🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 2 : 28

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1909

🔆 2026 ஏப்ரல் 30, வியாழன்           

 

"பிள்ளைகளே, அவர் வெளிப்படும்போது நாம் அவர் வருகையில் அவருக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்டுப் போகாமல் தைரியமுள்ளவர்களாயிருக்கும்படிக்கு அவரில் நிலைத்திருங்கள்.

( 1 யோவான்  2 : 28 )

நாம் படிக்கும் பள்ளிக்கு ஆய்வாளர் (Inspector) வரப்போகின்றார் என்று தெரிந்தால் நாம் எவ்வளவு கவனமாக முன்னேற்பாடுகளைச் செய்வோம் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்.  அப்படி அவர் வரும்போது ஒரு பயம் மாணவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஆசிரியர்களுக்கும் இருக்கும். அப்படி அளவுக்கு அதிகமாகப்  பயப்படும்போது அவர் கேட்கும் தெரிந்த சாதாரணக் கேள்விக்குக்கூடப் பலரால் சரியாகப் பதில் கூறமுடியாது. நம்மிடம் ஆய்வாளர்  ஒரு சாதாரண கேள்வியைக் கேட்கும்போது  அதற்குப் பதில்சொல்லத் தெரியாமல் நாம் இருந்தால் அது எவ்வளவு வெட்கப்படும் காரியமாக இருக்கும்!!

ஆம் அன்பானவர்களே, இதுபோல நமது ஆண்டவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு ஆயத்தமாய் இருக்கவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் கிறிஸ்துவின் வருகையினைக்குறித்து நாம் உணர்வுள்ளவர்களாக வாழவேண்டிய அவசியத்தை இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. ஆம், இயேசு கிறிஸ்து இந்த பூமிக்கு இனிமேல் வரும்போது அவரைக்கண்டு பயப்பட்டு வெட்கப்பட்டு ஓடி கைவிடப்பட்டவர்களாய்ப்  போய்விடக்கூடாது.  

நாம் அவருக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் கிறிஸ்துவின் வருகையைக்குறித்து நமக்குப் பயம் ஏற்படாது. மாறாக, அவரை எதிர்பார்த்திருந்து அவர் எப்போது வருவார் என ஆவல்கொள்ளச்செய்யும்.  

இன்றைய தியானத்துக்குரிய வசனத்தின் முந்தின வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான யோவான், "நீங்கள் அவராலே பெற்ற அபிஷேகம் உங்களில் நிலைத்திருக்கிறது, ஒருவரும் உங்களுக்குப் போதிக்கவேண்டுவதில்லை; அந்த அபிஷேகம் சகலத்தையுங்குறித்து உங்களுக்குப் போதிக்கிறது; அது சத்தியமாயிருக்கிறது, பொய்யல்ல, அது உங்களுக்குப் போதித்தபடியே அவரில் நிலைத்திருப்பீர்களாக." ( 1 யோவான்  2 : 27 ) என்கின்றார்.

அதாவது தேவனைச் சார்ந்து பரிசுத்த ஆவியானவரின் துணையையே நம்பி ஏற்றுக்கொண்டு அபிஷேகத்தோடு வாழ்வோமானால்,  அனைத்தையும் அவரே நமக்கு உணர்த்திப் போதித்து  நம்மை வழி நடத்துவார். ஆவியானவர் நம்மை நடத்தும் வழி கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்புடைய வழியாகவே இருக்கும். அதன்படி நாம் நடக்கிறவர்களாக இருப்போமானால் அவர் வரும்போது பயப்படமாட்டோம்; வெட்கப்படமாட்டோம்.

அன்பானவர்களே, இதனால்தான் நாம் அதிகமாக பரிசுத்த ஆவியானவரின் அபிஷேகத்துக்காக ஜெபிக்கவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கிறது. அபிஷேகமில்லாத சபை ஆராதனை மட்டும் நம்மை நல்வழிப்படுத்தப் போதுமானதல்ல. காரணம், சபைப் போதகர்களல்ல, ஆவியானவரே நம்மைச் சத்தியமான பாதையில் நடத்திட முடியும். "சத்திய ஆவியாகிய அவர் வரும்போது, சகல சத்தியத்திற்குள்ளும் உங்களை நடத்துவார்; அவர் தம்முடைய சுயமாய்ப் பேசாமல், தாம் கேள்விப்பட்டவைகள் யாவையுஞ்சொல்லி, வரப்போகிற காரியங்களை உங்களுக்கு அறிவிப்பார்." ( யோவான் 16 : 13 ) என்று இயேசு கிறிஸ்துக் கூறவில்லையா? 

மட்டுமல்ல,  இன்று பெருவாரியான போதகர்கள் ஆரோக்கியமான உபதேசத்தை மக்களுக்குப் போதிக்காமல் கட்டுக்கதைகளையும், அற்புதம், அதிசயம், ஆசீர்வாதம் என்றும் போதித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான மக்களும் அவர்களது போதகத்தையே விரும்புகின்றனர். இதுவே அழிவின்பாதை. இதனை அன்றே, "ஏனென்றால், அவர்கள் ஆரோக்கியமான உபதேசத்தைப் பொறுக்க மனதில்லாமல், செவித்தினவுள்ளவர்களாகி, தங்கள் சுய இச்சைகளுக்கேற்ற போதகர்களைத் தங்களுக்குத் திரளாகச் சேர்த்துக்கொண்டு. சத்தியத்துக்குச் செவியை விலக்கி, கட்டுக்கதைகளுக்குச் சாய்ந்துபோகுங்காலம் வரும்." ( 2 தீமோத்தேயு 4 : 3, 4 ) என்று அபோஸ்தரான பவுல் எச்சரிக்கையாகக் கூறினார், 

இப்படிபட்டப் போதகர்களின் பெருக்கத்தால் இன்று பலரும் பரிசுத்த ஆவியானவர்குறித்து எந்த ஆர்வமும் தெளிவுமில்லாமல் இருக்கின்றனர். இப்படியே வாழ்வோமானால், அவர்  வெளிப்படும்போது அவர் வருகையில் அவருக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்டுப் போனவர்களாகவே இருப்போம். எனவேதான் ஊழியர்களின் வழிநடத்துதலுக்கு அல்ல; மாறாக ஆவியானவரின் அபிஷேகத்துக்காக நாம் காத்திருக்கவும் அதிகம் ஜெபிக்கவும் வேண்டியுள்ளது. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation - No. 1909

Thursday, April 30, 2026

"Now, little children, abide in Him, so that when He appears, we may have confidence and not shrink away from Him in shame at His coming." (1 John 2:28)

Think about how carefully we make preparations when we know a School Inspector is coming to visit. When he arrives, there is a sense of fear—not just among the students, but among the teachers as well. When that fear becomes excessive, many cannot even answer simple, familiar questions correctly. How shameful would it be if we stood before an inspector and didn't know how to answer a basic question!

Yes, dearly beloved, it is essential for us to be prepared for the Second Coming of our Lord Jesus Christ. That is why today’s meditation verse reminds us of the necessity of living with an awareness of Christ's return. When Jesus Christ comes to this earth again, we must not be among those who flee in fear and shame, ending up forsaken.

If we live a life acceptable to Him, we will not fear His return. Instead, it will make us eager, looking forward to His arrival with longing.

In the verse preceding today’s meditation, the Apostle John says:

"As for you, the anointing which you received from Him abides in you, and you have no need for anyone to teach you; but as His anointing teaches you about all things, and is true and is not a lie, and just as it has taught you, you abide in Him." (1 John 2:27)

In other words, if we live an anointed life—relying on God and accepting the help of the Holy Spirit—He Himself will reveal, teach, and lead us in all things. The path the Spirit leads us on will always be a path acceptable to Christ. If we are those who walk according to that guidance, we will not be afraid or ashamed when He comes.

Beloved, this is why it is vital for us to pray earnestly for the anointing of the Holy Spirit. Church services alone, without the anointing, are not enough to set us on the right path. This is because it is the Spirit, not church pastors, who can lead us into the path of truth. Did Jesus Christ not say:

"But when He, the Spirit of truth, comes, He will guide you into all the truth; for He will not speak on His own initiative, but whatever He hears, He will speak; and He will disclose to you what is to come." (John 16:13)

Furthermore, many pastors today are not teaching sound doctrine; instead, they focus on myths, "miracles," "wonders," and "blessings." The majority of people also prefer such teaching. This is the path of destruction. The Apostle Paul warned of this long ago:

"For the time will come when they will not endure sound doctrine; but wanting to have their ears tickled, they will accumulate for themselves teachers in accordance to their own desires, and will turn away their ears from the truth and will turn aside to myths." (2 Timothy 4:3-4)

Due to the proliferation of such teachers, many today lack interest or clarity regarding the Holy Spirit. If we continue to live this way, we will be among those who shrink away in shame at His appearing. Therefore, we must not rely solely on the guidance of ministers; rather, we must wait upon and pray fervently for the anointing of the Holy Spirit.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                         

🦋 Meditation verse - எரேமியா 14 : 7 / Jeremiah 14:7

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1908

🔆 2026 ஏப்ரல் 29, புதன்          

"கர்த்தாவே, எங்கள் அக்கிரமங்கள் எங்களுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியிட்டாலும், உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் கிருபைசெய்யும்; எங்கள் சீர்கேடுகள் மிகுதியாயிருக்கிறது; உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தோம்." ( எரேமியா 14 : 7 )

ஒரு வேத அறிஞர் கூறினார், "பாவமே செய்யாத பரிசுத்தவான்கள் யாருமில்லை. நாம் இன்று பரிசுத்தவான்கள் என்று கூறும் அனைவரும் முன்னாள் பாவிகளே" என்று. ஆம் அன்பானவர்களே, பாவிகளே தேவனிடம் மன்னிப்பைப் பெற்று பரிசுத்தவான்கள் ஆகின்றனர். இதனையே வேதத்தில் நாம், "ஒரு பாவமும் செய்யாமல், நன்மையே செய்யத்தக்க நீதிமான் பூமியிலில்லை." ( பிரசங்கி 7 : 20 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

நாம் பலவீனமான மனிதர்கள் ஆதலால் அடிக்கடி பாவத்தில் விழுந்துவிடுகின்றோம். ஆனால், பாவத்தில் நாம் அப்படியே விழுந்து கிடக்காமல் தேவ மன்னிப்பைப்பெற்று எழுந்திருக்கவேண்டியது அவசியம். எனேவேதான் ஏசாயா, "துன்மார்க்கன் தன் வழியையும், அக்கிரமக்காரன் தன் நினைவுகளையும் விட்டு, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவன்; அவர் அவன்மேல் மனதுருகுவார்; நம்முடைய தேவனிடத்திற்கே திரும்பக்கடவன்; அவர் மன்னிக்கிறதற்குத் தயை பெருத்திருக்கிறார்." ( ஏசாயா 55 : 7 ) என்று கூறுகின்றார். 

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் எரேமியாவின் ஜெபமாக வாசிக்கின்றோம். "கர்த்தாவே, எங்கள் அக்கிரமங்கள் எங்களுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியிட்டாலும், உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் கிருபைசெய்யும்" என்று தேவ கிருபைக்காக கெஞ்சுகிறார் அவர். தாவீது ராஜாவும் பாவம் செய்தபோது இதுபோல, "என் மீறுதல்களை நான் அறிந்திருக்கிறேன்; என் பாவம் எப்பொழுதும் எனக்கு முன்பாக நிற்கிறது." ( சங்கீதம் 51 : 3 ) என்று பாவ அறிக்கையிட்டார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனிடம் அறிக்கையிடும்போது நமது "பாவங்கள் சிவேரென்றிருந்தாலும் உறைந்த மழையைப்போல் வெண்மையாகும்; அவைகள் இரத்தாம்பரச்சிவப்பாயிருந்தாலும் பஞ்சைப்போலாகும்." ( ஏசாயா 1 : 18 ) பூனைகளைக் கவனித்துப் பாருங்கள், அவை சிறிதளவு அழுக்கு உடம்பில் பட்டாலும் நாவினால் அதனை நக்கிச் சுத்தப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கும். இதற்கு மாறாக, பன்றிகள் எந்த உணர்வும் இல்லாமல் சேற்றில் மகிழ்ச்சியுடன் புரண்டுகொண்டிருக்கும். நாம் பூனைகளைப்போல வாழவே அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். 

இந்தப் பாவ மன்னிப்பை நமக்கு அளிக்கவே கிறிஸ்து இயேசு பூமியில் வந்து பாடுபட்டார். நாம் பாவம் செய்து வழிதவறிய ஆடுகளைப்போல இருந்தோம். ஆனால் தேவன் நமது அக்கிரமங்களை அவர்மேல் சுமத்தி அவரை நமது பாவங்களுக்குப் பரிகாரியாக்கினார். இதனை நாம், "நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பித் திரிந்து, அவனவன் தன்தன் வழியிலே போனோம்; கர்த்தரோ நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமத்தையும் அவர்மேல் விழப்பண்ணினார்." ( ஏசாயா 53 : 6 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

மன்னிப்பைப்பற்றி கூறிய இயேசு கிறிஸ்து, நமக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்பவர்களை ஏழெழுபதுமுறை மன்னிக்கச் சொல்லி நமக்கு அறிவுறுத்தினார். அப்படியானால் அவர் நம்மை மன்னிக்காமல் இருப்பாரா?  எரேமியாவைப்போல ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவிடம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிடுவோம். "இயேசுவே , எனது  அக்கிரமங்கள் எனக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியிட்டாலும், உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் கிருபைசெய்யும்; எனது சீர்கேடுகள் மிகுதியாயிருக்கிறது; உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தேன்; என்னை மன்னியும்" என்று நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிடும்போது பாவமன்னிப்பின் நித்சயத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற்றுக்கொள்வோம்.  

ஆம், "தன் பாவங்களை மறைக்கிறவன் வாழ்வடையமாட்டான்; அவைகளை அறிக்கை செய்து விட்டுவிடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுவான்." ( நீதிமொழிகள் 28 : 13 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation - No. 1908

🔆 Wednesday, April 29, 2026

"Though our iniquities testify against us, O Lord, act for Your name’s sake! Truly our apostasies have been many, we have sinned against You." (Jeremiah 14:7)

A Bible scholar once said, "There are no saints who have never sinned. All those we call saints today are former sinners." Yes, dear ones, it is sinners who receive forgiveness from God and become saints. We read this in the Scriptures:

"Indeed, there is not a righteous man on earth who continually does good and who never sins." (Ecclesiastes 7:20)

Because we are weak human beings, we frequently fall into sin. However, it is essential that we do not remain fallen in that state, but rather rise by receiving God's forgiveness. This is why Isaiah says:

"Let the wicked forsake his way and the unrighteous man his thoughts; and let him return to the Lord, and He will have compassion on him, and to our God, for He will abundantly pardon." (Isaiah 55:7)

We see this heart in today's meditation verse as a prayer from Jeremiah. He pleads for God’s grace, saying, "O Lord, even though our iniquities testify against us, act for Your name’s sake." Similarly, when King David sinned, he confessed:

"For I know my transgressions, and my sin is ever before me." (Psalm 51:3)

Dearly beloved, when we confess to God, even if our "sins are as scarlet, they will be as white as snow; though they are red like crimson, they will be like wool" (Isaiah 1:18).

Consider the cat: if even a little dirt touches its body, it constantly licks itself clean. In contrast, pigs wallow in the mud with delight, without any sense of uncleanness. We are called to live like the former, not the latter.

Christ Jesus came to this earth and suffered specifically to grant us this forgiveness. We were like sheep who had sinned and gone astray. But God laid our iniquities upon Him and made Him the atonement for our sins. As we read:

"All of us like sheep have gone astray, each of us has turned to his own way; but the Lord has caused the iniquity of us all to fall on Him." (Isaiah 53:6)

When Jesus spoke about forgiveness, He instructed us to forgive those who sin against us "seventy times seven." If that is His standard for us, would He ever refrain from forgiving us?

Let us confess our sins to the Lord Jesus Christ just as Jeremiah did. When we cry out, "Jesus, though my iniquities testify against me, act for Your name's sake; my apostasies are many, I have sinned against You; forgive me," we will receive the assurance and joy of forgiveness.

"He who conceals his transgressions will not prosper, but he who confesses and forsakes them will find compassion." (Proverbs 28:13)

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                       

🦋 Meditation verse- உன்னதப்பாட்டு 2 : 6 / Song of Solomon 2:6

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1907

🔆 2026 ஏப்ரல் 28, செவ்வாய்         

"அவர் இடதுகை என் தலையின்கீழ் இருக்கிறது; அவர் வலதுகை என்னை அணைத்துக்கொள்ளுகிறது." ( உன்னதப்பாட்டு 2 : 6 )

தேவனுக்கும் மனிதர்களுக்குமான அன்புறவு தாய் பிள்ளைகளுக்குள்ள உறவுபோலவும் உண்மையான காதலன் காதலிக்கிடையேயுள்ள உறவுபோலவும் கணவன் மனைவி உறவுபோலவும் ( எபேசியர் 5 : 31, 32 ) இருக்க வேண்டுமென்று வேதம் கூறுகின்றது.   

தேவனுக்கும் நமக்குமான உறவு வெறும் உலகத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் ஆர்வத்தில் உண்டாகும் உறவாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக, நாம் முழுமையாக தேவனை அவருக்காகவே அன்பு செய்பவர்களாக மாறும் உறவாகவேண்டும்.  நாம் ஜெபிப்பது கிடைக்கின்றதா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல, மாறாக அவரோடு நமக்குள்ள ஐக்கியத்தை  நாம் இழக்காமல் இருப்பதே முக்கியம்.

தேவனை மணமகனாக எண்ணி அவரது அன்பை நினைத்து மணப்பெண் கூறும் வார்த்தைகளே உன்னதப்பாட்டின் இன்றைய வெளிப்பாடு. தேவன் நாம் ஒவ்வொருவரையும் அன்புசெய்கின்றார். நாம் அவரோடு எப்போதும் இருக்கவேண்டுமென்று ஆசைப்படுகின்றார். நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் இதற்காகவே பிதாவிடம் ஜெபிப்பதை நாம் பார்க்கலாம். பிதாவாகிய தேவனும் இயேசு கிறிஸ்துவும் இணைந்திருப்பதுபோல நாமும் அவர்களோடு இணைந்து இருக்க அவர் விரும்புகின்றார். "நாம் ஒன்றாயிருக்கிறதுபோல அவர்களும் ஒன்றாயிருக்கும்படி, நீர் எனக்குத் தந்த மகிமையை நான் அவர்களுக்குக் கொடுத்தேன்." ( யோவான் 17 : 22 ) என்றே இயேசு கிறிஸ்து ஜெபித்தார்.

இந்த அன்பினால்  ஒரு தாய்போல அவர் நம்மைத் தேற்றுகின்றார். இதனையே ஏசாயா, "ஒருவனை அவன் தாய் தேற்றுவதுபோல் நான் உங்களைத் தேற்றுவேன்." ( ஏசாயா 66 : 13 ) என்று கூறுகின்றார். இன்றைய தியான வசனம் இந்தத் தேற்றுதலைத்தான் கூறுகின்றது. சிறு குழந்தைகளைத் தாயானவள் இடதுகையில் அதன் தலை இருக்கும்படி வைத்துக்கொண்டு வலது கரத்தினால் குழந்தையைத்  தேற்றுவாள். இதுபோலவே "அவர் இடதுகை என் தலையின்கீழ் இருக்கிறது; அவர் வலதுகை என்னை அணைத்துக்கொள்ளுகிறது." என்கின்றான் தேவ பக்தன். 

நாம் உலகத் தேவைகளுக்காக மட்டுமே ஜெபித்துக்கொண்டு இருப்போமானால் இத்தகைய மேலான தேவ அன்பின் அரவணைப்பினை நாம் ருசிக்கமுடியாது. வாழ்வின் கடினமான பாதையில் பயணித்தபோது தேவன் என்னைத் தேற்றி ஆறுதலடையச்செய்ய பெரும்பாலும் உன்னதப்பாட்டின் வார்த்தைகளையே பயன்படுத்தினார். 

நான் தேவனை அறிந்த  ஆரம்பக்காலத்தில் உன்னதப்பாட்டு புத்தகத்தை வாசிக்கமாட்டேன். இது வேதத்தில் தேவையில்லாமல் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறுவேன். எனது வேதாகமத்தில்கூட, உன்னதப்பாட்டு நூலின் ஆரம்பத்தில் "இது வெறும் யூத இலக்கியம்" என்று எழுதி வைத்திருந்தேன். ஆனால், தேவன் பல முறை கனவுகள் மூலமும்  வசனங்கள்மூலமும்  இந்த நூலிலிருந்து என்னோடு பேசி என்னைத் திடப்படுத்தினார். ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நம்மை அதிகம் நேசிப்பதால் அதனை நாம் புரிந்துகொள்ள இந்தப் புத்தகம் வேதாகமத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. 

தேவனை நாம் உண்மையாக நேசிப்போமென்றால் "அவர் இடதுகை என் தலையின்கீழ் இருக்கிறது; அவர் வலதுகை என்னை அணைத்துக்கொள்ளுகிறது" எனும் வசனம் நமது வாழ்வில் உண்மையாக நடப்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ளமுடியும். தேவனது இந்த அன்பு நம்மோடு நாம் குழந்தைகளாய் இருப்பதுமுதல் வயது முதிர்ந்து நாம் நரைமுடி உள்ளவர்களாய் மாறும்வரை இருக்கும். அதுவரை நம்மை அவர் குழந்தைகளாகவே அணைத்துக்கொள்வார். 

"யாக்கோபின் சந்ததியாரே இஸ்ரவேல் சந்ததியில் மீதியாகிய சகல ஜனங்களே, எனக்குச் செவிகொடுங்கள்; தாயின் வயிற்றில் தோன்றினதுமுதல் உங்களை ஏந்தி, தாயின் கர்ப்பத்தில் உற்பத்தியானதுமுதல் உங்களைத் தாங்கினேன். உங்கள் முதிர்வயதுவரைக்கும் நான் அப்படிச் செய்வேன்; நரைவயதுமட்டும் நான் உங்களைத் தாங்குவேன்; நான் அப்படிச் செய்து வந்தேன்; இனிமேலும் நான் ஏந்துவேன், நான் சுமப்பேன், தப்புவிப்பேன்." ( ஏசாயா 46 : 3, 4 ) என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர்.

"யாக்கோபின் சந்ததியாரே இஸ்ரவேல் சந்ததியில் மீதியாகிய சகல ஜனங்களே, எனக்குச் செவிகொடுங்கள்" என்று அவர் கூறுவதன்படி தேவனுக்குச் செவிகொடுக்கும் வாழ்க்கை வாழ்வோமென்றால் சிறு குழந்தைகளைத் தாயானவள் பராமரிப்பதுபோல அவர் நம்மைப் பராமரித்து நடத்துவார். அப்போது அவர் இடதுகை நம் தலையின்கீழ் இருக்கும்; அவர் வலதுகை நம்மை அணைத்துக்கொள்ளும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Biblical Meditation – No. 1907

🔆 Tuesday, April 28, 2026

"Let his left hand be under my head and his right hand embrace me." (Song of Solomon 2:6)

The Bible teaches that the relationship between God and humanity should be like the bond between a mother and her children, the love between true lovers, and the union of a husband and wife (Ephesians 5:31, 32).

Our relationship with God should not be born out of a mere desire to fulfil worldly needs. Instead, it must transform into a bond where we love God entirely for who He is. It is not about whether our prayers are answered; what matters most is that we do not lose our fellowship with Him.

Today’s revelation from the Song of Solomon features the words of a bride reflecting on the love of her Bridegroom. God loves each of us and longs for us to be with Him always. We see our Lord Jesus Christ praying to the Father for this very purpose. Just as the Father and the Son are one, He desires us to be one with them. Jesus prayed:

"The glory which You have given Me I have given to them, that they may be one, just as We are one." (John 17:22)

In this love, He comforts us like a mother. Isaiah records this: "As one whom his mother comforts, so I will comfort you" (Isaiah 66:13). Today’s meditation verse illustrates this comfort. Just as a mother rests a small child's head on her left arm and comforts the child with her right hand, the devotee says, "Let his left hand be under my head and his right hand embrace me."

If we only pray for worldly necessities, we cannot taste the embrace of this superior divine love. When I travelled through the difficult paths of life, God often used the words of the Song of Solomon to comfort me and grant me peace.

In the early days of my walk with God, I would not read the Song of Solomon. I used to say it was included in the Bible unnecessarily. In my own Bible, I had even written at the beginning of the book, "This is merely Jewish literature." However, God spoke to me many times through dreams and verses from this very book to strengthen me. Yes, dear ones, because God loves us so much, this book is included in the Bible to help us understand that love.

If we truly love God, we will realize the reality of the verse, "His left hand is under my head and his right hand embraces me," in our own lives. This love of God remains with us from the time we are infants until we grow old and our hair turns gray. Until then, He will embrace us as His children.

The Lord God says:

"Listen to Me, O house of Jacob, and all the remnant of the house of Israel, you who have been borne by Me from birth and have been carried from the womb; even to your old age I will be the same, and even to your graying years I will bear you! I have done it, and I will carry you; and I will bear you and I will deliver you." (Isaiah 46:3, 4)

As He says, "Listen to Me, O house of Jacob," if we live a life that listens to God, He will care for and lead us just as a mother tends to her little children. Then, His left hand will be under our head, and His right hand will embrace us.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                               

               

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 23 : 6 / Psalm 23:6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1906

🔆 2026 ஏப்ரல் 27, திங்கள்        

"என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் என்னைத் தொடரும்; நான் கர்த்தருடைய வீட்டிலே நீடித்த நாட்களாய் நிலைத்திருப்பேன்." ( சங்கீதம் 23 : 6 )

இன்றைய தியான வசனம் உலக ஆசீர்வாதம் மற்றும் மறுவுலக நித்திய ஜீவன் எனும்  இரண்டுவித ஆசீர்வாதங்களை தேவன் எனக்குத் தருவார் என்று பக்தன் உறுதியுடன் விசுவாசத்துடன் கூறும் வார்த்தைகளாகும்.

இந்த உலகத்தில் எத்தனை ஆண்டுகள் நாம் வாழ்கின்றோமோ அத்தனை ஆண்டுகளும் தேவனது நன்மையையும் கிருபையும் நம்மோடு இருக்கவேண்டும் அதுவே மேலான உலக ஆசீர்வாதம். இன்றைய தியான வசனத்தில் தாவீது ராஜா இந்த இரண்டுவித ஆசீர்வாதங்களையும் தான் கர்த்தரை மேய்ப்பனாகக் கொண்டு வாழ்வதால் நான் சுதந்தரித்துக்கொள்வேன் என்று கூறுகின்றார்.   

ஆடுகளை மேய்ச்சலுக்குக் கொண்டுசெல்லும் இடையர்களைக் கவனித்தால் அவர்கள் ஆடுகள் செய்யவேண்டிய ஒவ்வொரு செயலுக்கும் வித்தியாசமான கட்டளை ஒலிகளை எழுப்புவதை நாம் காணலாம். ஆடுகள் அந்த ஒலியின் அர்த்ததைப் புரிந்துகொண்டு அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்துகொள்ளும். எங்குச்  செல்லவேண்டும், எங்குச்  செல்லக்கூடாது, இந்தப்பகுதியில் திரும்பவேண்டும் என அனைத்தையும் மேய்ப்பன் பல்வேறு குரல்களால் அவைகளுக்கு உணர்த்துவான். ஆம், மேய்ப்பனின் குரலின் பொருள் அந்த ஆடுகளுக்குத் தெரிந்திருப்பதால் அவை அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்துகொள்ளும்.  

கர்த்தரை மேய்ப்பனாகக் கொள்வது என்பதும் இதுபோன்றதுதான்.  அது மேலான ஆவிக்குரிய அனுபவம். மேய்ப்பன் ஆடுகளை வழிநடத்துவதுபோல ஆவிக்குரிய தேவ பிள்ளைகளின் வாழ்வை தேவன் வழிநடத்துகின்றார். அவர் பல்வேறு விதங்களில் தனது சித்தத்தை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்துகின்றார். அவர்களும் தேவனது சித்தத்தைப் புரிந்துகொண்டவர்களாக அதன்படி நடப்பார்கள்.  இப்படி நடக்கும்போது நன்மையும் கிருபையும் வாழ்நாளெல்லாம் அவர்களைத் தொடரும். 

மட்டுமல்ல, தேவன் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமான முறையில் தனக்குக் கீழ்ப்படிந்துவாழும் பிள்ளைகளை நடத்துகின்றார். அவர்களால் எனவே மற்றவர்கள் செய்யும் பல செயல்களைச் செய்யமுடிவதில்லை. இதனால் சிலவேளைகளில் மற்றவர்கள் ஆவிக்குரிய பிள்ளைகளை குறைகூறுவதுண்டு. இது இப்போது மட்டுமல்ல; பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன்பே இப்படித்தான் தேவ பிள்ளைகள் மற்றவர்களால் குறைகூறப்படுகின்றனர். 

துஷ்டனான ஆமான் யூதர்களுக்கு எதிராக எழும்பி அவர்களை பூமியிலிருந்து அழித்து ஒழிக்க வகைதேடினான். அவன் அகாஸ்வேரு ராஜாவிடம் இந்தக் குற்றச்சாட்டையே கூறினான். "அப்பொழுது ஆமான் அகாஸ்வேரு ராஜாவை நோக்கி: உம்முடைய ராஜ்யத்தின் சகல நாடுகளிலுமுள்ள ஜனங்களுக்குள்ளே ஒருவித ஜனங்கள் சிதறுண்டு பரம்பியிருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய வழக்கங்கள் சகல ஜனங்களுடைய வழக்கங்களுக்கும் விகற்பமாயிருக்கிறது; அவர்கள் ராஜாவின் சட்டங்களைக் கைக்கொள்ளுகிறதில்லை; ஆகையால் அவர்களை இப்படி விட்டிருக்கிறது ராஜாவுக்கு நியாயமல்ல." ( எஸ்தர் 3 : 8 ) ஆனால் தேவ கட்டளைகளை வைராக்கியமாகப் பின்பற்றிய யூதர்களைத் தேவன் காப்பாற்றினார். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும், "நீங்கள் உலகத்தாராயிருந்தால், உலகம் தன்னுடையதைச் சிநேகித்திருக்கும்; நீங்கள் உலகத்தாராயிராதபடியினாலும், நான் உங்களை உலகத்திலிருந்து தெரிந்துகொண்டபடியினாலும், உலகம் உங்களைப் பகைக்கிறது." ( யோவான் 15 : 19 ) என்று கூறினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, மற்றவர்கள் நம்மைப் பகைத்தாலும் நாம் கர்த்தரின் ஆடுகள். எனவே, கர்த்தரையே  மேய்ப்பனாகக் கொண்டு அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுத்து வாழவேண்டியது அவசியம். மேய்ப்பனுக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கும் ஆடுகள் மேய்ப்பன் குரலை அறிந்து அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதுபோல தேவனது குரலைக்கேட்டு நடக்கும் அனுபவம் நமக்கு வேண்டியது அவசியம். அப்படி நாம் வாழ்வோமானால், நமது  ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் நம்மைத் தொடரும்; நாம் கர்த்தருடைய வீட்டிலே நீடித்த நாள்களாய் நிலைத்திருப்போம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                         

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Scripture Meditation – No. 1906

Monday, April 27, 2026

"Surely goodness and lovingkindness will follow me all the days of my life, and I will dwell in the house of the Lord forever." (Psalm 23:6)

Today’s meditation verse reflects the words of a believer speaking with firm faith and assurance that God will grant two types of blessings: earthly blessings and eternal life in the world to come.

For however many years we live in this world, God's goodness and grace must be with us; that is the greatest worldly blessing. To dwell in the house of the Lord forever is a spiritual blessing. In today's meditation verse, King David says that by living with the Lord as his Shepherd, he will inherit both of these blessings.

If you observe shepherds leading their sheep to pasture, you will notice they make distinct command sounds for every action the sheep must take. The sheep understand the meaning of those sounds and move in obedience. The shepherd signals through various vocalizations where to go, where not to go, and when to turn. Because the sheep recognize the intent behind the shepherd’s voice, they follow accordingly.

Having the Lord as our Shepherd is exactly like this. It is a profound spiritual experience. Just as a shepherd guides his sheep, God leads the lives of His spiritual children. He reveals His will to them in various ways, and they, understanding His will, walk according to it. When we live this way, goodness and mercy will pursue us all the days of our lives.

Furthermore, God leads His children who live in obedience to Him in a manner that is different from the rest of the world. Consequently, they find themselves unable to participate in many things that others do. Because of this, worldly people sometimes criticize or find fault with spiritual children. This is not a new phenomenon; even thousands of years ago, God’s children were scrutinized by others.

Consider the wicked Haman, who rose against the Jews and sought to wipe them from the face of the earth. He brought this very accusation before King Ahasuerus:

"Then Haman said to King Ahasuerus, 'There is a certain people scattered and dispersed among the peoples in all the provinces of your kingdom; their laws are different from those of all other people and they do not observe the king’s laws, so it is not in the king’s interest to let them remain.'" (Esther 3:8)

Despite this, God protected the Jews who zealously followed His commands. Our Lord Jesus Christ also spoke of this distinction:

"If you were of the world, the world would love its own; but because you are not of the world, but I chose you out of the world, because of this the world hates you." (John 15:19)

Beloved, even if others hate us, we are the Lord's sheep. Therefore, it is essential that we live with the Lord as our Shepherd, listening to His voice. Just as sheep under a shepherd’s care know his voice and obey, we must have the experience of hearing and following God’s voice.

If we live in this manner, goodness and lovingkindness will follow us all the days of our lives, and we shall dwell in the house of the Lord forever.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                               

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 6 : 21 / Matthew 6:21

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1905

🔆 2026 ஏப்ரல் 26, ஞாயிறு       

"உங்கள் பொக்கிஷம் எங்கேயிருக்கிறதோ அங்கே உங்கள் இருதயமும் இருக்கும்." ( மத்தேயு 6 : 21 )

ஒரு மனிதனின் இதயத்து ஆசை எதுவோ அதில்தான் அவன் கவனம் செலுத்துவான். நாம் பல்வேறு துறைகளில் சாதனை புரிந்த மனிதர்களது வாழ்க்கை வரலாறுகளை வாசித்துப்பார்த்தால் இது புரியும். ஒரு மனிதனின் சாதனை ஒரேநாளில் நிகழ்வதல்ல. மாறாக, தொடர்ந்த ஆசை, முயற்சிகள் இவையே ஒருவரை குறிப்பிட்டத் துறையில் வெற்றிபெறச்செய்யும். 

ஒரு முறை எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பணக்காரத் தொழிலதிபரான பெரியவர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவர் கூறினார், "நான் எதனை சாதிக்கவேண்டுமென்று நினைத்தேனோ அதனை அடைந்துவிட்டேன்" என்று. ஆம், அவரின் சிறு வயதுமுதல் அவர் பெரிய பெரிய தொழிலதிபர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளையும் அவர்களது முயற்சிகளையும் அறிந்துகொள்வதில் ஆர்வமுள்ளவராக இருந்தாராம். அதாவது அவரது பொக்கிஷம் அந்த இலக்குதான். அதனை அடைந்துவிட்டார். இதுபோல பல விளையாட்டு வீரர்கள், கல்வியாளர்கள் குறிப்பிட்டத் துறையில்  இருதயத்தை வைத்து வெற்றி பெற்றுள்ளனர். 

ஆனால் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து இப்படி  உலக செல்வமாகிய பொக்கிஷங்களைச் சேகரிப்பதைவிட பரலோக பொக்கிஷங்களைச்  சேர்த்துவைக்க நமக்கு அறிவுறுத்தினார். காரணம் நாம் இந்த உலகத்தில் என்னவிதமான செல்வத்தை எவ்வளவுதான் சேர்த்தாலும் அவை பூரண மனமகிழ்ச்சியையும் நிறைவையும் நமக்குத் தருவதில்லை. இதனை, "பொருளாசையைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; ஏனெனில் ஒருவனுக்கு எவ்வளவு திரளான ஆஸ்தி இருந்தாலும் அது அவனுக்கு ஜீவன் அல்ல என்றார்." ( லுூக்கா 12 : 15 ) என்று இயேசு கிறிஸ்துக் கூறுவதிலிருந்து அறியலாம். 

நமது இருதயம் பணத்தின்மேல் மட்டும் பற்றுக்கொண்டு இருக்குமானால் நித்திய ஜீவனை இழந்து தேவனால் கைவிடப்பட்டவர்களாக மாறுவோம். நான் சிறு பையனாக இருக்கும்போது எனது பாட்டி ஒரு சம்பவத்தைக் கூறியுள்ளார். அவர்களது உறவினர் ஒருவர் மிகப்பெரிய செல்வந்தர். அவர் மரணத்தருவாயில் இருந்தபோது பல நாட்கள் படுக்கையில் கிடந்தார். சிறிது உயிர் மட்டும் அவரில் பலநாட்கள் இருந்தது. அப்போது அவர் பெருமூச்சு விடுவதும், கைகளை பணம் எண்ணுவதுபோல செய்கை காட்டுவதும், அருகிலிருக்கும் மர அலமாரியைப் பார்ப்பதுமாக இருந்தார். உயிர் போகாமல் வதைத்துக்கொண்டிருந்தது. 

அப்போது அங்கு வந்த ஒரு முதியவர்,  "இவர் பணத்தைப்பற்றிய எண்ணத்திலேயே இருக்கிறார். எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டுச் செல்கின்றோமே என்று ஏங்குகின்றார். நான் சொல்வதைபோலச் செய்யுங்கள். ஒரு துணியில் உடைந்த மண்பானைத் துண்டுகளைப் போட்டு முடிந்து அவர் கையில் கொடுங்கள்" என்றார். அவர் கூறியதுபோல உடைந்த மண்பானைத் துண்டுகளைத் துணியில் முடிச்சாகக்  கட்டி அவர் கையில் கொடுத்து, "நீங்கள் சம்பாதித்தப் பணம் எங்கும் வீணாகவில்லை. இந்தத் துணிமூட்டைக்குள் இருக்கின்றது" என்று கூறியவுடன் அதனை ஆவலுடன் வாங்கி நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டார். அத்துடன் அவர் உயிர் பிரிந்தது.

ஆம் அன்பானவர்களே, "பணப்பிரியன் பணத்தினால் திருப்தியடைவதில்லை; செல்வப்பிரியன் செல்வப்பெருக்கினால் திருப்தியடைவதில்லை; இதுவும் மாயையே." ( பிரசங்கி 5 : 10 ) என்று கூறியுள்ளபடி அவர்கள் மாயையான வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். சாகும்வரை பண ஆசை அவர்களைவிட்டுச் செல்வதில்லை.

ஆனால், நமது இருதயத்தை பரலோக செல்வத்தில் வைப்போமானால் இறுதிக்காலத்தில் நிம்மதியாக தேவனை நோக்கிச் செல்லமுடியும். ஒரு முதிர்ந்த ஆவிக்குரிய ஊழியர் மரிக்கும்போது நடந்த சம்பவத்தை அவரது வரலாறு நூலில் வாசித்தேன். அவர் மரிக்கும்போது அந்த அறையில் இருந்த மக்களிடம் புன்னகையுடன், "சகோதர சகோதரிகளே, கர்த்தரைச் சந்திக்கச் செல்கிறேன். அவர் இதோ வந்திருக்கிறார். நான் போகிறேன். நாம் மறுவுலகில் சந்திப்போம்" என்று கூறி புன்னகையுடன் உயிரைவிட்டார். 

ஆம், தேவன்தான் நமது மெய்யான பொக்கிஷம். அவரை உண்மையாக நேசிப்போமானால் அவரோடு நமது இருதயமும் இருக்கும். நமது பொக்கிஷமிருக்கும் அந்த இடத்தில்  சேரும்போதுதான் நமக்கு மெய்யான அமைதியும் மகிழ்ச்சியும்  ஏற்படும். 

 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்,                           

"Inside the Seeds" 🌳

AATHAVAN Bible Meditation - No. 1905

🔆 Sunday, April 26, 2026

"For where your treasure is, there your heart will be also." (Matthew 6:21)

Whatever a person’s heart desires, that is where their focus will lie. We can understand this clearly if we read the biographies of people who have achieved greatness in various fields. A person's achievement does not happen in a single day; rather, it is continuous desire and persistent effort that lead someone to success in a specific field.

Once, while speaking with an elderly, wealthy businessman I know, he remarked, "I have achieved exactly what I set out to achieve." From his youth, he had been passionate about learning the life stories and efforts of great industrialists. In other words, that goal was his "treasure." He eventually reached it. Similarly, many athletes and scholars have achieved success by setting their hearts on a specific discipline.

However, our Lord Jesus Christ advised us to store up heavenly treasures rather than accumulating the treasures of this world. The reason is that no matter what kind of wealth we amass in this world, or how much of it we have, it never grants us perfect joy or fulfilment. We can see this in the words of Jesus:

"Then He said to them, 'Beware, and be on your guard against every form of greed; for not even when one has an abundance does his life consist of his possessions.'" (Luke 12:15)

If our hearts are attached only to money, we will lose eternal life and find ourselves forsaken by God. When I was a young boy, my grandmother told me a story. One of their relatives was a very wealthy man. When he was on his deathbed, he lingered for many days. A flicker of life remained in him, but he spent those days sighing deeply, moving his hands as if counting money, and constantly glancing at a wooden cupboard nearby. He was suffering, unable to pass away peacefully.

An elderly man who came there observed, "He is still consumed by thoughts of money. He is yearning because he feels he is leaving everything behind. Do as I say: put some broken pieces of earthenware in a cloth, tie it up, and give it to him." Following his advice, they tied broken pot shards in a cloth bundle and placed it in his hand, saying, "The money you earned hasn't gone anywhere; it is right here in this bundle." As soon as he eagerly grabbed it and clutched it to his chest, he passed away.

Yes, dear ones, as it is written:

"He who loves money will not be satisfied with money, nor he who loves abundance with its income. This too is vanity." (Ecclesiastes 5:10)

Those who live this way live a life of vanity. The love of money does not leave them even until the moment of death.

However, if we set our hearts on heavenly wealth, we can move toward God with peace in our final days. I read an account in the biography of a mature spiritual minister regarding his passing. As he was dying, he looked at the people in the room with a smile and said, "Brothers and sisters, I am going to meet the Lord. He is here. I am going. We shall meet in the next world." With that smile, he breathed his last.

Truly, God is our real treasure. If we love Him sincerely, our hearts will be with Him. It is only when we reach the place where our treasure is that we will experience true peace and joy.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                                                                                                                            

🦋 Meditation verse - ரோமர் 7 : 18 / Romans 7:18

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 ஆதவன் வேதாகமத் தியானம் - எண் 1904

🔆 2026 ஏப்ரல் 25, சனி      

"என்னிடத்தில், அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை." ( ரோமர் 7 : 18 )

பொதுவாக மனிதர்கள் எல்லோரிடமும் தவறு செய்யும்போது மனச்சாட்சியின் உறுத்தல் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கும். ஆனால் சிலர் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். அப்படித் தங்களது தவறுகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனிதர்கள் சில வேளைகளில் அவற்றிலிருந்து விடுபட்டுப் புதிய வாழ்க்கை வாழவும் விரும்புகின்றனர். 

ஒவ்வொரு புதிய ஆண்டு துவக்கத்திலும் பலர் தங்களிடமுள்ள ஏதாவது ஒரு தீய பழக்கத்தை இந்த ஆண்டிலாவது விட்டுவிடவேண்டும் என்று விரும்புவதுண்டு. ஆனால், ஒரு சில நாட்களில் மீண்டும் அதே தவறுக்குள் விழுந்துவிடுவதும் உண்டு. இதுபோல, கிறிஸ்தவர்கள் பலரும் தவக்கால பிரசங்கங்களைக் கேட்கும்போது அல்லது ஏதாவது ஊழியர்களின் சிறப்புக் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளும்போது இப்படிச் சில பாவப் பழக்கங்களை விட்டுவிட எண்ணுவதுண்டு. ஆனாலும் அந்த முடிவில் அவர்களால் நிலைத்து நிற்க முடிவதில்லை.  

இந்தப் போராட்டம் நமக்கு மட்டுமல்ல, அப்போஸ்தலரான பவுலுக்கும்  இருந்தது. எனவேதான் இன்றைய தியான வசனத்தில்,  நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை என்று கூறுகின்றார். மட்டுமல்ல, தான் செய்வது தனக்கே உடன்பாடில்லை எனும் பொருளில், "எப்படியெனில், நான் செய்கிறது எனக்கே சம்மதியில்லை; நான் விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுக்கிறதையே செய்கிறேன்." ( ரோமர் 7 : 15 ) என்கின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, மனித முயற்சியால் இந்தக் காரியத்திலிருந்து முழு விடுதலை பெறமுடியாது. நாம் நமது மனதில் பாவத்திலிருந்தும், தேவையில்லாத சில பழக்கவழக்கத்திலிருந்தும் விடுபட விரும்பலாம் ஆனால் அப்படி விடுபட நமது முயற்சி மட்டும் போதாது. தேவனுடைய பலமில்லாமல் மனித முயற்சியால் நம்மால் இவைகளிலிருந்து முழு விடுதலை பெறமுடியாது. 

"நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது." ( யோவான் 15 : 5 ) என்று நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துக் கூறவியையா? 

ஆம் அன்பானவர்களே,  நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படாவிட்டால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. நன்மை செய்யவேண்டும் எனும் விருப்பம் நமக்குள் இருக்கலாம் ஆனால் நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படாவிட்டால் நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. காரணம், கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்படும்போது தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்குள் வந்துவிடுகின்றார். அப்போது நாம் உடலின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல் ஆவியானவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்போம்.  

இன்றைய தியான வசனத்தில் "நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது நன்மை செய்வதோ என்னிடத்திலில்லை" என்று கூறும் அப்போஸ்தலரான பவுல் இந்த உண்மையினை அறிந்துகொண்டவராதலால் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்குள் வரவேண்டியது அவசியம் என்று கூறுகின்றார். ஆம், அப்படி அவரோடு இணைக்கப்பட்டு பாவத்தை மேற்கொள்ளும்போது அவருடைய மக்களாகின்றோம். "தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், நீங்கள் மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாய் இராமல்  ஆவிக்குட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8 : 9 )

கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டு அவரது ஆவியைப் பெற்றவர்கள்தான் பாவத்தை மேற்கொள்ளமுடியும்; அத்தகையவர்களுக்கு  நன்மை செய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பமும் இருக்கும்  நன்மை செய்யவும் முடியும். அப்படி தேவ ஆவியைப் பெற்றவர்கள்தான் கிறிஸ்தவர்கள். இந்தக் கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

"Inside the Seeds" 🌳

📖 AATHAVAN Bible Meditation – No. 1904

🔆 Saturday, April 25, 2026

"For I know that nothing good dwells in me, that is, in my flesh; for the willing is present in me, but the doing of the good is not." (Romans 7:18)

Generally, all human beings experience the pricking of conscience when they commit a mistake. Some choose to accept it. Those who acknowledge their faults often desire to break free from them and live a new life.

At the start of every New Year, many people desire to give up at least one bad habit. However, within a few days, they often fall back into the same struggle. Similarly, many Christians, while listening to Lenten sermons or attending special ministry meetings, intend to abandon certain sinful habits. Yet, they find themselves unable to stand firm in that decision.

This struggle was not unique to us; even the Apostle Paul experienced it. That is why, in today’s meditation verse, he says that the desire to do good is present within him, but the ability to carry it out is not. Furthermore, expressing that his own actions were contrary to his will, he says:

"For what I am doing, I do not understand; for I am not practicing what I would like to do, but I am doing the very thing I hate." (Romans 7:15)

Yes, dear ones, complete deliverance from this condition cannot be achieved through human effort alone. We may desire in our minds to be free from sin and unnecessary habits, but our own strength is insufficient. Without the strength of God, human effort cannot bring total liberation.

Did our Lord Jesus Christ not say:

"I am the vine, you are the branches; he who abides in Me and I in him, he bears much fruit, for apart from Me you can do nothing." (John 15:5)

Beloved, if we are not grafted into Christ, we can do nothing. The desire to do good may be within us, but without being united with Christ, we lack the power to perform it. The reason is that when we are united with Christ, the Spirit of God comes to dwell within us. Then, we are no longer under the control of the flesh but under the control of the Spirit.

The Apostle Paul, who says in today’s verse, "the doing of the good is not [in me]," understood this truth deeply. He emphasizes the necessity of being joined with Christ so that the Spirit of God may enter us. When we are thus united with Him and overcome sin, we truly become His people.

"However, you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him." (Romans 8:9)

Only those who are united with Christ and have received His Spirit can overcome sin. Such people will not only have the desire to do good but will also have the power to do it. Those who have received the Spirit of God in this way are true Christians. He who does not have this Spirit of Christ does not belong to Him.

Message by: Bro. M. Geo Prakash