Meditation verse - 1 பேதுரு 5:8,9 / 1 Peter 5:8,9

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1643                                           ஆதவன் 07.08.2025 வியாழன்      

"தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாயிருங்கள், விழித்திருங்கள்; ஏனெனில், உங்கள் எதிராளியாகிய பிசாசானவன் கெர்ச்சிக்கிற சிங்கம்போல் எவனை விழுங்கலாமோ என்று வகைதேடிச் சுற்றித்திரிகிறான். விசுவாசத்தில் உறுதியாயிருந்து, அவனுக்கு எதிர்த்து நில்லுங்கள்; உலகத்திலுள்ள உங்கள் சகோதரரிடத்திலே அப்படிப்பட்ட பாடுகள் நிறைவேறிவருகிறதென்று அறிந்திருக்கிறீர்களே." ( 1 பேதுரு 5 : 8, 9 )

விசுவாச வாழ்வில் நாம் வாழத் தடையாக இருப்பவை உலகத் துன்பங்கள்தான்.  கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டதால் துன்பங்கள் கிடையாது என்று பொருளல்ல; நாம் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டு அவருக்காக வாழும்போது மற்றவர்களைப்போன்ற துன்பங்கள் நமக்கும் ஏற்படும். எனவே இத்தகைய துன்பவேளைகளில் நாம் விழிப்புடன் இருக்கவேண்டியது அவசியம் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

"நீ இயேசு இயேசு என்று முட்டாள்த்தனமான வாழ்கின்றாயே, உனக்கு இந்தத் துன்பங்கள் ஏன் இன்னும் குறையவில்லை? கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளாத பலர் உன்னைவிட நல்ல நிலையில் இருக்கின்றனரே?" எண்பது போன்ற எண்ணங்களைச் சாத்தான் நமது இருதயத்தில் விதைக்கலாம்.  காரணம், இதேபோலவே ஏதேனில் ஆதாம் ஏவாளை வஞ்சித்தவன் அவன். அதனால் சபிக்கப்பட்டவன். அடிபட்ட பாம்பாகிய சாத்தான் கெர்ச்சிக்கிற சிங்கம்போல் எவனை விழுங்கலாமோ என்று வகைதேடிச் சுற்றித்திரிகிறான். எனவே, விசுவாசத்தில் உறுதியாயிருந்து, அவனுக்கு எதிர்த்து நில்லுங்கள் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

சாத்தானின் வஞ்சகத்திலிருந்து நாம் தப்பித்துக்கொள்ள, தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாக, விழித்திருக்க வேண்டியது அவசியம் என்று அப்போஸ்தலரான பேதுரு நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார். ஏனெனில், உலகத்திலுள்ள உங்கள் சகோதரர்களும் நீங்கள் அனுபவிப்பதுபோன்ற பாடுகளை அனுபவித்துக்கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள். என்கின்றார் பேதுரு. 

இன்று ஆசீர்வாத போதகர்கள் போதிக்கும் போதனைகள்தான் கிறிஸ்தவர்களுக்கு சாத்தான் விதிக்கும் வஞ்சக வலைகள். நீங்கள் இன்னும் உலக ஆசீர்வாதம் பெறவில்லையானால் உங்களிடம் ஏதோ தவறு இருக்கின்றது என்று அவர்கள் போதிப்பார்கள்; நீங்கள் தேவனுக்கு தசமபாக காணிக்கை கொடுக்கவில்லை, அதனால்தான் உங்களுக்குத் துன்பம் எனக் கூறி ஏற்கெனவே துன்பப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் உங்களை மேலும் துன்பத்துக்குளாக்குவார்கள். எனவே,  "தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாயிருங்கள், விழித்திருங்கள்" ஆசீர்வாத போதனைகள் நம்மை ஆவிக்குரிய பின்மாற்றத்துக்கு நேராக இழுத்துச் செல்லலாம். 

ஆம் அன்பானவர்களே, உலகத்திலுள்ள மற்றவர்களைப்போன்ற துன்பங்கள்தான் நமக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால் தேவன் நியமித்த காலத்தில் நம்மை அவற்றிலிருந்து விடுவிப்பார். இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தின் முன்பு அப்போஸ்தலரான் பேதுரு, "ஆகையால், ஏற்றகாலத்திலே தேவன் உங்களை உயர்த்தும்படிக்கு, அவருடைய பலத்த கைக்குள் அடங்கியிருங்கள். அவர் உங்களை விசாரிக்கிறவரானபடியால், உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவர்மேல் வைத்துவிடுங்கள்." ( 1 பேதுரு 5 : 6, 7 ) என்று கூறுகின்றார். 

துன்பங்களைக்கண்டு பின்வாங்காமல் தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாக விழிப்புடன் வாழ்வோம். சிங்கம்போன்ற சாத்தானின் தலையை ஏற்கெனவே இயேசு நசுக்கிவிட்டார்; எனவே சாத்தானுக்கு நம்மேல் எந்த அதிகாரமும் இல்லை; அவன் நம் காலின்கீழே. விசுவாசத்தில் உறுதியாயிருந்து, அவனுக்கு எதிர்த்து நிற்போம்.  "ஆதலால் இக்காலத்துப் பாடுகள் இனி நம்மிடத்தில் வெளிப்படும் மகிமைக்கு ஒப்பிடத்தக்கவைகள் அல்லவென்று எண்ணுகிறேன்." ( ரோமர் 8 : 18 ) என்று நமக்கு மேலும் பாடுகளைச் சகிக்க ஊக்கம் தருகின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No: 1643
AATHAVAN – Thursday, 07.08.2025

"Be sober, be vigilant; because your adversary the devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour: Whom resist stedfast in the faith, knowing that the same afflictions are accomplished in your brethren that are in the world." — 1 Peter 5:8–9 (KJV)

In our life of faith, the hindrances we face often stem from the sufferings of this world. Accepting Christ does not mean a life free of troubles. On the contrary, when we choose to live for Christ, we will encounter the same sufferings others do. That is why today’s meditation urges us to stay alert and spiritually watchful in times of affliction.

Satan may plant thoughts like these in our hearts:
“You keep saying ‘Jesus, Jesus’ like a fool — why haven’t your troubles ended? Many who haven’t accepted Christ seem to be in a far better position than you!” Such seeds of doubt are sown by the same deceiver who beguiled Eve in the garden. Cursed and crushed, that ancient serpent still prowls around like a roaring lion, seeking someone to devour. Therefore, today’s verse calls us to resist him steadfast in the faith.

To escape the deceptions of Satan, the apostle Peter exhorts us to be sober and vigilant. For he reminds us that our brethren around the world are undergoing the same kind of sufferings. We are not alone.

Today, many so-called “blessing preachers” teach doctrines that serve as deceptive traps laid by Satan. They preach: “If you have not yet received worldly blessings, something must be wrong with you. Perhaps you haven’t given your tithe to God—that’s why you’re suffering.”
Such teachings only increase the burdens of those already suffering. That’s why Scripture warns us: "Be sober, be vigilant." Blessing-cantered teachings can lead us into spiritual decline if we are not discerning.

Yes, beloved, the afflictions we endure are not unique to us; they are the same as what others in the world face. But at the appointed time, God will deliver us. Just before today's meditation verses, the apostle Peter writes:

"Humble yourselves therefore under the mighty hand of God, that he may exalt you in due time: Casting all your care upon him; for he careth for you." — 1 Peter 5:6–7 (KJV)

Let us not retreat in the face of suffering. Let us live with discernment and spiritual alertness. The head of the lion-like Satan has already been crushed by Jesus; therefore, he has no authority over us. He is under our feet. Let us resist him steadfast in the faith.

As the apostle Paul encourages us:

"For I reckon that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which shall be revealed in us." — Romans 8:18 (KJV)

🕊️ Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 11 : 2 / 2 Corinthians 11:2

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1642                                          ஆதவன் 06.08.2025 புதன்     

"நான் உங்களைக் கற்புள்ள கன்னிகையாகக் கிறிஸ்து என்னும் ஒரே புருஷனுக்கு ஒப்புக்கொடுக்க நியமித்தபடியால், உங்களுக்காக தேவவைராக்கியமான வைராக்கியங் கொண்டிருக்கிறேன்." ( 2 கொரிந்தியர் 11 : 2 )

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை உண்மையோடும் உத்தமத்தோடும் பின்பற்றுவதை அப்போஸ்தலரான பவுல் கற்புள்ள பெண்ணின் வாழ்க்கைக்கு ஒப்பிடுகின்றார். கற்புள்ள பெண் தனது கணவன் ஒருவனைத்தவிர வேறு எவர் முகத்தையும் திரும்பிப்பார்க்க மாட்டாள்; எவரிடமும் கணவனிடம் காட்டுவதுபோன்ற அன்பைக்காட்டமாட்டாள். கிறிஸ்துவின்மேல் இப்படி நாம் வைராக்கியமாக  அன்புகொண்டவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். 

ஏனெனில் தனது சுய இரத்தத்தைச் சிந்தி நம்மை மீட்டவரும் மனிதர்களாகிய நமக்கும் பிதாவாகிய தேவனுக்கும் மத்தியஸ்தராக இருப்பவரும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து ஒருவரே. "தேவன் ஒருவரே, தேவனுக்கும் மனுஷருக்கும் மத்தியஸ்தரும் ஒருவரே. எல்லாரையும் மீட்கும்பொருளாகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்த மனுஷனாகிய கிறிஸ்து இயேசு அவரே; இதற்குரிய சாட்சி ஏற்ற காலங்களில் விளங்கிவருகிறது." ( 1 தீமோத்தேயு 2 : 5, 6 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவேதான்  அவர் மட்டுமே நமக்கு மத்தியஸ்தர் என்று கூறுகின்றோம். 

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் பாவங்களைப் போக்கிட மிருகங்களின் இரத்தம்  பலியிடப்பட்டது. பிரதான ஆசாரியர்கள் மிருகங்களின் இரத்தத்தால் தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில்  நுழைந்து மக்களுக்காக விண்ணப்பம் செய்தனர்.   புதிய ஏற்பாட்டின் மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே  பிரதான ஆசாரியராக இருக்கின்றார். அவரே பிதாவாகிய தேவனுக்குமுன் நின்று நமக்காக பரிந்துபேச முடியும். 

இதனையே நாம் எபிரெயர் நிருபத்தில், "கிறிஸ்துவானவர் வரப்போகிற நன்மைகளுக்குரிய பிரதான ஆசாரியராய் வெளிப்பட்டு, கையினால் செய்யப்பட்டதாகிய இந்தச் சிருஷ்டிசம்பந்தமான கூடாரத்தின் வழியாக அல்ல, பெரிதும் உத்தமுமான கூடாரத்தின் வழியாகவும், வெள்ளாட்டுக்கடா, இளங்காளை இவைகளுடைய இரத்தத்தினாலே அல்ல, தம்முடைய சொந்த இரத்தத்தினாலும் ஒரேதரம் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே பிரவேசித்து, நித்திய மீட்பை உண்டுபண்ணினார்." ( எபிரெயர் 9 : 11, 12 ) என்று வாசிக்கின்றோம். எனவே, அவரே நமக்காக மத்தியஸ்தராக இருக்கமுடியும். 

இந்த வேதச் சத்தியங்களைவிட்டு உபதேசநாளைப் போதித்து நம்மை வேறு யாரும் வஞ்சித்துவிடக்கூடாது என்று தான் பயப்படுவதாக அப்போஸ்தலரான பவுல் குறிப்பிடுகின்றார். இதனையே அவர் இன்றைய தியான வசனத்தைத் தொடர்ந்து,  "ஆகிலும், சர்ப்பமானது தன்னுடைய தந்திரத்தினாலே ஏவாளை வஞ்சித்ததுபோல, உங்கள் மனதும் கிறிஸ்துவைப்பற்றிய உண்மையினின்று விலகும்படி கெடுக்கப்படுமோவென்று பயந்திருக்கிறேன்." ( 2 கொரிந்தியர் 11 : 3 ) என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மைக் கிறிஸ்தவர்கள் என   நாம் கூறிக்கொள்வது உண்மையானால், நாம் அவரை மட்டுமே நமது அனைத்துத் தேவைகளுக்கும் மத்தியஸ்தராக எண்ணிக்கொண்டு வாழவேண்டும். அவரிடமே நம்மை முற்றிலும் ஒப்படைக்கவேண்டும்.  இப்படி நாம் வாழவேண்டும் என்பதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான பவுல், "நான் உங்களைக் கற்புள்ள கன்னிகையாகக் கிறிஸ்து என்னும் ஒரே புருஷனுக்கு ஒப்புக்கொடுக்க நியமித்தபடியால்"  என்று கூறுகின்றார். கற்புள்ள பெண்களைப்போல வாழ்வோம். எனவே, "சகோதரரே, ஜீவனுள்ள தேவனை விட்டு விலகுவதற்கேதுவான அவிசுவாசமுள்ள பொல்லாத இருதயம் உங்களில் ஒருவனுக்குள்ளும் இராதபடிக்கு நீங்கள் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்." ( எபிரெயர் 3 : 12 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                       

"Inside the Seeds" 🌳
Scripture Meditation No. 1642
AATHAVAN | Wednesday, 06.08.2025

"For I am jealous over you with godly jealousy: for I have espoused you to one husband, that I may present you as a chaste virgin to Christ." — 2 Corinthians 11:2 (KJV)

The apostle Paul compares the sincere and pure devotion to the Lord Jesus Christ with the life of a chaste virgin. Just as a pure woman remains devoted to one man—her husband—and turns not her eyes or affection to anyone else, we too are called to live with such single-hearted love and loyalty to Christ.

This is essential because it is Jesus Christ—who shed His own blood to redeem us—who stands as the only Mediator between God the Father and mankind. As it is written: "For there is one God, and one mediator between God and men, the man Christ Jesus; Who gave himself a ransom for all, to be testified in due time." — 1 Timothy 2:5–6 (KJV)

That is why we boldly proclaim that He alone is our Mediator.

In the Old Testament, animals were sacrificed and their blood was offered to atone for sins. The high priests would sanctify themselves with this blood and enter the tabernacle to intercede for the people. But under the New Covenant, Jesus Christ, after the order of Melchizedek, is our Great High Priest.

Only He is worthy to stand before the Father and intercede on our behalf. This is confirmed in the book of Hebrews:

"But Christ being come an high priest of good things to come, by a greater and more perfect tabernacle, not made with hands... Neither by the blood of goats and calves, but by his own blood he entered in once into the holy place, having obtained eternal redemption for us." — Hebrews 9:11–12 (KJV)

Therefore, Christ alone can be our perfect Mediator.

The apostle Paul expresses his fear that, just as the serpent deceived Eve with its cunning, someone may corrupt our minds from the simplicity and purity that is in Christ. This concern is stated in the very next verse of today’s meditation:

"But I fear, lest by any means, as the serpent beguiled Eve through his subtilty, so your minds should be corrupted from the simplicity that is in Christ." — 2 Corinthians 11:3 (KJV)

Dearly beloved, if we truly claim to be Christians, then we must consider only Christ as our Mediator in every need. We must wholly surrender ourselves to Him. This is what Apostle Paul means when he says,
"I have espoused you to one husband, that I may present you as a chaste virgin to Christ."

Let us live as chaste virgins, faithful to our only Lord. Therefore, be cautious and vigilant:

"Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God." — Hebrews 3:12 (KJV)

Message by: Bro. M. Geo Prakash              

🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 58 / 1 Corinthians 15:58

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1641                                           ஆதவன் 05.08.2025 செவ்வாய்        

"ஆகையால், எனக்குப் பிரியமான சகோதரரே, கர்த்தருக்குள் நீங்கள் படுகிறபிரயாசம் விருதாவாயிராதென்று அறிந்து, நீங்கள் உறுதிப்பட்டவர்களாயும், அசையாதவர்களாயும், கர்த்தருடைய கிரியையிலே எப்பொழுதும் பெருகுகிறவர்களாயும் இருப்பீர்களாக." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 58 )

பொதுவாக மனிதர்கள் நாம் எந்தக் காரியத்திலும் அவசரம் காட்டுபவர்களாக இருக்கின்றோம். எந்த ஒரு செயலுக்கும் உடனடியாக பிரதிபலன் கிடைக்கவேண்டுமென்று எண்ணுகின்றோம். ஒரு மரத்தை நட்டால்கூட அது வளர்ந்து பலன்தர நாம் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆனால் பல ஆவிக்குரிய மனிதர்கள் தங்களது செயல்பாடுகளுக்குத் தேவன் உடனடி பதில் அளிக்கவில்லையானால் சோர்ந்துபோகின்றனர். 

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை பஞ்சுமெத்தை வாழ்க்கையல்ல. ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் பல பாடுகளையும், ஒறுத்தல்களையும் தேவனுக்காகச் செய்யவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது; சாதாரண மனிதர்கள் செய்யும் பல செயல்களை நாம் செய்யமுடியாது. ஆவிக்குரிய வாழ்வின் வளர்ச்சிக்கு மற்றவர்களிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு வாழ்க்கை அவசியம். இவற்றையே இன்றைய தியான வசனம் பிரயாசங்கள் (முயற்சிகள்) என்று கூறுகின்றது.  அதாவது நாம் தேவனுக்கென்று செய்யும் இத்தகைய முயற்சிகள் எதுவும் வீணானவையல்ல என்று கூறுகின்றது.  

ஒருமுறை ஒரு சகோதரன் என்னிடம், "பிரதர், நான் எனது தனிப்பட்ட வாழ்வில் தேவனை அறிந்து சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளாக தேவனுக்காக வைராக்கியமாக எவ்வளவோ காரியங்களைச் செய்திருக்கின்றேன்.  எனது வாழ்வில் பல்வேறு காரியங்களை தேவனுக்காகத் தியாகம் செய்திருக்கின்றேன்.  ஆனால் எனது வாழ்வில் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியுமில்லை, பொருளாதார வளர்ச்சியுமில்லை. எனது வயதையொத்த நண்பர்கள் பலரும் வாழ்க்கையில் எவ்வளவோ முன்னேறிவிட்டனர். நான் மட்டும் இப்படியே பழைய நிலையிலேயே இருகின்றேன்" என்று புலம்பினார். 

இந்த நண்பருக்கு அவரது தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினேன். முதலில், "தேவனுக்காக நான் பல காரியங்களை நான் செய்திருக்கிறேன் என்று நீங்கள் கூறுவது தவறு; அது உங்கள் பெருமை மனநிலையைக் குறிக்கின்றது. உங்களுக்காக தேவன் எதுவும் செய்யவில்லையென்று ஏன் எண்ணுகிறீர்கள்? நீங்கள் நோயில்லாமல் இதுவரை உயிருடன் வாழ்வதே தேவன் உங்களுக்குக் காட்டிய கிருபையால்தான். மேலும், மற்றவர்களுடன் உங்கள் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியையும் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது உங்களது இரண்டாவது  தவறு. மற்றவர்களோடு உங்களை ஒப்பிட்டுப்பார்க்காமல் உங்களுக்காக தேவன் நியமித்திருக்கும் வழியில் வாழ்வைத் தொடருங்கள்" என்று ஆலோசனை கூறினேன். அவர் நான் கூறியவற்றை ஏற்றுக்கொண்டாரோ இல்லையோ தெரியவில்லை ஆனால், ஏற்றுக்கொண்டதுபோலக் காண்பித்துக்கொண்டார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய தியான வசனத்தில் இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், கர்த்தருக்குள் நாம் படும்  பிரயாசங்கள் வீணானவையாக இருக்காது என்று   அறிந்து,  உறுதிப்பட்டவர்களாயும், அசையாதவர்களாயும், கர்த்தருடைய கிரியையிலே எப்பொழுதும் பெருகுகிறவர்களாயும் இருப்பீர்களாக என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார்.  அசையாத விசுவாசமுள்ளவர்களாக உறுதியுடன் தேவனுக்கென்று வாழும் வாழ்வில் நாம் நிலைத்திருக்கவேண்டியது அவசியம்.

தேவனுக்கென்று நாம் காண்பிக்கும் முயற்சிகள் ஒருபோதும் வீணாகாது.  ஒவ்வொருவரையும் குறித்துத் தேவனுக்கு ஒரு திட்டமுண்டு. அந்தத் திட்டப்படியே அவர் ஒவ்வொருவரையும் நடத்துகின்றார். அப்போஸ்தலரான் பவுல் பிலிப்பியருக்குக் கூறும் அறிவுரையுடன் இன்றைய தியானத்தை நிறைவு செய்வது சரியாக இருக்குமென்று எண்ணுகின்றேன்:-  

"நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன். சகோதரரே, அதைப் பிடித்துக்கொண்டேனென்று நான் எண்ணுகிறதில்லை; ஒன்று செய்கிறேன், பின்னானவைகளை மறந்து, முன்னானவைகளை நாடி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப்பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கித் தொடருகிறேன்." ( பிலிப்பியர் 3 : 12 - 14 )

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேர்ச்சியடைந்துள்ளோம் என்று கூறுவோமானால் இத்தகைய எண்ணமுடையவர்களாய் வாழவேண்டியது அவசியம். ஆம், "ஆகையால், நம்மில் தேறினவர்கள் யாவரும் இந்தச் சிந்தையாயிருக்கக்கடவோம்; எந்தக் காரியத்திலாவது நீங்கள் வேறே சிந்தையாயிருந்தால், அதையும் தேவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவார்." ( பிலிப்பியர் 3 : 15 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1641
AATHAVAN | Tuesday, 05 August 2025

“Therefore, my beloved brethren, be ye stedfast, unmoveable, always abounding in the work of the Lord, forasmuch as ye know that your labour is not in vain in the Lord.” — 1 Corinthians 15:58 (KJV)

Generally, we humans tend to be impatient. We expect immediate results in everything we do. Even when planting a tree, we must wait for it to grow and bear fruit. Yet, many spiritually-minded people become discouraged when God does not respond immediately to their efforts.

The spiritual life is not a soft, cushioned path. In our walk with God, we must often endure hardships and corrections. There are many things that ordinary people may do which we, as spiritual seekers, cannot. A distinctive lifestyle is essential for spiritual growth. Today’s verse refers to these struggles as “labours.” That is, the Scripture assures us that such efforts made for the Lord are never in vain.

Once, a brother approached me and lamented,

“Brother, it’s been about five years since I truly came to know the Lord. I’ve done many things zealously for God. I’ve made several sacrifices for His sake. But I see no spiritual progress in my life, nor any economic growth. Many of my friends—who are the same age as I am—have advanced far ahead in life. But I remain stuck where I was.”

I pointed out a few things to correct his thinking.

“First of all,” I said, “saying ‘I’ve done many things for God’ reflects a prideful mindset. Why do you assume God has done nothing for you? Is it not His mercy that has preserved your life and health thus far? Second, comparing your spiritual and material progress with others is a mistake. Do not measure your journey by someone else’s path. Walk in the way God has specifically set for you.”

Whether he fully accepted my advice or not, I couldn’t tell—but he seemed to receive it well.

Dear ones, the apostle Paul teaches us in today’s verse that the labours we undertake for the Lord are not in vain. Knowing this, we must remain steadfast, unshakeable, and always abounding in His work. A life lived with unwavering faith and dedication to God must be our foundation.

Our sincere efforts for God will never be wasted. God has a unique plan for each of us and leads us accordingly. Let me close today’s meditation with Paul’s powerful words to the Philippians:

“Not as though I had already attained, either were already perfect: but I follow after, if that I may apprehend that for which also I am apprehended of Christ Jesus. Brethren, I count not myself to have apprehended: but this one thing I do, forgetting those things which are behind, and reaching forth unto those things which are before, I press toward the mark for the prize of the high calling of God in Christ Jesus.” — Philippians 3:12–14 (KJV)

If we believe we’ve already succeeded in our spiritual journey, then our mindset should align with what follows:

“Let us therefore, as many as be perfect, be thus minded: and if in anything ye be otherwise minded, God shall reveal even this unto you.” —  Philippians 3:15 (KJV)

Word of God Shared by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எரேமியா 49 : 4 / Jeremiah 49:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1640                                           ஆதவன் 04.08.2025 திங்கள்       

"எனக்கு விரோதமாய் வருகிறவன் யார் என்று சொல்லி, உன் செல்வத்தை நம்பின சீர்கெட்ட குமாரத்தியே, நீ பள்ளத்தாக்குகளைப்பற்றிப் பெருமைபாராட்டுவானேன்? உன் பள்ளத்தாக்குக் கரைந்து போகிறது." ( எரேமியா 49 : 4 )

  

இன்றைய தியான வசனம் "சீரிகெட்ட குமாரத்தி", என்று ஒரு வார்தையைக் கூறுவது கவனிக்கத்தக்கது. வேதாகமத்தில் பொதுவாக, குமாரத்தி என்பது தேவனுக்கு பயந்து அவருக்கு ஏற்புடையவர்களாய் வாழும் மக்களைக் குறிக்கும் வார்த்தையாகும். அப்படி விசுவாசம் கொண்டு வாழும் மக்கள் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகள்; தேவபிள்ளைகள். "ஆகையால் விசுவாசமார்க்கத்தார்கள் எவர்களோ அவர்களே ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளென்று அறிவீர்களாக." ( கலாத்தியர் 3: 7) என்று கூறுகின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். அதாவது கிறிஸ்து இயேசுவின்மேல் விசுவாசம் கொண்டு வாழும் நாமே சீயோன் குமாரத்திகளும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலருமாய் இருக்கின்றோம். 

எனவே, சீர்கெட்ட குமாரத்தி என்பது தேவனை அறிந்து பின்னர் உலக ஆசையால் சிக்கி அவரது அன்பைவிட்டுப்பிரிந்து கெட்டுப்போன மக்களைக் குறிக்கின்றது. அவர்கள் தேவன்மேல் பற்றுறுதிகொள்ள மறந்தவர்கள்.   ஏன் இந்த மக்கள் அப்படிக் கெட்டுப்போனார்கள்? அவர்கள் உலக செழுமையை நாடியதால் கெட்டுப்போனார்கள். இதனையே, "நீ பள்ளத்தாக்குகளைப்பற்றிப் பெருமை பாராட்டுவானேன்?" என்று இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது. மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து அடுத்த வசனத்தில் தேவன் கூறுகின்றார், "இதோ, உன் சுற்றுப்புறத்தார் எல்லாராலும் உன்மேல் திகிலை வரப்பண்ணுவேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்; நீங்கள் அவரவர் தம்தம் முன் இருக்கும் வழியே ஓடத் துரத்தப்படுவீர்கள்......" ( எரேமியா 49 : 5 )

பள்ளத்தாக்குகள் என்பது நீளமான, தாழ்வான வடிவமைப்புடன், மேல் நிலப்பரப்புகள் போன்ற மலைகள் அல்லது மேடுகளுக்கு நடுவில் அமைந்துள்ளவையாகும். இவை பெரும்பாலும் ஆறுகள் அல்லது நதிகளைக்  கொண்டிருக்கும்.  பள்ளத்தாக்குகள் மனித குடியிருப்புக்கும் விவசாயத்திற்கும் மிகவும் முக்கியமானவை, ஏனெனில் இவை தரிசு நிலம் மற்றும் நீர்வளங்களை வழங்குகின்றன. இவை செழிப்பான பகுதிகள். 

அதாவது, முதலில் தேவனுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்துவிட்டுப்  பின்னர் செழிப்பான பள்ளத்தாக்குபோன்ற வாழ்வு அமைந்துவிட்டதால்  உன் செல்வத்தை நம்பின சீர்கெட்ட குமாரத்தியே, நீ உன் பள்ளத்தாக்குகளைப்பற்றி (செழிப்பைப்பற்றி) ஏன் பெருமை பாராட்டுகின்றாய்? என்று கேட்கின்றார் தேவன். மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து தேவன் கூறுகின்றார், "உன் பள்ளத்தாக்குக் கரைந்து போகிறது." அதாவது இப்படி நீ என்னைவிட்டு அகன்று உன் செல்வத்தை மட்டுமே நம்பியதால் அது அழிந்துபோய்விடும் என்கின்றார் தேவன். 

வேதாகம பொது மொழிபெயர்ப்பில் இந்த வசனம் மிகத் தெளிவாக உள்ளது. "பற்றுறுதியற்ற மகளே, உன் பள்ளத்தாக்குகள்பற்றி பெருமையடிப்பானேன் ? உன் செல்வங்களில் நம்பிக்கை வைக்கிறாய்; 'எனக்கு எதிர் எவன் வருவான்' என்று சொல்லிக்கொள்கிறாய், உன்னைத் சுற்றியிருப்போர் அனைவரிடமிருந்தும் உனக்குத் திகில் வருவிப்பேன் என்கிறார் படைகளின் ஆண்டவராகிய தலைவர்." (எரேமியா 49 : 4, 5 )

எனவே அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவை அறிந்து அவரது புதல்வர்களும் புதல்வியருமாக வாழும் நாம் செழுமை, பணம், போன்ற உலக ஆசீர்வாதங்கள் வரும்போது பெருமையான மனநிலை கொள்ளாமல், தேவனை விட்டுபின்வாங்காமல் தாழ்மையான மனநிலையுடன் தேவன் தந்த ஆசீர்வாதங்களுக்கு நன்றி செலுத்தி வாழவேண்டியது அவசியம். இல்லையானால், உன்னைத் சுற்றியிருப்போர் அனைவரிடமிருந்தும் உனக்குத் திகில் வருவிப்பேன் என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். மட்டுமல்ல, பெற்றுக்கொண்ட ஆசீர்வாதங்களையும் இல்லாமலாக்கிவிடுவேன் என்று நம்மை எச்சரிக்கின்றார். எனவே, எந்தநிலையிலும் பெருமைகொள்ளாமல் மனத் தாழ்மையுடன் தேவனுக்கு நன்றியுணர்வுடன் வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்         

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1640
AATHAVAN | Monday, 04.08.2025

"Wherefore gloriest thou in the valleys, thy flowing valley, O backsliding daughter? That trusted in her treasures, saying, Who shall come unto me?" — Jeremiah 49:4 (KJV)

Today’s meditation verse uses the phrase “O backsliding daughter,” which is noteworthy. In Scripture, the term daughter often symbolizes those who live in reverence to God and walk in a manner pleasing to Him. Those who live by faith are the children of Abraham, the children of God.

"Know ye therefore that they which are of faith, the same are the children of Abraham." — Galatians 3:7 (KJV)

That is, we who live in faith in Christ Jesus are the daughters of Zion and the spiritual Israelites.

Thus, the term backsliding daughter refers to those who once knew God but have now fallen away through worldly desires and departed from His love. These are people who have forgotten to depend on God. Why did they fall away? Because they pursued worldly prosperity. This is what the Lord questions in today’s verse: “Why gloriest thou in the valleys?”

Furthermore, in the next verse, the Lord warns:

"Behold, I will bring a fear upon thee, saith the Lord God of hosts, from all those that be about thee; and ye shall be driven out every man right forth; and none shall gather up him that wandereth." — Jeremiah 49:5 (KJV)

Valleys are low-lying, elongated regions nestled between higher elevations such as mountains or hills. They often contain rivers or streams and are considered fertile and rich in resources. For these reasons, valleys are essential for human habitation and agriculture.

In spiritual reflection, this verse points to someone who once lived a life pleasing to God, but after attaining a "valley" of prosperity and abundance, began trusting in wealth rather than in God. The Lord asks, “Why do you glory in your valleys?” and declares, “Thy flowing valley shall perish.”

The Tamil common Bible translation puts it even more clearly:

“Why do you boast about your valleys, your fertile valleys, O unfaithful daughter? You trust in your riches and say, ‘Who will come against me?’ But I will bring terror on you from all around,” says the Lord Almighty. (Jeremiah 49:4–5)

Beloved in Christ, as children of God who have come to know Christ and received His blessings, we must remain humble even when earthly blessings like wealth and prosperity come our way. We must not grow proud or turn away from God. Instead, we should give thanks for His blessings with a grateful and submissive heart. If not, the Lord warns, “I will bring terror upon you from those around you” and also warns that even the blessings you have received shall be taken away.

Let us, therefore, in every circumstance, live with humility and gratitude, never boasting, always acknowledging that all we have is by the grace of God.

God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யூதா 1 : 21 / Jude 1:21

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1639                                           ஆதவன் 03.08.2025 ஞாயிறு     

"தேவனுடைய அன்பிலே உங்களைக் காத்துக்கொண்டு, நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தைப்பெறக் காத்திருங்கள்."( யூதா 1 : 21 )

காத்திருக்கும் ஆவிக்குரிய அனுபவம் குறித்து இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. ஆவிக்குரிய உன்னதமான ஒரு ஆலோசனையாக இன்றைய தியான வசனம், நாம் முதலில் தேவனுடைய அன்பைவிட்டு விலகிடாமல்  நம்மைத் தற்காத்துக்கொண்டு கிறிஸ்துவின் இரகத்தைப் பெறுவதற்குக் காத்திருக்கவேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகின்றது. தேவனை ஆராதிப்பது என்பது வேறு,  அவரது அன்பில்  நம்மைக் காத்துக்கொள்வது என்பது வேறு. தேவனை யாரும் ஆராதிக்கலாம்; அவரைத் தனிப்பட்ட விதத்தில் அறியாதவர்களும் ஆராதிக்கலாம்.  ஆனால், அவரது அன்பில் நாம் நம்மில் நிலைத்திருந்தால் மட்டுமே நாம் மெய்யான கிறிஸ்தவர்கள். 

தேவனை ஆராதிப்பவர்கள் அனைவரும் அவரை உண்மையாக அன்பு செய்வதில்லை. காரணம், வேத வசனம் கூறுகின்றது, "நாம் தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வதே அவரிடத்தில் அன்புகூருவதாம்" ( 1 யோவான்  5 : 3 ) தேவன் தன்னை ஒருவர் ஆராதிப்பதைவிட ஆராதிக்கும் மனிதனின் தனிப்பட்ட சுபாவ மாற்றத்தை அதிகம் விரும்புகின்றார்; அவரது வசனங்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து பொறுமையாக காத்திருந்து வாழும் வாழ்வை விரும்புகின்றார். 

இன்றைய தியான வசனத்தில், துன்பங்களை மேற்கொண்டு தேவ வார்த்தைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து தேவனுடைய அன்பிலே நம்மைக்  காத்துக்கொண்டு, நித்தியஜீவனுக்கேதுவாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தைப்பெறக் காத்திருக்க வேண்டும் என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான யூதா. கிறிஸ்துவின் இரகத்தைப் பெறுவதற்குக் காத்திருக்கவேண்டும் என்பது, நாம் நம்மில் தேவ அன்புள்ளவர்களாய் பொறுமையாய் சாட்சியுள்ள வாழ்க்கை  வாழ்ந்து வரவேண்டியதைக் குறிக்கின்றது. 

அப்போஸ்தலரான பவுல், "ஆவியின் முதற்பலன்களைப் பெற்ற நாமுங்கூட நம்முடைய சரீர மீட்பாகிய புத்திரசுவிகாரம் வருகிறதற்குக் காத்திருந்து, நமக்குள்ளே தவிக்கிறோம்." ( ரோமர் 8 : 23 ) என்று கூறுகின்றார். அதாவது, தேவனுடைய புதல்வரும் புதல்வியருமாக மாறிட நாம் காத்திருந்து, ஆர்வமுடன் தவித்து இருக்கவேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.  அதனையே அப்போஸ்தலரான யூதா இன்றைய தியான வசனத்தில், "நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய இரக்கத்தைப்பெறக் காத்திருங்கள்" என்று கூறுகின்றார். 

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் தனது சீடர்களிடம், "ஆகையால் நீங்கள் எருசலேமை விட்டுப் போகாமல் என்னிடத்தில் கேள்விப்பட்ட பிதாவின் வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறக் காத்திருங்கள் என்று கட்டளையிட்டார்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1 : 5 ) எருசலேம் என்பது பரிசுத்த நகரம். உங்களது பரிசுத்தத்தை இழந்துவிடாமல் அதில் நிலைத்திருந்து காத்திருங்கள் என்றும் நாம் பொருள் கொள்ளலாம். 

"கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலனடைந்து,  கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்". (ஏசாயா 40:31) காத்திருந்து ஆவிக்குரிய பெலனை பெற்றுக்கொள்வோம். அப்போது நமது ஆவிக்குரிய ஓட்டம் சிறப்பானதாக, தேவனுக்கு ஏற்றதாக இருக்கும். சீடர்கள் காத்திருந்துதான் பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பெற்றார்கள்; உலகம் எத்திசையிலும் சாட்சியாக விளங்கினார்கள். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்         

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1639

AATHAVAN | Sunday, 03.08.2025

“Keep yourselves in the love of God, looking for the mercy of our Lord Jesus Christ unto eternal life.” — Jude 1:21 (KJV)

Today's meditation verse speaks about the spiritual experience of waiting. As a divine counsel, it first urges us to guard ourselves, not straying away from the love of God, and then to wait for the mercy of Christ that leads us to eternal life.

There’s a difference between worshipping God and keeping oneself in His love. Anyone can worship God—even those who don’t know Him personally. But only those who abide in His love are true Christians.

Not everyone who worships God truly loves Him. The Scripture says,

“For this is the love of God, that we keep his commandments: and his commandments are not grievous.” — 1 John 5:3 (KJV)

God desires not just our external worship, but our inward transformation. He longs for a life that submits patiently to His Word and lives in obedience.

In today’s verse, the apostle Jude exhorts believers to endure trials, obey the Word of God, and remain in His love—waiting to receive the mercy of our Lord Jesus Christ unto eternal life. To wait for Christ’s mercy means to live a life of patience, testimony, and divine love.

The apostle Paul also echoes this waiting: “And not only they, but ourselves also, which have the first fruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for the adoption, to wit, the redemption of our body.”— Romans 8:23 (KJV)

This speaks of a holy yearning—groaning inwardly with anticipation, waiting to be transformed into sons and daughters of God. This is the same longing Jude refers to in today’s verse: “Looking for the mercy of our Lord Jesus Christ unto eternal life.”

Our Lord Jesus Christ also instructed His disciples:

“But wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me.” — Acts 1:4 (KJV)

Jesus told them not to depart from Jerusalem—a holy city. We may also interpret it as a call to remain in holiness, not losing our sanctification.

The Word says: “But they that wait upon the LORD shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint.” — Isaiah 40:31 (KJV)

Let us wait to be strengthened spiritually. Then our spiritual journey will be fruitful and pleasing unto God. It was through waiting that the disciples received the Holy Spirit, and thereafter they became witnesses to the ends of the earth.

📖 Spiritual Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யாத்திராகமம் 33 : 11 / Exodus 33:11

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1638                                           ஆதவன் 02.08.2025 சனி    

"ஒருவன் தன் சிநேகிதனோடே பேசுவதுபோல, கர்த்தர் மோசேயோடே முகமுகமாய்ப் பேசினார்; பின்பு, அவன் பாளையத்துக்குத் திரும்பினான்; நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா என்னும் அவனுடைய பணிவிடைக்காரனாகிய வாலிபன் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டுப் பிரியாதிருந்தான்."( யாத்திராகமம் 33 : 11 )

மோசே ஆசரிப்புக் கூடாரத்துக்குள் நுழையும்போது தேவன் மேகத்தில் எழுந்தருளி மோசேயோடு முகமுகமாய்ப் பேசினார். ஒரு நண்பனுடன் பேசுவதுபோல தேவன் மோசேயுடன் பேசினார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மோசே இப்படி தேவனுடன் பேசும்போது அங்கு அவர் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த யோசுவா அவற்றையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். 

இப்படி நமக்கு ஒரு வாய்ப்பு இருக்குமானால் எப்படியிருக்கும் என எண்ணிப்பாருங்கள்; அந்த  மகிமையான காட்சியை மனதில் எண்ணிப்பாருங்கள். நமது அருகில் இருக்கும் மனிதனிடம் தேவன் பேசுவதை  நாம் கேட்டால் எப்படி இருக்கும்? யோசுவாவினால் இந்த அற்புதமான காட்சியை மறக்கமுடியவில்லை. மட்டுமல்ல, அதுபோன்ற அனுபவம் தனக்கும் வேண்டும் எனும் ஆர்வம் யோசுவாவுக்கு இருந்தது. எனவேதான் அந்த இடத்தைவிட்டு மோசே பாளையத்துக்குத் திரும்பியபின்பும் யோசுவாவிற்கு  திரும்ப மனமில்லை. எனவே அவன் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டுப் பிரியாதிருந்தார். அதாவது, யோசுவா மோசேயின் பணியாளனாக இருந்தாலும் மேலான தேவ நோக்கம் கொண்டவராக இருந்தார்; ஆவிக்குரிய வளர்ந்த ஒரு நிலையை அவர் விரும்பினார்.

ஆம் அன்பானவர்களே, இத்தகைய தேவனைவிட்டுப் பிரியாத மனநிலை நமக்கும் இருக்க வேண்டியது அவசியம். இப்படிச் சொல்வதால், நமக்குக் குடும்பம் இல்லையா என்று ஒருவேளை நீங்கள் எண்ணலாம். யோசுவாவுக்கும்  குடும்பம் இருந்தது, மனைவி மக்கள் இருந்தனர். ஆனால், அவற்றைவிட யோசுவா தேவனோடு பொழுதைக்கழிப்பதில் ஆர்வமுள்ளவராக இருந்தார். "நானும் என் வீட்டாருமோவென்றால், கர்த்தரையே சேவிப்போம்" ( யோசுவா 24 : 15 ) என்று தான் மட்டுமல்ல, தனது குடும்பமும் கர்த்தரையே சேவிப்போம் என்று உறுதியுடன் கூறினார். 

யோசுவாவின் இந்த அர்ப்பணிப்பான ஊழியத்தைத் தேவன் கனம்பண்ணத் தவறவில்லை. எனவேதான் மோசேக்குப்பின் யோசுவாவைத் தெரிந்துகொண்டார்.  "நீ உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் ஒருவனும் உனக்கு முன்பாக எதிர்த்து நிற்பதில்லை; நான் மோசேயோடே இருந்ததுபோல, உன்னோடும் இருப்பேன்; நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை." ( யோசுவா 1 : 5 ) என்று வாக்களித்தார். 

மேலும், "பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு; இந்த ஜனத்தின் பிதாக்களுக்கு நான் கொடுப்பேன் என்று ஆணையிட்ட தேசத்தை நீ இவர்களுக்குப் பங்கிடுவாய்." ( யோசுவா 1 : 6 ) என்று கூறி கானான் தேசத்தை இஸ்ரவேலருக்குப் பங்கிட்டுக்கொடுக்கும் பொறுப்பையும் தேவன் யோசுவாவிடம் ஒப்படைத்தார். 

சிறிய பொறுப்போ பெரிய பொறுப்போ, நமக்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பை நாம் உண்மையும் உத்தமுமாகச் செய்யவேண்டியது அவசியம். மட்டுமல்ல, யோசுவாவைப்போல தேவனைச் சார்ந்துகொள்ளவேண்டியது மிக அவசியம். "தேவன் மோசேயோடு மட்டும்தான் பேசுவாரா?" என்று யோசுவா கேட்டுக்கொண்டு நிற்கவில்லை; பொறாமைப்படவில்லை. மாறாக, அதே அனுபவம் தனக்கும் வேண்டுமென்று விரும்பினார். 

ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் வளர்ச்சியடைந்து முன்னேற யோசுவா நமக்கு நல்ல ஒரு முன்மாதிரிகை. யோசுவாவைப்போல மேலானவற்றையே  நாடுவோம்.  "நீங்கள் கிறிஸ்துவுடன்கூட எழுந்ததுண்டானால், கிறிஸ்து தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கும் இடத்திலுள்ள மேலானவைகளைத் தேடுங்கள்". (கொலோசெயர் 3:1) என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் நமக்கு ஆலோசனைக் கூறவில்லையா? "நிலவைக் குறிவையுங்கள்; நட்சத்திரங்களைச்  சுடுவீர்கள்"  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்           

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1638
AATHAVAN | Saturday, 02.08.2025

“And the Lord spake unto Moses face to face, as a man speaketh unto his friend. And he turned again into the camp: but his servant Joshua, the son of Nun, a young man, departed not out of the tabernacle.” (Exodus 33:11, KJV)

When Moses entered into the Tabernacle of the congregation, God descended in the cloud and spoke with him face to face. The Scripture says, “as a man speaketh unto his friend.” Joshua, the young servant of Moses, stood nearby, witnessing this glorious moment.

Imagine if we were given such an opportunity — to see God speaking directly to a man near us. Imagine that majestic sight! Joshua could never forget this glorious encounter. More than that, he had an inner longing to experience such a divine encounter himself. That’s why even after Moses returned to the camp, Joshua had no desire to leave. The verse says he “departed not out of the tabernacle.” Though he was merely a servant to Moses, Joshua had a higher spiritual aspiration. He desired a deeper spiritual experience.

Dear beloved, we too must have this undivided longing never to be separated from such a God. You might wonder — “Does that mean we should not have families?” Joshua also had a family — a wife and children. Yet, he prioritized spending time with God above all. That is why he boldly declared:

“But as for me and my house, we will serve the Lord.” (Joshua 24:15, KJV)

God did not overlook Joshua’s dedicated service. That’s why He chose Joshua to lead after Moses. God assured him:

“There shall not any man be able to stand before thee all the days of thy life: as I was with Moses, so I will be with thee: I will not fail thee, nor forsake thee.” (Joshua 1:5, KJV)

Furthermore, the Lord gave him the great responsibility of dividing the Promised Land to the Israelites, saying:

“Be strong and of a good courage: for unto this people shalt thou divide for an inheritance the land, which I sware unto their fathers to give them.” (Joshua 1:6, KJV)

Whether it is a small task or a great one, what is entrusted to us must be carried out faithfully and sincerely. More importantly, like Joshua, we must cling to God. Joshua never stood in jealousy asking, “Does God speak only with Moses?” Nor did he murmur. Instead, he longed for the same experience himself.

To grow and advance in our spiritual life, Joshua stands as a beautiful example. Let us seek the things that are above just as he did.

“If ye then be risen with Christ, seek those things which are above, where Christ sitteth on the right hand of God.” (Colossians 3:1, KJV)

Let us aim for the moon, and we might hit the stars!

Divine Message: Bro. M. Geo Prakash   

                        

💕 Meditation verse - சங்கீதம் 22 : 11, 12 / Psalm 22:11–12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1637                                          ஆதவன் 01.08.2025 வெள்ளி   

"என்னைவிட்டுத் தூரமாகாதேயும்; ஆபத்து நெருங்கியிருக்கிறது, சகாயரும் இல்லை. அநேகம் காளைகள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன; பாசான் தேசத்துப் பலத்த எருதுகள் என்னை வளைந்து கொண்டன." ( சங்கீதம் 22 : 11, 12 )

இன்றைய தியான வசனம் தாவீது தனக்கு உண்டான மிகுந்த நெருக்கடியில் பாடிய சங்கீதமாகும். தனது உயிருக்கு எந்த நேரமும் ஆபத்து ஏற்படலாம் எனும் சூழ்நிலை. சவுலும் அவனது படைவீரர்களும் தாவீதைக் கொல்வதற்கு வகைத்தேடி நெருக்குகின்றார்கள். இத்தகைய சூழ்நிலையில் தனது சுய முயற்சி பலன் தராது என்பதனைத் தாவீது உணர்ந்திருந்தார். எனவேதான் தேவனை நோக்கிக் கதறுகின்றார். 

"என்னைவிட்டுத் தூரமாகாதேயும்; ஆபத்து நெருங்கியிருக்கிறது, சகாயரும் இல்லை" என்கின்றார். அதாவது தேவனே, எனக்கு உதவிசெய்ய யாருமில்லை; காளைகளும் பலத்த எருதுகளும் போல எதிரிகள் என்னைச் சுற்றி நிற்கின்றனர்,  நீர் என்னைவிட்டுத் தூரமாய்ச் சென்றுவிடாதேயும் என்கின்றார். 

இதுபோன்ற இக்கட்டான சூழ்நிலை நமக்கும் பல்வேறு சமயங்களில் ஏற்படலாம். நமக்கு உதவக்கூடிய மனிதர்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் யாரும் இல்லாதிருக்கலாம். அத்தகைய வேளைகளில் தேவனைத் தவிர வேறு யாரையும் நாம் உதவிக்கு அழைக்க முடியாது. ஆனால், தேவன் நம்மோடு இருக்கின்றார் எனும் நிச்சயம் நமக்கு இருக்குமானால் நாம் இத்தகைய சூழ்நிலையிலும் தைரியமாக நிற்கலாம். இந்த நிச்சயம் தாவீதுக்கு இருந்ததால் தேவனை நோக்கிக் கதறினாலும் அடுத்த சங்கீதத்தில் நம்பிக்கையுடன் கூறுகின்றார்:- 

"நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன்; ஏனெனில் தேவரீர் என்னோடேகூட இருக்கிறீர்; உமது கோலும் உமது தடியும் என்னைத் தேற்றும்." ( சங்கீதம் 23 : 4 )

தாவீது ஆடு மேய்பவராக இருந்ததால் வனாந்தரத்தில் ஆடுகளுக்கு ஏற்படும் துன்பங்களை நன்கு அறிந்திருந்தார். கொடிய வனவிலங்குகள் ஆடுகளைக் கவர்ந்து செல்ல வருவதுண்டு. அப்போது மேய்ப்பர்கள் சேர்ந்து அவற்றைத் துரத்தி ஆடுகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பார்கள்.  தேவனுக்கும் தனக்குமான  உறவையும் இத்தகையதாகத்   தாவீது  கருதியதால், தேவனே  மேய்ப்பனைப்போல வந்து எனக்கு உதவும் என்று விண்ணப்பம் செய்கின்றார். "என்னைவிட்டுத் தூரமாகாதேயும்; ஆபத்து நெருங்கியிருக்கிறது" என்கின்றார். 

அன்பானவர்களே, நமக்கும் தேவனுக்குமான உறவு எப்படி இருக்கின்றது என்று சிந்தித்துப்பார்ப்போம். நாம் அவரது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வாழும் ஆடுகளாக வாழ்கின்றோமா? அவரை அறிந்திருக்கின்றோமா? அவரை அறிந்திருந்தால் அவரால் அறியப்பட்டவர்களாகவும் இருப்போம். "நானே நல்ல மேய்ப்பன்; பிதா என்னை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் பிதாவை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் என்னுடையவைகளை அறிந்தும் என்னுடையவைகளால் அறியப்பட்டுமிருக்கிறேன்; ஆடுகளுக்காக என் ஜீவனையும் கொடுக்கிறேன்." ( யோவான் 10 : 14. 15 ) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

ஆபத்து நெருங்கியிருக்கலாம், உதவக்கூடியவர்கள் யாரும் இல்லாமலிருக்கலாம், அநேகம் காளைகளையும்  பலத்த எருதுகளையும் போலத் துன்பங்கள் நம்மை வளைத்துக்கொண்டிருக்கலாம் ஆனால் நல்ல மேய்ப்பனாம் கிறிஸ்துவோடு ஐக்கியத்துடன் வாழ்வோமானால் அவர் நம்மைவிட்டுத் தூரமாய்ச் சென்றுவிடமாட்டார். நமக்காக உயிரையும் கொடுத்த அவர் நமக்கு உதவாமல் போவதெப்படி?

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

                              

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1637

AATHAVAN – Friday, 01.08.2025

"Be not far from me; for trouble is near; for there is none to help. Many bulls have compassed me: strong bulls of Bashan have beset me round." — Psalm 22:11–12

Today’s meditation verse comes from a psalm that David composed during a time of intense personal crisis. His life was in constant danger. Saul and his soldiers were closing in on him, devising ways to kill him. In such a perilous situation, David knew that his own strength and strategies could not save him. That is why he cries out to God.

He says, "Be not far from me; for trouble is near; for there is none to help." In other words, he pleads: “Lord, there is no one to help me—my enemies, fierce and powerful like the bulls of Bashan, have surrounded me. Please do not be far from me!”

Such desperate situations can come into our own lives too. There may be times when no friend, relative, or human being can help us. In those moments, we have no one else to call upon but God. But if we are confident that God is with us, we can stand firm even in the midst of trials. David had that assurance—so even though he cried out to God in one psalm, in the very next he proclaims with bold confidence:

"Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me." — Psalm 23:4 (KJV)

Being a shepherd himself, David fully understood the dangers that sheep faced in the wilderness. Wild beasts would often come to snatch away the sheep. At such times, shepherds would unite to drive away the predators and protect the flock. Because David viewed his relationship with God in a similar way, he prayed that God—his Shepherd—would come and help him. That is why he again says, "Be not far from me; for trouble is near."

Beloved, let us reflect on our own relationship with God. Are we living as sheep under His care? Do we truly know Him? If we truly know Him, then we are also known by Him. The Lord Jesus Christ said:

"I am the good shepherd, and know my sheep, and am known of mine. As the Father knoweth me, even so know I the Father: and I lay down my life for the sheep." — John 10:14–15 (KJV)

Trouble may be near. Helpers may be absent. Sufferings may surround us like many bulls and strong oxen. But if we live in union with Christ—the Good Shepherd—He will never abandon us. How could He, who laid down His very life for us, ever withhold His help?

– God's Message by Bro. M. Geo Prakash