🦋 Meditation verse - ரோமர் 6 : 8 / Romans 6:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1882

🔆 2026 ஏப்ரல் 03, வெள்ளி 

"ஆகையால் கிறிஸ்துவுடனேகூட நாம் மரித்தோமானால், அவருடனே கூடப்பிழைத்தும் இருப்போம் என்று நம்புகிறோம்." ( ரோமர் 6 : 8 )

மற்ற உலக மனிதர்களின் வரலாறுபோல கிறிஸ்துவின் மரணத்துடன் அவருடைய வரலாறு முடிந்துவிடவில்லை. அவர் மரித்துப் புதைக்கப்படவில்லை; விதைக்கப்பட்டார். "மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், கோதுமை மணியானது நிலத்தில் விழுந்து சாகாவிட்டால் தனித்திருக்கும், செத்ததேயாகில் மிகுந்த பலனைக்கொடுக்கும்." ( யோவான் 12 : 24 ) என்று அவர் உலகில் உயிரோடிருக்கும்போது கூறியதுபோல கோதுமைமணியாக அவர் விதைக்கப்பட்டார். 

எனவே, அவரது வாழ்வு அவரது மரணத்துக்குப்பின் மிகுந்த பலன் தருவதாக அமைந்தது.  "பாவம் மரணமடைந்துவிட்டது இனி பாவத்துக்கு உலகினில் பெலனில்லை" என்பதனை விளக்குவதாக அவரது மரணம் அமைந்திருக்கின்றது.  கிறிஸ்துவின்மேல் நாம் மெய்யான விசுவாசம் கொள்ளும்போது நமது பாவங்களை அவர் மன்னிக்கின்றார். பாவம் செய்யும் நமது மனித இயல்பு அவரோடுகூட மரணமடைகின்றது. எனவே, "நாம் இனிப் பாவத்துக்கு ஊழியஞ்செய்யாதபடிக்கு, பாவசரீரம் ஒழிந்துபோகும்பொருட்டாக, நம்முடைய பழைய மனுஷன் அவரோடேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம்." ( ரோமர் 6 : 6 )

இதுவே கிறிஸ்துவின் மரணம் நமக்குத் தரும் செய்தி. ஆனால் இன்று பெரிய வெள்ளிக்கிழமை வந்துவிட்டால் ஏதோ தங்களது குடும்பத்தில் யாரோ மரித்துவிட்டது போல பலர் முகவாட்டத்துடன் காணப்படுகின்றனர். உணர்ச்சிவசப்பட்டு அழுகின்றனர். அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவின் மரணம் நாம் பாவத்துக்கு மரித்துவிட்டோம் என்பதனை நினைவுபடுத்துவதும் அந்த அனுபவத்தை நாம் பெறவேண்டி முயற்சிசெய்ய வேண்டிய ஒன்றுமாகும்.  

ஒரு மனிதன் மரணமடைந்துவிட்டான் என்றால் அவனது உடலின் உறுப்புக்கள் ஒன்றும் செயல்படாது  அல்லவா? அப்படி எந்தஒரு  உறுப்பும் செயல்படாத மனிதனால் பாவமும் செய்ய முடியாதல்லவா? இப்படியே கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்ட மனிதனும்  வாழ்வான். ஆம் அன்பானவர்களே, எனவே நாம் மரணடைந்த கிறிஸ்துவின் சாயலில் நம்மை இணைக்கவேண்டியது அவசியம். "ஆதலால் அவருடைய மரணத்தின் சாயலில் நாம் இணைக்கப்பட்டவர்களானால், அவர் உயிர்த்தெழுதலின் சாயலிலும் இணைக்கப்பட்டிருப்போம்." ( ரோமர் 6 : 5 )

நாம் பாவத்துக்கு மரணமடைந்துவிட்டோமானால் மட்டுமே கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுந்த மகிமையின் சாயலில் இணைக்கப்படுவோம். ஆம், கிறிஸ்துவின் இறப்பு நாம் இன்று அழுது புலம்பவேண்டிய ஒரு காரியமல்ல.  எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்துச் சிலுவை சுமந்து செல்லும்போது  தன்னைப் பின்தொடர்ந்து பெண்கள் அழுதுகொண்டுவந்தபோது,  "இயேசு அவர்கள் முகமாய்த் திரும்பி: எருசலேமின் குமாரத்திகளே, நீங்கள் எனக்காக அழாமல், உங்களுக்காகவும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் அழுங்கள்." ( லுூக்கா 23 : 28 ) என்றார். 

கிறிஸ்துவின் மரணத்தால்தான் நாம் நித்தியஜீவனுக்குத் தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகின்றோம். எனவே நாமும் அவரது மரணத்துடன் நம்மை இணைக்கவேண்டியது அவசியமாக இருக்கின்றது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன் உலகினில் வாழ்ந்து மரித்து உயிர்த்த கிறிஸ்து இப்போது கல்லறையில் இல்லை; அவர் பிழைத்திருக்கிறார். ஆம், "அவர் மரித்தது, பாவத்திற்கென்று ஒரேதரம் மரித்தார்; அவர் பிழைத்திருக்கிறது, தேவனுக்கென்று பிழைத்திருக்கிறார்." ( ரோமர் 6 : 10 )

பிழைதிருப்பவருக்காக நாம் அழவேண்டிய அவசியமில்லை. "மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1 : 18 ) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. சதாகாலமும் உயிரோடிருக்கும் அவர்தான் நம்மைப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கமுடியும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1882                 🔆 Friday, April 03, 2026

"Now if we have died with Christ, we believe that we shall also live with Him." (Romans 6:8)

Unlike the history of other men in this world, Christ’s story did not end with His death. He was not merely buried; He was sown. Just as He said while He was alive on this earth, "Truly, truly, I say to you, unless a grain of wheat falls into the earth and dies, it remains alone; but if it dies, it bears much fruit" (John 12:24), He was sown as a grain of wheat.

Consequently, His life became a source of great fruitfulness after His death. His death serves to explain that "sin has died and no longer has power in the world." When we place true faith in Christ, He forgives our sins. Our human nature, which is inclined toward sin, dies with Him. Therefore, "knowing this, that our old self was crucified with Him, in order that our body of sin might be done away with, so that we would no longer be slaves to sin" (Romans 6:6).

This is the message that the death of Christ brings to us. However, when Good Friday arrives today, many appear with downcast faces as if someone in their own family has passed away. They weep with intense emotion. Dearly beloved, the death of Christ is a reminder that we have died to sin; it is an experience we must strive to attain.

When a person dies, the members of their body no longer function, do they? A person whose organs no longer function cannot commit sin, can they? In the same way, a person united with Christ shall live. Yes, dear ones, it is essential that we unite ourselves in the likeness of the Christ who died. "For if we have become united with Him in the likeness of His death, certainly we shall also be in the likeness of His resurrection" (Romans 6:5).

Only if we have died to sin will we be united in the likeness of Christ’s resurrected glory. Indeed, the death of Christ is not something over which we should wail and lament today. That is why, when Jesus was carrying the cross and women followed Him weeping, He turned to them and said: "Daughters of Jerusalem, stop weeping for Me, but weep for yourselves and for your children" (Luke 23:28).

It is through the death of Christ that we become worthy of eternal life. Therefore, it is necessary for us to unite ourselves with His death. The Christ who lived, died, and rose again two thousand years ago is no longer in the grave; He is alive. Yes, "For the death that He died, He died to sin once for all; but the life that He lives, He lives to God" (Romans 6:10).

We have no need to weep for Him who is alive. The Lord Jesus Christ says: "I was dead, and behold, I am alive forevermore, and I have the keys of death and of Hades" (Revelation 1:18). It is He, who lives forevermore, who can deliver us from our sins.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash