🦋 Meditation verse - யோவான் 6 : 58 / John 6:58

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1663                                           ஆதவன் 27.08.2025 புதன்   

"வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே; இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்த மன்னாவைப்போலல்ல, அவர்கள் மரித்தார்களே; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்" ( யோவான் 6 : 58 )

இஸ்ரவேல் மக்களை மோசே கானானை நோக்கி வழிநடத்தியபோது அந்தப்பயணம் வானாந்தர வழியாக இருந்ததால் இஸ்ரவேல் மக்கள் மோசேயைநோக்கி முறுமுறுக்கத் துவங்கினர். எகிப்தில் நாங்கள் நன்றாகச் சாப்பிட்டுத் திருப்தியாக இருந்தோம், இந்த வனாந்தரத்தில் எங்களுக்கு அப்பமுமில்லை இறைச்சியுமில்லை என்று அவர்கள் தங்கள் வருத்தத்தைத் தெரிவித்தனர். மோசே அதனை தேவனுக்குத் தெரிவித்தார். 

அப்போது தேவன் இறைச்சிக்காக காடைகளை அற்புதமாக அவர்களுக்கு அளித்தார்; அப்பத்துக்காக மன்னாவையும் வானத்திலிருந்து பொழியச் செய்தார்.  "இஸ்ரவேல் புத்திரர் குடியிருப்பான தேசத்துக்கு வருமட்டும் நாற்பது வருஷமளவும் மன்னாவைப் புசித்தார்கள்; அவர்கள் கானான் தேசத்தின் எல்லையில் சேரும்வரைக்கும் மன்னாவைப் புசித்தார்கள்." ( யாத்திராகமம் 16 : 35 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பரம கானானை நோக்கிய நமது பயணத்தில் இதுபோல தனது உடலாகிய அப்பத்தை நமக்குக் கொடுத்துள்ளார். மன்னாவை உண்ட இஸ்ரவேலர் மரித்துப்போனார்கள். ஆனால் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை உண்பவர்கள் - அதாவது அவரை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் நித்திய ஜீவன் எனும் முடிவில்லாத வாழ்வைப் பெறுவார்கள். இதனையே இயேசு கிறிஸ்து, "வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே; இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்த மன்னாவைப்போலல்ல, அவர்கள் மரித்தார்களே; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்" என்று கூறுகின்றார். 

தேவன் கொடுத்த மன்னாவைக்குறித்து மோசேக்கு தேவன் ஒரு நிபந்தனை கொடுத்திருந்தார். அதாவது அந்தந்த நாளுக்குரிய மன்னாவை மட்டும் சேகரிக்கவேண்டும், அதில்  ஒன்றையும் மறுநாளுக்கென்று சேமித்து வைக்கக்கூடாது.  இதனை நாம், "மோசே அவர்களை நோக்கி: ஒருவனும் விடியற்காலம்மட்டும் அதில் ஒன்றும் வைக்கக்கூடாது என்று அவர்களுக்குச் சொல்லியும்; மோசேயின் சொல் கேளாமல், சிலர் அதில் விடியற்காலம்மட்டும் கொஞ்சம் மீதியாய் வைத்தார்கள்; அது பூச்சி பிடித்து நாற்றமெடுத்தது. அவர்கள்மேல் மோசே கோபங்கொண்டான்." ( யாத்திராகமம் 16 : 19, 20 ) என்று  வாசிக்கின்றோம். 

இதுபோலவே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தன்னை விசுவாசிப்பதோடுகூட தனது உடலையும் இரத்தத்தையும் நாம் உட்கொள்ள நற்கருணையை அளித்துள்ளார். மோசேக்கு தேவன் கூறியதுபோல நற்கருணை உட்கொள்ளவும்  நிபந்தனை உண்டு. அதாவது, கிறிஸ்துவின் உடலையும் இரத்தத்தையும் நாம் உட்கொள்ளவேண்டுமானால் நாம் பாவங்கள் கழுவப்பட்ட நிச்சயமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆம், "இப்படியிருக்க, எவன் அபாத்திரமாய்க் கர்த்தருடைய அப்பத்தைப் புசித்து, அவருடைய பாத்திரத்தில் பானம்பண்ணுகிறானோ, அவன் கர்த்தருடைய சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் குறித்துக் குற்றமுள்ளவனாயிருப்பான்." ( 1 கொரிந்தியர் 11 : 27 )

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் பிழைப்பதற்காக ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து எனும் வானக அப்பத்தை பிதாவாகிய தேவன் அளித்திருந்தாலும் அவர் நமக்கு உலகத்தில் அடையாளமாக அளித்துள்ள அப்பத்தை (நற்கருணையை) நாம் தகுதியுடன் உட்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். முதலில் அவரை ஏற்றுக்கொண்டு பாவ மன்னிப்பை பெற்றவர்களாக நாம் மாறவேண்டும். இல்லையானால் மன்னாவை உட்கொண்ட இஸ்ரவேலர்  அழிந்துபோனதுபோல நாமும் நித்தியஜீவனை இழந்துவிடுவோம். மட்டுமல்ல, தகுதியில்லாமல் நற்கருணை உட்கொள்வது நமக்குக்  கேட்டையே உண்டாக்கும். எனவேதான், "இதினிமித்தம், உங்களில் அநேகர் பலவீனரும் வியாதியுள்ளவர்களுமாயிருக்கிறார்கள்; அநேகர் நித்திரையும் அடைந்திருக்கிறார்கள்." ( 1 கொரிந்தியர் 11 : 30 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலராகிய பவுல்.

முதலில் கிறிஸ்து இயேசுவை உள்ளத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு அவரை ஆத்துமாவில் உட்கொள்ளவேண்டும்; அதன்பின் அதனை நற்கருணை உட்கொள்வதன்மூலம் விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்தவேண்டும். மன்னாவை இஸ்ரவேலர் உட்கொண்டதுபோல அல்லாமல் கிறிஸ்துவின் மன்னிப்பை பெற்று வாழ்க்கைமாற்றத்துடன்  நற்கருணையை உட்கொள்வோம். நமது ஆத்துமாவிலும் உடலிலும் கிறிஸ்துவே நிரம்பியிருக்கட்டும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                             

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1663
AATHAVAN – Wednesday, 27.08.2025

"This is that bread which came down from heaven: not as your fathers did eat manna, and are dead: he that eateth of this bread shall live for ever." (John 6:58)

When Moses led the children of Israel toward Canaan, their journey was through the wilderness. Soon, the people began to murmur against Moses, saying, “We remember the food in Egypt where we ate to the full, but here in the wilderness we have neither bread nor meat.” Moses brought their complaint before the Lord.

Then God rained down quails for meat and manna for bread from heaven. “And the children of Israel did eat manna forty years, until they came to a land inhabited; they did eat manna, until they came unto the borders of the land of Canaan.” (Exodus 16:35)

In the same way, our Lord Jesus Christ, in our journey toward the heavenly Canaan, has given us the bread of life—His own body. Those who ate manna in the wilderness died, but those who partake of Christ—that is, believe and receive Him—shall inherit eternal life. As Jesus declared, “This is that bread which came down from heaven: not as your fathers did eat manna, and are dead: he that eateth of this bread shall live for ever.” (John 6:58)

When God gave manna, He also gave Moses a condition: each day’s portion was to be gathered for that day only, and none should be kept for the next. “And Moses said, Let no man leave of it till the morning. Notwithstanding they hearkened not unto Moses; but some of them left of it until the morning, and it bred worms, and stank: and Moses was wroth with them.” (Exodus 16:19–20)

In a similar way, the Lord Jesus Christ not only calls us to believe in Him, but also grants us the grace of partaking of His body and blood in the Holy Communion. Yet, this too has a condition: we must come cleansed from sin, made worthy by His forgiveness. “Wherefore whosoever shall eat this bread, and drink this cup of the Lord, unworthily, shall be guilty of the body and blood of the Lord.” (1 Corinthians 11:27)

Dearly beloved, though the Father has given us the heavenly bread—our Lord Jesus Christ—for eternal life, it is essential that we partake worthily. First, we must receive Him into our hearts, be forgiven of our sins, and be made new. Otherwise, as the Israelites who ate manna perished, we too may lose eternal life. Not only so, but partaking of the Lord’s Table unworthily brings judgment: “For this cause many are weak and sickly among you, and many sleep.” (1 Corinthians 11:30)

Let us therefore first receive Christ Jesus into our hearts, and inwardly partake of Him by faith. Then, let us confirm it outwardly by partaking of the Holy Communion in a worthy manner, with forgiveness and a transformed life. May Christ dwell fully in both our soul and body.

Message by: Bro. M. Geo Prakash