🦋 Meditation verse - யோவான் 6 : 58 / John 6:58

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1663                                           ஆதவன் 27.08.2025 புதன்   

"வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே; இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்த மன்னாவைப்போலல்ல, அவர்கள் மரித்தார்களே; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்" ( யோவான் 6 : 58 )

இஸ்ரவேல் மக்களை மோசே கானானை நோக்கி வழிநடத்தியபோது அந்தப்பயணம் வானாந்தர வழியாக இருந்ததால் இஸ்ரவேல் மக்கள் மோசேயைநோக்கி முறுமுறுக்கத் துவங்கினர். எகிப்தில் நாங்கள் நன்றாகச் சாப்பிட்டுத் திருப்தியாக இருந்தோம், இந்த வனாந்தரத்தில் எங்களுக்கு அப்பமுமில்லை இறைச்சியுமில்லை என்று அவர்கள் தங்கள் வருத்தத்தைத் தெரிவித்தனர். மோசே அதனை தேவனுக்குத் தெரிவித்தார். 

அப்போது தேவன் இறைச்சிக்காக காடைகளை அற்புதமாக அவர்களுக்கு அளித்தார்; அப்பத்துக்காக மன்னாவையும் வானத்திலிருந்து பொழியச் செய்தார்.  "இஸ்ரவேல் புத்திரர் குடியிருப்பான தேசத்துக்கு வருமட்டும் நாற்பது வருஷமளவும் மன்னாவைப் புசித்தார்கள்; அவர்கள் கானான் தேசத்தின் எல்லையில் சேரும்வரைக்கும் மன்னாவைப் புசித்தார்கள்." ( யாத்திராகமம் 16 : 35 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பரம கானானை நோக்கிய நமது பயணத்தில் இதுபோல தனது உடலாகிய அப்பத்தை நமக்குக் கொடுத்துள்ளார். மன்னாவை உண்ட இஸ்ரவேலர் மரித்துப்போனார்கள். ஆனால் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை உண்பவர்கள் - அதாவது அவரை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் நித்திய ஜீவன் எனும் முடிவில்லாத வாழ்வைப் பெறுவார்கள். இதனையே இயேசு கிறிஸ்து, "வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே; இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்த மன்னாவைப்போலல்ல, அவர்கள் மரித்தார்களே; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்" என்று கூறுகின்றார். 

தேவன் கொடுத்த மன்னாவைக்குறித்து மோசேக்கு தேவன் ஒரு நிபந்தனை கொடுத்திருந்தார். அதாவது அந்தந்த நாளுக்குரிய மன்னாவை மட்டும் சேகரிக்கவேண்டும், அதில்  ஒன்றையும் மறுநாளுக்கென்று சேமித்து வைக்கக்கூடாது.  இதனை நாம், "மோசே அவர்களை நோக்கி: ஒருவனும் விடியற்காலம்மட்டும் அதில் ஒன்றும் வைக்கக்கூடாது என்று அவர்களுக்குச் சொல்லியும்; மோசேயின் சொல் கேளாமல், சிலர் அதில் விடியற்காலம்மட்டும் கொஞ்சம் மீதியாய் வைத்தார்கள்; அது பூச்சி பிடித்து நாற்றமெடுத்தது. அவர்கள்மேல் மோசே கோபங்கொண்டான்." ( யாத்திராகமம் 16 : 19, 20 ) என்று  வாசிக்கின்றோம். 

இதுபோலவே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தன்னை விசுவாசிப்பதோடுகூட தனது உடலையும் இரத்தத்தையும் நாம் உட்கொள்ள நற்கருணையை அளித்துள்ளார். மோசேக்கு தேவன் கூறியதுபோல நற்கருணை உட்கொள்ளவும்  நிபந்தனை உண்டு. அதாவது, கிறிஸ்துவின் உடலையும் இரத்தத்தையும் நாம் உட்கொள்ளவேண்டுமானால் நாம் பாவங்கள் கழுவப்பட்ட நிச்சயமுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆம், "இப்படியிருக்க, எவன் அபாத்திரமாய்க் கர்த்தருடைய அப்பத்தைப் புசித்து, அவருடைய பாத்திரத்தில் பானம்பண்ணுகிறானோ, அவன் கர்த்தருடைய சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் குறித்துக் குற்றமுள்ளவனாயிருப்பான்." ( 1 கொரிந்தியர் 11 : 27 )

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் பிழைப்பதற்காக ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து எனும் வானக அப்பத்தை பிதாவாகிய தேவன் அளித்திருந்தாலும் அவர் நமக்கு உலகத்தில் அடையாளமாக அளித்துள்ள அப்பத்தை (நற்கருணையை) நாம் தகுதியுடன் உட்கொள்ளவேண்டியது அவசியம். முதலில் அவரை ஏற்றுக்கொண்டு பாவ மன்னிப்பை பெற்றவர்களாக நாம் மாறவேண்டும். இல்லையானால் மன்னாவை உட்கொண்ட இஸ்ரவேலர்  அழிந்துபோனதுபோல நாமும் நித்தியஜீவனை இழந்துவிடுவோம். மட்டுமல்ல, தகுதியில்லாமல் நற்கருணை உட்கொள்வது நமக்குக்  கேட்டையே உண்டாக்கும். எனவேதான், "இதினிமித்தம், உங்களில் அநேகர் பலவீனரும் வியாதியுள்ளவர்களுமாயிருக்கிறார்கள்; அநேகர் நித்திரையும் அடைந்திருக்கிறார்கள்." ( 1 கொரிந்தியர் 11 : 30 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலராகிய பவுல்.

முதலில் கிறிஸ்து இயேசுவை உள்ளத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு அவரை ஆத்துமாவில் உட்கொள்ளவேண்டும்; அதன்பின் அதனை நற்கருணை உட்கொள்வதன்மூலம் விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்தவேண்டும். மன்னாவை இஸ்ரவேலர் உட்கொண்டதுபோல அல்லாமல் கிறிஸ்துவின் மன்னிப்பை பெற்று வாழ்க்கைமாற்றத்துடன்  நற்கருணையை உட்கொள்வோம். நமது ஆத்துமாவிலும் உடலிலும் கிறிஸ்துவே நிரம்பியிருக்கட்டும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                             

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1663
AATHAVAN – Wednesday, 27.08.2025

"This is that bread which came down from heaven: not as your fathers did eat manna, and are dead: he that eateth of this bread shall live for ever." (John 6:58)

When Moses led the children of Israel toward Canaan, their journey was through the wilderness. Soon, the people began to murmur against Moses, saying, “We remember the food in Egypt where we ate to the full, but here in the wilderness we have neither bread nor meat.” Moses brought their complaint before the Lord.

Then God rained down quails for meat and manna for bread from heaven. “And the children of Israel did eat manna forty years, until they came to a land inhabited; they did eat manna, until they came unto the borders of the land of Canaan.” (Exodus 16:35)

In the same way, our Lord Jesus Christ, in our journey toward the heavenly Canaan, has given us the bread of life—His own body. Those who ate manna in the wilderness died, but those who partake of Christ—that is, believe and receive Him—shall inherit eternal life. As Jesus declared, “This is that bread which came down from heaven: not as your fathers did eat manna, and are dead: he that eateth of this bread shall live for ever.” (John 6:58)

When God gave manna, He also gave Moses a condition: each day’s portion was to be gathered for that day only, and none should be kept for the next. “And Moses said, Let no man leave of it till the morning. Notwithstanding they hearkened not unto Moses; but some of them left of it until the morning, and it bred worms, and stank: and Moses was wroth with them.” (Exodus 16:19–20)

In a similar way, the Lord Jesus Christ not only calls us to believe in Him, but also grants us the grace of partaking of His body and blood in the Holy Communion. Yet, this too has a condition: we must come cleansed from sin, made worthy by His forgiveness. “Wherefore whosoever shall eat this bread, and drink this cup of the Lord, unworthily, shall be guilty of the body and blood of the Lord.” (1 Corinthians 11:27)

Dearly beloved, though the Father has given us the heavenly bread—our Lord Jesus Christ—for eternal life, it is essential that we partake worthily. First, we must receive Him into our hearts, be forgiven of our sins, and be made new. Otherwise, as the Israelites who ate manna perished, we too may lose eternal life. Not only so, but partaking of the Lord’s Table unworthily brings judgment: “For this cause many are weak and sickly among you, and many sleep.” (1 Corinthians 11:30)

Let us therefore first receive Christ Jesus into our hearts, and inwardly partake of Him by faith. Then, let us confirm it outwardly by partaking of the Holy Communion in a worthy manner, with forgiveness and a transformed life. May Christ dwell fully in both our soul and body.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

        

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 18 : 1 / Psalm 18:1

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1662                                           ஆதவன் 26.08.2025 செவ்வாய்   

"என் பெலனாகிய கர்த்தாவே, உம்மில் அன்புகூருவேன்." ( சங்கீதம் 18 : 1 )

தனது அனைத்து எதிரிகளிடமுமிருந்தும்  கர்த்தர் தன்னை விடுவித்தபோது தாவீது மகிழ்ச்சியுடன் பாடும் வார்த்தைகளே இன்றைய தியான சங்கீத வசனம்.  இந்த வசனத்தில் தாவீது கர்த்தாவே உம்மில் அன்புகூருவேன் என்று கூறுகின்றார். கர்த்தர்மேல் அன்புகூருவது என்பது வெறுமனே வார்த்தைகளால் கூறுவதல்ல, மாறாக அவர்மேலுள்ள அன்பினால் கர்த்தர் வெறுக்கும் காரியங்களை நாமும் வெறுப்பது. 

தாவீது இப்படி கர்த்தர்மேல் அன்புகூர்ந்ததால் அவர் அவரை எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் விடுதலையாக்கினார். எனவே அவர், "கர்த்தர் என் கன்மலையும், என் கோட்டையும், என் இரட்சகரும், என் தேவனும், நான் அடைக்கலம் புகும் என் துருகமும், என் கேடகமும், என் இரட்சணியக் கொம்பும், என் உயர்ந்த அடைக்கலமுமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 18 : 2 ) என்று அனுபவித்துக் கூறுகின்றார் அவர். 

மேலும், "வெண்கல வில்லும் என் புயங்களால் வளையும்படி, என் கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குவிக்கிறார்." ( சங்கீதம் 18 : 34 ) என்று இந்த சங்கீதத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம். வெண்கலம் மிகவும் உறுதியான உலோகம். கர்த்தரிடம் அன்புகூந்ததால் அத்தகைய வெண்கலத்தினால் செய்யப்பட்ட வில்லையே கைகளால் வளைக்கும்படியான பலத்தைக் கர்த்தர் எனது கைகளுக்குத் தந்தார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, எத்தகைய எதிரான சக்தியாக இருந்தாலும்; நம்மை மூழ்கடிப்பதுபோன்ற பிரச்சனைகளாக இருந்தாலும் நாம் கர்த்தரிடம் மெய்யான அன்புகொண்டு வாழ்வோமானால் அவற்றை மேற்கொள்ள வெண்கலத்தைக் கையால் வளைப்பதுபோன்ற அசுர பலத்தைக் கர்த்தர் நமக்குத் தருவார். 

அப்போஸ்தலரான பவுல் கர்த்தரிடம் மிகவும் அன்புகூர்ந்தார். தனது உயிரையும் கர்த்தருக்காகக் கொடுக்கவும் அவர் தயாராக இருந்தார். எனவே, கர்த்தர் அவரை மிகவும் பலப்படுத்திப் பயன்படுத்தினார். எனவேதான் அவர்,  "என்னைப் பெலப்படுத்துகிற கிறிஸ்துவினாலே எல்லாவற்றையுஞ்செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு." ( பிலிப்பியர் 4 : 13 ) என்று துணிவுடன் கூறுகின்றார். குறிப்பிட்டக் காரியங்களை மட்டுமல்ல, எல்லாவற்றையும் செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு என்று அவர் கூறுகின்றார். 

நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்போது மட்டுமே நாம் தேவனிடம் அதிக அனுப்புகூரமுடியும். "ஆதலால் நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: இவள் செய்த அநேக பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது; இவள் மிகவும் அன்புகூர்ந்தாளே. எவனுக்குக் கொஞ்சம் மன்னிக்கப்படுகிறதோ, அவன் கொஞ்சமாய் அன்புகூருவான் ." ( லுூக்கா 7 : 47 ) என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறவில்லையா? எனவே அன்பானவர்களே, முதலில் நாம் நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு மன்னிப்பை வேண்டுவோம். அப்போது மட்டுமே  நம்மால் அவரை அதிகம் அன்புகூரமுடியும். அப்படி மெய்யான அன்புகூரும்போது வெண்கல வில்லும் நமது புயங்களால் வளையும்படி, நமது கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குவிப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1662
AATHAVAN – Tuesday, 26.08.2025

"I will love thee, O LORD, my strength." (Psalm 18:1)

Today’s meditation verse is the song of David, sung with joy when the Lord delivered him from all his enemies. In this verse, David declares, “I will love thee, O LORD.” To love the Lord is not merely to say it with words, but to hate the things that He hates, out of a true love for Him.

Because David loved the Lord in this way, God delivered him from every affliction. Therefore, David could testify: “The LORD is my rock, and my fortress, and my deliverer; my God, my strength, in whom I will trust; my buckler, and the horn of my salvation, and my high tower.” (Psalm 18:2)

Further in the same psalm we read: “He teacheth my hands to war, so that a bow of steel is broken by mine arms.” (Psalm 18:34). Bronze or steel is a very strong metal, yet David says the Lord gave such strength to his arms that he could bend a bow of steel. This was the power given to him because he loved the Lord.

Dear beloved, whatever powers may rise against us, and whatever problems may overwhelm us like deep waters, if we live with true love toward the Lord, He will give us extraordinary strength—strength like bending a bow of steel with our hands.

The Apostle Paul also loved the Lord greatly, even willing to lay down his life for Him. Therefore, the Lord strengthened him mightily and used him powerfully. That is why he confidently said: “I can do all things through Christ which strengtheneth me.” (Philippians 4:13). Not just certain things, but all things—because of the strength of Christ in him.

Only when our sins are forgiven can we love the Lord deeply. Did not Jesus say: “Wherefore I say unto thee, Her sins, which are many, are forgiven; for she loved much: but to whom little is forgiven, the same loveth little.” (Luke 7:47)? Therefore, dear ones, let us first confess our sins and seek His forgiveness. Then alone can we truly love Him more. When we love Him sincerely, He will strengthen our hands for battle, even as to bend a bow of steel.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 13 : 24 / Luke 13:24

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1661                                          ஆதவன் 25.08.2025 திங்கள்   

"இடுக்கமான வாசல்வழியாய் உட்பிரவேசிக்கப் பிரயாசப்படுங்கள், அநேகர் உட்பிரவேசிக்க வகைதேடினாலும் அவர்களாலே கூடாமற்போகும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( லுூக்கா 13 : 24 )

சில முக்கிய நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும்போது நிகழ்ச்சி அரங்கத்துக்குள் மிக முக்கியமான நபர்கள் (VIPs) நுழைந்திட தனி வாசல் வைத்திருப்பார்கள். அந்த வாசல் மற்ற பொதுமக்கள் நுழையும் வாசலைவிடக் குறுகியதாக இருக்கும். அந்த வாயில்வழியே அங்கீகரிக்கப்பட்ட முக்கியமான நபர்கள் மட்டுமே நுழையமுடியும். 

பரலோக வாசலும் இப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான குறுகிய வழியாகவே இருக்கின்றது. அந்த இடுக்கமான  வழி நித்தியஜீவனுக்கும் அகன்ற வழி நித்திய அழிவின் கேட்டிற்கும் கொண்டுசெல்வதாக இருக்கின்றது. இன்றைய தியான வசனம் மத்தேயு நற்செய்தியில் சற்று விரிவாக, "இடுக்கமான வாசல்வழியாய் உட்பிரவேசியுங்கள்; கேட்டுக்குப்போகிற வாசல் விரிவும், வழி விசாலமுமாயிருக்கிறது; அதின் வழியாய்ப் பிரவேசிக்கிறவர்கள் அநேகர். ஜீவனுக்குப்போகிற வாசல் இடுக்கமும், வழி நெருக்கமுமாயிருக்கிறது; அதைக் கண்டுபிடிக்கிறவர்கள் சிலர்." ( மத்தேயு 7 : 13, 14 ) என்று உள்ளது கவனிக்கத்தக்கது. 

இந்த அகன்ற மற்றும் குறுகிய இரு வழிகளும் நமது உலக வாழ்க்கையிலேயே ஆரம்பமாகிவிடுகின்றன. நாம் இந்த உலகத்தில் செல்வச்  செழிப்பையும், பகட்டையும் விரும்பி,  துன்மார்க்க சிற்றின்ப செயல்பாடுகளிலும் ஈடுபட்டு இந்த உலக இன்பமே மேலானது என எண்ணிப் பாவ வாழ்க்கையிலேயே  வாழ்வோமானால் நாம் விரிந்த வாசலில் நுழைந்திட விரைந்துகொண்டிருக்கின்றோம் என்று பொருள். மாறாக,  தேவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்ந்து அவரோடு ஐக்கியம் கொண்டவர்களாக,  உலக செல்வத்தைவிட தேவன்மேல் பற்றுதல்கொண்டவர்களாக, பாவகாரியங்களை வெறுத்து வாழ்வோமானால் குறுகிய வாசலை நோக்கிச் செல்கின்றோம் என்று பொருள்.  

இன்றைய தியான வசனத்தில், இடுக்கமான வாசல்வழியே  உட்பிரவேசிக்க அநேகர் வகைதேடினாலும் அவர்களாலே கூடாமற்போகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இது ஏன்? அன்பானவர்களே, ஒரு சிறிய மனிதன் நுழையக்கூடிய அளவேயுள்ள வாசல் வழியே ஒரு பெரிய யானை நுழைய முடியாதல்லவா? இதுபோலவே, உலகச் செல்வத்தில் திளைத்துப்  பாவ வாழ்க்கையில் கொழுத்த பாவ மனிதனால் அந்த இடுக்கமான வாசல் வழியே நுழைய முடியாது. அதாவது, ஒருவனது பாவ வாழ்வே அவன் அந்த வாசலில் நுழைவதற்குத் தடையாக அமைந்துவிடுகின்றது. இது மனிதன் அவனாகத் தனக்கு  ஏற்படுத்திக்கொண்ட கேடு. 

இதற்கு மாறாக, உடற்பயிற்சி செய்வதுபோல தனது ஆவிக்குரிய ஓட்டத்தை நல்லமுறையில் ஓடி, உணவுக் கட்டுப்பாடு செய்வதுபோல தனது உடலையும் மனத்தையும் ஒடுக்கி பாவத்துக்கு விலக்கி வாழும் மனிதன் எளிதாக அந்த இடுக்கமான வாசல்வழியே நுழைந்துவிடுவான். ஆம் அன்பானவர்களே, தன்னை ஒடுக்கி நூலாக மாற்றிக்கொள்பவன் ஊசி அளவு வாயிலுக்குள்ளும் எளிதில் நுழைந்து நித்திய ஜீவனுக்குள் சென்றுவிடுவான். 

இந்தச் சிந்தனை இருந்ததால்தான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "ஆதலால் நான் நிச்சயமில்லாதவனாக ஓடேன்; ஆகாயத்தை அடிக்கிறவனாகச் சிலம்பம்பண்ணேன். மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கம்பண்ணுகிற நான்தானே ஆகாதவனாய்ப் போகாதபடிக்கு, என் சரீரத்தை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்துகிறேன்." ( 1 கொரிந்தியர் 9 : 26, 27 ) என்கின்றார். ஆம், இடுக்கமான வாயில்வழியே நுழைய முடியாமல் கொழுத்தவர்களாக மாறி  ஆகாதவர்களாக நாம் போகாதபடிக்கு ஆவிக்குரிய நமது வாழ்வை தேவனுக்கு ஏற்றதாக, மெலிவானதாக மாற்றுவோம். அதற்கான ஆத்தும சரீர முயற்சிகளில் ஈடுபடுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்        

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1661 

AATHAVAN – Monday, 25.08.2025

"Strive to enter in at the strait gate: for many, I say unto you, will seek to enter in, and shall not be able." (Luke 13:24)

In important events, special entrances are often reserved for Very Important Persons (VIPs). Such doors are usually smaller or narrower than the general entrance. Only the approved and recognized persons can go through them.

Heaven’s gate is also like this—a narrow way for the chosen ones. The strait gate leads to eternal life, while the broad way leads to eternal destruction. Today’s verse is more fully explained in Matthew: “Enter ye in at the strait gate: for wide is the gate, and broad is the way, that leadeth to destruction, and many there be which go in thereat: because strait is the gate, and narrow is the way, which leadeth unto life, and few there be that find it.” (Matthew 7:13–14).

These two ways—the broad and the narrow—begin even in this earthly life. If we desire wealth, luxury, and sinful pleasures, living as though worldly joy is the highest goal, then we are rushing through the broad gate. But if we choose to live a life pleasing to God, walking in unity with Him, despising sin and clinging more to God than to riches, then we are journeying toward the narrow gate.

Yet our meditation verse warns: though many seek to enter through the strait gate, they shall not be able. Why is that so? Beloved, just as a great elephant cannot pass through a doorway meant for a human being, so also a man swollen like elephant with worldly wealth and bloated with sinful living cannot pass through the strait gate. His sinful life itself becomes the barrier that keeps him out. This is the ruin he has brought upon himself.

But the one who disciplines his life, who runs the spiritual race well, who subdues his body as one who keeps strict control over his diet, will be able to pass through easily. Yes, beloved, the one who makes himself humble and lean by self-denial can pass even through a needle’s eye and inherit eternal life.

This is why the Apostle Paul said: “I therefore so run, not as uncertainly; so fight I, not as one that beateth the air: but I keep under my body, and bring it into subjection: lest that by any means, when I have preached to others, I myself should be a castaway.” (1 Corinthians 9:26–27).

Therefore, let us not become “unfit” by spiritual fatness and fail to enter the strait gate. Instead, let us discipline our spiritual lives, making them pleasing to God—lean and holy. Let us strive in prayer and effort, that we may not miss eternal life.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

                   

         

🦋Meditation verse - லுூக்கா 7 : 8 / Luke 7:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1660                                           ஆதவன் 24.08.2025 ஞாயிறு  

"நான் அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டவனாயிருந்தும், எனக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிற சேவகருமுண்டு; நான் ஒருவனைப் போவென்றால் போகிறான், மற்றொருவனை வாவென்றால் வருகிறான், என் வேலைக்காரனை, இதைச் செய்யென்றால் செய்கிறான்....." ( லுூக்கா 7 : 8 )

நூற்றுக்கு அதிபதி ஒருவன் கூறிய வார்த்தைகளே இன்றைய தியான வசனமாக அமைந்துள்ளது. அந்த அதிபதியின் வேலைக்காரன் நோய்வாய்ப்பட்டு படுக்கையில் இருந்தான். அந்த நூற்றுக்கு அதிபதி  இயேசுவைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டபோது, அவர் வந்து தன் வேலைக்காரனைக் குணமாக்கவேண்டுமென்று, அவரை வேண்டிக்கொள்ளும்படி யூதருடைய மூப்பரை அவரிடத்தில் அனுப்பினான். அவர்கள் வந்து அதனைக் கூறியபோது இயேசு அவர்களுடன் அந்த நூற்றுக்கு அதிபதி வீட்டிற்குச் சென்றார். 

இயேசு தனது வீட்டிற்கு வருகின்றார் என்று கேள்விப்பட்ட அவன், தன் சிநேகிதரை நோக்கி: "நீங்கள் அவரிடத்தில் போய் நீர் எனது வீட்டிற்கு வர தான் தகுதியற்றவன்"  என்று கூறச் சொன்னதுமன்றி அவர் வீணாக அலைந்து சிரமப்படவேண்டாம், அவர் ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொன்னால் போதும் எனது வேலைக்காரன் குணமாவான் என்று தனது விசுவாசத்தை அறிக்கையிடுகின்றான். மேலும், "நான் அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டவனாயிருந்தும், எனக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிற சேவகருமுண்டு; நான் ஒருவனைப் போவென்றால் போகிறான், மற்றொருவனை வாவென்றால் வருகிறான், என் வேலைக்காரனை, இதைச் செய்யென்றால் செய்கிறான்....." என்று கூறுகின்றான். 

ஆம், இந்த நூற்றுக்கு அதிபதி நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாக இருக்கின்றான். நூற்றுக்கு அதிபதி என்றால் நூறுபேர்கொண்ட படைப்பிரிவு வீரர்களுக்குத் தலைவன் என்று பொருள். இந்நாட்களில் காவல்துறையினர் செய்துவரும் பணிகளையும் அந்தக்காலத்தில் படைவீர்கள்தான் செய்துவந்தனர். இப்படிப் படைகளுக்குத் தலைவர்களாக இருப்பவர்கள் பெரும்பாலும் இரக்கமற்றவர்களாகவே இருப்பர். ஆனால் இந்தத் தலைவன் தனது வேலைகாரனது நோயினை தனது பிள்ளையின் நோய்போலவே  எண்ணி இயேசு கிறிஸ்துவிடம் நோயினைக் குணப்படுத்த வேண்டும் இரக்க குணமுள்ளவனாக இருக்கின்றான்.   

படைத்தலைவனுக்குக் கீழ்ப்  பணிபுரிபவர்கள் அவன் இடும் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்படியவேண்டியது அவசியம். இதனையே அவன், "நான் ஒருவனைப் போவென்றால் போகிறான், மற்றொருவனை வாவென்றால் வருகிறான், என் வேலைக்காரனை, இதைச் செய்யென்றால் செய்கிறான்" என்று கூறுகின்றான். அற்ப அதிகாரம்கொண்ட மனிதனாகிய நான் சொல்வதையே எனது கீழ் பணிசெய்பவர்கள் கேட்கின்றார்கள், அப்படியென்றால் இந்த உலகையே படைத்து ஆளும் உமது  வார்த்தைக்கு எத்தனை பெரிய வல்லமை இருக்கும்!!! எனவே, "நீர் வீணாக அலையவேண்டாம், இருக்குமிடத்திலிருந்தே  ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொன்னால் போதும், எனது வேலைக்காரன் குணமாவான்" என்கின்றான் அவன்.  எத்தனை பெரிய விசுவாசம்!

"இயேசு இவைகளைக் கேட்டு அவனைக் குறித்து ஆச்சரியப்பட்டு, திரும்பி, தமக்குப் பின்செல்லுகிற திரளான ஜனங்களை நோக்கி: இஸ்ரவேலருக்குள்ளும் நான் இப்படிப்பட்ட விசவாசத்தைக் காணவில்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்." ( லுூக்கா 7 : 9 )

ஆம் அன்பானவர்களே, பெரிய பதவியில் இருந்தாலும் தனது வேலைக்காரர்களை மனித மாண்போடு நடத்தியது, வேலைக்கார்களது துன்பத்தைத் தனது துன்பமாகப் பார்த்தது, இயேசு கிறிஸ்துவின் வல்லமையை முழுமையாக உணர்ந்துகொண்டது, தான் தனது வீட்டிற்குள் இயேசு கிறிஸ்துவை வரவழைக்கத் தகுதியில்லாதவன் என்று தன்னைத் தாழ்த்தியது...இவையே இந்த நூற்றுக்கு அதிபதி நமக்குத் தரும் பாடம். இத்தகைய குணங்கள் நமக்கு இருக்குமானால் அவனைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டதுபோல இயேசு நம்மைக்குறித்தும் ஆச்சரியப்படுவார்; நமது வாழ்வில் அற்புதங்களையும் செய்வார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1660
AATHAVAN – Sunday, 24.08.2025

"For I also am a man set under authority, having under me soldiers: and I say unto one, Go, and he goeth; and to another, Come, and he cometh; and to my servant, Do this, and he doeth it." (Luke 7:8)

The words spoken by the centurion form today’s meditation verse. His servant was grievously sick and at the point of death. When the centurion heard of Jesus, he sent the elders of the Jews, beseeching Him that He would come and heal his servant. Jesus went with them toward the centurion’s house.

But when the centurion heard that Jesus was coming, he sent friends to Him, saying: “Lord, trouble not thyself: for I am not worthy that thou shouldest enter under my roof: Wherefore neither thought I myself worthy to come unto thee: but say in a word, and my servant shall be healed.” (Luke 7:6-7). Then he declared his faith: “For I also am a man set under authority, having under me soldiers: and I say unto one, Go, and he goeth; and to another, Come, and he cometh; and to my servant, Do this, and he doeth it.” (Luke 7:8)

Yes, the centurion sets before us a great lesson. A centurion was the commander of one hundred soldiers. In those days, soldiers often carried out roles similar to today’s police. Such leaders were usually harsh and ruthless. Yet, this man showed great compassion, treating his servant’s sickness as though it were the sickness of his own child, and sought Jesus Christ for healing.

He understood authority well. If he, as a mere man with limited power, could command and his soldiers obey instantly, how much greater must be the authority of the Lord of heaven and earth! Thus he confessed: “Say in a word, and my servant shall be healed.” What a tremendous faith!

"When Jesus heard these things, he marvelled at him, and turned him about, and said unto the people that followed him, I say unto you, I have not found so great faith, no, not in Israel." (Luke 7:9)

Beloved, though he held a high position, he treated his servants with dignity, felt their pain as his own, recognized the unlimited power of Christ, and humbled himself as unworthy to receive Him under his roof. These are the lessons this centurion leaves us. If we also cultivate such qualities, then just as Jesus marvelled at him, He too will marvel at us and perform wonders in our lives.

Message – Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 19 : 22 / Isaiah 19:22

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1659                                           ஆதவன் 23.08.2025 சனி  

     

"கர்த்தர் எகிப்தியரை வாதையினால் அடிப்பார்; அடித்து குணமாக்குவார்; அவர்கள் கர்த்தரிடத்தில் மனந்திரும்புவார்கள்; அப்பொழுது அவர்கள் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு, அவர்களைக் குணமாக்குவார்." ( ஏசாயா 19 : 22 )

ஏற்கெனவே நாம் பல "ஆதவன்" தியானங்களில் பார்த்தபடி, எகிப்து என்பது வேதாகம அடிப்படையில் பாவ அடிமைத்தனத்தைக் குறிக்கின்றது. எகிப்தியர் என்பதும்  எனவே எகிப்து நாட்டைச் சார்ந்தவர்களைக் குறிக்காமல், பாவத்துக்கு அடிமையாகி பாவ வாழ்க்கை வாழ்பவர்களைக் குறிக்கின்றது. இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்தில் பார்வோனுக்கு அடிமைகளாக இருந்தபோது மோசே அவர்களை அந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்டு கானானை நோக்கி வழிநடத்தியதுபோல கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து நம்மைப் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்டுப்  பரம கானானை நோக்கி வழிநடத்துகின்றார். 

மனம்திரும்பிய வாழ்க்கை வாழாமல் தொடர்ந்து பாவத்துக்கு அடிமையாக எகிப்து வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் தேவன் நம்மை வாதையினால் அடிப்பார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அப்படி அவர் அடிக்கும்போது தங்களது பாவ வாழ்க்கையினை உணர்ந்து அவர்கள்  கர்த்தரிடத்தில் மனந்திரும்புவார்கள். அப்படி மனம்திரும்பும்போது அவர்கள் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு, அவர்களைக் குணமாக்குவார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதனையே எரேமியா புத்தகத்திலும் நாம், "கர்த்தாவே, என்னைத் தண்டியும்; ஆனாலும் நான் அவமாய்ப்போகாதபடிக்கு உம்முடைய கோபத்தினாலே அல்ல, மட்டாய்த் தண்டியும்." ( எரேமியா 10 : 24 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

எகிப்து வாழ்க்கை வாழும் மக்களை அவர் நேசிப்பதால் அவர்கள் எப்படியாவது மனம்திரும்பவேண்டுமென்று விரும்புகின்றார். அதனால் அவர்களைப் பல்வேறு தண்டனைகளால் தண்டிக்கின்றார். இது எப்படியென்றால் ஒரு தகப்பன் தான் அன்புசெய்யும் மகனைத் தண்டிப்பதுபோல என்று வேதம் குறிப்பிடுகின்றது. "கர்த்தர் எவனிடத்தில் அன்புகூருகிறாரோ அவனை அவர் சிட்சித்து, தாம் சேர்த்துக்கொள்ளுகிற எந்த மகனையும் தண்டிக்கிறார் என்று பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுகிறதுபோல உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிற புத்திமதியை மறந்தீர்கள்." ( எபிரெயர் 12 : 6 )

அன்பானவர்களே, நாம் இப்படித் தண்டிக்கப்படும்போது அது நமக்கு மனதுக்குத் துக்கமாக இருக்கும். ஆனால் அப்படி நாம் தண்டிக்கப்பட்டுத் தேவனது அன்பினை உணர்ந்துகொள்ளும்போது அது நமக்கு மிகப்பெரிய சமாதானத்தைத் தரும். ஆம், "எந்தச் சிட்சையும் தற்காலத்தில் சந்தோஷமாய்க் காணாமல் துக்கமாய்க் காணும்; ஆகிலும் பிற்காலத்தில் அதில் பழகினவர்களுக்கு அது நீதியாகிய சமாதான பலனைத் தரும்." ( எபிரெயர் 12 : 11 )

எனவே அன்பானவர்களே, நாம் தொடர்ந்து துன்பங்களை எதிர்கொள்வோமானால் நம்மை நாமே நிதானித்துப்பார்த்து நமது தவறான பாவ வழிகளை விட்டு தேவனிடத்தில் திரும்பவேண்டியது அவசியம். துன்பங்கள் தேவன் இன்னும் நம்மை அன்பு செய்கிறார் என்பதற்கு அடையாளமாக இருக்கின்றது. எனவே, எகிப்து வாழ்வு வாழ்வோமானால் அந்த வாழ்வைவிட்டு வெளிவர முயற்சியெடுப்போம். நமது பாவங்களை கிறிஸ்துவிடம் அறிக்கையிட்டு அவரது இரத்தத்தால் கழுவப்படும் அனுபவத்தை வேண்டுவோம். 

கர்த்தர் எகிப்தியரை வாதையினால் அடிப்பதும், அப்படி அடித்து அவர்களைக் குணமாக்குவதும் வேதம் கூறும் ஆவிக்குரிய காரியங்களாகும். எனவே, "கர்த்தரிடத்தில் திரும்புவோம் வாருங்கள்; நம்மைப் பீறினார், அவரே நம்மைக் குணமாக்குவார்; நம்மை அடித்தார், அவரே நம்முடைய காயங்களைக் கட்டுவார்." ( ஓசியா 6 : 1 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                  

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1659
AATHAVAN – Saturday, 23 August 2025

"And the LORD shall smite Egypt: he shall smite and heal it: and they shall return even to the LORD, and he shall be intreated of them, and shall heal them." (Isaiah 19:22 KJV)

As we have often seen in previous Aathavan meditations, “Egypt” in Scripture symbolizes bondage to sin. Therefore, “Egyptians” does not merely refer to the people of that land, but to all who are enslaved to sin and live under its power. Just as Israel was in bondage under Pharaoh in Egypt and was delivered through Moses to journey toward Canaan, so our Lord Jesus Christ delivers us from the bondage of sin and leads us toward the heavenly Canaan.

If we persist in living the “Egyptian life” of sin without true repentance, the Lord declares that He will smite us with affliction. Yet, when He chastises, sinners realize their sinful ways, repent, and return to Him. At that point, He listens to their supplication and heals them. As Jeremiah prayed: “O LORD, correct me, but with judgment; not in thine anger, lest thou bring me to nothing.” (Jeremiah 10:24 KJV)

The Lord disciplines those who live in the “Egyptian life” because He loves them and desires that they repent. This is like a father chastening the son he loves. “For whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth.” (Hebrews 12:6 KJV)

Beloved, chastening is never pleasant at the moment, but through it we come to know His love, and it brings us peace. “Now no chastening for the present seemeth to be joyous, but grievous: nevertheless afterward it yieldeth the peaceable fruit of righteousness unto them which are exercised thereby.” (Hebrews 12:11 KJV)

Therefore, if we repeatedly face afflictions, let us examine ourselves and turn from sinful ways back to God. Afflictions are not signs of rejection, but rather proofs that God still loves us. If we are living the Egyptian life of sin, let us make every effort to come out of it, confess our sins to Christ, and seek cleansing through His precious blood.

The Lord smiting and healing Egypt represents the spiritual truth of God’s dealings with His people. Thus, let us say with the prophet: “Come, and let us return unto the LORD: for he hath torn, and he will heal us; he hath smitten, and he will bind us up.” (Hosea 6:1 KJV)

Message by: Bro. M. Geo Prakash

                   

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 2 : 28 / 1 John 2:28

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1658                                           ஆதவன் 22.08.2025 வெள்ளி 

"பிள்ளைகளே, அவர் வெளிப்படும்போது நாம் அவர் வருகையில் அவருக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்டுப் போகாமல் தைரியமுள்ளவர்களாயிருக்கும்படிக்கு அவரில் நிலைத்திருங்கள்.

( 1 யோவான்  2 : 28 )

இயேசு கிறிஸ்து இந்த பூமிக்கு இனிமேல் வரும்போது அவரைக்கண்டு பயப்பட்டு வெட்கப்பட்டு நாம் கைவிடப்பட்டவர்களாய்ப்  போய்விடக்கூடாது என இன்றைய தியான வசனத்தில் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார் அப்போஸ்தலராகிய யோவான். நமது பள்ளிக்கு ஆய்வாளர் (Inspector) வரப்போகின்றார் என்று தெரிந்தால் நாம் எவ்வளவு கவனமாக ஏற்பாடுகளைச் செய்வோம்!!. அப்படி அவர் வரும்போது ஒரு பயம் எல்லோருக்கும் இருக்கும். அப்படி பயப்படும்போது தெரிந்த கேள்விக்குக்கூட நம்மால் சரியாகப் பதில் கூறமுடியாது. நம்மிடம் ஆய்வாளர்  ஒரு சாதாரண கேள்வியைக் கேட்கும்போது  அதற்குப் பதில்சொல்லத் தெரியாமல் நாம் இருந்தால் எவ்வளவு வெட்கப்படுவோம்!!

நாம் கிறிஸ்து வரும்போது அப்படி பயந்து வெட்கத்துக்குள்ளாகிவிடக்கூடாது; நரகத்தின் மக்களாகிவிடக்கூடாது. நாம் அவருக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழும்போது நமக்குப் பயம் வராது; மாறாக அவரை எதிர்பார்த்திருந்து அவர் எப்போது வருவார் என ஆவல்கொள்ளச்செய்யும்.  

இன்றைய தியானத்துக்குரிய வசனத்தின் முந்தின வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான யோவான், "நீங்கள் அவராலே பெற்ற அபிஷேகம் உங்களில் நிலைத்திருக்கிறது, ஒருவரும் உங்களுக்குப் போதிக்கவேண்டுவதில்லை; அந்த அபிஷேகம் சகலத்தையுங்குறித்து உங்களுக்குப் போதிக்கிறது; அது சத்தியமாயிருக்கிறது, பொய்யல்ல, அது உங்களுக்குப் போதித்தபடியே அவரில் நிலைத்திருப்பீர்களாக." ( 1 யோவான்  2 : 27 ) என்கின்றார்.

அதாவது தேவனைச் சார்ந்து பரிசுத்த ஆவியானவரின் துணையையே விசுவாசமாய் ஏற்றுக்கொண்டு அபிஷேகத்தோடு வாழ்வோமானால்,  அனைத்தையும் அவரே நமக்கு உணர்த்திப் போதித்து  நம்மை வழி நடத்துவார். அதன்படி நாம் நிலைத்து வாழவேண்டும். அப்படி நிலைத்திருப்போமானால், அவர் வரும்போது பயப்படமாட்டோம்; வெட்கப்படமாட்டோம்.

அன்பானவர்களே, நாம் அதிகமாக பரிசுத்த ஆவியானவரின் அபிஷேகத்துக்காக ஜெபிக்கவேண்டியது அவசியம். ஏனெனில் சபைப் போதகர்களல்ல, ஆவியானவரே நம்மைச் சத்தியமான பாதையில் நடத்திட முடியும். "சத்திய ஆவியாகிய அவர் வரும்போது, சகல சத்தியத்திற்குள்ளும் உங்களை நடத்துவார்; அவர் தம்முடைய சுயமாய்ப் பேசாமல், தாம் கேள்விப்பட்டவைகள் யாவையுஞ்சொல்லி, வரப்போகிற காரியங்களை உங்களுக்கு அறிவிப்பார்." ( யோவான் 16 : 13 ) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. 

பரிசுத்த ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலின்படி வாழும்போது மட்டுமே நாம் அவர் வெளிப்படும்போது அவர் வருகையில் அவருக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்டுப் போகாமல் தைரியமுள்ளவர்களாய் இருக்கமுடியும். எனவேதான் ஆவியானவரின் அபிஷேகத்துக்காக நாம் அதிகம் ஜெபிக்கவேண்டியுள்ளது நமது அனைவரின் கடமையாகும்.        

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்               

“Inside the Seeds” 🌳
Scripture Meditation No. 1658
AATHAVAN – Friday, 22 August 2025

“And now, little children, abide in him; that, when he shall appear, we may have confidence, and not be ashamed before him at his coming.” (1 John 2:28, KJV)

The Apostle John warns us in today’s verse not to be ashamed or cast away when Christ returns. When we hear that an inspector is about to visit our school, we immediately prepare with care. Yet even then, fear grips us, and at times we are unable to answer even a simple question. How shameful it would be to remain silent before a small inquiry! Likewise, when Christ comes, we must not tremble in fear and shame as those who belong to hell. Rather, if we live a life pleasing to Him, His coming will not terrify us but fill us with eager expectation.

The previous verse explains how this is possible: “But the anointing which ye have received of him abideth in you, and ye need not that any man teach you: but as the same anointing teacheth you of all things, and is truth, and is no lie, and even as it hath taught you, ye shall abide in him.” (1 John 2:27, KJV). This means that when we depend upon God and faithfully walk in the fellowship of the Holy Spirit, He Himself will teach us, guide us, and keep us steadfast. If we remain so, we will not be ashamed at Christ’s appearing.

Therefore, beloved, we must earnestly pray for the anointing of the Holy Spirit. Pastors and Preachers cannot fully keep us in truth—only the Spirit can lead us in the right path. As the Lord Jesus said: “Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come.” (John 16:13, KJV).

Only by living under the leading of the Holy Spirit can we stand with confidence, unashamed, when Christ appears. Therefore, it is our duty to continually pray for the Spirit’s anointing in our lives.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

                      

🦋 Meditation verse - அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 24 : 25 / Acts 24:25

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1657                                          ஆதவன் 21.08.2025 வியாழன்           

"அவன், நீதியையும், இச்சையடக்கத்தையும், இனிவரும் நியாயத்தீர்ப்பையும்குறித்துப் பேசுகையில், பேலிக்ஸ் பயமடைந்து: இப்பொழுது நீ போகலாம், எனக்குச் சமயமானபோது உன்னை அழைப்பிப்பேன் என்றான்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 24 : 25 )

அப்போஸ்தலரான பவுல்மேல்  யூதர்கள் குற்றம் சுமத்தி அவர் உரோமையில் விசாரணைக் கைதியாக இருந்தார். அப்போது  அவரிடம் பேலிக்ஸ் ராஜா விசாரணை செய்தான். ராஜாவுக்கு பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறிய பதில்களும் மறுமொழிகளும் சுவிசேஷ அறிவிப்புகளாகவே வெளிவந்தன. பவுல் பேசிய பேச்சுக்களைக் கேட்டு பேலிக்ஸ் பயமடைந்தான் என்று இன்றைய தியானத்துக்குரிய வசனம் கூறுகின்றது. 

உண்மையினை நேருக்குநேர் சந்திக்க பலரும் விரும்புவதில்லை.  பேலிக்ஸ் ராஜாவும் அப்படியே இருந்தான். பவுல், நீதியையும், இச்சையடக்கத்தையும், இனிவரும் நியாயத்தீர்ப்பையும்குறித்துப் பேசுகையில், பேலிக்ஸ் பயமடைந்தான் என்று வாசிக்கின்றோம். இந்த பயத்துக்குக் காரணம் என்ன? அவனிடம் நீதி, இட்சையடக்கம் போன்ற குணங்கள் இல்லை என்று பொருள். 

பொதுவாக மனிதர்களுக்குத் தங்களது குற்றங்கள் குறைகளையும் பாவங்களையும் பிறர் எடுத்துக்கூறுவது பிடிக்காது. அதிலும் ஆட்சி அதிகாரத்திலுள்ளவர்களுக்கு தங்களைப்  பிறர் குறைகூறுவது ஏற்கவே முடியாதது. ஆனால், அதனை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் மட்டுமே தங்களது வாழ்க்கையினை மாற்றிக்கொள்ள வழியுண்டு. விசாரணைக் கைதியான பவுல் பேசிய பேச்சுக்கள் பேலிக்சை உள்ளத்தில் குத்தியதால் அவன் பயமடைந்தான். ஆனாலும் அவன் மனம் திரும்பவில்லை.  

"ஆதவன்" வேதாகம தியானங்களைச் சில கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள் விரும்புவதில்லை. சிலர் ஏதாவது தேவையற்ற விமரிசனங்களைச் சொல்வார்கள். ஆனால் நான் கவனித்த ஒரு விசயம், குறைகூறும் இந்த ஒருசில ஊழியர்கள் வாழ்க்கையில் ஏதாவது குறையுள்ளவர்களாக இருப்பர். உதாரணத்துக்குச் சில:-  தனது மனைவியை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தான் நடத்திய கடையில் பணிசெய்த பெண்ணை மனைவிபோல  சேர்த்துவைத்துக்கொண்டு வாழ்பவர்,  நிதி மோசடி வழக்குகளில் சிக்கி நீதிமற்றத்துக்கும் வீட்டுக்குமாக  அலைபவர், ரியல் எஸ்டேட் நடத்துவதாகக் விளம்பரம் செய்து பொய்களைக்கூறி ஒன்றுக்கும் உதவாத நிலத்தை அடுத்தவர் தலையில் கட்டிவிட்டு தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்பவர்.....  இவர்களே.

இதுபோன்ற செயல்பாடுகளைக் கொண்டவர்களுக்கு வேத வசனங்கள் கசக்கவேச் செய்யும்.  எப்போதும் ஆசீவாத வசனங்களையே கூறிக்கொண்டிருந்தால் பாராட்டுவார்கள். அப்போஸ்தலரான பவுல் பேசிய வார்த்தைகள் இதுபோலவே பேலிக்ஸ் ராஜாவை அச்சுறுத்தின. எனவே அவன், "நீ போகலாம், எனக்குச் சமயம் கிடைக்கும்போது உன்னை அழைப்பேன்" என்று கூறி அனுப்பிவிட்டான். 

அன்பானவர்களே, தேவன் எல்லோரும் மனம் திரும்பவேண்டுமென்று விரும்புவதால் பொறுமையோடு காத்திருந்து பல்வேறு விதமாகத் தன்னை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்துகின்றார். அந்தச் சந்தர்ப்பங்களை நாம் பயன்படுத்தாமல்  பேலிக்ஸ் ராஜாவைப்போல, "எனக்குச் சமயம் கிடைக்கும்போது பேசலாம், நீ போ "  என உதறிவிட்டோமானால் இரட்சிப்பு அனுபவத்தை நாம் பெறமுடியாது.  "அநுக்கிரக காலத்திலே நான் உனக்குச் செவிகொடுத்து, இரட்சணியநாளிலே உனக்கு உதவிசெய்தேன் என்று சொல்லியிருக்கிறாரே; இதோ, இப்பொழுதே அநுக்கிரககாலம், இப்பொழுதே இரட்சணியநாள்." ( 2 கொரிந்தியர் 6 : 2 )

குறிப்பிட்ட சில வேத வசனங்களைக் கேட்கும்போது நமக்கு எரிச்சலோ, கோபமோ பயமோ வருகின்றது என்றால் நம்மிடம் ஏதோ குறை இருக்கின்றது என்று பொருள். வசனத்தின்மேலோ, அதனைக் கூறுபவர் மேலோ கோபம் கொள்ளாமல் நம்மை ஆராய்ந்துபார்த்து தேவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு மனம் திரும்புவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்     

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1657
AATHAVAN – Thursday, 21 August 2025

“And as he reasoned of righteousness, temperance, and judgment to come, Felix trembled, and answered, Go thy way for this time; when I have a convenient season, I will call for thee.” (Acts 24:25, KJV)

The Jews falsely accused Apostle Paul, and he was kept as a prisoner in Rome for trial. During this time, King Felix examined him. But Paul’s replies were not mere legal defenses—they came forth as Gospel proclamations. As today’s verse tells us, when Felix heard Paul reasoning of righteousness, temperance, and judgment to come, he trembled.

Many people do not wish to face the truth directly—Felix was one such person. Paul spoke of righteousness, self-control, and the coming judgment. Felix trembled because he lacked these very qualities. Human nature resists when sins and shortcomings are exposed. For rulers and authorities, such confrontation feels unbearable. Yet only those who accept the truth find the path to transformation. Felix trembled at Paul’s words, but sadly, he did not repent.

Even today, some people dislike Aathavan Bible Meditations. Some criticize needlessly. But one thing I have observed—often those who criticize strongly have hidden flaws in their own lives: one may abandon his wife and live with another woman as though she were his wife, another may be entangled in financial fraud cases, running between court and home, another may deceive through false real estate deals, selling land that never helps anyone, and then vanish into hiding. Such people naturally find God’s Word offensive. If we speak only words of blessing, they will gladly accept—but when truth pierces, they resist. That is exactly how Paul’s words disturbed King Felix, who dismissed him saying, “Go thy way for this time; when I have a convenient season, I will call for thee.”

Beloved, God is patient and desires that all should come to repentance. He reveals Himself in various ways and waits for us. But if we, like Felix, push away God’s voice saying, “Go for now, I will listen when it is convenient,” we will miss the experience of salvation. “For he saith, I have heard thee in a time accepted, and in the day of salvation have I succoured thee: behold, now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.” (2 Corinthians 6:2, KJV)

If certain Scriptures make us restless, angry, or fearful, it means there is something wrong within us. Instead of being upset with the Word or the preacher, let us examine ourselves, seek God’s forgiveness, and repent.

Message by: Bro. M. Geo Prakash