Meditation verse - சங்கீதம் 42: 1 / Psalm 42:1

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,470

'ஆதவன்' 💚பிப்ருவரி 15, 2025. 💚சனிக்கிழமை

"மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல, தேவனே, என் ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்துக் கதறுகிறது." ( சங்கீதம் 42: 1)

இன்றைய தியான வசனத்தை நாம் ஏற்கெனவே "ஆதவன்" தியானத்தில் தியானித்துள்ளோம். ஆனால் இன்று புதிய ஒரு கண்ணோட்டத்தில் இந்த வசனத்தை நாம் தியானிக்கப் போகின்றோம். தாவீது ராஜா இந்தத் தியான  வசனத்தில் தனது மனதின் ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றார். அவரது ஆத்துமா ஏன் தேவனை வாஞ்சித்துக் கதறுகின்றது என்பதனை இதே சங்கீதத்தின் மூன்றாவது வசனத்தில் கூறுகின்றார்:- 

"உன் தேவன் எங்கே என்று அவர்கள் நாள்தோறும் என்னிடத்தில் சொல்லுகிறபடியால், இரவும் பகலும் என் கண்ணீரே எனக்கு உணவாயிற்று." ( சங்கீதம் 42: 3) என்கிறார். அதாவது அவரது எதிரிகள் அவரைக் கிண்டல் செய்கின்றனர். "நீ என்ன பெரிய பக்திமானா? நீ தேவனை நோக்கி ஜெபித்து என்ன பலன்? நீ ஜெபிக்கும் உனது தேவன் உண்மையுள்ளவர் என்றால் இப்போது அவர் எங்கே? ஏன் உன் ஜெபத்துக்கு அவர் பதிலளிக்கவில்லை? என்பதுபோன்ற பேச்சுக்களால் வேதனையுற்ற அவர் கண்ணீரோடு ஜெபிக்கின்றார். அந்த வேதனை பாலை நிலத்தில் தண்ணீருக்காக மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல இருக்கின்றது என்கின்றார். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துச் சிலுவையில் தொங்கியபோதும் மக்கள் இதுபோலவே அவர் மனதினை வேதனையுறச் செய்தனர். "மற்றவர்களை இரட்சித்தான்; தன்னைத்தான் இரட்சித்துக்கொள்ளத் திராணியில்லை; இவன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவானால் இப்பொழுது சிலுவையிலிருந்து இறங்கிவரட்டும், அப்பொழுது இவனை விசுவாசிப்போம். தன்னைத் தேவனுடைய குமாரனென்று சொல்லி, தேவன்மேல் நம்பிக்கையாயிருந்தானே; அவர் இவன்மேல் பிரியமாயிருந்தால் இப்பொழுது இவனை இரட்சிக்கட்டும் என்றார்கள்." ( மத்தேயு 27: 42, 43) என்று வாசிக்கின்றோம். 

தாவீது கதறியதுபோல இயேசு கிறிஸ்துவும் இந்த வேதனையில் சிலுவையில் கதறினார். "ஒன்பதாம்மணி நேரத்தில் இயேசு: ஏலீ! ஏலீ! லாமா சபக்தானி, என்று மிகுந்த சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டார்; அதற்கு என் தேவனே! என் தேவனே! ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர் என்று அர்த்தமாம்." ( மத்தேயு 27: 46) ஆனால், பிதாவாகிய தேவன் அவரைக் கைவிடவில்லை; மகிமையான வாழ்வை அவருக்கு அளித்தார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்த உலகத்தில் நாம் ஒருவேளை இன்று இதுபோல மற்றவர்களால் அற்பமாக, அவமானமாக எண்ணப்படலாம். "இயேசு, இயேசு, என்று கூறிக்கொண்டு ஜெபித்துக்கொண்டு இருக்கிறானே இவன் / இவள்  ஜெபிக்கும் இயேசு உண்மையுள்ளவரென்றால் ஏன் இவன் / இவள் இப்படியே இருக்கிறான் / ள் ? வாழ்வில் ஒரு மாற்றத்தையும் காணமுடியவில்லையே என்று எண்ணிக்கொள்ளலாம், சிலர் வெளிப்படையாகவே இப்படிக் கூறலாம். ஆனால் நீரோடையை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோன்ற நமது ஜெபங்கள் வீணாகாது.  தேவன் நமக்குப் பதில் செய்யாமல் இருக்கமாட்டார். தாவீது ஜெபித்ததுபோல; இயேசு கிறிஸ்து ஜெபித்ததுபோல,  தொடர்ந்து ஊக்கமுடன் ஜெபிப்போம்.     

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்              

Scripture Meditation - No. 1,470

AATHAVAN 💚 February 15, 2025 💚 Saturday

"As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God." (Psalm 42:1, KJV)

We have already meditated on today's scripture verse in a previous "Aathavan" meditation. However, today we will meditate on this verse from a new perspective. King David expresses the longing of his heart in this meditation verse. He reveals why his soul thirsts for God in the third verse of the same Psalm:

"My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?" (Psalm 42:3, KJV). Here, David is being mocked by his enemies. They taunt him, saying, "Are you such a great devotee? What is the use of your prayers to God? If the God you pray to is real, where is He now? Why hasn't He answered your prayers?" Such words deeply trouble David, and he prays with tears. He compares his anguish to a deer panting for water in a dry and barren land.

Similarly, when our Lord Jesus Christ hung on the cross, people tormented Him in the same way. We read in Matthew 27:42-43 (KJV): "He saved others; himself he cannot save. If he be the King of Israel, let him now come down from the cross, and we will believe him. He trusted in God; let him deliver him now, if he will have him: for he said, I am the Son of God."

Just as David cried out, Jesus Christ also cried out in agony on the cross. "And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is to say, My God, my God, why hast thou forsaken me?" (Matthew 27:46, KJV). Yet, the Father did not forsake Him; instead, He granted Him a glorious resurrection.

Yes, dear friends, in this world, we may sometimes be despised or humiliated by others. They may mock us, saying, "This person keeps calling on Jesus and praying, but if Jesus is real, why is this person still struggling? There’s no change in their life!" Some may even say this openly. But our prayers, like the deer panting for water, will not go unanswered. God will respond to us. Just as David prayed and Jesus Christ prayed, let us continue to pray with perseverance and courage.

Gospel Message: - Bro. M. Geo Prakash