🦋 Meditation verse - 1 தெசலோனிக்கேயர் 5 : 16 / 1 Thessalonians 5:16

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1606                                          ஆதவன் 01.07.2025 செவ்வாய்   

"எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள்." ( 1 தெசலோனிக்கேயர் 5 : 16 )

நாம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டுமென்று வேதம் நமக்கு பல்வேறு இடங்களில் வலியுறுத்துகின்றது. எப்போதும் துக்கமுகமாய் இருப்பதை மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, தேவனும் விரும்புவதில்லை. காரணம், சந்தோஷமாய் இருப்பது நாம் விசுவாசமாக இருக்கின்றோம் என்பதனை வெளிப்படுத்துவதாகும்.  

அன்னாளுக்கு குழந்தையில்லாத ஏக்கம் மனமடிவைத் தந்தது. அவள் தேவனிடம் ஒரு குழந்தைக்காக விண்ணப்பம் பண்ணினாள். அவள் ஆலயத்தில் ஜெபித்தபோது அவளது உதடுகள் மட்டுமே அசைந்தன; அவளது குரல் கேட்கப்படவில்லை. அவளது ஜெபத்தைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ஆசாரியனான ஏலி அவள் மது மயக்கத்தால் உளறுகின்றாள் என எண்ணி அவளிடம் அதுகுறித்துக் கேட்டபோது அவள் தனது குழந்தையில்லாத ஏக்கத்தையும் அதற்காக ஜெபித்ததையும் கூறினாள். 

அப்போது ஏலி,  "சமாதானத்துடனே போ; நீ இஸ்ரவேலின் தேவனிடத்தில் கேட்ட உன் விண்ணப்பத்தின்படி அவர் உனக்குக் கட்டளையிடுவாராக என்றான்." ( 1 சாமுவேல் 1 : 17 ) அப்பொழுது அவள்: "உம்முடைய அடியாளுக்கு உம்முடைய கண்களிலே தயைகிடைக்கக்கடவது என்றாள்; பின்பு அந்த ஸ்திரீ புறப்பட்டுப்போய், போஜனஞ்செய்தாள்; அப்புறம் அவள் துக்கமுகமாயிருக்கவில்லை." ( 1 சாமுவேல் 1 : 18 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, அன்னாள் அதன்பின்பு  துக்கமுகமாயிருக்கவில்லை என்று கூறப்பட்டுள்ளது காரணம், நான் எனது விண்ணப்பத்தைத் தேவனிடம் தெரிவித்துவிட்டேன், அவர்  அதனை நிறைவேற்றித்தருவார் எனும் விசுவாசம் அவளுக்கு இருந்தது. இதிலிருந்து நாம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கவேண்டுமானால் நமக்கு விசுவாச வாழ்க்கை தேவை என்பது புரிக்கின்றது. "கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாயிருப்பதே உங்களுடைய பெலன்". ( நெகேமியா 8 : 10 ) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். நமது விசுவாசமே அந்தப் பெலன். 

அப்போஸ்தலரான பவுலும் "கர்த்தருக்குள் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள்; சந்தோஷமாயிருங்கள் என்று மறுபடியும் சொல்லுகிறேன்." ( பிலிப்பியர் 4 : 4 ) என்று நமக்கு வலியுறுத்துகின்றார். 

கவலைகள், துன்பங்கள், பாடுகள், இழப்புக்கள் நமக்கு வாழ்வில் சோகத்தைக் கொண்டுவரலாம். அந்தச் சோகத்திலேயே நமது எஞ்சிய வாழ்வை நாம் இழந்துவிடக்கூடாது. எல்லாவற்றையும் நாம் தேவனது பாதத்தில் இறக்கிவைக்கும்போது தேவ சமாதானம் நம்மை நிரப்பும். அப்போது நாம் தொடர்ந்து துக்க முகத்துடன் இருக்கமாட்டோம். 

"நீங்கள் ஒன்றுக்குங்கவலைப்படாமல், எல்லாவற்றையுங்குறித்து உங்கள் விண்ணப்பங்களை ஸ்தோத்திரத்தோடே கூடிய ஜெபத்தினாலும் வேண்டுதலினாலும் தேவனுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள். அப்பொழுது, எல்லாப் புத்திக்கும் மேலான தேவசமாதானம் உங்கள் இருதயங்களையும் உங்கள் சிந்தைகளையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளாகக் காத்துக்கொள்ளும்." ( பிலிப்பியர் 4 : 6, 7 ) என்று நமக்கு ஆலோசனைத் தருகின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனை முழு பெலனாக நம்புவோம். அப்போது எந்த இழப்பிலும் நாம் மனமகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியும். ஆபகூக் தீர்க்கத்தரிசி இப்படி எல்லாமே நான் இழந்தாலும் கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன் என்று பாடுகின்றார். "நான் கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாயிருப்பேன், என் இரட்சிப்பின் தேவனுக்குள் களிகூருவேன். ஆண்டவராகிய கர்த்தர் என் பெலன்; அவர் என் கால்களை மான்கால்களைப்போலாக்கி, உயரமான ஸ்தலங்களில் என்னை நடக்கப்பண்ணுவார். " ( ஆபகூக் 3 : 18, 19 ) எனத் தனது விசுவாசத்தை அறிக்கையுமிடுகின்றார். 

எனவே, அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறுவதுபோல ஒன்றுக்குங்கவலைப்படாமல், எல்லாவற்றையுங்குறித்து நமது விண்ணப்பங்களை ஸ்தோத்திரத்தோடே கூடிய ஜெபத்தினாலும் வேண்டுதலினாலும் தேவனுக்குத் தெரியப்படுத்துவோம்.  அன்னாளைப்போல அதன்பின்னர் நாம் துக்கத்தை விட்டுவிட்டு தேவன்மேல் விசுவாசமாக இருப்போம்; அவரே நமக்கு ஆறுதலும் தேறுதலும் மனமகிழ்ச்சியும் தந்து நமது ஆத்துமாவை உயிர்ப்பிப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்               

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1606

AATHAVAN – Tuesday, 01.07.2025

"Rejoice evermore." — 1 Thessalonians 5:16 (KJV)

The Bible exhorts us in many places to be joyful at all times. Not only people, but even God does not desire that we live continually with a sorrowful face. Why? Because living joyfully is a visible sign of our faith.

Hannah, in her deep sorrow over being childless, poured out her heart before God. As she prayed in the temple, only her lips moved — her voice was not heard. Observing her, Eli the priest assumed she was drunken and questioned her. Hannah then expressed her sorrow and shared that she had been praying earnestly for a child.

Then Eli answered and said, "Go in peace: and the God of Israel grant thee thy petition that thou hast asked of him."— 1 Samuel 1:17 (KJV) The very next verse says, "So the woman went her way, and did eat, and her countenance was no more sad."— 1 Samuel 1:18 (KJV)

Yes, beloved, Hannah was no longer sorrowful because she had faith that God would answer her petition. From this we understand: if we are to be joyful at all times, we must live a life of faith.

The Bible declares: "For the joy of the LORD is your strength." — Nehemiah 8:10 (KJV)

Our faith is that strength.

The Apostle Paul also strongly urges us: "Rejoice in the Lord alway: and again I say, Rejoice." — Philippians 4:4 (KJV)

Yes, sorrows, afflictions, trials, and losses may bring grief into our lives. But we must not allow that sorrow to dominate or define the rest of our lives. When we lay all our burdens at the feet of God, His peace will fill us. And we will no longer carry a sorrowful face.

Paul continues his exhortation: "Be careful for nothing; but in everything by prayer and supplication with thanksgiving let your requests be made known unto God. And the peace of God, which passeth all understanding, shall keep your hearts and minds through Christ Jesus." — Philippians 4:6–7 (KJV)

Dearly beloved, let us trust God with all our strength. Then, even in loss, we can remain joyful. Prophet Habakkuk sang this profound confession of faith:

"Yet I will rejoice in the LORD, I will joy in the God of my salvation. The LORD God is my strength, and he will make my feet like hinds’ feet, and he will make me to walk upon mine high places." — Habakkuk 3:18–19 (KJV)

Therefore, as Paul instructs, let us be anxious for nothing. In everything, let us present our requests to God through prayer and supplication with thanksgiving. Like Hannah, let us rise from sorrow and remain firm in faith. God will be our comfort, our encouragement, and our joy — and He will revive our souls.

Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash