❤️Meditation verse - 2 கொரிந்தியர் 12 : 7 / 2 Corinthians 12:7

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,511   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 27, 2025. 💚வியாழக்கிழமை

"அன்றியும், எனக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டவைகளுக்குரிய மேன்மையினிமித்தம் நான் என்னை உயர்த்தாதபடிக்கு, என் மாம்சத்திலே ஒரு முள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; என்னை நான் உயர்த்தாதபடிக்கு, அது என்னைக் குட்டும் சாத்தானுடைய தூதனாயிருக்கிறது." ( 2 கொரிந்தியர் 12 : 7 )

பொதுவாக மனிதர்கள் தங்களுக்கு வரும் நோய்கள், துன்பங்களை தேவன் அளிக்கும் தண்டனையாக எண்ணுகின்றனர். வெகுசிலர் தேவன் தங்களைப் புடமிட்டு மேன்மைப்படுத்துவதற்காகத் துன்பங்களைக் கொடுத்துள்ளார் என எண்ணுகின்றனர். 

நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வு வாழும்போது சிலவேளைகளில் நமக்குத் துன்பங்கள் தொடரவேச்  செய்யும். ஆனால் அதனால் நமது வாழ்க்கை சரியல்ல, ஏதோ தவறு செய்துவிட்டோம் என்று கலங்கவேண்டியதில்லை. இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். ஒருவேளை யோபுவைபோல நம்மைப் புடமிடவும் மேலான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை நாம் அனுபவிக்கத் தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகும்படிக்கும்  தேவன் துன்பங்களை நமது வாழ்வில் அனுமதிக்கலாம். 

ஆனால் இன்றைய தியான வசனத்தில் இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டக் கருத்தைத் தனது அனுபவத்தில் உணர்ந்து கொண்டதாக  அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறுகின்றார். அதாவது, அப்போஸ்தலரான பவுலுக்கு தேவன் மேலான ஆவிக்குரிய அனுபவங்களைக் கொடுத்திருந்தார். அவர் மூன்றாம் வானம் வரை எடுக்கப்பட்டு பரலோக தரிசனத்தைப் பெற்றவர். மனிதர்கள் பேசாத மகிமையான தேவ வார்த்தைகளைக் கேட்டவர்.  இதனால் அவர் ஆவிக்குரிய பெருமை கொண்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக அவருக்கு உடலில் ஒரு முள்ளை தேவன் கொடுத்திருந்தார் என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

"மேன்மைபாராட்டுகிறது எனக்குத் தகுதியல்லவே; ஆகிலும், கர்த்தர் அருளிய தரிசனங்களையும் வெளிப்படுத்தல்களையும் சொல்லுகிறேன். கிறிஸ்துவுக்குள்ளான ஒரு மனுஷனை அறிவேன்; அவன் பதினாலு வருஷத்திற்கு முன்னே மூன்றாம் வானம்வரைக்கும் எடுக்கப்பட்டான்; அவன் சரீரத்திலிருந்தானோ, சரீரத்திற்குப் புறம்பேயிருந்தானோ, அதை அறியேன்; தேவன் அறிவார்.  அந்த மனுஷன் பரதீசுக்குள் எடுக்கப்பட்டு, மனுஷர் பேசப்படாததும் வாக்குக்கெட்டாததுமாகிய வார்த்தைகளைக் கேட்டானென்று அறிந்திருக்கிறேன்". (2 கொரிந்தியர் 12:1-3)

இப்படித் தனக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டவைகளுக்குரிய மேன்மையினிமித்தம் தன்னைத் தான் உயர்த்தாதபடிக்குத்  தனது  மாம்சத்திலே ஒரு முள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார் அவர். 

ஒருமுறை ஒரு ஆவிக்குரிய சபையில் நான் சந்தித்த பாட்டி ஒருவர் தனது குடும்பத்துத் துன்பங்களையும் தனது நோய்களையும் குறிப்பிட்டு என்னிடம், "பவுலுக்குத் தேவன் கொடுத்ததுபோன்ற முள்ளை எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்" என்று புலம்பினார். ஆனால், அந்தப் பாட்டியின் மருமகளோ பாட்டியைக்குறித்துப்  பல குறைகளைக் கூறி, "அவள் ஒரு சூனியகாரக் கிழவி" என்று சபித்தாள். அந்த மருமகள் கூறுவது உண்மைதான் என்பது பலரிடம் கேட்டபோது புரிந்தது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மில் யாரும் பவுல் பெற்றதுபோன்ற மேலான தேவ அனுபவங்களைப்  பெறவில்லை. எனவே அவரோடு நம்மை ஒப்பிட்டு,  "பவுல் அனுபவித்த முள்ளைப்போல நான் அனுபவிக்கிறேன்" என்று கூறுவோமானால் நம்மை நாமே வஞ்சிக்கிறவர்களாக இருப்போம். 

நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் துன்பங்கள் வருகின்றதென்றால், நம்மை நாமே நிதானித்துப்பார்த்துத் தவறைத் திருத்திக்கொள்ளவேண்டும். எந்தத் தவறும் செய்யாதபோதும் துன்பங்கள் தொடர்கின்றன என்றால் தேவன் நம்மைப் புடமிடுகின்றார் என்று பொருள்.  இதற்கு மேலாக, பவுல் அப்போஸ்தலருடன் நம்மை ஒப்பிட்டு நமது துன்பங்களை நியாயப்படுவதுவோமானால் நாம் பரிதபிக்கக்கூடியவர்களாகவே  இருப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

Bible Meditation - No. 1,511

AATHAVAN 💚 March 27, 2025 (Thursday) 💚

"And lest I should be exalted above measure through the abundance of the revelations, there was given to me a thorn in the flesh, the messenger of Satan to buffet me, lest I should be exalted above measure." (2 Corinthians 12:7, KJV)

People generally perceive sickness and suffering as God’s punishment. A few, however, consider them as trials that God allows to refine and elevate them spiritually.

At times, when we lead a spiritual life, sufferings may persist. This does not necessarily mean that our life is not right or that we have committed some sin. There can be multiple reasons behind it. Perhaps, like Job, God allows afflictions to refine us and make us worthy of experiencing a higher spiritual life.

However, today's meditation verse presents a different perspective, as Apostle Paul shares his personal experience. God had granted Paul profound spiritual revelations—he was caught up into the third heaven and had heavenly visions. He heard inexpressible words that no man could utter. To prevent him from becoming spiritually proud, God allowed a thorn in his flesh.

"It is not expedient for me doubtless to glory. I will come to visions and revelations of the Lord. I knew a man in Christ above fourteen years ago, (whether in the body, I cannot tell; or whether out of the body, I cannot tell: God knoweth;) such an one caught up to the third heaven. And I knew such a man, (whether in the body, or out of the body, I cannot tell: God knoweth;) How that he was caught up into paradise, and heard unspeakable words, which it is not lawful for a man to utter." (2 Corinthians 12:1-4, KJV)

Thus, Paul acknowledges that he was given a thorn in his flesh to keep him from being exalted due to the greatness of the revelations he had received.

Once, during a spiritual meeting, I met an elderly woman who lamented about the hardships and illnesses in her life. She said, "God has given me a thorn in the flesh, just like He did to Paul." However, her daughter-in-law accused her of being a sorceress, and upon inquiry, I realized that the accusations against her were indeed true.

Dearly beloved, none of us have received the extraordinary divine experiences that Paul had. Therefore, if we compare ourselves to him and claim, "I suffer the same thorn as Paul did," we deceive ourselves.

When we face sufferings in our spiritual life, we must examine ourselves, correct our mistakes, and seek God's guidance. If sufferings persist even when we are blameless, it means God is refining us. However, if we compare our afflictions with those of Apostle Paul and justify them as similar, we may only be fooling ourselves.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash                                      

❤️Meditation verse - யோவான் 15 : 7 / John 15:7

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,510   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 26, 2025. 💚புதன்கிழமை

"நீங்கள் என்னிலும், என் வார்த்தைகள் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுவதெதுவோ அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும்." ( யோவான் 15 : 7 )

நாம் பலவேளைகளில் பல்வேறு விண்ணப்பங்களுடன் தேவனை நோக்கி ஜெபிக்கின்றோம். ஆனால் தேவன் எப்போதும் நமது ஜெபங்களுக்கு உடனடியாகப் பதில் தருவதில்லை. ஆனால் மக்கள்  ஜெபிக்காத பல காரியங்களை மனிதர்களுக்குத் தேவன் கொடுத்துக்கொண்டுதானிருக்கிறார்.  தன்னை ஆராதிப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, உலகத்திலுள்ள அனைவருக்கும் தேவன் பல காரியங்களைக் கொடுத்து வாழவைத்துக் கொண்டுதானிருக்கிறார். 

ஆனால் இன்றைய தியான வசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்துக் குறிப்பிடுவது குறிப்பிட்ட நமது ஜெப விண்ணப்பங்களைக் குறித்துத்தான். மட்டுமல்ல, இந்த வசனம் பொதுவான மக்களுக்கான வசனம்போல இருந்தாலும், இது ஆவிக்குரிய அர்த்தமுள்ள வசனமாகும். கேட்டுக்கொள்வது அனைத்தையும் தேவன் தனது பிள்ளைகளுக்குக் கொடுப்பதில்லை. ஒரு தாய்க்குத் தனது குழந்தைக்கு எதனை எப்போது கொடுக்கவேண்டுமென்று தெரிந்திருப்பதுபோல தேவனுக்கும் தெரியும். எனவே, ஏற்றவேளையில் அதனை அவர் தந்து மகிழ்ச்சிப்படுத்துவார்.  

அப்படித் தேவன் நமது ஜெபத்துக்குப் பதிலளிக்க அவர் கூறும் நிபந்தனைதான் இன்றைய தியான வசனம். அதாவது, நாம் தேவனது வார்த்தைகளை மனதில் கொண்டு அவற்றின்படி வாழ்ந்து அவற்றில் நிலைத்திருப்போமானால் நமது வேண்டுதல்களை அவர் நிறைவேற்றுவார். இதனையே அவர், "நீங்கள் என்னிலும், என் வார்த்தைகள் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுவதெதுவோ அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும்." என்று கூறுகின்றார். 

வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ள பல வசனங்களில் நமக்குத் தேவையான குறிப்பிட்ட ஒரு சில வசனங்களைப் பொறுக்கியெடுத்து நாம் தேவனது வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் எடுக்கக்கூடாது. தேவன் கூறிய பல வசனங்களை ஒப்பிட்டு அவற்றைப் புரிந்துகொண்ட மனிதர்களாக வாழவேண்டும். இதற்கு பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்கு கண்களைத் திறந்திட முதலில் ஜெபிக்கவேண்டும். 

ஆவிக்குரிய மெய்யான வாழ்வு வாழும் மனிதன் எப்போதும் உலகத் தேவைகளுக்காக மட்டுமே ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கமாட்டான். மேலான இறை அனுபவங்கள், ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மேலும் முன்னேறிச்செல்லும் ஆர்வம் இவைகளின் அடிப்படையிலேயே ஆவிக்குரிய மக்களது ஜெபம் இருக்கும். இப்படி ஜெபித்து வாழ்பவர்களுக்குத் தேவன் அவர்கள் கேட்காத ஆசீர்வாதங்களையும் கொடுத்து மகிழ்விப்பார். இதனையே,  "முதலாவது   தேவனுடைய  ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்." (மத்தேயு 6:33)  என்று கூறினார் இயேசு கிறிஸ்து. 

மனதில் நூறு சதவிகிதம் உலக ஆசையை வைத்துக்கொண்டு நாம் விண்ணப்பம் பண்ணும்போது அது தேவனுக்கு விருப்பமில்லாத ஜெபமாக மாறுகின்றது. இதனால்தான், "நீங்கள் விண்ணப்பம்பண்ணியும், உங்கள் இச்சைகளை நிறைவேற்றும்படி செலவழிக்கவேண்டுமென்று தகாதவிதமாய் விண்ணப்பம் பண்ணுகிறபடியினால், பெற்றுக்கொள்ளாமலிருக்கிறீர்கள்". (யாக்கோபு 4:3) என்று கூறுகின்றார் அப்போஸ்தலரான யாக்கோபு. 

ஆம் அன்பானவர்களே, இன்றைய தியானத்தில்   ஜெபத்தைக்குறித்த மூன்று காரியங்களை உணர்த்துவது அவசியமென்று எண்ணுகின்றேன். 

1. நாம் நமது வாழ்வில் தேவனுடைய வார்த்தைகளுக்கு முன்னுரிமைகொடுத்து, அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து ஜெபிக்கவேண்டும்.

2.  நமது ஜெபங்களில் ஆவிக்குரிய காரியங்களைக்குறித்த ஆர்வம் இருக்கவேண்டும்.

3. வெறும் உலக ஆசைகளை நிறைவேற்ற மட்டுமே ஜெபித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. 

இப்படி நாம் வாழ்வோமானால் "நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுவதெதுவோ அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும்." என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

Bible Meditation - No: 1,510

AATHAVAN 💚 March 26, 2025 💚 Wednesday

"If ye abide in me, and my words abide in you, ye shall ask what ye will, and it shall be done unto you." (John 15:7, KJV)

Many times, we pray to God with various requests. However, God does not always respond to our prayers immediately. Yet, we see that God provides many things to people, even when they do not pray for them. He gives not only to those who worship Him but also to everyone in the world, sustaining them with various blessings.

However, in today’s meditation verse, Jesus Christ specifically speaks about our prayer requests. Though this verse may appear general, it carries a deep spiritual meaning. God does not grant all that we ask for, just as a mother knows what and when to give to her child. Similarly, God knows what is best for us and blesses us at the right time.

The condition that Jesus sets for answered prayers is found in today’s verse—if we abide in His words and live according to them, then our prayers will be fulfilled. That is why He says, "If ye abide in me, and my words abide in you, ye shall ask what ye will, and it shall be done unto you."

We should not take isolated Bible verses out of context to interpret them as we please. Instead, we must understand God’s Word in its fullness. To do so, we need to pray for the Holy Spirit to open our spiritual eyes.

A person who leads a truly spiritual life will not pray only for worldly needs. Their prayers will be based on the desire for a deeper divine experience and spiritual growth. Those who pray with such a heart will receive even the blessings they have not asked for. This aligns with what Jesus said:

"But seek ye first the kingdom of God, and his righteousness; and all these things shall be added unto you." (Matthew 6:33, KJV)

When we pray while being fully consumed by worldly desires, our prayers become unacceptable to God. This is why Apostle James says:

"Ye ask, and receive not, because ye ask amiss, that ye may consume it upon your lusts." (James 4:3, KJV)

Dearly beloved, today’s meditation highlights three important aspects of prayer:

1. We must prioritize God's Word in our lives, obey it, and pray accordingly.

2. Our prayers should have a desire for spiritual matters.

3. We should not pray only for worldly desires to be fulfilled.

If we live in this manner, "ye shall ask what ye will, and it shall be done unto you," says our Lord Jesus Christ.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash               

❤️Meditation verse - யோவான் 1 : 10, 11 / John 1:10, 11

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,509   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 25, 2025. 💚செவ்வாய்க்கிழமை

"அவர் உலகத்தில் இருந்தார், உலகம் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று, உலகமோ அவரை அறியவில்லை. அவர் தமக்குச் சொந்தமானதிலே வந்தார், அவருக்குச் சொந்தமானவர்களோ அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை." ( யோவான் 1 : 10, 11 )

சிலவேளைகளில் மனிதர்கள் தங்களை யாரும் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று புலம்புவதுண்டு. சிலமாதங்களுக்குமுன் ஒரு பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு மாணவன் தற்கொலை செய்து மடிந்த செய்தி பத்திரிகைகளில் வெளியானது. அந்த மாணவன் தான் தற்கொலைசெய்யும்முன் எழுதிவைத்திருந்தக்  கடிதத்தில், 'என் சாவுக்கு யாரும் காரணமல்ல; இந்த உலகத்தில் யாரும் என்னைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதால் சாகிறேன்" என்று எழுதிவைத்திருந்தான்.  

ஆம் அன்பானவர்களே, நம்மை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லையானால் நமக்கு அதுவே  வேதனையாக இருக்கும். அதுவும் நம்மிடம் உண்மை இருக்கும்போது அதனைப்  பிறர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையானால் அது மிகுந்த வேதனையளிக்கும். இதுபோலவே இந்த உலகத்தில் வந்த இயேசு கிறிஸ்துவும் வேதனை அனுபவித்தார். அதனையே அவரது அன்புச் சீடர் யோவான்,   "அவர் தமக்குச் சொந்தமானதிலே வந்தார், அவருக்குச் சொந்தமானவர்களோ அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை." என்று கூறுகின்றார். 

நம்மை நமது குடும்பத்தினர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையானால் எப்படி இருக்குமென்று எண்ணிப்பாருங்கள். முதியோர் இல்லங்களில் இப்படி தங்கள் பிள்ளைகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத பெற்றோர்களை நாம் பார்க்கலாம்.  ஆம் அவர்கள் மூலமாய் உலகினில் வந்த பிள்ளைகளே அவர்களை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. இதுபோலவே பிதாவாகிய தேவன் நாம் அவரது பிள்ளைகளாகும்படி உலக மக்கள்மேல் அன்புகூர்ந்தார். ஆனால் உலகமோ அவரை அறியவில்லை. இதனையே அப்போஸ்தலரான யோவான், "நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவதினாலே பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று பாருங்கள்; உலகம் அவரை அறியாதபடியினாலே நம்மையும் அறியவில்லை." ( 1 யோவான்  3 : 1 ) என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

இன்று பலவேளைகளில் நமது நாட்டில் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டதால் நாம் இரண்டாம்தரக்  குடிமக்களாக கருதப்படுகின்றோம். ஆனால் நாம் அதற்காகக் கவலைப்படத் தேவையில்லை. காரணம், கிறிஸ்துவையே இந்த உலகம் அறியவில்லை, ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. பின்னர் நம்மை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளும்? 

கிறிஸ்தவ குடும்பங்களில்கூட கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டதால் புறக்கணிக்கப்படும் மனிதர்கள் உண்டு. கிறிஸ்தவ கிராமங்களில்கூட கிறிஸ்துவை தனிப்பட்ட விதத்தில் அறிந்துகொண்டு ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும் கிறிஸ்தர்களை  "அல்லேலூயா கூட்டத்தைச் சார்ந்தவன் / சார்ந்தவள்" என்று ஒதுக்கிவைக்கும் அவலங்கள் நடைபெறுவதை நாம் காண்கின்றோம்.  ஆம், உலகம் அவரை அறியாததுபோலவே நம்மையும் அறியவில்லை. 

புறக்கணிக்கப்படும்போது மகிமையான வாழ்வை தேவன் நமக்கு ஏற்படுத்தியுள்ளார் எனும் எண்ணம் நமக்கு இருக்குமானால் புறக்கணித்தல் வேதனை தருவதாக இருக்காது. பிரபல விஞ்ஞானி பெஞ்சமின் பிராங்கிளின் அவர்கள் பல்வேறு அரிய கண்டுபிடிப்புகளைத்  தனது அயராத ஆராய்ச்சிகளின்மூலம் கண்டறிந்தார். அவற்றில் சிறப்பானவை இடிதாங்கி, மைல் கணிப்பான் (ஓடோமீட்டர்), நீச்சல் இறக்கைகள், கண்ணாடி ஆர்மோனிக்கா (ஒரு இசைக்கருவி) மற்றும் பத்துக்கு மேற்பட்ட கண்டுபிடிப்புக்கள். 

ஆனால் முதலில் அவரை அவரது ஊர் பைத்தியக்காரன் என்று கூறியது. காரணம், அவரது செயல்பாடுகள் மற்றவர்களிலிருந்து வித்தியாசமானதாக இருந்தது. அவரது ஆராய்ச்சிகளை உலகம் பைத்தியத்தின் செயல்பாடாகப் பார்த்தது. ஆனால் அவர்தான் உலகிற்கு அரியபல கண்டுபிடிப்புகளை கண்டறிந்துகொடுத்தார்.    எனவே,  உலகம் நம்மைப் புரிந்துகொள்ளவில்லையெனும் கவலையை விட்டு நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளென்று அழைக்கப்படுவதினாலே பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று எண்ணி  மகிழ்ச்சிகொள்வோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

Scripture Meditation - No: 1,509

AATHAVAN 💚 March 25, 2025. 💚 Tuesday

"He was in the world, and the world was made by him, and the world knew him not. He came unto his own, and his own received him not." (John 1:10, 11 - KJV)

At times, people lament that no one understands them. A few months ago, newspapers reported the tragic suicide of a twelfth-grade student. In the note he left behind, he wrote, "No one is responsible for my death; I am ending my life because no one in this world understands me."

Yes, dear ones, when we feel that no one understands us, it causes deep sorrow. It is even more painful when we speak the truth, yet others refuse to accept it. The same pain was experienced by Jesus Christ when He came into this world. His beloved disciple John records this truth: "He came unto his own, and his own received him not."

Imagine how it would feel if our own family rejected us. We can witness this reality in old age homes, where elderly parents are abandoned by their own children—the very ones through whom they came into this world! Likewise, God the Father loved mankind so much that He desired to make them His children. But the world did not recognize Him. The Apostle John affirms this truth: "Behold, what manner of love the Father hath bestowed upon us, that we should be called the sons of God: therefore, the world knoweth us not, because it knew him not." (1 John 3:1 - KJV)

Even today, in many situations, Christians in our country are treated as second-class citizens because they have accepted Christ. But we should not be troubled by this. Why? Because the world neither knew nor accepted Christ Himself! How then will it accept us?

Even within Christian families, some individuals are ostracized for truly accepting Christ. In Christian villages, those who experience Christ personally and live a spiritual life are often labelled as "members of the Hallelujah group" and are cast aside. Just as the world did not know Christ, it does not recognize us either.

The renowned scientist Benjamin Franklin discovered several valuable inventions through his tireless research. Some of his remarkable inventions include the lightning rod, odometer, swim fins, glass armonica (a musical instrument), and more than ten other discoveries. However, in the beginning, his town called him a madman. The reason was that his actions were different from those of others. The world initially viewed his research as the work of a lunatic. But he was the one who gifted the world with many precious inventions.

Therefore, instead of worrying that the world does not understand us, let us rejoice in the great love the Father has bestowed upon us by calling us His children.

Gospel Message - Bro. M. Geo Prakash                            

❤️Meditation verse - சங்கீதம் 37 : 4, 5 / Psalm 37:4, 5

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,508   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 24, 2025. 💚திங்கள்கிழமை

"கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு; அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார். உன் வழியைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவித்து, அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிரு; அவரே காரியத்தை வாய்க்கப்பண்ணுவார்." ( சங்கீதம் 37 : 4, 5 )

இந்த உலகத்தில் நாம் பல்வேறு பாடுகளையும் பிரச்சனைகளையும் கடந்து செல்லவேண்டியிருக்கிறது.  பிரச்சனையில்லாத வாழ்க்கை இல்லை. இத்தகைய இக்கட்டான சூழல்களில் நாம் பல்வேறு விண்ணப்பங்களை தேவனிடம் எழுப்புவதுண்டு. ஆனால் உடனேயே அவைகளுக்கான தீர்வு நமக்குக் கிடைத்திடாது. சில வேளைகளில் எவ்வளவு ஜெபித்தாலும் தேவன் நமது ஜெபத்தைக் கேட்காததுபோலவும் தோன்றும். அத்தகைய வேளைகளில் நாம் முறுமுறுக்காமல்  கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிருக்க வேண்டியது அவசியம். 

இன்றைய தியான வசனமானது தாவீது தனது அனுபவத்தின்மூலம் கண்டுகொண்ட உண்மையாகும். அதனையே அவர் நமக்கு அறிவுரையாகக் கூறுகின்றார்.  கர்த்தரிடம் மனமகிழ்ச்சியாக இருக்க அவர் கூறும் முக்கியமான அறிவுரை, "உன் வழியைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவித்து, அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிரு; அவரே காரியத்தை வாய்க்கப்பண்ணுவார்" என்பது.

ஆம் அன்பானவர்களே, நமது வழிகள் தேவனுக்கேற்ற வழிகளாக இருக்குமானால் தாவீது கூறுவதுபோல, அவர் நமது இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவார். எனவே நமது வழிகளை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடவேண்டியது அவசியம். அதாவது, தேவ வழிநடத்துதலுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டும். பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணவேண்டி நமது சுய அறிவு, பலம், நமது பதவி, பொருளாதாரம் இவைகளை நம்பாமல், "ஆண்டவரே, எனக்கு வாழ்வில் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை; என்ன முடிவெடுப்பதென்று தெரியவில்லை.   நீரே எனது வாழ்வைப் பொறுப்பெடுத்துக்கொள்ளும்" என்று பிரச்சனையை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடவேண்டியது அவசியம். 

எனவேதான் தாவீது 55வது சங்கீதத்தில் கூறுகின்றார்,  "கர்த்தர்மேல் உன் பாரத்தை வைத்துவிடு, அவர் உன்னை ஆதரிப்பார்; நீதிமானை ஒருபோதும் தள்ளாடவொட்டார்." ( சங்கீதம் 55 : 22 ) ஆம் அன்பானவர்களே, இப்படி நம்மை அவரிடம் ஒப்படைத்து அவருக்கேற்ற நீதியுள்ள வாழ்க்கை வாழ்வது உண்மையானால் அவர் நம்மை ஒருபோதும் தள்ளாடவிடமாட்டார். 

துன்பவேளைகளில் கர்த்தரிடம் நாம் எப்படி மனமகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியும்? அது வெறுமனே ஆலயங்களுக்குச் செல்வதாலோ, ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்து கொள்வதாலோ அல்ல, மாறாக நாம் அவரோடு தனிப்பட்ட உறவை வளர்த்துக்கொள்ளும்போது மட்டுமே முடியும். சிலவேளைகளில் பாஸ்டர்கள், கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள்  தற்கொலை செய்துகொள்ளும் செய்திகளை நாம் பத்திரிக்கைகளில் வாசிக்கின்றோம். இதற்குக் காரணம், அவர்கள் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்கிறேன் என்று கூறிக்கொண்டாலும் அவர்களுக்கு தேவனோடு தனிப்பட்ட உறவு இல்லாததுதான். 

ஆம் அன்பானவர்களே,  இறையியல் படித்துவிட்டதால் ஒருவர் தேவனை அறிந்தவருமல்ல, அவரோடு உறவோடு வாழ்பவருமல்ல. நம்மில் தேவனுடைய ஆவியானவர் செயல்படும்போது மட்டுமே நாம் மேலான ஆவிக்குரிய அனுபவங்களைப் பெறமுடியும். அப்போது மட்டுமே நாம் தேவனோடுள்ள உறவில் வளரமுடியும்.  அப்போதுதான் நமக்கு தேவன்மேல் அசைக்கமுடியாத விசுவாசம் ஏற்படும். விசுவாசம் ஏற்படும்போது மட்டுமே தேவன் நமது இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவார் எனும் உறுதியும் கர்த்தருக்குள் மனமகிழ்ச்சியும் ஏற்படும். 

எனவே, தேவனோடுள்ள தனிப்பட்ட உறவில் வளர வேண்டியது அவசியம். அதற்கான முயற்சிகளை நாம் எடுக்கவேண்டியது அவசியம். அப்படி அவரோடு ஐக்கியத்தில் வளர்ந்து,  நமது வழியைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவித்து, அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருப்போம்; அப்போது அவரே காரியத்தை வாய்க்கப்பண்ணுவார்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                      

Scripture Meditation - No: 1,508

AATHAVAN 💚 March 24, 2025. 💚 Monday

"Delight thyself also in the LORD; and he shall give thee the desires of thine heart. Commit thy way unto the LORD; trust also in him; and he shall bring it to pass." (Psalm 37:4, 5)

In this world, we have to go through various trials and challenges. There is no life without troubles. In such difficult situations, we often lift up many prayers to God. However, we do not always receive immediate answers. Sometimes, no matter how much we pray, it may seem as if God is not listening. During such moments, it is essential that we remain joyful in the Lord instead of murmuring.

Today's meditation verse is a truth that David realized through his experiences, which he shares with us as wise counsel. He gives us an important instruction on how to remain joyful in the Lord: "Commit thy way unto the LORD; trust also in him; and he shall bring it to pass."

Yes, beloved, if our ways are aligned with God's will, as David says, He will fulfil the desires of our hearts. Therefore, it is crucial that we surrender our ways to Him. This means that we must yield ourselves to divine guidance. Instead of relying on our wisdom, strength, position, or financial resources to solve our problems, we must surrender our burdens to God, saying: "Lord, I do not know what to do in my life; I do not know what decision to make. Please take responsibility for my life."

That is why David declares in Psalm 55:22: "Cast thy burden upon the LORD, and he shall sustain thee: he shall never suffer the righteous to be moved." (Psalm 55:22)

Yes, dear ones, if we surrender ourselves to Him and live a righteous life that pleases Him, He will never let us be shaken.

How can we remain joyful in the Lord during times of trouble? It is not merely by attending church or prayer meetings but by cultivating a personal relationship with Him. We sometimes read in the newspapers about pastors or Christian ministers who commit suicides. The reason for this is that, even though they claim to serve God, they lack a personal relationship with Him.

Yes, beloved, simply studying theology does not mean one truly knows God or has a close relationship with Him. Only when the Holy Spirit works within us can we experience deeper spiritual growth. Only then can we grow in our relationship with God. That is when we develop an unshakable faith in Him. And only when we have such faith can we be confident that He will fulfil the desires of our hearts and experience true joy in the Lord.

Therefore, it is essential to grow in our personal relationship with God. We must make an effort to do so. As we grow in communion with Him, let us commit our ways to the Lord and trust in Him, for He shall bring it to pass.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

                               

❤️Mediation verse - நீதிமொழிகள் 1 : 7 / Proverbs 1:7

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,507   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 23, 2025. 💚ஞாயிற்றுக்கிழமை

"கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; மூடர் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டை பண்ணுகிறார்கள்." ( நீதிமொழிகள் 1 : 7 )

கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் என்று கூறுவது ஒரு மாணவன் தனது ஆசிரியரைப்பார்த்து பயப்படுவது அல்லது உயரதிகாரியைப்பார்த்து பணியாளர்கள் பயப்படுவது போன்ற பயத்தைக் குறிக்கவில்லை. அன்று இஸ்ரவேலர் இப்படித்தான் தேவனுக்குப் பயப்பட்டனர். தேவனை நேரடியாக பார்ப்பதற்கோ, அவரது குரலைக் கேட்பதற்கோ அவர்கள் தயாராக இல்லை. எனவேதான் அவர்கள், "மோசேயை நோக்கி: நீர் எங்களோடே பேசும், நாங்கள் கேட்போம்; தேவன் எங்களோடே பேசாதிருப்பாராக, பேசினால் நாங்கள் செத்துப்போவோம் என்றார்கள்." ( யாத்திராகமம் 20 : 19 )

ஆனால் இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பயமானது தேவனது நீதி, நேர்மையினைக்குறித்த பயம்; பாவத்தைக்குறித்த பயம்.  இந்த பயம் இருக்குமானால் மட்டுமே நாம் ஞானமுள்ளவர்களாக வாழ்வோம். தேவனுடைய ஆவியானவர் இந்த பயத்தை நமக்குள் தருகின்றார். இன்றைய புதிய ஏற்பாட்டுக்கால மக்களாகிய நமக்கு இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்படும் மீட்பு அனுபவம் இந்த பயத்தை நமக்குள் தருகின்றது. 

நாம் தேவ ஞானம் பெறும்போது, கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம் என்று கூறியுள்ளபடி நாம் அனைத்தையும் புதிய ஞானத்தோடு பார்க்கவும் புரிந்துகொள்ளவும் தேவன் கிருபை அருளுவார். வேதாகம வசனங்களும் நாம் ஞானம் பெறும்போது புதிய அர்த்தத்துடன் நமக்குப் புரியவரும். மட்டுமல்ல, ஒரே வசனமே பல்வேறு வேளைகளில் நமக்கு பல்வேறு சத்தியங்களை உணர்த்துவதை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும். தேவ ஞானம் பெற்ற ஒருவர் இறையியல் கல்லூரியில் படித்துதான் வேத அறிவு பெறவேண்டுமென்று தேவையில்லை. 

இன்றைய தியான வசனம் தொடர்ந்து கூறுகின்றது, "மூடர் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டை பண்ணுகிறார்கள்" என்று. உலகத்துக்கு ஞானிகளாகவும் அறிவாளிகளாகவும் தெரியும் பலர் தேவ காரியங்களை அறியாத மூடர்களாக இருக்கின்றனர். நான் நாத்தீக சிந்தனையோடு வாழ்ந்தபோது நண்பர்களாக இருந்த பலர் இப்போதும் நண்பர்களாகத்தான் இருக்கின்றனர்.  சிலவேளைகளில் நான் அவர்களுக்கு பாவத்தையும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் குறித்துக் கூறும்போது இன்றைய தியான வசனம் கூறுவதுபோல அவர்கள் அதனை அசட்டைபண்ணுவது மட்டுமல்ல, என்னையும் கேலி செய்வதுண்டு. 

ஆம் அன்பானவர்களே, கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயம் மட்டுமே நம்மை தேவனை அறியவைப்பதுடன் பாவத்துக்கு விலக்கி நம்மை வாழவைக்கும். இல்லையானால் தேவனது  ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டை பண்ணுகிறார்களாகவே இருப்போம்.  இன்று தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் பலரும்கூட தேவ வார்த்தைகளை அசட்டைபண்ணுகிறவர்களாகவே இருக்கின்றனர். இதற்குக் காரணம் அவர்கள் இந்தப் போதனைகளை  தேவ வார்த்தைகளாக எண்ணாமல் தாங்கள் சாராத வேறு திருச்சபையின் போதனை என்று தவறாகப் புரிந்துகொண்டதுதான். 

தேவ ஞானத்தையும் அதுகுறித்த போதகத்தையும் அசட்டை பண்ணும் மூடர்களாக வாழாமல், கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயத்துடன் வாழ்வோம். அதுவே தேவ ஞானத்தோடு நம்மை வாழவைக்கும்; தேவ  வழிகளையும் அவரது சித்தத்தையும் நாம் அறியவைக்கும். அப்போது நாம் இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனது குரலுக்குப் பயப்பட்டதுபோல பயப்படாமல் அவரது குரலைக் கேட்பதை இன்பமான இறை அனுபவமாக எண்ணுவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                

Scripture Meditation - No. 1,507

AATHAVAN 💚 March 23, 2025 - Sunday

"The fear of the Lord is the beginning of knowledge: but fools despise wisdom and instruction." (Proverbs 1:7)

The fear of the Lord mentioned here does not refer to the fear a student has for their teacher or an employee has for their superior. In the past, the Israelites feared God in such a manner. They were not prepared to see God directly or to hear His voice. That is why they said to Moses:

"And they said unto Moses, speak thou with us, and we will hear: but let not God speak with us, lest we die." (Exodus 20:19)

However, the fear of the Lord mentioned here is the reverence for His righteousness and holiness—the fear of sin. Only when we have this fear can we live wisely. The Spirit of God grants us this fear. As people of the New Testament, redeemed by the blood of Jesus Christ, this experience of salvation instils in us the true fear of the Lord.

When we receive divine wisdom, as today's verse states—"The fear of the Lord is the beginning of knowledge"—God grants us the grace to perceive and understand everything with new wisdom. The Scriptures will take on a new meaning as we grow in wisdom. Not only that, but the same verse can reveal different truths to us at different times. One does not need to study in a theological seminary to attain divine wisdom.

Today's meditation verse further states, "but fools despise wisdom and instruction." Many who are considered wise and knowledgeable in the world remain ignorant of God's ways. Some of my old friends, from the time when I lived with an atheistic mindset, are still my friends today. Sometimes, when I speak to them about sin and about the Lord Jesus Christ, they not only disregard it, as today's verse says, but even mock me.

Yes, dear ones, only the fear of the Lord enables us to know Him and keeps us away from sin. Otherwise, we would be among those who despise divine wisdom and instruction. Sadly, many who call themselves Christians today also disregard God's Word. The reason for this is that they do not see these teachings as God's Word but mistakenly perceive them as doctrines of another denomination.

Let us not live as fools who despise divine wisdom and its teaching. Instead, let us live with the fear of the Lord, for it will lead us to a life of divine wisdom, helping us understand God's ways and His will. Then, unlike the Israelites who feared God's voice, we will cherish hearing His voice as a joyful and divine experience.

Message from Bro. M. Geo Prakash                                     

❤️Meditation verse - மத்தேயு 6 : 6 / Matthew 6:6

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,506   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 22, 2025. 💚சனிக்கிழமை

"நீயோ ஜெபம்பண்ணும்போது, உன் அறைவீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, உன் கதவைப் பூட்டி, அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணு; அப்பொழுது அந்தரங்கத்தில்பார்க்கிற உன் பிதா வெளியரங்கமாய் உனக்குப் பலனளிப்பார்." ( மத்தேயு 6 : 6 )

ஜெபம் என்பது விளையாட்டுப் பொருளல்ல;  அது மற்றவர்கள் கண்டு களிக்கவேண்டிய காட்சிப்பொருளுமல்ல. அது ஒரு குழந்தை தனது தாய் தகப்பனிடம் பேசுவதுபோல மெய்யான விசுவாசி தேவனோடு பேசும் ஒரு தெய்வீக அனுபவம். அதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் இயேசு கிறிஸ்து வலியுறுத்துகின்றார். 

இன்றைய தியான வசனம் விசுவாசிகள் சேர்ந்து ஜெபிக்கும் ஜெபத்தைக் குறிப்பிடவில்லை. நாம் ஆலயங்களில் ஜெபிக்கும்போது எல்லோரும் சேர்ந்துதான் ஜெபிக்கின்றோம். ஒன்றுகூடி தேவனை ஆராதிக்கின்றோம். மாறாக, இன்றைய தியான வசனம் நமது தனி ஜெபத்தைக்குறித்து இயேசு கூறுவதாகும்.  நமது தனி ஜெபம் நமக்கும் தேவனுக்கும் தெரியவேண்டிய ஒன்றே தவிர நாம் ஜெபிப்பதை ஊரே பார்க்கவேண்டுமென்று அவசியமில்லை என்கிறார் இயேசு கிறிஸ்து. 

இன்றைய தியான வசனத்தில் இயேசு குறிப்பிடுவது பெருமையுள்ளவர்களது ஜெபத்தைக்குறித்துதான். அதாவது தங்களை நல்லவர்கள், பக்திமான்கள் என்பதை மற்றவர்கள் அறியவேண்டும் எனும் கெட்ட உள்நோக்கத்துடன் அனைவரும் பார்க்க ஜெபிப்பதை இயேசு கண்டிக்கின்றார். உண்மையான தேவ அன்புள்ளவன் தேவனோடு தனியே ஜெபிப்பவனாக இருப்பான்; மட்டுமல்ல,  தான் ஜெபிப்பதை மற்றவர்கள் அறியவேண்டுமென்று  அவன் எண்ணவுமாட்டான். 

ஜெபம் என்பது நமக்கும் தேவனுக்குமான ஐக்கியத்தை உறுதிப்படுத்தும் செயலாக இருக்கின்றது. நாம் எவ்வளவுதான் ஆலயங்களுக்குச் சென்று ஜெபித்தாலும் அதனைவிட தனிஜெபம் மிக அவசியமாகும். தனி ஜெபத்தில் நாமும் தேவனும் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்கின்றோம். தனி ஜெபமில்லாத வாழ்க்கை ஆவியில்லாத வாழ்க்கையாகும்.  அப்படி நாம் தேவனோடு தனி ஜெபத்தில் உறுதியுடன் வாழும்போது அதனை அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற பிதா வெளியரங்கமாய் பலனளிப்பார் என்கிறார் இயேசு கிறிஸ்து. 

இதற்கு மாறாக பலரும் பார்க்கும்படி ஜெபிப்பவர்களை மாயக்காரர்கள் என்று இயேசு கிறிஸ்து குறிப்பிடுகின்றார். "அன்றியும் நீ ஜெபம்பண்ணும்போது மாயக்காரரைப்போலிருக்கவேண்டாம்; மனுஷர் காணும்படியாக அவர்கள் ஜெப ஆலயங்களிலும் வீதிகளின் சந்திகளிலும் நின்று ஜெபம்பண்ண விரும்புகிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்ந்ததென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 6 : 5 )

இப்படி பலரும் பார்க்கவேண்டுமென்று எண்ணி அவர்கள் ஜெபித்ததை பலரும் பார்த்தார்களே, அதுதான் அவர்களது ஜெபத்தால் அவர்கள் பெற்ற பலன்.  இதனையே இயேசு கிறிஸ்து, "அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்ந்ததென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஆனால் இன்று பல ஊழியர்கள் தாங்கள் தனியாக ஜெபிப்பதை வீடியோ எடுத்து முகநூலில் (Facebook) வெளியிடும் அவலங்கள் நடைபெறுவதை நாம் காணலாம். அவர்கள் இப்படிச் செய்யக் காரணம், "நாங்கள் ஜெபம் செய்யாமல் ஊழியம் செய்யவில்லை, நீங்களே பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று மக்களுக்கு அறிவிக்கவே. 

அன்பானவர்களே, நமது தனிப்பட்ட ஜெபங்கள் தேவனுக்கும் நமக்குமான தனிப்பட்ட உறவை வளர்க்கவே. அதனை நாம் பகிரங்கப் படுத்தவேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும், இயேசு கிறிஸ்து கூறியபடி நாம் அந்தரங்கத்தில் ஜெபிக்கும்போது பிதாவாகிய தேவன்  வெளியரங்கமாய் நமக்குப் பலனளிப்பார். எனவே தனி ஜெபத்தில் உறுதியாக இருப்போம்; அதனை மற்றவர்கள் காணாமல் இருக்கவும் கவனமாக இருப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                          

Scripture Meditation - No: 1,506

AATHAVAN 💚 March 22, 2025 💚 Saturday

"But thou, when thou prayest, enter into thy closet, and when thou hast shut thy door, pray to thy Father which is in secret; and thy Father which seeth in secret shall reward thee openly." (Matthew 6:6)

Prayer is not a toy, nor is it a spectacle for others to watch and admire. It is a divine experience where a true believer speaks with God, just as a child speaks to their parents. This is what Jesus Christ emphasizes in today’s meditation verse.

Today's verse does not refer to corporate prayer, where believers gather to pray together. When we pray in churches, we do so as a congregation, worshipping God collectively. However, in this passage, Jesus speaks about personal prayer. He teaches that our private prayers are between us and God alone, and there is no need for others to see us praying.

Jesus is specifically addressing the prayers of the proud. He rebukes those who pray publicly with the hidden motive of being seen as righteous and pious by others. A true lover of God prays in solitude and does not seek recognition for their prayers.

Prayer is an act that strengthens our union with God. No matter how often we pray in church, personal prayer remains essential. In private prayer, we converse with God one-on-one. A life without personal prayer is a life without the Spirit. Jesus Christ assures us that when we sincerely engage in private prayer, our Father who sees in secret will reward us openly.

In contrast, Jesus calls those who pray for public recognition hypocrites. "And when thou prayest, thou shalt not be as the hypocrites are: for they love to pray standing in the synagogues and in the corners of the streets, that they may be seen of men. Verily I say unto you, they have their reward." (Matthew 6:5)

If people pray merely to be seen, and others do see them, that itself is the only reward they receive for their prayers. Jesus confirms this by saying, "They have their reward." Today, we witness an unfortunate trend where some ministers record their personal prayers and upload them on social media, such as Facebook, to show others that they are committed to prayer. Their intention is to prove to people, "Look, we are not ministering without prayer—see for yourself!"

Beloved, our private prayers are meant to nurture our personal relationship with God. There is no need to publicize them. As Jesus said, when we pray in secret, our Father will reward us openly. Therefore, let us remain steadfast in personal prayer and take care that it remains private.

Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash                           

❤️Meditation verse - சங்கீதம் 20 : 7 / Psalm 20:7

 வேதாகமத் தியானம் - எண்:- 1,505   

'ஆதவன்' 💚மார்ச் 21, 2025. 💚வெள்ளிக்கிழமை

"சிலர் இரதங்களைக்குறித்தும், சிலர் குதிரைகளைக்குறித்தும் மேன்மை பாராட்டுகிறார்கள்; நாங்களோ எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைக்குறித்தே மேன்மைபாராட்டுவோம்." ( சங்கீதம் 20 : 7 )

மேன்மைபாராட்டல் எனும் வார்த்தை பெருமைகொள்வதைக் குறிக்கின்றது. பெரும்பாலான மனிதர்களுக்கும் பொதுவாகவே தங்களிடமுள்ள செல்வம், பதவி, அந்தஸ்து, அழகு இவைகளைக் குறித்து பெருமை உண்டு. மற்றவர்களிடம் இல்லாத பொருளோ, பதவியோ, அதிகாரமோ அழகோ தங்களிடம் இருக்குமானால் அது அவர்களுக்குப் பெருமையாக இருக்கின்றது. 

இன்று மக்களிடையே பொதுவாக, நான்கு சக்கர வாகனங்கள், வீடுகள், நிலங்கள், அதிக அளவில் நகைகள் வைத்திருப்பது மிகப்பெரிய மதிப்புக்குரியதாகக் கருதப்படுவதைப்போல  சுவிசேஷம் எழுதபட்டக் காலங்களில்  குதிரைகள், ஆடுமாடுகள், ஒட்டகங்கள், ரதங்கள்  வைத்திருப்பது செல்வத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது. எனவே, இவைகள் தங்களிடம் அதிகம் இருப்பதால் பெருமைகொண்டு வாழ்ந்தவர்களை உதாரணம் காட்டி  இன்றைய தியான வசனம் கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆனால், நமது வாழ்வில் தேவனை அறிய முயலாமல் இப்படி  உலகச்  செல்வங்களை மட்டுமே நாம் நம்பி வாழ்வோமானால் நமக்கு ஐயோ என்று வேதம் கூறுகின்றது. "சகாயமடையும்படி இஸ்ரவேலுடைய பரிசுத்தரை நோக்காமலும், கர்த்தரைத் தேடாமலும், எகிப்துக்குப்போய், குதிரைகள்மேல் நம்பிக்கைவைத்து, இரதங்கள் அநேகமாயிருப்பதினால் அவைகளை நாடி, குதிரைவீரர் மகா பெலசாலிகளாயிருப்பதினால் அவர்களை நம்பிக் கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ!" ( ஏசாயா 31 : 1 )

தாவீது, ராஜாவாக இருந்தாலும் இவைகள் தன்னிடம் இருப்பதை அவர் பெருமைக்குரியதாகக் கருதாமல்  தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை அறிந்துள்ளதைக் குறித்தே மேன்மைபாராட்டுவோம் என்கின்றார். ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று ஒருவேளை நமக்கு மற்றவர்களைப்போல செல்வங்கள் இல்லாமலிருக்கலாம். ஆனால், தேவனை நாம் அறிந்துள்ளது அவைகளைவிட மேலான செல்வமாகும். கர்த்தரை அறிந்துள்ளதே நமக்குப் பெருமை. 

அப்போஸ்தலரான பவுலும் "மேன்மைபாராட்டுகிறவன் கர்த்தரைக் குறித்தே மேன்மைபாராட்டக்கடவன்." ( 2 கொரிந்தியர் 10 : 17 ) என்று கூறுகின்றார். காரணம், உலகச் செல்வத்தை மட்டுமே நம்பி, அவற்றை அடைந்துள்ளதையே பெருமையாக எண்ணி வாழ்வோமானால் அது நமக்குக் கைகொடுக்கப்போவதில்லை. மேலும், அதிக பொருள் சேர்ந்தவர்களும், அதிக கல்வி கற்றவர்களும் தேவனை தனிப்பட்ட முறையில் அறியாமலும் அந்த மேன்மையான அனுபவங்களை வாழ்வில் பெறாமலும் இருக்கின்றனர். 

இந்த சர்வ லோகத்தையும் படைத்து ஆளும் தேவாதிதேவன் நம்மோடு தனிப்பட்ட உறவோடு நம்மோடு பேசி நம்மை வழிநடத்துவது எவ்வளவு மேலான காரியம்? இந்த அனுபவத்தில்தான் தாவீது கூறுகின்றார், "கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்; அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்." ( சங்கீதம் 34 : 8 ) என்று. 

மேலான உலக செல்வங்கள் தரமுடியாத மகிழ்வான அனுபவத்தை நாம் கர்த்தரை அறியும் அறிவினால் பெறமுடியும். எனவே எப்படியாவது இந்த அனுபவத்தை பெற்று அனுபவிக்க முயற்சி செய்வோம். அதன் முதல்படியாக தேவனிடம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு வேண்டுவோம். அந்த அனுபவத்தைப் பெற்றுவிட்டோமானால் நாமும் உண்மையான இருதயத்தோடு, "நாங்கள்  எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைக்குறித்தே மேன்மைபாராட்டுவோம்." என்று கூற முடியும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                         

Scripture Meditation - No: 1,505

AATHAVAN 💚 March 21, 2025 – Friday 💚

"Some trust in chariots, and some in horses: but we will remember the name of the LORD our God." (Psalm 20:7, KJV)

The word "trust" in this verse refers to placing confidence or boasting in something. Most people naturally take pride in their wealth, position, status, or beauty. When they possess something that others do not—be it property, power, or appearance—it becomes a source of pride for them.

In today’s world, people often consider owning four-wheeled vehicles, houses, land, and large amounts of gold as signs of great status. Similarly, in the times when the Gospel was written, horses, cattle, camels, and chariots were seen as symbols of wealth. The meditation verse refers to such people who took pride in their possessions.

However, the Bible warns us that if we live trusting only in material wealth without seeking to know God, we are to be pitied. "Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the LORD!" (Isaiah 31:1, KJV)

Although King David was a ruler with great possessions, he did not consider these things as his source of pride. Instead, he declared that he would boast in knowing the name of the LORD. Beloved, we may not possess as much wealth as others, but knowing God is the greatest treasure. True pride and joy come from having a relationship with Him.

The apostle Paul also affirms this: "But he that glorieth, let him glory in the Lord." (2 Corinthians 10:17, KJV). If we put our confidence only in worldly wealth and take pride in what we have achieved, it will not help us in the long run. Even those with great riches and high education may not have the privilege of knowing God personally and experiencing His divine presence in their lives.

How glorious is it that the Almighty, the Creator of the universe, desires a personal relationship with us, speaks to us, and guides us! King David testifies to this wonderful experience, saying, "O taste and see that the LORD is good: blessed is the man that trusteth in him." (Psalm 34:8, KJV).

The joy that comes from knowing God is greater than any worldly riches. Let us strive to experience this divine relationship. The first step is to confess our sins and seek Him with a sincere heart. Once we experience His presence, we too can boldly declare: "We will remember the name of the LORD our God."

Gospel Message: Bro. M. Geo Prakash