🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 3 : 22 / 1 John 3:22

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1716                                           ஆதவன் 19.10.2025 ஞாயிறு 

"அவருடைய கற்பனைகளை நாம் கைக்கொண்டு அவருக்குமுன்பாகப் பிரியமானவைகளைச் செய்கிறபடியினால் நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதெதுவோ அதை அவராலே பெற்றுக்கொள்ளுகிறோம்." ( 1 யோவான்  3 : 22 )

தேவனிடமிருந்து நாம் ஒன்றைப் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டுமானால் முதலில் நாம் அவரது கற்பனைகளைக் கடைபிடிக்கவேண்டியது அவசியம் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. ஆனால் இந்த உலகத்தில் தேவனை அறியாதவர்களும், ஜெபிக்காதவர்களும்கூட பல ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்று வாழ்வதை நாம் காண்கின்றோம். காரணம் என்னவென்றால்,   தேவன் தனது கிருபையால் எல்லோருக்கும் உதவிகள் செய்கின்றார். அவரை விசுவாசிப்பவர்கள், விசுவாசியாதவர்கள், அவருக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்கள் எல்லோரையும் அவர் பராமரிக்கின்றார்.  துன்மார்க்கர்களும் உலகினில் பல ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்று வாழ்கின்றனர். 

இப்படி இருந்தாலும், அவரது கற்பனைகளின்படி வாழ்பவர்களை அவர் சிறப்பாகக் கவனிக்கின்றார். இதற்கு பள்ளி ஆசிரியர்களைக்கொண்டு விளக்கம் தருவது எளிதில் புரிந்துகொள்ள ஏதுவாக இருக்குமென்று எண்ணுகின்றேன். வகுப்பில் படிக்கும் மாணவர்களில் பல மாணவர்கள் நன்றாகப் படிப்பவர்களாக இருக்கலாம். ஆனால் எல்லோரும் கீழ்ப்படித்தலிலும், ஒழுக்கத்திலும் சிறப்பாக இருப்பதில்லை. ஆனால் ஒரு மாணவன் நன்றாகப் படிப்பது மட்டுமல்லாமல் ஆசிரியருக்குக் கீழ்ப்படிந்து பள்ளியின் சட்டதிட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து ஒழுக்கமாக  நடப்பானென்றால் அவனிடம் ஆசிரியர் தனி அன்பு கொள்வாரல்லவா? 

இதுபோல,  ஒரு குடும்பத்தில் எந்த மகன் தாய் தந்தையருக்கு ஏற்புடையச் செயலைச் செய்து அவர்களுக்குப்  பிரியமாக நடக்கின்றானோ அவனைப் பெற்றோர் அதிகம் அன்பு செய்வதில்லையா? தினமும் குடித்து ஊர்ச்சுற்றிக்கொண்டு கெட்ட நண்பர்களுடன் சேர்ந்து பொழுதைக்கழிக்கும் மகனிடம் குடும்பத்துப் பொறுப்பையும் இரகசியங்களையும் பகிர்ந்துகொள்வார்களா? 

அப்போஸ்தலரான பேதுரு, "தேவன் பட்சபாதமுள்ளவரல்ல என்றும், எந்த ஜனத்திலாயினும் அவருக்குப் பயந்திருந்து நீதியைச் செய்கிறவன் எவனோ அவனே அவருக்கு உகந்தவன் என்றும் நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கிறேன்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 10 : 34, 35 ) என்று கூறுகின்றார். அதாவது, தேவனை அறியாத மக்களும் நீதியான வாழ்க்கை வாழும்போது அவருக்கு உகந்தவர்கள் ஆகின்றனர். ஆனால் நாம் தேவனுக்கு உகந்தவர்களாக அல்ல; மாறாக அவரது சொந்த பிள்ளைகளாக வாழ அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். பிள்ளைகளுடைய உரிமைப்பேறு சிறப்பானது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் தேவனது கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு வாழும்போது நாம் அவரது பிள்ளைகளாகின்றோம்; அப்போது, தேவன் நம்மில் மகிழ்ச்சிக்கொள்வது மட்டுமல்ல, அவர் நம்மில்வந்து நிலைத்திருக்கின்றார் என்று கூறுகின்றார் அப்போஸ்தலரான யோவான். "அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் அவரில் நிலைத்திருக்கிறான், அவரும் அவனில் நிலைத்திருக்கிறார்; அவர் நம்மில் நிலைத்திருக்கிறதை அவர் நமக்குத் தந்தருளின ஆவியினாலே அறிந்திருக்கிறோம்." ( 1 யோவான்  3 : 24 )

மேலும், இப்படித் தேவனின் நிலைத்திருக்கும் மனிதன் தேவ சித்தமறிந்து விண்ணப்பம் செய்பவனாக இருப்பான். காரணம் அவன் அவரது மகன் / மகள் என்பதால்  தகப்பனது சித்தம் அவர்களுக்கு முழுமையாகத் தெரியும்.  இப்படி வாழும்போது, "நாம் எதையாகிலும் அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்டால், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்பதே அவரைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கிற தைரியம்." ( 1 யோவான்  5 : 14 )  தேவன் சிலவேளைகளில் நமது ஜெபங்களுக்கு உடனேயே பதில் தந்து மகிழச்செய்வார்.  ஆனால், மேஜிக் போல உடனேயே நமது எல்லா விண்ணப்பங்களும் தேவன் எப்போதும் பதில் தருவதில்லை. பலவேளைகளில் நமது காத்திருத்தலை அவர் எதிர்பார்க்கின்றார். 

அவரது கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு அவருக்குமுன்பாகப் பிரியமானவைகளைச் செய்து நாம் பொறுமையுடன் காத்திருக்கவேண்டியதும் அவசியமாகும். "நீங்கள் தேவனுடைய சித்தத்தின்படிசெய்து, வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டதைப் பெறும்படிக்குப் பொறுமை உங்களுக்கு வேண்டியதாயிருக்கிறது." ( எபிரெயர் 10 : 36 ). ஆம் அன்பானவர்களே, தேவ சித்தம் செய்து, பொறுமையுடன் காத்திருந்து தேவ ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                 

Inside the Seeds 🌳

Scripture Meditation No. 1716
AATHAVAN – Sunday, 19 October 2025

“And whatever we ask we receive from Him, because we keep His commandments and do the things that are pleasing in His sight.” — 1 John 3:22 (NASB)

The Scripture for today reminds us that if we desire to receive anything from God, we must first keep His commandments. Yet, when we look around, we see that even those who do not know God or pray to Him often live blessed lives. Why is that so?

It is because God, in His grace, helps everyone. He provides for both believers and unbelievers alike—even those who act against Him. The wicked too enjoy many blessings in this world.

However, among all people, God gives special attention to those who live according to His commandments. This can be better understood through a simple illustration from school life. In a classroom, many students may study well, but not all are obedient or disciplined. A student who not only studies well but also obeys the teacher and follows school rules earns a special affection from the teacher, doesn’t he?

Similarly, in a family, which son receives more love from his parents? The one who lives in a way that pleases them. Do parents share family responsibilities or secrets with a son who spends his days drinking and roaming with bad company? Certainly not.

The Apostle Peter declared,

“I most certainly understand now that God is not one to show partiality, but in every nation the one who fears Him and does what is right is acceptable to Him.” — Acts 10:34–35 (NASB)

In other words, even those who do not yet know God are acceptable to Him when they live righteously. But we, who believe, are not merely called to be acceptable to God—we are called to live as His own children. The inheritance of the children is an excellent one.

Yes, beloved, when we keep God’s commandments, we become His children. The Apostle John says that not only does God take delight in us, but He also abides in us:

“The one who keeps His commandments remains in Him, and He in him. We know by this that He remains in us, by the Spirit whom He has given us.” — 1 John 3:24 (NASB)

Such a person, who abides in God, also learns to discern the will of God and pray according to it. Since he is a son or daughter of the Father, he understands the Father’s will clearly. As a result, “This is the confidence which we have before Him, that, if we ask anything according to His will, He hears us.” — 1 John 5:14 (NASB)

Sometimes, God graciously answers our prayers immediately, filling our hearts with joy. Yet, not every request is answered instantly like magic. Many times, God expects us to wait patiently.

Therefore, while keeping His commandments and doing what pleases Him, we must also learn to wait in patience. “For you have need of endurance, so that when you have done the will of God, you may receive what was promised.” — Hebrews 10:36 (NASB)

Yes, beloved, let us do the will of God, wait patiently, and receive the blessings that He has promised us.

📖 Devotional Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - உன்னதப்பாட்டு 2 : 14 / Song of Solomon 2:14

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1715                                           ஆதவன் 18.10.2025 சனி    

"கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற என் புறாவே! உன் முகரூபத்தை எனக்குக் காண்பி, உன் சத்தத்தை நான் கேட்கட்டும்; உன் சத்தம் இன்பமும், உன் முகரூபம் அழகுமாயிருக்கிறது என்றார்." ( உன்னதப்பாட்டு 2 : 14 )

சாலமோனின் உன்னதப்பாட்டு எனும் இலக்கிய நடையிலான உருவக நூலானது வேதாகமத்தின் தனித்துவமான நூலாக உள்ளது. உண்மையான காதல் உணர்வு பாவமல்ல என்பதனையும் தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான உறவு காதல் உணர்வுபோன்று இருக்கவேண்டுமென்றும் இந்நூல்மூலம் நாம் அறிகின்றோம். 

எப்போதும் தேவனிடம் எதையாகிலும் எதிர்பார்த்து ஜெபிக்கவேண்டும் எனும் பிச்சைக்கார மனநிலையை நாம் மாற்றி அவரை அன்புணர்வோடு அணுகும்போது  தேவனும் நம்மிடம் அன்பாக இருக்கின்றார். நம்மோடு நெருங்கி வருகின்றார் எனும் உண்மையினை இந்நூல் வாயிலாக நாம் உணர்ந்துகொள்கின்றோம்.

தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழும் ஆவிக்குரிய மனிதர்களை தேவன் கண்ணோக்கிப் பார்க்கின்றார். அவர்களோடு பேசுவதற்கு ஆர்வமுள்ளவராக இருக்கின்றார். பல்வேறு இக்கட்டுத் துன்பங்களால் வேதனையுற்று மனிதர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டு ஒதுங்கி வாழும் தனது பக்தர்களை தேவன், "கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற என் புறாவே!" என்று அழைக்கின்றார். மகனே, மகளே நீ  கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் ஒளிந்து வாழ்வதுபோல வாழாதே, நான் உன்னைப் பார்க்க, உன்னோடு பேச ஆசைப்படுகின்றேன் என்கின்றார்.

அதனையே நாம், "உன் முகரூபத்தை எனக்குக் காண்பி, உன் சத்தத்தை நான் கேட்கட்டும்; உன் சத்தம் இன்பமும், உன் முகரூபம் அழகுமாயிருக்கிறது என்றார்" என்று வாசிக்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நமது ஜெபத்தைக் கேட்க ஆவலுள்ளவராக இருக்கின்றார். உலகத்துக்கு நாம் வெறுக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கலாம் ஆனால் தேவனுக்கு நாம் அழகானவர்கள்; உலகம் நமது குரலைப் புறக்கணிக்கலாம், ஆனால் தேவனுக்கு நமது சத்தம் இன்பமாக இருக்கின்றது. 

இன்று நாம் நமது வறுமை, வேலையில்லாமை போன்ற காரணங்களால் உறவினர்களாலும், நமது நண்பர்களாலும் கைவிடப்பட்டவர்களாக இருக்கலாம். அவர்களுக்கு வெட்கப்பட்டு நாம் கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற புறாக்களைப்போல மறைந்து வாழ்பவர்களாக இருக்கலாம். பொது இடங்களில் மற்றவர்களோடு சேர்ந்து இருக்கும் தகுதி நமக்கு இல்லை என்று நமது மனமே நம்மைத் தனிமைப்படுத்தலாம். ஆனால் தேவன் நம்மை நேசிக்கின்றார்.  வீட்டிற்குள்ளேயே அடைபட்டு இருக்கும் நமது ஜெபங்களை தேவன்  கேட்கின்றார்; அவருக்கு நாம் இன்பமானவர்கள். 

இஸ்ரவேல் நாட்டிலுள்ள கழுகு இனங்களில் ஒன்று வயதானபின் சிறகுகள் உதிர்ந்து பறக்க முடியாமலும், இரைதேட முடியாமலும்  பெரிய கன்மலையின் பொந்துகளில் போய் ஒளிந்துகொண்டு அமைதியாகக் காத்திருக்குமாம். ஆனால் சில காலங்கள் கடந்தபின்னர் அவற்றின் இறகுகள் வளரத்துவங்கும். மீண்டும் அவை பெலனடைந்து வானில் சிறகடித்துப் பறக்கும். ஆம், இதுபோலவே,  "கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலனடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்".(ஏசாயா 40:31)

எனவே, இன்று கன்மலையின் வெடிப்புகளிலும் சிகரங்களின் மறைவிடங்களிலும் தங்குகிற புறாவாக நாம் இருந்தாலும் விசுவாசத்தை இழந்திடாமல் கர்த்தர் செயல்படும்வரை பொறுமையாகக் காத்திருப்போம். செட்டைகளை அடித்து எழும்பத்தக்கதாக தேவன் நம்மை உயர்த்துவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1715
AATHAVAN – Saturday, 18 October 2025

“O my dove, in the clefts of the rock, In the secret place of the steep pathway, Let me see your appearance, Let me hear your voice; For your voice is pleasant, And your appearance is lovely.” — Song of Solomon 2:14 (NASB)

The Song of Solomon, a poetic and symbolic book, stands as a unique treasure in the Holy Bible. Through this book, we understand that true love is not sinful, and that the relationship between God and man should reflect this deep, loving affection.

Instead of always approaching God with a beggar’s mindset—praying only to receive something—we are called to approach Him with love. When we come to Him in love, He too draws near to us in love. Through this beautiful song, we sense the truth that God longs for an intimate relationship with those who live a life pleasing to Him.

God lovingly looks upon His spiritual children—those who strive to live according to His will. He desires to speak with them. Even those who are wounded by suffering, rejected by people, or living in isolation, God calls out to them, saying:

“O My dove, in the clefts of the rock,

In the secret place of the steep pathway!”

It is as though God is saying, “My son, My daughter, do not continue hiding yourself among the cracks of the rocks or in the lonely heights. I long to see your face and hear your voice.”

We then read,

“Let me see your appearance; let me hear your voice; for your voice is pleasant, and your appearance is lovely.”

Yes, beloved! God delights to hear our prayers. The world may despise us, but to God, we are beautiful. People may ignore our voice, but to God, our voice is sweet and pleasing.

Perhaps today, because of poverty, unemployment, or life’s struggles, we may feel abandoned by relatives and friends. We may be living like the dove hiding in the clefts of the rock, ashamed and withdrawn. Our hearts may tell us that we are not worthy to be seen in public or to stand among others. Yet, God loves us deeply. Even the prayers we whisper quietly within our homes reach His ears—for to Him, our voice is pleasant.

In Israel, there is a species of eagle that, when it grows old, loses its feathers and can no longer fly or hunt. It retreats into the cliffs of the mountains and waits in silence. After a time, new feathers begin to grow, and the eagle regains its strength, soaring once again into the sky.

Likewise,

“Yet those who wait for the Lord

Will gain new strength;

They will mount up with wings like eagles,

They will run and not get tired,

They will walk and not become weary.” — Isaiah 40:31 (NASB)

Therefore, even if we now find ourselves like the dove in the clefts of the rock, let us not lose faith. Let us wait patiently for the Lord to act. He will renew our strength and lift us up to soar once again!

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash                                  

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 44 : 2 / Isaiah 44:2

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1714                                          ஆதவன் 17.10.2025 வெள்ளி    

"உன்னை உண்டாக்கினவரும், தாயின் கர்ப்பத்தில் உன்னை உருவாக்கினவரும், உனக்குத் துணை செய்கிறவருமாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: என் தாசனாகிய யாக்கோபே, நான் தெரிந்துகொண்ட யெஷூரனே, பயப்படாதே." ( ஏசாயா 44 : 2 )

மனிதர்கள் பொதுவாக இன்று பல்வேறுவித பயங்களால் தத்தளித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். சிலர் நன்றாக வாழும்போதும் எதிர்மறையான எண்ணங்களால் பயத்துடன் வாழ்கின்றனர்.  தங்கள் பிள்ளைகளின் எதிர்காலம்குறித்து பயம், அவர்களது படிப்பு, திருமண காரியங்களைக்குறித்து பயம், உலகத்தில் ஏற்படும் பல்வேறு நோய்நொடிகளைக் கண்டு பயம்,  திடீரென ஏற்படும் மரணங்களைக் காணும்போது பயம் ...இப்படி மனிதர்களது பயங்கள் நீண்டுகொண்டே போகின்றன.

எனவேதான் வேதாகமத்தின் பழைய ஏற்பாட்டில்  பல்வேறு இடங்களில் தேவன், "பயப்படாதே" என்று நம்மைத் தைரியப்படுத்துகின்றார். ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் "பயப்படாதே விசுவாசமுள்ளவனாய் இரு" என்று தன்னிடம் வந்த நோயாளிகளைத் திடப்படுத்தினார். 

உளவியல் பார்வையில் பயத்தின் வகைகள் குறித்து பேசும்போது, அவற்றை பெரும்பாலும் இயற்கையாகப் பிறவியிலேயே உள்ள பயங்கள் மற்றும் அனுபவத்தின் மூலம் கற்றுக்கொள்ளப்படும் பயங்கள் என இருவகைப்படுத்துகின்றார்கள். இயற்கையான (Innate) பயங்கள் என்பவை நாம் பிறந்தபோதே நம்முள் பதியப்பட்டிருக்கும், பரிணாம வளர்ச்சியின் மூலம் நமது மூளையில் ஆழமாக பதிந்திருக்கும் பயங்கள் ஆகும். இதற்கு உயரமான இடங்களிலிருந்து பார்க்கும்போது உண்டாகும் பயம், பெரும் சத்தத்தைக் கேட்கும்போது உண்டாகும் பயம், திடீர் இயக்கங்களின் பயம் போன்றவை எடுத்துக்காட்டாகும். 

அனுபவ பயங்கள் என்பவை நமது  அனுபவம் அல்லது பார்வையின் மூலம் உருவாகும் பயங்களாகும். குழந்தை பருவத்தில் இருளின் பயம் போன்ற எளிய பயங்களிலிருந்து, பெரியவர்களின் பொது மேடையில் பேசும்போது ஏற்படும் பயம் போன்றவைகளை இதற்கு உதாரணம் கூறலாம்.  

ஆனால் எந்தப் பயமாக இருந்தாலும் தேவனால் அவற்றிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கமுடியும். நம்மைத் தாயின் வயிற்றில் உருவானதுமுதல் பாதுகாத்து வருபவர் நமது தேவன். எத்தனையோ குழந்தைகள் தாயின் வயிற்றிலேயே இறந்துபோய்விடுகின்றன. சில பிறக்கும்போது இறக்கின்றன. வறுமை காரணமாக ஐந்து வயதாகுமுன் பல குழந்தைகள் இறக்கின்றன. ஆனால் இவை அனைத்திலுமிருந்து நம்மைப் பாதுகாத்து இந்தச் செய்தியை வாசிக்கும் இந்தநாள்வரை நம்மைக் கொண்டுவந்துள்ளார். 

இதற்குக் காரணம் தேவனது சுத்தக்  கிருபையே. எனவேதான் இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது, "தாயின் கர்ப்பத்தில் உன்னை உருவாக்கினவரும், உனக்குத் துணை செய்கிறவருமாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: என் தாசனாகிய யாக்கோபே, நான் தெரிந்துகொண்ட யெஷூரனே, பயப்படாதே" என்று. ஆம், இம்மட்டும் கைவிட தேவன் இனியும் கைவிடமாட்டார். 

அப்போஸ்தலரான யோவான் கூறுகின்றார், "அன்பிலே பயமில்லை; பூரண அன்பு பயத்தைப் புறம்பே தள்ளும்; பயமானது வேதனையுள்ளது, பயப்படுகிறவன் அன்பில் பூரணப்பட்டவன் அல்ல." ( 1 யோவான்  4 : 18 ) என்று. அதாவது நாம் தேவன்மேல் பூரண அன்பு கொண்டு வாழ்வோமானால் பயம் நம்மைவிட்டு அகன்றுவிடும். காரணம், அகிலத்தையே படைத்த தேவன் நம்மோடு இருக்கின்றார் எனும் தைரியம். ஆம் அன்பானவர்களே, என்ன நடந்தாலும் பயப்படாமல் வாழ்வை எதிர்கொள்வோம். தேவனது கிருபையின் கரங்கள் நம்மோடு இருக்கின்றன என விசுவாசிப்போம்.

"மலைகள் விலகினாலும், பர்வதங்கள் நிலைபெயர்ந்தாலும், என் கிருபை உன்னைவிட்டு விலகாமலும், என் சமாதானத்தின் உடன்படிக்கை நிலைபெயராமலும் இருக்கும் என்று, உன்மேல் மனதுருகுகிற கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." ( ஏசாயா 54 : 10 ) எனவே, பயப்படாமல் தைரியமாக வாழ்வைத் தொடருவோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                                 

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1714
AATHAVAN – Friday, 17 October 2025

“This is what the Lord says, He who made you and formed you from the womb, who will help you: ‘Do not fear, My servant Jacob; and you Jeshurun whom I have chosen.’” — Isaiah 44:2 (NASB)

Today, many people are struggling under various kinds of fear. Even those who seem to live comfortably often carry hidden anxieties. Some fear for their children’s future—their studies, their marriages, or their stability in life. Others are afraid of diseases spreading across the world, or of sudden deaths they see around them. Human fears seem endless.

That is why, throughout the Old Testament, God repeatedly strengthens His people with the words, “Do not fear.” The Lord Jesus Christ, too, comforted those who came to Him for healing, saying, “Do not be afraid; only believe.”

From a psychological perspective, fear can generally be categorized into innate fears and learned fears.

Innate fears are those we are born with—deeply wired into our brains through evolution and human survival. Examples include fear of heights, fear of loud noises, or fear of sudden movements.

Learned fears, on the other hand, develop through experience or observation. These range from a child’s fear of the dark to an adult’s fear of speaking in public.

Yet, whatever the type of fear, God alone can deliver us from it. From the moment we were formed in our mother’s womb, God has been our protector. Many children die in the womb, some at birth, and many others before they even reach five years of age due to poverty or disease. But God has graciously preserved us until this very day—to read and reflect on this message.

It is purely by His grace that we are alive today. That is why the Scripture reminds us again: “He who made you, who formed you from the womb, and who helps you says: ‘Do not fear, My servant Jacob, and you Jeshurun whom I have chosen.’” — Isaiah 44:2 (NASB)

Yes, the God who has never abandoned us thus far will not forsake us in the future either.

The Apostle John declares: “There is no fear in love; but perfect love drives out fear, because fear involves punishment, and the one who fears is not perfected in love.”
— 1 John 4:18 (NASB)

This means that when we live in perfect love toward God, fear loses its hold on us—because we are confident that the Creator of the universe is with us. Beloved, let us therefore face life without fear, trusting that the gracious hands of God are always upon us.

“For the mountains may be removed and the hills may shake, But My favor will not be removed from you, Nor will My covenant of peace be shaken,” Says the Lord who has compassion on you. — Isaiah 54:10 (NASB) Therefore, let us continue our lives fearlessly and courageously.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 1 : 3 / 1 John 1:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1713                                           ஆதவன் 16.10.2025 வியாழன்   

"நீங்களும் எங்களோடே ஐக்கியமுள்ளவர்களாகும்படி, நாங்கள் கண்டும் கேட்டும் இருக்கிறதை உங்களுக்கும் அறிவிக்கிறோம்; எங்களுடைய ஐக்கியம் பிதாவோடும் அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவோடும் இருக்கிறது." ( 1 யோவான்  1 : 3 )

ஐக்கியம் என்பது அன்பான உறவினைக் குறிக்கின்றது. வெறுமனே சேர்ந்து இருப்பது அல்ல, மாறாக சேர்ந்து இருந்து ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டு வாழும் வாழ்க்கையினையே ஐக்கியம் என்கின்றோம். சில குடும்பங்களில் எல்லோரும் சேர்ந்து இருந்தாலும் அவர்களுக்குள் சரியான உறவு இருப்பதில்லை. பத்து பதினைந்து ஆண்டுகள் ஒரே வீட்டில் சேர்ந்து வாழ்ந்தும் ஒருவருக்கொருவர் பேசாத கணவன் மனைவிகள் உள்ள குடும்பங்கள் பல உண்டு. அதாவது வெளிப்பார்வைக்கு அவர்கள் ஒரே குடும்பம்; ஆனால் அவர்களுக்குள் ஐக்கியம் இல்லை. 

தேவன் தனது சபைகளும் விசுவாசிகளுக்குள் ஐக்கியதோடு இருக்கவேண்டுமென்று விரும்புகின்றார். சேர்ந்து ஆலய வழிபாடுகளில் கலந்துகொள்வதல்ல; மாறாக, விசுவாசிகளுக்குள் ஒற்றுமையும் அன்புறவும் அவசியம். பல சபைகளில் சேர்ந்து பாடி ஆராதித்து வந்தாலும் இரண்டு அல்லது மூன்று கோஷ்டிகளாக பிரிந்தவர்களாகவே விசுவாசிகள் இருக்கின்றனர். நிர்வாகிகள் அடாவடித்தனமாகச் செயல்படும்போது நிர்வாகத்துக்கு எதிராக ஒரு பிரிவினர் செயல்படுவது தவிர்க்கமுடியாதது. ஆனால் இதற்குக் காரணம் கிறிஸ்துவை தனிப்பட்ட வாழ்வில் அறியாத கிறிஸ்தவர்களாக இருப்பதுதான்.

அப்போஸ்தலர்கள் தங்களுக்குள் ஒற்றுமையுடன் ஒரே மனநிலையுடன் வாழ்ந்தனர். மட்டுமல்ல, விசுவாசிகளும் அவர்களோடு அதே ஐக்கியத்தில் வாழ்ந்தனர். "அவர்கள் ஒருமனப்பட்டவர்களாய் தேவாலயத்திலே அநுதினமும் தரித்திருந்து, வீடுகள்தோறும் அப்பம்பிட்டு மகிழ்ச்சியோடும் கபடமில்லாத இருதயத்தோடும் போஜனம்பண்ணி, தேவனைத் துதித்து, ஜனங்களெல்லாரிடத்திலும் தயவுபெற்றிருந்தார்கள். இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களைக் கர்த்தர் அநுதினமும் சபையிலே சேர்த்துக்கொண்டுவந்தார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 2 : 46, 47 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இதே ஐக்கியதோடு நாமும் வாழவேண்டுமென்று இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான யோவான் கூறுகின்றார். அதாவது நாம் அப்போஸ்தலர்கள் வாழ்ந்ததுபோல பிதாவோடும் குமாரனான கிறிஸ்துவோடும் ஐக்கியமுள்ளவர்களாக வாழவேண்டுமென்று கூறுகின்றார்.  இதனையே அவர், "நீங்களும் எங்களோடே ஐக்கியமுள்ளவர்களாகும்படி, நாங்கள் கண்டும் கேட்டும் இருக்கிறதை உங்களுக்கும் அறிவிக்கிறோம்; எங்களுடைய ஐக்கியம் பிதாவோடும் அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவோடும் இருக்கிறது" என்கின்றார். 

அதாவது, பிதாவோடும் குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவோடும் நமக்கு ஐக்கியம் இருக்குமானால் ஒருவருக்கொருவர் ஐக்கியமுள்ளவர்களாக இருப்போம். இப்படி நாம் வாழவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தவே யோவான் இந்த நிருபத்தை எழுதுகின்றார். இதனையே அவர், "நீங்களும் எங்களோடே ஐக்கியமுள்ளவர்களாகும்படி, நாங்கள் கண்டும் கேட்டும் இருக்கிறதை உங்களுக்கும் அறிவிக்கிறோம்" என்கின்றார். 

நமக்குள் ஒருவருக்கொருவர் ஐக்கியமுடன் வாழவேண்டுமென்றால் நாம் முதலில் பிதாவோடும் குமாரனோடுமுள்ள உறவை வலுப்படுத்தவேண்டியது அவசியம். அப்படி தேவ உறவு வலுப்படும்போதுதான் குடும்பத்திலும், நமது ஆலயத்திலும், ஊரிலும், நாட்டிலும் சமாதானம் பெருகும்.  எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பேதுரு, "தேவனையும் நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் அறிகிற அறிவினால் உங்களுக்குக் கிருபையும் சமாதானமும் பெருகக்கடவது." (2 பேதுரு 1;2) என்று கூறுகின்றார். நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்போது மட்டுமே நாம் தேவ உறவில் வலுப்படமுடியும். எனவே கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட அவற்றை அவரிடம் அறிக்கையிடுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                   

Inside the Seeds 🌳

Scripture Meditation No. 1713
AATHAVAN – Thursday, 16 October 2025

“What we have seen and heard we proclaim to you also, so that you too may have fellowship with us; and indeed, our fellowship is with the Father, and with His Son Jesus Christ.” — 1 John 1:3 (NASB)

Fellowship is not merely living together under one roof, but living in mutual understanding and loving relationship. In some families, although everyone lives together, there is no genuine relationship among them. There are homes where a husband and wife, after living together for fifteen or twenty years, hardly speak to each other. Outwardly they appear to be one family, but there is no fellowship between them.

God desires His church and His believers to live in true fellowship. Participating together in church worship services alone does not make fellowship; believers must live in unity and love. In many congregations, although people sing and worship together, they remain divided into small groups or factions. When church leaders act with pride or partiality, conflicts and divisions often arise—but the root cause of such divisions is that many so-called Christians do not truly know Christ personally.

The apostles lived in harmony and unity of mind, and the believers who followed them shared the same fellowship. Scripture says:

“Day by day continuing with one mind in the temple, and breaking bread from house to house, they were taking their meals together with gladness and sincerity of heart, praising God and having favor with all the people. And the Lord was adding to their number day by day those who were being saved.” — Acts 2:46–47 (NASB)

In today’s meditation verse, the apostle John urges us to live in that same fellowship. He says that just as the apostles lived in communion with the Father and with His Son Jesus Christ, we too must share that fellowship. Thus, he writes:

“What we have seen and heard we proclaim to you also, so that you too may have fellowship with us; and indeed, our fellowship is with the Father, and with His Son Jesus Christ.” — 1 John 1:3 (NASB)

If we are united with the Father and His Son Jesus Christ, then we will naturally be united with one another. John wrote this letter to emphasize that truth: genuine fellowship among believers is possible only when each one lives in true fellowship with God. Therefore, he says, “we proclaim… so that you too may have fellowship with us.”

To maintain loving fellowship with one another, our relationship with the Father and the Son must first be strong. When our fellowship with God deepens, peace and harmony will overflow in our homes, our churches, our communities, and even our nation.

That is why the apostle Peter wrote: “Grace and peace be multiplied to you in the knowledge of God and of Jesus our Lord.”— 2 Peter 1:2 (NASB)

Only when our sins are forgiven can our relationship with God be strengthened. Therefore, let us confess our sins to Him so that, through the blood of Christ, we may receive forgiveness and walk in fellowship with God and with one another.

Devotional Message: Bro. M. Geo Prakash                            

🦋 Meditation verse - எபேசியர் 1: 20 / Ephesians 1:20–21

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1712                                           ஆதவன் 15.10.2025 புதன்  

"எல்லாத் துரைத்தனத்துக்கும், அதிகாரத்துக்கும், வல்லமைக்கும், கர்த்தத்துவத்துக்கும், இம்மையில் மாத்திரமல்ல மறுமையிலும் பேர்பெற்றிருக்கும் எல்லா நாமத்துக்கும் மேலாய் அவர் உயர்ந்திருக்கத்தக்கதாக," ( எபேசியர் 1: 20)

தேவாலயத்தைவிடவும், யோனா, சாலமோன், மோசே இவர்களைவிடவும் மேலானவரான இயேசு கிறிஸ்து எல்லாத் துரைத்தனத்துக்கும், அதிகாரத்துக்கும், வல்லமைக்கும், கர்த்தத்துவத்துக்கும், இம்மையில் மாத்திரமல்ல மறுமையிலும் எல்லாப் பெயருக்கும் மேலாய் இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயர் உயர்ந்ததாக உள்ளது.  

உலகில் பல்வேறு அதிகார அமைப்புக்கள் உள்ளன. சில நாடுகள் தாங்கள்தான் உலகையே ஆளுவதாக எண்ணிக்கொண்டு  பல்வேறு சட்டதிட்டங்களாலும் கொள்கைகளாலும் உலக நாடுகளை பயமுறுத்திக்கொண்டிருக்கின்றன. சில அரசியல் தலைவர்கள் தாங்கள் வானத்தின் அளவுக்கு அதிகாரம் படைத்தவர்கள் என்று எண்ணிக்கொண்டு வாழ்கின்றனர். ஆனால் தேவன் நினைத்தால் ஒரேநொடியில் தாங்கள் அழிந்துபோவோம் என்பதனை உணராமல் இருக்கின்றனர். 

இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது, இம்மையில் மாத்திரமல்ல மறுமையிலும் எல்லா பெயருக்கும் மேலான பெயரை இயேசு கிறிஸ்து பெற்றுள்ளார். "இயேசுவின் நாமத்தில் வானோர் பூதலத்தோர் பூமியின் கீழானோருடைய முழங்கால் யாவும் முடங்கும்படிக்கும், பிதாவாகிய தேவனுக்கு மகிமையாக இயேசுகிறிஸ்து கர்த்தரென்று நாவுகள் யாவும் அறிக்கைபண்ணும்படிக்கும், எல்லா நாமத்திற்கும் மேலான நாமத்தை அவருக்குத் தந்தருளினார்". ( பிலிப்பியர் 2: 10, 11) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். 

 

பிசாசுகளும் அவரது வல்லமையினை அறிந்திருந்தன. பிசாசு பிடித்த மனிதன், "இயேசுவே, உன்னதமான தேவனுடைய குமாரனே, எனக்கும் உமக்கும் என்ன? என்னை வேதனைப்படுத்தாதபடிக்கு தேவன்பேரில் உமக்கு ஆணையென்று மிகுந்த சத்தமிட்டுச் சொன்னான்." ( மாற்கு 5: 7) "பிசாசுகளும்: நீர் தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்று சத்தமிட்டு, அநேகரைவிட்டுப் புறப்பட்டன." ( லுூக்கா 4: 41) என்று வாசிக்கின்றோம். ஆனால் யூத பரிசேயர்கள் அவரை அறியவில்லை; அவரது வல்லமையினை உணரவில்லை. அவர்கள், "இவன் பிசாசுகளின் தலைவனாகிய பெயெல்செபூலினாலே பிசாசுகளைத் துரத்துகிறானேயல்லாமல் மற்றப்படியல்ல என்றார்கள்." ( மத்தேயு 12: 24)

அன்பானவர்களே, நாமும் கிறிஸ்துவின் வல்லமையை முழுவதும் நம்பவில்லையானால் யூத பரிசேயர்களைப்போலவே இருப்போம். அவரது வல்லமையினை நாம் உணர்ந்திருந்தோமானால் அவர் பூமியில் வாழ்ந்தபோது செய்ததுபோன்ற அற்புதங்களை நமது வாழ்வில் அவர் இப்போதும்  செய்ய வல்லவர் என்பதனையும் விசுவாசிப்போம்; அவர் நமது பாவங்களை மன்னிப்பவர், மீண்டும் நாம் பாவத்தில் விழாதபடிக்கு நம்மை அவரால் பாதுகாக்க முடியும் என்பதனையும் விசுவாசிப்போம். 

ஒரு நாட்டில் பல்வேறு அரசுத் துறைகள் செயல்படுகின்றன. ஒரு நாட்டின் பிரதமர் அல்லது அதிபருக்கு அந்த எல்லாத் துறைகள் மேலும் அதிகாரம் உண்டு. அவர் சொல்வதற்கு அந்தத் துறையினர் கீழ்ப்படிவார்கள். அன்பானவர்களே, இந்தப் பூமியிலுள்ள ஒரு சிறிய நாட்டின் பிரதமர் அல்லது அதிபருக்கே இத்தகைய அதிகாரம் இருக்குமானால்  இந்த சர்வ லோகத்தையும் படைத்து ஆளும் தேவாதி தேவனுக்கு எத்தனைப் பெரிய அதிகாரம் இருக்கும்!

எல்லாத் துரைத்தனத்துக்கும், அதிகாரத்துக்கும், வல்லமைக்கும், கர்த்தத்துவத்துக்கும், இம்மையிலும்  மறுமையிலும் பேர்பெற்றிருக்கும் அவரையே வாழ்வில் பற்றிக்கொள்வோம். "எனக்கு அடைக்கலமாயிருக்கிற உன்னதமான கர்த்தரை உனக்குத் தாபரமாகக்கொண்டாய். ஆகையால் பொல்லாப்பு உனக்கு நேரிடாது, வாதை உன் கூடாரத்தை அணுகாது. உன் வழிகளிலெல்லாம் உன்னைக் காக்கும்படி, உனக்காகத் தம்முடைய தூதர்களுக்குக் கட்டளையிடுவார். உன் பாதம் கல்லில் இடறாதபடிக்கு அவர்கள் உன்னைத் தங்கள் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டுபோவார்கள்." (சங்கீதம் 91:9-12)

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                   

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1712
AATHAVAN – Wednesday, October 15, 2025

“…which He brought about in Christ, when He raised Him from the dead and seated Him at His right hand in the heavenly places, far above all rule and authority and power and dominion, and every name that is named, not only in this age but also in the one to come.” — Ephesians 1:20–21 (NASB)

Jesus Christ—greater than the temple, greater than Jonah, Solomon, and Moses—has been exalted far above all rule and authority, power and dominion, not only in this world but also in the world to come.

Around the world, many systems of power exist. Some nations imagine that they control the entire world, ruling other countries through fear, laws, and policies. Certain political leaders believe that their power reaches up to the heavens. Yet they fail to realize that if God wills, they could perish in a single moment.

Today’s verse reminds us that Jesus Christ has been given the name above every name—not only in this age but also in the one to come.

“…so that at the name of Jesus every knee will bow, of those who are in heaven and on earth and under the earth, and that every tongue will confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.”— Philippians 2:10–11 (NASB)

Even the demons recognized His authority.

“And shouting with a loud voice, he said, ‘What business do You have with me, Jesus, Son of the Most High God? I implore You by God, do not torment me!’” — Mark 5:7 (NASB)

“Demons also were coming out of many, shouting and saying, ‘You are the Son of God!’ But He rebuked them and would not allow them to speak, because they knew Him to be the Christ.” — Luke 4:41 (NASB)

But the Jewish Pharisees did not recognize Him or understand His divine power. Instead,

“The Pharisees said, ‘This man casts out the demons only by Beelzebul the ruler of the demons.’” — Matthew 12:24 (NASB)

Beloved, if we too fail to believe fully in Christ’s authority, we are no different from those Pharisees. When we truly recognize His power, we will believe that the same Lord who performed miracles on earth is still able to work wonders in our lives today. We will believe that He forgives our sins and has the power to keep us from falling back into them.

In every nation there are many departments of government, yet the prime minister or president has authority over them all—their commands are obeyed. If a human ruler of a small country holds such power, how much greater is the authority of the Almighty God, who created and rules over the entire universe!

Let us therefore cling to Him who reigns above every rule, authority, power, and dominion, both in this world and in the one to come.

“For you have made the Lord, my refuge,
Even the Most High, your dwelling place.
No evil will happen to you,
Nor will any plague come near your tent.
For He will give His angels orders concerning you,
To protect you in all your ways.
They will lift you up in their hands,
So that you do not strike your foot against a stone.”
— Psalm 91:9–12 (NASB)

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash             

🦋 Meditation verse - எபிரெயர் 3 : 3 / Hebrews 3:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1711                                           ஆதவன் 14.10.2025 செவ்வாய் 

"வீட்டை உண்டுபண்ணினவன் வீட்டைப்பார்க்கிலும் அதிக கனத்திற்குரியவனாயிருக்கிறான்; அதுபோல மோசேயைப்பார்க்கிலும் இவர் அதிக மகிமைக்குப் பாத்திரராயிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 3 : 3 )

நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவர், யோனாவைவிடப் பெரியவர், சாலமோனைவிடப் பெரியவர் என்று கடந்த நாட்களில் தியானித்தோம். இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது அவர் மோசேயைவிட அதிக மகிமைக்குரியவர் என்று. 

இஸ்ரவேலரின் சரித்திரத்தில் மோசேக்கு அதிக முக்கியத்துவம் உண்டு. எகிப்தியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து இஸ்ரவேலரை மீட்டு, அவர்களுக்குத் தேவன் அளித்த வாக்குத்தத்த நாடான கானானுக்கு அவர்களை  வழிநடத்தியவர் மோசே. "இவனே அவர்களை அங்கேயிருந்து அழைத்துக்கொண்டுவந்து, எகிப்து தேசத்திலேயும் சிவந்த சமுத்திரத்திலேயும், நாற்பது வருஷகாலமாய் வனாந்தரத்திலேயும், அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும் செய்தான்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7 : 36 ) 

இப்படி தேவனுக்கு முற்றிலும் ஏற்புடையவராக வாழ்ந்த மோசே ஒரு சிறிய காரியத்தில் தேவனுக்குக் கீழ்படியாமல்போனதால் அவரால் கானான் நாட்டிற்குள் நுழைய முடியவில்லை. ஆனால் முற்றிலும் தேவனுக்குக் கீழ்படிந்திருந்த இயேசு கிறிஸ்துவோ பரம கானானுக்குள் நுழைந்து நமக்காகப் பிதாவிடம் பரிந்துபேசக்கூடிய நிலையினை அடைந்தார். 

மோசே தேவனுக்கு உண்மையுள்ளவராய் இருந்தார். தேவனை முகமுகமாய்க் காணும் பேறுபெற்றார். ஆனால் அவர் தேவனுக்கு ஊழியக்காரனாகவே இருந்தார். நமது வீடுகளில் வேலைக்கு பணி ஆட்களை அமர்த்தும்போது அவர்களில் சிலர் மிகுந்த உண்மையுள்ளவர்களாகவும் பொறுப்புள்ளவர்களாகவும் இருப்பதுண்டு. அப்படியே மோசே தேவனுக்கு உண்மையுள்ளவராக இருந்தார். "ஏனெனில், எந்த வீடும் ஒருவனால் உண்டாக்கப்படும்; எல்லாவற்றையும் உண்டுபண்ணினவர் தேவன். சொல்லப்படப்போகிற காரியங்களுக்குச் சாட்சியாக, மோசே பணிவிடைக்காரனாய், அவருடைய வீட்டில் எங்கும் உண்மையுள்ளவனாயிருந்தான்." ( எபிரெயர் 3 : 4. 5 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஒரு வீட்டில் பணி செய்யும் வேலைக்காரன் எவ்வளவுதான் உண்மையும் நேர்மையுமுள்ளவனாக இருந்தாலும் அவனைவிட  அந்த வீட்டு உரிமையாளரின் மகன் அதிக மதிப்புமிக்கவன். இதுபோல இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரன். எனவே அவர் மோசேயைவிட மேலானவர். "கிறிஸ்துவோ அவருடைய வீட்டிற்கு மேற்பட்டவரான குமாரனாக உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; நம்பிக்கையினாலே உண்டாகும் தைரியத்தையும் மேன்மைபாராட்டலையும் முடிவுபரியந்தம் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருப்போமாகில், நாமே அவருடைய வீடாயிருப்போம்." ( எபிரெயர் 3 : 6 ) அவர் வீட்டிற்கு மேலான குமாரனாக இருந்து நம்மை நடத்துவார். 

எனவே அன்பானவர்களே, மோசே மட்டுமல்ல, எந்த பரிசுத்தவானாக இருந்தாலும் அவர்கள் தேவனது பணியாளர்களே. நாம் பணியாளர்களையல்ல, வீட்டுக்கு உரிமையுள்ளவரையே பற்றிக்கொள்ளவேண்டும். அப்போதுமட்டுமே நாம் நித்தியஜீவனை அடைந்திட முடியும். "என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு; அப்படியில்லாதிருந்தால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருப்பேன்; ஒரு ஸ்தலத்தை உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்போகிறேன். நான் போய் உங்களுக்காக ஸ்தலத்தை ஆயத்தம்பண்ணினபின்பு, நான் இருக்கிற இடத்திலே நீங்களும் இருக்கும்படி, நான் மறுபடியும் வந்து உங்களை என்னிடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுவேன்." ( யோவான் 14 : 2,3 ) என்று அவர் நமக்கு வாக்களித்துள்ளாரே!

வீட்டை உண்டுபண்ணினவன் வீட்டைப்பார்க்கிலும் அதிக கனத்திற்குரியவனாயிருக்கிறான்; வீட்டை உண்டுபண்ணினவரையே நோக்கிப்பார்ப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                             

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1711
AATHAVAN — Tuesday, 14 October 2025

“For He has been counted worthy of more glory than Moses, by just so much as the builder of the house has more honour than the house.” — Hebrews 3:3 (NASB)

In past few days, we have meditated on the truth that our Lord Jesus Christ is greater than the temple, greater than Jonah, and greater than Solomon. Today’s meditation reminds us that He is also greater than Moses.

Moses holds a highly significant place in the history of Israel. He delivered the Israelites from Egyptian slavery and led them toward the Promised Land of Canaan, which God had given to them.

“This man led them out, performing wonders and signs in the land of Egypt and in the Red Sea and in the wilderness for forty years.” — Acts 7:36 (NASB)

Although Moses lived a life that was well-pleasing to God, a single act of disobedience kept him from entering the land of Canaan. But Jesus Christ, who was perfectly obedient to the Father, entered the heavenly Canaan and now intercedes for us at the right hand of God.

Moses was faithful to God and enjoyed the unique privilege of speaking with Him face to face. Yet, Moses served as a servant in God’s house. In our homes, we may have employees or servants who are honest and trustworthy — yet, no matter how faithful they are, they can never have the same honour as the son of the house. Likewise, Moses was faithful as a servant, but Christ is the Son.

“For every house is built by someone, but the builder of all things is God.
Now Moses was faithful in all God’s house as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken later.” — Hebrews 3:4–5 (NASB)

“But Christ was faithful as a Son over His house—whose house we are, if we hold firmly to our confidence and the boast of our hope.” — Hebrews 3:6 (NASB)

Christ, the Son, rules over His house and leads us as members of it. Therefore, beloved, let us remember: no matter how holy or revered a saint may be, they remain servants of God. We are not to cling to the servants, but to the Master and Owner of the house — Christ Himself. Only then can we receive eternal life.

“In My Father’s house are many dwelling places; if it were not so, I would have told you; for I go to prepare a place for you. If I go and prepare a place for you, I am coming again and will take you to Myself, so that where I am, there you also will be.” — John 14:2–3 (NASB)

The builder of the house is worthy of more honour than the house itself. Let us therefore fix our eyes on the Builder.

Message by: Bro. M. Geo Prakash                 

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 12 : 42 / Matthew 12:42

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1710                                          ஆதவன் 13.10.2025 திங்கள்     

"தென்தேசத்து ராஜஸ்திரீ பூமியின் எல்லைகளிலிருந்து சாலொமோனுடைய ஞானத்தைக் கேட்க வந்தாள். இதோ, சாலொமோனிலும் பெரியவர் இங்கே இருக்கிறார்." ( மத்தேயு 12 : 42 )

தாவீது ராஜாவின் மகன் சாலமோன் இஸ்ரவேலில் மிகப்பெரிய அரசனாக இருந்தார். எருசலேம் ஆலயத்தைக் கட்டியவர் இந்த சாலமோன் ராஜாதான். தேவன் இரண்டுமுறை சாலமோனுக்குத் தரிசனமாகி அவருக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தினார். நீ விரும்புவதைக் கேள் என்று தேவன் கூறியபோது சாலொமோன் தேவனிடம் ஞானத்தைக் கேட்டார். இதனால் மகிழ்ந்த தேவன் சாலமோனுக்கு ஞானத்தையும் அவன் கேட்காத செல்வத்தையும் மிகுதியாகக் கொடுத்தார். 

"ராஜாவாகிய சாலொமோனுக்கு இருந்த பானபாத்திரங்களெல்லாம் பொன்னும், லீபனோன் வனம் என்கிற மாளிகையின் பணிமுட்டுகளெல்லாம் பசும்பொன்னுமாயிருந்தது; ஒன்றும் வெள்ளியினால் செய்யப்படவில்லை; சாலொமோனின் நாட்களில் வெள்ளி ஒரு பொருளாய் எண்ணப்படவில்லை." (1 இராஜாக்கள் 10:21) "சாலொமோனுக்கு நாலாயிரம் இரதக்குதிரைலாயங்களும், பன்னீராயிரம் குதிரை வீரரும் இருந்தார்கள்". ( 1 இராஜாக்கள் 4 : 26 ) "தேவன் சாலொமோனுக்கு மிகுதியான ஞானத்தையும் புத்தியையும், கடற்கரை மணலத்தனையான மனோவிருத்தியையும் கொடுத்தார். சகல கிழக்கத்திப் புத்திரரின் ஞானத்தையும் எகிப்தியரின் சகல ஞானத்தையும்பார்க்கிலும் சாலொமோனின் ஞானம் சிறந்ததாயிருந்தது." ( 1 இராஜாக்கள் 4 : 29, 30 )

இத்தனை ஆசீர்வாதங்களை தேவன் அவனுக்கு அளித்திருந்தாலும்,  ஆரம்பத்தில் தேவனுக்கு ஏற்புடையவனாய் வாழ்ந்த அவன் தனது சிற்றின்பப் பெண்ணாசையால் அழிந்தான். ஆயிரம் வைப்பாட்டிகளுடன் வாழ்வை வேசித்தனமாகச் செலவழித்தான் "அவனுக்குப் பிரபுக்கள் குலமான எழுநூறு மனையாட்டிகளும், முந்நூறு மறுமனையாட்டிகளும் இருந்தார்கள்; அவனுடைய ஸ்திரீகள் அவன் இருதயத்தை வழுவிப்போகப்பண்ணினார்கள்." ( 1 இராஜாக்கள் 11 : 3 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆனால் நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ தேவனாக இருந்தவர். அற்பமான மனிதனாகிய சாலமோனைப் போன்றவரல்ல. அவர் தேவனுக்கு நிகராக இருந்தவர். தேவ குமாரனாக இருந்தவர். ஆனாலும் சாலமோனைப்போல பகட்டாக வாழவில்லை. 

"அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல், . தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனுஷர் சாயலானார். அவர் மனுஷரூபமாய்க் காணப்பட்டு, மரணபரியந்தம், அதாவது சிலுவையின் மரணபரியந்தமும் கீழ்ப்படிந்தவராகி, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தினார். ஆதலால் தேவன் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவரை உயர்த்தி,. இயேசுவின் நாமத்தில் வானோர் பூதலத்தோர் பூமியின் கீழானோருடைய முழங்கால் யாவும் முடங்கும்படிக்கும், பிதாவாகிய தேவனுக்கு மகிமையாக இயேசுகிறிஸ்து கர்த்தரென்று நாவுகள் யாவும் அறிக்கைபண்ணும்படிக்கும், எல்லா நாமத்திற்கும் மேலான நாமத்தை அவருக்குத் தந்தருளினார். (பிலிப்பியர் 2:26-10)

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று  சாலமோனைப்போல மிகுதியான செல்வமும் ஞானமும் நமக்கு இருந்தாலும் சாலமோனிலும் பெரியவரான இயேசு கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியாதவர்களாக இருப்போமானால் அதனால் எந்தப்  பயனுமில்லை. அத்தகைய வாழ்வு இறுதியில் சாலமோனின் வாழ்வைப்போலவே இருக்கும். எனவே, கிறிஸ்துவை நமது இருதயத்தில் வரவழைப்போம். நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு பாவமன்னிப்பை வேண்டுவோம். சாலமோனைவிடப் பெரியவரான அவர் நம்மை ஆட்சிசெய்ய நம்மை அவருக்கு ஒப்படைப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1710
AATHAVAN – Monday, 13 October 2025

“The Queen of the South will rise up with this generation at the judgment and will condemn it, because she came from the ends of the earth to hear the wisdom of Solomon; and behold, something greater than Solomon is here.” — Matthew 12:42

King Solomon, the son of David, was the greatest king of Israel. He was the one who built the temple of the Lord in Jerusalem. God appeared to Solomon twice and revealed Himself to him. When the Lord said, “Ask what you wish Me to give you,” Solomon asked God for wisdom. Pleased with this request, God granted him not only wisdom but also great wealth and honour that he had not asked for.

“All King Solomon’s drinking vessels were of gold, and all the vessels of the house of the forest of Lebanon were of pure gold. None was of silver; it was not considered valuable in the days of Solomon.” — 1 Kings 10:21

“Solomon had 4,000 stalls for horses and chariots and 12,000 horsemen.” — 1 Kings 4:26

“Now God gave Solomon wisdom and very great discernment and breadth of mind, like the sand that is on the seashore. Solomon’s wisdom surpassed the wisdom of all the people of the east and all the wisdom of Egypt.” — 1 Kings 4:29–30

Though God blessed Solomon abundantly, the one who began his life pleasing to God later turned away because of his lust and worldly pleasures. He lived indulgently with his many wives and concubines: “He had seven hundred wives, princesses, and three hundred concubines, and his wives turned his heart away.” — 1 Kings 11:3

But our Lord Jesus Christ is far greater than Solomon. Unlike Solomon—a mere man—Jesus is God Himself. He is the Son of God, equal with the Father, yet He did not live in splendour or luxury as Solomon did.

“Although He existed in the form of God, He did not regard equality with God a thing to be grasped, but emptied Himself, taking the form of a bond-servant, and being made in the likeness of men. Being found in appearance as a man, He humbled Himself by becoming obedient to the point of death, even death on a cross. For this reason, also God highly exalted Him, and bestowed on Him the name which is above every name, so that at the name of Jesus every knee will bow, of those who are in heaven and on earth and under the earth, and that every tongue will confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.” — Philippians 2:6–11 (NASB)

Dearly beloved, even if we possess great wealth and wisdom like Solomon, it is of no value if we do not know Jesus Christ, who is greater than Solomon. Such a life will end in emptiness just as Solomon’s did.

Therefore, let us invite Christ into our hearts today. Let us confess our sins before Him and seek His forgiveness. Let us surrender our lives to Him, the One greater than Solomon, and allow Him to reign within us.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash