🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 5: 1 / 2 Corinthians 5:1

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳

📖 வேதாகமத் தியானம் - எண் 1841

🔆 ஆதவன் 21.02.2026 சனி        

"பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 1)

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுக் கானான் தேசத்தை அடையும்வரை அவர்கள் கூடாரங்களில்தான் தங்கியிருந்தனர். அவர்களோடு நடந்த தேவனும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில்தான் தங்கினார். எனவே, அப்போஸ்தலரான பவுல் நமது இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கான நமது உடலையும் மறுவுலக பரலோக வாழ்க்கையையும் கூடாரத்துக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசுகின்றார். 

நாம் இன்று பூமியில் வாழ்ந்தாலும் இது நமது நிரந்தர குடியிருப்பல்ல; நமது நித்திய வீடு பரலோகத்தில் உள்ளது. இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குப்பின் நாம் அங்கு செல்லப்போகின்றோம்.  இதனையே, "பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்" என்கின்றார் அவர். 

இஸ்ரவேல் மக்களது கூடார வாழ்க்கை லெகுவானதாக இருக்கவில்லை. கொடுமையான வெய்யிலிலும், பனிக்குளிரிலும், மழையிலும் குழந்தைகளோடு கூடாரங்களில் வாழ்வது எவ்வளவு கடினமான ஒன்றாக இருந்திருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள். அவர்கள் 40 ஆண்டுகள் அந்தத் துன்பத்தை அனுபவித்தப் பின்னர்தான் கானான் தேசத்திலும் நுழைய முடிந்தது. இதற்கு இடையே அவர்கள் பல்வேறு போர்களையும் உயிரிழப்புகளையும் சந்தித்தனர். 

அதுபோலவே, நமது இவ்வுலக வாழ்க்கையும் பாடுகள் நிறைந்த ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஆனால் இந்தப் பாடுகளை நாம் எதிர்காலத்தில் அனுபவிக்கப்போகும் பரலோக வாழ்க்கைக்காக சகித்துக்கொண்டு வாழ்கின்றோம். இதனையே அவர்,  "ஏனெனில், இந்தக் கூடாரத்திலே நாம் தவித்து, நம்முடைய பரம வாசஸ்தலத்தைத் தரித்துக்கொள்ள மிகவும் வாஞ்சையுள்ளவர்களாயிருக்கிறோம்;" (2 கொரிந்தியர் 5: 2) என்கின்றார். 

மேலும், உலகக் கூடாரத்தில்  தங்கியிருக்கும் நமக்கு நமது உயிரானது போர்வையாக இருக்கின்றது. இந்தத் துன்பத்திலும் போர்வையான உயிரை நாம் மாய்த்துக்கொள்ள விரும்பாமல் தேவன் நம்மை அழைக்கும்வரை நமது உயிரைக் காத்துக்கொண்டவர்களாக வாழ்கின்றோமென்றால் அதற்குக் காரணம் ஆவியானவர் நமக்குள் இருந்து நம்மைப் பலப்படுத்துவதுதான்.  

இதனையே நாம், "இந்தக் கூடாரத்திலிருக்கிற நாம் பாரஞ்சுமந்து தவிக்கிறோம்; இந்தப் போர்வையைக் களைந்துபோடவேண்டுமென்று விரும்பாமல், மரணமானது ஜீவனாலே விழுங்கப்படுவதற்காகப் போர்வை தரித்தவர்களாயிருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகிறோம். இதற்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறவர் தேவனே; ஆவியென்னும் அச்சாரத்தை நமக்குத் தந்தவரும் அவரே." (2 கொரிந்தியர் 5: 4, 5) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்த உலகத்தின் துன்பங்கள் கொஞ்சநாட்களுக்குத்தான். ஆனால் நமது நித்திய வாழ்வோ முடிவற்றது. அதுவே நமது நிரந்தர வீடு. இந்த நம்பிக்கையில் நாம் பொறுமையாக துன்பங்களைச்  சகித்து வாழவேண்டியதிருக்கின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் இந்தக் கூடார அனுபவத்தைக் கடந்து சென்றவர்தான். எனவேதான், "அவர் தமக்குமுன் வைத்திருந்த சந்தோஷத்தின்பொருட்டு, அவமானத்தை எண்ணாமல், சிலுவையைச் சகித்து, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 12: 2)

எனவே, நாமும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பொறுமையுடன் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழ முயற்சிசெய்வோம். சில வேளைகளில் சில மனிதர்கள், "நான் செத்தாலும் எனது நிலையிலிருந்து  மாறமாட்டேன்" என்று  கூறுவதுண்டு. அதுபோலவே அப்போஸ்தலரான பவுலும், நான் உயிரோடிருந்தாலும், இல்லாமல்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவனாயிருக்க நாடுகிறேன் என்கின்றார். இதனையே அவர்,  "அதினிமித்தமே நாம் சரீரத்தில் குடியிருந்தாலும் குடியிராமற்போனாலும் அவருக்குப் பிரியமானவர்களாயிருக்க நாடுகிறோம்." (2 கொரிந்தியர் 5: 9) என்று கூறுகின்றார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, பூமிக்குரிய கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்கு உண்டு என்பதால் பவுலைப்போல உறுதியுடன் துன்பங்களைச் சகித்து தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்வு வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation – No. 1841
🔆 AATHAVAN - Saturday – 21.02.2026

“For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.” — 2 Corinthians 5:1

The people of Israel lived in tents from the time they departed from Egypt until they entered the land of Canaan. God, who walked with them, also dwelt among them in the tabernacle. Therefore, the Apostle Paul compares our earthly body and our heavenly life to a tent.

Though we live on earth today, this is not our permanent dwelling. Our eternal home is in heaven. After this earthly life, we are going there. That is why he says, “For we know that if our earthly tent which is our house is torn down, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.”

The tent life of the Israelites was not easy. Imagine how difficult it must have been to live in tents with children under scorching heat, freezing cold, and heavy rains. Only after enduring those hardships for forty years were, they able to enter Canaan. In between, they faced wars and loss of lives.

Likewise, our life in this world is filled with trials. Yet we endure these sufferings because of the heavenly life we will experience in the future. As Paul says:

“For indeed, in this house we groan, longing to be clothed with our dwelling from heaven.” — 2 Corinthians 5:2

While we dwell in this earthly tent, life itself is like a covering. Even in suffering, we do not desire to cast it off prematurely. We continue to preserve our lives until God calls us, because the Holy Spirit within us strengthens us.

Thus, we read:

“For indeed while we are in this tent, we groan, being burdened, because we do not want to be unclothed but to be clothed, so that what is mortal will be swallowed up by life. Now He who prepared us for this very purpose is God, who gave to us the Spirit as a pledge.” — 2 Corinthians 5:4–5

Yes, beloved, the sufferings of this world are only for a short time. But our eternal life is endless. That is our permanent home. With this hope, we must patiently endure hardships.

Our Lord Jesus Christ Himself passed through this tent experience. Therefore, it is written:

“Fixing our eyes on Jesus, the author and perfecter of faith, who for the joy set before Him endured the cross, despising the shame, and has sat down at the right hand of the throne of God.” — Hebrews 12:2

Therefore, in every situation, let us strive to live in a manner pleasing to God. Sometimes people say, “Even if I die, I will not change my stand.” In a similar but holier way, the Apostle Paul says that whether he lives or departs, his desire is to be pleasing to the Lord.

“Therefore, we also have as our ambition, whether at home or absent, to be pleasing to Him.” — 2 Corinthians 5:9

Yes, beloved, even if our earthly tent is destroyed, we have an eternal house in heaven built by God and not by human hands. Therefore, like Paul, let us steadfastly endure sufferings and live a life pleasing to God.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash