🦋 Mediation verse - சங்கீதம் 139: 16 / Psalm 139:16

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1868

🔆 2026 மார்ச் 20, வெள்ளி           

"என் கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டன; என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தன."( சங்கீதம் 139: 16)

நாம் உலகினில் இல்லாமல் இருக்கும்போதே நம்மை அறிந்தவர் தேவன். அவரது திட்டபடியே நாம் தாயிடம் உருவானோம். இன்று தாயின் வயிற்றில் குழந்தை உருவாகியவுடனேயே மருத்துவர்கள் பல்வேறு முறை ஸ்கேன் (Scan) செய்து  குழந்தையின் வளர்ச்சியைக் கண்காணிக்கின்றனர். குழந்தைகளின் உடல் உறுப்புக்கள் சரியாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளனவா என்று பார்க்கின்றனர். சிலவேளைகளில் அப்படி சோதனை செய்து பார்த்துவிட்டு உடல் உறுப்புகள் குறைபாடுள்ளதாக இருந்தால் கருவைக் கலைத்துவிட சிபாரிசு செய்கின்றனர். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் இந்த உலகினில் தற்செயலாக உண்டாகிவிடவில்லை. நம் ஒவ்வொருவரும் எங்கு பிறக்கவேண்டும், யாருக்குப் பிள்ளைகளாகப்  பிறக்கவேண்டும், எப்படிப்பட்ட உருவம், நிறம்  உள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பன தேவனால் ஏற்கெனவே திட்டமிடப்பட்ட ஒன்றாகும். 

இந்தஉலகினில் ஒவ்வொருவருக்கும் மனதினில் தங்கள் உருவத்தைக்குறித்த ஏதாவது ஒரு குறை இருக்கும். "நான் இன்னும் கொஞ்சம் வெண்மையாகப் பிறந்திருக்கலாம்", "இன்னும் நான் சற்று உயரமாக இருந்திருந்தால் நல்லதாக இருக்கும்", "எனது தலைமுடி பட்டுப்போல நீளமாக  இருந்திருந்தால் நல்லதாக இருக்கும்" அல்லது, "எனது தலைமுடி சுருளாக இருந்தால் அழகாக இருந்திருக்கும்" இப்படிப் பல எண்ணங்கள் இருக்கலாம். ஆனால் இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது, "என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தன" என்று. ஆம் அவை ஏற்கெனவே தேவனால் திட்டமிடப்பட்டவை. 

இதுபோலச்  சிலர் பிறவியிலேயே சில குறைபாடுகளோடு பிறக்கின்றனர். ஆம், ஏதோ நோக்கத்துக்காக தேவன் அவர்களை அப்படிப் பிறக்கச் செய்திருக்கலாம்; அது நமக்குத் தெரியாது. எனவேதான், "மண்ணோடுகளுக்கொத்த ஓடாயிருந்தும், தன்னை உருவாக்கினவரோடே வழக்காடுகிறவனுக்கு ஐயோ! களிமண் தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி: என்ன செய்கிறாயென்று சொல்லத்தகுமோ? உன் கிரியையானது: அவருக்குக் கைகள் இல்லையென்று சொல்லலாமோ?" ( ஏசாயா 45: 9) என்று வசனம் கூறுகின்றது.

ஆனால், தேவன் நம்மை எப்படிப் படைத்திருந்தாலும் நாம் அவருக்கேற்ற பரிசுத்தமாய் நமது உடலைப் பேணவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. காரணம், தேவன் தனது சாயலாக மனிதர்களை உருவாக்கியுள்ளார். "உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா?" (1 கொரிந்தியர் 6: 19) ஆம், நமது உடலை நாம் தேவனிடமிருந்து பெற்றுள்ளோம். எனவே அதனை அவரது ஆலயமாகப் பாதுகாக்கவேண்டியது நமது கடமை. 

நாம் எந்த உருவத்தில் இருந்தாலும் நாம் அவருக்கேற்ற பரிசுத்தர்களாக வாழ்கின்றோமா என்பதுதான் முக்கியம். உடல் அழகோ, நமது உலகச் செழிப்போ தேவனுக்கு முக்கியமல்ல. நாம் கருவாக இருக்கும்போதே நம்மை அறிந்து நம்மை உருவாக்கியவர் அவர். அவர் தான் உருவாக்கிய உடலை மனிதன் எப்படி இறுதிவரைப் பாதுகாத்தான் என்றுதான் பார்க்கின்றார். 

சிலர் மற்றவர்களோடு தங்களைப் பலவிதங்களில் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து அவர்களைப்போல பொருளாதாரத்திலும் அந்தஸ்திலும் நாம் இல்லையே என்று ஏங்குவதுண்டு. சிலர் வெளிப்படையாகவே தங்களது பெற்றோரிடம், "என்னை நல்ல நிலையில் வைக்கமுடியவில்லையென்றால் ஏன் என்னைப் பெற்றீர்கள்?" என்று கேட்பதும் உண்டு.  இப்படிக் கேட்பது சாபத்துக்கு நம்மை இட்டுச்செல்லும். காரணம், இப்படிப் பேசும்போது  நாம் தேவனது திட்டத்துக்கு எதிராகச் செயல்படுகின்றோம் என்று பொருள். 

எனவேதான் ஏசாயா மூலம் தேவன் கூறுகின்றார், "தகப்பனை நோக்கி: ஏன் ஜநிப்பித்தாய் என்றும், தாயை நோக்கி: ஏன் பெற்றாய் என்றும் சொல்லுகிறவனுக்கு ஐயோ!" ( ஏசாயா 45: 10) நாம் கருவாக இருக்கும்போதே நம்மைக் கண்ட தேவன் நம்மைக் கைவிடமாட்டார். அந்த விசுவாசத்தோடு வாழ்வைத் தொடருவோம்; அவர் நமக்குத் தந்த உடலை அவருக்கேற்ற பரிசுத்தமாகப் பாதுகாத்திடுவோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖AATHAVAN Bible Meditation – No. 1868            🔆 Friday, March 20, 2026

"Your eyes have seen my unformed substance; and in Your book were all written the days that were ordained for me, when as yet there was not one of them." (Psalm 139:16)

God knew us even before we existed in this world. It was according to His divine plan that we were formed in our mother's womb. Today, as soon as a child is conceived, doctors perform various scans to monitor the baby's growth and check if the limbs and organs are developing correctly. Sometimes, if they detect any defects or abnormalities, they recommend terminating the pregnancy.

Dearly beloved, we did not come into this world by chance. Where we should be born, to whom we should be born, and what our appearance and complexion should be—all of these were pre-planned by God.

In this world, almost everyone has some insecurity or dissatisfaction regarding their physical appearance. We might think, "I wish I were a bit fairer," "It would be better if I were taller," "I wish my hair were long and silky," or "It would be beautiful if my hair were curly." But today’s scripture reminds us: “And in Your book were all written the days that were ordained for me, when as yet there was not one of them.” Yes, every detail was already planned by God.

Similarly, some are born with certain disabilities or infirmities from birth. God may have allowed them to be born that way for a specific purpose known only to Him. That is why the Scripture says: "Woe to the one who quarrels with his Maker—An earthenware vessel among the vessels of earth! Will the clay say to the potter, ‘What are you doing?’ Or the thing you are making say, ‘He has no hands’?" (Isaiah 45:9)

Regardless of how God has created us, it is essential that we maintain our bodies in holiness, acceptable to Him. This is because God created man in His own image. "Or do you not know that your body is a temple of the Holy Spirit who is in you, whom you have from God, and that you are not your own?" (1 Corinthians 6:19) We have received our bodies from God; therefore, it is our duty to protect them as His temple.

Our physical appearance or worldly prosperity is not what matters most to God; what matters is whether we are living as holy people pleasing to Him. He is the one who knew us and formed us while we were yet a substance in the womb. He watches how a human being preserves the body He created until the very end.

Some people constantly compare themselves with others and long for the financial status or social standing that others possess. Some even confront their parents, asking, "If you couldn't provide me with a good life, why did you give birth to me?" Such questioning leads us toward a curse because, in doing so, we are acting against God’s divine plan.

This is why God says through Isaiah: "Woe to him who says to a father, 'What are you begetting?' Or to a woman, 'To what are you giving birth?'" (Isaiah 45:10)

The God who saw us while we were still in the womb will never forsake us. Let us continue our lives with that faith, and let us preserve the body He has given us in holiness, acceptable to Him.

Message by: Bro. M. Geo Prakash