties.

"And he got up and went; and there was an Ethiopian eunuch, a court official of Candace, queen of the Ethiopians, who was in charge of all her treasure; and he had come to Jerusalem to worship, and he was returning and sitting in his chariot, and was reading the prophet Isaiah." (Acts 8:27-28)

This man was the Finance Minister of Ethiopia. Despite his high-ranking responsibilities, he gave priority to God and travelled all the way to Jerusalem to worship. Furthermore, even on his return journey, he did not dwell on his work or other affairs, nor did he waste time on worldly diversions; instead, he was reading the Scriptures. The reason was that he possessed an intense longing to seek God.

Our Lord Jesus Christ said, "For everyone who asks receives, and he who seeks finds, and to whom it knocks it will be opened" (Matthew 7:8). In accordance with these words, God was willing to reveal Himself to this minister who sought Him so fervently. God intended to reveal exactly who He was—the God whom the minister had been worshipping without fully knowing. Therefore, He sent Philip to him.

Here, we see another quality of this official. Usually, a high-ranking minister might not treat an ordinary person as an equal. However, this minister invited Philip to sit with him in his chariot. At that moment, he was reading a prophetic passage from the book of Isaiah regarding the sufferings of Jesus Christ. Philip explained the scriptures and preached Jesus to him. Having experienced a change of heart and coming to know Christ, the minister was immediately baptized by Philip.

"When they came up out of the water, the Spirit of the Lord snatched Philip away; and the eunuch no longer saw him, but went on his way rejoicing." (Acts 8:39)

Following this miraculous event, the minister would have been transformed into a man of complete faith.

Dear friends, no matter how heavy our workload may be, we must not say we have no time for God or His Word. It is essential that we give God first place and have a heart that seeks Him. Moreover, just as that official set aside his status to respect Philip, we must also learn to value and respect others.

If we live with such a discerning heart to seek God and respect those around us, God will reveal Himself to us in wonderful ways. Only then can we move beyond empty, traditional forms of worship and become spiritual Christians who truly know and worship God.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                

🦋 Meditation verse - ரோமர் 8 : 39 / Romans 8:39

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1902

🔆 2026 ஏப்ரல் 23, வியாழன்    

"உயர்வானாலும், தாழ்வானாலும், வேறெந்தச் சிருஷ்டியானாலும் நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள தேவனுடைய அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிக்கமாட்டாதென்று நிச்சயித்திருக்கிறேன்." ( ரோமர் 8 : 39 )

இந்த உலகத்தில் சிலர் தங்கள் பலத்தைக்  குறித்துப் பெருமையாக,  "என்னை எவனும் அசைக்கமுடியாது; என்னைத் தொடக்கூட முடியாது" என்று கூறுவார்கள். ஆனால் அவர்கள் தங்களைக்குறித்து எண்ணிக்கொள்வது பலவேளைகளில் நிறைவேறுவதில்லை. ஆம், தங்களை "நிரந்தர முதல்வர்" என்று கூறிக்கொண்டவர்கள் அழிந்துபோன வரலாறு உண்டு. 

ஆனால் அப்போஸ்தலரான பவுல் இத்தகைய வைராக்கியமாக பேச்சு ஆவிக்குரிய மக்களிடம் இருக்கவேண்டியது அவசியம் என்று கூறுகின்றார். "கிறிஸ்துவின் அன்பைவிட்டு எவனும், எதுவும் என்னைப் பிரிக்கமுடியாது" என்பதுதான் அவரது உறுதி. இத்தகைய ஆவிக்குரிய மனஉறுதி நமக்கு இருக்கவேண்டியது அவசியம்; அதனை அறிக்கையிடவேண்டியது அவசியம்.

சிலர் ஆவிக்குரிய ஓட்டத்தைச் சிறப்பாகத் துவங்குவார்கள். ஆனால் பொருளாதாரத்திலோ பதவியிலோ அவர்கள் சிறிது உயர்வடைந்துவிட்டாலும் பெருமை அவர்களைப் பற்றிக்கொள்ளும். இந்தப் பெருமை அவர்களை தேவனைவிட்டுப்  பிரித்துவிடும்.  இதுபோல வாழ்வில் தாழ்ச்சியடையும்போது பலர் முறுமுறுத்துத் தேவனை விட்டுப் பின்வாங்குவதுண்டு. இதுபோல, பொருளாசை எனும் இச்சை பலரை தேவனைவிட்டுப் பின்மாற்றமடையச் செய்யும். 

ஆனால் இவை எதுவும் தேவனுடைய அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிக்காது என்று உறுதியாகச் சொல்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். ஆம், வாழ்வின் உயர்வானாலும், தாழ்வானாலும், வேறெந்த உலகப் பொருளாக இருந்தாலும் நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள தேவனுடைய அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிக்கமுடியாது என்று நாமும் அவரைப்போல அறிக்கையிடவேண்டியது  அவசியம். 

நம்முடைய வாழ்வில் ஏற்படும் பல நன்மைகளுக்கும் தீமைகளுக்கும் நாம் பேசும் பேச்சுகளே பலவேளைகளில் காரணமாக இருக்கின்றது என்று உளவியல் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். நேர்மறையான வார்த்தைகளைப் பேசும்போது உயர்வடைகின்றோம். எதிர்மறையான பேச்சுகளும் எண்ணங்களும் நம்மை தாழ்ச்சியடையச் செய்யும். இதனையே வேதமும், "மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்திலிருக்கும்; அதில் பிரியப்படுகிறவர்கள் அதின் கனியைப் புசிப்பார்கள்." ( நீதிமொழிகள் 18 : 21 ) என்று கூறுகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாமும் பவுல் அப்போஸ்தலரைப்போல இந்த உலகத்திலுள்ள எதுவும் கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள எனது அன்பைவிட்டு என்னை விலகச் செய்யாது என்று உளமார அறிக்கையிடுவோம். நமது மேலான இந்த எண்ணத்தைத் தேவன் கனப்படுத்துவார்; தேவனுடைய ஆவியானவர் நாம் இத்தகைய உறுதியுடன் வாழ நமக்குத் துணைபுரிவார்.  இந்த உறுதியில்தான் பவுல் கூறுகின்றார்:- 

"கிறிஸ்துவின் அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிப்பவன் யார்? உபத்திரவமோ, வியாகுலமோ, துன்பமோ, பசியோ, நிர்வாணமோ. நாசமோசமோ, பட்டயமோ? இவையெல்லாவற்றிலேயும் நாம் நம்மில் அன்புகூருகிறவராலே முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களாய் இருக்கிறோமே." ( ரோமர் 8 : 36, 37 )

நமது வாயினால் விசுவாசத்தைக்குறித்து இத்தகைய நேர்மறையான அறிக்கையிடுவோம்; முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்,                                                      

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation — No. 1902

🔆 Thursday, April 23, 2026

"nor height, nor depth, nor any other created thing, will be able to separate us from the love of God, which is in Christ Jesus our Lord." — Romans 8:39

In this world, some people boast about their own strength, saying, "No one can shake me; no one can even touch me." However, their self-assurances often fail to come to pass. History is full of examples of those who called themselves "Permanent Leaders" only to eventually meet their downfall and perish.

In contrast, the Apostle Paul suggests that a different kind of zealous speech is essential for spiritual people. His firm conviction was this: "No one and nothing can separate me from the love of Christ." It is vital for us to possess this same spiritual determination and, more importantly, to declare it.

Many begin their spiritual race with excellence. However, if they experience a slight rise in their finances or social status, pride often takes hold of them. This pride becomes a wedge that separates them from God. Conversely, when facing seasons of "depth" or low points in life, many begin to grumble and backslide away from the Lord. Similarly, the lust for material gain—greed—causes many to turn away.

But Apostle Paul speaks with absolute certainty: none of these things can separate us from God’s love. Whether it is the "heights" of life, the "depths," or any other worldly thing, we must join him in declaring that nothing can sever us from the love of God found in Christ Jesus our Lord.

Psychological researchers suggest that the words we speak are often the cause of the various blessings or misfortunes we experience. When we speak positive words, we rise; negative speech and thoughts lead us toward a downfall. Scripture confirms this principle:

"Death and life are in the power of the tongue, and those who love it will eat its fruit." — Proverbs 18:21

Dearly beloved, let us—like Apostle Paul—declare from the bottom of our hearts that nothing in this world will cause us to stray from our love for Christ. God will honour this noble thought, and the Holy Spirit will help us live with such firm resolve. It is in this confidence that Paul asks:

"Who will separate us from the love of Christ? Will tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? ...But in all these things we overwhelmingly conquer through Him who loved us." — Romans 8:35, 37

Let us make this positive confession of faith with our mouths. Let us live a spiritual life as those who are more than conquerors.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                 

🦋 Meditation verse - கலாத்தியர் 6 : 9 / Galatians 6:9

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1901

🔆 2026 ஏப்ரல் 22, புதன்   

"நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் தளர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம்." ( கலாத்தியர் 6 : 9 )

இந்த உலகத்தில் நாம் நன்மை செய்வதற்காகவே தேவனால் படைக்கப்பட்டுள்ளோம். பலரும் நன்மை செய்வது என்பதை தர்மம் செய்வது என்று எண்ணிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், நன்மை செய்வது என்பதும் தர்மம் செய்வது என்பதும் வெவ்வேறானவை. நன்மை செய்வது என்பது ஏதாவது நல்ல காரியங்களைச் செய்வது என்று பொருள்.  எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல் இவை இரண்டையும் பிரித்து, "அன்றியும் நன்மைசெய்யவும், தானதர்மம் பண்ணவும் மறவாதிருங்கள்; இப்படிப்பட்ட பலிகளின்மேல் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 13 : 16 ) என்று கூறுகின்றார். 

தர்ம காரியங்கள் செய்யவேண்டியது முக்கியம்தான். ஆனால் இன்றைய தியான வசனம் அதனைக்குறித்துக் கூறாமல் நன்மை செய்வது குறித்துக் கூறுகின்றது. அதுவும், நம்மைப்போல கிறிஸ்துவின்மேல் விசுவாசம்கொண்ட மக்களுக்கு நமக்குக்  கிடைக்கும் நேரத்துக்கேற்றபடி நன்மை செய்யவேண்டும்  என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர்.  "ஆகையால் நமக்குக் கிடைக்கும் சமயத்திற்குத்தக்கதாக, யாவருக்கும், விசேஷமாக விசுவாச குடும்பத்தார்களுக்கும், நன்மைசெய்யக்கடவோம்." ( கலாத்தியர் 6 : 10 )

நாம் நமது குடும்பத்துக்காக மட்டுமல்ல, நமது ஊருக்காக, சமுதாயத்துக்காக, நண்பர்களுக்காக பல நல்ல செயல்களை செய்யலாம். குடும்பத்துக்காகச் செய்யும் செயல்களை நாம் வெளியில் சொல்வதில்லை. ஆனால் மற்றவர்களுக்கும், பொதுநலனுக்கும் செய்யும் நன்மைகளைப் பலரும் விளம்பரப்படுத்தவே விரும்புகின்றனர். 

ஆனால் நாம் நன்மை செய்யவேண்டும் என்பது ஏற்கெனவே தேவனால் திட்டமிடப்பட்டது. "ஏனெனில், நற்கிரியைகளைச் செய்கிறதற்கு நாம் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய செய்கையாயிருக்கிறோம்; அவைகளில் நாம் நடக்கும்படி அவர் முன்னதாக அவைகளை ஆயத்தம்பண்ணியிருக்கிறார்." ( எபேசியர் 2 :10) என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது, நாம் நன்மை செய்வதற்காகவே படைக்கப்பட்டுள்ளோம். அது தேவனால் நமக்காக முன்குறிக்கப்பட்டது. எனவே, அப்படி நன்மை  செய்யாமல் இருப்போமானால் தவறு. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நன்மை செய்பவராகவே இந்த உலகத்தில் சுற்றித்திரிந்தார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. "நசரேயனாகிய இயேசுவை தேவன் பரிசுத்த ஆவியினாலும் வல்லமையினாலும் அபிஷேகம் பண்ணினார்; தேவன் அவருடனேகூட இருந்தபடியினாலே அவர் நன்மைசெய்கிறவராயும் பிசாசின் வல்லமையில் அகப்பட்ட யாவரையும் குணமாக்குகிறவராயும் சுற்றித்திரிந்தார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 10 : 38 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

மேற்படி வசனத்தில் இரண்டு காரியங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதாவது, தேவன் இயேசு கிறிஸ்துவைப் பரிசுத்த ஆவியினால் அபிஷேகம் பண்ணியிருந்தார்; தேவன் அவருடன் கூட இருந்தார்.  நம்மிலும் ஆவியின் அபிஷேகம் இருந்து தேவன் நம்மோடு இருப்பாரானால் நாமும் உண்மையாகவே நன்மை செய்கிறவர்களாகவும் செய்கின்ற நற்செயல்களை பிறருக்கு விளம்பரப்படுத்தாதவர்களாகவும்  இருப்போம். 

இறுதியாக,  இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது, நன்மை செய்வதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமல் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம் என்று. அதாவது, நாம் கைம்மாறு கருதாமல் செய்யும் நல்ல செயல்கள் ஏற்ற  காலத்தில் நமக்கு நன்மையாக முடியும். சிலர் எப்போதும், "நான் உதவின ஆட்களுக்குக் கணக்கே இல்லை.  நான் எவ்வளவோ பேருக்கு உதவியிருக்கிறேன், எவ்வளவோ நல்ல செயல்கள் செய்துள்ளேன், ஆனால் ஒரு நன்மையும் எனக்கு ஏற்படவில்லை" என்று முறுமுறுப்பார்கள். இப்படிக் கூறிக்கொண்டிருப்பவர்கள் உண்மையான உள்ளத்துடன் பிறருக்கு உதவி செய்யவில்லை என்பது பொருள். 

எனவே அன்பானவர்களே, பிற்காலத்தில் நமக்குப் பிரதிபலனாக  நன்மை  ஏற்படும் எனும் எதிர்பார்ப்பில்லாமல் நல்லது செய்து அந்த  நல்ல செயல்களை விளம்பரப்படுத்தாமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம். அதுவும் நம்மைப்போல விசுவாச குடும்பத்தினருக்கு நாம் அதிகமாக நன்மை செய்யவேண்டியதும் அவசியம். இப்படி  நாம் நன்மை செய்வதில்  சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமானால் ஏற்றகாலத்தில் நமக்கான பிரதிபலனைப் பெறுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

 "Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation — No. 1901

🔆 Wednesday, April 22, 2026

"Let us not lose heart in doing good, for in due time we will reap if we do not grow weary." (Galatians 6:9)

We were created by God in this world specifically to do good. Many people mistake "doing good" solely for "charity" or "almsgiving." However, doing good and giving alms are distinct concepts. Doing good refers to performing any virtuous or beneficial act. This is why the Apostle Paul distinguishes between the two:

"And do not neglect doing good and sharing, for with such sacrifices God is pleased." (Hebrews 13:16)

While charitable works are important, today’s meditation verse focuses on the act of doing good. Specifically, Apostle Paul encourages us to do good to others, especially to those who share our faith in Christ, whenever the opportunity arises:

"So then, while we have opportunity, let us do good to all people, and especially to those who are of the household of the faith." (Galatians 6:10)

We can perform many good deeds—not just for our families, but for our towns, society, and friends. We rarely broadcast the things we do for our own families; yet, when it comes to helping others or the public, many people desire advertisement and recognition.

The mandate to do good was planned by God long ago. We read:

"For we are His workmanship, created in Christ Jesus for good works, which God prepared beforehand so that we would walk in them." (Ephesians 2:10)

In other words, we were created for the very purpose of doing good. It was predestined for us by God. Therefore, it is a failure on our part if we neglect to do so.

We read, our Lord Jesus Christ went about doing good:

"You know of Jesus of Nazareth, how God anointed Him with the Holy Spirit and with power, and how He went about doing good and healing all who were oppressed by the devil, for God was with Him." (Acts 10:38)

Two vital things are mentioned in this verse: God anointed Jesus with the Holy Spirit, and God was with Him. If the anointing of the Spirit is upon us and God is with us, we too will truly do good works without seeking to advertise them to others.

Finally, today’s meditation reminds us that if we do not grow weary in doing good, we will reap in due season. This means that the good we do without expecting anything in return will result in a blessing at the right time.

Some people grumble, saying, "I have helped countless people and done so much good, yet no good has come back to me." Such complaints often suggest that the help was not rendered with a truly sincere heart.

Dearly beloved, it is essential to do good without the expectation of a future reward and without seeking publicity. It is especially vital to do good to our brothers and sisters in the household of faith. If we do not lose heart in doing good, we will receive our reward in due time.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                              

🦋Meditation verse 1 கொரிந்தியர் 8 : 3 / 1 Corinthians 8:3

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1900

🔆 2026 ஏப்ரல் 21, செவ்வாய்  

"தேவனில் அன்புகூருகிறவனெவனோ, அவன் தேவனால் அறியப்பட்டிருக்கிறான்." ( 1 கொரிந்தியர் 8 : 3 )

வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கி ஆண்டுவரும் தேவனாகிய கர்த்தர் இந்த உலகத்திலுள்ள படைப்புக்கள் அனைத்தையும் அறிவார். காரணம், அவை அனைத்தும் அவரால் உண்டாக்கப்பட்டவை. ஆனால் இன்றைய தியான வசனம் தேவனில் அன்புகூருகிறவன் தேவனால் அறியப்பட்டிருக்கிறான் என்று கூறுவது சிந்திக்கவேண்டிய ஒன்று. 

தேவன் உலகிலுள்ள அனைத்தையும் அறிந்திருந்தாலும், அவரிடம் தனிப்பட்ட அன்புகொண்டு அவரையேத் தேடுபவர்களை அவர் தனிப்பட்ட  அக்கறையுடன் கண்ணோக்குகின்றார் என்று பொருள்.  காரிருளான பகுதிகளில் மின்மினிப்பூச்சிகள் பறக்கும்போது அவை மட்டுமே நமது கண்களுக்குச் சிறப்பாகத் தெரியும். அந்தப் பகுதிகளில் மற்ற பூச்சி இனங்களும் இருக்கும். அவைகளை நாம் கவனிப்பதில்லை. இதுபோலவே, தேவன்மேல் அன்புகொள்ளும் மனிதன் அவரது பார்வைக்கு ஒரு மின்மினிப்பூச்சியைப்போல தெரிந்துகொண்டிருக்கிறான். 

காரணம், இந்த உலகத்தின் நெருக்கடிகள், பாடுகள், முட்கள் நெருக்கியபோதும் தேவன்மேல் அன்புகொள்ளும் மனிதன் மாறாமல் தனது பரிசுத்தம் கெடாமல் இருப்பதுதான். ஆம், இதனையே நாம், "முள்ளுகளுக்குள்ளே லீலிபுஷ்பம் எப்படியிருக்கிறதோ, அப்படியே குமாரத்திகளுக்குள்ளே எனக்குப் பிரியமானவளும் இருக்கிறாள்." ( உன்னதப்பாட்டு 2 : 2 ) என்று வாசிக்கின்றோம். தேவனுக்குப் பிரியமான மணவாட்டியான பக்தர்கள் முட்களுக்கிடையே நறுமணம் வீசிக்கொண்டிருக்கும் லீலி மலர்போல இருக்கின்றனர். 

எனவேதான் இப்படி தேவனில் அன்புகூருகிறவனெவனோ, அவன் தேவனால் அறியப்பட்டிருக்கிறான் என்று வேத வசனம் கூறுகின்றது. நாம் தேவனில் அன்புகூருகின்றோம் என்பதற்கு அடையாளம் நாம் அவரது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ்வதுதான். அப்போது அவர் நம்மை அறிந்து நம்மோடு வந்து தங்குவார். இதனை நாம் நமக்குள் உணர்ந்துகொள்ள முடியும். இதனையே அப்போஸ்தலரான யோவான், "அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் அவரில் நிலைத்திருக்கிறான், அவரும் அவனில் நிலைத்திருக்கிறார்; அவர் நம்மில் நிலைத்திருக்கிறதை அவர் நமக்குத் தந்தருளின ஆவியினாலே அறிந்திருக்கிறோம்." ( 1 யோவான்  3 : 24 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஒரு நாட்டின் பிரதமரோ, முதலமைச்சரோ நம்மைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிந்து நம்மைக் கவனிக்கின்றாரென்றால் அது நமக்கு எவ்வளவு பெரிய காரியமாக இருக்குமென்று எண்ணிப்பாருங்கள். அப்போது மற்றவர்களுக்குமுன்பும் நாம் மதிப்புமிக்கவர்கள் ஆகிவிடுவோமல்லவா? அப்படியானால் சர்வலோகத்தையும் படைத்து ஆளும் தேவன் நம்மைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் கவனிக்கின்றாரென்றால் அது எத்தனை பெரிய மேன்மையை நமக்குக் கொண்டுவரும்!!

உலகத் தலைவர்கள் நம்மை அறிவது இந்த உலகத்தில் மட்டும் நமக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும். ஆனால், தேவனால் நாம் அறியப்பட்டு அன்புகூரப்படும்போது இம்மையில் மட்டுமல்ல, மறுமையிலும் நாம் மதிப்புமிக்கவர்களாக மாறிவிடுகின்றோம். மேலான விண்ணக ஆசீர்வாதங்களுக்கு உரிமையுள்ளவர்களாகின்றோம். 

தேவனது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து முற்றிலும் தேவனில் அன்புகூருகிறவர்களாக வாழ்வோம்; அப்போது நாமும்  தேவனால் அறியப்பட்டவர்களாக மாறி மேலான, மெய்யான ஆசீர்வாதங்களுக்கு உரிமையாளர்களாவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation - No. 1900

🔆 Tuesday, April 21, 2026

"But if anyone loves God, he is known by Him." (1 Corinthians 8:3)

The Lord God, who created and rules over the heavens and the earth, knows every single creation in this world. This is because they were all made by Him. However, today’s meditation verse, which states that the one who loves God is known by Him, is something we must deeply ponder.

While God knows everything in existence, this verse implies that He looks with personal care and specific attention upon those who hold a personal love for Him and seek Him. Imagine fireflies flying in a pitch-dark area; they alone stand out to our eyes. Though other insect species are present in that same darkness, we do not notice them. Similarly, a person who loves God stands out in His sight like a firefly.

The reason for this is that even when the pressures, sufferings, and thorns of this world crowd in, the person who loves God remains unchanged and keeps their holiness untainted. Indeed, we read of this in Scripture:

"Like a lily among the thorns, so is my darling among the daughters." (Song of Solomon 2:2)

Devotees who are the beloved bride of God are like lily flowers spreading their fragrance even while surrounded by thorns.

This is why the Word of God declares that if anyone loves God, he is known by Him. The sign that we love God is that we live in obedience to His commandments. When we do, He knows us and comes to dwell with us. We can perceive this within ourselves. As the Apostle John says:

"The one who keeps His commandments abides in Him, and He in him. We know by this that He abides in us, by the Spirit whom He has given us." (1 John 3:24)

Think about how significant it would feel if a Prime Minister or a Chief Minister knew you personally and took notice of you. Would you not become esteemed in the eyes of others? If that is the case, imagine what great honour it brings when the God who created and rules the entire universe notices us personally!

Being known by world leaders is only beneficial to us in this world. But when we are known and loved by God, we become precious not only in this life but also in the life to come. We become heirs to the supreme blessings of heaven.

Let us live as those who obey God’s commandments and love Him completely. Then, we too shall be "known by God" and become owners of the highest and truest blessings.

Message by: Bro. M. Geo Prakash