🦋 Meditation verse - யோவான் 7: 24 / John 7:24

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1801                                  🔆 ஆதவன் 12.01.2026 திங்கள்       

"தோற்றத்தின்படி தீர்ப்புச்செய்யாமல், நீதியின்படி தீர்ப்புச்செய்யுங்கள்." ( யோவான் 7: 24)

இந்த உலகத்து நீதிபதிகளின் தீர்ப்புக்கும் தேவனுடைய தீர்ப்பிடுதலுக்கும் மிகுந்த வித்தியாசம்  உள்ளது. உலக நீதிமன்றங்கள் மனிதர்களின் சாட்சிகளின் அடிப்படையில் நீதிவழங்குகின்றன. மட்டுமல்ல, பொய் சாட்சிகள், மற்றும் பலவேளைகளில் பணத்தின் ஆதிக்கம் இவற்றின் அடிப்படையில் உலக நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புகளும் அநியாய தீர்ப்புக்களாக பலவேளைகளில் மாறிவிடுகின்றன. 

ஆனால் தேவனை யாரும் பணத்தாலும் பொய் சாட்சியாலும் ஏமாற்ற முடியாது. "மனுஷருள்ளத்திலிருப்பதை அவர் அறிந்திருந்தபடியால், மனுஷரைக் குறித்து ஒருவரும் அவருக்குச் சாட்சி கொடுக்க வேண்டியதாயிருக்கவில்லை." (யோவான் 2:25) என்று நாம்  வாசிக்கின்றோம். ஆம் அன்பானவர்களே, நமது உள்ளத்திலிருப்பதை அவர் அறிவார். நமது வாயில் சொல் பிறக்குமுன்பே அதனை அவர் அறிவார். 

இந்த உலகத்தில் அன்றாட வாழ்வில் நாம் மற்றவர்களைக்குறித்து எளிதில் தீர்ப்பிட்டுவிடுகின்றோம். உண்மையான நிலைமை நமக்குத் தெரியாது. நமது நண்பர்கள், உறவினர்கள் இவர்களைக்குறித்து நாம் பலவேளைகளில் எண்ணிக்கொள்வது தவறான கணிப்பாகவே இருக்கும். எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்து, "தோற்றத்தின்படி தீர்ப்புச்செய்யாமல், நீதியின்படி தீர்ப்புச்செய்யுங்கள்." என்று கூறுகின்றார். யூதர்கள் அன்று இயேசுவைக் குறித்தும்  இப்படித்தான் தவறாகத்  தீர்ப்பிட்டனர். 

தேவன் தீர்ப்பிடுவது கண் கண்டபடி அல்ல, மாறாக நீதியின் அடிப்படையில்தான். சில காரியங்கள் மனிதர்களது கண்பார்வைக்குத் தவறுபோலத் தெரிந்தாலும் தேவனது பார்வையில் நீகியுள்ளதாக இருக்கும். எனவே, நாம் மற்றவர்களைத் தவறாகத் தீர்ப்பிடும்போது தேவனுக்கு எதிரான பாவத்தைச் செய்தவர்களாக மாறிவிடுகின்றோம். எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், "நீங்கள் குற்றவாளிகளென்று தீர்க்கப்படாதபடிக்கு மற்றவர்களைக் குற்றவாளிகளென்று தீர்க்காதிருங்கள்." ( மத்தேயு 7: 1) என்று.

மேலும், உலக பார்வையில் நீதிமான்களாக உலாவரும் பலர் தேவனுக்குமுன் துன்மார்க்கர்களாகவும், உலகம் பாவிகள் என்று கருதும் பலர் தேவனது பார்வையில் இரக்கம் பெற்றவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். காரணம், தேவன் ஒருவரே மனிதர்களின் மனதின் ஆழத்தை அறிந்தவர். அவர் ஒரு செயலை மட்டும் கருத்தில்கொண்டு மனிதர்களுக்குத் தீர்ப்பு வழங்குவதில்லை. அந்தச் செயல் செய்யப்பட்டதன் நோக்கத்தையும் பார்க்கின்றார். அதாவது, அவர் எதார்த்தத்தின் அடிப்படையில் தீர்ப்பு வழங்குகின்றார். ( ஏசாயா 11: 4)

அப்போஸ்தலரான பவுல் எனவேதான் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார், "ஆனதால், கர்த்தர் வருமளவும் நீங்கள்  காலத்துக்குமுன்னே  யாதொன்றைக்குறித்தும் தீர்ப்புச்சொல்லாதிருங்கள்; இருளில் மறைந்திருக்கிறவைகளை அவர் வெளியரங்கமாக்கி, இருதயங்களின் யோசனைகளையும் வெளிப்படுத்துவார்; அப்பொழுது அவனவனுக்குரிய புகழ்ச்சி தேவனால் உண்டாகும்." (1 கொரிந்தியர் 4:5) எனவே, மற்றவர்களை தீர்ப்பிடாமல் வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                    

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1801
🔆 AATHAVAN – Monday, 12.01.2026

“Do not judge according to appearance, but judge with righteous judgment.” (John 7:24)

There is a great difference between the judgments of worldly judges and the judgment of God. Earthly courts deliver verdicts based on human testimonies. Not only that—false witnesses and, many times, the influence of money cause the judgments of worldly courts to turn into unjust decisions.

But God cannot be deceived by money or false testimony. We read, “Because He knew what was in man, and because He did not need anyone to testify concerning man; for He Himself knew what was in man.” (John 2:25) Yes, beloved, He knows what is within our hearts. Even before a word is formed on our tongues, He knows it.

In our day-to-day life in this world, we are quick to judge others. We do not truly know the real situation. Very often, our assumptions about our friends and relatives turn out to be incorrect. That is why Jesus Christ said, “Do not judge according to appearance, but judge with righteous judgment.” The Jews of His time also judged Jesus wrongly in this very manner.

God does not judge by what the eye sees, but according to righteousness. Though certain things may appear wrong to human eyes, they may be found right in God’s sight. Therefore, when we judge others wrongly, we become guilty of sin against God. That is why Jesus said, “Do not judge, so that you will not be judged.” (Matthew 7:1)

Moreover, many who appear righteous in the eyes of the world are wicked before God, while many whom the world considers sinners are recipients of God’s mercy. The reason is this: God alone knows the depths of the human heart. He does not judge a person based solely on an action; He also looks at the intention behind the action. In other words, He judges based on truth and righteousness (cf. Isaiah 11:4).

Jesus said, “But even if I do judge, My judgment is true; for I am not alone in it, but I and the Father who sent Me.” (John 8:16) Because Jesus Christ lived in perfect unity with the Father, His judgment was righteous. Likewise, only when the Spirit of God dwells within us can we rightly discern others. Therefore, in every situation, let us choose to live without judging others or their actions.

That is why the Apostle Paul instructs us, “Therefore do not go on passing judgment before the time, but wait until the Lord comes who will both bring to light the things hidden in the darkness and disclose the motives of men’s hearts; and then each man’s praise will come to him from God.” (1 Corinthians 4:5) So then, let us live without judging others.

Gospel Message: Bro. M. Geo Prakash

                

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 17:10,11 / Isaiah 17:10–11

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1800                                   🔆 ஆதவன் 11.01.2026 ஞாயிறு      

"உன் பெலமாகிய கன்மலையை நீ நினையாமல், உன் இரட்சிப்பாகிய தேவனை மறந்தாய்; ஆதலால் நீ நேர்த்தியான நாற்றுகளை நட்டாலும், அந்நிய தேசத்துக் கன்றுகளை வைத்தாலும், பகற்காலத்திலே உன் நாற்றை வளரவும், விடியற்காலத்திலே உன் விதையை முளைக்கவும் பண்ணினாலும், பலனைச் சேர்க்கும் நாளிலே துக்கமும் கடும்வேதனையுமே உங்கள் அறுப்பாயிருக்கும்". (ஏசாயா 17:10,11)

தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களாகிய நாம் தேவனை நமது வாழ்வில் மறந்தவர்களாக வாழ்வோமானால் நமக்கு எந்த ஆசீவாதமும் கிடைப்பதில்லை என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

இன்றைய தியான வசனத்தை அன்றாடம் நாம் காணும் உலக நடப்போடு ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் தவறாகவே தெரியும். காரணம், இன்று செழிப்பான வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் எல்லோரும் தேவனைத்  தேடுபவர்களும், அவரது சித்தப்படி வாழ்பவர்களுமல்ல. துன்மார்க்கமாய் வாழ்பவர்கள் மற்றவர்களை வஞ்சித்து வாழ்பவர்கள், ஏமாற்றுப்பேர்வழிகள் இவர்கள்தான் செழிப்பாக வாழ்கின்றனர். ஆம், துன்மார்க்கன் செழிப்பான் என்றுதான் வேதம் கூறுகின்றது. மட்டுமல்ல, அவர்கள் இருதயம் விரும்புவதைவிட அதிகமாக அவர்களுக்கு நல்லது நடக்கின்றது என்று கூறுகின்றது. 

"துன்மார்க்கரின் வாழ்வை நான் காண்கையில், வீம்புக்காரராகிய அவர்கள்மேல் பொறாமைகொண்டேன். மரணபரியந்தம் அவர்களுக்கு இடுக்கண்களில்லை; அவர்களுடைய பெலன் உறுதியாயிருக்கிறது. நரர் படும் வருத்தத்தில் அகப்படார்கள்; மனுஷர் அடையும் உபாதியை அடையார்கள். ஆகையால் பெருமை சரப்பணியைப்போல் அவர்களைச் சுற்றிக்கொள்ளும்; கொடுமை ஆடையைப்போல் அவர்களை மூடிக்கொள்ளும்.  அவர்கள் கண்கள் கொழுப்பினால் எடுப்பாய்ப் பார்க்கிறது; அவர்கள் இருதயம் விரும்புவதிலும் அதிகமாய் நடந்தேறுகிறது. (சங்கீதம் 73:3-7) என்று வாசிக்கின்றோம். 

எனவே, இன்றைய தியான வசனம் எல்லோருக்குமான பொது வசனமல்ல. மாறாக, தேவன் தெரிந்துகொண்ட ஆவிக்குரிய மக்களுக்கானது. தேவன் நம்மை உலகத்தைவிட்டுப் பிரித்தெடுத்து வேறு வழியில் நடத்த விரும்புகின்றார். எனவே, நாம் அவரது சித்தத்துக்கு எதிராக நடக்கும்போது நமக்கு அவர் வேதனைகளைத் தருகின்றார். அப்படி ஆவிக்குரிய மக்களாகிய நாம் உலக மக்களைப்பார்த்து அவர்களைப்போல நடப்போமானால் நமக்கு வேதனையும், துன்பமுமே தொடரும்.  

இதனையே, "உன் பெலமாகிய கன்மலையை நீ நினையாமல், உன் இரட்சிப்பாகிய தேவனை மறந்தாய்; நீ நேர்த்தியான நாற்றுகளை நட்டாலும், அந்நிய தேசத்துக் கன்றுகளை வைத்தாலும், பகற்காலத்திலே உன் நாற்றை வளரவும், விடியற்காலத்திலே உன் விதையை முளைக்கவும் பண்ணினாலும், பலனைச் சேர்க்கும் நாளிலே துக்கமும் கடும்வேதனையுமே உங்கள் அறுப்பாயிருக்கும்" என்று இன்றைய வசனம் கூறுகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, ஒருவேளை நமது மனமானது துன்மார்க்க மக்களைப் பார்க்கும்போது அவர்களது செழிப்பான வாழ்க்கையினைக் கண்டு தடுமாற்றமடையலாம். "நான் மட்டும் நல்லவனாக வாழ்ந்து என்ன பயன்?" என எண்ணி தேவனது  வழியை விட்டு விலகலாம். ஆனால் அன்பானவர்களே, தேவனது வழியில் நடக்கும் நமக்கு மகிமையான எதிர்காலம் உண்டு  என்பதனை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.  

இதனை உணர்ந்ததால்தான் துன்மார்க்கன் செழிப்பான என்று கூறும்  சங்கீத ஆசிரியர் இறுதியில், "உம்முடைய ஆலோசனையின்படி நீர் என்னை நடத்தி, முடிவிலே என்னை மகிமையில் ஏற்றுக்கொள்வீர். பரலோகத்தில் உம்மையல்லாமல் எனக்கு யார் உண்டு? பூலோகத்தில் உம்மைத் தவிர எனக்கு வேறே விருப்பமில்லை." (சங்கீதம் 73:24,25) என்று கூறுகின்றார். 

உலக செழிப்பின் பாதையில் நடந்து உலகினில் இன்பத்தையே அனுபவித்து இறுதியில் நரக படுகுழிக்குள் செல்வதைவிட, தேவனது ஆலோசனையின்படி நடந்து மகிமையில் அவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதே மேலானது. எனவே, துன்மார்க்கர்களது செழிப்பை நினைத்து மனம் தளர்ச்சியடையாமல், நமது பெலமாகிய கன்மலையையே நினைத்து நமது இரட்சிப்பாகிய தேவனை மறவாமலிருப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1800
🔆 AATHAVAN – Sunday, 11.01.2026

“For you have forgotten the God of your salvation and have not remembered the rock of your refuge. Therefore, you plant delightful plants and set them with vine slips of a strange god. In the day that you plant it, you carefully fence it in, and in the morning, you bring your seed to blossom, but the harvest will be a heap in a day of sickliness and incurable pain.” (Isaiah 17:10–11)

Today’s meditation verse declares that if we, who have been chosen and known by God, live as people who forget Him in our lives, we will not experience true blessing.

At first glance, when we compare this verse with the realities we see in the world today, it may appear incorrect. The reason is that many people who live prosperous lives are not necessarily those who seek God or walk according to His will. Often, it is the wicked—those who live unjustly, deceive others, and exploit people—who seem to flourish. Yes, Scripture itself acknowledges that the wicked prosper. Not only that, it says that more than what their hearts desire comes to pass for them.

The psalmist writes:

“For I was envious of the arrogant as I saw the prosperity of the wicked. For there are no pains in their death, and their body is fat.
They are not in trouble as other men, nor are they plagued like mankind. Therefore, pride is their necklace; the garment of violence covers them. Their eye bulges from fatness; the imaginations of their heart run riot.” (Psalm 73:3–7)

Therefore, today’s meditation verse is not a general promise or warning meant for everyone. Rather, it is specifically addressed to God’s chosen, spiritually set-apart people. God desires to separate us from the ways of the world and lead us on a different path. Hence, when we walk contrary to His will, He allows pain and discipline in our lives. If we, as God’s spiritual people, begin to look at the people of the world and imitate their ways, then sorrow and suffering will follow us.

This is exactly what today’s verse emphasizes, “you have forgotten the God of your salvation and have not remembered the rock of your refuge. Therefore, you plant delightful plants and set them with vine slips of a strange god. In the day that you plant it, you carefully fence it in, and in the morning, you bring your seed to blossom, but the harvest will be a heap in a day of sickliness and incurable pain.”

Yes, beloved, when our hearts observe the wicked, we may at times stumble, seeing their prosperous lives. We may even think, “What is the benefit of living righteously?” and drift away from God’s path. But, dear ones, we must never forget that those who walk in the way of the Lord have a glorious future.

Because the psalmist understood this truth, the same writer who spoke about the prosperity of the wicked finally declares:

“With Your counsel You will guide me and afterward receive me to glory. Whom have I in heaven but You? and besides You, I desire nothing on earth.” (Psalm 73:24–25)

Rather than walking on the path of worldly prosperity, enjoying temporary pleasures, and finally falling into eternal destruction, it is far better to walk according to God’s counsel and be received by Him in glory. Therefore, let us not grow weary or discouraged by the prosperity of the wicked. Instead, let us remember the Rock of our strength and never forget the God of our salvation.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - மாற்கு 16: 11 / Mark 16:11

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1799                                   🔆 ஆதவன் 10.01.2026 சனி      

"அவர் உயிரோடிருக்கிறாரென்றும் அவளுக்குக் காணப்பட்டார் என்றும் அவர்கள் கேட்டபொழுது நம்பவில்லை." ( மாற்கு 16: 11)

சில காரியங்களை மனிதர்கள் நம்புவது கடினமான காரியமாகவே இருக்கின்றது. மீன் கருவாடாக மாறுவதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளலாம்; நம்பலாம். ஆனால் காய்ந்த கருவாடு மீனாக மாறுவதை நம்ப முடியாது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையில் இப்படியே நடைபெற்றது. உலகத்தில் இறந்துபோன யாரும் உயிருடன் எழுந்தது கிடையாது. எனவே அப்படி இறந்த ஒருவர் உயிருடன் எழுந்துவிட்டார் என்பதனை அவரோடுகூட இருந்தவர்கள்கூட  நம்பாததில் அதிசயமில்லை.

"வாரத்தின் முதலாம் நாள் அதிகாலையிலே இயேசு எழுந்திருந்தபின்பு, மகதலேனா மரியாளுக்கு முதல்முதல் தரிசனமானார்." (மாற்கு 16:9) அவள் உடனேயே அவருடன் இருந்தவர்களுக்கு அதனை அறிவித்தாள். அவர்கள் நம்பவில்லை என்று வாசிக்கின்றோம். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து எந்தவித முன்னறிவிப்புமின்றி எழுந்துவிடவில்லை. தான் மரித்து மூன்றாம்நாள் உயிர்ந்தெழுவேன் என்று தான் உயிரோடிருக்கும்போதே சீடர்களுக்கு அறிவித்தார். மட்டுமல்ல, மிகப்பெரிய அதிசயமான செயல்களை அவர் உயிரோடிருக்கும்போதே செய்துக் காண்பித்தார். ஆனாலும் சீடர்கள் அவர் உயிர்த்ததை முதலில் நம்பவில்லை. 

ஆனால், சீடர்கள் அவிசுவாசத்தில் தொடர்ந்து இருக்கவில்லை. அவர்கள் அவர் உயிர்த்ததை பின்னர் நம்பினர். காரணம், அவர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவின்மேல் மெய்யான அன்புகொண்டு வாழ்ந்தவர்கள். கிறிஸ்துவின் அன்பை அவர் உலகினில் வாழ்ந்தபோது ருசித்தவர்கள். அவர் இறந்தபின்னரும் அவர் நினைவாகவே இருந்தவர்கள். இன்றும் இதே காரியம்தான் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றது. கிறிஸ்து உயிரோடிருப்பதை வாயால் அறிவித்தாலும் பல கிறிஸ்தவர்கள் முழுமையான விசுவாசமாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. 

ஆம் அன்பானவர்களே, இப்போதும் தங்கள் வாழ்வில் இயேசு கிறிஸ்துச் செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்பதை அனுபவத்தால் கண்டுகொண்டவர்கள் கூறுவதைப் பலர் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.  அன்றும் இயேசு கிறிஸ்து உயிர்தெழுந்தபின்னர் எல்லோருக்கும் காணப்படவில்லை. அப்போஸ்தலர்களுக்குத்தான் தரிசனமானார். "அவர் பாடுபட்டபின்பு, நாற்பது நாளளவும் அப்போஸ்தலருக்குத் தரிசனமாகி, தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குரியவைகளை அவர்களுடனே பேசி, அநேகம் தெளிவான திருஷ்டாந்தங்களினாலே அவர்களுக்குத் தம்மை உயிரோடிருக்கிறவராகக் காண்பித்தார்." (அப்போஸ்தலர் 1:3)

"ஆயினும் எல்லா ஜனங்களுக்கும் பிரத்தியட்சமாகும்படி செய்யாமல், அவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தபின்பு அவரோடே புசித்துக் குடித்தவர்களும் தேவனால் முன்பு நியமிக்கப்பட்ட சாட்சிகளுமாகிய எங்களுக்கே பிரத்தியட்சமாகும்படி செய்தார்.  (அப்போஸ்தலர் 10:41)  பேதுரு. 

ஆனால் அன்றைய யூதர்களில் பலரும் அப்போஸ்தலர்கள் கூறியதை விசுவாசித்தனர். ஆயிரக்கணக்கானப்பேர் விசுவாசித்து ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டனர். காரணம், அப்போஸ்தலர்கள் மூலம் இயேசு கிறிஸ்து பல தெளிவான திருஷ்டாந்தங்களினாலே தம்மை உயிரோடிருக்கிறவராக அவர்களுக்குக்  காண்பித்தார். எனவேதான் கிறிஸ்தவம் இத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நிலைத்து நிற்கின்றது. 

 

இன்றும் பலர்  இயேசு கிறிஸ்து உயிருள்ளவராக இருப்பதனை விசுவாசிப்பதில்லை. அவர் இன்றும் பேசுகின்றார், இன்றும் செயல்படுகின்றார், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மனிதர்களைக் குணமாக்கியதுபோல இன்றும் பலரை நோய்களிலிருந்து குணமாக்குகின்றார். ஆம் அன்பானவர்களே,  "இயேசுகிறிஸ்து  நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவராயிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 13:8) ஆனால், அதனை நம்மில் பலரும் கண்டு உணர முடியாமல் இருப்பதற்குக் காரணம், தங்களது வாழ்வில் அவரது ஐக்கியத்ததை நாடாமலும், விரும்பாமலும் இருப்பதுதான்.  

"கிறிஸ்து எழுந்திருக்கவில்லையென்றால், எங்கள் பிரசங்கமும் விருதா, உங்கள் விசுவாசமும் விருதா". (1 கொரிந்தியர் 15:14) என்று பவுல் அப்போஸ்தலர் கூறுவதன்படி, கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை விசுவாசிப்பது மட்டுமல்ல, அந்த உயிர்த்தெழுந்த அனுபவத்தை வாழ்வில் அனுபவிப்பதுதான் மெய்யான கிறிஸ்தவ வாழ்வு. இல்லையானால் நமது கிறிஸ்தவ வாழ்வும் விசுவாசமும் வீணாகவே இருக்கும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                   

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1799
🔆 AATHAVAN – Saturday, 10.01.2026

“When they heard that He was alive and had been seen by her, they refused to believe it.” (Mark 16:11)

There are certain things that human beings find very difficult to believe. We can accept and believe that a fish can dry up and become dried fish. But it is impossible for us to believe that a dried fish can become a living fish again. Something similar took place in the life of our Lord Jesus Christ. In this world, no one who has died has ever risen again. Therefore, it is not surprising that even those who had lived with Him found it hard to believe that a man who had died was now alive again.

“Now after He had risen early on the first day of the week, He first appeared to Mary Magdalene.” (Mark 16:9)

She immediately went and reported this to those who had been with Him. Yet, we read that they did not believe her. However, Jesus Christ did not rise from the dead without prior warning. While He was still alive, He clearly told His disciples that He would die and rise again on the third day. Not only that, He demonstrated many great and astonishing miracles while He was with them. Even so, the disciples initially did not believe in His resurrection.

Yet, the disciples did not remain in unbelief forever. Later, they came to believe that He had risen. The reason was that they were people who truly loved Jesus Christ. They had tasted the love of Christ while He lived in this world. Even after His death, they lived with His memory close to their hearts. The same situation continues even today. Although many Christians confess with their lips that Christ is alive, they do not fully accept it with complete faith.

Yes, beloved, even today many people do not accept the testimonies of those who speak from personal experience that Jesus Christ is actively working in their lives. In those days too, after His resurrection, Jesus did not appear to everyone. He appeared only to the apostles.

“To these He also presented Himself alive after His suffering, by many convincing proofs, appearing to them over a period of forty days and speaking of the things concerning the kingdom of God.”
(Acts 1:3)

“Not to all the people, but to witnesses who were chosen beforehand by God, that is, to us who ate and drank with Him after He arose from the dead.” (Acts 10:41)

Yet, many among the Jews of that time believed the words spoken by the apostles. Thousands believed and were baptized. The reason was that through the apostles, Jesus Christ revealed Himself as the living One by many convincing proofs. That is why Christianity has endured and stood firm for so many thousands of years.

Even today, many do not believe that Jesus Christ is truly alive. He still speaks today. He still works today. Just as He healed people two thousand years ago, He continues to heal many from sickness even now. Yes, beloved,

“Jesus Christ is the same yesterday and today and forever.” (Hebrews 13:8)

The reason many of us are unable to see and experience this truth is because we do not seek or desire fellowship with Him in our daily lives.

“If Christ has not been raised, then our preaching is vain, your faith also is vain.” (1 Corinthians 15:14)

As the apostle Paul declares, true Christian living is not only believing in the resurrection of Christ, but also experiencing the power of that risen life personally. Otherwise, our Christian life and our faith will be in vain.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash               

🦋 Meditation verse - எரேமியா 2: 21 / Jeremiah 2:21

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1798                                  🔆 ஆதவன் 09.01.2026 வெள்ளி     

"நான் உன்னை முற்றிலும் நற்கனிதரும் உயர்குலத் திராட்சைச்செடியாக நாட்டினேன்; நீ எனக்குக் காட்டுத்திராட்சைச் செடியின் ஆகாத கொடிகளாய் மாறிப்போனது என்ன?" ( எரேமியா 2: 21)

நாம் நல்ல பலன் தரவேண்டும் எனும் ஆர்வத்தில் சிலவேளைகளில் வீடுகளில் உயர்குல மரக்கன்றுகளை (high breed tree plants)  வாங்கி நடுவதுண்டு. ஆனால், சிலவேளைகளில் அவை அனைத்தும் உண்மையில் அப்படி  உயர்குல மரங்களாய் இருப்பதில்லை. நாம் எதிர்பார்க்கும் பலனைத் தருவதுமில்லை. அப்போது  நாம் ஏமாற்றமடைகின்றோம். இதுபோல, பூச்செடிகளிலும் சிலவேளைகளில் நாம் மணமற்ற காட்டுப் பிச்சிச் செடிகளை வாங்கி ஏமாறுகின்றோம். 

நமது தேவனும் தான் இப்படி இஸ்ரவேலரை நம்பி ஏமாற்றமடைந்ததை "நீ எனக்குக் காட்டுத்திராட்சைச் செடியின் ஆகாத கொடிகளாய் மாறிப்போனது என்ன?" வருத்தத்தோடு குறிப்பிட்டுக் கேட்கின்றார்.

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் நாமே ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலராக இருக்கின்றோம். நம்மை தேவன் தனக்கு ஏற்றவர்களாக வாழ அழைத்துள்ளார். நம்மேல் அவர் முழு நம்பிக்கைக் கொண்டுள்ளார். ஆனால், பெரும்பாலான வேளைகளில் நாம் அவரது எதிர்பார்ப்பின்படி வாழ்வதில்லை; கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கை வாழ்வதில்லை. காரணம், நாம் முற்றிலும் அவரில் நிலைத்திருப்பதில்லை. 

நாம் நற்கனிகொடுக்கும் திராட்சைச் செடியாக மாறவேண்டுமானால் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை வாழவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து, "என்னில் நிலைத்திருங்கள், நானும் உங்களில் நிலைத்திருப்பேன்; கொடியானது திராட்சச்செடியில் நிலைத்திராவிட்டால் அது தானாய்க் கனிகொடுக்கமாட்டாததுபோல, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திராவிட்டால், கனிகொடுக்கமாட்டீர்கள்." (யோவான் 15:4) என்று கூறினார். 

கிறிஸ்துவை அறியாத சாதாரண மக்களும் பலர் நல்ல வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். அவர்களிலும் சில கனிகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால் கிறிஸ்துவை அறிந்த நாம் இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல உயர்குல  திராட்சைச் செடிகள். எனவே சாதாரண செடியைப்போல அல்லாமல் நாம் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுக்கவேண்டியது அவசியம். எனவேதான், "நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது." (யோவான் 15:5) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. 

மேலும், அதிகக் கனிகொடுப்பதன்மூலம் நாம் நம்மைத் தெரிந்துகொண்ட பிதாவாகிய தேவனையும் மகிமைப்படுத்துகின்றோம்; கிறிஸ்துவுக்கு மெய்யான சீடர்களாக மாறுகின்றோம். "நீங்கள் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பதினால் என் பிதா மகிமைப்படுவார், எனக்கும் சீஷராயிருப்பீர்கள்". (யோவான் 15:8)

ஆம், தேவன் நம்மை முற்றிலும் நற்கனிதரும் உயர்குலத் திராட்சைச்செடியாக நாட்டியுள்ளார். எனவே நாம் அவருக்கு ஆகாத காட்டுத்திராட்சைச் செடிகளைப்போல மாறிப்போகாமல் உயர்குல திராட்சைச் செடிகளைப்போல, நற்கனி கொடுப்பவர்களாக மாறிட முயலுவோம். நம்மால் இதைச் செய்ய இயலாது என்பதால் அவர் நமக்குத் துணையாளரான பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தந்துள்ளார். கனிதரும் வாழ்க்கை வாழ்ந்திட ஆவியானவரின் துணையை வாழ்வில் அன்றாடம் நாடுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

“Within the Seeds” 🌳

📖Bible Meditation No. 1798                         🔆 AATHAVAN – Friday, 09.01.2026

“Yet I planted you a choice vine, a completely faithful seed. How then have you turned yourself before Me Into the degenerate shoots of a foreign vine?” — Jeremiah 2:21

With a desire to receive good fruit, we sometimes buy and plant high-breed saplings in our homes. But on certain occasions, those plants turn out not to be truly superior varieties. They fail to produce the fruit we expected, and we feel disappointed. Likewise, even with flowering plants, we are sometimes deceived into buying wild, fragrance-less plants instead of genuine ones.

In a similar way, our God expresses His grief over Israel, whom He trusted, saying sorrowfully: “How then have you turned yourself before Me into the degenerate shoots of a foreign vine?”

Yes, beloved, in today’s New Testament era, we ourselves are the spiritual Israel. God has called us to live as people pleasing to Him. He has placed His complete trust in us. Yet, many times we do not live according to His expectations; we do not live fruit-bearing lives. The reason is simple—we do not remain fully abiding in Him.

If we are to become vines that bear good fruit, it is essential that we live a life united with Christ. That is why our Lord Jesus Christ said:

“Abide in Me, and I in you. As the branch cannot bear fruit of itself unless it abides in the vine, so neither can you unless you abide in Me.” — John 15:4

Even many ordinary people who do not know Christ live morally good lives, and some fruits can be seen in them. But we who know Christ are, according to today’s meditation verse, choice vines. Therefore, unlike ordinary plants, it is essential that we bear much fruit. That is why Jesus Christ declared:

“I am the vine, you are the branches; he who abides in Me and I in him, he bears much fruit, for apart from Me you can do nothing.” — John 15:5

Moreover, by bearing much fruit, we glorify God the Father who has chosen us, and we become true disciples of Christ:

“My Father is glorified by this, that you bear much fruit, and so prove to be My disciples.” — John 15:8

Yes, God has planted us as a choice vine, one meant to bear abundant good fruit. Therefore, let us strive not to become like useless wild vines, but rather like noble vines that produce good fruit. Since we cannot do this by our own strength, God has given us the Holy Spirit as our Helper. Let us seek the help of the Holy Spirit daily in our lives, so that we may live truly fruit-bearing lives.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 2 தெசலோனிக்கேயர் 2: 14 / 2 Thessalonians 2:14

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1797                                  🔆 ஆதவன் 08.01.2026 வியாழன்    

"நீங்கள் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் மகிமையை அடையும்பொருட்டாக எங்கள் சுவிசேஷத்தினாலே அந்த இரட்சிப்புக்கு அவர் உங்களை அழைத்தார்." (2 தெசலோனிக்கேயர் 2: 14)

நல்ல உயர் பதவியில் உள்ள ஒருவர், தனது பிள்ளைகளும்  நன்கு படித்து வருங்காலத்தில் தன்னைப்போல உயர் பதவியில் வரவேண்டுமென்று விரும்புவதுண்டு. இன்று அதுபோல பல IAS, IPS அதிகாரிகளின் பிள்ளைகள் உயர் பதவிகளை அடைவதை நாம் உலகினில் காண்கின்றோம். அந்தத் தாய் தகப்பனுக்கு அது மிகுந்த மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கின்றது. 

இதுபோலவே தேவனும் விரும்புகின்றார். தான் படைத்தத் தனது பிள்ளைகள் தன்னைப்போல மாறவேண்டும், தான் அடைந்துள்ள மகிமையினை அடையவேண்டும் என்று அவர் விரும்புகின்றார். ஆம், நாம் கிறிஸ்து அடைந்த மகிமையினை  மறுவுலகினில் சென்று காணவேண்டும், அதே மகிமையை நாமும் அடையவேண்டும் என்பதே தேவனுடைய சித்தம். சுவிசேஷம் அதற்காகவே உலகினில் அறிவிக்கப்பட்டு வருகின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து உலகினில் இருந்தபோது பிதாவிடம் இதற்காக ஜெபித்ததை நாம் பின்வரும் வசனங்களில் காணலாம் ;- 

"நாம் ஒன்றாயிருக்கிறதுபோல அவர்களும் ஒன்றாயிருக்கும்படி, நீர் எனக்குத்தந்த மகிமையை நான் அவர்களுக்குக் கொடுத்தேன்." (யோவான் 17:22)

"பிதாவே, உலகத்தோற்றத்துக்கு முன் நீர் என்னில் அன்பாயிருந்தபடியினால், நீர் எனக்குத் தந்த என்னுடைய மகிமையை நீர் எனக்குத் தந்தவர்கள் காணும்படியாக, நான் எங்கே இருக்கிறேனோ அங்கே அவர்களும் என்னுடனேகூட இருக்க விரும்புகிறேன்". (யோவான் 17:24)

இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் அப்போஸ்தலரான பவுல் தெசலோனிக்கேயே  சபையினருக்கு எழுதுகின்றார். தேவன்  இத்தகைய மகிமையான காரியத்துக்கு அழைத்திருப்பதால் நீங்கள் வெறும் உலக ஆசை, கவர்ச்சி, இன்பம் இவைகளுக்கு அடிமையாகாதிருங்கள் என்கின்றார் அவர். 

ஒருவர் படிப்பிலோ விளையாட்டிலோ  மேலான நிலையினை அடைந்து பரிசுகளும் பதக்கங்களும் வெல்கின்றார் என்றால் அது சாதாரணமாய் அவருக்குக்  கிடைத்துவிட்டதல்ல; மாறாக. அதற்காக அவர் கடினமாக உழைக்கவேண்டியிருக்கின்றது. அதிகாலை உறக்கத்தைத் தியாகம் செய்யவேண்டும், ஆசைப்படும் சில உணவுகளைத் தவிர்க்கவேண்டும், பொழுதுபோக்காக நண்பர்களுடன் நேரத்தை வீணடிப்பதை விட்டுவிடவேண்டியிருக்கும். இத்தகைய சில தியாகங்கள் செய்யும்போது அவர் தான் விரும்பிய மேலான நிலையினை அடைகின்றார்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, நாம் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் மகிமையை அடையும்பொருட்டு அவர் நம்மை அழைத்துள்ளார்; அதற்கு, நாமும் சில உலக ஆசைகளைத் தியாகம் செய்யவேண்டும். இதற்கு அடிப்படையாக,  முதலில் வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ள இரட்சிப்பு அனுபவத்துக்கு  அவர் நம்மை அழைக்கின்றார். முதன்முதல் அதனைப் பெற நாம் ஆர்வம் காண்பிக்கும்போது  தொடர்ந்து நமது வாழ்வு அவருக்கு ஏற்புடையதாக மாறும். அதுவே பிற்காலத்தில் நாம் அவரது மகிமையைக் காணவும் அந்த மகிமையை நாமும் அடையவும் உதவும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                      

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1797
🔆 AATHAVAN – Thursday, 08.01.2026

“It was for this He called you through our gospel, that you may gain the glory of our Lord Jesus Christ.” (2 Thessalonians 2:14)

A person who holds a high and honourable position often desires that his children study well and, in the future, rise to a position similar to his own. Even today, we see in the world that the children of many IAS and IPS officers attain prestigious positions. Such achievements bring great joy to those parents.

In the same way, God also desires this. He longs that His children—whom He has created—should become like Him and attain the glory that He Himself possesses. Yes, it is God’s will that we should one day go to the eternal world, behold the glory attained by Christ, and that we too should share in that very glory. It is for this purpose that the gospel is being proclaimed throughout the world. When our Lord Jesus Christ was on earth, we see Him praying to the Father regarding this very matter, as recorded in the following verses:

“The glory which You have given Me I have given to them, that they may be one, just as We are one.” (John 17:22)

“Father, I desire that they also, whom You have given Me, be with Me where I am, so that they may see My glory which You have given Me, for You loved Me before the foundation of the world.” (John 17:24)

This is precisely what the apostle Paul writes to the church at Thessalonica in today’s meditation verse. Since God has called you to such a glorious destiny, he urges them not to become slaves to mere worldly desires, attractions, and pleasures.

If someone attains excellence in studies or sports and wins prizes and medals, it does not happen casually or without effort. On the contrary, it requires hard work. One must sacrifice early morning sleep, avoid certain favourite foods, and give up wasting time with friends merely for entertainment. When such sacrifices are made, a person reaches the higher position he desires.

Yes, beloved, God has called us so that we may attain the glory of our Lord Jesus Christ. For that, we too must be willing to sacrifice certain worldly desires. As the foundation for this, He first calls us to experience the salvation spoken of in the Scriptures. When we eagerly seek and receive that salvation, our lives are progressively transformed to become pleasing to Him. This, in turn, will help us in the days to come to behold His glory and to partake in that glory ourselves.

God’s Message: -  Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 3:12 / Philippians 3:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

📖 வேதாகமத் தியானம் எண் - 1796                                  🔆 ஆதவன் 07.01.2026 புதன்   

"நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:12)

ஒரு மனிதனின் வளர்ச்சி அவனது மனதின் அடிப்படையிலேயே இருக்கும். நாம்  ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் முழுமை அடைந்துவிட்டோம்  என்று எண்ணுவோமானால்  நமது வளர்ச்சியும் அத்துடன் நின்றுவிடும். ஒரு பானையில் தண்ணீர் பிடிக்கின்றோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம், அந்தப் பானை நிறைந்துவிட்டது என்றால் அதற்குமேல் அதனில் நாம் நீர் நிரப்ப முடியாது அல்லவா?. 

ஆவிக்குரிய காரியத்திலிலும் இப்படியே இருக்கின்றது. ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை மிகப்பெரிய கடலைப் போன்றது. அதன் முழுமையினை  யாரும் அடைந்திடமுடியாது. அனுதினமும் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கவேண்டும். 

ஒரு சில ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது வேத அறிவைப் பெருமையாகக் கருதி, 'நான் வேதாகமத்தை ஐந்து முறை வாசித்துவிட்டேன், ஏழுமுறை வாசித்துவிட்டேன்; வசன எண்ணைக் கூறினால் அந்த வசனத்தைச் சொல்லுவேன்" என்று பெருமையடைவதுண்டு. எத்தனைமுறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதல்ல, அப்படி வாசித்தததால் நமது ஆவிக்குரிய உள்ளான வாழ்வு எந்த அளவு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பதே முக்கியம். தேவ ஐக்கியமில்லாத வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தாலும் அதனால் எந்தப் பயனுமில்லை.  அது சிலர் போட்டிக்காக திருக்குறளை படித்து ஒப்பிப்பதுபோலவே இருக்கும்.

வேதாகம வாசிப்பு நம்மில் எந்த அளவு ஆவிக்குரிய தேறுதலைக் கொடுத்துள்ளது? வேதாகமத்தை வாசிப்பதல்ல, அதைவிட தேவனால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப்   பிடிக்கப்பட்டோமோ அந்த இலக்கை நாம் அடைந்திடவேண்டும் என்பதே முக்கியம். எழுதப் படிக்கத்தெரியாத பலர் மிகச் சிறந்த ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழவில்லையா? எனவேதான், "நான் அடைந்தாயிற்று, அல்லது முற்றும் தேறினவனானேன் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேனோ அதை நான் பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய்த் தொடருகிறேன்" என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். 

நமது இலக்கு எத்தனை முறை வேதாகமத்தை வாசித்தோம் என்பதோ, எத்தனை ஆவிக்குரிய கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டோம் என்பதோ, எத்தனைமுறை உபவாசம் இருந்தோம் என்பதோ அல்ல; மாறாக, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை அடைவதுதான். நமது ஆவிக்குரிய ஓட்டம் அவரை அடைந்துகொள்வதற்கான ஓட்டமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். "சகோதரரே, அதைப் பிடித்துக்கொண்டேனென்று நான் எண்ணுகிறதில்லை; ஒன்று செய்கிறேன், பின்னானவைகளை மறந்து, முன்னானவைகளை நாடி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப்பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கித் தொடருகிறேன்". (பிலிப்பியர் 3:13, 14) என்ற பவுல் அடிகளின் சிந்தை நமக்கு இருக்கவேண்டும். 

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேறியுள்ளோம் என்பதற்கு நம்மில் உருவாகும் இத்தகைய சிந்தைதான் அடையாளம். "ஆகையால், நம்மில் தேறினவர்கள் யாவரும் இந்தச் சிந்தையாயிருக்கக்கடவோம்; எந்தக் காரியத்திலாவது நீங்கள் வேறே சிந்தையாயிருந்தால், அதையும் தேவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவார்". (பிலிப்பியர் 3:15)

எனவே அன்பானவர்களே, நமது சில சில ஆவிக்குரிய செயல்[பாடுகளை எண்ணி நாமே பெருமையடைந்திடாமல் தேறிய ஆவிக்குரிய மனிதர்களாக மாற முயலுவோம். பல கிறிஸ்தவ சபைப் பிரிவுகளில் சபை விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவர்களை மேன்மையாகக் கருதுகின்றார்கள். தேவன் எண்ணிக்கையையல்ல, மாறாக விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய தரத்தை எடைபோடுகின்றார். நமது செயல்பாடுகளின் எண்ணிக்கையல்ல, அவற்றில் எந்த அளவு அன்புகலந்து செய்தோம் என்பதே தேவனுக்கு முக்கியம். 

எனவே நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முற்றும் தேறிவிட்டோம் என்று எண்ணாமல், கிறிஸ்து இயேசுவினால் நாம் எந்த நோக்கத்துக்காகப் பிடிக்கப்பட்டோமோ அதை நாம்  பிடித்துக்கொள்ளும்படி ஆசையாய் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைத் தொடருவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

“Within the Seeds” 🌳

📖 Bible Meditation No. 1796
🔆 AATHAVAN – Wednesday, 07.01.2026

“Not that I have already grasped it all or have already become perfect, but I press on if I may also take hold of that for which I was even taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

A person’s growth is always determined by the condition of his mind. The moment we assume that we have already attained completeness in any matter, our growth comes to a halt. Consider a pot being filled with water—once it is full, no more water can be added.

The same principle applies to spiritual matters. Spiritual life is like a vast ocean; no one can ever claim to have attained its fullness. Therefore, we must continue to grow in our spiritual life every single day.

Some Christians take pride in their biblical knowledge and say, “I have read the Bible five times, seven times; if you mention the verse number, I can quote the verse.” But what truly matters is not how many times we have read the Bible, but how much our inner spiritual life has grown as a result of that reading. Reading the Bible without living in fellowship with God brings no real benefit. It becomes no different from memorizing classical literature like “Thiru Kural” merely for competition.

The real question is this: How much spiritual maturity has the reading of the Bible produced in us? More than reading itself, it is essential that we attain the purpose for which God has taken hold of us. Have there not been many illiterate people who lived profoundly deep spiritual lives? That is why the Apostle Paul says:

“Not that I have already grasped it or have already become perfect, but I press on so that I may take hold of that for which I was also taken hold of by Christ Jesus.” (Philippians 3:12)

Our goal is not how many times we have read the Bible, how many spiritual meetings we have attended, or how many times we have fasted. Rather, our goal is to attain Christ Jesus Himself. Our spiritual race must always be a race toward Him.

“Brothers and sisters, I do not regard myself as having taken hold of it yet; but one thing I do: forgetting what lies behind and reaching forward to what lies ahead, I press on toward the goal for the prize of the upward call of God in Christ Jesus.” (Philippians 3:13–14)

This mindset of the Apostle Paul should be ours as well.

Such a mindset is the true evidence that we have attained spiritual maturity.

“Therefore, all who are mature are to have this attitude; and if in anything you have a different attitude, God will reveal that to you as well.” (Philippians 3:15)

Therefore, beloved, let us not boast about our limited spiritual activities, but strive to become truly mature spiritual people. In many Christian denominations, believers are often valued based on the number of their spiritual activities. But God does not measure numbers; He weighs the quality of a believer’s spiritual life. What matters to God is not the quantity of our works, but the extent to which they are done in love.

So, let us not think that we have already attained perfection in our spiritual life. Instead, with earnest desire, let us continue our spiritual journey so that we may take hold of that very purpose for which Christ Jesus has taken hold of us.

God’s Message: - Bro. M. Geo Prakash