🦋 Meditation verse - ஏசாயா 53 : 3 / Isaiah 53:3

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1881

🔆 2026 ஏப்ரல் 02, வியாழன்       

"அவர் அசட்டைப்பண்ணப்பட்டவரும், மனுஷரால் புறக்கணிக்கப்பட்டவரும், துக்கம் நிறைந்தவரும், பாடு அநுபவித்தவருமாயிருந்தார்; அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்; அவர் அசட்டைபண்ணப்பட்டிருந்தார்; அவரை எண்ணாமற்போனோம்." ( ஏசாயா 53 : 3 )

ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசியின் புத்தகம் கி.மு. 740-க்கும் கி.மு. 686-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என வேதாகம அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.  கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு ஏறக்குறைய 750 ஆண்டுகளுக்குமுன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகளை தேவன் ஏசாயாவுக்கு  ஒரு திரைப்படத்தைப் போல காண்பித்திருந்தார். 

ஏசாயா இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகளைக்குறித்து கண்ட தரிசனம் அப்படியே 100 சதவிகிதம் நிறைவேறியது. அவர் கண்டத்தரிசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்து அசட்டைபண்ணப்பட்டிருந்தார், புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்தார், துக்கம் நிறைந்தவராக இருந்தார், பாடுகள் அனுபவித்தவராக இருந்தார். மட்டுமல்ல, அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்;  அவரை எண்ணாமற்போனோம் என்று ஏசாயா கூறுகின்றார்.

இன்று கிறிஸ்து பிறந்து, பாடுகள்பட்டு மரித்து, உயிர்த்து 2026 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனால் இன்றும் ஏசாயா கண்ட தரிசனமே உலகத்தில் நடந்துகொண்டிருப்பதை நாம் மறுக்கமுடியாது. இன்றும் கிறிஸ்து அசட்டைபண்ணப்பட்டு, புறக்கணிக்கப்பட்டு துக்கம் நிறைந்தவராகவே இருக்கின்றார்.  நாம் இந்த நாற்பது நாள் லெந்து காலத்திலும் பெரிய வாரத்திலும் மட்டும் அவரை நினைத்து அழுவதால் மாற்றம் வந்துவிடாது. 

தேவனுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்து, அவர் விரும்பாத அவலட்சணமான மனநிலையினையும் வாழ்கையினையும் வாழ்ந்துவிட்டு  ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டும் கடமைக்காக ஆலய ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்ளும்போது அவரை அசட்டைபண்ணுகின்றோம்; அவரைப் புறக்கணிக்கின்றோம்; அவரைவிட்டு நமது முகங்களை மறைக்கின்றோம் என்று பொருள். நமக்காக அவர் சிலுவையில் சிந்திய இரத்தத்தை அவமதித்து காலால் மிதிக்கின்றோம் என்று பொருள். 

ஆம் அன்பானபவர்களே, "தேவனுடைய குமாரனைக் காலின் கீழ் மிதித்து, தன்னைப் பரிசுத்தஞ்செய்த உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தை அசுத்தமென்றெண்ணி, கிருபையின் ஆவியை நிந்திக்கிறவன் எவ்வளவு கொடிதான ஆக்கினைக்குப் பாத்திரவானாயிருப்பான் என்பதை யோசித்துப்பாருங்கள்." ( எபிரெயர் 10 : 29 )

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக்குறித்து அவர் பிறப்பதற்கு சுமார் 750 ஆண்டுகளுக்குமுன்  ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசி கண்டதரிசனம் மெய்; நமக்காக இயேசு கிறிஸ்து பாடுபட்டு மரித்து அடக்கம் செய்யப்பட்டு உயிர்த்தார் என்பது மெய்; அவரது இரத்தத்தால் மீட்பு உண்டு என்பது மெய்; அதுபோல இன்று மனிதர்கள் பலரும் அவரது விலையேறப்பெற்ற இந்த மீட்பினை புறக்கணிக்கின்றனர் என்பதும் மெய்.  

பெரிய வியாழன் ஆராதனை வெறும் சடங்கு அல்ல. ஆனால் நாம் மெய்யான மனஸ்தாபத்துடன் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்படாவிட்டால் அது வெற்றுச் சடங்காகவே இருக்கும்.  இந்தநாள் கிறிஸ்து குருத்துவத்தை ஏற்படுத்திய நாள், நற்கருணையை ஏற்படுத்திய நாள் என்று வெறுமனே கூறிக்கொண்டு குருத்துவத்தையும் நற்கருணையையும் அவமதிக்கும் வாழ்க்கை வாழ்ந்து இந்தக் கூற்றுக்களுக்குத் தகுதியற்றவர்களாக நாம் இருப்போமானால் அதனால் பயனென்ன?  

இப்படி நாம் இருப்போமானால் இன்றும் அவரை அசட்டைப்பண்ணி, புறக்கணித்து, வருகின்றோம் என்றும் அவர் இப்போதும்  துக்கம் நிறைந்தவரும், பாடு அநுபவிக்கிறவருமாக இருக்கின்றார் என்றுதான் பொருள்;  அவரைவிட்டு, நம்முடைய முகங்களை மறைத்துக்கொண்டோம், அவரை நாம் எண்ணாமல்போனோம்  என்றுதான் பொருள். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation – No. 1881

Thursday, April 02, 2026

"He was despised and abandoned by men, a man of sorrows and acquainted with grief; and like one from whom men hide their face He was despised, and we did not esteem Him." (Isaiah 53:3)

Bible scholars suggest that the Book of Isaiah was likely written between 740 B.C. and 686 B.C. Although it was penned approximately 750 years before the birth of Christ, God revealed the sufferings of the Lord Jesus Christ to Isaiah as clearly as a motion picture.

The vision Isaiah beheld regarding the sufferings of Jesus Christ was fulfilled 100 percent. In his vision, Jesus Christ was despised, rejected, full of sorrow, and experienced deep suffering. Furthermore, Isaiah notes that we hid our faces from Him and did not esteem Him.

It has been 2,026 years since Christ was born, suffered, died, and rose again. Yet, we cannot deny that the very vision Isaiah saw is still unfolding in the world today. Even now, Christ remains despised, rejected, and filled with sorrow by many. Change does not come simply because we weep for Him during these forty days of Lent or during Holy Week alone.

When we sin against God, maintaining an ungodly mindset and lifestyle that He dislikes, and then attend Sunday services merely out of duty, it means we are despising Him. It means we are rejecting Him and hiding our faces from Him. It implies that we are disrespecting and trampling underfoot the blood He shed for us on the cross.

Yes, dear ones, consider this:

"How much severer punishment do you think he will deserve who has trampled underfoot the Son of God, and has regarded as unclean the blood of the covenant by which he was sanctified, and has insulted the Spirit of grace?" (Hebrews 10:29)

The vision Isaiah saw concerning the Lord Jesus Christ nearly 750 years before His birth is true; it is true that Jesus Christ suffered, died, was buried, and rose again for us; it is true that there is redemption through His blood. Likewise, it is also true that many people today reject this precious redemption.

The Maundy Thursday service is not a mere ritual. Unless we confess our sins with true repentance and are washed by the blood of Christ, it remains an empty ceremony. What is the use of merely stating that this is the day Christ instituted the priesthood and the Holy Eucharist, if we live lives that dishonour both and remain unworthy of these claims?

If we live in such a state, it means we continue to despise and reject Him even today. It means He remains a man of sorrows and one who experiences grief; it means we have hidden our faces from Him and have not esteemed Him.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash