🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 3: 5 / Psalm 3:5

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1817                                 

🔆 ஆதவன் 28.01.2026 புதன்         

 

"நான் படுத்து நித்திரை செய்தேன்; விழித்துக்கொண்டேன்; கர்த்தர் என்னைத் தாங்குகிறார்." ( சங்கீதம் 3: 5)

நாம் இந்த உலகத்தில் வாழும் ஒவ்வொருநாளும் தேவன் கிருபையாய் நமக்குத் தருவதாகும். இரவு உறங்கச்செல்லும் நாம் மறுநாள் கண்விழிப்போம் என்பதே நிச்சயமில்லாத ஒன்றாகும். ஆம், பலர் இரவு உறக்கத்திலேயே இறந்துபோகின்றனர். 

மட்டுமல்ல, இரவு பல்வேறு பயங்கரங்களுக்கு உதவிபுரிகின்றது. திருடர்கள் இரவுவேளைகளில் கொள்ளையிட வந்து வீட்டிலுள்ள மக்களை கொல்வதும் உண்டு. ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் படுத்து உறங்குவதும் காலையில் விழித்துக்கொள்வதும் தேவனது கிருபையினால்தான். 

தாவீது ராஜாவுக்கு அவரது சொந்த மகன் அப்சலோமே எதிரியாகமாறி அவரது உயிரைப்பறிக்க முயன்றான். மகனுக்குப் பயந்து ஓடி மலைகளின் குகைகளில் பதுங்கி வாழவேண்டிய சூழ்நிலை தாவீதுக்கு ஏற்பட்டது. ஆனாலும் தேவன் தாவீதைப் பாதுகாத்தார். இக்கட்டான வேளையிலும் தாவீது தேவனை நம்பி நிம்மதியாக உறங்கினார். எனவேதான் மகிழ்ச்சியோடு "நான் படுத்து நித்திரை செய்தேன்; விழித்துக்கொண்டேன்; கர்த்தர் என்னைத் தாங்குகிறார்" எனப் பாடுகின்றார். அவர் கூறுவதுபோல கர்த்தரே அவரைத் தாங்கினார். 

இந்த தேவ பாதுகாப்புத் தனக்குத் தொடர்ந்து உண்டு என்று தாவீது உறுதியாக நம்பினார். எனவேதான் அடுத்த சங்கீதத்தில் அவர் கூறுகின்றார், "சமாதானத்தோடே படுத்துக்கொண்டு நித்திரைசெய்வேன்; கர்த்தாவே, நீர் ஒருவரே என்னைச் சுகமாய்த் தங்கப்பண்ணுகிறீர்." ( சங்கீதம் 4: 8) சமாதானமான உறக்கம் ஒரு வரம் என்பார்கள். தாவீது அதனை அனுபவித்தார். 

இன்று பலரது வாழ்வில் உறக்கமில்லாமையே பெரிய நோயாக இருப்பதை நாம் பார்க்கலாம். இரவு தூக்கமில்லாததால் தூக்கமாத்திரைகளை உட்கொண்டு பலர் தூங்குகின்றார்கள். இதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கலாம். வாழ்வின் பிரச்சனைகளை நினைத்துப் பயம். நாளைய தினத்தை எப்படிச் சாமளிக்கப்போகின்றோம் எனும் எண்ணம், தீராத நோய்கள், பிள்ளைகளால் ஏற்படும் பிரச்சனைகள், கடன்பாரங்கள் என்று இந்தப் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகின்றது. தாவீதுக்கு அப்சலோம் பயமுறுத்தலாய் இருந்ததுபோல பலரை இவைபோன்ற காரணங்கள் பயமுறுத்தி தூக்கத்தைக் கெடுக்கின்றன. 

எனவே அன்பானவர்களே, தாவீது கர்த்தரைச் சார்ந்துகொண்டதுபோல நாமும் கர்த்தரைச் சார்ந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. சமாதான காரணரான அவரே நமக்குச் சமாதானத்தைத் தரமுடியும்.  எந்தப் பிரச்சனையாக இருந்தாலும்  பிரச்சனையை அவரிடம் விட்டுவிடுவோம். "வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்." ( மத்தேயு 11: 28) என்று நமது அன்பு ஆண்டவர்  கூறவில்லையா? அவரிடம் பிரச்சனைகளை விட்டுவிட்டு  சமாதானத்தோடே படுத்துக்கொண்டு நித்திரைசெய்வோம்; அவரே நம்மை சுகமாய்த் தாங்குவார்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Within the Seeds” 🌳
📖 Bible Meditation No. 1817
🔆 AATHAVAN – Wednesday, 28.01.2026

“I lay down and slept; I awoke, for the LORD sustains me.” (Psalm 3:5)

Every single day that we live in this world is graciously given to us by God. When we go to sleep at night, there is no certainty that we will awaken the next morning. Yes, many people pass away even in their sleep.

Not only that, the night often becomes a time that enables many dangers. Thieves come during the night to rob, and at times even kill those in the house. Yes, beloved, both our lying down to sleep and our waking up in the morning happen only by the grace of God.

King David faced a grave situation where his own son Absalom turned against him and sought to take his life. Fearing his son, David was forced to flee and hide in caves in the mountains. Yet God protected David. Even in such distressing circumstances, David trusted God and slept peacefully. That is why he joyfully sang, “I lay down and slept; I awoke, for the LORD sustains me.” Just as he declared, the Lord truly sustained him.

David firmly believed that this divine protection would continue in his life. Therefore, in the very next psalm he says:

“In peace I will both lie down and sleep, For You alone, O LORD, make me to dwell in safety.” (Psalm 4:8)

Peaceful sleep is a gift—and David experienced that gift.

Today, we see that sleeplessness has become a major affliction in many lives. Because of the lack of sleep at night, many people resort to sleeping pills. There may be various reasons for this: fear caused by life’s problems, anxiety about how tomorrow will be managed, incurable illnesses, troubles caused by children, burdens of debt—the list goes on and on. Just as Absalom was a terror to David, similar fears disturb many people today and rob them of sleep.

Therefore, beloved, just as David depended on the Lord, it is essential that we too depend on the Lord. He alone, the Prince of Peace, can give us true peace. Whatever the problem may be, let us place it in His hands. Did not our loving Lord say:

“Come to Me, all who are weary and heavy-laden, and I will give you rest.” (Matthew 11:28)

Let us leave our burdens with Him and lie down to sleep in peace; He Himself will sustain us in safety.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

      

🦋 Meditation verse - கொலோசெயர் 2: 6, 7 / Colossians 2:6–7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1816                                

🔆 ஆதவன் 27.01.2026 செவ்வாய்        

"ஆகையால், நீங்கள் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டபடியே, அவருக்குள் வேர்கொண்டவர்களாகவும், அவர்மேல் கட்டப்பட்டவர்களாகவும், அவருக்குள் நடந்துகொண்டு, நீங்கள் போதிக்கப்பட்டபடியே, விசுவாசத்தில் உறுதிப்பட்டு, ஸ்தோத்திரத்தோடே அதிலே பெருகுவீர்களாக." ( கொலோசெயர் 2: 6, 7)

சிலவேளைகளில் நாம் அதிக விலைகொடுத்து உயர் ரக பழ மரங்களை வீடுகளில் நட்டு வளர்ப்போம். ஆனால், எவ்வளவு உரம் இட்டுத் தண்ணீர் பாய்ச்சினாலும் சிலவேளைகளில் அவை வேர்பற்றி வளர்வதில்லை. நாம் நட்டப்படியே வளர்ச்சியின்றி இருக்கும். இதுபோல, சில குழந்தைகளும்  இருப்பதுண்டு.  எவ்வளவு சத்தான உணவுகளைக் கொடுத்தாலும் அக்குழந்தைகளுக்கு வயதுக்கேற்ற வளர்ச்சி இருக்காது. இத்தகைய குழந்தைகளைச் "சவலைக்குழந்தைகள்" என்பார்கள். 

இதுபோல கிறிஸ்துவுக்குள் விசுவாசிகளாக வாழும் நாமும் அவரை அறிந்துகொண்ட அறிவோடு நின்றுவிடக்கூடாது.  அப்படி இருப்போமானால் நாமும் சவலைக்குழந்தைகள் போன்றவர்கள்தான். எனவே, ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி நமக்கு அவசியம். 

இன்றைய தியான வசனத்தில் பவுல் அப்போஸ்தலர், கிறிஸ்துவை அறிந்தபின்னர் நாம் அந்த அறிவில் வளர்ந்தவர்களாக மாறவேண்டும்; ஆவிக்குரிய நமது வளர்ச்சி சிறப்பானதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம்; நாம்  அவருக்குள் வேர்கொண்டவர்களாகவும், அவர்மேல் கட்டப்பட்டவர்களாகவும், மாறவேண்டும் என்கின்றார். மேலும், அப்படி நாம் வாழ்கின்றோம் என்பது நமது விசுவாச வாழ்க்கையின் மூலம்தான் வெளிப்படும் என்று கூறுகின்றார்.

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடைய  என்னசெய்யவேண்டும் என்பதனை இன்றைய தியான வசனம், "அவருக்குள் நடந்துகொண்டு, நீங்கள் போதிக்கப்பட்டபடியே, விசுவாசத்தில் உறுதிப்பட்டு, ஸ்தோத்திரத்தோடே அதிலே பெருகுவீர்களாக." என்று ஆலோசனை கூறுகின்றது.  அதாவது, முதலில் நமக்கு தேவனுக்கேற்றபடி வாழவேண்டும் எனும் ஆர்வம் இருக்கவேண்டும். பின்னர் தொடர்ந்து ஜெபத்திலும் ஸ்தோத்திரத்திலும் நிலைநிற்கவேண்டும். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "இடைவிடாமல் ஜெபம்பண்ணுங்கள், ஸ்தோத்திரத்துடன் ஜெபத்தில் விழித்திருங்கள்" (கொலோசெயர் 4:2) என்று கூறுகின்றார். 

இப்படி நாம் வாழும்போது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் வேர்கொண்டவர்களாக மாறமுடியும். இன்றைய தியான வசனம் மேலும்,  "அவர்மேல் கட்டப்பட்டவர்களாகவும்" என்று கூறுகின்றது. ஒவ்வொரு கட்டிடத்துக்கும்  அடித்தளமான கல் ஒன்று இருக்கும். அதுவே மூலைக்கல். கட்டடம் கட்டும்போது அதன்மேல் ஒவ்வொரு செங்கல்லாக அடுக்கிக்  கட்டுவார்கள்.  அதுபோல நாமும் கிறிஸ்து எனும் மூலைக்கல்மேல் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வை ஒவ்வொரு நற்செயல்களால்  கட்டவேண்டும்.   

கிறிஸ்துவுக்குள் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வு வேர்பற்றியதாக இருக்கின்றதா? மூலைக்கல்லான அவர்மேல் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைக் காட்டுகின்றோமா? என்பதே நமது ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியின் அளவுகோல். பெரிய மரங்கள் புயற்காற்றையும் வெள்ளத்தையும் தங்கி நிற்கக் காரணம் அவைகளின் ஆழமான வேர்தான். அதுபோல கட்டிடங்களின் பலம் அவற்றின் அடித்தளம்தான். கிறிஸ்துவே வேர்; அவரே நமது விசுவாச வாழ்வின் அடித்தளம்.

எனவே அன்பானவர்களே, நாம் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வை ஆராய்ந்து பார்ப்போம். கிறிஸ்துவின்மேல் உள்ள நமது விசுவாசம் வளர்ச்சி குன்றியதாக அல்ல, அது அனுதினமும் வளர்ச்சியடையவேண்டும். நாம் அவருக்குள் நடந்துகொண்டு, போதிக்கப்பட்டபடியே, விசுவாசத்தில் உறுதிப்பட்டு, ஸ்தோத்திரத்தோடே அதிலே பெருகவேண்டும். இதுவே ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி.  இந்த வளர்ச்சி இருந்தால் மட்டுமே நம்மால் கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கை வாழமுடியும்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1816
🔆 AATHAVAN – Tuesday, 27.01.2026

“Therefore, as you have received Christ Jesus the Lord, so walk in Him, having been firmly rooted and now being built up in Him and established in your faith, just as you were instructed, and overflowing with gratitude.” (Colossians 2:6–7)

At times, we plant expensive, high-quality fruit saplings in our homes, hoping they will grow well. Yet, despite applying fertilizer and watering them regularly, some plants fail to take root and show no growth. They remain exactly as they were planted. In a similar way, there are children who, even when given nutritious food, do not grow according to their age. Such children are commonly referred to as malnourished or stunted.

Likewise, as believers living in Christ, we must not remain stagnant with merely the knowledge of having known Him. If we do, we too become like spiritually stunted children. Therefore, spiritual growth is essential for us.

In today’s meditation verse, the Apostle Paul emphasizes that after coming to know Christ, we must grow in that knowledge. Our spiritual growth must be healthy and flourishing. He exhorts us to become rooted in Him, built up in Him, and to live our lives in Him. He further explains that such a life will be revealed through the way we live out our faith.

The meditation verse also guides us on how to grow spiritually:
“…walk in Him… be established in your faith… and overflowing with gratitude.” This means that first, there must be a genuine desire within us to live a life that pleases God. Then, we must continue steadfastly in prayer and thanksgiving. That is why the Apostle Paul says,

“Devote yourselves to prayer, keeping alert in it with an attitude of thanksgiving.” (Colossians 4:2)

When we live in this manner, we can become firmly rooted in our spiritual life. The verse further says, “being built up in Him.” Every building has a foundation stone—the cornerstone. During construction, each brick is laid upon that foundation. In the same way, Christ is the cornerstone, and we must build our spiritual lives upon Him through righteous deeds and godly living.

Whether our spiritual life in Christ is truly rooted, and whether it is built upon Him who is the cornerstone—this is the true measure of our spiritual growth. Large trees withstand storms and floods because of their deep roots. Likewise, the strength of a building lies in its foundation. Christ is the root; He is the foundation of our faith.

Therefore, beloved, let us examine our spiritual lives. Our faith in Christ must not be stunted or weakened; it must grow day by day. As we walk in Him, remain established in the faith we were taught, and abound with thanksgiving, we will experience true spiritual growth. Only such growth enables us to live a fruitful life.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யோவான் 10: 1, 2 / John 10:1–2

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1815                                 

🔆 ஆதவன் 26.01.2026 திங்கள்        

"மெய்யாகவே, மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஆட்டுத்தொழுவத்துக்குள் வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசியாமல், வேறுவழியாய் ஏறுகிறவன் கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறான். வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசிக்கிறவனோ ஆடுகளின் மேய்ப்பனாயிருக்கிறான்." ( யோவான் 10: 1, 2)

ஒரு வீட்டின் உரிமையாளரிடம் வீட்டின் திறவுகோல் இருப்பதால் அவர் தைரியமாகக் கதவைத் திறந்து வீட்டினுள்  செல்வார். ஆனால் திருடர்களிடம் திறவுகோல் இல்லாததால் வாசல் வழியாக நுழையமுடியாமல் வேறு வழியாக வீட்டினுள் நுழைய முயற்சிசெய்வார்கள். அப்படி  வேறுவழியாய் ஏறுகிறவன் கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறான் என்று கூறுகின்றார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

நாமே ஆடுகளாக இந்த உலகமாகிய தொழுவத்தினுள் இருக்கின்றோம். இந்த ஆடுகள் அனைத்தும் இரட்சிப்பு அனுபவம் பெற்று பரலோகத்தை அடைந்திடவேண்டுமென்று தேவன் விரும்புகின்றார். இந்த மீட்பு அல்லது இரட்சிப்பு அனுபவத்தை கிறிஸ்து இயேசு ஒருவர் மட்டுமே மக்களுக்கு அளிக்கமுடியும். காரணம், அவரே தனது சுய இரத்தத்தைச் சிந்தி இரட்சிப்பை உண்டாக்கி பிதாவாகிய தேவனுக்குமுன் நாம் தைரியமுடன் நிற்க  நமக்கு அருள்செய்துள்ளார். எனவே, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயர்தான் திறவுகோல். 

ஆம், "அவராலேயன்றி வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை; நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும், மனுஷர்களுக்குள்ளே அவருடைய நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் கட்டளையிடப்படவும் இல்லை" (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 4: 12) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். எனவே, யாராவது கிறிஸ்துவின் பெயரைத்தவிர வேறு பெயரை முன்னிலைப்படுத்தி நம்மை வழிநடத்தினால் அது ஆட்டுத்தொழுவத்துக்குள் வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசியாமல், வேறுவழியாய் ஏறுகிற முயற்சி. அப்படி ஏறுகின்றவன் கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறான் என்கின்றார் இயேசு கிறிஸ்து. 

மட்டுமல்ல, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துதான் வாசல். இந்த வாசல் வழியாக நாம் மீட்பு அனுபவத்துக்குள் நுழையும்போதுதான் செழிப்பான மேய்ச்சலைக் கண்டுகொள்ளமுடியும். "நானே வாசல், என் வழியாய் ஒருவன் உட்பிரவேசித்தால், அவன் இரட்சிக்கப்படுவான், அவன் உள்ளும் புறம்பும் சென்று, மேய்ச்சலைக் கண்டடைவான்." ( யோவான் 10: 9) என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறவில்லையா? 

கிறிஸ்துவாகிய மீட்பரின் பெயரை புறம்தள்ளி வேறு பெயர்களையும், வேறு நபர்களையும் முன்னிலைப்படுத்தி அவற்றின்மூலம்  பரலோகத்தை அடைந்திடலாம்; தேவ சந்நிதியை அடைந்துவிடலாம்  என்று போதிக்கும் பல்வேறு மார்க்கங்கள் உலகினில் உள்ளன.  கிறிஸ்தவர்களுக்குள்கூட ஒரு சில பிரிவினர் பல்வேறு பரிசுத்தவான்களது  பரிந்துரைகள் வழியாக நாம் மீட்பு பெறலாம் என்று மக்களை வழிநடத்தும் நிலை உள்ளது. அன்பானவர்களே, தன்னிடம் வீட்டின் திறவுகோல் இருக்கும்போது வீட்டு உரிமையாளன் வேறு முயற்சிகளில் ஈடுபடுவானா என்பதனை நாம் எண்ணிப்பார்க்கவேண்டும். கிறிஸ்துவாகிய வாசல்  இருக்கும்போது தைரியமாக அந்த வாசல் வழியாக நுழையாமல்  வேறுவழியாய் ஏறுகிறவன் கள்ளனும் கொள்ளைக்காரனுமாயிருக்கிறான்.

"வாசல்வழியாய்ப் பிரவேசிக்கிறவனோ ஆடுகளின் மேய்ப்பனாயிருக்கிறான்" என்று இன்றைய தியான வசனத்தின் இறுதியில் நாம் வாசிக்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மை ஆன்மீக வழிநடத்தும் மேய்ப்பர்கள் கிறிஸ்துவாகிய வாசல் வழியாக வருகின்றாரா இல்லையா என்பதனை ஆடுகளாகிய நாம் கருத்தாய்க்  கண்காணித்து அவர்களைப் பின்பற்றவேண்டியது அவசியம்.  

கிறிஸ்துவை முன்னிலைப்படுத்தி வரும் உண்மையான மேய்ப்பர்கள் ஆடுகளைப் பராமரிப்பார்கள். மற்றவர்கள் கூலிக்கு மாறடிப்பவர்கள். அவர்களது போதனைகளையும் அறிவுரைகளையும் பின்பற்றுவது நமக்கு அழிவையே கொண்டுவரும். அத்தகையவர்கள் மேய்ப்பர்களே அல்ல; அவர்கள் கூலியாட்கள்.   எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்துக் கூறினார். "மேய்ப்பனாயிராதவனும், ஆடுகள் தனக்குச் சொந்தமல்லாதவனுமான கூலியாள் ஓநாய் வருகிறதைக் கண்டு ஆடுகளை விட்டு ஓடிப்போகிறான்; அப்பொழுது ஓநாய் ஆடுகளைப்பீறி, அவைகளைச் சிதறடிக்கும்." ( யோவான் 10: 12)

எச்சரிக்கையாக இருப்போம். கிறிஸ்துவாகிய வாசல்வழியாக வரும் போதகர்களை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்               

“Within the Seeds” 🌳
📖 Bible Meditation No. 1815
🔆 AATHAVAN – Monday, 26.01.2026

“Truly, truly, I say to you, he who does not enter by the door into the fold of the sheep, but climbs up some other way, he is a thief and a robber. But he who enters by the door is a shepherd of the sheep.” (John 10:1–2)

Because the owner of a house possesses the key, he confidently opens the door and enters his home. Thieves, however, do not have the key; therefore, unable to enter through the door, they attempt to get in by some other way. Such a person who climbs in another way is called a thief and a robber—so declares our Lord Jesus Christ.

We ourselves, as sheep, are inside this world which is like a sheepfold. God desires that all these sheep should experience salvation and attain heaven. This redemption or salvation can be granted to people by Christ Jesus alone. The reason is this: He shed His own precious blood, accomplished salvation, and enabled us to stand with boldness before God the Father. Therefore, the name of the Lord Jesus Christ itself is the key.

Yes, we read:

“And there is salvation in no one else; for there is no other name under heaven that has been given among people by which we must be saved.” (Acts 4:12)

Therefore, if anyone guides us by promoting some other name instead of the name of Christ, it is nothing but an attempt to enter the sheepfold without going through the door—by climbing in another way. Such a person, Jesus Christ says, is a thief and a robber.

Not only that—the Lord Jesus Christ Himself is the door. Only when we enter into the experience of redemption through this door can we find rich and abundant pasture. Did not Jesus Christ say: “I am the door; if anyone enters through Me, he will be saved and will go in and out and find pasture.” (John 10:9)

There are many religions in the world that teach that one can attain heaven or enter into the presence of God by setting aside the name of Christ the Redeemer and elevating other names and other individuals. Even among Christians, there are certain groups that lead people to believe that salvation can be obtained through the intercession of various saints. Beloved, we must pause and reflect on this: when the owner of a house already has the key, will he involve himself in other efforts? When Christ, who is the door, is present, the one who does not boldly enter through that door but instead climbs in by another way is a thief and a robber.

At the end of today’s meditation verse we read, “But he who enters by the door is a shepherd of the sheep.” Yes, beloved, it is essential for us—the sheep—to carefully and discerningly observe whether those who spiritually lead us truly come through Christ, who is the door, and then follow them accordingly.

True shepherds who come by placing Christ at the centre will care for the sheep. Others are merely hired hands. Following their teachings and counsel will only bring destruction to us. Such people are not shepherds at all; they are hired workers. That is why Jesus Christ said:

“He who is a hired hand, and not a shepherd, who is not the owner of the sheep, sees the wolf coming, and leaves the sheep and flees, and the wolf snatches them and scatters them.” (John 10:12)

Let us be watchful. Let us accept only those teachers who come through Christ, who is the door.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யாத்திராகமம் 20: 2, 3 / Exodus 20:2–3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1814                                

🔆 ஆதவன் 25.01.2026 ஞாயிறு       

"உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே. என்னையன்றி உனக்கு வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்கவேண்டாம்." ( யாத்திராகமம் 20: 2, 3)

தேவனாகிய கர்த்தர் மோசேக்கு அளித்த பத்துக்கட்டளைகளில் முதலாவது கட்டளை இன்றைய தியான வசனம்.  இந்தக் கட்டளையினைத் தொடந்து,  "மேலே வானத்திலும், கீழே பூமியிலும், பூமியின் கீழ்த் தண்ணீரிலும் உண்டாயிருக்கிறவைகளுக்கு ஒப்பான ஒரு சொரூபத்தையாகிலும் யாதொரு விக்கிரகத்தையாகிலும் நீ உனக்கு உண்டாக்கவேண்டாம்" ( யாத்திராகமம் 20: 4) என்று தேவன் கூறுகின்றார்.  

"வேறு தேவர்கள்", "விக்கிரகம்" என்ற வார்த்தைகள் பொதுவாக வேறு மத தெய்வங்களை மட்டும் குறிப்பதாக நம்மில் பலரும் எண்ணிக்கொள்கின்றோம். எனவே, அப்படி நாம் அவற்றை வணங்காததால் நாம் வேறு தெய்வங்களையோ, சிலைகளையோ வழிபடவில்லை என்று எண்ணிக்கொள்கின்றோம்.  ஆனால் அது முற்றிலும் சரி என்று கூறிடமுடியாது.

வேதாகம அடிப்படையில் மண்ணாலோ, பொன்னாலோ, மரத்தாலோ செய்யப்பட்டச் சிலைகளை வணங்குவது மட்டுமல்ல, கூடவே,  தேவனைத் தவிர நாம் யாருக்கு, எவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தாலும் அது விக்கிரக ஆராதனைதான், அது அந்நிய தெய்வ வழிபாடுதான். 

மேலே வானத்திலும், கீழே பூமியிலும், பூமியின் கீழ்த் தண்ணீரிலும் இருக்கின்ற எந்தப் பொருளும் தேவனுக்கு ஈடானவை அல்ல. எனவே, இவைகளில் எதற்கு நாம் முக்கியத்துவம் கொடுத்தாலும் அது விக்கிரக ஆராதனைதான். ஆனால் பொதுவாக மனிதர்கள் நாம் இந்த உலகப் பொருட்களுக்குத்தான் முன்னுரிமைகொடுத்து இவைகளை வாழ்வில் அதிகமாகச் சேர்க்கவேண்டுமென்று ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றோம்.

நாம் ஒருவேளை நேரடியாகச் சிலைகளை வணங்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், நம்மிடம் பணவெறி அல்லது பொருளாசை எனும் பாவம் இருக்குமானால் நாம் விக்கிரக ஆராதனை செய்கின்றோம் என்றுதான்  பொருள். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "விபசாரக்காரனாவது, அசுத்தனாவது, விக்கிரக ஆராதனைக்காரனாகிய பொருளாசைக்காரனாவது தேவனுடைய ராஜ்யமாகிய கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்திலே சுதந்தரமடைவதில்லையென்று அறிந்திருக்கிறீர்களே." ( எபேசியர் 5: 5) என்று கூறுகின்றார்.

மேலும், "விபசாரம், அசுத்தம், மோகம், துர்யிச்சை, விக்கிரகாராதனையான பொருளாசை ஆகிய இவைகளைப் பூமியில் உண்டுபண்ணுகிற உங்கள் அவயவங்களை அழித்துப்போடுங்கள்." ( கொலோசெயர் 3: 5) என்று அவர் நமக்கு ஆலோசனைக் கூறுகின்றார். 

இதுபோல சிலருக்கு பெருமை, பதவி வெறி, போன்றவை வாழ்வில் விக்கிரகமாக இருக்கின்றன. நம்மை யாராவது மேன்மைப் படுத்தியவில்லை; மதிக்கவில்லையானால் நமக்குள் சிலவேளைகளில் கோபமும் வருத்தமும் ஏற்படுகின்றது. காரணம், நம்மையே நாம் ஒரு விக்கிரகமாக எண்ணிக்கொண்டு மற்றவர்களது மதிப்புக்காக ஏங்குவதுதான். ஆம் அன்பானவர்களே, இத்தகைய குணங்களை நமக்குள் வைத்துக்கொண்டு நாம் சிலைகளை வணங்காமல் இருந்தாலும் நாம் சிலைவழிபாட்டுக்காரர்கள்தான். சுருக்கமாகக் கூறுவோமானால், ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்காமல் வேறு எவற்றுக்கு நாம் வாழ்வில் முன்னுரிமை கொடுத்தாலும் அவைகள் நமது வாழ்வில் விக்கிரகங்கள்தான். 

இன்று, நம்மைப்  பாவ அடிமைத்தனமாகிய எகிப்திலிருந்து ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து இரட்சித்து வழிநடத்தி வருகின்றார். எனவேதான் "உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே" என்று அவர் கூறுகின்றார். எனவே அவரையே நாம் முன்னிலைப்படுத்தி வாழவேண்டியது அவசியம். நம்மை இப்படித் தனது  சுய இரத்தத்தைச் சிந்தி மீட்ட கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்கவேண்டாம் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

இறுதியாக அன்பர்களே, நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து சிலைகளை வணங்குவதைக் குறித்து எச்சரிக்காமல் பொருளாசையைக்  குறித்தே முக்கியமாக எச்சரித்தார். ஆம், "பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி: பொருளாசையைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; ஏனெனில் ஒருவனுக்கு எவ்வளவு திரளான ஆஸ்தி இருந்தாலும் அது அவனுக்கு ஜீவன் அல்ல என்றார்." ( லுூக்கா 12: 15) காரணம் பொருளாசை என்பது வேறுதெய்வ வழிபாடு; அதுவே சிலை வழிபாடு. அது நம்மை எகிப்தாகிய பாவ அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்ட கிறிஸ்துவுக்கு எதிரான பகை.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                       

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1814
🔆 AATHAVAN – Sunday, 25.01.2026

“I am the LORD your God, who brought you out of the land of Egypt, out of the house of slavery. You shall have no other gods before Me.” (Exodus 20:2–3)

Today’s meditation verse is the first commandment among the Ten Commandments given by the Lord God to Moses. Following this commandment, God further declares:

“You shall not make for yourself an idol, or any likeness of what is in heaven above or on the earth beneath or in the water under the earth.” (Exodus 20:4)

Many among us generally assume that the words “other gods” and “idols” refer only to the deities of other religions. Therefore, since we do not worship such gods, we tend to think that we are not worshiping other gods or idols. However, it cannot be said that this understanding is entirely correct.

According to biblical teaching, idol worship does not merely mean bowing down to statues made of clay, gold, or wood. Rather, giving importance to anyone or anything other than God Himself is idolatry—it is foreign worship.

Nothing that exists in heaven above, on the earth beneath, or in the waters under the earth can ever be equal to God. Therefore, whatever among these we give priority to becomes an idol. Yet, as human beings, we commonly give precedence to worldly possessions and continually run after them, striving to accumulate more and more in our lives.

We may not directly worship idols. But if the sin of greed or love of money dwells within us, then we are indeed practicing idolatry. That is why the Apostle Paul states:

“For this you know with certainty, that no sexually immoral or impure person, or greedy person, which amounts to an idolater, has an inheritance in the kingdom of Christ and God.” (Ephesians 5:5)

He further exhorts us, saying:

“Therefore, consider the members of your earthly body as dead to immorality, impurity, passion, evil desire, and greed, which amounts to idolatry.” (Colossians 3:5)

Likewise, for some people, pride and craving for position become idols in life. When we are not praised or respected by others, feelings of anger and disappointment sometimes arise within us. The reason is this: we begin to regard ourselves as idols and crave the approval and honor of others. Yes, beloved, even if we do not worship physical idols, when such attitudes dwell within us, we are still idol worshipers. In short, anything we prioritize in life without giving first place to our Lord Jesus Christ becomes an idol in our lives.

Today, our Lord Jesus Christ has redeemed us from Egypt—the bondage of sin—and continues to save and lead us. That is why He says, “I am the LORD your God, who brought you out of the land of Egypt, out of the house of slavery.” Therefore, it is essential that we live by placing Him first in our lives. The meditation verse clearly instructs us that apart from Christ—who redeemed us by shedding His own precious blood—we should have no other gods.

Finally, beloved, our Lord Jesus Christ did not primarily warn about idol worship in terms of statues, but He strongly warned about greed. Yes, He said:

“Then He said to them, ‘Beware, and be on your guard against every form of greed; for not even when one has an abundance does his life consist of his possessions.’” (Luke 12:15)

The reason is clear: greed is foreign worship; it is idol worship itself. It stands in opposition to Christ, who redeemed us from Egypt—the bondage of sin.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 3: 3 / 2 Corinthians 3:2–3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1813                          

🔆 ஆதவன் 24.01.2026 சனி      

"ஏனெனில் நீங்கள் எங்கள் ஊழியத்தினால் உண்டாகிய கிறிஸ்துவின் நிருபமாயிருக்கிறீர்களென்று வெளியரங்கமாயிருக்கிறது; அது மையினாலல்ல, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆவியினாலும்; கற்பலகைகளிலல்ல, இருதயங்களாகிய சதையான பலகைகளிலேயும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது." (2 கொரிந்தியர் 3: 3)

வேதாகமத்தில் நாம் பல்வேறு பரிசுத்தவான்கள் எழுதிய நிரூபங்களை வாசிக்கின்றோம். இந்த நிரூபங்கள் அவர்கள் கிறிஸ்துவோடு வாழ்ந்ததால் பெற்ற அனுபவங்களின் தொகுப்பு என்று கூறலாம். கிறிஸ்து அனுபவம் அவர்களது வாழ்வில் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள், மாற்றங்கள் இவற்றை அவர்கள் எழுதிவைத்துள்ளனர். மேலும், இவை எழுதப்பட மேலான நோக்கமுண்டு. அதாவது, இவற்றை வாசிக்கும் மக்கள் அவர்கள் பெற்ற அதே கிறிஸ்து அனுபவங்களைப் பெற்று கிறிஸ்துவை அறிந்து ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ச்சியடையவேண்டும் என்பதே அந்த நோக்கமாகும். 

அப்போஸ்தலரான பவுல், யாக்கோபு, பேதுரு, யோவான், யூதா இவர்கள் எழுதிய நிரூபங்கள் வேதாகமத்தில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றை வாசிக்கும்போது நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மேலான மாற்றங்கள் ஏற்படுவதை நாம் உணரலாம். மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா, யோவான் நற்செய்திகள் மூலம் இயேசு கிறிஸ்துவின்  வாழ்க்கை வரலாறு, அவர் செய்த புதுமைகள், அவரது போதனைகளை நாம் அறிந்துகொள்கின்றோம். ஆனால், நிரூபங்கள் அந்தப் போதனைகளை வாழ்வாக்கிய மக்களின் அனுபவமாகும். எனவே, அவை நமக்கு மிகவும் தேவையாக இருக்கின்றன.

இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான பவுல் கொரிந்து சபை மக்களை தனது ஊழியத்தினால் உருவாகிய நிரூபங்கள் என்கின்றார். ஏற்கெனவே பவுல் அப்போஸ்தலர் பல்வேறு நிரூபங்கள் எழுதியபோதிலும் அவரது போதனை மற்றும் வாழ்க்கையால் கொரிந்து  சபை மக்களை உயிருள்ள நிரூபங்களாக மாற்றியுள்ளார். அதனையே அவர், "நீங்கள் எங்கள் ஊழியத்தினால் உண்டாகிய கிறிஸ்துவின் நிருபமாயிருக்கிறீர்களென்று வெளியரங்கமாயிருக்கிறது; அது மையினாலல்ல, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஆவியினாலும்; கற்பலகைகளிலல்ல, இருதயங்களாகிய சதையான பலகைகளிலேயும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது" என்கின்றார். 

எல்லோரும் எப்போதும் எழுதப்பட்டிருக்கும் நிரூபங்களை வசித்துக் கொண்டிருக்கமுடியாது. ஆனால் உயிருள்ள சாட்சியுள்ள விசுவாச மக்களை எல்லோரும் அன்றாட வாழ்க்கையில் சந்திக்க முடியும். அப்படி சந்திக்கும்போது அவர்களது சாட்சியுள்ள வாழ்க்கையே கிறிஸ்துவை எடுத்துப் போதிக்கும்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, நாமும் இப்படி நிரூபங்களாக வாழவே அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இன்று கிறிஸ்தவத்தில் போதனைகள் அதிகம். ஆனால் பவுல் கூறுவதுபோல தேவனுடைய ஆவியினால்  இருதயங்களாகிய சதையான பலகைகளில் எழுதப்பட்ட உயிருள்ள சாட்சிகள் குறைவு.  கிறிஸ்துவை அறியாத மக்கள் வேதாகமத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள நிரூபங்களை வாசிப்பது கிடையாது. ஆனால் அவர்கள் கிறிஸ்தவ விசுவாசிகளை உலகினில் சந்திக்கின்றனர். எனவே, நமது இருதயத்தில் கிறிஸ்துவின் நிரூபங்கள் எழுதப்பட்டிருக்குமானால் நமது வாழ்க்கை நாம் போதிக்காமலேயே அவர்கள் கிறிஸ்துவை அறிந்துகொள்ள உதவும். 

நாம் வேதாகமத்தையும் அப்போஸ்தலர்களின் நிரூபங்களையும் வாசிக்கும்போது இந்த எண்ணத்துடன் விண்ணப்பத்துடன் வாசிப்போம். "ஆண்டவரே, உமது வார்த்தைகளும் உமது பரிசுத்தவான்களது எழுத்துக்களும் என்னை மாற்றட்டும். அவை எனது இருதயமாகிய  சதையான பலகையிலே எழுதப்படவும் நான் வாழ்க்கை மாற்றமடைந்து போதிக்காமல் உம்மைப் போதிக்கவும் அருள்தாரும்" என்று வேண்டுதல் செய்வோம். அப்போது நாமே கிறிஸ்துவின் நிருபமாய் மாறிடுவோம்.      

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1813
🔆 AATHAVAN – Saturday, 24.01.2026

“You are our letter, written in our hearts, known and read by all men; being manifested that you are a letter of Christ, cared for by us, written not with ink but with the Spirit of the living God, not on tablets of stone but on tablets of human hearts.” (2 Corinthians 3:2–3)

In the Bible, we read many epistles written by holy men of God. These letters can be understood as a collection of their experiences gained through living in close fellowship with Christ. They recorded the impact Christ had on their lives—the transformations and changes He brought about in them. Moreover, these epistles were written with a higher purpose: that those who read them might receive the same experience of Christ, come to know Him personally, and grow in their spiritual life.

The epistles written by the apostles Paul, James, Peter, John, and Jude are compiled in the Bible. When we read them, we can sense profound changes taking place in our spiritual lives. Through the Gospels of Matthew, Mark, Luke, and John, we learn about the life history of Jesus Christ, His miracles, and His teachings. However, the epistles present the lived experience of people who put those teachings into practice. Therefore, they are extremely essential for us.

In today’s meditation verse, the apostle Paul calls the believers of the Corinthian church letters produced by his ministry. Although Paul himself wrote many epistles, through his teaching and his life he transformed the Corinthian believers into living epistles. That is why he says:

“You are a letter of Christ, delivered by us, written not with ink but with the Spirit of the living God, not on tablets of stone but on tablets of human hearts.” (2 Corinthians 3:3)

Not everyone, at all times, can read written epistles. But everyone can encounter living, witnessing believers in their daily lives. When such encounters happen, the believers’ testimony-filled lives themselves proclaim Christ.

Yes, beloved, we too are called to live as such epistles. Today, Christianity abounds with teachings. Yet, as Paul says, there is a scarcity of living witnesses—those written by the Spirit of God on tablets of human hearts. People who do not know Christ may not read the epistles written in the Bible, but they do encounter Christian believers in the world. Therefore, if the epistle of Christ is written in our hearts, our lives—without us even preaching—will help them come to know Christ.

As we read the Bible and the epistles of the apostles, let us read them with this desire and prayer:

“Lord, let Your Word and the writings of Your saints transform me. Let them be written on the tablet of my heart, and grant that my life may be changed, so that without preaching, my life itself may proclaim You.”

Then, we ourselves will become the epistle of Christ.

God’s Message – Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation vers - எபேசியர் 5: 14 / Ephesians 5:14

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

📖  வேதாகமத் தியானம் எண் - 1812                         

🔆 ஆதவன் 23.01.2026 வெள்ளி     

"ஆதலால், தூங்குகிற நீ விழித்து, மரித்தோரை விட்டு எழுந்திரு, அப்பொழுது கிறிஸ்து உன்னைப் பிரகாசிப்பிப்பாரென்று சொல்லியிருக்கிறார்." ( எபேசியர் 5: 14)

ஆவிக்குரிய வாழ்வில் எந்தவித ஆர்வமுமின்றி, தேவனை அறியும் ஆர்வமின்றி, வெற்றுச் சடங்கு வழிபாட்டு முறைமைகளில் கலந்துகொண்டு அதனால் திருப்திப்பட்டுக்கொண்டு வாழ்வது நாம் தூங்குவதற்கு ஒப்பாகும். மட்டுமல்ல, அது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் மரணமுமாக இருக்கின்றது. 

இன்று உலகினில் பலரும் தேவனை அறியும் ஆர்வமின்றி, அவரைத் தேடாமல் வாழ்கின்றனர். மட்டுமல்ல, தங்களது  உலகத் தேவைகளுக்காக மட்டுமே ஆலய வழிபாடுகளில் கலந்துகொண்டு, வேண்டுதல்கள் செய்துகொண்டு  அதனால் மனநிறைவடைந்தவர்களாக வாழ்கின்றனர். எனவே இப்படிப்பட்டவர்களது உள்ளத்தில் எந்தவித ஒளியும் இருப்பதில்லை. இத்தகைய மனிதர்கள் உறங்குபவர்கள் அல்லது மரித்தவர்கள் என்று வேதம் கூறுகின்றது.

கிறிஸ்துவை ஆராதிக்கின்றோம் என்று கூறும் நாம் இப்படி ஒளி இழந்தவர்களாக வாழக்கூடாது. எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "நீங்களெல்லாரும் வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகளும், பகலின் பிள்ளைகளுமாயிருக்கிறீர்கள்; நாம் இரவுக்கும் இருளுக்கும் உள்ளானவர்களல்லவே. ஆகையால், மற்றவர்கள் தூங்குகிறதுபோல நாம் தூங்காமல், விழித்துக்கொண்டு தெளிந்தவர்களாய் இருக்கக்கடவோம்." (1 தெசலோனிக்கேயர் 5: 5, 6) என்கின்றார்.

கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியாதவர்கள் இப்படி ஆவிக்குரிய தூக்கத்தில்தான் இருப்பார்கள். எனவே, நாம் அவர்கள் தூங்குகிறதுபோலத் தூங்காமல், விழித்துக்கொண்டு தெளிந்தவர்களாய் இருக்கக்கடவோம் என்கின்றார் பவுல். அப்படி தூங்காமல் விழித்திருக்கும்போதுதான் கிறிஸ்து நம்மை ஒளிர்விக்கமுடியும். 

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை அறியாத மக்கள் இருளில் இருந்ததாகவும் கிறிஸ்து உலகினில் வந்தபோது அவர்கள் வெளிச்சத்தைக் கண்டதாகவும் நாம் வாசிக்கின்றோம். "இருளில் இருக்கும் ஜனங்கள் பெரிய வெளிச்சத்தைக் கண்டார்கள்; மரண இருளின் திசையிலிருக்கிறவர்களுக்கு வெளிச்சம் உதித்தது" (மத்தேயு 4:15) ஆம், இருளும், மரண இருளும் சூழ்ந்த மக்களை கிறிஸ்துவாகிய மெய்யான ஒளி ஒளிரச் செய்தது. ஆம், "உலகத்திலே வந்து எந்த மனுஷனையும் பிரகாசிப்பிக்கிற ஒளியே அந்த மெய்யான ஒளி." (யோவான் 1:9)

கிறிஸ்துவால் நாம் ஒளிர்வடைந்தவுடன் ஒரு மின்சார விளக்கைப்போலவோ, மெழுகுவர்த்தியைப்போலவோ ஒளிர்வோம் என்று பொருளல்ல, மாறாக நாம் நமது செயல்பாடுகளை மாற்றுவோம் என்று பொருள். கிறிஸ்துவை அறியாதபோது இருந்த துன்மார்க்க, கெட்ட குணங்கள் மாறி, நாம் மக்கள் முன்பு நல்லது செய்பவர்களாக  கிறிஸ்துவுக்குச் சான்றுபகரும் வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாக மாறுவோம் என்று பொருள். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் கிறிஸ்துவைப்போல உலகிற்கு ஒளி கொடுப்பவர்களாக மாறவேண்டும் என்று தேவன் விரும்பகின்றார். அதற்கு முதலில் நாம் நமது ஆவிக்குரிய தூக்க நிலையிலிருந்து விழிக்கவேண்டும்; கிறிஸ்துவை அறியாத மரித்துப்போன மக்களைப்போல வாழாமல் அவர்களைவிட்டு எழுந்து வித்தியாசமானவர்களாகவேண்டும்.  அப்பொழுது கிறிஸ்து நம்மை  பிரகாசிப்பிப்பார்; நாமும் சாட்சியுள்ள வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                  

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1812
🔆 AATHAVAN – Friday, 23.01.2026

“For this reason, it says, ‘Awake, sleeper, and arise from the dead, and Christ will shine on you.’” (Ephesians 5:14)

To live without any interest in spiritual life, without a desire to know God, and to feel satisfied merely by participating in empty ritualistic forms of worship is comparable to being asleep. Not only that—it is nothing less than death in the spiritual life.

Today, many people in the world live without any desire to know God or to seek Him. They participate in worship services only to meet their worldly needs, offer prayers for their own purposes, and live with a sense of satisfaction because of that alone. Therefore, there is no light at all in their hearts. The Bible describes such people as those who are asleep—or even dead.

Those of us who say that we worship Christ should not live as people who have lost their light. That is why the apostle Paul says, “For you are all sons of light and sons of day. We are not of night nor of darkness; so then let us not sleep as others do but let us be alert and sober.” (1 Thessalonians 5:5–6)

Those who do not know Christ in their lives remain in this kind of spiritual sleep. Therefore, Paul exhorts us not to sleep as others do, but to be alert and sober. Only when we remain awake in this way can Christ shine upon us.

We read that people who did not know the Lord Jesus Christ were living in darkness, and that when Christ came into the world, they saw the light: “The people who were sitting in darkness saw a great Light, and those who were sitting in the land and shadow of death, Upon them a Light dawned.” (Matthew 4:16)

Yes, Christ—the true Light—shone upon people who were surrounded by darkness and the shadow of death. Indeed, “There was the true Light which, coming into the world, enlightens every man.” (John 1:9)

When we are illuminated by Christ, it does not mean that we will shine like an electric bulb or a candle. Rather, it means that our actions and way of life will be transformed. The wicked and sinful traits that characterized us before knowing Christ will change, and we will become people who do good before others, living lives that bear witness to Christ.

Yes, beloved, God desires that we become people who give light to the world, just as Christ does. For that to happen, we must first awaken from our spiritual sleep. We must rise up from among those who are spiritually dead and who do not know Christ and become distinct and different. Then Christ will shine upon us, and we too will live lives that bear true testimony.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யோபு 16: 19 / Job 16:19

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1811                                             🔆 ஆதவன் 22.01.2026 வியாழன்    

"இப்போதும் இதோ, என் சாட்சி பரலோகத்திலிருக்கிறது எனக்குச் சாட்சி பகருகிறவர் உன்னதங்களில் இருக்கிறார்." ( யோபு 16: 19)

இந்த உலகத்தில் சில வேலைகளுக்கு நாம் விண்ணப்பிக்கும்போது சமூகத்தில் மதிப்புப்பெற்ற மனிதர்களிடமிருந்து நற்சான்று (Conduct Certificate) பெற்று நம்மை சமர்ப்பிக்கச்சொல்வார்கள். காரணம், வேலைக்குத் தேர்வு செய்யப்படும் நபர்கள் நல்லவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்று அவர்கள் கருதுவதுதான். ஆனால், இந்த உலகத்தில் நமக்கு இப்படி நற்சான்று தரும் நபர்கள் பெரும்பாலும் நல்லவர்களாக இருப்பதில்லை. 

நமது தொகுதி மக்களவை உறுப்பினர் (M.P) அல்லது சட்டமன்ற உறுப்பினர் (M.L.A)  இவர்களிடம் நாம் சான்று பெறுகின்றோம். ஆனால் நமக்குச் சான்றளிக்கும் இவர்கள் பெரும்பாலும் நம்மைவிட நற்சாட்சி குறைந்தவர்களே. அதாவது, நல்ல சான்றுள்ள வாழ்க்கை வாழாத நபர்கள் நமக்கு நற்சான்று அளிக்கின்றார்கள்!!  

ஆனால், மனிதர்களது சான்றல்ல, தேவன் நம்மைக்குறித்து அளிக்கும் சான்றே முக்கியம். தேவன் அளிக்கும் சான்று உலக மனிதர்கள் அளிக்கும் சான்றுகளைப் போன்றதல்ல. யூதர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவைக்குறித்துக்  குறைகூறியபோது அவர் அதுகுறித்துக்  கவலைப்படவில்லை. காரணம் அவர் மனிதர்களது சாட்சியையல்ல, பிதாவின் சாட்சியையே பெரிதாகக் கருதினார். 

"என்னை அனுப்பின பிதா தாமே என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுத்திருக்கிறார்; நீங்கள் ஒருக்காலும் அவர் சத்தத்தைக் கேட்டதுமில்லை, அவர் ரூபத்தைக் கண்டதுமில்லை."  

( யோவான் 5: 37) என்று அவர் யூதர்களுக்குத் தெளிவாகக் கூறினார்.     மேலும், "நான் என்னைக்குறித்துச் சாட்சி கொடுக்கிறவனாயிருக்கிறேன், என்னை அனுப்பின பிதாவும் என்னைக்குறித்துச் சாட்சி கொடுக்கிறார் என்றார்." ( யோவான் 8: 18)

இதுபோலவே, யோபுவைக்குறித்து அவரது நண்பர்கள் பல்வேறு பழிசுமத்தினர். அவற்றைக்கண்டு யோபு கலங்கவில்லை. எனவேதான், "என் சாட்சி பரலோகத்திலிருக்கிறது எனக்குச் சாட்சி பகருகிறவர் உன்னதங்களில் இருக்கிறார்" என்று அவர்  துணிவுடன் கூறுகின்றார். அதாவது, நீங்கள் என்னைக் குறித்துக் கூறுவதல்ல, என்னைக்குறித்து பரலோகம் கூறும் சான்றே எனக்குப் போதும் என்கின்றார் அவர். ஆம் அன்பானவர்களே, இத்தகைய மேலான சான்றுள்ள வாழ்க்கை வாழவே நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.  

இன்று நமது வாழ்கையினைக்குறித்து மனிதர்கள் பல்வேறுவிதமாகப் பேசலாம்; நமது ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளை அவர்கள் விமர்சிக்கலாம். ஆனால், நமக்குத் தேவை மனிதர்களது சாட்சியல்ல, மாறாக, பரலோகத்தில் நம்மைக்குறித்துக் கூறப்படும் சாட்சியே முக்கியம். இன்று பல கிறிஸ்தவ ஊழியர்களைக்குறித்து அவதூறான செய்திகள் வெளிவருவதுண்டு. அதுகுறித்து அவர்கள் வேதனையடைந்து சோர்ந்துபோவதுண்டு. சிலர் தங்களது நியாயத்தை எடுத்துக்காட்ட பல்வேறு சான்றுகளை அடுக்குவதுண்டு. ஆனால், நாமல்ல, நமது வாழ்கையினைக்குறித்து தேவன் சான்றளிக்கும்விதமாக நாம் வாழவேண்டியதே முக்கியம். அத்தகைய சான்றே மேலான சான்றாக அமையும். 

தேவனோடு நாம் ஐக்கியமாக வாழ்வோமானால் நம்மைக்குறித்துத் தேவன் என்னச் சான்று வைத்துள்ளார் என்பதனை நாமும் யோபுவைபோல  உணர்ந்துகொள்ளமுடியும். நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் வளர்ச்சிக்கு இது முக்கியமானதாகும். அற்பமான மனிதர்கள் நமக்கு எதிராக  நிலைகுலையச்செய்யும் வார்த்தைகளைப் பேசும்போது நாம் இயேசு கிறிஸ்துவைப்போல, யோபுவைபோல தைரியமாக நிதானமாக இருக்கமுடியும். 

மேலும் அப்படிச் சான்றுள்ள வாழ்கையினைநாம்  வாழ்வோமானால் "அதனாலே நாம் தைரியங்கொண்டு: கர்த்தர் எனக்குச் சகாயர், நான் பயப்படேன், மனுஷன் எனக்கு என்னசெய்வான் என்று சொல்லலாமே." (எபிரெயர் 13:6) என்கின்றார் எபிரெய நிருப ஆசிரியர். ஆம் அன்பானவர்களே,                    தேவனிடம் நற்சான்றுபெற்றிட நமது வாழ்க்கையினை அவர் மெச்சிக்கொள்ளும்விதத்தில் வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்              

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1811
🔆 AATHAVAN – Thursday, 22.01.2026

“Even now, behold, my witness is in heaven, And my advocate is on high.” — Job 16:19

In this world, when we apply for certain jobs, we are often asked to submit a conduct certificate or recommendation from respected individuals in society. The reason is simple: those who select candidates want to ensure that the person appointed is of good character. However, in reality, many of those who issue such certificates are not necessarily people of good character themselves.

We may obtain certificates from our Members of Parliament (MPs) or Members of the Legislative Assembly (MLAs). Yet, quite often, those who certify us may actually have a poorer testimony than we do. In other words, people who themselves do not live a commendable life end up giving certificates of good conduct to others!

But what truly matters is not the testimony given by human beings, but the testimony God gives concerning us. God’s testimony is not like the testimony of people in this world. When the Jews accused and criticized Jesus Christ, He was not troubled by it, because He did not value human testimony; rather, He esteemed the testimony of the Father above all.

Jesus clearly told the Jews:

“And the Father who sent Me, He has testified about Me. You have neither heard His voice at any time nor seen His form.” — John 5:37

And again, He said:

“Even if I testify about Myself, My testimony is true, for I know where I came from and where I am going; but you do not know where I come from or where I am going… I am He who testifies about Myself, and the Father who sent Me testifies about Me.” — John 8:14, 18

In the same way, Job’s friends brought many accusations against him. Yet Job was not shaken by them. That is why he boldly declared, “My witness is in heaven, and my advocate is on high.” In essence, he was saying, “What you say about me does not matter; what heaven says about me is enough.” Yes, beloved, we too are called to live such a life that bears a higher testimony.

Today, people may speak in many ways about our lives; they may criticize our spiritual activities. But what we truly need is not the testimony of people, but the testimony spoken about us in heaven. In recent times, defamatory news about many Christian ministers often comes to light. Such reports cause pain and discouragement. Some try to defend themselves by presenting various evidences. But more important than defending ourselves is this: we must live in such a way that God Himself testifies about our lives. That testimony alone will stand as the supreme testimony.

When we live in fellowship with God, we too—like Job—can understand what testimony God holds concerning us. This is vital for the growth of our spiritual life. When insignificant people speak words meant to destabilize us, we can remain bold and calm, like Jesus Christ and like Job.

Moreover, if we live such a life of divine approval, the author of Hebrews declares:

“So that we confidently say, ‘The Lord is my helper, I will not be afraid. What will man do to me?’” — Hebrews 13:6

Yes, beloved, let us live our lives in a manner that pleases God, so that we may receive a good testimony from Him.

Gospel Message: Bro. M. Geo Prakash