🦋 Meditation verse - ரோமர் 15 : 7 / Romans 15:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1646                                          ஆதவன் 10.08.2025 ஞாயிறு         

"ஆதலால் தேவனுக்கு மகிமையுண்டாக, கிறிஸ்து நம்மை ஏற்றுக்கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்." ( ரோமர் 15 : 7 )

இந்த உலகத்தில் வாழும் நாம் தேவனது குணங்கள் உள்ளவர்களாக வாழவேண்டும் என்பதனை இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு விளக்குகின்றது. தேவன் மனிதர்கள் அனைவரையும் ஜாதி, மதம், இனம் ஆகிய வேற்றுமைகளைக் கடந்து ஏற்றுக்கொள்வதுபோல நாமும் எல்லோரையும் ஏற்றுக்கொண்டு வாழவேண்டியது அவசியம். அப்போது மட்டுமே கிறிஸ்துவை நாம் மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்க முடியும்.

ஆனால் இன்று இத்தகைய மனநிலை பொதுவான  மனிதர்களிடமும் கிறிஸ்தவர்களிடமும் இல்லை என்றே  கூறலாம். பல்வேறு கிறிஸ்தவ பிரிவுகளிடையேகூட ஒருவர் ஒருவரை மதிப்பதில்லை; ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.  இன்றைய தியான வசனத்துக்கு முன்பு 14 ஆம் அதிகாரத்திலிருந்தே இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல் விளக்குகின்றார். ஒருவர் குறிப்பிட்ட ஒரு நாளை மற்ற நாளிலிருந்து சிறப்பான நாளாக கருதி அந்த நாட்களில் சில சிறப்பு செய்வது, குறிப்பிட்ட உணவுகளை உண்ணாமல் இருந்தால் மட்டுமே கடவுள் நம்மை அன்புசெய்வார் என எண்ணுவது இவைபோன்ற காரியங்கள் அவர்களது தனிப்பட்ட விருப்பம். அவற்றைக்குறித்து நாம் குறை கூறிக்கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை என்கின்றார் பவுல். 

நாம் நம்மை ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டு மற்றவர்களை குறைகூறி அற்பமாக எண்ணுவோமானால் நாம் பரிதபிக்கக்கூடியவர்கள். எனவே, தொடர்ந்து அப்போஸ்தலரான பவுல் சில காரியங்களை நமக்கு விளக்குகின்றார்.  "அன்றியும், பலமுள்ளவர்களாகிய நாம் நமக்கே பிரியமாய் நடவாமல், பலவீனருடைய பலவீனங்களைத் தாங்கவேண்டும். நம்மில் ஒவ்வொருவனும் பிறனுடைய பக்திவிருத்திக்கேதுவான நன்னையுண்டாகும்படி அவனுக்குப் பிரியமாய் நடக்கக்கடவன்." ( ரோமர் 15 : 1, 2 ) என்கின்றார். 

அதாவது நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பலமுள்ளவர்கள் என்று எண்ணுவோமானால் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியடையாத மற்றவர்களது பலவீனத்தில் நாம் அவர்களைத் தாங்கவேண்டும்.  மட்டுமல்ல, நமது நடக்கையால் ஆவிக்குரிய பலம் குறைந்த மற்றவர்களுக்குப்  பக்திவிருத்திக்கேதுவான நன்னையுண்டாகும்படி அவர்களுக்குப்  பிரியமாய் நடக்கவேண்டும் என்கின்றார். 

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு சகோதரன் ஆவிக்குரிய ஒரு சபைக்குச் சென்று ஆராதனை செய்து ஒருசில நாட்களில் அங்கு ஞானஸ்நானமும் பெற்றுக்கொண்டார். ஆனால் அவரது மனைவி பாரம்பரிய சபையிலேயே இருந்தார்.  அவர் சென்ற சபை பாஸ்டர், "நீங்கள் குடும்பமாக இங்கு ஆராதனைக்கு வந்து உங்கள் மனைவியும் ஞானஸ்நானம் பெற்றால் மட்டுமே குடும்ப ஆசீர்வாதம் பெறமுடியும்"  என்று பயமுறுத்திவிட்டார். அதுமுதல் அந்த வீட்டில் சண்டையும் சமாதானக் குறைவும் ஏற்படத்துவங்கியது. மனைவியை அடித்துத் துன்புறுத்தித் தான் செல்லும் சபைக்கு அழைத்துச்சென்று அவளையும் அங்கு ஞானஸ்நானம் பெற வைத்துவிட்டார்.  

மெய்யான மனம்திரும்புதலோ, தேவனை அறியும் அறிவோ இல்லாததால் இன்றும் அந்தக் குடும்பத்தில் சமாதானமில்லை. காரணம் அந்தக் குடும்பத் தலைவன் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியவில்லை; எனவே, கிறிஸ்து நம்மை ஏற்றுக்கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறுவதுபோல கிறிஸ்துவைப்போல மற்றவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையும் அவரிடம் இல்லை. இதுபோல இன்று பல கிறிஸ்தவ குடும்பங்கள் உள்ளன. 

ஆம் அன்பானவர்களே, முதலில் கிறிஸ்துவை நமது தனிப்பட்ட வாழ்வில் அறியவேண்டும். மேலும், பயமுறுத்துவதாலும், கட்டாயப்படுத்துவதாலுமல்ல, நமது நடக்கையால் மட்டுமே மற்றவர்களை நாம் ஆதாயப்படுத்த முடியும்.  "என்னத்தினாலெனில், அவிசுவாசியான புருஷன் தன் மனைவியால் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறான்; அவிசுவாசியான மனைவியும் தன் புருஷனால் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறாள்". (1 கொரிந்தியர் 7:14) சபை மாறுவதல்ல, நமது வாழ்க்கை கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்றதாக மாறுவதே முக்கியம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1646

AATHAVAN – Sunday, 10 August 2025

“Wherefore receive ye one another, as Christ also received us to the glory of God.” (Romans 15:7)

Today’s meditation verse explains that we, who live in this world, ought to live with the nature and character of God. Just as God receives all mankind, transcending barriers of caste, religion, and ethnicity, we too must accept everyone. Only then will we be able to truly proclaim Christ to others.

Sadly, such an attitude is often absent both among the general public and among Christians. Even between various Christian denominations, people fail to value or accept one another. From the 14th chapter itself, the Apostle Paul addresses this same subject. Some people consider one day more special than another, engaging in certain religious practices on those days; others believe God loves them only if they abstain from certain foods. Paul says these are matters of personal conviction, and there is no meaning in continually judging or finding fault with others over such things.

If we call ourselves spiritual Christians yet belittle and criticize others, we are pitiable. Therefore, Paul continues to explain:

“We then that are strong ought to bear the infirmities of the weak, and not to please ourselves. Let every one of us please his neighbour for his good to edification.” (Romans 15:1–2)

That is, if we consider ourselves strong in the spiritual life, we must bear with the weaknesses of those who have not yet grown spiritually. Moreover, by our conduct, we must seek to please them for their good, leading to their spiritual growth.

I know of a brother who joined a spiritual church, worshipped there, and within a few days received water baptism. But his wife remained in her traditional church. The pastor of the church he attended told him, “Only if you attend worship here as a family and your wife also receives water baptism here will your family receive blessings.” This instilled fear in him. From that point, quarrels and unrest began in their home. He began to beat and ill-treat his wife, forcing her to come to his church and compelling her to take baptism there. Finally, she accepted his demand and took baptism.

Since there was no genuine repentance or true knowledge of God, even today there is no peace in that home. The reason is that the head of the family has not truly known Christ, and therefore does not have the mind to “receive one another, as Christ also received us” as Paul exhorts in today’s meditation verse. There are many Christian homes like this today.

Yes, beloved, first we must know Christ in our personal lives. And it is not by frightening or forcing people, but only by our conduct that we can win others.

“For the unbelieving husband is sanctified by the wife, and the unbelieving wife is sanctified by the husband.” (1 Corinthians 7:14)

Changing one’s church is not what matters most; what matters is that our life changes to be pleasing to Christ.

God’s Message – Bro. M. Geo Prakash