🍒Meditation verse - தீத்து 2: 14 / Titus 2:14

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,558

'ஆதவன்' 💚மே 14, 2025. 💚 புதன்கிழமை

"அவர் நம்மைச் சகல அக்கிரமங்களினின்று மீட்டுக்கொண்டு, தமக்குரிய சொந்த ஜனங்களாகவும், நற்கிரியைகளைச்செய்ய பக்திவைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்படி, நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார்." ( தீத்து 2: 14)

இயேசு கிறிஸ்து உலகினில் மனிதனாக அவதரித்து, பாடுகள்பட்டு மரணமடைந்து உயிர்த்தது  மனுக்குலத்துக்கு மீட்பினைக் கொண்டுவந்தது. இதனால்தான்  நாம் அவரது சொந்த மக்களாக மாறும் வாய்ப்பினைப் பெற்றுள்ளோம். 

மேலும், அவரது இரத்தம் நம்மைச் சுத்திகரிப்பது மட்டுமல்லாமல்  நாம் நற்செயல்புரிய நம்மைத் தகுதியுள்ளவர்களாகவும் மாற்றுகின்றது. காரணம்,  பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவது மட்டுமல்ல, இந்த உலகினில் நாம் நற்செயல்கள் செய்து அவருக்கேற்ற கனிகொடுக்கின்றவர்களாக மாறவேண்டியதும் அவசியமாகும். இதனால்தான் இயேசு,  "நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது." (யோவான் 15:5) என்று கூறினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, வெறுமனே நமது பாவங்களை மன்னிப்பதுடன் அவர் நின்றுவிடுவதில்லை. மாறாகத் தொடர்ந்து நாம் அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழவும் அவர் நமக்கு உதவிசெய்கின்றார். இதற்காகவே தம்மைத்தாமே நமக்காக ஒப்புக்கொடுத்தார் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

இன்று பல கிறிஸ்தவர்களும் என்றோஒருநாள்  அவர்களது வாழ்க்கையில் பெற்றுக்கொண்ட பாவமன்னிப்பு அனுபவத்தைச் சொல்லிச்சொல்லி வாழ்கின்றார்களேத்தவிர அதற்கு மேலான ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியற்றவர்களாகவே இருக்கின்றனர். மனம்திரும்புதல், விசுவாசம், ஞானஸ்நானம், மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல், நித்திய நியாயத்தீர்ப்பு இவை கிறிஸ்தவத்தின் அடிப்படை அஸ்திபார உபதேசங்கள். காலம்முழுவதும் இவைகளைச் சொல்லிக்கொண்டிராமல் நாம் கிறிஸ்துவைப்போல பூரணராக மாறவேண்டும். இந்தப் பூரணம் கிறிஸ்துவோடு நாம் கொள்ளும் ஐக்கியத்தில் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.

எனவேதான் எபிரெய நிருப ஆசிரியர், "ஆகையால், கிறிஸ்துவைப்பற்றிச் சொல்லிய மூல உபதேசவசனங்களை நாம்விட்டு, செத்த கிரியைகளுக்கு நீங்கலாகும் மனந்திரும்புதல், தேவன்பேரில் வைக்கும் விசுவாசம், ஸ்நானங்களுக்கடுத்த உபதேசம், கைகளை வைக்குதல், மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல், நித்திய நியாயத்தீர்ப்பு என்பவைகளாகிய அஸ்திபாரத்தை மறுபடியும் போடாமல், பூரணராகும்படி கடந்து போவோமாக." ( எபிரெயர் 6: 1, 2) என்று எழுதுகின்றார். 

இயேசு எப்படிப் பூரணரானார்? "அவர் குமாரனாயிருந்தும் பட்டபாடுகளினாலே கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டு, தாம் பூரணரானபின்பு, தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற யாவரும் நித்திய இரட்சிப்பை அடைவதற்குக் காரணராகி," ( எபிரெயர் 5: 8, 9) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதாவது பாடுகளைச் சகித்து, பிதாவாகிய தேவனுக்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்து பூரணரானார். இப்படியே  நாம் அவருக்குரிய சொந்த ஜனங்களாகம் மாறவேண்டும். நற்கிரியைகளைச்செய்ய பக்திவைராக்கியமுள்ளவர்களாக வாழவேண்டும். இப்படி நாம் வாழ நம்மைச் சுத்திகரித்து அவரில் வளரும்படி  நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார்.

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் பாவ மன்னிப்பு பெற்ற அனுபவம் மட்டும் போதாது. நாம் முற்றிலும் அவருக்குச் சொந்தமானவர்களாக மாறவேண்டும். பாவத்தை மேற்கொள்ளும் பலம் பெற்றவர்களாக மாறவேண்டும்; அவரைப்போல பூரணம் அடைந்திடவேண்டும். கிறிஸ்துவோடுள்ள ஐக்கியமே இவற்றை நமது வாழ்வில் நாம் பெற்றிட உதவிசெய்து  நம்மைப்  பூரணப்படுத்தும். எனவே எந்த வேளையிலும் அவரைவிட்டுப் பிரிந்திடாமல் வாழ்வோம். மூல அஸ்திபார உபதேசங்களையே வாழ்நாள் முழுவதும் கூறிக்கொண்டிராமல் அவர்மேல் கட்டப்பட்ட ஆலயமாக நம்மை மாற்றுவோம்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

Scripture Meditation – No. 1,558
AATHAVAN 💚 May 14, 2025 💚 Wednesday

“Who gave himself for us, that he might redeem us from all iniquity, and purify unto himself a peculiar people, zealous of good works.” (Titus 2:14)

Jesus Christ, by becoming a man, suffering, dying, and rising again, brought salvation to mankind. Because of this, we have received the privilege of becoming His own people.

Moreover, His blood not only purifies us but also transforms us into people who are capable of doing good works. The forgiveness of sins is not the end goal; it is also essential that we bear fruit through righteous deeds in this world, pleasing unto Him. That is why Jesus said:

“I am the vine, ye are the branches: He that abideth in me, and I in him, the same bringeth forth much fruit: for without me ye can do nothing.” (John 15:5, KJV)

Yes, beloved, He does not stop with just forgiving our sins. Rather, He continues to help us live a life that is pleasing to Him. This is why today's meditation verse says that He gave Himself for us—to redeem us, to purify us, and to make us a people who are zealous of good works.

Today, many Christians speak often of the experience of forgiveness they received at some point in their lives. However, they remain stagnant in their spiritual growth beyond that experience. Repentance, faith, baptism, resurrection of the dead, and eternal judgment—these are the foundational doctrines of the Christian faith. But instead of continually circling around these basics, we must grow to become complete like Christ. Such completeness is possible only through union with Christ. That is why the author of Hebrews writes:

“Therefore, leaving the principles of the doctrine of Christ, let us go on unto perfection; not laying again the foundation of repentance from dead works, and of faith toward God, Of the doctrine of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.” (Hebrews 6:1–2, KJV)

How did Jesus become perfect? “Though he were a Son, yet learned he obedience by the things which he suffered; And being made perfect, he became the author of eternal salvation unto all them that obey him;” (Hebrews 5:8–9, KJV)

That is, He became perfect by enduring suffering and being completely obedient to God the Father. In the same way, we must become His own peculiar people, living with reverence, zealous of good works. To make us such, He gave Himself for us and purifies us so we can grow in Him.

Yes, beloved, the experience of receiving forgiveness is not sufficient. We must wholly become His. We must become people who have power over sin and reach completeness as He did. It is only through our union with Christ that these things are made possible in our lives and we are perfected.

Therefore, let us live in such a way that we are never separated from Him. Let us not keep speaking only about the foundational teachings all our life, but rather become temples built upon Him, the cornerstone.

Gospel Message: Bro. M. Geo Prakash