🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 34 : 8 / Psalm 34:8

 தியானம் - 2002 

"ஆதவன்"ஆகஸ்ட் 02,  ஞாயிறு  2026   

"கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்; அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்." ( சங்கீதம் 34 : 8 )

ஒரு சிறிய உதாரணத்துடன் இன்றைய தியானம் கூறும் சத்தியத்தை விளக்கலாம் என்று எண்ணுகின்றேன். ஒரு மனிதனுக்கு இந்த உலகத்தில் யாரும் பார்த்திராத உண்டிராத ஒருவித மரத்தின் பழம் ஒன்று கிடைத்தது. அதனை அவன் சாப்பிட்டுப் பார்த்தபோது அதன் சுவையினைப்போல அதுவரை அவன் எதனையுமே உண்டதில்லை என்று தெரிந்தது. அந்தப் பழத்தின் சுவையினை அவன் தனக்குத் தெரிந்தவர்களிடம் கூறி விளக்க முயன்றான். ஆனால் அவனால் விளக்க முடியவில்லை. காரணம் எந்த பழத்தின் சுவையுடனும் அதனை அவனால் எந்த சுவையையும் ஒப்பிட்டுக் கூறி மற்றவர்களைப் புரியவைக்க முடியவில்லை. எனவே அவன் மற்றவர்களிடம் கூறினான், "இதன் சுவையை நான் உங்களுக்குப் புரியவைக்க முடியாது; இதில் சிறிது சாப்பிட்டுப்பாருங்கள்." 

ஆம் அன்பானவர்களே, இதுபோன்றதுதான் தேவனை நாம் அறிந்து சுவைப்பது. தேவனை நாம் அனுபவித்து உணரும் அந்தச் சுவையினை நாம் மற்றவர்களுக்கு எளிதாகச் சொல்லிப் புரியவைக்க முடியாது. எனவேதான் நற்செய்தி அறிவிப்பாளர்கள் பிறரிடம் தேவனை அறிந்துகொள்ளும்  வழியினைக்கூறி மற்றவர்கள் அவரைச் சுவைக்கவைத்திட முயல்கின்றனர். தேவன் படித்தும், போதித்தும் சுவைக்கக்கூடியவரல்ல. அனுபவித்து அறிந்து சுவைக்கவேண்டியவர்.  

ஆலயங்களில் சென்று ஆராதிப்பதால் நாம் தேவனைச் சுவைக்க முடியாது. ஆனால் அவரை நமது வாழ்வில் அவரை அறிந்துகொள்வதன்மூலம்  சுவைக்கமுடியும். அவர் தரும் அனுபவங்கள், அவர் நம்மோடு இடைப்பட்டு  நம்மோடு நெருக்கமாக இருக்கும் உறவு, ஒரு தாயைப்போல நமது துன்பங்களில் அவர் நம்மைத் தேற்றும் அனுபவங்கள், அன்றாடம் நமது வாழ்வில் அவர் தரும் ஆலோசனைகள், வழிகாட்டுதல்கள் போன்றவற்றை நாம் அவரை அறிவதன்மூலம் பெறமுடியும். இவற்றை வெறும் ஆலய ஆராதனைகள் மூலம் பெறமுடியாது. ஆனால், தேவனை தனிப்பட்டமுறையில் நாம் அறிந்துகொள்ளும்போது, எப்படி நாம் முன்பு உதாரணத்தில்  கூறிய அந்த மனிதன் பழத்தினைச் சுவைத்தானோ அப்படி நாமும் அவரைச் சுவைக்கமுடியும். 

தாவீதுராஜா இப்படித் தேவனைத்  தனது வாழ்வில் சுவைத்து அறிந்ததால் அவர் மற்றவர்களுக்கு இன்றைய தியான வசனம் மூலம், "கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்" என்று அழைப்புவிடுகின்றார். கர்த்தர் நல்லவர் என்பதனை ஆராதித்துப்பாருங்கள் என்றோ, ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்து பாருங்கள் என்றோ, உபவாசம் இருந்துபாருங்கள் என்றோ கூறாமல் அவரை நீங்களே ருசித்துப்பாருங்கள் என்று கூறுகின்றார். 

கர்த்தரை வெறுமனே ஆராதிப்பவர்களுக்கும் ருசித்துப்பார்த்தவர்களுக்கும் வித்தியாசம் உண்டு. யோபுவும் அவர் மனைவியும் ஒரே தேவனைத்தான் வழிபட்டனர். ஆனால், யோபு கர்த்தரை ருசித்தவர், அவர் மனைவியோ வெறுமனே கர்த்தரை ஆராதித்தவள். எனவேதான் வாழ்வில் இக்கட்டான வேளை வந்தபோது அவள் யோபுவிடம், "நீர் இன்னும் உம்முடைய உத்தமத்தில் உறுதியாய் நிற்கிறீரோ? தேவனைத் தூஷித்து ஜீவனை விடும் என்றாள்." ( யோபு 2 : 9 ) ஆனால் கர்த்தர் நல்லவர் என்பதனை ருசித்திருந்த யோபு கர்த்தர்மேல் கொண்டிருந்த விசுவாசத்தில் உறுதியாக இருந்தார். 

மட்டுமல்ல, இன்றைய தியான வசனம் தொடர்ந்து கூறுகின்றது, "அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்" என்று. பாக்கியவான் என்றால் பேறுபெற்றவன் என்று பொருள். செல்வச் செழிப்புடன் எல்லா நலன்களையும் பெற்று வாழும் மனிதர்களை நாம், "அவனுக்கென்ன, அவன் கொடுத்துவைத்தவன்" என்று கூறுவோமே அதுபோல இப்படித் தேவனை ருசித்து அவர்மேல் நம்பிக்கையாக இருப்பவர்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்று பொருள். கர்த்தரை வாழ்வில் ருசித்திருந்ததால்தான் அப்போஸ்தலர்கள் அந்தச் சுவைக்காக தங்கள் உயிரையும் கையளித்தனர்.

வெறுமனே ஆராதனை கிறிஸ்தவர்களாக வாழாமல், உதட்டளவில் "இயேசுவே  உம்மை நேசிக்கின்றேன்" என்று கூறாமல் உளமார அவரை  நேசித்து வாழ்வோம்; "ஆண்டவரே, உமது மேலான அனுபவங்களை எனக்குத் தாரும், என்னோடு வந்து தங்கியிரும்" என்று வேண்டுவோம்; கிறிஸ்துவைத்தவிர வேறு எவரையும் எதனையும் நோக்காமல் இருப்போம்; அப்போது நாம் அவரை வாழ்வில் ருசிக்கமுடியும். மட்டுமல்ல, நாம் பேறுபெற்றவர்களாக வாழவும் முடியும்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்

Meditation - 2002

"AATHAVAN" – August 02, Sunday, 2026

"O taste and see that the LORD is good: blessed is the man that trusteth in him." (Psalm 34:8)

I would like to explain the truth presented in today's meditation with a simple illustration. A man came across a fruit from a unique tree that no one in the world had ever seen or tasted before. When he ate it, he realized that he had never tasted anything like it in his entire life. He tried to explain its taste to his acquaintances, but he simply could not. The reason was that he could not compare its flavour to any other fruit or taste to help others understand. Therefore, he told them, "I cannot make you understand its taste; try taking a little bite of it yourselves."

Yes, dear friends, knowing and tasting God is just like this. We cannot easily explain to others the flavour and sweetness of experiencing God. That is why evangelists show others the way to know God, so that they may taste Him for themselves. God cannot be fully tasted merely through reading or teaching; He is to be tasted and known through personal experience.

We cannot taste God merely by attending church services. However, we can taste Him by truly knowing Him in our lives. The experiences He grants us, the intimate relationship where He draws near and interacts with us, the comfort He offers in our troubles like a mother, and the daily counsel and guidance He provides in our lives—all these can be received by knowing Him. These cannot be acquired through empty church rituals alone. But when we come to know God on a personal level, just as the man in our illustration tasted the fruit, we too can taste Him.

Because King David had personally tasted and known God in his life, he invites others through today's meditation verse, saying: "O taste and see that the LORD is good." He does not say, "Try worshiping to see that the LORD is good," or "Try attending prayer meetings," or "Try fasting." Instead, he says, "Taste Him for yourselves."

There is a difference between those who merely worship the Lord outward and those who have tasted Him. Job and his wife both worshiped the same God. However, Job had tasted the Lord, whereas his wife was merely an outward worshiper. That is why, when a time of great crisis came upon their lives, she said to Job: "Dost thou still retain thine integrity? curse God, and die." (Job 2:9). But Job, who had tasted that the Lord is good, remained steadfast in his faith in God.

Furthermore, today’s meditation verse continues by saying: "Blessed is the man that trusteth in him." To be blessed means to be highly favoured or fortunate. Just as we might say of people living in great prosperity and enjoying all good things, "How fortunate he is!", those who taste God and put their trust in Him are truly fortunate and blessed. It was because the apostles had tasted the Lord in their lives that they willingly laid down their lives for the sake of that divine sweetness.

Let us not live merely as Sunday-service Christians, nor utter insincere words saying, "Jesus, I love You," with only our lips. Instead, let us love Him with all our heart and pray: "Lord, grant me Your sublime experiences; come and abide with me." Let us fix our eyes on no one and nothing other than Christ. Then, we will be able to taste Him in our daily lives, and we will live as truly blessed people.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse 2 கொரிந்தியர் 3 : 9 / 2 Corinthians 3:9

தியானம் - 2002

"ஆதவன்"ஆகஸ்ட் 01 

சனி 2026  

"ஆக்கினைத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும் ஊழியம் மகிமையுள்ளதாயிருந்தால், நீதியைக் கொடுக்கும் ஊழியம் அதிக மகிமையுள்ளதாயிருக்குமே." ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 9 )

இன்றைய தியான வசனம் பழையஏற்பாட்டுக்கும் புதியஏற்பாட்டுக்குமுள்ள வித்தியாசத்தை உணர்த்துவதாகவும், மகிமையான புதிய ஏற்பாட்டுக்கால விசுவாசிகளின் மேன்மையையும் எடுத்துக்கூறுவதாக இருக்கின்றது.   

பழைய ஏற்பாட்டு ஊழியம்  ஆக்கினையைக் கொடுக்கும் ஊழியம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. பழிக்குப் பழிவாங்கும் ஊழியம் அது. கண்ணுக்குக்  கண், பல்லுக்குப்பல் என இரக்கமற்ற சட்டங்களைக் கொண்டிருந்த ஊழியம். ஆனால் அந்த ஊழியத்திலும் தேவனது மகிமை வெளிப்பட்டது.  

மட்டுமல்ல, பழைய ஏற்பாட்டு ஊழியம் நிரந்தரமானதாக இருக்கவில்லை. அது ஒழிந்து கிறிஸ்து இயேசுவினால் புதிதாக்கப்படவேண்டியதாய் இருந்தது. இப்படி ஒழிந்துபோகக்கூடிய அந்தப் பழைய ஏற்பாட்டு ஊழியம் மகிமையுள்ளதாக இருந்திருக்குமானால் கிறிஸ்து இயேசு மூலம் ஏற்படுத்தப்பட்ட நிலையான புதிய ஊழியம் எத்தனை மகிமையுள்ளதாக இருக்கும் !!!. இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "அன்றியும் ஒழிந்துபோவதே மகிமையுள்ளதாயிருந்ததானால், நிலைத்திருப்பது அதிக மகிமையுள்ளதாயிருக்குமே." ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 11 ) என்று கூறுகின்றார்.

மோசேயின் பழைய ஏற்பாட்டுக்கால ஊழியம்போல கிறிஸ்துவின் புதிய ஏற்பாடு குறுகிய சட்டதிட்டங்களுக்கு உட்பட்ட ஒன்றல்ல. கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பதால் மட்டும் ஒருவரும் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆக முடியாது. 

உதாரணமாக, பழைய ஏற்பாட்டின் பத்துக்கட்டளைகள் சிறப்பானவைதான். ஆனால், அதனைக் கடைபிடிப்பதால் மட்டும் ஒருவர் நீதிமானாக முடியாது.  இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளினாலே எந்த மனுஷனும் நீதிமானாக்கப்படுவதில்லையே." ( கலாத்தியர் 2 : 16 ) என்று கூறுகின்றார். ஆனால் இன்றும் பல கிறிஸ்தவ சபைகள் இந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்துகொள்ளாமல் பத்துக்கட்டளை போன்ற பழைய கட்டளைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து போதித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. 

அனைத்து பழைய கட்டளைகளையும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து புதிதாக்கியுள்ளார்; கூர்மைப்படுத்தியுள்ளார். உதாரணமாக, பழைய ஏற்பாட்டின்படி விபச்சாரம் செய்தால்தான் அது பாவம். ஆனால் பலர் விபச்சாரம் செய்ய ஆசையிருந்தாலும் சமூகத்துக்குப் பயந்தும், அதற்கான வாய்ப்புப்  கிடைக்காததாலும் அந்தப் பாவத்தைச் செய்யாமலிருந்தனர். இப்படி மனதளவில் ஆசையை வைத்துக்கொண்டு வாழ்வதும் பாவம்தான் என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. "நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஒரு ஸ்திரீயை இச்சையோடுபார்க்கிற எவனும் தன் இருதயத்தில் அவளோடே விபசாரஞ்செய்தாயிற்று." ( மத்தேயு 5 : 28 ) என்றார் அவர். இதுபோல அவர் பல கட்டளைகளையும் மாற்றியுள்ளார். இதனை இன்று பல சபைகள் உணரவும் இல்லை, போதிப்பதுமில்லை. 

இதுவே ஆக்கினைத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும் பழைய ஏற்பாட்டுக்கும்  நீதியைக் கொடுக்கும் அதிக மகிமையுள்ள புதிய ஏற்பாட்டுக்குமுள்ள வேறுபாடு. குறிப்பிட்டக் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதல்ல, மாறாக தேவனால் அந்தக் கட்டளை ஏன் கொடுக்கப்பட்டதோ தேவன் விரும்பும் அதன் உள்ளான வழியில் நம்மை நடத்துவதே புதிய ஏற்பாடு. கட்டளைகள் நமக்கு பாவத்திலிருந்து விடுதலை தராது. கர்த்தரது ஆவியானவரே நம்மை பாவத்திலிருந்து விடுவித்து நடத்த முடியும். ஆம், "கர்த்தரே ஆவியானவர்; கர்த்தருடைய ஆவி எங்கேயோ அங்கே விடுதலையுமுண்டு." ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 17 )

பழைய ஏற்பாட்டின்படி பாவம் செய்யாமல் இருந்தால் தேவனிடம் தண்டனை பெறாமல் தப்புவிக்கப்படுவோம். ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டின்படி அப்படி பாவமில்லாமல் பரிசுத்தமாய் வாழ்வோமானால்  "நாமெல்லாரும் திறந்த முகமாய்க் கர்த்தருடைய மகிமையைக் கண்ணாடியிலே காண்கிறதுபோலக் கண்டு, ஆவியாயிருக்கிற கர்த்தரால் அந்தச் சாயலாகத்தானே மகிமையின்மேல் மகிமையடைந்து மறுரூபப்படுகிறோம்." ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 18 )

ஆம், நீதியைக் கொடுக்கும் புதிய ஏற்பாடு எவ்வளவு அதிக மகிமையுள்ளதாயிருக்கின்றது.  பழையஏற்பாட்டுக்கும் புதிய ஏற்பாட்டுக்குமுள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம்; புதிய ஏற்பாடு காட்டும் வழியில் வாழ்வோம்.  அதுவே நமக்கு மகிமையுள்ளதாக இருக்கும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

Meditation – 2002

"AATHAVAN" – August 01, 

Saturday, 2026

"For if the ministration of condemnation be glory, much more doth the ministration of righteousness exceeds in glory." (2 Corinthians 3:9)

Today’s meditation verse highlights the difference between the Old Testament and the New Testament, while bringing to light the excellence of believers in the glorious New Testament era.

The Old Testament ministry is described as a ministry of condemnation. It was a ministry of retribution—an eye for an eye, a tooth for a tooth—governed by unyielding laws. Yet, even in that ministry, the glory of God was revealed.

Furthermore, the Old Testament ministry was not permanent. It was meant to pass away and be made new through Jesus Christ. If that temporary Old Testament ministry possessed such glory, how much more glorious must the permanent, new ministry established through Jesus Christ be! The Apostle Paul speaks of this:

"For if that which is done away was glorious, much more that which remaineth is glorious." (2 Corinthians 3:11)

Unlike the Old Testament ministry of Moses, Christ's New Testament is not bound by restrictive legalism. No one can become acceptable to God merely by observing commandments.

For instance, the Ten Commandments of the Old Testament are indeed wonderful, but observing them alone cannot make a person righteous. The Apostle Paul affirms this:

"...for by the works of the law shall no flesh be justified." (Galatians 2:16)

Yet today, many Christian churches fail to realize this distinction and continue to prioritize and teach old commandments like the Decalogue.

Our Lord Jesus Christ renewed and sharpened all the old commandments. For example, under the Old Testament, one was guilty of sin only if they physically committed adultery. Many refrained from the physical act out of fear of society or a lack of opportunity, despite harbouring the desire in their hearts. Jesus Christ taught that carrying such desire in one's heart is also a sin:

"But I say unto you, that whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart." (Matthew 5:28)

In this manner, He transformed many commandments. Today, many churches neither understand this truth nor teach it.

This is the distinction between the Old Testament that brings condemnation and the far more glorious New Testament that brings righteousness. The New Testament is not about obeying a rigid list of rules; rather, it leads us according to the inner purpose for which God gave those commandments. Rules cannot set us free from sin—only the Spirit of the Lord can liberate and guide us. Indeed:

"Now the Lord is that Spirit: and where the Spirit of the Lord is, there is liberty." (2 Corinthians 3:17)

Under the Old Testament, abstaining from sin meant escaping punishment from God. But under the New Testament, if we live holy lives free from sin:

"But we all, with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory, even as by the Spirit of the Lord." (2 Corinthians 3:18)

Yes, how much more glorious is the New Testament that imparts righteousness! Let us seek to understand the difference between the Old and New Testaments, and live in the way revealed by the New Covenant. That indeed will bring us glory.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 43 : 3 / Psalm 43:3

 தியானம் - 2001

"ஆதவன்"  ஜூலை 31 வெள்ளி 2026  

"உமது வெளிச்சத்தையும் உமது சத்தியத்தையும் அனுப்பியருளும்; அவைகள் என்னை நடத்தி, உமது பரிசுத்த பர்வதத்திற்கும் உமது வாசஸ்தலங்களுக்கும் என்னைக் கொண்டுபோவதாக." ( சங்கீதம் 43 : 3 )

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாய் இருக்கிறேன்" என்று கூறினார். ஆனால் கிறிஸ்து பிறப்பதற்குமுன் சுமார் 750 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே உண்மையான பக்தர்கள் இதனைக் கண்டுகொண்டனர்.  ஆம், அன்று பழைய ஏற்பாட்டுக்கால  யூதர்கள் கிறிஸ்துவை அறியாமலேயே வேண்டுதல்செய்த ஒளி, வழி, சத்தியம் எல்லாமே கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துதான். இதனை அவர் உலகத்தில் இருக்கையில் அவர்களுக்குத் திட்டமும் தெளிவுமாகக் கூறினார். 

"நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்." ( யோவான் 8 : 12 )

"நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்." ( யோவான் 14 : 6 ) என்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, உமது ஒளியையும் சத்தியத்தையும் அனுப்பியருளும் அவைகள் என்னை நடத்தி, உமது பரிசுத்த பர்வதத்திற்கும் உமது வாசஸ்தலங்களுக்கும் என்னைக் கொண்டுபோவதாக. என்று பழைய ஏற்பாட்டுக்கால பக்தன் வேண்டியதற்கு பதிலளிப்பதுபோல கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை பிதாவாகிய தேவன் அனுப்பியுள்ளார். அவரே நம்மை பரிசுத்த விண்ணக சீயோன் பர்வதத்துக்கு நேராக நம்மை வழிநடத்திட முடியும். 

பழைய ஏற்பாட்டுக்கால மக்கள் கர்த்தரை வேண்டினாலும், புதிய ஏற்பாட்டுக்கால மக்களாகிய நம்மைப்போல அவர்களுக்கு கர்த்தரைப் பற்றி ஒரு தெளிவு இல்லை. கர்த்தர் என்பவர் நன்மை  செய்பவர்களை அரவணைக்கவும் தீமை செய்பவர்களைத்  தண்டிக்கவும்கூடிய ஒரு வல்லமையான சக்தி என்று எண்ணிக்கொண்டனர். ஒருவித அச்சத்துடனேயே கர்த்தரைப் பார்த்தனர். அதாவது தேவனைப்பற்றிய தெளிவான புரிதல் அவர்களுக்கு இல்லை. ஆனால் அவர்கள் தேவனை அன்பு செய்தனர், வேண்டுதல் செய்தனர். 

இயேசு கிறிஸ்துதான் கர்த்தரை அப்பா என்று அழைக்கக் கற்றுக்கொடுத்தார். அதாவது,  கர்த்தர் என்பவர் எங்கோ  இருக்கும் அந்நியர் அல்ல; அவர் நமது தகப்பன் எனும் புரிதலைக் கொடுத்தவர் இயேசு கிறிஸ்துதான். 

அதனால்தான் இயேசு கிறிஸ்து சமாரிய பெண்ணிடம்,  "நீங்கள் அறியாததைத் தொழுதுகொள்ளுகிறீர்கள்; நாங்கள் அறிந்திருக்கிறதைத் தொழுதுகொள்ளுகிறோம்."  ( யோவான் 4 : 22 ) என்று கூறினார். இன்றும் இதுபோல அறியாமல்  ஒளியை வணங்கக்கூடிய மக்கள் இருக்கின்றனர். விளக்குகளையும், சூரியனையும் பலர் வணங்குகின்றனர். காரணம் கடவுள் ஒளியாக இருப்பதாக எண்ணுவதால்தான் அவர்கள்  ஒளியை வணங்குகின்றனர். ஆனால், தேவன் ஒளியாய் இருந்தாலும் எல்லா ஒளியும் தேவனல்ல என்பதே உண்மை.  

நமது தேவன் வெறும் ஒளியல்ல. அவரைக்குறித்து நாம், "ஒருவராய், சாவாமையுள்ளவரும், சேரக்கூடாத ஒளியில் வாசம்பண்ணுகிறவரும், மனுஷரில் ஒருவரும் கண்டிராதவரும், காணக்கூடாதவருமாயிருக்கிறவர்" ( 1 தீமோத்தேயு 6 : 16 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இன்றைய தியானம் கூறுவதன்படி தேவன் அனுப்பிய இந்த வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமான ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து மட்டுமே நம்மை  நடத்தி, அவரது பரிசுத்த சீயோன்  பர்வதத்திற்கும் அவரது விண்ணக வாசஸ்தலங்களுக்கும் நம்மைக் கொண்டுபோகமுடியும்.   எனவே, இன்று நாம், "உமது வெளிச்சத்தையும் உமது சத்தியத்தையும் அனுப்பியருளும்; அவைகள் என்னை நடத்தி, உமது பரிசுத்த பர்வதத்திற்கும் உமது வாசஸ்தலங்களுக்கும் என்னைக் கொண்டுபோவதாக" என்று ஜெபிப்பதற்குப் பதில் ஏற்கெனவே நமக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ள மெய்யான ஒளியும், வழியும்,  சத்தியமுமான இயேசு கிறிஸ்துவை பின்பற்றினால் போதும். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

Meditation – 2001

"AATHAVAN"

July 31, Friday 2026

"O send out thy light and thy truth: let them lead me; let them bring me unto thy holy hill, and to thy tabernacles." (Psalm 43:3)

Our Lord Jesus Christ said, "I am the way, the truth, and the life." Yet, around 750 years before the birth of Christ, true believers had already caught a glimpse of this. Yes, the light, the way, and the truth that the Old Testament Jews prayed for—without fully knowing Him—was none other than the Lord Jesus Christ. While He was in the world, He stated this to them clearly and plainly:

"I am the light of the world: he that followeth me shall not walk in darkness, but shall have the light of life." (John 8:12)

"I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me." (John 14:6)

Yes, beloved, God the Father sent the Lord Jesus Christ as an answer to the prayer of the Old Testament saint who cried out, "O send out thy light and thy truth: let them lead me; let them bring me unto thy holy hill, and to thy tabernacles." He alone can lead us directly to the holy heavenly Mount Zion.

Even though the people of the Old Testament prayed to the Lord, they did not have a clear understanding of Him as we do in the New Testament era. They viewed the Lord as a powerful force who embraces those who do good and punishes those who do evil. They looked upon Him with a measure of fear; that is, they lacked a clear understanding of God. Yet, they loved Him and prayed to Him.

It was Jesus Christ who taught us to call God "Abba, Father." Jesus is the One who gave us the revelation that God is not a distant stranger somewhere far off, but our own Father.

That is why Jesus said to the Samaritan woman:

"Ye worship ye know not what: we know what we worship..." (John 4:22)

Even today, there are people who worship light without knowing Him. Many worship lamps and the sun, assuming that since God is light, all light must be worshipped. But while God is light, the truth is that not all light is God.

Our God is not merely physical light. Concerning Him, we read:

"Who only hath immortality, dwelling in the light which no man can approach unto; whom no man hath seen, nor can see..." (1 Timothy 6:16)

As today’s meditation reminds us, only the Lord Jesus Christ—the Way, the Truth, and the Life sent by God—can guide us and bring us to His holy Mount Zion and His heavenly dwelling places. Therefore, today, instead of praying, "O send out thy light and thy truth: let them lead me...", it is enough for us to follow Jesus Christ, the true Light, Way, and Truth who has already been sent to us.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                        

🦋 Meditation verse - 1 தீமோத்தேயு 4 : 8 / 1 Timothy 4:8

"ஆதவன்" தியானம் - 2000 

ஜூலை 30 வியாழன் 2026  

"சரீரமுயற்சி அற்பபிரயோஜனமுள்ளது; தேவபக்தியானது இந்த ஜீவனுக்கும் இதற்குப் பின்வரும் ஜீவனுக்கும் வாக்குத்தத்தமுள்ளதாகையால் எல்லாவற்றிலும் பிரயோஜனமுள்ளது." ( 1 தீமோத்தேயு 4 : 8 )

உடல் முயற்சியால் பலர் இந்த உலகத்தில் அரிய பல காரியங்களைச் செய்கின்றனர். விளையாட்டுகளிலும் உடல் வலிமையை மெய்ப்பிக்கும் போட்டிகளிலும் கலந்துகொண்டு பரிசுகளையும் பதக்கங்களையும் பெறுகின்றனர். இந்த உலகம் அவர்களைப் பாராட்டி பெருமைப்படுத்துகின்றது. ஆனால் இத்தகைய சரீரமுயற்சிகள் அற்பமான பலனையேக் கொடுக்கவல்லவை. 

இதுபோல இந்த உலகத்தில் பலரும் பல்வேறு கடினமான உடல் முயற்சிகளால் தேவனது ஆசீர்வாதத்தினைப் பெற்றுக்கொள்ள முயல்வதையும்  நாம் பார்க்கின்றோம். ஆனால் இத்தகைய சரீர முயற்சிகள் அற்பமான பலனைத்தான் கொடுக்குமென்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. நாம் நமது உடலை வருத்தும் செயல்களைச் செய்வதால் உலகத்துக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆனாலும் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆகிவிடுவதில்லை.  

நாம் உடல் முயற்சிகளை விட்டு நமது உள்ளத்தை தேவனை நோக்கித் திருப்பவேண்டியது அவசியம். இத்தகைய தேவபக்தியானது இந்த ஜீவனுக்கும் இதற்குப் பின்வரும் ஜீவனுக்கும் ஏற்புடையதாக இருப்பதால் எல்லாவற்றிலும் பிரயோஜனமுள்ளது. முதலில் கிறிஸ்து நமக்குள் வரவேண்டியது முக்கியமேத்தவிர நமது உடல் முயற்சிகளல்ல. காரணம், அப்படிக்  கிறிஸ்து நமக்குள் வரும்போது நாம் பாவத்துக்கு மரித்து நீதிக்குப் பிழைத்தவர்களாகின்றோம். ஆம்,  "மேலும் கிறிஸ்து உங்களிலிருந்தால் சரீரமானது பாவத்தினிமித்தம் மரித்ததாயும், ஆவியானது நீதியினிமித்தம் ஜீவனுள்ளதாயும் இருக்கும்." ( ரோமர் 8 : 10 ) இதுவே மேலான வெற்றி.

சரீர முயற்சிகள் மூலம் நாம் ஒருவேளை மனிதர்களது பார்வைக்கு மேலானவர்களாக, பக்தியுள்ளவர்களாகத் தெரியலாம். ஆனால் வெறுமனே உடல் சார்ந்த முயற்சிகளான உபவாசம், உடலை வருத்தும் இதரச் செயல்பாடுகள் தேவனை நம்மை நோக்கித் திருப்ப தேவையாயிருப்பதில்லை. சரீரமுயற்சி அற்பபிரயோஜனமுள்ளது என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றபடி அது உடலைப் பேணுவதற்கேப்  பயன்படும். 

சிலர் கடுமையான உபவாசம் மூலம் தேவனது அன்பைப் பெறுவதற்கு முயல்கின்றனர். நமது இருதயத்தைத் தேவனை நோக்கித் திருப்பாமல் இப்படி உபவாசிப்பதும் தேவையற்றதே. காரணம்,  "போஜனமானது நம்மை தேவனுக்கு உகந்தவர்களாக்கமாட்டாது; என்னத்தினாலெனில், புசிப்பதினால் நமக்கு ஒரு மேன்மையுமில்லை, புசியாதிருப்பதினால் நமக்கு ஒரு குறைவுமில்லை." ( 1 கொரிந்தியர் 8 : 8 )

தேவபக்தியானது இந்த ஜீவனுக்கும் இதற்குப் பின்வரும் ஜீவனுக்கும் வாக்குத்தத்தமுள்ளதாகையால் எல்லாவற்றிலும் பிரயோஜனமுள்ளது. எனவே நாம் உடல் சார்ந்த முயற்சிகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்காமல் தேவபக்திக்கேதுவான காரியங்களில் ஈடுபடவேண்டியது அவசியம். அதாவது தேவனது ஆவி நம்மில் குடிகொள்ள ஆர்வமுள்ளவர்களாக அதற்கான செயல்பாடுகளில் ஈடுபடவேண்டியது அவசியம். 

காரணம், "அன்றியும் இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவருடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவர் உங்களில் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியினாலே சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார்." ( ரோமர் 8 : 11 ) என்று கூறுகின்றார் அப்போஸ்தலராகிய பவுல். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் தேவனுக்காகச் செய்யும் சரீர முயற்சிகளைத்  தேவனுக்கேற்ற முயற்சிகள் என்று தவறாக எண்ணாமல் தேவ பக்திக்குரிய ஆவிக்குரிய முயற்சிகளில் ஈடுபடுவோம். அப்போதுதான் நாம் கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்களாக மாறமுடியும். "தேவனுடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், நீங்கள் மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்களாய் இராமல்  ஆவிக்குட்பட்டவர்களாய் இருப்பீர்கள். கிறிஸ்துவின் ஆவியில்லாதவன் அவருடையவனல்ல." ( ரோமர் 8 : 9 ) 

கிறிஸ்துவின் ஆவி நமக்குள் வரும்போது அது மட்டுமே இந்த ஜீவனுக்கும் இதற்குப் பின்வரும் ஜீவனுக்கும்  எல்லாவற்றிலும் பிரயோஜனமுள்ளதாக இருக்கும். எனவே உடல் சார்ந்த முயற்சிகளைவிட்டு ஆவியானவரை அடைந்துகொள்ள வாஞ்சிப்போம். அதற்கான தேவ பக்திக்குரிய செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவோம். 

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ் 

"AATHAVAN" Meditation – 2000

July 30, Thursday, 2026

"For bodily exercise profiteth little: but godliness is profitable unto all things, having promise of the life that now is, and of that which is to come." — 1 Timothy 4:8

Through physical effort, many people accomplish various remarkable things in this world. They participate in sports and physical competitions, winning prizes and medals. The world praises and honours them. However, such bodily exercises are capable of yielding only a small benefit.

Similarly, we see many in this world attempting to receive God’s blessings through various strenuous physical efforts. But today’s meditation verse tells us that such bodily exercise profits very little. Even if we make ourselves acceptable to the world through self-afflicting physical acts, we do not thereby become acceptable to God.

It is essential that we move away from mere bodily effort and turn our hearts toward God. Such godliness is profitable for all things, as it holds value both for this life and the life to come. First and foremost, Christ coming into us is what matters, not our physical exertions. This is because when Christ enters into us, we die to sin and live unto righteousness.

"And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness." — Romans 8:10

This is the ultimate victory.

Through physical effort, we may perhaps appear superior and devout in the eyes of men. However, purely body-centric efforts—such as fasting and other acts of self-mortification—are not what draw God toward us. As today’s scripture reminds us, bodily exercise profiteth little; it is useful mainly for the care of the physical body.

Some attempt to gain God’s love through extreme fasting. Fasting without turning our hearts toward God is unnecessary.

"But meat commendeth us not to God: for neither, if we eat, are we the better; neither, if we eat not, are we the worse." — 1 Corinthians 8:8

Godliness is profitable unto all things because it holds promise for both this present life and the life to come. Therefore, instead of prioritizing physical exertions, we must engage in things pertaining to godliness. That is, we must earnestly desire God's Spirit to dwell within us and engage in pursuits that foster His presence.

For the Apostle Paul says:

"But if the Spirit of him that raised up Jesus from the dead dwell in you, he that raised up Christ from the dead shall also quicken your mortal bodies by his Spirit that dwelleth in you." — Romans 8:11

Yes, beloved, let us not mistake physical efforts done for God as divine righteousness. Instead, let us devote ourselves to spiritual efforts rooted in godliness. Only then can we truly belong to Christ.

"But ye are not in the flesh, but in the Spirit, if so be that the Spirit of God dwell in you. Now if any man have not the Spirit of Christ, he is none of his." — Romans 8:9

When the Spirit of Christ comes into us, that alone will be profitable unto all things—both for this present life and the life to come. Therefore, let us move beyond mere physical exertions and yearn to receive the Holy Spirit, engaging ourselves in acts of true godliness.

✍️ Bro. M. Geo Prakash                                                                                          

  

🦋 Meditation verse - யோவான் 1 : 12 / John 1:12

"ஆதவன்" தியானம் - 1999

ஜூலை 29 புதன் 2026  

"அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் எத்தனை பேர்களோ, அத்தனை பேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி, அவர்களுக்கு அதிகாரங்கொடுத்தார்." ( யோவான் 1 : 12 )

அப்போஸ்தலரான யோவான் கூறும் இன்றைய தியான வசனத்தினை நாம் பலமுறை வாசித்திருக்கின்றோம். ஆனால் இந்த வசனம் வெறும் வார்தைகளாகவே நம்மில் பலருக்குள்ளும் இருக்கின்றது. இதனைச் செயல்படுத்தும்போது மட்டுமே நாம் இந்த வசனத்தின் உண்மையினை வாழ்வில் உணர்ந்துகொள்ள முடியும். 

கிறிஸ்தவர்கள் அனைவருமே கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பவர்கள்தான். ஆனால் எல்லோரும் இந்த வசனம் கூறுவதன்படி தேவனுடைய பிள்ளைகளா என்பதுதான் கேள்வி. ஆலயங்களில் வழிபாடுகளில் கலந்துகொள்பவர்கள், ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொள்ளும் மக்கள் இவர்கள் எல்லோரும் கிறிஸ்துவின் நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்கள்தான். ஆனால் எல்லோரும் தேவனுடைய பிள்ளைகளா? 

"விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது." ( எபிரெயர் 11 : 1 )  என்று வேதாகமம் கூறுகின்றது. அதாவது ஒன்றை நாம் விசுவாசிக்கின்றோமென்றால் அந்த நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். தேவனிடம் ஏதாவது ஒன்றினை எதிர்பார்த்து வேண்டுதல் செய்வதும், அதற்காகவே ஆலயங்களுக்குச் செல்வதும் முழுமையான தேவன்மேல் கொள்ளும் விசுவாசம் என்று கூறிட முடியாது. இன்றைய வசனத்தின்படி, தேவன் அப்படிச் செல்பவர்கள்  அத்தனை பேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி, அவர்களுக்கு அதிகாரம் கொடுக்கவில்லை. 

தேவன்மேல் விசுவாசமுள்ள ஆவிக்குரிய மனிதன் அவரையே வாழ்வில் அடைந்துகொள்ள நாடுவான். மட்டுமல்ல, அத்தகைய மனிதன் தனது சுய சித்தத்தை மறந்து தேவனையுடைய சித்தத்துக்கும் அவருடைய ஆவியின் வழிநடத்துதலுக்கும் தன்னை ஒப்புக்கொடுப்பான். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "மேலும் எவர்கள் தேவனுடைய ஆவியினாலே நடத்தப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் தேவனுடைய புத்திரராயிருக்கிறார்கள்." ( ரோமர் 8 : 14 ) என்று கூறுகின்றார். 

நூறு சதவிகிதம் உலக ஆசையினையும் உலகத் தேவைகளையும் உள்ளத்தில் சுமந்துகொண்டு ஆலயங்களில் வந்து கைகளைத்தட்டிப் பாடுவது தேவனைத் தேடுவது ஆகாது. வாழ்வின் முழு நேரத்தையும் உலகத்தோடு ஒத்து வாழ்ந்துவிட்டு ஒரு சில மணிநேரம் ஆராதனை எனும் பெயரில் பாடல்பாடி, ஆர்ப்பரிப்பது தேவனைத் தேடுவது ஆகாது. இத்தகைய செயல்பாடுகள் இன்றைய வசனம் கூறும் அவருடைய நாமத்தின்மேல் உள்ள  விசுவாசமல்ல; இப்படிச் செய்வது அவரை நாம் ஏற்றுக்கொண்டோம் என்பதாகாது.  

இஸ்ரவேலில் நிக்கொதேமு எனும் போதகன் இப்படித்தான் இருந்தான். ஆனால் அவனுக்கு இன்றைய பெரும்பாலான கிறிஸ்தவ மக்களைப்போல இயேசு கிறிஸ்துவிடம் விசுவாசம் இருந்தது. அவன் யூதர்களுக்குப் பயப்பட்டதால் இரவுவேளையில் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தேடி வந்தான். "அவன் இராக்காலத்திலே இயேசுவினிடத்தில் வந்து: ரபீ, நீர் தேவனிடத்திலிருந்து வந்த போதகர் என்று அறிந்திருக்கிறோம், ஏனெனில் ஒருவனும் தன்னுடனே தேவன் இராவிட்டால் நீர் செய்கிற இப்படிப்பட்ட அற்புதங்களைச் செய்யமாட்டான் என்றான். இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் மறுபடியும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் காணமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்." ( யோவான் 3 : 2, 3 )

ஆம் அன்பானவர்களே, இயேசு கிறிஸ்துவிடம் விசுவாசம் கொள்வது, அவரைத்தேடி வருவது மட்டும் போதாது. இயேசு கிறிஸ்து குறிப்பிடுவதுபோல நாம் மறுபடி பிறக்கவேண்டும். பாவத்துக்குச் செத்து நீதிக்குப் பிழைக்கவேண்டும். கிறிஸ்துவிடம் நம்மை முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுத்து பாவமன்னிப்பைப் பெறவேண்டும். அப்போது மட்டுமே நாம் அவரது பிள்ளைகளாக முடியும். இப்படி  பாவமன்னிப்பைப்பெற்று அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் அத்தனை பேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி அவர்களுக்கு தேவன் அதிகாரங்கொடுத்துள்ளார்.  இந்த அதிகாரத்தை பெறுவதற்கு இன்றே முயற்சியெடுப்போம்.

✍️ சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்   

"AATHAVAN" Meditation – 1999

July 29, Wednesday, 2026

"But as many as received him, to them gave he power to become the sons of God, even to them that believe on his name:" — John 1:12

We have read today’s meditation verse, spoken by the Apostle John, many times. However, for many of us, this verse remains merely words. Only when we put it into practice can we experience the truth of this verse in our lives.

All Christians are believers in Christ. But the question is whether everyone is a child of God according to what this verse says. Those who participate in church services and those who attend prayer meetings are all people who believe in the name of Christ. But is everyone a child of God?

The Bible says:

"Now faith is the substance of things hoped for, the evidence of things not seen." — Hebrews 11:1

That is to say, if we believe in something, it is necessary to stand firm in that faith. Expecting something from God, making supplications for it, and going to church solely for that purpose cannot be called complete faith in God. According to today’s verse, God has not given power to all who go in such a manner to become the children of God.

A spiritual person who has faith in God will seek to possess Him alone in life. Furthermore, such a person will forget their self-will and yield themselves to the will of God and the guidance of His Spirit. It is regarding this that the Apostle Paul says:

"For as many as are led by the Spirit of God, they are the sons of God." — Romans 8:14

Carrying a hundred percent worldly desires and worldly needs in one's heart, coming to church, clapping hands, and singing is not truly seeking God. Living in conformity with the world all through life and then singing songs and shouting under the name of worship for a few hours is not seeking God. Such actions are not faith in His name as spoken of in today’s verse; doing this does not mean we have received Him.

In Israel, a teacher named Nicodemus was just like this. However, like most Christian people today, he had faith in Jesus Christ. Because he feared the Jews, he came seeking Jesus Christ at night.

"The same came to Jesus by night, and said unto him, Rabbi, we know that thou art a teacher come from God: for no man can do these miracles that thou doest, except God be with him. Jesus answered and said unto him, Verily, verily, I say unto thee, Except a man be born again, he cannot see the kingdom of God." — John 3:2–3

Yes, dearly beloved, having faith in Jesus Christ and seeking Him out is not enough. As Jesus Christ points out, we must be born again. We must die to sin and live unto righteousness. We must yield ourselves completely to Christ and receive the forgiveness of sins. Only then can we become His children. To all who have received forgiveness of sins, believed on His name, and received Him, God has given power to become the children of God. Let us make every effort today to receive this power.

✍️ Bro. M. Geo Prakash