ആതവൻ ധ്യാനം
നമ്പർ: 2106 – തീയതി: 14.11.2026
ലെഗ്യോൻ എന്നു പേരുള്ള ഭൂതബാധിതനായ മനുഷ്യനെ യേശു സൗഖ്യമാക്കിയ സംഭവത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്താണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനം നാം വായിക്കുന്നത്. ഈ വചനം എന്നെ ആഴത്തിൽ ചിന്തിപ്പിച്ചു. കാരണം, യേശുക്രിസ്തു ഒരു മനുഷ്യനെ പിശാചിന്റെ അധീനതയിൽനിന്ന് വിടുവിക്കുകയും അവന് ഒരു പുതിയ ജീവിതം നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടും, ആ നാട്ടുകാർ എന്തുകൊണ്ടാണ് തങ്ങളുടെ അതിരുകൾ വിട്ടുപോകണമെന്ന് യേശുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചത്?
ഇതേ സംഭവം ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലും നാം വായിക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: “അവർ വളരെ ഭയപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അവൻ തങ്ങളെ വിട്ടുപോകണമെന്ന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു” (ലൂക്കോസ് 8:37). നല്ലൊരു കാര്യമല്ലേ അവിടെ സംഭവിച്ചത്? പിന്നെ എന്തിനാണ് അവർ ഭയപ്പെട്ടത്?
യേശു ആ മനുഷ്യനുവേണ്ടി ചെയ്ത നന്മയെക്കാൾ, അവിടുത്തെ വരവുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ പട്ടണത്തിനുണ്ടായ നഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചാണ് ആ ജനങ്ങൾ കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചത് എന്നതാണ് അതിന്റെ കാരണം. ഈ മനുഷ്യൻ പട്ടണത്തിൽ കാലുകുത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ ഇത്രയധികം നാശം സംഭവിച്ചല്ലോ; ഇനിയും ഇയാളെ ഇവിടെ താമസിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ എന്തെല്ലാം നഷ്ടങ്ങൾ നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുമോ എന്നായിരിക്കാം അവർ ഭയപ്പെട്ടത്. ചത്തുപോയ പന്നികളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം രണ്ടായിരമായിരുന്നുവെന്ന് മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ നാം വായിക്കുന്നു (മർക്കോസ് 5:13).
ഈ സംഭവത്തിനു സമാനമായ ജീവിതമാണ് ഇന്നും പലർക്കുമുള്ളത്. കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പല നഷ്ടങ്ങളും നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നേക്കാം. പഴയ ലോകത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും, പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളും, ഇതുവരെ നാം അനുഭവിച്ചുപോന്ന ചില സുഖഭോഗങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ടാണ് ലെഗ്യോനിൽനിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യനെപ്പോലെ ക്രിസ്തുയേശുവിലൂടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അല്ലെങ്കിൽ വിവിധ സാക്ഷ്യങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പലരും യേശുവിനെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ സ്വീകരിക്കാത്തത്.
എന്നാൽ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച ആ മനുഷ്യൻ നന്ദിയുള്ളവനായിരുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കാനാണ് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. “അവൻ പടകിൽ കയറുമ്പോൾ ഭൂതം വിട്ടുപോയ മനുഷ്യൻ തന്നെയും കൂടെ ഇരിക്കേണ്ടതിന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു” എന്ന് നാം വായിക്കുന്നു (മർക്കോസ് 5:18). എന്നാൽ യേശുക്രിസ്തു അവന് അതിന് അനുവാദം നൽകിയില്ല. പകരം, “നീ വീട്ടിൽ നിന്റെ സ്വന്തക്കാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് കർത്താവ് നിനക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതും നിന്നോട് കരുണ കാണിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങൾ അവരെ അറിയിക്കുക” എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു (മർക്കോസ് 5:19).
ഇന്നത്തെ ധ്യാനവചനത്തിൽ, പട്ടണത്തിലെ ജനമെല്ലാവരും യേശുവിനെ എതിരേറ്റുചെന്ന് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തങ്ങളുടെ അതിരുകൾ വിട്ടുപോകണമെന്ന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു. അതായത്, യേശു ചെയ്ത പ്രവൃത്തി നേരിട്ട് കണ്ടവരായിരുന്നു അവർ എല്ലാവരും. എന്നാൽ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച മനുഷ്യനോട്, അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെന്ന് കർത്താവ് തന്നോട് കരുണ കാണിക്കുകയും തനിക്കുവേണ്ടി ചെയ്ത മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് യേശു ആവശ്യപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ അവൻ മടങ്ങിച്ചെന്ന് തനിക്ക് ലഭിച്ച ശാരീരിക സൗഖ്യത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല, ആത്മാവിന് ലഭിച്ച രക്ഷയെക്കുറിച്ചും സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞിരിക്കണം.
അതെ, പ്രിയമുള്ളവരേ, യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ അനേകരുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച സൗഖ്യങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളും നാം നേരിട്ട് കാണുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താലും, ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, യേശു തങ്ങളുടെ അതിരുകൾ വിട്ടുപോകണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ച ആ ജനങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയായിരിക്കും നാമും. യേശുവിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ പഴയ ജീവിതത്തിലെ പാപസുഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാനും, സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങൾ നേരിടാനും, സമൂഹത്തിന്റെ തിരസ്കരണം സഹിക്കാനും നാം തയ്യാറാകുമ്പോൾ മാത്രമേ ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥമായി അനുഭവിക്കാൻ കഴിയൂ.
✒ സഹോദരൻ എം. ജിയോ പ്രകാശ് ✒️
No comments:
Post a Comment