🦋 Meditation verse - உபாகமம் 32 : 10 / Deuteronomy 32:10

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1624                                          ஆதவன் 19.07.2025 சனி           

"பாழான நிலத்திலும் ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான அவாந்தர வெளியிலும் அவர் அவனைக் கண்டுபிடித்தார், அவனை நடத்தினார், அவனை உணர்த்தினார், அவனைத் தமது கண்மணியைப் போலக் காத்தருளினார்." ( உபாகமம் 32 : 10 )

இன்றைய தியானத்துக்குரிய வசனம் யாக்கோபு வானந்தரம் வழியாக நடந்துசென்றபோது தேவன் அவனோடு உடனிருந்து நடத்திய மேன்மையை நமக்கு உணர்த்தி நமது வாழ்விலும் தேவன் இத்தகைய வழிநடத்துதலைத் தருவார், எனவே நாம் பயப்படத் தேவையில்லை எனும்  நம்பிக்கையைத் தருவதாக உள்ளது. ஈசாக்கு  தனது மகன் யாக்கோபிடம், "தேவன் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்ததும் நீ பரதேசியாய்த் தங்குகிறதுமான தேசத்தை நீ சுதந்தரித்துக்கொள்ளும்படி ஆபிரகாமுக்கு அருளிய ஆசீர்வாதத்தை உனக்கும் உன் சந்ததிக்கும் அருளுவாராக என்று சொல்லி" ( ஆதியாகமம் 28 : 4 ) அவனை பதான் அராமிற்கு அனுப்புகின்றான். 

யாக்கோபு தனது தகப்பன் ஈசாக்கு தனக்குக்  கட்டளையிட்டபடி பதான் அராமிலிருக்கும் தனது மாமன் வீட்டிற்கு வனாந்தரம் வழியாக நடந்து சென்றான். கானானுக்கும் பதான்அராமிற்கும் இடையிலான தூரம் சுமார் 640 கிமீ (400 மைல்கள்) ஆகும் என்று இன்றையகால ஆராய்ச்சியாளர்கள் கணக்கிட்டுள்ளனர். இது முழுவதும் பாலைவன பாதையாகும். பாலைவனத்தில் உயிரைப்பறிக்கக்கூடிய கொடிய வனவிலங்குகள் பல உண்டு. தனியனாக வழிநடந்த அவனைக்  கொடிய  விலங்குகளிடம் சிக்கிப்  பலியாகாமல் தேவனே காத்துக்கொண்டார். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,  "பாழான நிலத்திலும் ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான அவாந்தர வெளியிலும் அவர் அவனைக் கண்டுபிடித்தார், அவனை நடத்தினார், அவனை உணர்த்தினார், அவனைத் தமது கண்மணியைப் போலக் காத்தருளினார்." என்று வாசிக்கின்றோம். ஆம், "கர்த்தர் ஒருவரே அவனை வழிநடத்தினார், அந்நிய தேவன் அவனோடே இருந்ததில்லை." ( உபாகமம் 32 : 12 )

இந்த வனாந்தர பயணத்தில் தேவன் அவனோடு பேசினார். வெளிப்பாடுகளைக் கொடுத்தார். இருள் சூழ்ந்த ஒரு இரவில் அவன் ஒரு கல்லில் தலை சாய்த்து உறங்கியபோது அவனிடம் தேவன் அற்புதமான கனவு மூலம் பேசினார். பூமிக்கும் வானத்துக்கும் இணைப்பான ஒரு ஏணியை அவன் கண்டான். "அதற்கு மேலாகக் கர்த்தர் நின்று: நான் உன் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமின் தேவனும் ஈசாக்கின் தேவனுமாகிய கர்த்தர்; நீ படுத்திருக்கிற பூமியை உனக்கும் உன் சந்ததிக்கும் தருவேன்." ( ஆதியாகமம் 28 : 13 ) என்றார். அந்த இடத்திற்கு அவன் பெத்தேல் என்று பேரிட்டான் ( ஆதியாகமம் 28 : 19 ). 

பாலைவன பயணத்துக்குப் பின்னரும் அவன் வாழ்வில்  கடினமான  சூழ்நிலையே நிலவியது. ஆனாலும் தேவன் அவனோடு இருந்து அவனை ஆசீர்வதித்தார். அவன் திரும்பி தனது சொந்த நாட்டிற்குத் திரும்பியபோதும்  தேவன் அவனோடு ஒரு மனிதனாக இடைபட்டார். அவனோடு ஒரு இரவு முழுவதும் போராடினார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.  அவன் மனிதர்களோடும் தேவனோடும் போராடி வெற்றிகண்டான். "அப்பொழுது அவர்: உன் பேர் இனி யாக்கோபு என்னப்படாமல் இஸ்ரவேல் என்னப்படும்; தேவனோடும் மனிதரோடும் போராடி மேற்கொண்டாயே என்றார்." ( ஆதியாகமம் 32 : 28 )

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் அனுமதித்து நமது வாழ்வில் வனாந்தர பயணம் வருமானால் யாக்கோபுக்கு வந்ததுபோல தேவனாலும் மனிதர்களாலும் அனுமதிக்கபட்டச் சோதனைகள் வரலாம்.  அதனால் நிச்சயம் பிற்காலத்தில் ஆசீர்வாதம் உண்டு. யாக்கோபு திரும்பி வரும்போது மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதத்துடன் வந்தான். "அடியேனுக்கு தேவரீர் காண்பித்த எல்லா தயவுக்கும் எல்லா சத்தியத்துக்கும் நான் எவ்வளவேனும் பாத்திரன் அல்ல, நான் கோலும் கையுமாய் இந்த யோர்தானைக் கடந்துபோனேன்; இப்பொழுது இவ்விரண்டு பரிவாரங்களையும் உடையவனானேன்." ( ஆதியாகமம் 32 : 10 ) என்று கூறுகின்றான் அவன். 

இன்று நாமும் ஒருவேளை இதுபோல பாழான நிலத்திலும் ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான அவாந்தர வெளியிலும் நடந்துகொண்டிருக்கலாம். கொடிய விலங்குகள் போன்று பல பிரச்சனைகள் நம்மைச் சுற்றிலும் இருக்கலாம். ஆனால் நாம் தனியாக இருப்பதுபோலத் தெரிந்தாலும் தனியாக இல்லை. தேவன் நம்மோடுதான் இருக்கின்றார். அவர் யாக்கோபைக்  கண்டுபிடித்ததுபோல நம்மையும் கண்டுபிடித்து நடத்துவார், தமது கண்மணியைப் போலக் காத்துக்கொள்வார். யாக்கோபோடு போராடினாலும் வனாந்தர வாழ்வில் பேசி வழிநடத்தியதுபோல நம்மோடும்  பேசி நம்மைத் திடப்படுத்துவார். தேவனோடுள்ள ஐக்கியத்தை மட்டும் நாம் விடாமல் பற்றிக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1624
AATHAVAN – Saturday, 19.07.2025

"He found him in a desert land, and in the waste howling wilderness; he led him about, he instructed him, he kept him as the apple of his eye." — Deuteronomy 32:10 (KJV)

Today's meditation verse highlights the greatness of God’s guidance in Jacob’s life as he journeyed through the wilderness. It gives us the assurance that God will likewise guide us, so we need not fear.

Isaac sent his son Jacob to Paddan Aram with these words:
“And give thee the blessing of Abraham, to thee, and to thy seed with thee; that thou mayest inherit the land wherein thou art a stranger, which God gave unto Abraham.” — Genesis 28:4 (KJV)

Jacob obeyed his father Isaac and set out on foot through the wilderness toward his uncle’s house in Paddan Aram. Modern researchers estimate the distance between Canaan and Paddan Aram to be about 640 km (400 miles). This journey was entirely through desert terrain, which is often filled with dangerous wild animals. Yet, God protected Jacob from all harm along the way, even when he was all alone.

As we read in today’s verse: "He found him in a desert land, and in the waste howling wilderness; he led him about, he instructed him, he kept him as the apple of his eye." And again: "So the LORD alone did lead him, and there was no strange god with him." — Deuteronomy 32:12 (KJV)

During this wilderness journey, God spoke to Jacob. He gave him revelations. One night, as Jacob slept with his head upon a stone, the Lord spoke to him through a marvellous dream. He saw a ladder connecting heaven and earth. “And, behold, the LORD stood above it, and said, I am the LORD God of Abraham thy father, and the God of Isaac: the land whereon thou liest, to thee will I give it, and to thy seed.” — Genesis 28:13 (KJV) Jacob named that place Bethel (Genesis 28:19).

Even after the desert journey, Jacob faced many hardships in life. But God was with him and blessed him. When Jacob returned to his homeland, the Bible says God met him as a man and wrestled with him all night.
"And he said, Thy name shall be called no more Jacob, but Israel: for as a prince hast thou power with God and with men, and hast prevailed."
— Genesis 32:28 (KJV)

Dearly beloved, if God allows a wilderness journey in our life, we too may face trials permitted by God and people alike. But just like Jacob, blessings are assured in the end.

When Jacob returned, he did so with abundant blessings: “I am not worthy of the least of all the mercies, and of all the truth, which thou hast shewed unto thy servant; for with my staff I passed over this Jordan; and now I am become two bands.” — Genesis 32:10 (KJV)

Today, we too may find ourselves walking through a desert land or a howling wilderness. Like wild beasts, many problems may surround us. Though we may seem alone, we are not alone—God is with us. Just as He found Jacob, led him, and preserved him as the apple of His eye, He will do the same for us.

Even if He wrestles with us like He did with Jacob, He will speak to us and strengthen us during our wilderness walk. Let us cling firmly to our union with God, and never let go.

📖 Spiritual Message by: Bro. M. Geo Prakash