🦋 Meditation verse எரேமியா 2: 32 / Jeremiah 2:32

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1809                                    🔆 ஆதவன் 20.01.2026 செவ்வாய்  

"ஒரு பெண் தன் ஆபரணத்தையும், ஒரு மணவாட்டி தன் ஆடைகளையும் மறப்பாளோ? என் ஜனங்களோ எண்ணிமுடியாத நாட்களாய் என்னை மறந்துவிட்டார்கள்." ( எரேமியா 2: 32)

வாழ்க்கையில் நமக்கும்  நமது குடும்பத்திலும்  சம்பவிக்கும் முக்கியமான நிகழ்வுகள் பல உண்டு. அப்படிப்பட்ட வேளைகளில் நாம் அந்த நாளுக்காக பல நாட்களுக்குமுன்பிருந்தே ஆயத்தங்களைச்  செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவோம். அந்த நாளையும் அந்த நாளுக்கான செயல்பாடுகளையும் நாம் மறப்பதில்லை. காரணம் நாம் அந்த நாளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றோம் என்று பொருள். 

நமது குடும்பத்தில் ஒரு திருமணம் ஏற்பாடு செய்துள்ளோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம். திருமண ஏற்பாடுகளை ஒரு சில மாதங்களுக்குமுன்னேயே நாம் ஆரம்பித்துவிடுவோம். மட்டுமல்ல, பல்வேறு தங்க நகைகளையும், புதிய ஆடைகளையும் வாங்கி தயாராக இருப்போம். அப்படி எதிர்பார்த்திருந்த  திருமண நாள் வரும்போது மணப்பெண் தனது நகைகளை அணிய மறப்பாளா? திருமணத்துக்காக பல ஆயிரம் பணம்கொடுத்து வாங்கிவைத்துள்ள ஆடைகளை அணிய மறப்பாளா? மறக்கமாட்டாள் அல்லவா? காரணம் அந்த நாள் அவளது வாழ்க்கையில் முக்கியமான நாள். 

தேவன்மேல் இதேவித ஆர்வமும் ஆசையும் நமக்கு இருக்குமானால் நாம் அவரை மறக்கமாட்டோம். தேவன் நாம் அவரை அன்புசெய்து அவரையே எண்ணி வாழவேண்டுமென்று விரும்புகின்றார். இந்த உலகத்தில் காதலிக்கும் இருவரில் முதலில் யாராவது ஒருவர்தான் தனது காதலை மற்றவருக்கு வெளிப்படுத்துவார்கள்  (Propose). அதன்பின்னர் மற்றவரும் அவரைக் காதலிப்பார். இதுபோல, தேவன்தான் நம்மை முதலில் அன்பு செய்துள்ளார்; அதன்பின்னரே நாம் அவரை அன்புச் செய்கின்றோம். "அவர் முந்தி நம்மிடத்தில் அன்புகூர்ந்தபடியால் நாமும் அவரிடத்தில் அன்புகூருகிறோம்." (1 யோவான்  4 : 19) என்கின்றார் இயேசுவின் அன்புச் சீடனான யோவான். 

இன்றைய தியான வசனம் தேவன் வேதனையுடன் கூறும் வார்த்தைகளாகும்.  நான் எவ்வளவு அன்புடன் இந்த மக்களை நேசித்துக்கொண்டிருக்கின்றேன், ஆனால் அவர்கள் பலநாட்களாக என்னை மறந்துவிட்டார்கள் என்கின்றார்.  நாம் அவரை உண்மையாக நேசிப்போமென்றால் அவரது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவோம். இந்த உலகத்திலும்கூட நாம் ஒருவரிடம் அன்புள்ளவர்களாக இருப்போமென்றால் அவர் சொல்வதைக் கேட்போமல்லவா? ஆம்,  "நாம் தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வதே அவரிடத்தில் அன்புகூருவதாம்; அவருடைய கற்பனைகள் பாரமானவைகளுமல்ல." (1 யோவான்  5 : 3)

இதற்கு, குறிப்பிட்ட நேரத்தில்மட்டும் தேவனது தேவையை உணர்ந்து அவரிடம் ஜெபிக்காமல் முதலில் தேவனிடம் நாம் ஐக்கியமுள்ளவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். அதற்கு நாம் அவரை வாழ்வில் மறக்காமல் இருக்கவேண்டியது அவசியம். அப்படி மறக்காமல் வாழ்வோமானால் அவரது கற்பனைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவோம்.

இன்றைய தியான வசனத்தில் தேவன் தனது ஜனங்கள் ஒன்றிரெண்டு நாட்கள் மட்டுமல்ல, "எண்ணிமுடியாத நாட்களாய் என்னை மறந்துவிட்டார்கள்" என்று வேதனைப்படுகின்றார். ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று நம்மில் சிலருக்கு அறுபது அல்லது அறுபத்தைந்து அல்லது எழுபத்தைந்து வயதாகக் கூடஇருக்கலாம். ஆனால்,  இத்தனை ஆண்டுகளாகப்  பலரும் தேவனை அறியாமல்தான் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கின்றார்கள். ஆனால்  தேவன் அவர்களை அன்புசெய்வதால் அவர்களையும் உலகில் பல நன்மைகளைக்கொடுத்து வாழவைத்துள்ளார். 

எனவே அன்பானவர்களே, தேவனை அறியும் ஆர்வத்துடன் நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு அவரிடம் திரும்புவோம். வெறும் ஆராதனைக் கிறிஸ்தவர்களாக அல்ல; தேவனைத் தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்த ஆவிக்குரிய மக்களாக மாறுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1809
🔆 AATHAVAN – Tuesday, 20.01.2026

“Can a virgin forget her ornaments, Or a bride her attire? Yet My people have forgotten Me For days without number.” — Jeremiah 2:32

In life, there are many important events that take place in our personal and family settings. When such occasions arise, we begin our preparations many days—even months—in advance. We never forget that particular day or the activities connected with it, because we give great importance to it.

Let us assume there is a wedding being arranged in our family. Preparations usually begin several months ahead of time. Not only that, gold ornaments and new clothes are purchased and kept ready. When the long-awaited wedding day finally arrives, will the bride forget to wear her jewellery? Will she forget to wear the clothes that were bought at great cost specifically for the wedding? Of course not. Why? Because that day is one of the most important days of her life.

If we have the same kind of passion, desire, and eagerness toward God, we will never forget Him. God desires that we love Him and live our lives thinking of Him alone.

Even in this world, when two people fall in love, usually one person first expresses that love (proposes), and then the other responds with love. In the same way, it is God who loved us first; only then do we love Him in return. As John, the beloved disciple of Jesus, says:

“We love, because He first loved us.” — 1 John 4:19

Today’s meditation verse is a sorrowful cry from God’s heart. He says, “I have loved these people so deeply, yet for countless days they have forgotten Me.”

If we truly love God, we will obey His commandments. Even in this world, if we love someone, do we not listen to what they say? Yes indeed.

“For this is the love of God, that we keep His commandments; and His commandments are not burdensome.” — 1 John 5:3

Therefore, it is not enough to approach God only at specific times or pray to Him only when we feel a need. First and foremost, it is essential that we live in constant fellowship with God. For that to happen, we must not forget Him in our daily lives. When we live without forgetting Him, obedience to His commandments will naturally follow.

In today’s meditation verse, God laments that His people have not forgotten Him for just one or two days, but “for days without number.” Yes, beloved, today some among us may be sixty, sixty-five, or even seventy-five years old. Yet for all these years, many have lived without truly knowing God. Still, because God loves them, He has sustained them and blessed them with many good things in this world.

Therefore, beloved, let us turn back to God with a genuine desire to know Him, confessing our sins before Him. Let us not remain mere ritualistic or nominal Christians but become spiritually transformed people who know God personally.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash