🦋 Meditation verse - மத்தேயு 12 : 41 / Matthew 12:41

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1709                                           ஆதவன் 12.10.2025 ஞாயிறு    

"யோனாவின் பிரசங்கத்தைக் கேட்டு நினிவே பட்டணத்தார் மனந்திரும்பினார்கள். இதோ, யோனாவிலும் பெரியவர் இங்கே இருக்கிறார். " ( மத்தேயு 12 : 41 )

நேற்றைய தியானத்தில் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவர் என்று பார்த்தோம். இன்றைய தியான வசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்துத் தன்னை யோனாவிலும் பெரியவர் என்று கூறுகின்றார்.

யோனா தீர்க்கத்தரிசி கிறிஸ்துவுக்குச் சுமார் எண்ணூறு ஆண்டுகளுக்குமுன் வாழ்ந்தவர். இஸ்ரவேல் மக்கள் யோனா தீர்க்கத்தரிசியின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தை நன்கு அறிந்திருந்தனர். யோனாவை மிகப்பெரிய தீர்க்கத்தரிசி என எண்ணிக்கொண்டனர். எனவே, இயேசு யோனாவை உதாரணம் காட்டிப் பேசுகின்றார். 

யோனாவைவிட இயேசு என்னென்ன விதத்தில் பெரியவர் என்று பார்ப்போமானால் இயேசு கூறியதன் பொருளை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும். முதலாவது, யோனா தேவனது அழைப்பைப் புறக்கணித்து ஓடிய சாதாரண மனிதன். ஆனால் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ தேவனுடைய வார்த்தை; அவரது ஒரே பேறான மகன் (யோவான் 1;14). பாவமில்லாத தலைமைக் குரு (எபிரெயர் 4:15)

யோனா, தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் தப்பி ஓடியவர்; ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ சிலுவையின் மரணம்வரை பிதாவுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்தவர் (பிலிப்பியர் 2;8)

யோனா தனக்குத் தேவன் அளித்தச் செய்தியை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தியவர். ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ, தானே தேவனானதால் அதிகாரத்தோடு போதித்தவர் (மத்தேயு 7:28-29)

யோனா, மரணத்துக்கு அடையாளமாக மூன்றுநாள் மீனின் வயிற்றிலிருந்துவிட்டு வெளிவந்தவர்; இயேசு கிறிஸ்துவோ உண்மையாகவே மரணத்தை அனுபவித்து உயிர்த்து வெளிவந்தவர். 

யோனா, பாவத்துக்கு மனம்திரும்பவும் இல்லையானால் தேவன் அளிக்கும் தீர்ப்பு  உண்டு என்றும் பிரசாங்கத்தார்; நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து மனம் திரும்பும்போது உண்டாகும் பாவ மன்னிப்பு, மற்றும் மறுபடி பிறக்கும் அனுபவம் இவைகளைக்குறித்து பிரசங்கித்தார்; அந்த அனுபவங்களை மக்களுக்கு அளித்தார். 

யோனா, நினிவே நகருக்கு மட்டும் தேவனது செய்தியினைக் கொடுத்தார். ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ அனைத்து உலகத்தின் இரட்சகராக இருக்கின்றார். 

மேலும், நினிவே மக்களின் மனந்திரும்புதல் தற்காலிகமானது; அந்த நகரம் பின்னர் விழுந்தது (நாகூம் 3:1-7) ஆனால், இயேசு “தம்மைக் கேட்கிற எல்லாருக்கும்” நித்திய இரட்சிப்பை அளிக்கிறார் (எபிரெயர் 5:9).

தம்மை “யோனாவை விடப் பெரியவர்” என்று அறிவிப்பதன் மூலம், இயேசு தம்மையே வாக்களிக்கப்பட்ட மேசியா என்று அறிவித்தார்; ஆனால் பரிசேயர்கள் கேட்ட புதிய அடையாளத்தை அவர்களுக்கு அவர் கொடுக்கவில்லை.

ஆனால் இன்றும் பல கிறிஸ்தவர்கள் பரிதபிக்கத்தக்க விதத்தில் கிறிஸ்துவைவிட மற்றவர்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து வாழ்கின்றனர்.  எல்லா இறைவாக்கினர்களையும்விட, எல்லாப் புனிதர்களையும்விட இயேசு கிறிஸ்தவர் பெரியவர் என்பதனை உணர்ந்து அறிக்கையிட்டு அந்தச் சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படியும்போதுதான் நாம் வாழ்வில் இரட்சிப்பு அனுபவத்தைப் பெறமுடியும். 

"அடையாளங்களினாலும் அற்புதங்களினாலும் பலவிதமான பலத்த செய்கைகளினாலும், தம்முடைய சித்தத்தின்படி பகிர்ந்துகொடுத்த பரிசுத்த ஆவியின் வரங்களினாலும், தேவன் தாமே சாட்சி கொடுத்ததுமாயிருக்கிற இவ்வளவு பெரிதான இரட்சிப்பைக்குறித்து நாம் கவலையற்றிருப்போமானால் தண்டனைக்கு எப்படித் தப்பித்துக்கொள்ளுவோம்?" ( எபிரெயர் 2 : 4 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                    

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1709
AATHAVAN – Sunday, 12 October 2025

“The men of Nineveh will stand up with this generation at the judgment, and will condemn it because they repented at the preaching of Jonah; and behold, something greater than Jonah is here.” — Matthew 12:41 (NASB)

In yesterday’s meditation, we reflected on how the Lord Jesus Christ is greater than the temple. Today’s meditation verse reveals another profound truth — Jesus declares that He is greater than Jonah.

Jonah the prophet lived nearly eight hundred years before Christ. The people of Israel were well acquainted with the life story of Jonah and held him in great esteem as a prophet. Therefore, Jesus referred to Jonah as an example familiar to His hearers.

To understand what Jesus meant when He said He was greater than Jonah, let us consider how He surpasses Jonah in every way.

First, Jonah was a mere man who fled from God’s call. But the Lord Jesus Christ is the Word of God Himself, the only begotten Son of the Father — “And the Word became flesh, and dwelt among us.” (John 1:14, NASB) He is the sinless High Priest — “One who has been tempted in all things as we are, yet without sin.” (Hebrews 4:15, NASB)

Jonah disobeyed God and ran away. But Jesus Christ obeyed the Father even to the point of death on the cross — “He humbled Himself by becoming obedient to the point of death, death on a cross.” (Philippians 2:8, NASB)

Jonah merely conveyed God’s message to the people.

But Jesus Christ, being God Himself, taught with authority — “The crowds were amazed at His teaching; for He was teaching them as one who had authority, and not as their scribes.” (Matthew 7:28–29, NASB)

Jonah came out of the belly of the fish after three days as a symbol of death and resurrection. But Jesus truly experienced death and rose again victoriously.

Jonah preached repentance to avoid divine judgment. But Jesus Christ preached not only repentance but also forgiveness of sins and the new birth, granting these blessings to those who believed in Him.

Jonah carried God’s message only to the city of Nineveh. But Jesus Christ is the Savior of the whole world.

Moreover, Nineveh’s repentance was temporary; the city later fell — “Woe to the bloody city… I will lift up your skirts over your face… All who see you will shrink from you.” (Nahum 3:1–7, NASB) But Jesus offers eternal salvation — “To all those who obey Him.” (Hebrews 5:9, NASB)

By declaring that He is “greater than Jonah,” Jesus identified Himself as the promised Messiah. Yet the Pharisees, demanding new signs, received none beyond this divine revelation.

Even today, many Christians sadly give more importance to others than to Christ Himself. Only when we acknowledge and submit to the truth that Jesus Christ is greater than all prophets and saints will we experience the true joy of salvation.

“How will we escape if we neglect so great a salvation? After it was at first spoken through the Lord, it was confirmed to us by those who heard, God also testifying with them, both by signs and wonders and by various miracles and by gifts of the Holy Spirit according to His own will.” (Hebrews 2:3–4, NASB)

📖 God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash

                             

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 12 : 6 / Matthew 12:6

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1708                                           ஆதவன் 11.10.2025 சனி   

"தேவாலயத்திலும் பெரியவர் இங்கே இருக்கிறார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 12 : 6 )

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தனது தெய்வீகத்தை யூத மக்களுக்கு இந்த வசனத்தின்மூலம் விளக்குகின்றார். ஆனால்,  யூதர்கள் அதனை  முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. யூதர்களுக்கு எருசலேம் ஆலயம் சிறப்புமிக்கது. அவர்கள் அந்த ஆலயத்தின் பிரமாண்டத்தைப் பார்த்து வியந்தனர்.  அந்த ஆலயத்துக்குச் செல்வதை மிகவும் விரும்பினர். இயேசு கிறிஸ்துவும் ஆலயத்துக்குச் சென்றார். ஆனால் அவர் அங்கு சென்ற நோக்கம் வேறு,  மனிதர்கள் இன்று ஆலயங்களுக்குச் செல்லும் நோக்கம் வேறு. இங்கு இயேசு கிறிஸ்துத் தன்னை தேவாலயத்திலும் பெரியவர் என்று கூறுகின்றார். 

இன்றும் பல கிறிஸ்தவர்கள் குறிப்பிட்டச் சில  ஆலயங்களில் மட்டும் ஏதோ வல்லமை இருப்பதாக எண்ணிக்கொண்டு பல்வேறு ஆலயங்களைத்தேடி ஓடுகின்றனர். ஆனால் ஆலயத்தைவிடப் பெரியவரான இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிக்கொள்ளும் மனநிலையினை  விட்டுவிடுகின்றனர். அவரை நாம் தேடி ஓடவேண்டிய அவசியமில்லை, அவர் இங்கே, நமது அருகாமையில்தான் இருக்கின்றார். அவரை நாம் கண்டுகொள்வோமானால் அவர் நம்முள்ளே வந்து தங்கிட ஆர்வமுள்ளவராக இருக்கின்றார். அப்போது நாமே அவரது ஆலயமாகிவிடுவோம். எனவேதான், "தேவனுடைய ஆலயம் பரிசுத்தமாயிருக்கிறது; நீங்களே அந்த ஆலயம்." ( 1 கொரிந்தியர் 3 : 17 ) என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

"ஆகிலும் உன்னதமானவர் கைகளினால் செய்யப்பட்ட ஆலயங்களில் வாசமாயிரார். வானம் எனக்குச் சிங்காசனமும் பூமி எனக்குப் பாதபடியுமாயிருக்கிறது; எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டைக் கட்டுவீர்கள்; நான் தங்கியிருக்கத்தக்க ஸ்தலம் எது;" ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7 : 48-49 ) ஆம், மனிதர்களாகிய நமது இதயம்தான் தேவனது ஆலயம். அவர் அதனுள் வந்து தங்கிடவே விரும்புகின்றார்.

நாம் தேவாலயங்களை நம்புகின்றோமா அல்லது தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவரை நம்புகின்றோமா என்று நம்மை நாமே நிதானித்துப் பார்ப்போம். கிறிஸ்து நமக்குள் இருப்பது ஒரு இரகசியம் என்கிறார் அப்போஸ்தலரான பவுல். கிறிஸ்துவுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழும்போது மட்டுமே இந்த இரகசியம் நமக்குப் புரியும். "புறஜாதிகளுக்குள்ளே விளங்கிய இந்த இரகசியத்திலுள்ள மகிமையின் ஐசுவரியம் இன்னதென்று, தேவன் தம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்குத் தெரியப்படுத்தச் சித்தமானார்; கிறிஸ்துவானவர் மகிமையின் நம்பிக்கையாக உங்களுக்குள் இருப்பதே அந்த இரகசியம்." ( கொலோசெயர் 1 : 27 ) இப்படி நமக்குள்ளே அவரைக் கண்டுகொள்வோமானால் வெளியிலே தேடி அலையமாட்டோம். 

மட்டுமல்ல, இன்று இதனைப் புரிந்துகொள்ளாததால் கிறிஸ்தவர்கள் பல ஆயிரம் லட்சம் என பணத்தை கோவில்களை மின்விளக்குகளாலும் தோரணங்களாலும் அலங்கரிக்கின்றனர். தங்களையோ பரிசுத்தமாய் அலங்கரிக்க மறந்துவிடுகின்றனர். "அழியாத அலங்கரிப்பாயிருக்கிற சாந்தமும் அமைதலுமுள்ள ஆவியாகிய இருதயத்தில் மறைந்திருக்கிற குணமே உங்களுக்கு அலங்காரமாயிருக்கக்கடவது; அதுவே தேவனுடைய பார்வையில் விலையேறப்பெற்றது." ( 1 பேதுரு 3 : 4 ) என்று அப்போஸ்தலரான பேதுரு நம்மை அறிவுறுத்தவில்லையா? தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவரை நாம் நமக்குள் கண்டுகொள்வோமானால் வெளி அலங்கரிப்புகளுக்கல்ல, மாறாக அகஅலங்கரிப்புக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றவர்களாக இருப்போம்.

இறுதியாக, அப்போஸ்தலரான யோவானுக்குத் தேவன் வெளிப்படுத்தியதை நாம் பின்வருமாறு வாசிக்கின்றோம்:- "பன்னிரண்டு வாசல்களும் பன்னிரண்டு முத்துக்களாயிருந்தன; ஒவ்வொரு வாசலும் ஒவ்வொரு முத்தாயிருந்தது. நகரத்தின் வீதி தெளிவுள்ள பளிங்குபோலச் சுத்தப்பொன்னாயிருந்தது. அதிலே தேவாலயத்தை நான் காணவில்லை; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாகிய கர்த்தரும் ஆட்டுக்குட்டியானவருமே அதற்கு ஆலயம்." ( வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21 : 21-22 )

ஆம், தேவாலயத்தை அழகுபடுத்துவதைவிட  தேவாலயத்தைவிடப் பெரியவரான சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாகிய கர்த்தரும் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்குப் பிரியமாக நம்மை அழகுபடுத்துவோம்.  காரணம், அவர்  தேவாலயத்திலும் பெரியவர். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                               

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1708

AATHAVAN – Saturday, 11 October 2025

“But I say to you that something greater than the temple is here.” (Matthew 12:6, NASB)

The Lord Jesus Christ, through this verse, reveals His divine nature to the Jewish people. However, they could not fully understand it. To the Jews, the temple in Jerusalem was of utmost importance. They admired its grandeur and longed to visit it often. Jesus too went to the temple, but His purpose in going there was entirely different from that of most people today.

Here, Jesus declares that He is greater than the temple.

Even today, many Christians believe that certain church buildings possess some special power, and they travel from place to place seeking such churches. But they miss the true essence — the One who is greater than the temple, Jesus Christ Himself.

We need not run in search of Him, for He is near us. If we will only recognize Him, He desires to dwell within us. When that happens, we ourselves become His temple. That is why the Apostle Paul says,

“The temple of God is holy, and that is what you are.” (1 Corinthians 3:17, NASB)

Furthermore, Stephen declares: “However, the Most High does not dwell in houses made by human hands; as the prophet says: ‘Heaven is My throne, And the earth is the footstool of My feet; What kind of house will you build for Me?’ says the Lord, ‘Or what place is there for My rest?’” (Acts 7:48–49, NASB) Yes, the human heart is the true temple of God, and He longs to dwell within it.

Let us, therefore, examine ourselves: Do we place our trust in church buildings, or in the One who is greater than the temple?

The Apostle Paul calls this a mystery — that Christ is within us. Only when we live a life worthy of Him can we understand this mystery.

“God willed to make known what the wealth of the glory of this mystery among the Gentiles is, the mystery that is Christ in you, the hope of glory.” (Colossians 1:27, NASB) When we truly discover Him within us, we will no longer wander about searching for Him outside.

Sadly, because many fail to understand this truth, Christians today spend vast sums decorating church buildings with lights and ornaments, yet neglect to adorn their hearts with holiness. The Apostle Peter gently reminds us: “But let it be the hidden person of the heart, with the imperishable quality of a gentle and quiet spirit, which is precious in the sight of God.” (1 Peter 3:4, NASB)

When we recognize the One who is greater than the temple within us, our focus will shift from outward decoration to inner adornment — from beautifying buildings to beautifying our hearts for His dwelling.

Finally, let us look at what God revealed to the Apostle John: “And the twelve gates were twelve pearls; each one of the gates was a single pearl. And the street of the city was pure gold, like transparent glass. I saw no temple in it, for the Lord God the Almighty and the Lamb are its temple.” (Revelation 21:21–22, NASB)

Yes, rather than adorning temples made by hands, let us adorn ourselves — for the Almighty Lord God and the Lamb, who is greater than the temple, dwell within us.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 34 : 18 / Psalm 34:18

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1707                                          ஆதவன் 10.10.2025 வெள்ளி  

"நொறுங்குண்ட இருதயமுள்ளவர்களுக்குக் கர்த்தர் சமீபமாயிருந்து, நருங்குண்ட ஆவியுள்ளவர்களை இரட்சிக்கிறார்." ( சங்கீதம் 34 : 18 )

நொறுங்குண்ட இருதயம் என்பது வாழ்க்கையில் எந்த நம்பிக்கையுமற்ற நிலையிலிருக்கும் மக்களது இருதயம். ஏதாவது காரணத்தால் இந்த இருதய நொறுக்குதல் ஒருவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கலாம். நல்ல ஒரு படிப்புப் பின்னணி இருந்தும் படிப்புக்கேற்ற வேலையில்லாத நிலையாக இருக்கலாம், மருத்துவர்களால் கைவிடப்பட்ட கொடிய நோயாக இருக்கலாம், அனைத்துச் செல்வங்களையும் சொத்துக்களையும் இழக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய கடன் பிரச்சனையாக இருக்கலாம், குடும்பத்தினரால் வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்ட நிலையாக இருக்கலாம்  அல்லது திருமணமாகி பல ஆண்டுகள் கடந்தபின்னரும் ஒரு குழந்தைபாக்கியம் இல்லாத நிலையாக இருக்கலாம். இத்தகைய நிலைமைகள் மனிதர்களது இருதயத்தை நொறுங்கச் செய்துவிடும். 

ஆனால் பலரும் இத்தகையச் சூழ்நிலை ஏற்படும்போது விசுவாசத்தில் தளர்ச்சியடைந்து பல்வேறு மாற்று தெய்வ வழிபாடுகளையோ, ஜோசியம் பார்த்தல் அல்லது ஜாதகம் கணித்தல் போன்ற வழிகளையோ நாடுகின்றனர். தற்காலிக மன அமைதிக்காக போதைப்பொருட்களை நாடுகின்றனர்.  மேலும் சிலர் தற்கொலை எனும் விபரீத முடிவினை எடுக்கின்றனர்.  ஆனால் இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் தேவனை நோக்கித் திரும்புபவர்கள் வெகுசிலர்தான்.  அன்பானவர்களே, "தேவனுக்கேற்கும் பலிகள்   நொறுங்குண்ட  ஆவிதான்; தேவனே, நொறுங்குண்டதும் நருங்குண்டதுமான இருதயத்தை நீர் புறக்கணியீர்".  (சங்கீதம் 51:17) என்று நாம் வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம். 

இந்த அண்டசராசரங்களையும் உருவாக்கியவர் அவர். உடைந்த உள்ளதோடு அந்தத் தேவனை நாம் நோக்கிப்பார்க்கும்போது அவரும் நம்மை நோக்கிப் பார்க்கின்றார்; நமக்கு ஆறுதலும் விடுதலையும் தருகின்றார். ஆம், "என்னுடைய கரம் இவைகளையெல்லாம் சிருஷ்டித்ததினால் இவைகளெல்லாம் உண்டாயின என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; ஆனாலும் சிறுமைப்பட்டு, ஆவியில் நொறுங்குண்டு, என் வசனத்துக்கு நடுங்குகிறவனையே நோக்கிப்பார்ப்பேன்." ( ஏசாயா 66 : 2 ) என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். அதாவது எல்லாவற்றையும், எல்லோரையும் நான்தான் உருவாக்கினேன் என்றாலும் ஆவியில் நொறுங்குண்டு, என் வசனத்துக்கு நடுங்குகிறவனையே நோக்கிப்பார்ப்பேன் என்கின்றார்.

நோயுற்ற ஒருவன் தனது நோய்  தீரவேண்டுமானால் மருத்துவரிடம் வரவேண்டியது அவசியம். மருத்துவரிடம் வந்து அவர் தரும் மருத்துவ சிகிர்சைகளுக்கு உடன்பட்டு, அவரது ஆலோசனைகளுக்குத் தன்னைக்  கையளிக்கும்போதுதான்  அவன் நோயிலிருந்து விடுதலை பெறமுடியும். எனவேதான் பரம வைத்தியரான இயேசு இருகரம் நீட்டி அனைவரையும் அழைக்கின்றார், "வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்." ( மத்தேயு 11 : 28 ) என்று. 

அவரிடம் வருவது மட்டுமல்ல, அவரது கட்டளைகளாகிய நுகத்தை நாம் ஏற்றுக்கொண்டு அவருக்குக் கீழ்படியவேண்டியது அவசியம். அவரது கட்டளைகள் நமது பிரச்சனைகளைவிட பாரமானவைகள் அல்ல. எனவேதான் இயேசு கூறினார், "நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாய் இருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். என் நுகம் மெதுவாயும், என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது." ( மத்தேயு 11 : 29- 30 )

எசேக்கியா ராஜா நோயிலிருந்து சுகம்பெற இருதயம் நொறுங்கி கண்ணீரோடு ஜெபித்தார்.   "உன் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டேன், உன் கண்ணீரைக் கண்டேன்" (2 இராஜாக்கள் 20:5) என்றுகூறி தேவன் அவரைக் குணமாக்கினார்.  இதுபோலவே,  பரிசேயன் மற்றும் ஆயக்காரன் இருவரும் தேவனிடம் ஜெபித்தார்கள். இருதயம் நொறுங்கி ஜெபித்த  "ஆயக்காரன் தூரத்திலே நின்று, தன் கண்களையும் வானத்துக்கு ஏறெடுக்கத் துணியாமல், தன் மார்பிலே அடித்துக்கொண்டு: தேவனே! பாவியாகிய என்மேல் கிருபையாயிரும் என்றான்." ( லுூக்கா 18 : 13 ) இவனே நீதிமானாக்கப்பட்டான் என்கிறார் இயேசு.

நமது எந்தப் பிரச்சனையாக இருந்தாலும் நாம் தேவனிடம் வரும்போது மேம்போக்காக ஜெபிக்காமல் நமது ஜெபத்தை அவர் கேட்கின்றார், நிச்சயமாக எனது ஜெபத்துக்குப் பதில் தருவார் எனும் எண்ணத்தோடு இருதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஊக்கமாக ஜெபிப்போம்; குழந்தையில்லாமல் தவித்த அன்னாள் ஜெபித்ததைப்போல நமது  இருதயத்தை தேவ சமூகத்தில் ஊற்றிவிடுவோம். (1 சாமுவேல் 1;15) நிச்சயமாக நமது ஜெபத்துக்கு அவர் பதிலளிப்பார். ஆம், நமது தேவன்,  "இருதயம் நொறுங்குண்டவர்களைக் குணமாக்குகிறார், அவர்களுடைய காயங்களைக் கட்டுகிறார்." ( சங்கீதம் 147 : 3 )  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்              

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1707

AATHAVAN – Friday, 10 October 2025

“The Lord is near to the broken-hearted and saves those who are crushed in spirit.” (Psalm 34:18)

A broken heart belongs to those who have lost all hope in life. For some, this brokenness may arise from a specific situation — perhaps being well-educated but unable to find suitable employment, being afflicted with an incurable disease that even doctors have given up on, being trapped in overwhelming debt that has cost one’s wealth and property, being rejected and abandoned by family members, or being childless after many years of marriage. Such situations crush a person’s heart deeply.

Many, when facing such circumstances, lose faith and turn to other gods, fortune-telling, or astrology. Some resort to drugs or alcohol seeking temporary peace of mind, while others tragically choose suicide. Yet, only a few turn toward God in such moments. Dear beloved, the Scripture says,

“The sacrifices of God are a broken spirit; A broken and a contrite heart, God, You will not despise.” (Psalm 51:17 NASB)

He is the Creator of the universe and everything in it. When we look to Him with a broken heart, He looks back at us with compassion, bringing comfort and deliverance. Truly, the Lord declares: “For My hand made all these things, So all these things came into being,” declares the Lord. “But I will look to this one, At one who is humble and contrite in spirit, And who trembles at My word.” (Isaiah 66:2 NASB)

Even though God created everything and everyone, He says He will look with favour only upon those who are humble, contrite in spirit, and who tremble at His Word.

When a sick person desires healing, it is essential that he goes to a doctor. Only when he submits himself to the doctor’s care and follows the prescribed treatment can he recover. In the same way, our Great Physician — Jesus Christ — stretches out His hands and calls to all: “Come to Me, all who are weary and burdened, and I will give you rest.” (Matthew 11:28 NASB)

It is not enough to merely come to Him; we must also accept His yoke and obey His commands. His yoke is not heavier than our problems. That’s why Jesus said: “Take My yoke upon you and learn from Me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. For My yoke is comfortable, and My burden is light.” (Matthew 11:29–30 NASB)

King Hezekiah prayed to God with tears when he was sick, and God said, “I have heard your prayer, I have seen your tears; behold, I am going to heal you.”

(2 Kings 20:5 NASB) Similarly, Jesus told the story of the Pharisee and the tax collector who both prayed. The tax collector stood far off, and, “was even unwilling to raise his eyes toward heaven, but was beating his chest, saying, ‘God, be merciful to me, the sinner!’” (Luke 18:13 NASB) It was this man, Jesus said, who went home justified before God.

Whatever our problem may be, when we come to God, let us not pray casually. Let us pray earnestly from the depths of our hearts, believing that He hears and will surely answer. Like Hannah, who poured out her soul before the Lord in her anguish (1 Samuel 1:15), let us pour out our hearts in God’s presence. Surely, He will respond.

Yes, our God — “He heals the broken-hearted and binds up their wounds.” (Psalm 147:3 NASB)

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - தானியேல் 3 : 17 / Daniel 3:17

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1706                                           ஆதவன் 09.10.2025 வியாழன்      

"நாங்கள் ஆராதிக்கிற எங்கள் தேவன் எங்களைத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்; அவர் எரிகிற அக்கினிச்சூளைக்கும், ராஜாவாகிய உம்முடைய கைக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவிப்பார்." ( தானியேல் 3 : 17 )

நம்முடைய தேவன் வல்லமையும் பராக்கிரமும் மிக்கவர். அவரது வல்லமை நம்மைக் காக்கும்போது எந்த அதிகாரமும் பிரச்னையும் நம்மை அழித்துவிடமுடியாது. இன்றைய தியான வசனத்தில் இதனையே,  "எரிகிற அக்கினிச்சூளைக்கும், ராஜாவாகிய உம்முடைய கைக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவிப்பார்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எரிகின்ற அக்கினிபோன்ற பிரச்சனைகளும் மாகா பெரிய ராஜா போன்ற அதிகாரமுள்ளவர்களும் நம்மை எதிர்க்க முடியாமல் அவர்களிடமிருந்து நம்மைப் பாதுகாத்து  விடுவிக்கின்றார்.  

சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்கள் தங்களது உயிரே போனாலும் நேபுகாத்நேச்சார் நிறுத்திய பொற்சிலையை வணங்கமாட்டோம் என்று உறுதியாகச் சொல்லிவிட்டனர்; ராஜாவின் கட்டளைக்குப் பயந்து அவர்கள் தேவனை மறுதலிக்கவில்லை. ராஜா எங்களை நெருப்பில் தூக்கிப் போட்டாலும் நாங்கள் அவர் நிறுவியுள்ள பொற்சிலையை வணக்கமாட்டோம் என்று வைராக்கியமாகக் கூறினர். "நாங்கள் ஆராதிக்கிற எங்கள் தேவன் எங்களைத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்; அவர் எரிகிற அக்கினிச்சூளைக்கும், ராஜாவாகிய உம்முடைய கைக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவிப்பார்." என்று தேவன்மேலுள்ள தங்களது விசுவாசத்தை அறிக்கையிட்டனர். 

அப்படியே தேவன் அவர்களது விசுவாசத்தை கனம்பண்ணினார். அவர்கள் அக்கினிச் சூளையிலிருந்து தேவனால் அதிசயமாகக் காப்பாற்றப்பட்டனர். "அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் வசனித்து: சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்களுடைய தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம்; அவர்கள் தங்களுடைய தேவனைத்தவிர வேறொரு தேவனையும் சேவித்துப் பணியாமல், அவரையே நம்பி, ராஜாவின் கட்டளையைத் தள்ளி, தங்கள் சரீரங்களை ஒப்புக்கொடுத்ததினால், அவர் தமது தூதனை அனுப்பி, தம்முடைய தாசரை விடுவித்தார்." ( தானியேல் 3 : 28 ) என்று அறிக்கையிட்டான்.  அதாவது கர்த்தரை அறியாத அவன் "சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்களுடைய தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம்" என்கின்றான். 

இதுபோலவே நாம் புதிய ஏற்பாட்டில் அப்போஸ்தலரான பேதுரு சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதை வாசிக்கின்றோம். ஏரோது ராஜாவினால் கொலைசெய்வதற்காக சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த பேதுரு தேவனால் அதிசயமாக விடுவிக்கப்பட்டார். (அப்போஸ்தலர்பணி  12:1-10) 

கால்கள் தொழுமரத்தில் கட்டப்பட்டுச் சிறைச்சாலையில் அடைபட்டிருந்த பவுலும் சீலாவும் தேவனால் அதிசயமாக விடுவிக்கப்பட்டதையும் நாம், "நடுராத்திரியிலே பவுலும் சீலாவும் ஜெபம்பண்ணி, தேவனைத் துதித்துப்பாடினார்கள்; காவலில் வைக்கப்பட்டவர்கள் அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். சடிதியிலே சிறைச்சாலையின் அஸ்திபாரங்கள் அசையும்படியாக பூமி மிகவும் அதிர்ந்தது; உடனே கதவுகளெல்லாம் திறவுண்டது; எல்லாருடைய கட்டுகளும் கழன்றுபோயிற்று." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 16 : 25-26 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவராக இருக்கும் நம்முடையதேவன் தன்னை நம்புபவர்களுக்கும் தனக்குப் பயந்த வாழ்க்கை வாழ்பவர்களுக்கும் உயர்ந்த அடைக்கலாமாக இருந்து அவர்களை விடுவிக்கின்றார். "கர்த்தருடைய தூதன் அவருக்குப் பயந்தவர்களைச் சூழப் பாளயமிறங்கி அவர்களை விடுவிக்கிறார்" (சங்கீதம் 34:7)

நமக்கு எதிராகச் செயல்படும் எந்த அதிகாரத்துக்கும், நமக்கு நேரிடும் எந்தப் பிரச்சனைகளுக்கும் நாம் மனம் மடிவடைந்திடாமல் நமது விசுவாசத்தை அறிக்கையிட்டு உறுதியாக இருப்போம்.  ஆம், "அவரே என் சத்துருக்களுக்கு என்னை விலக்கி விடுவிக்கிறவர்; எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள்மேல் என்னை உயர்த்திக் கொடுமையான மனுஷனுக்கு என்னைத் தப்புவிக்கிறீர். (2 சாமுவேல் 22:49) என்று கூறுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்         

 “Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1706

AATHAVAN – Thursday, 09 October 2025

“Our God whom we serve is able to rescue us from the furnace of blazing fire; and He will rescue us from your hand, O king.” (Daniel 3:17)

Our God is mighty and powerful. When His strength surrounds us, no authority or problem can destroy us. Today’s Scripture declares this truth — “He will rescue us from the furnace of blazing fire and from the hand of the king.” The Lord delivers His children even from fiery trials and powerful rulers who stand against them.

Shadrach, Meshach, and Abed-nego firmly declared that they would not bow down to the golden image set up by King Nebuchadnezzar, even at the cost of their lives. They did not deny their God out of fear of the king’s decree. Courageously they said, “Even if you throw us into the blazing furnace, we will not serve your gods or worship the golden image you have set up.” In complete faith they testified, “Our God whom we serve is able to rescue us from the furnace of blazing fire; and He will rescue us from your hand, O king.”

And indeed, God honoured their faith. They were miraculously protected from the fiery furnace. King Nebuchadnezzar himself declared,

“Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abed-nego, who has sent His angel and rescued His servants who put their trust in Him, violating the king’s command, and surrendered their bodies rather than serve or worship any god except their own God.” (Daniel 3:28, NASB)

The king who did not know the Lord proclaimed, “Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abed-nego!”

Similarly, in the New Testament we read about the miraculous deliverance of the Apostle Peter from prison. King Herod had imprisoned Peter intending to kill him, but God delivered him through an angel. (Acts 12:1–10)

We also read that Paul and Silas were miraculously freed from prison:

“About midnight Paul and Silas were praying and singing hymns of praise to God, and the prisoners were listening to them; and suddenly there was a great earthquake, so that the foundations of the prison were shaken, and immediately all the doors were opened, and everyone’s chains were unfastened.” (Acts 16:25–26)

Yes, dear beloved, our God — who is the same yesterday, today, and forever — is a strong refuge to those who trust and fear Him.

“The angel of the Lord encamps around those who fear Him, and rescues them.” (Psalm 34:7)

Therefore, let us not lose heart before any authority or problem that rises against us. Let us boldly confess our faith and stand firm. Truly,

“He also brings me out from my enemies; You even lift me up above those who rise up against me; You rescue me from a violent man.” (2 Samuel 22:49, NASB)

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யாக்கோபு 1 : 14 - 15 / James 1:14–15

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1705                                          ஆதவன் 08.10.2025 புதன்   

"அவனவன் தன்தன் சுய இச்சையினாலே இழுக்கப்பட்டு, சிக்குண்டு, சோதிக்கப்படுகிறான். பின்பு இச்சையானது கர்ப்பந்தரித்து, பாவத்தைப் பிறப்பிக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பிறப்பிக்கும்." ( யாக்கோபு 1 : 14 - 15 )

இச்சை என்பது நமக்குச் சொந்தமில்லாத  ஒரு பொருள்மீதோ ஒரு நபர்மீதோ நாம் அளவுக்கதிக ஆசைகொண்டு அலைவதைக் குறிக்கின்றது.   உலகினில் இன்று நடைபெறும் குற்றச் செயல்பாடுகளில் 90% க்கும் மேலானவை இச்சை எனும் தவறான ஆசை காரணமாகவே நடைபெறுகின்றன. கொலைகள், கொள்ளைகள், கற்பழிப்புகள் தவிர இன்று நடைபெறக்கூடிய digital குற்றச் செயல்பாடுகளுக்கும் இச்சையே அடிப்படைக் காரணமாக இருக்கின்றது.  

பத்துக் கட்டளைகளின் இறுதிக் கட்டளையாக தேவன் இதனைக் கொடுத்துள்ளார். "பிறனுடைய வீட்டை இச்சியாதிருப்பாயாக; பிறனுடைய மனைவியையும், அவனுடைய வேலைக்காரனையும், அவனுடைய வேலைக்காரியையும், அவனுடைய எருதையும், அவனுடைய கழுதையையும், பின்னும் பிறனுக்குள்ள யாதொன்றையும் இச்சியாதிருப்பாயாக." ( யாத்திராகமம் 20 : 17 ) என்று வாசிக்கின்றோம்.

நாம் தவறாக ஆசைப்படும் காரியத்தை அடைகின்றோமா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல, மாறாக அப்படி ஆசைப்படுவதே பாவம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே." (ரோமர் 7:7) என்று கூறுகின்றார். "ஏனெனில், மாம்சத்தின் இச்சையும, கண்களின் இச்சையும், ஜீவனத்தின் பெருமையுமாகிய உலகத்திலுள்ளவைகளெல்லாம் பிதாவினால் உண்டானவையல்ல, அவைகள் உலகத்தினால் உண்டானவைகள்." ( 1 யோவான்  2 : 16 )

இச்சை ஏன் அல்லது எப்படிப் பாவமாக மாறுகின்றது என்பதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம். அதாவது, இச்சை நம்மைச் சோதனையில் சிக்கவைக்கின்றது. பின்பு அது கர்ப்பந்தரித்து வளர்ந்து  பாவத்தைப் பிறப்பிக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பிறப்பிக்கும். ஆதியில் ஏதேனில் ஏவாள் இப்படித்தான் இச்சையில் சிக்கினாள். இதனை நாம், "அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள், அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதும், பார்வைக்கு இன்பமும், புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது என்று கண்டு, அதின் கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்." ( ஆதியாகமம் 3 : 6 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இப்படி மனிதர்கள் மற்றவர்களிடம் இருக்கும் பொருட்கள்மீது இச்சைகொண்டு அலைவதற்குக் காரணம் அடிப்படை அன்பு இல்லாததுதான். இயேசு கிறிஸ்து மொத்தப் பத்துக் கட்டளைகளையும் இரண்டு கட்டளைகளுக்குள் அடக்கிவிட்டார்.  அதில் இரண்டாம் கட்டளையாக, "உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக." ( மத்தேயு 22 : 39 ) என்றார். தன்னைத்தான் நேசிப்பதுபோல மற்றவர்களையும் நேசிக்கும்போதுதான் இச்சை நம்மைவிட்டு அகலும். 

தேவன் மிகவும் அருவருக்கும் பாவங்களான விபச்சாரம், பண ஆசையான விக்கிரக ஆராதனை இவைகளுக்கு அடிப்படை இச்சையே.  எனவே, இன்றைய தியான வசனம் எச்சரிப்பதை கருத்தில் கொள்வோம். இச்சை எனும் பாவத்தில் விழுந்து பின்பு அதனைக் கர்ப்பந்தரித்து, அது பூரணமாகி  மரணத்தை நமக்கு ஏற்படுத்துமுன் எச்சரிக்கையுடனிருந்து நம்மைக் காத்துக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்               

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1705
AATHAVAN – Wednesday, 08.10.2025

“Each one is tempted when he is carried away and enticed by his own lust. Then when lust has conceived, it gives birth to sin; and when sin is accomplished, it brings forth death.” — James 1:14–15 (NASB)

Lust refers to the excessive craving we have for something or someone that does not belong to us. Over 90% of the crimes happening in the world today arise from such wrongful desires. Murders, robberies, rapes, and even the digital crimes of our modern age are rooted in this same corrupt longing.

That is why God placed this warning as the last of the Ten Commandments:

“You shall not covet your neighbour’s house; you shall not covet your neighbour’s wife or his male servant or his female servant or his ox or his donkey or anything that belongs to your neighbour.” — Exodus 20:17 (NASB)

It is not the attainment of the forbidden thing that makes us guilty, but the very act of desiring it. Hence, the Apostle Paul said,

“I would not have known about coveting if the Law had not said, ‘You shall not covet.’” — Romans 7:7 (NASB)

“For all that is in the world — the lust of the flesh and the lust of the eyes and the boastful pride of life — is not from the Father, but is from the world.” (1 John 2:16)

Today’s verse shows how desire turns into sin. It draws us into temptation; then it conceives and gives birth to sin; and when sin is fully grown, it brings forth death. This was exactly what happened in Eden.

“When the woman saw that the tree was good for food, and that it was a delight to the eyes, and that the tree was desirable to make one wise, she took from its fruit and ate; and she gave also to her husband with her, and he ate.” — Genesis 3:6 (NASB)

The root cause of coveting what others have is a lack of genuine love. Jesus summarized all ten commandments into two, and the second one says,

“You shall love your neighbor as yourself.” — Matthew 22:39 (NASB)

Only when we love others as we love ourselves can lust and covetousness leave us. Covetousness is the root of the sins God most abhors—such as immorality, greed, and idolatry. Therefore, let us take heed to today’s Scripture. Before desire conceives and gives birth to sin, and before sin matures to bring death, let us stay alert and guard our hearts.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - கொலோசெயர் 3:5 / Colossians 3:5

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1704                                           ஆதவன் 07.10.2025 செவ்வாய்    

"விபச்சாரம், அசுத்தம், மோகம், துர்இச்சை, விக்கிரகாராதனையான பொருளாசை ஆகிய இவைகளைப் பூமியில் உண்டுபண்ணுகிற உங்கள் அவயவங்களை அழித்துப்போடுங்கள்." (கொலோசெயர் 3:5)

தேவன் அருவெறுக்கும் இரண்டு முக்கிய பாவங்கள் விபச்சாரம் மற்றும் விக்கிரக ஆராதனை. நம்முடைய தேவன் பரிசுத்தர். அவரை நாம் அறியவும், அடையவும் வேண்டுமானால் நாமும் அதற்கேற்ற பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். ஆனால் உலகமானது இந்த இரண்டு பாவங்களில்தான் சிக்கிச்  சீரழிழிந்து கொண்டிருக்கின்றது. "யாவரோடும் சமாதானமாயிருக்கவும், பரிசுத்தமுள்ளவர்களாயிருக்கவும் நாடுங்கள்; பரிசுத்தமில்லாமல் ஒருவனும் கர்த்தரைத் தரிசிப்பதில்லையே." ( எபிரெயர் 12 : 14 ) என்கிறார் எபிரெய நிருப ஆசிரியர். 

மேலும், அப்போஸ்தலரான பவுல், "விபசாரக்காரனாவது, அசுத்தனாவது, விக்கிரகாராதனைக்காரனாகிய பொருளாசைக்காரனாவது தேவனுடைய ராஜ்யமாகிய கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்திலே சுதந்தரமடைவதில்லையென்று அறிந்திருக்கிறீர்களே." ( எபேசியர் 5 : 5 ) என்று நம்மை அறிவுறுத்துகின்றார். 

நாம் இந்தப் பாவங்களிலிருந்து விடுபடவேண்டுமானால், "இவைகளைப் பூமியில் உண்டுபண்ணுகிற உங்கள் அவயவங்களை அழித்துப்போடுங்கள்" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. இப்படிக் கூறுவதால் பாவத்தைத் தூண்டும் உடல் உறுப்புக்களை நாம் ஒரேயடியாக அழித்துவிடவேண்டும் என்று பொருளல்ல, மாறாக அந்தப் பாவ உறுப்புக்களைக் கிறிஸ்துவோடுகூடச் சிலுவையில் அறைந்துவிடுங்கள் என்று பொருள். 

இந்தப் பாவங்களுக்கு நேராக நம்மை இழுத்துச் செல்வது இச்சை எனும் பாவம். ஏசா இச்சையால் இழுக்கப்பட்டு ஒருவேளைக் கூழுக்காக தனது சேஷ்டபுத்திரபாகத்தை யாக்கோபுக்கு விற்றுப்போட்டான். அதுபோல,  "ஒருவனும் வேசிக்கள்ளனாகவும், ஒருவேளைப் போஜனத்துக்காகத் தன் சேஷ்டபுத்திரபாகத்தை விற்றுப்போட்ட ஏசாவைப்போலச் சீர்கெட்டவனாகவும் இராதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்." ( எபிரெயர் 12 : 16 ) என்று வேதம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, அன்று ஏதேனில் முதல் மனிதன் கண்களின் இச்சையால் இழுப்புண்டுதான் பாவத்தில் சிக்கினான். எனவே நாம் இச்சை எனும் பாவத்துக்கு விலகும்போது மட்டுமே இத்தகைய பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெறமுடியும்.  "அவனவன் தன்தன் சுய இச்சையினாலே இழுக்கப்பட்டு, சிக்குண்டு, சோதிக்கப்படுகிறான். பின்பு இச்சையானது கர்ப்பந்தரித்து, பாவத்தைப் பிறப்பிக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பிறப்பிக்கும்." ( யாக்கோபு 1 : 14-15 )

நமது ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து இதனால்தான்,  "உன் கண் உனக்கு இடறல் உண்டாக்கினால், அதைப் பிடுங்கி எறிந்துபோடு; இரண்டு கண்ணுடையவனாய் எரிநரகத்தில் தள்ளப்படுவதைப்பார்க்கிலும், ஒற்றைக்கண்ணனாய் ஜீவனுக்குள் பிரவேசிப்பது உனக்கு நலமாயிருக்கும்." ( மத்தேயு 18 : 9 ) என்று அறிவுறுத்தினார். 

நமது சுய பலத்தினால் இந்தப் பாவங்களிலிருந்து நாம் விடுபடமுடியாது; கர்த்தரின் ஆவியானவரே நம்மை விடுவிக்கமுடியும். "கர்த்தரே ஆவியானவர்; கர்த்தருடைய ஆவி எங்கேயோ அங்கே விடுதலையுமுண்டு.' ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 17 ) என்று நாம் வாசிக்கவில்லையா? எனவே, இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல, விபச்சாரம், அசுத்தம், மோகம், துர்இச்சை, விக்கிரகாராதனையான பொருளாசை ஆகிய இவைகளைப் பூமியில் உண்டுபண்ணுகிற நமது அவயவங்களை ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து ஜெபிப்போம், அப்போது மட்டுமே நாம் இவைகளிலிருந்து முழு விடுதலை பெற முடியும்; பரிசுத்தமாக வாழமுடியும்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்     

 “Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1704
AATHAVAN – Tuesday, 07.10.2025

“Therefore, treat the parts of your earthly body as dead to sexual immorality, impurity, passion, evil desire, and greed, which amounts to idolatry.” (Colossians 3:5)

There are two major sins that God abhors: sexual immorality and idolatry. Our God is holy. If we are to know Him and draw near to Him, we too must live in holiness. But the world today is caught and ruined by these very sins. The writer of Hebrews exhorts us: “Pursue peace with all people, and the holiness without which no one will see the Lord.” (Hebrews 12:14)

Furthermore, the Apostle Paul instructs us: “For you know this with certainty, that no sexually immoral or impure or greedy person, which amounts to an idolater, has an inheritance in the kingdom of Christ and God.” (Ephesians 5:5)

If we are to be freed from such sins, today’s meditation verse tells us: “Treat the parts of your earthly body as dead.” This does not mean we are to literally destroy the members of our body, but rather that we must crucify those sinful desires with Christ.

What primarily draws us into such sins is lustful desire. Esau, being led by his desire, sold his birthright to Jacob for a single meal. That is why the Scripture warns us: “See to it that there be no sexually immoral or godless person like Esau, who sold his own birthright for a single meal.” (Hebrews 12:16)

Yes, beloved, even the first man in Eden fell into sin because of the lust of the eyes. Therefore, we can only be freed from such sins when we turn away from sinful desires. The Word of God reminds us: “But each one is tempted when he is carried away and enticed by his own lust. Then when lust has conceived, it gives birth to sin; and sin, when it has run its course, brings forth death.” (James 1:14–15)

That is why our Lord Jesus Christ taught: “And if your eye causes you to sin, tear it out and throw it away; it is better for you to enter life with one eye, than to have two eyes and be thrown into the fiery hell.” (Matthew 18:9)

By our own strength, we cannot free ourselves from these sins. Only the Spirit of the Lord can deliver us. Do we not read, “Now the Lord is the Spirit, and where the Spirit of the Lord is, there is freedom.” (2 Corinthians 3:17)

Therefore, as today’s verse urges, let us yield our earthly members—sexual immorality, impurity, passion, evil desire, and greed which is idolatry—to the leading of the Holy Spirit in prayer. Only then can we experience complete deliverance and live a life of holiness.

✍️ Devotional Message by: Bro. M. Geo Prakash