🍒Meditation verse - சங்கீதம் 119: 136 / Psalm 119:136

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,565

'ஆதவன்' 💚மே 21, 2025. 💚 புதன்கிழமை

"உம்முடைய வேதத்தை மனுஷர் காத்துநடவாதபடியால், என் கண்களிலிருந்து நீர்த்தாரைகள் ஓடுகிறது." ( சங்கீதம் 119: 136)

தேவனையும் அவரது அன்பையும் நாம் வாழ்வில் அனுபவித்து ருசித்தது மெய்யானால் துன்மார்க்கமாய் நடக்கும் மனிதர்களைப்பார்க்கும்போது மனதில் வேதனை ஏற்படவேண்டும். "ஐயோ, இந்த மனிதன் தேவனைப்பற்றிய அறிவோ கவலையோ இல்லாமல் வாழ்கின்றானே இவன் மரணமடைந்தால் நித்தியத்தில் அனுபவிக்கப்போகும் பாடுகள் எத்தனைக் கொடிதாக இருக்கும்!"  என்று கவலை  நமக்குள் ஏற்படவேண்டும். இதுதான் ஆத்துமபாரம்.

இன்றைய தியான வசனமாகிய சங்கீதத்தை எழுதிய பரிசுத்தவானுக்கு அந்தக் கவலை அதிகமாக ஏற்பட அவர் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வடிகின்றது என்கின்றார்.  இதுபோலவே, அப்போஸ்தலரான பவுல், "எனக்கு மிகுந்த துக்கமும் இடைவிடாத மனவேதனையும் உண்டாயிருக்கிறது;" ( ரோமர் 9: 1) என்கின்றார்.

இத்தகைய ஆத்துமபாரம் ஊழியர்களுக்குக் கண்டிப்பாக இருக்கவேண்டும். அப்படியானால் மட்டுமே ஊழியர்களால் ஆத்தும ஆதாயம் செய்ய முடியும்.  ஆத்துமபாரமுள்ள ஊழியன் வெறும் உலக ஆசீர்வாதத்தையே போதித்துக்கொண்டிருக்கமாட்டான்.  தன்னிடம் வரும் மனிதர்கள் தங்கள் உலக கவலைகளை மறந்து எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக "தேவன் கூறினார்" என பொய்யான வாக்குறுதிகளை மக்களுக்குக் கூறிக்கொண்டிருக்கமாட்டான். மாறாக, தன்னிடம் வரும் ஒவ்வொரு விசுவாசியின் ஆத்துமாவும் விலையேறப்பெற்றது என்பதால் அந்த ஆத்துமாக்கள் எப்படியாவது தேவனை அறியவேண்டும் எனும் கரிசனையுள்ளவனாக இருப்பான். அத்தகைய கரிசனையுள்ளவனே கிறிஸ்துவின் மெய்யான ஊழியன்.

இந்த அனுபவத்துடன் இருந்த அப்போஸ்தலரான பவுல் கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்துக்கு மாறாக நடந்த மக்களைக்குறித்து கண்ணீர்வடிக்கின்றார். அவர் இதனை, "ஏனெனில், அநேகர் வேறுவிதமாய் நடக்கிறார்கள்; அவர்கள் கிறிஸ்துவின் சிலுவைக்குப் பகைஞரென்று உங்களுக்கு அநேகந்தரம் சொன்னேன், இப்பொழுது கண்ணீரோடும் சொல்லுகிறேன்." ( பிலிப்பியர் 3: 18) என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் எல்லோரும் அறியத்தக்க பெரிய அளவில்  ஊழியம் செய்யவேண்டுமென்று அவசியமில்லை. சாதாரண விசுவாசியாக இருந்தாலும் நமக்குள் ஆத்துமபாரம் இருக்குமானால் நாம் சந்திக்கும் மனிதர்களுக்கு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை அறிவித்து அவர்களை மீட்பின் பாதையில் நடத்திடமுடியும். 

அரசியல்வாதிகள், திரைப்பட நடிகர் நடிகைகள் பற்றியும் இவர்களது பெருமை பேச்சுக்களையும் நாம்  செய்தித் தாள்களில் வசிக்கும்போது இவர்களுக்காக ஜெபிக்கலாம். "ஆண்டவரே, இவர்களது மனக்கண்களை திறந்தருளும்" என விண்ணப்பம் செய்யலாம். நாம் இவர்களை நேரில் சந்தித்து சுவிசேஷம் சொல்ல முடியாது. ஆனால் இவர்களுக்காக நாம் மனதுருக்கத்துடன் ஜெபிக்க முடியும். அப்படி நாம் ஜெபிக்கும்போது ஏதாவது முறையில் தேவன் தன்னை இவர்கள் அறியும்படி கிருபை செய்வார். 

நாம் கிறிஸ்துவை அறிந்தது நமக்காக மட்டுமல்ல, நம்மூலம் அவர் அறிவிக்கப்படவேண்டும் என்பதற்காகவே. எனவே நமது அன்றாட ஜெபத்தில் தேவனை அறியாத மனிதர்களுக்காக மனதுருகி கண்ணீரோடு வேண்டுதல் செய்வோம். இன்று பிரபல ஊழியர்கள் தங்களது கூட்டத்துக்கு அதிகமான மக்கள் வருவதால் நாட்டில் எழுப்புதல் ஏற்பட்டுள்ளது என பொய்யான மாயையை உருவாக்கிவருகின்றார்கள். ஆனால் உண்மையில் நாட்டில் எந்த எழுப்புதலும் இன்னும் ஏற்படவில்லை.  உலக ஆசீர்வாதத்துக்காக மட்டுமே கூடி ஜெபித்துவிட்டு எழுப்புதல் ஏற்பட்டுவிட்டது என்று கூறுவது அறிவீனமல்லவா?

தேவனது வேதத்தைக்  காத்துநடக்கும் மனிதர்கள் நாட்டில் பெருகுவதுதான் மெய்யான எழுப்புதல். அந்த எழுப்புதல் நாட்டில் ஏற்பட,  "வேதத்தை மனுஷர் காத்துநடவாதபடியால், என் கண்களிலிருந்து நீர்த்தாரைகள் ஓடுகிறது" என்று இன்றைய தியான வசன ஆசிரியர் கூறுவதுபோல நமது கண்களிலிருந்தும்  நீர்தாரைகள் ஓடவேண்டும்.  அத்தகைய மெய்யான மனபாரத்துடன் மனிதர்கள் மெய்த்தேவனை அறிந்திட அனுதினமும் ஜெபிப்போம். அதுவே மெய்யான எழுப்புதலை நாட்டில் கொண்டுவரும்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

 Scripture Meditation – No: 1,565

AATHAVAN 💚 May 21, 2025 💚 Wednesday

“Rivers of waters run down mine eyes, because they keep not thy law.” (Psalm 119:136, KJV)

If we have truly tasted and experienced the love of God in our lives, we ought to be grieved when we see people walking in wickedness. A burden should rise in our hearts, saying, “Alas! This person lives without any knowledge or concern for God. How terrible will be the torments he will face in eternity if he dies like this!” That sorrow is called burden for souls.

The holy man who wrote today’s meditation verse—the Psalmist—was so overwhelmed by this burden that he said rivers of water ran down from his eyes. Similarly, the Apostle Paul says,

“I have great heaviness and continual sorrow in my heart.” (Romans 9:2, KJV)

Every servant of God must have this burden for souls. Only then can they truly lead others to salvation. A servant with such a burden will not merely preach about worldly blessings. He will not fabricate promises saying, “God said this,” just to keep people happy and free from worldly worries. Instead, he will have compassion, knowing that each soul that comes to him is bought with a price, and he will strive for them to come to the knowledge of God. A person with such compassion is a true servant of Christ.

The Apostle Paul, who lived with this experience, shed tears over those who walked contrary to the gospel of Christ. He writes,

“(For many walk, of whom I have told you often, and now tell you even weeping, that they are the enemies of the cross of Christ:)” (Philippians 3:18, KJV)

Yes, beloved, it is not necessary that we must all be involved in large-scale ministry. Even as an ordinary believer, if we carry a burden for souls, we can lead the people we meet to Christ by sharing the gospel with them.

When we read newspapers filled with the speeches and fame of politicians and film stars, we can pray for them. We can cry out, “Lord, open the eyes of their understanding.” Though we may not have the opportunity to meet them and share the gospel directly, we can still intercede for them with a burdened heart. And when we pray like this, God in His mercy will make Himself known to them in some way.

Our knowing Christ is not just for our own benefit. Through us, He must be made known to others. Therefore, in our daily prayers, let us weep and intercede for those who do not know God. Today, some prominent preachers falsely claim that revival has come to our nation because of the large crowds attending their meetings. But in truth, no genuine revival has yet taken place. Isn't it foolish to claim that revival has come when people are merely gathering to pray for worldly blessings?

The true revival is when the number of people who walk according to God's Word increases in the land. In order for such a revival to happen, just as the Psalmist said in today's verse,

“Rivers of waters run down mine eyes, because they keep not thy law,”

we too must shed tears. Let us earnestly and daily pray with such a genuine burden, that people would come to know the true God. That alone will bring true revival to our nation.

God’s Message – Bro. M. Geo Prakash