Meditation Verse - எபிரெயர் 2: 11 / Hebrews 2:11

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,450

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 27, 2025. 💚திங்கள்கிழமை

"எப்படியெனில், பரிசுத்தஞ்செய்கிறவரும் பரிசுத்தஞ் செய்யப்படுகிறவர்களுமாகிய யாவரும் ஒருவராலே உண்டாயிருக்கிறார்கள்; இதினிமித்தம் அவர்களைச் சகோதரரென்று சொல்ல அவர் வெட்கப்படாமல்..." ( எபிரெயர் 2: 11)

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நமது மூத்த சகோதரனாக இருக்கின்றார். இது எப்படி என்பதனையும் அதன் மேன்மையையும்  இன்றைய தியான வசனம் நம்மைத் தியானிக்க அழைப்புவிடுகின்றது. மட்டுமல்ல, அவர் ஏன் நமக்காகத்  தனது உயிரைக்கொடுக்க முன்வந்தார் என்றால், அவர் நமது மூத்த சகோதரனாக இருப்பதால்தான் எனும் உண்மையும் உணர்த்தப்படுகின்றது.  

இன்றைய தியான வசனம்  "பரிசுத்தஞ்செய்கிறவரும் பரிசுத்தஞ் செய்யப்படுகிறவர்களுமாகிய யாவரும் ஒருவராலே உண்டாயிருக்கிறார்கள்" என்று கூறுகின்றது. நம்மைப் பரிசுத்தம் செய்கிறவர் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. அவரால் பரிசுத்தம் செய்யப்படுபவர்கள் நாம். இப்படி நம்மைப் பரிசுத்தம் செய்யும் அவரும் நாமும் ஒரே பிதாவாகிய தேவனால் பிறந்தவர்கள். எனவே அவர் நமக்குச் சகோதரன். சாதாரண அற்ப மனிதர்களாகிய நம்மைத் தமது சகோதரர்கள் / சகோதரிகள் என்று கூறிட அவர் வெட்கப்படவில்லை என்று இந்த வசனம் கூறுகின்றது. 

இன்று பலர் உயர் பதவிகள் பெறும்போது தங்களது ஏழையான உறவினர்களை உறவினர்கள் என்று கூறிடத் தயங்குவதுண்டு.  இதனைவிடக் கொடுமைகளும் நடப்பதுண்டு. ஒரு சம்பவம் கேள்விப்பட்டேன், தனது மகள் வாழ்வில் நல்ல நிலையில் வரவேண்டும் எனும் ஆர்வத்தில் பக்கத்து வீடுகளில் வீட்டுவேலை செய்து சம்பாதித்த பணத்தில் ஒரு தாய் தனது மகளை கல்லூரியில் உயர்கல்வி படிக்கவைத்தாள். மாணவிகள் விடுதியில் தங்கியிருந்து அந்த மகள் படித்துவந்தாள். ஒருமுறை மகளைப் பார்க்கும் ஆவலில் மகள் விரும்பி உண்ணும் உணவுப்பண்டங்களை வாங்கிக்கொண்டு மாணவிகள் விடுதிக்குச் சென்றாள் அந்தத் தாய்.  

ஆனால் அந்த மகளோ தாயைச் சந்திக்க விரும்பவில்லை. காரணம் தன்னுடன் படிக்கும் சக மாணவிகள் ஏழ்மையான தனது குடும்ப நிலைமையை அறிந்துகொண்டால் அவமானம் என எண்ணினாள். "இனி இப்படி என்னைப் பார்க்க வராதே" என்று தாயைக் கண்டித்தாள். மட்டுமல்ல, தன்னிடம் விசாரித்த மற்ற மாணவிகளிடம் "இது என் வீட்டு வேலைக்காரி" என்று கூறினாள். 

ஆம் அன்பானவர்களே, ஆனால் இத்தகைய குணத்துக்கு மாறாக, நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து விண்ணக மகிமையை விட்டு இறங்கி நம்மில் ஒருவரைப் போலானார். "ஆதலால், பிள்ளைகள் மாம்சத்தையும் இரத்தத்தையும் உடையவர்களாயிருக்க, அவரும் அவர்களைப்போல மாம்சத்தையும் இரத்தத்தையும் உடையவரானார்" ( எபிரெயர் 2: 14) என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது அவரது மகிமையான தேவ சாயலை விட்டு நம்மைப்போன்ற அழியக்கூறிய அற்பமான உடலெடுத்தார். 

நாம் முன்பு உதாரணத்தில் தனது சொந்தத் தாயைப்பார்பது அவமானம் என எண்ணியப் பெண்ணைப்போல அவர் நம்மைச் சகோதரர்கள் என்று கூறிட வெட்கப்படவில்லை. மாறாக நம்மை மீட்பதற்காகத் தனது உயிரையே கொடுக்கவும்  முன்வந்தார். நமக்காக பாடுகள் அனுபவித்துச்சோதிக்கப்பட்டார். எனவே அவர் நமக்கு உதவிசெய்ய வல்லவராய் இருக்கிறார். "ஆதலால், அவர்தாமே சோதிக்கப்பட்டுப் பாடுபட்டதினாலே, அவர் சோதிக்கப்படுகிறவர்களுக்கு உதவிசெய்ய வல்லவராயிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 2: 18)

அவர் நமது மூத்த சகோதரனும் நமக்காக உயிரைக்கொடுத்தவருமாக இருப்பதால் நாம் எந்தத் தயக்கமுமின்றி அவரை அணுகலாம். அவரும் நாமும் ஒரே பிதாவாகிய தேவனால் உண்டானவர்கள் என்பது எண்ணுவதற்கு எதனைச் சிறப்புமிக்கது. "எனது சகோதரன் கலெக்டராக இருக்கிறார், மருத்துவராக இருக்கிறார்" என்று கூறிக்கொள்வதில் அற்பமான பெருமையடைகின்றோம். ஆனால் அதனைவிட எத்தனை மேன்மையானது, "எனது மூத்த சகோதரன்தான் இந்த அண்டசராசரங்களை உண்டாக்கியது" என்றுகூறுவது? ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் யாருமே அற்பமானவர்களல்ல.   தயக்கமின்றி அவரை அணுகி நமது தேவைகளை எடுத்துக்கூறுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                

Scripture Meditation - No. 1,450

AATHAVAN 💚 January 27, 2025. 💚 Monday

"For both he that sanctifieth and they who are sanctified are all of one: for which cause he is not ashamed to call them brethren." (Hebrews 2:11, KJV)

Our Lord Jesus Christ is our elder brother. Today’s meditation verse invites us to reflect on how this is true and how marvellous this truth is. It also reveals why He willingly gave His life for us—because He is our elder brother.

The verse says, “He that sanctifieth” (the Lord Jesus Christ) and “they who are sanctified” (us) are all of one—born of the same Father. Jesus sanctifies us, and through this sanctification, we share a bond with Him as children of the same Heavenly Father. Therefore, He is not ashamed to call us His brothers and sisters, even though we are mere humans.

In today’s world, people often feel embarrassed to acknowledge their humble roots or poor relatives when they achieve a higher status. There are even heartbreaking stories.

For example, I heard about a mother who, with great love, worked as a maid in neighbouring homes to earn enough money to send her daughter to college. The daughter stayed in a hostel and pursued higher studies. One day, the mother, eager to see her daughter, brought her favourite food and visited the hostel.

But the daughter refused to meet her. Why? She feared that her peers would learn about her impoverished background and ridicule her. She even scolded her mother, saying, “Don’t come here again!” Worse still, she introduced her mother to her friends as her maid.

In contrast to this kind of attitude, our Lord Jesus Christ left the glory of heaven and came down to be one among us. The Bible says, “Forasmuch then as the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same” (Hebrews 2:14). He set aside His divine glory and took on a perishable human body like ours.

Unlike the girl in the earlier example, Jesus is not ashamed to call us His brothers and sisters. He even gave His life for us. He endured pain and suffering to redeem us. Therefore, He is able to help us in our struggles: “For in that he himself hath suffered being tempted, he is able to succour them that are tempted.” (Hebrews 2:18).

Because He is our elder brother who gave His life for us, we can approach Him without hesitation. How glorious it is to know that He and we are born of the same Heavenly Father! Many of us feel proud to say, “My brother is a collector” or “My brother is a doctor.” How much more glorious it is to declare, “My elder brother created the heavens and the earth!”

Dearly beloved, we are not insignificant. Let us boldly approach Him and share our needs.

Devotional Message: Bro. M. Geo Prakash

Meditation Verse - யாக்கோபு 1: 6, 7 / James 1:6-7

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,449

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 26, 2025. 💚ஞாயிற்றுக்கிழமை

"சந்தேகப்படுகிறவன் காற்றினால் அடிபட்டு அலைகிற கடலின் அலைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறான். அப்படிப்பட்ட மனுஷன் தான் கர்த்தரிடத்தில் எதையாகிலும் பெறலாமென்று நினையாதிருப்பானாக." ( யாக்கோபு 1: 6, 7)

சந்தேகம் என்பது மிகக்கொடிய வியாதியைப் போன்றது. இந்த உலகத்தில் அன்றாடச் செய்தித்தாள்களில் நாம் சந்தேகத்தினால் ஏற்படும் குடும்பப்பிரிவுகள், கொலைகள் குறித்து அதிகம் வாசிக்கின்றோம். சந்தேகம் என்பது உள்ளிருந்து மரங்களை அரித்து அழிக்கும் பூச்சிகளைப்போல மனிதனை அரிக்கும் கொடிய  மனவியாதியாகும். 

உலக காரியங்களில் இப்படி இருக்குமானால் தேவனுக்குமுன் அது எவ்வளவுக் கொடியதாக இருக்கும்! எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம் சந்தேகப்படும் மனிதர்களை காற்றினால் அடிபட்டு அலைகிற கடலின் அலைக்கு ஒப்பிடுகின்றது. சந்தேகம் கொண்டவன் மனதும்   இப்படிக் கடல் அலைபோல கொந்தளித்துக்கொண்டே இருக்கும். 

தேவ காரியங்களில் இப்படி நாம் சந்தேகப்படுபவர்களாக இருப்போமானால் நாம் தேவனிடமிருந்து எதனையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது என்று இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது. இயேசு அற்புதங்கள் செய்த பல இடங்களில், "இதனைச் செய்ய என்னால் கூடும் என்று  நீ விசுவாசிக்கிறாயா?" என்று கேட்பதை நாம் வேதாகமத்தில் வாசிக்கின்றோம். மேலும்  "அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தினிமித்தம் அவர் அங்கே அநேக அற்புதங்களைச் செய்யவில்லை." ( மத்தேயு 13: 58) என்றும் வாசிக்கின்றோம். அதாவது தேவனிடமிருந்து நாம் எதிர்பார்ப்பது கிடைக்கவேண்டுமானால் நாம் முதலில் அதனை அவரிடமிருந்து  பெற்றுக்கொள்வோம் என்று நம்பவேண்டும்.. 

இயேசு மேலும் கூறினார், "நீ விசுவாசிக்கக்கூடுமானால் ஆகும், விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் கூடும்." ( மாற்கு 9: 23) என்று.  ஆம் அன்பானவர்களே, தேவனிடம் நாம் ஜெபிப்பது மட்டும் போதாது, அந்த ஜெபம் விசுவாசமுள்ளதாக இருக்கவேண்டும். "ஆதலால், நீங்கள் ஜெபம்பண்ணும்போது எவைகளைக் கேட்டுக்கொள்ளுவீர்களோ, அவைகளைப் பெற்றுக்கொள்வோம் என்று விசுவாசியுங்கள், அப்பொழுது அவைகள் உங்களுக்கு உண்டாகும் என்று சொல்லுகிறேன்." ( மாற்கு 11: 24) என்று இயேசு கூறியது நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டியதாகும்.  

சிறு குழந்தை தனது தாய் தகப்பனிடம் எதனையாவது கேட்கும்போது முழு விசுவாசத்துடன்தான் கேட்கும். அப்படிக் குழந்தைக் கேட்பது அதற்குத் தேவையும் தகுதியுமானது என்று கருதினால் பெற்றோர்களும் அதனை நிறைவேற்றுவார்கள். அதுபோலவே தேவனும் இருக்கின்றார். எனவே, நாம் நமது தேவைகள் எதுவானாலும் பெற்றோரிடம் கேட்பதுபோன்ற உரிமையுடன் விசுவாசத்துடன் கேட்கும்போது அது தேவனால் நமக்கு நிறைவேறும். 

"நான் விசுவாசத்துடன்தான் ஜெபிக்கிறேன் ஆனால் எனது ஜெபத்தைத் தேவன் கேட்கவே இல்லையே"  என்று இதனை வாசிக்கும்போது சிலர் எண்ணலாம். நாம் கேட்பது நூறுசதம் உலக ஆசைகளை நிறைவேற்றவே என்றால் நமது ஜெப விண்ணப்பங்களை தேவன் அங்கீகரிக்க மாட்டார் என்கிறார் அப்போஸ்தலரான யாக்கோபு. 

"நீங்கள் விண்ணப்பம்பண்ணியும், உங்கள் இச்சைகளை நிறைவேற்றும்படி செலவழிக்கவேண்டுமென்று தகாதவிதமாய் விண்ணப்பம் பண்ணுகிற படியினால், பெற்றுக் கொள்ளாமலிருக்கிறீர்கள். விபசாரரே, விபசாரிகளே, உலக சிநேகம் தேவனுக்கு விரோதமான பகையென்று அறியீர்களா? ஆகையால் உலகத்துக்குச் சிநேகிதனாயிருக்க விரும்புகிறவன் தேவனுக்குப் பகைஞனாகிறான்." ( யாக்கோபு 4: 3, 4)

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது ஜெபங்களில் விசுவாசத்துடன் தேவனுக்கு ஏற்புடைய மேலான காரியங்களையே நாடுவோம். அப்போது உலக காரியங்களை நாம்  கேட்காமலேயே நமது வாழ்வில் அவர் நிறைவேற்றுவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

Scripture Meditation - No. 1,449

AATHAVAN 💚 January 26, 2025 💚 Sunday

"For he that wavereth is like a wave of the sea driven with the wind and tossed. For let not that man think that he shall receive any thing of the Lord." (James 1:6-7)

Doubt is like a severe disease. In our daily newspapers, we often read about broken families and murders caused by suspicion. Doubt is a destructive mental ailment, much like a pest that eats away at a tree from within, slowly destroying it.

If this is the case with worldly matters, how much worse would it be before God! That is why today’s meditation verse compares a doubting person to a wave of the sea, driven by the wind and tossed. The heart of a doubter, like the waves, remains restless and unsettled.

When it comes to spiritual matters, if we are people of doubt, today’s verse clearly says that we cannot receive anything from the Lord. In several places where Jesus performed miracles, we read that He asked, “Believest thou that I am able to do this?” (Matthew 9:28). Furthermore, the Scripture records, “And he did not many mighty works there because of their unbelief.” (Matthew 13:58). This means that in order to receive from God, we must first believe that we will receive it from Him.

Jesus also said, “If thou canst believe, all things are possible to him that believeth.” (Mark 9:23). Yes, beloved, it is not enough just to pray to God; our prayers must also be filled with faith. Let us remember the words of Jesus: “Therefore I say unto you, What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.” (Mark 11:24).

When a little child asks something of their parents, they ask with complete trust. If the request is necessary and worthy, the parents fulfil it. Similarly, God responds when we approach Him with faith, just as a child approaches their parents. Whatever our needs may be, when we ask with confidence and faith, God will fulfil them.

Some may think, “I pray with faith, but God doesn’t seem to hear my prayer.” Apostle James says that if we ask only to satisfy our worldly desires, God will not approve our prayer requests.

"Ye ask, and receive not, because ye ask amiss, that ye may consume it upon your lusts. Ye adulterers and adulteresses, know ye not that the friendship of the world is enmity with God? whosoever therefore will be a friend of the world is the enemy of God." (James 4:3-4).

Yes, dear ones, in our prayers, let us seek higher things that are pleasing to God with faith. When we do so, God will fulfil even the worldly needs of our lives without we asking for them.

Devotional Message by: Bro. M. Geo Prakash                          

Meditation Verse - லுூக்கா 24: 29 / Luke 24:29

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,448

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 25, 2025. 💚சனிக்கிழமை

"அவர்கள் அவரை நோக்கி: நீர் எங்களுடனே தங்கியிரும், சாயங்காலமாயிற்று, பொழுதும் போயிற்று, என்று அவரை வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களுடனே தங்கும்படி உள்ளே போனார்." ( லுூக்கா 24: 29)

கிறிஸ்து அனுபவத்தை நாம் நமது வாழ்வில் பெற்று மகிழ்ந்திட  முதலில் நாம் அவரை வருந்தி அழைக்கவேண்டியது அவசியம். 

உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து எம்மாவு நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்த தனது சீடர்கள் இரண்டுபேருடன் ஒரு கிராமத்தான் போல  கூடவே நடந்து சென்றார். அவர்களும் அவரை  யார் என்று அறிந்துகொள்ளவில்லை. எருசலேமில் இயேசு கொலைசெய்யப்பட்ட சம்பவங்களைக் குறித்து அவர்கள் பேசிக்கொண்டு சென்றனர். 

மரணமடைந்த கிறிஸ்து இயேசுவுக்காக அவர்கள் கவலையோடு இருந்ததை இயேசு அறிந்தார். மேசியா கொல்லப்படவேண்டும் என்று பழைய ஏற்பட்டு நூலில் எழுதப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனங்களை அவர் அவர்களுக்கு விளக்கிக்கூறி அவர்களைத் தேற்றினார்.  அவர்கள் செல்லவேண்டிய இடம் வந்தபின்னர் அவர் அதனைக்கடந்து செல்பவரைப்போலக்  கட்டிக்கொண்டார். அப்போது அந்தச் சீடர்கள், "நீர் எங்களுடனே தங்கியிரும், சாயங்காலமாயிற்று, பொழுதும் போயிற்று, என்று அவரை வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டார்கள்."

அவர்களோடு தங்கிய அவர் உணவு உண்ணும்போது தன்னை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார். தன்னை யார் என்று அறியாமலேயே அழைத்தச் சீடர்கள் அறியும்படி அவர்களது கண்களைத் திறந்தார். இன்று நம்மில் பலரும் கிறிஸ்தவர்கள் எனினும் தனிப்பட்ட முறையில் அவரை அறியாதவர்களாகவே இருக்கின்றோம். "நீர் எங்களுடனே தங்கியிரும்" என்று நாம் அறியாத இயேசுவை நம்மோடு தங்கும்படி நாம் அழைக்கும்போது அவர் நம்முள்ளத்தில் வருவார்; தன்னை நமக்கு வெளிப்படுத்துவார். 

இதுபோலவே, இயேசு கிறிஸ்து உயிரோடு உலகினில் வாழ்ந்தபோது கானாவூர் திருமண வீட்டார் அவரை அழைத்தனர். "இயேசுவும் அவருடைய சீஷரும் அந்தக் கலியாணத்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள்." ( யோவான் 2: 2) என்று வாசிக்கின்றோம். அந்த வீட்டார் அவர் தங்களுக்கு அற்புதம் செய்வார் என்று அறிந்தோ அற்புதத்தை விரும்பியோ அழைக்கவில்லை. காரணம், இயேசு கிறிஸ்து அதற்கு முன் எந்த அற்புதமும் செய்திருக்கவில்லை.  இயேசு தங்கள் வீட்டுத் திருமணத்தில் கலந்துகொள்ளவேண்டும் என்று விரும்பித்தான் அழைத்தனர். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து தனது முதல் அற்புதத்தை அந்தத் திருமண வீட்டில் செய்து தன்னை உலகுக்கு வெளிப்படுத்தினார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இந்தச் சம்பவங்கள் நாம் கிறிஸ்துவை அறியவும் அவர்மூலம் அற்புதங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வழிகாட்டுபனவையாக உள்ளன. முதலில் நாம் அந்தச் சீடர்கள் அழைத்ததுபோல அவரை நமது உள்ளத்தில் வரும்படி  அழைக்கவேண்டும். மட்டுமல்ல, கானாவூர் திருமண வீட்டார் இயேசு தங்கள் வீட்டிற்கு வரவேண்டும் என்று அழைத்ததுபோல அவர் நம் உள்ளத்திலும்  வீட்டிலும் வரவேண்டும் எனும் ஒரே எண்ணமுடையவர்களாக அழைக்கவேண்டும். 

இப்படி கிறிஸ்துவை நாம் அழைக்கும்போது அவர் நமது உள்ளத்தில் புதிய ஆவியால் நிரப்பி நம்மில் வந்து தங்குவார். நாம் எதிர்பாராத  அற்புதங்களை நாம் காணும்படிச் செய்வார்.   நீர் எங்களுடனே தங்கியிரும், என்று அவரை அழைப்போம்; அப்பொழுது அவர் நம்முடனே தங்கும்படி உள்ளே வருவார். 

"என்னை நோக்கிக் கூப்பிடு, அப்பொழுது நான் உனக்கு உத்தரவு கொடுத்து, நீ அறியாததும் உனக்கு எட்டாததுமான பெரிய காரியங்களை உனக்கு அறிவிப்பேன்." ( எரேமியா 33: 3) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

Scripture Meditation - No: 1,448

AATHAVAN 💚 January 25, 2025 💚 Saturday

"But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them." (Luke 24:29)

To experience the presence of Christ and rejoice in our lives, it is essential to invite Him earnestly.

The risen Lord Jesus Christ walked with two of His disciples on their way to a village called Emmaus. They did not recognize Him as He journeyed with them. As they discussed the events surrounding Jesus’ crucifixion in Jerusalem, He perceived their sorrow.

Jesus, knowing their distress over His death, explained the prophecies about the Messiah's suffering as written in the Old Testament, comforting them. When they reached their destination, He acted as though He would go further. But the disciples pleaded earnestly, saying, "Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent."

Jesus stayed with them, and while breaking bread, He revealed Himself. Their eyes were opened, and they recognized Him. Today, many of us identify as Christians, yet we do not personally know Him. When we invite Jesus with the words, "Abide with us," He will enter our hearts and reveal Himself to us.

Similarly, during His earthly ministry, Jesus attended the wedding at Cana. As the Bible records, "And both Jesus was called, and his disciples, to the marriage" (John 2:2). The hosts did not invite Him expecting a miracle, as He had not performed any miracles before that. They invited Him simply because they desired His presence. Yet, Jesus performed His first miracle there, turning water into wine, and revealed His glory to the world.

Beloved, these events serve as a guide for us to know Christ and receive His wonders. Like the disciples who invited Him into their home and the hosts at Cana who welcomed Him into their wedding, we must invite Him earnestly into our hearts and homes.

When we sincerely call upon Christ, He will fill our hearts with His Spirit and abide with us. He will work miracles beyond our expectations. Let us say, "Abide with us," and He will surely come and dwell with us.

"Call unto me, and I will answer thee, and shew thee great and mighty things, which thou knowest not." (Jeremiah 33:3)

God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash

                       

Meditation Verse - ரோமர் 1: 11 / Romans 1:11

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,447

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 24, 2025. 💚வெள்ளிக்கிழமை

"உங்களிலும் என்னிலுமுள்ள விசுவாசத்தினால் உங்களோடுகூட நானும் ஆறுதலடையும்படிக்கும், உங்களைக் காண வாஞ்சையாயிருக்கிறபடியினாலே," ( ரோமர் 1: 11)

ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேவ அனுபவம் உள்ள மற்ற உடன் சகோதர சகோதரிகளுடன் நாம் உறவுடன் வாழவேண்டியதன் அவசியத்தை இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு எடுத்துக்கூறுகின்றது.

அப்படி நாம் ஐக்கியத்துடன் வாழும்போது அது பலவேளைகளில் நமக்கு அறுத்தலும் தேறுதலும் அளிப்பதாக இருக்கும். சில வேளைகளில் உலகப் பிரச்சனைகள், துன்பங்கள் நம்மைச் சோர்வுறச் செய்வதுண்டு. அத்தகைய வேளைகளில் ஆவிக்குரிய ஐக்கியம் நம்மைத் தூக்கிவிடுவதாக இருக்கும். இதனை நான் பலவேளைகளில் அனுபவத்தில் உணர்ந்திருக்கிறேன். ஆவிக்குரிய நல்ல ஐக்கியம் இல்லாமல் வாழ்வோமானால் அது நாம் பின்மாறிப்போக காரணமாகவும் அமைந்துவிடும். 

இதனையே நாம், "ஒருவன் விழுந்தால் அவன் உடனாளி அவனைத் தூக்கிவிடுவான்; ஒண்டியாயிருந்து விழுகிறவனுக்கு ஐயோ, அவனைத் தூக்கிவிடத் துணையில்லையே." ( பிரசங்கி 4 : 10 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

நாம் ஆவிக்குரிய ஐக்கியம் கொள்ளும்போது ஒருவர் ஒருவரது துன்பத்தில் தேறுதல் அளிக்கின்றோம். மேலும் அடுத்தவருக்கு பக்தி விருத்தி உண்டாக்க உதவுகின்றோம். இதனாலேயே அப்போஸ்தலரான பவுல், "ஆகையால் நீங்கள் செய்துவருகிறபடியே, ஒருவரையொருவர் தேற்றி, ஒருவருக்கொருவர் பக்திவிருத்தி உண்டாகும்படி செய்யுங்கள்." (1 தெசலோனிக்கேயர் 5: 11) என்று அறிவுரை கூறுகின்றார். 

மேலும் இன்றைய தியான வசனத்தில், "உங்களைக் காண வாஞ்சையாயிருக்கிறபடியினாலே," எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. அதாவது ஆவிக்குரிய மேலான அனுபவமுள்ள அல்லது நம்மைப்போன்ற அனுபவமுள்ளவர்களை நாம் சந்திக்க ஆர்வமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். பொதுவாக உலக மக்கள் பிரபலமான நடிகர்கள், பாடகர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் போன்றவர்களைச் சந்திக்க ஆசைப்படுவார்கள். ஆனால் அத்தகைய சந்திப்பில் சற்றுநேர மன மகிழ்ச்சியைத் தவிர வேறு எதுவும் பலனாகக்  கிடைத்திடாது. ஆனால் ஆவிக்குரிய நண்பர்களைச் சந்திப்பது இருவருக்குமே நன்மையாக முடியும். 

சாதாரண பள்ளிப் பாடங்களைக்கூட சக மாணவர்களோடு கலந்து உறவாடிப் படிக்கும்போது நமக்குத் தெளிவாகப் பாடங்கள் புரிகின்றன; சந்தேகங்கள் நிவிர்த்தியாகின்றன. அதுபோலவே தான் இதுவும். ஆவியானவர் நமக்கு வேத வசனங்களைத் தெளிவாகப் புரியவைப்பது உண்மைதான் எனினும் நமக்கு ஆவியானவர் புரியவைத்ததை மற்றவர்களோடு நாம் பகிர்ந்துகொள்வதை தேவன் விரும்புகின்றார்.    

ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மிலுள்ள விசுவாசத்தினால் மற்றவர்களோடுகூட நாமும் ஆறுதலடையும்படிக்கு, தேவ அனுபவமுள்ள மற்றவர்ககளைக் கண்டு உறவாட வாஞ்சையாயிருப்போம் 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                   

Scripture Meditation - No: 1,447

AATHAVAN 💚 January 24, 2025. 💚 Friday

"That I may be comforted together with you by the mutual faith both of you and me." (Romans 1:11, KJV)

Today's meditation verse highlights the necessity of living in fellowship with fellow believers who have spiritual experiences in their walk with God.

When we live in unity with such individuals, it often brings us encouragement and strength. There are times when the troubles and challenges of the world may weigh us down. In those moments, spiritual fellowship lifts us up. I have personally experienced this on numerous occasions. On the contrary, living without godly fellowship can lead to spiritual decline.

As it is written, "For if they fall, the one will lift up his fellow: but woe to him that is alone when he falleth; for he hath not another to help him up." (Ecclesiastes 4:10, KJV)

When we build spiritual fellowship, we comfort one another in times of trouble and also help in the spiritual growth of others. This is why the apostle Paul advises: "Wherefore comfort yourselves together, and edify one another, even as also ye do." (1 Thessalonians 5:11, KJV)

Additionally, today's verse mentions, "That I may impart unto you some spiritual gift, to the end ye may be established." (Romans 1:11, KJV). This implies that we must desire to meet those who are spiritually experienced or those who share similar spiritual growth as ours. People in the world often yearn to meet celebrities, singers, or political leaders. While such meetings may bring temporary joy, they yield little long-term benefit. However, meeting spiritual friends always leads to mutual edification and blessings.

Even in academics, studying with fellow students often helps in better understanding and clarifying doubts. Similarly, while the Holy Spirit indeed gives us clarity in understanding the Scriptures, God desires that we share with others what the Holy Spirit has taught us.

Yes, dear ones, let us earnestly desire to meet and fellowship with those who have spiritual experiences so that we may be comforted together by our mutual faith.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

Meditation Verse - 1 யோவான் 2 : 17 / 1 John 2:17

வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,446

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 23, 2025. 💚வியாழக்கிழமை

"உலகமும் அதன் இச்சையும் ஒழிந்துபோம்; தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருப்பான்." (1 யோவான்  2 : 17)

இந்த உலகத்தில் வாழும் மக்களில் பலரும் எதிர்காலத்தைக் கருத்தில் கொண்டு தங்கள் பிள்ளைகளுக்காக பல்வேறு சொத்து சுகங்களைச்  சேர்த்துவைக்கின்றனர். தேவைக்கு இப்படிச் சேர்ப்பது தவறல்ல, ஆனால் இதுவே நிரந்தரம் என்று கருதி துன்மார்க்கத்தில் உழன்று இப்படி சொத்துக்களைக் குவிப்பது ஆபத்தானது. உலகத்தில் வாழும் நாமோ, நமது சொத்துக்களோ நமது பிள்ளைகளோ நிரந்தரமானவைகளல்ல. நமக்குமுன் வாழ்ந்து மடிந்துபோன மூதாதையர்களைப்போல நாமும் மடிந்துபோவோம். 

மட்டுமல்ல, இந்த மொத்த உலகமும் அழிவுக்காகவே வைக்கப்பட்டுள்ளது.   உலகத்தின் அழிவுகுறித்து ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பல்வேறு முறை கூறி உலக முடிவுக்குமுன் நடைபெறும் சில அடையாளங்களையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  அப்போஸ்தலரான பேதுருவும், "இப்பொழுது இருக்கிற வானங்களும் பூமியும் அந்த வார்த்தைகளினாலேயே அக்கினிக்கு இரையாக வைக்கப்பட்டு, தேவபக்தியில்லாதவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு அழிந்துபோகும் நாள்வரைக்கும் காக்கப்பட்டிருக்கிறது." (2 பேதுரு 3: 7) என்றும், "கர்த்தருடைய நாள் இரவிலே திருடன் வருகிறவிதமாய் வரும்; அப்பொழுது வானங்கள் மடமட என்று அகன்றுபோகும், பூதங்கள் வெந்து உருகிப்போகும், பூமியும் அதிலுள்ள கிரியைகளும் எரிந்து அழிந்துபோகும்." (2 பேதுரு 3: 10) என்று கூறுகின்றார். 

இந்த உலகம் இப்படி அழிந்தாலும் உலகத்திலுள்ள மற்ற எல்லா உயிரினங்களும் அழிந்தாலும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்ப வாழ்ந்து நிலைவாழ்வு எனும் முடிவில்லா வாழ்வுக்குத் தகுதியுள்ளவர்களாக இருப்பவர்கள் அழியாமல் நிலைத்திருப்பார்கள். நித்தியஜீவன் எனும் முடிவில்லா வாழ்வு ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து வாழ்வோருக்கு உண்டு என்று வேதம் குறிப்பிடுகின்றது. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,  "உலகமும் அதன் இச்சையும் ஒழிந்துபோம்; தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருப்பான்." என்று வாசிக்கின்றோம். 

இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், "அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல, நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே கிரியை நடப்பியுங்கள்; அதை மனுஷகுமாரன் உங்களுக்குக் கொடுப்பார்; அவரைப் பிதாவாகிய தேவன் முத்திரித்திருக்கிறார் என்றார்." ( யோவான் 6: 27) என்று.  மனுஷ குமாரனான அவரே நித்திய வாழ்வைக் கொடுக்கவல்லவர். 

தொடர்ந்து அவர் இது குறித்து பல்வேறுமுறை கூறியுள்ளார். உதாரணமாக, "என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவனுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டென்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( யோவான் 6: 47) மற்றும், "என் மாம்சத்தைப் புசித்து, என் இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணுகிறவனுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு; நான் அவனைக் கடைசிநாளில் எழுப்புவேன்." ( யோவான் 6: 54)

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் உலக இச்சைகொண்டவர்களாக இந்த உலகமே நிரந்தரம் என்று வாழ்வோமானால் பரிதபிக்கக்கூடியவர்களாக இருப்போம். உலகம் முடிவதோடு அழிவது மட்டுமல்ல, பிசாசுக்கு ஆயத்தம்பண்ணியுள்ள நித்திய நரக அக்கினிக்கு இரையாகவும் ஆவோம். இதனை வேதம் இரண்டாம் மரணம் என்று குறிப்பிடுகின்றது. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் பின்வருமாறு வாசிக்கின்றோம்:- "பயப்படுகிறவர்களும், அவிசுவாசிகளும், அருவருப்பானவர்களும், கொலைபாதகரும், விபசாரக்காரரும், சூனியக்காரரும், விக்கிரகாராதனைக்காரரும், பொய்யர் அனைவரும் இரண்டாம் மரணமாகிய அக்கினியும் கந்தகமும் எரிகிற கடலிலே பங்கடைவார்கள்" ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21: 8)

எனவே நாம் அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல; உலக செல்வங்களுக்காக அல்ல,  நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே செயல்களை நடப்பிப்போம். அதனை மனுஷகுமாரனாகிய கிறிஸ்து இயேசு  நமக்குக் கொடுப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

Scripture Meditation - No. 1,446 

AATHAVAN💚 January 23, 2025. 💚 Thursday 

"And the world passeth away, and the lust thereof: but he that doeth the will of God abideth forever." (1 John 2:17)

Many people in this world accumulate wealth and possessions for their children, considering their future. While it is not wrong to prepare for their needs, it is dangerous to toil in wickedness and amass wealth as if it were eternal. Neither we, our possessions, nor our children are permanent. Just as our ancestors who lived before us passed away, so too shall we.

Moreover, the entire world itself is destined for destruction. The Lord Jesus Christ has repeatedly spoken about the end of the world, detailing signs that will precede its conclusion. The apostle Peter also wrote, "But the heavens and the earth, which are now, by the same word are kept in store, reserved unto fire against the day of judgment and perdition of ungodly men." (2 Peter 3:7) He further warned, "But the day of the Lord will come as a thief in the night; in the which the heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall melt with fervent heat, the earth also and the works that are therein shall be burned up." (2 Peter 3:10)

Although the world and all life within it will perish, those who live in accordance with the will of the Lord Jesus Christ will be deemed worthy of eternal life and will not perish but endure forever. The Scriptures affirm that eternal life is granted to those who live by faith in the Lord Jesus Christ. As today’s meditation verse reminds us, "And the world passeth away, and the lust thereof: but he that doeth the will of God abideth forever."

Jesus Christ declared, "Labour not for the meat which perisheth, but for that meat which endureth unto everlasting life, which the Son of man shall give unto you: for him hath God the Father sealed." (John 6:27) The Son of Man alone has the power to give eternal life.

He reiterated this truth on multiple occasions. For instance: "Verily, verily, I say unto you, He that believeth on me hath everlasting life." (John 6:47)

"Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day." (John 6:54)

Yes, beloved, if we live as lovers of the world, believing it to be permanent, we are to be pitied. The end of the world signifies not only its destruction but also eternal condemnation in the lake of fire prepared for the devil. The Bible calls this the second death. In the book of Revelation, it is written: "But the fearful, and unbelieving, and the abominable, and murderers, and whoremongers, and sorcerers, and idolaters, and all liars, shall have their part in the lake which burneth with fire and brimstone: which is the second death." (Revelation 21:8)

Therefore, let us not labor for perishable meat or worldly riches, but for that which leads to eternal life. This eternal sustenance will be given to us by the Son of Man, Christ Jesus.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                                          

Meditation Verse - யாத்திராகமம் 33: 15 / Exodus 33:15

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,445

'ஆதவன்' 💚ஜனவரி 22, 2025. 💚புதன்கிழமை

"உம்முடைய சமுகம் என்னோடேகூடச் செல்லாமற்போனால், எங்களை இவ்விடத்திலிருந்து கொண்டுபோகாதிரும்." ( யாத்திராகமம் 33: 15) 

இஸ்ரவேல் மக்கள் கானானை நோக்கிச் சென்ற பயணம் கண்ணைக்கட்டிக் காட்டில் விட்டதுபோன்ற நிலையிலேயே இருந்தது. அன்றாட அடிப்படைத் தேவைகளை சந்திப்பதும், எதிரி ராஜாக்களால் வரவிருந்த பிரச்சனைகளும், போர்களும்  எதிர்பார்க்க முடியாதவையாக இருந்தன.  இஸ்ரவேல் மக்களோ போர் பயிற்சி பெற்றவர்களல்ல. எதிரிகளை மேற்கொள்ள வேண்டுமானால் போரிட ஆயத்தமாய் இருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆனால் தேவன் மோசேக்கு  தைரியம் கொடுத்தார்.   "என் சமுகம் உனக்கு முன்பாகச் செல்லும், நான் உனக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன் என்றார்." ( யாத்திராகமம் 33: 14)

இப்படியொரு சூழ்நிலையில் மக்களை வழிநடத்திய மோசேயிடம், தேவன், "என் சமுகம் உனக்கு முன்பாகச் செல்லும்" என்று தைரியம் கூறியதற்கு மறுமொழியாக மோசே, "உம்முடைய சமுகம் என்னோடேகூடச் செல்லாமற்போனால், எங்களை இவ்விடத்திலிருந்து கொண்டுபோகாதிரும்." என்று கூறுகின்றார். 

"தேவனே நீர் என்னோடு இருப்பேன் என்று கூறுவதை நான் ஏற்றுக்கொள்கின்றேன், ஆனால் அப்படி நீர் என்னோடு இருந்தால் மட்டுமே இங்கிருந்து எங்களைக்  கொண்டு செல்லவேண்டும், அப்படி இல்லையானால் இங்கிருந்து கொண்டுசெல்லவேண்டாம்" என்கின்றார் மோசே. அதாவது தேவனது வார்த்தைகளை உறுதிப்படுத்துமாறு  இங்கு மோசே வேண்டுகின்றார்.  

இப்படி மோசேயும் தேவனும் பேசிக்கொள்வது இரு நண்பர்கள் பேசுவதுபோல இருப்பதை நாம் பார்க்கின்றோம். இதனால்தான் இன்றைய தியான வசனத்தின்முன்பு 11 ஆம் வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம்,  "ஒருவன் தன் சிநேகிதனோடே பேசுவதுபோல, கர்த்தர் மோசேயோடே முகமுகமாய்ப் பேசினார்; " ( யாத்திராகமம் 33: 11) என்று. 

ஆம் அன்பானவர்களே, மோசேயைப்போல நாமும் ஒரு நண்பனிடம் பேசுவதுபோல நமது ஜெபங்களில் தேவனை நோக்கி பேசி ஜெபிப்பதையே தேவன் விரும்புகின்றார்.  நமது அன்றாட வாழ்வில் தேவனது உடனிருப்பு நமக்கு மிகவும் தேவையான ஒன்றாக இருக்கின்றது. நமக்கு வாழ்வில் எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போவது தெரியாது. பிரச்சனைகள், துன்பங்கள், சோகங்கள் நமது வாழ்வில் தொடரலாம். ஆனால் தேவனது கரம் நம்மோடு இருக்குமானால் நாம் பயப்படாமல் அவற்றை மேற்கொள்ள முடியும். அவரது உடனிருப்பு மட்டுமே நமக்கு ஆறுதலும் தேறுதலும் அளிக்க முடியும். 

தேவ சமுகம் நம்முன் செல்லவில்லையானால் நமக்கு எத்தனை பெரிய திறமைகளும் செல்வங்களும்  இருந்தாலும் நாம் முழுமையான வெற்றியைப் பெற முடியாது. எனவே, ஒவ்வொரு நாளும் நாமும் தேவனது உடனிருப்பை உறுதிசெய்யவேண்டியது அவசியம். 

"தேவனே, இந்த நாளில் எனது வாழ்வில் நடக்கவேண்டிய பாதையில் என்னை நடத்தியருளும். இந்த நாளில் என்ன நடக்கபோகின்றது, என்னென்ன பிரச்சனைகள் வரப்போகின்றன என்று எனக்குத் தெரியவில்லை அப்பா. உமது பிரசன்னம் மாட்டும் என்னோடு இருந்தால் போதும். அப்போது நான் எனது இந்த நாளை தைரியமாகத் தொடருவேன். "என் சமுகம் உனக்கு முன்பாகச் செல்லும்" என்று மோசேயிடம் கூறினீரே என்னோடும் எனது குடும்பத்தோடும் உமது பிரசன்னம் இருந்து எங்களை வழிநடத்தட்டும்" என்று ஜெபிப்போம்.   

மெய்யான உணர்வுடன் நாம் ஜெபிக்கும்போது தேவனது உடனிருப்பு நமக்கு நிட்சயம் கிடைக்கும். தேவன் மனிதரிடையே வேற்றுமை  பாராட்டுபவரல்ல; எனவே, தேவன் மோசேக்குக்  கூறிய வார்த்தைகள் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் சொந்தமானவை. தேவசமுகத்தை நாடும் ஒவ்வொருவரோடும் தேவன் இருப்பாராக; தேவ ஆசீர்வாதம் நம் அனைவரோடும்கூட இருப்பதாக. 

 தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                  

Scripture Meditation - No: 1,445
AATHAVAN💚 January 22, 2025. 💚 Wednesday

"If thy presence go not with me, carry us not up hence." (Exodus 33:15)

The Israelites' journey towards Canaan was like being blindfolded in the wilderness. They faced challenges in meeting daily necessities, unforeseen conflicts, and wars with enemy kings. The Israelites were not trained warriors; confronting enemies required preparation for battle. However, God encouraged Moses by saying, "My presence shall go with thee, and I will give thee rest." (Exodus 33:14)

In such uncertain circumstances, Moses responded to God’s assurance of His presence by saying, "If thy presence go not with me, carry us not up hence." Moses essentially conveyed, "Lord, I accept Your promise to be with us, but only if You are with us should we proceed from here; otherwise, let us remain here." He sought confirmation of God's promise.

The conversation between Moses and God is like a dialogue between two friends. This is reflected in Exodus 33:11, which states, "And the LORD spake unto Moses face to face, as a man speaketh unto his friend."

Dearly beloved, like Moses, God desires us to converse with Him in prayer as we would with a close friend. His presence is essential in our daily lives. We do not know what the future holds—problems, sorrows, and challenges may lie ahead. Yet, with God's hand upon us, we can face them fearlessly. His presence alone provides comfort and strength.

Even with great talents and wealth, we cannot achieve complete success if God's presence does not go before us. Thus, we must affirm His presence daily.

Let us pray: "Lord, guide me along the path You have ordained for me today. I do not know what challenges or difficulties may arise. But, Father, Your presence alone is sufficient for me. With You by my side, I can face this day with courage. Just as You assured Moses, 'My presence shall go with thee,' may Your presence remain with me and my family. Lead us, O Lord."

When we pray with genuine faith, we can be assured of God's abiding presence. God is no respecter of persons; the promise He gave Moses belongs to each of us. May those who seek God's presence experience His guidance, and may His blessings remain upon us all.

God's Message: Bro. M. Geo Prakash

Meditation Verse - 1 கொரிந்தியர் 10 : 9 / 1 Corinthians 10:9

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,444

'ஆதவன்' ஜனவரி 21, 2025. 💚செவ்வாய்க்கிழமை

"அவர்களில் சிலர் கிறிஸ்துவைப் பரீட்சைப்பார்த்து, பாம்புகளால் அழிக்கப்பட்டார்கள்; அதுபோல நாமும் கிறிஸ்துவைப் பரீட்சைபாராதிருப்போமாக." ( 1 கொரிந்தியர் 10 : 9 )

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து விடுதலையாகி கானான்  சேசத்தை நோக்கி மோசேயால் வழிநடத்தப்பட்டபோது நடந்த சம்பவத்தை அப்போஸ்தலரான பவுல் புதிய ஏற்பாட்டுக்கால மக்களாகிய நமக்கு உதாரணமாக எடுத்துக்கூறி நாம் தேவனை சோதிக்கக்கூடாது எனும் கருத்தை வலியுறுத்துகின்றார். 

தேவன் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு வனாந்தரத்தில் தண்ணீரையும் இறைச்சியையும் மன்னாவையும் அளித்து வழிநடத்தினார். ஆனால் அவர்கள் அதனை அற்பமான உணவாக எண்ணிக்கொண்டனர்.  எகித்தில் அவர்கள் உண்டதுபோல அவர்களுக்கு திருப்தியளிக்கும் உணவாக அது தெரியவில்லை. எனவே அவர்கள் தேவனுக்கும் மோசேக்கும் விரோதமாகப் பேசினார்கள். இதனால் தேவன் அவர்களைக் கொள்ளிவாய்ப் பாம்புகளால் தண்டித்தார். இதனை நாம் எண்ணாகமம் நூலில்  பின்வருமாறு வாசிக்கின்றோம்:- 

"ஜனங்கள் தேவனுக்கும் மோசேக்கும் விரோதமாகப் பேசி: நாங்கள் வனாந்தரத்திலே சாகும்படி நீங்கள் எங்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து வரப்பண்ணினதென்ன? இங்கே அப்பமும் இல்லை, தண்ணீரும் இல்லை; இந்த அற்பமான உணவு எங்கள் மனதுக்கு வெறுப்பாயிருக்கிறது என்றார்கள். அப்பொழுது கர்த்தர் கொள்ளிவாய்ச் சர்ப்பங்களை ஜனங்களுக்குள்ளே அனுப்பினார்; அவைகள் ஜனங்களைக் கடித்ததினால் இஸ்ரவேலருக்குள்ளே அநேக ஜனங்கள் செத்தார்கள்." ( எண்ணாகமம் 21 : 5, 6 )

இன்றைய தியான வசனத்தில் இந்தச் சம்பவத்தை அப்போஸ்தலரான பவுல் நமக்கு எச்சரிக்கையாகக் கூறுகின்றார். அதாவது இஸ்ரவேல் மக்கள் திருப்தியற்று தேவனைச் சோதித்ததுபோல நாம் கிறிஸ்துவைச் சோதிக்கக் கூடாது. அப்படிச் சோதிப்போமானால் நாமும்  அவர்கள் அழிவுற்றதுபோல அழிந்துபோவோம் என்கின்றார். 

இஸ்ரவேல்  மக்களுக்குத் தாங்கள்  அடிமைகளாக வாழ்ந்த எகிப்து வாழ்க்கை சிறப்பானதாகத் தெரிந்ததுபோல கிறிஸ்துவை அறிந்து ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும்போது சிலவேளைகளில் நமது பழைய வாழ்க்கை அனுபவங்கள் நமக்குச் சிறப்பானவைபோலத் தெரியலாம். கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டு வாழும்போது உலக மக்கள் அனுபவிப்பதுபோன்ற இன்பங்கள் நமக்கு கிடைக்காமலிருக்கலாம். ஆனால் அதற்காக நாம் மனதினுள் முறுமுறுத்து வாழ்வோமானால் நாம் கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்புடையவர்களாக முடியாது. 

எகிப்திலிருந்து வந்த இஸ்ரவேலர்கள் தேவனைச் சோதித்தபோது பாம்புகளால்   அழிந்துபோயினர். இன்று அதுபோல நாம் கிறிஸ்துவைச் சோதித்து நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் திருப்தியற்று பழைய பாவ நாட்டங்களில் இன்பமுற்று வாழ்வோமானால் சாத்தான் எனும் வஞ்சக பாம்பு நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைக் கெடுத்து அழித்துவிடுவான். ஆம் அன்பானவர்களே, இதனால்தான் இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான பவுல், "அவர்களில் சிலர் கிறிஸ்துவைப் பரீட்சைப்பார்த்து, பாம்புகளால் அழிக்கப்பட்டார்கள்; அதுபோல நாமும் கிறிஸ்துவைப் பரீட்சைபாராதிருப்போமாக." என்று நம்மை அறிவுறுத்துகின்றார். 

எந்த வேளையிலும் இஸ்ரவேலரைப்போல  நாம் பழைய வாழ்க்கையோடு நமது ஆவிக்குரிய புதிய வாழ்வை ஒப்பிட்டு பழைய வாழ்க்கை இப்போதைய வாழ்க்கையைவிட மேலானதாக இருந்தது என எண்ணாமலிருக்கவேண்டும். அப்படி எண்ணுவது கிறிஸ்துவைச் சோதிப்பதாகும். எனவே, அப்படி எண்ணாமல் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வை ரசித்து வாழ்வதே தேவன் விரும்பும் செயலாக இருக்கின்றது. 

 தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

Scripture Meditation - No: 1,444

AATHAVAN 💚 January 21, 2025, 💚 Tuesday

"Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents." (1 Corinthians 10:9, KJV)

The apostle Paul recounts the story of the Israelites’ journey from Egypt to Canaan, led by Moses, as an example and a warning for us. He emphasizes that we must not test God as the Israelites did.

God provided the Israelites with water, meat, and manna in the wilderness, yet they considered it trivial and unsatisfying compared to the food they ate in Egypt. Dissatisfied, they spoke against God and Moses. As a result, God sent fiery serpents to punish them, as recorded in Numbers:

"And the people spake against God, and against Moses, wherefore have ye brought us up out of Egypt to die in the wilderness? For there is no bread, neither is there any water; and our soul loatheth this light bread. And the LORD sent fiery serpents among the people, and they bit the people; and much people of Israel died." (Numbers 21:5-6, KJV)

In today’s meditation verse, Paul warns us not to repeat the mistakes of the Israelites. They tested God with their discontentment and perished. Similarly, if we test Christ, we too risk destruction.

Just as the Israelites viewed their life in bondage in Egypt as better than their journey to freedom, we may sometimes feel that our former sinful life was more pleasurable than our spiritual walk with Christ. While following Christ, we might lack the worldly pleasures others seem to enjoy. However, if we murmur and grumble about this in our hearts, we cannot please Christ.

When the Israelites tested God, fiery serpents brought destruction. Likewise, if we test Christ through discontentment and return to the pleasures of sin, Satan, the deceiver, can destroy our spiritual life.

Beloved, this is why Paul warns us, "Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents."

At no time should we compare our spiritual life with our former sinful life, considering the latter superior. Such thoughts are equivalent to testing Christ. Instead, we must delight in our spiritual walk, which is what God desires.

Devotional Message by :- Brother M. Geo Prakash