🦋 Meditation verse - எண்ணாகமம் 11: 23 / Numbers 11:23

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1863

🔆 2026 மார்ச் 15, ஞாயிறு      

"கர்த்தருடைய கை குறுகியிருக்கிறதோ? என் வார்த்தையின்படி நடக்குமோ நடவாதோ என்று. நீ இப்பொழுது காண்பாய்." ( எண்ணாகமம் 11: 23)

நாம் எதனையும் பல்வேறு விதங்களில் சிந்தித்துப் பார்த்து, இது நம்மால் முடியும் அல்லது  முடியாது என்று தீர்மானிக்கின்றோம். ஆனால் தேவன் இத்தகைய சிந்தனைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதனையும் அவரால் கூடாத காரியம் எதுவும் இல்லை என்பதனையும் பலவேளைகளில் எண்ணிப்பார்க்க மறந்துவிடுகின்றோம். காரணம், நாம் பொதுவாக எப்போதும் மனித  மனநிலையிலிருந்தே தேவனையும் பார்க்கின்றோம்.  

இஸ்ரவேல் மக்களை மோசே வனாந்தரத்தில் வழிநடத்தியபோது தேவன் அதிசயமாக அவர்களுக்குத் தேவர்கள் உண்ணும்  மன்னாவைப் பொழிந்து பசியாற்றினார். ஆனாலும் அந்த மக்களுக்கு மன்னாவின்மேல் வெறுப்பு ஏற்பட்டுவிட்டது. "இப்பொழுது நம்முடைய உள்ளம் வாடிப்போகிறது; இந்த மன்னாவைத் தவிர, நம்முடைய கண்களுக்கு முன்பாக வேறொன்றும் இல்லையே என்று சொன்னார்கள்." ( எண்ணாகமம் 11: 6) என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது அவர்கள் நாவு இறைச்சி உணவுக்கு ஏங்கத்துவங்கியது. 

அவர்கள் இருந்த இடமோ வனாந்தரம். அங்கு வேறு எந்த உணவுக்கும் வாய்ப்பு இல்லை. ஆனால் இஸ்ரவேல் மக்களது ஏக்கத்தை மோசே தேவனிடம் தெரிவித்தபோது தேவன், "நீங்கள் ஒருநாள், இரண்டுநாள், ஐந்துநாள், பத்துநாள், இருபதுநாள் மாத்திரமல்ல, ஒரு மாதம்வரைக்கும் புசிப்பீர்கள்; அது உங்கள் மூக்காலே புறப்பட்டு, உங்களுக்குத் தெவிட்டிப்போகுமட்டும் புசிப்பீர்கள்; உங்களுக்குள்ளே இருக்கிற கர்த்தரை அசட்டைபண்ணி, நாங்கள் ஏன் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டோம் என்று அவருக்கு முன்பாக அழுதீர்களே என்று சொல் என்றார்". ( எண்ணாகமம் 11: 19, 20)

தேவன் கூறியது மனித கற்பனைக்கு எட்டாத ஒரு காரியம். எனவே, "அதற்கு மோசே: என்னோடிருக்கிற காலாட்கள் ஆறுலட்சம்பேர்; ஒரு மாதம் முழுவதும் புசிக்கும்படி அவர்களுக்கு இறைச்சி கொடுப்பேன் என்று சொன்னீரே. ஆடுமாடுகளை அவர்களுக்காக அடித்தாலும் அவர்களுக்குப் போதுமா? சமுத்திரத்து மச்சங்களையெல்லாம் அவர்களுக்காகச் சேர்த்தாலும் அவர்களுக்குப் போதுமா என்றான்." ( எண்ணாகமம் 11: 21, 22)

ஆறுலட்சம் மக்களுக்கு ஒரு மாதம் முழுவதும் உண்ணும்படி  இறைச்சி கொடுப்பேன் என்று தேவன் கூறியதை மோசேயாலேயே நம்ப முடியவில்லை. ஆம்,  தேவனோடு பேசி, நடந்து, தேவனது  நண்பனாக முகமுகமாய் தேவனோடு பேசக்கூடிய நிலையிலிருந்த மோசேயால்கூட தேவனது வார்த்தையினை நம்பமுடியவில்லை. எனவேதான் மோசேயிடம் தேவன், "கர்த்தருடைய கை குறுகியிருக்கிறதோ? என் வார்த்தையின்படி நடக்குமோ நடவாதோ என்று. நீ இப்பொழுது காண்பாய்" என்று இன்றைய தியான வார்த்தைகளைக் கூறுகின்றார். கூறியது மட்டுமல்ல, அவ்வாறே அவர்களுக்கு இறைச்சியை உண்ணக்கொடுத்தார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று நமது சில பிரச்சனைகளுக்காக நாம் ஜெபித்தாலும் நம்மால் பலவேளைகளில் முழு விசுவாசம் ஏற்படுவதில்லை. மோசேயைப்போலவே இருக்கின்றோம். நமது விசுவாசம் அற்பமான விசுவாசமாகவே இருக்கின்றது. ஒருமுறை இயேசு கடல்மேல் நடப்பதைப்பார்த்துப்  பேதுருவும் தானும் அவ்வாறு நடக்க ஆசைப்பட்டார். கிறிஸ்துவும் அவரிடம் படகிலிருந்து இறங்கி  வருமாறு கூறினார். அவ்வாறே அவரும் கிறிஸ்துவை நோக்கி  கடல்மேல் நடந்தார். ஆனால், காற்று பலமாக வீசியதால் கிறிஸ்துவைவிட்டு சூழ்நிலையைப் பார்த்து அவிசுவாசம் கொண்டார். உடனேயே நீரில் மூழ்க ஆரம்பித்தார். பயந்து,  "ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும்" என்று கூவினார். "உடனே இயேசு கையை நீட்டி அவனைப் பிடித்து: அற்பவிசுவாசியே, ஏன் சந்தேகப்பட்டாய் என்றார்." ( மத்தேயு 14: 31)

நாமும் பலவேளைகளில் மோசேயைப்போலவும் பேதுருவைப்போலவும் அற்ப விசுவாசிகளாக நடந்துகொள்கின்றோம். மருத்துவர்களின் அச்சம்தரும் வார்த்தைகள், பயமுறுத்தும் காரியங்கள், கடன் சுமைகள் இவைகள் ஏற்படுத்தும் பயங்கரமான சூழ்நிலைகளைப் பார்த்து அவிசுவாசம் கொள்கின்றோம். தேவனால் நமது வாழ்வில் நாம் நம்பமுடியாத அளவுக்கு மாற்றங்களைக் கொண்டுவரமுடியும் என்று விசுவாசிப்போம்; கர்த்தருடைய கைகள்  குறுகிப்போனவையல்ல என்பதற்கு  வேதாகமத்தில் பல நூறு சாட்சிகள் இருக்கின்றன. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

“Within the Seeds” 🌳

📖 AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1863

🔆 Sunday, March 15, 2026

“Is the LORD’S power limited? Now you shall see whether My word will come true for you or not.” — Numbers 11:23

We often think about many things in different ways and decide whether something is possible or impossible for us. However, many times we forget that God is far beyond such human reasoning and that nothing is impossible for Him. The reason is that we usually view God from a human perspective.

When Moses was leading the people of Israel through the wilderness, God miraculously provided them with manna—the bread of heaven—to satisfy their hunger. Yet the people began to grow weary of the manna. We read:

“But now our appetite is gone. There is nothing at all to look at except this manna.” — Numbers 11:6

In other words, they began to crave meat.

The place where they were living was a wilderness, where there was no possibility of obtaining other kinds of food. When Moses reported the longing of the Israelites to God, the Lord said:

“You shall eat, not one day, nor two days, nor five days, nor ten days, nor twenty days, but a whole month, until it comes out of your nostrils and becomes loathsome to you; because you have rejected the LORD who is among you and have wept before Him, saying, ‘Why did we ever leave Egypt?’” — Numbers 11:19–20

What God said was beyond human imagination. Therefore, Moses responded:

“The people among whom I am are 600,000 on foot; yet You have said, ‘I will give them meat so that they may eat for a whole month.’ Should flocks and herds be slaughtered for them, to be sufficient for them? Or should all the fish of the sea be gathered together for them, to be sufficient for them?” — Numbers 11:21–22

Even Moses found it difficult to believe what God had said—that He would give meat for six hundred thousand people to eat for an entire month. Yes, even Moses, who spoke with God and walked with Him, who spoke with God face to face as a friend, struggled to believe God’s word.

That is why the Lord said to Moses the words of today’s meditation:

“Is the LORD’S power limited? Now you shall see whether My word will come true for you or not.” — Numbers 11:23

God did not only say it—He fulfilled it and gave them meat to eat.

Yes, dear friends, even today when we pray about certain problems in our lives, many times we do not have complete faith. We are often like Moses. Our faith remains small.

Once, when Peter saw Jesus walking on the sea, he also desired to walk in the same way. Jesus told him to come out of the boat. Peter stepped out and walked on the water toward Christ. But when he saw the strong wind, he looked at the circumstances instead of Christ and became afraid. Immediately he began to sink. In fear he cried out, “Lord, save me!”

“Immediately Jesus stretched out His hand and took hold of him, and said to him, ‘You of little faith, why did you doubt?’” — Matthew 14:31

Many times, we too behave like Moses and Peter, becoming people of little faith. The frightening words of doctors, troubling situations, and the burdens of debt can create fearful circumstances that lead us into unbelief.

But let us believe that God can bring unimaginable changes in our lives. The Bible contains hundreds of testimonies proving that the Lord’s hand is not too short.

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash