🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 6 : 7,8 / Hebrews 6:7–8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1613                                          ஆதவன் 08.07.2025 செவ்வாய்   

"தன்மேல் அடிக்கடி பெய்கிற மழையைக் குடித்து, தன்னிடத்தில் பயிரிடுகிறவர்களுக்கேற்ற பயிரைமுளைப்பிக்கும் நிலமானது தேவனால் ஆசீர்வாதம் பெறும். முள்செடிகளையும் முள்பூண்டுகளையும் முளைப்பிக்கிற நிலமோ தகாததாயும் சபிக்கப்படுவதற்கு ஏற்றதாகவும் இருக்கிறது; சுட்டெரிக்கப்படுவதே அதன் முடிவு." ( எபிரெயர் 6 : 7,8 )

மனிதர்களது இருதயத்தை இன்றைய தியான வசனம் நிலத்துக்கு ஒப்பிடுகின்றது. நிலத்தின்மேல் மழைபெய்து நிலத்தைப் பயிர்ச்செய்வதற்கு ஏற்றதாக்குகின்றது. அதுபோலவே, மனிதர்களது இருதயமானது தேவ வார்த்தைகளை தனக்குள்வாங்கி விளைச்சலைக் கொடுக்க தகுதியுள்ளதாக மாற்றவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது.

ஆனால்,  இந்த உலகத்தில் எல்லா நிலங்களும் பயிரை முளைப்பிப்பதில்லை. மாறாக, சில நிலங்கள் பயனற்ற தரிசுநிலமாகவும் சில முட்களையும் தேவையற்ற காட்டுச் செடிகளை முளைப்பிக்கும் நிலமாகவும் இருக்கின்றன. இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது, "மழையைக் குடித்து, தன்னிடத்தில் பயிரிடுகிறவர்களுக்கேற்ற பயிரைமுளைப்பிக்கும் நிலமானது தேவனால் ஆசீர்வாதம் பெறும். முள்செடிகளையும் முள்பூண்டுகளையும் முளைப்பிக்கிற நிலமோ தகாததாயும் சபிக்கப்படுவதற்கு ஏற்றதாகவும் இருக்கிறது" என்று.

அதாவது, தேவ வார்த்தைகள் நம்மில் இறங்கி அது பலன்தருவதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். அப்படியானால்தான் அது தேவ ஆசீர்வாதத்தினைக் கொண்டுவரும். ஓடி ஓடி பல பிராங்கிமார்கள் பேசுவதையும் நோட்டில் குறிப்புகளான எழுதி எடுப்பதில் அர்த்தமில்லை. நோட்டுப்புத்தகத்தில் எழுதப்படும் குறிப்புக்கள் நமது உள்ளத்தில் எழுதப்பட்டு நமது வாழ்க்கையாக மாறவேண்டியது அவசியம். காரணம், தேவனது வார்த்தைகள் மெய்யாகவே நமக்குள் இறங்குமேயானால் அது அதற்கேற்ற பலனைத் தராமல் போகாது.

"மாரியும் உறைந்த மழையும் வானத்திலிருந்து இறங்கி, அவ்விடத்துக்குத் திரும்பாமல் பூமியை நனைத்து, அதில் முளை கிளம்பி விளையும்படிச்செய்து, விதைக்கிறவனுக்கு விதையையும் புசிக்கிறவனுக்கு ஆகாரத்தையும் கொடுக்கிறது எப்படியோ, அப்படியே என் வாயிலிருந்து புறப்படும் வசனமும் இருக்கும்; அது வெறுமையாய் என்னிடத்திற்குத் திரும்பாமல், அது நான் விரும்புகிறதைச்செய்து, நான் அதை அனுப்பின காரியமாகும்படி வாய்க்கும்." ( ஏசாயா 55 : 10, 11 ) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

நாம் மேம்போக்காக தேவ வார்த்தைகளைக் கேட்பதல்ல முக்கியம், அந்த வார்த்தைகள் நமது இருதயத்தை மாற்றவல்லவைகளாக இருக்க நாம் இடம்கொடுக்கவேண்டும். பல்வேறு பிரசங்கங்களைக் கேட்டும் நாம் தொடர்ந்து மனம்திரும்பாத வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் நமது இருதயம் முள் செடிகளை முளைப்பிக்கும் தகாத நிலமாக இருக்கின்றது என்று பொருள். அத்தகைய வாழ்க்கை ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டு வராது. இதனையே இன்றைய தியான வசனம், "முள்செடிகளையும் முள்பூண்டுகளையும் முளைப்பிக்கிற நிலமோ தகாததாயும் சபிக்கப்படுவதற்கு ஏற்றதாகவும் இருக்கிறது; சுட்டெரிக்கப்படுவதே அதன் முடிவு" என்று கூறுகின்றது. 

இன்றைய தியான வசனத்தில், "தன்னிடத்தில் பயிரிடுகிறவர்களுக்கேற்ற பயிரைமுளைப்பிக்கும் நிலமானது" என்று வாசிக்கின்றோம். இருதயத்தில் பயிரிடுபவர் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துதான். விதை விதைக்கின்றவன் உவமையை அவர் கூறும்போது வசனமாகிய விதையினையே குறிப்பிட்டார் (மாற்கு 4: 3-8). சில விதைகள் வழியருகிலும், சில பாறை நிலத்திலும், சில முட்களின் நடுவிலும் விழுந்து பயனற்றதாகிவிட்டன. நல்ல நிலத்தில் விழுந்தவைகள்தான் ஏற்ற பலனைத் தந்தன. அதுபோலவே, நாம் அவருக்கேற்ற விளைச்சலைக் கொடுக்க வேண்டியது அவசியம். 

எனவே அன்பானவர்களே நாம் பல்வேறு ஆவிக்குரிய கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு,  "இந்த ஊழியர் நன்றாக பேசினார், அந்தப்பிரசங்கி நன்றாக பிரசங்கம் செய்தார்" என்று கூறிக்கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை. நாம் கேட்ட தேவ வார்த்தைகள் நமது இருதயத்தில் இறங்கி முப்பது, அறுபது, நூறாகப் பயன்தரவேண்டியது அவசியம். அந்த மனநிலையுடன் தேவ வார்தைகளைக் கேட்டு வாழ்வாக்கும்போது  இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதன்படி கர்த்தர் நம்மை ஆசீர்வதிப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1613
AATHAVAN | Tuesday, 08 July 2025

“For the earth which drinketh in the rain that cometh oft upon it, and bringeth forth herbs meet for them by whom it is dressed, receiveth blessing from God: But that which beareth thorns and briers is rejected, and is nigh unto cursing; whose end is to be burned.”— Hebrews 6:7–8 (KJV)

Today’s meditation verse compares the human heart to soil. Just as rain waters the land and prepares it to bring forth crops, so too must our hearts be made ready to receive the Word of God and yield spiritual fruit.

However, not all land brings forth useful crops. Some soil remains barren or produces only thorns and wild bushes. Likewise, not every heart that receives the Word bears fruit. As today’s verse declares, “the earth which drinketh in the rain... bringeth forth herbs... receiveth blessing from God,” but the land that brings forth only “thorns and briers is rejected and is nigh unto cursing.”

This means that God’s Word must produce fruit in us. Only then does it result in God’s blessing. There is no benefit in merely running from one preacher to another, taking down sermon notes and filling our notebooks. What matters is that these truths be written in our hearts and transformed into our lifestyle. If the Word of God truly enters our hearts, it cannot return void.

“For as the rain cometh down, and the snow from heaven, and returneth not thither, but watereth the earth, and maketh it bring forth and bud, that it may give seed to the sower, and bread to the eater: So shall my word be that goeth forth out of my mouth: it shall not return unto me void, but it shall accomplish that which I please, and it shall prosper in the thing whereto I sent it.” — Isaiah 55:10–11 (KJV)

It’s not about hearing God’s Word casually or superficially. We must allow the Word to take root and transform our hearts. If we keep hearing sermon after sermon without true repentance, our hearts may become like soil that produces thorns—not suitable for blessing, but for rejection. That kind of life cannot inherit God’s blessing.

As the verse says, “that which beareth thorns and briers is rejected… whose end is to be burned.” This is a solemn warning.

Today’s meditation also speaks of “herbs meet for them by whom it is dressed”—meaning Christ is the One who cultivates our hearts. When Jesus explained the Parable of the Sower, He said the seed is the Word (Mark 4:3–8). Some seeds fell by the wayside, some on stony ground, and others among thorns—none of these bore lasting fruit. Only the seed that fell on good ground brought forth thirty, sixty, or a hundredfold.

Likewise, we are called to yield the kind of harvest pleasing to Him.

Dear beloved, simply attending spiritual meetings and praising speakers—saying, “That preacher spoke well!”—will not benefit us unless the Word of God bears fruit in our lives. The Word we hear must sink into our hearts and bring forth a harvest of thirty, sixty, or a hundredfold.

When we approach God’s Word with that attitude, He will surely bless us—just as today’s meditation verse promises.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash