🦋 Meditation verse - ஓசியா 13: 5, 6 / Hosea 13:5-6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1869

🔆 2026 மார்ச் 21, சனி            

"நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன். தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்." ( ஓசியா 13: 5, 6)

மனிதர்களது நன்றிமறந்த குணத்தைக்குறித்து தேவன் வேதனையுடன் கூறும் வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனம். 

இன்றும் நாம் நமது வாழ்வில் இப்படி நன்றிமறந்த மக்களைச் சந்தித்திருப்போம். தங்களது இக்கட்டான வேளைகளில் நம்மிடம் உதவிவேண்டி வரும் சிலர் பிற்பாடு அவர்களது வாழ்க்கையில் மாறுதல் ஏற்பட்டுச் செழிப்பைக் காணும்போது நாம் உதவியதை மறந்துவிடுவார்கள். மட்டுமல்ல, சிலவேளைகளில் நமக்கு எதிராகவும் செயல்படுவார்கள். இப்படிச் செய்வது நமக்கு மனவேதனையைத் தருமல்லவா?

இதுபோலவே, எகிப்தியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட இஸ்ரவேலர் வானந்தரம் வழியாக கானானை நோக்கி மோசேயால் வழிநடத்தப்பட்டனர். அந்த வனாந்தரத்தில் தேவன் பல்வேறு அதிசயங்களைச்  செய்து அவர்களை வழிநடத்தி கானானுக்குள் கொண்டு சேர்த்தார். கானானின் செழிப்பை அவர்கள் அனுபவித்தனர். ஆனால், பிற்பாடு தங்களை இக்கட்டான நிலையிலிருந்து மீட்டு வழிநடத்திய மெய்யான தேவனைப் புறக்கணித்து பிற தெய்வங்களை வழிபடத்துவங்கினர். 

இதனையே தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தில், தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள் என்கின்றார். குறிப்பாக யோசுவாவின் காலத்துக்குப்பின் இஸ்ரவேலர் இப்படி மாறிப்போனார்கள். 

"அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரர் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்து, பாகால்களைச் சேவித்து, தங்கள் பிதாக்களை எகிப்துதேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தரை விட்டு, தங்களைச் சுற்றிலும் இருக்கிற ஜனங்களுடைய தேவர்களாகிய அந்நிய தேவர்களைப் பின்பற்றிப்போய், அவர்களைப் பணிந்துகொண்டு, கர்த்தருக்குக் கோபமூட்டினார்கள்." ( நியாயாதிபதிகள் 2: 11, 12)

இன்றும் இதுபோலவே பல கிறிஸ்தவர்கள் இருக்கின்றனர். தங்களது வாழ்க்கையில் இக்கட்டுகளும், துன்பங்களும், நோய்களும் ஏற்படும்போது பல்வேறு பக்திக் செயல்பாடுகளிலும் ஜெபங்களிலும் ஈடுபடுகின்றனர். பல்வேறு ஊழியர்களைத்தேடி அவர்கள் நடத்தும் ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு தேவனை ஆராதிக்கின்றனர். தேவனுக்கு ஏற்றதாக தங்களது பல செயல்பாடுகளை மாற்றிக்கொள்கின்றனர். ஆனால், தேவனிடம் தங்கள் மன்றாடியதைப் பெற்றுக்கொண்டபின்னர் மாறிப்போகின்றனர்.  பலவேளைகளில் தங்களுக்கு தேவன் செய்த அதிசயத்தை மேடையிலேறி சாட்சியாக அறிவிப்பதோடு தங்களது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்கின்றனர். 

இத்தகைய குணத்தையே, "தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. தேவனிடமிருந்து குறிப்பிட்ட உதவி கிடைக்கும்வரை அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துவிட்டு  பின்னர் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவதை தேவன் விரும்புவதில்லை. 

"எங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டத் துன்பங்களைத் தேவன் மாற்றியபின் நாங்கள் மாறிவிட்டோம், நாங்கள் இன்று ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில்தான் கலந்துகொள்கின்றோம்" எனப் பலர்  கூறுவதுண்டு. ஆனால் அன்பானவர்களே, தொடர்ந்து ஆவிக்குரிய ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்வதல்ல; மாறாக, நாம் நமது வாழ்க்கையினை ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையாக மாற்றியிருக்கின்றோமா என்பதுதான் முக்கியம்.  மற்றவர்களிலிருந்து மாறுபட்ட வாழ்க்கையினையும் மாறுபட்டக் குணத்தையும்  தேவன் நம்மிடம் விரும்புகின்றாரேத்தவிர மாறுபட்ட ஆராதனை முறையையல்ல.  

இப்படி நாம் நம்மை மாற்றாமல்; நமது குணங்களை ஆவிக்குரியதாக மாற்றாமல்,  வெறும் ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக இருப்போமானால் தேவன் நம்மைப்பார்த்தும் இப்படித்தான் வேதனையுடன்  "அவர்கள் மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதனால் என்னை மறந்தார்கள்" என்று கூறுவார்.  நமது வறட்சியான வாழ்க்கைச் சூழலில் நமக்கு உதவிய தேவனைக் காலமெல்லாம் மறக்காமல் மெய்யான ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக அல்ல; மாறாக ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்வோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation — No. 1869

Saturday, March 21, 2026

"It was I who knew you in the wilderness, In the land of highest drought. As they had their pasture, they became satisfied, And being satisfied, their heart became proud; Therefore, they forgot Me." — Hosea 13:5-6

Today’s meditation verse contains words spoken by God with great sorrow regarding the ungrateful nature of human beings.

In our own lives, we often encounter such ungrateful people. There are those who approach us seeking help during their most difficult times, but once their circumstances change and they find prosperity, they forget the help we rendered. Not only that, but they sometimes even turn against us. Does this not cause deep mental anguish?

In the same way, the Israelites, who were redeemed from Egyptian bondage, were led by Moses through the wilderness toward Canaan. In that wilderness, God performed various miracles, guided them, and brought them into the land of Canaan. They enjoyed the prosperity of Canaan; however, they later rejected the true God who had delivered and led them through their crisis, and they began to worship other gods.

This is exactly what God expresses in today’s verse: "As they had their pasture, they became satisfied, and being satisfied, their heart became proud; therefore, they forgot Me." This shift became particularly evident among the Israelites after the era of Joshua.

"Then the sons of Israel did evil in the sight of the Lord and served the Baals, and they abandoned the Lord, the God of their fathers, who had brought them out of the land of Egypt, and they followed other gods from the gods of the peoples who were around them, and bowed down to them; so they provoked the Lord to anger." — Judges 2:11-12

Even today, there are many Christians like this. When distress, suffering, or illness enter their lives, they immerse themselves in various acts of devotion and prayer. They seek out various ministers, attend prayer meetings, and worship God fervently. They even align many of their actions to be pleasing to Him.

However, once they receive what they petitioned for, they change. Often, they conclude their "spiritual life" simply by standing on a stage and sharing a testimony about the miracle God performed, and then they drift away.

This is the character described by the verse: becoming satisfied with the "pasture" and allowing the heart to become proud, leading to forgetting God. God does not desire for us to live for Him only until a specific need is met, only to return to our old way of life afterward.

Many say, "Since God changed the troubles in our lives, we have changed; today, we participate in spiritual worship services." But dear ones, it is not about continuously attending spiritual services; rather, it is about whether we have transformed our lives into spiritual lives. God desires from us a life and character that is distinct and set apart, not merely a different style of worship service.

If we do not transform ourselves—if we do not change our character to be spiritual—and remain merely "Worship Christians" (ritualistic), God will look at us with the same sorrow and say: "They became satisfied... and they forgot Me." Let us not forget the God who helped us in our "land of highest drought." Let us live not merely as "Worship Christians" in name, but as truly spiritual Christians throughout our lives.

Message by: Bro. M. Geo Prakash