🦋 Meditation verse - யோசுவா 3: 5 / Joshua 3:5

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1689                                          ஆதவன் 22.09.2025 திங்கள்         

"யோசுவா ஜனங்களை நோக்கி: உங்களைப் பரிசுத்தம் பண்ணிக்கொள்ளுங்கள்; நாளைக்குக் கர்த்தர் உங்கள் நடுவிலே அற்புதங்களைச் செய்வார் என்றான்." ( யோசுவா 3: 5)

கானானை நோக்கிய இஸ்ரவேலரின் பயணம் முழுவதும் கர்த்தரது வழிநடத்துதலின்படியே இருந்தது. இஸ்ரவேலர் பெரிய போர்ப்பயிற்சி பெற்றவர்களல்ல. ஆனால் அவர்கள் பயிற்சிபெற்ற; பல போர்களைச் சந்தித்த அனுபவமுள்ள எதிரிப்  படைகளுடன் மோதி வெற்றிபெற்றனர். இவை அனைத்தும் தேவன் செய்த அற்புதச் செயல்தான். ஆனால் இப்போதோ அவர்களுக்குக் கானானில் நுழைந்திடத் தடையாக இருப்பதோ யோர்தான் நதி. 

மோசேக்குப்பின் இஸ்ரவேல் மக்களை கானானை நோக்கி வழிநடத்திய யோசுவா இஸ்ரவேல் மக்களைப்பார்த்து இன்றைய தியான வசனத்தைக் கூறுகின்றார். நதியைப்பார்த்து நீங்கள் பயப்படவேண்டாம். உங்களைப் பரிசுத்தம் பண்ணிக்கொள்ளுங்கள்; நாளைக்குக் கர்த்தர் உங்கள் நடுவிலே அற்புதங்களைச் செய்வார் என்று அவர் மக்களைப் பரிசுத்தத்துக்கு நேராக வழிநடத்தினார். ஆம் அன்பானவர்களே, இன்று நாம் பல்வேறு தேவைகளுக்காக தேவனைத் தேடி ஓடுகின்றோம். ஆனால் நமது வாழ்க்கை எப்படி இருக்கின்றது என்பதனை எண்ணிப்பார்க்கத் தவறிவிடுகின்றோம். 

"கர்த்தராகிய நான் பரிசுத்தராயிருக்கிறபடியினாலே நீங்களும் எனக்கேற்ற பரிசுத்தவான்களாயிருப்பீர்களாக; நீங்கள் என்னுடையவர்களாயிருக்கும்படிக்கு, உங்களை மற்ற ஜனங்களைவிட்டுப் பிரித்தெடுத்தேன்." ( லேவியராகமம் 20: 26) என்று கர்த்தர் கூறுவதைப் பார்க்கின்றோம். நாம் கிறிஸ்தவர்களென்றால் மற்றவர்களிலிருந்து வேறுபிரித்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் என்று பொருள். உலக மக்களைப்போல தாறுமாறாக வாழ்ந்துகொண்டு நமது தேவைக்கு மட்டும் தேவனைத் தேடி ஓடுவதில் அர்த்தமில்லை. பிரித்தெடுக்கப்பட்ட பரிசுத்த அனுபவம் நமக்குத் தேவை. 

மற்றவர்களைப்போல அல்லாமல் பரிசுத்தர்களாக நாம் வாழவேண்டியது அவசியம்; ஒரு வேறுபிரிக்கப்பட்ட மக்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். "ஆதலால் நீங்கள் உங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்திப் பரிசுத்தராயிருங்கள்; நான் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர்." ( லேவியராகமம் 20: 7) நாம் பரிசுத்தர்களாக மாறும்போதுதான் தேவனைத் தரிசிக்க முடியும்; அவரோடு ஐக்கியம் கொள்ளமுடியும்;  அவரது கிருபையினைப் பெறமுடியும். எனவேதான்,  "யாவரோடும் சமாதானமாயிருக்கவும், பரிசுத்தமுள்ளவர்களாயிருக்கவும் நாடுங்கள்; பரிசுத்தமில்லாமல் ஒருவனும் கர்த்தரைத் தரிசிப்பதில்லையே." ( எபிரெயர் 12: 14) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

அன்பானவர்களே, நம்மால் நமது சுய முயற்சியால் நாம் பரிசுத்தர்களாக மாறமுடியாது. அது கிறிஸ்து நம்மில் செயல்படும்போது மட்டுமே முடியும். காரணம், நாம் பரிசுத்தமாகவேண்டும் என்பதற்காகவே கிறிஸ்துச்  சிலுவையில் பலியானார். பழைய ஏற்பாட்டுக்கால மக்கள் மிருகங்களைப் பலியிட்டு அவற்றின் இரத்தத்தால் தங்கள் பாவங்களைச் சுத்திகரித்து பாவமன்னிப்பு பெற்றனர். ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டின்கால மக்களாகிய நாமோ கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டிருக்கின்றோம்.  ஆம், "இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய சரீரம் ஒரேதரம் பலியிடப்பட்டதினாலே, அந்தச் சித்தத்தின்படி நாம் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறோம்." ( எபிரெயர் 10: 10)

ஒருவேளை இதனை வாசிக்கும் நீங்கள் இன்று பல்வேறு தேவைகளுக்காக ஒரு அற்புதத்தை தேவனிடம் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கலாம். ஆனால், அந்த அற்புதத்தை வாழ்வில் பெறவேண்டுமானால் யோசுவா கூறுவதைப்போல முதலில் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டுப் பரிசுத்தமாகவேண்டியது அவசியம். பாவங்களை கிறிஸ்துவிடம் அறிக்கையிடும்போது மட்டுமே அவை மன்னிக்கப்பட்டு பரிசுத்தமாக முடியும். ஆம், உங்களைப் பரிசுத்தம் பண்ணிக்கொள்ளுங்கள்; அப்போது நாளைக்குக் கர்த்தர் உங்கள் நடுவிலே அற்புதங்களைச் செய்வார் என்று கூறியுள்ளபடி வாழ்க்கையில் அற்புத மாற்றத்தினைக் காண முடியும். 

இன்றே கிறிஸ்துவிடம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு மன்னிப்பை வேண்டுவோம். நாளைக்குக் கர்த்தர் உங்கள் நடுவிலே அற்புதங்களைச் செய்வார். "...அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்." (1 யோவான்  1 : 7)

 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                  

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1689
AATHAVAN – 22.09.2025, Monday

“Then Joshua said to the people, ‘Consecrate yourselves, for tomorrow the Lord will do miracles among you.’” (Joshua 3:5)

The journey of Israel toward Canaan was entirely led by the Lord. The Israelites were not well-trained warriors. Yet they overcame battle-hardened and experienced armies. All of these were the wondrous acts of God. But now, standing before them was the Jordan River, blocking their entry into Canaan.

After Moses, Joshua led the people toward the Promised Land. Looking at the Israelites, he declared today’s meditation verse. He directed them not to fear the river but to prepare themselves in holiness: “Consecrate yourselves, for tomorrow the Lord will do miracles among you.” Yes, beloved, today we run to God with many needs. But we often fail to reflect on how our own lives truly stand before Him.

We read: “So you are to be holy to Me, for I the Lord am holy; and I have singled you out from the peoples to be Mine.” (Leviticus 20:26 NASB). To be called a Christian means we have been set apart from the rest. There is no meaning in living carelessly like the world, and only rushing to God when we have a need. What we need is a separated, holy experience.

It is necessary that we live as holy people, distinct from others. “So you shall consecrate yourselves and be holy, for I am the Lord your God.” (Leviticus 20:7 NASB). Only when we become holy can we see God, unite with Him, and receive His grace. That is why it is written: “Pursue peace with all people, and the holiness without which no one will see the Lord.” (Hebrews 12:14 NASB).

Beloved, by our own efforts we cannot become holy. It is only possible when Christ works in us. That is the very reason He sacrificed Himself on the cross—that we may be holy. In the Old Testament, people offered animal sacrifices and were cleansed through their blood. But as people of the New Covenant, we have been sanctified by the blood of Jesus Christ. Yes, “By this will, we have been sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all time.” (Hebrews 10:10 NASB).

Perhaps you who are reading this today are waiting on God for a miracle in your life. But if you truly want to receive that miracle, you must first be forgiven and sanctified, just as Joshua instructed. Only when sins are confessed to Christ will they be forgiven, and we can be made holy. Yes—“Consecrate yourselves, for tomorrow the Lord will do miracles among you”—when we live in holiness, we will surely witness a miraculous transformation in our lives.

Let us therefore confess our sins to Christ today and seek His forgiveness. Then tomorrow, the Lord will perform wonders in our midst. For “…the blood of Jesus His Son cleanses us from all sin.” (1 John 1:7 NASB).

📖 God’s Message by Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 கொரிந்தியர் 15 : 48 / 1 Corinthians 15:48

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1688                                          ஆதவன் 21.09.2025 ஞாயிறு        

"மண்ணானவன் எப்படிப்பட்டவனோ மண்ணானவர்களும் அப்படிப்பட்டவர்களே; வானத்துக்குரியவர் எப்படிப்பட்டவரோ, வானத்துக்குரியவர்களும் அப்படிப்பட்டவர்களே." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 48 )

ஆதாமையும் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் ஒப்பிட்டுக் கூறப்பட்டுள்ள வசனமே இன்றைய தியான வசனம். நாம் மண்ணான ஆதாமைப் போன்றவர்களா இல்லையானால் வானத்துக்குரிய கிறிஸ்துவைப் போன்றவர்களா என்று நிதானித்துப்பார்க்க இந்த வசனம் துணை செய்கின்றது.

மண்ணான ஆதாம் எப்படிப்பட்டவன்? அவன் தேவனுக்குக்  கீழ்ப்படியாதவன்; தனது இச்சையின்படி நடந்தவன்.  ஆதாமும் ஏவாளும் தேவ கட்டளையைவிட தங்களது கண்களின் இச்சையையே பெரிதாக எண்ணினர். "அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள், அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதும், பார்வைக்கு இன்பமும், புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது என்று கண்டு, அதின் கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்." ( ஆதியாகமம் 3 : 6 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மண்ணுக்குரிய மனிதர்களாக வாழ்பவர்கள் இப்படி ஆதாமைப் போல உலக நாட்டம் இச்சைகளில் சிக்கியவர்களாக இருப்பார்கள்.  

ஆனால், இதற்கு மாறாக வானத்துக்குரிய கிறிஸ்துவோ பிதாவுக்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிபவராக வாழ்ந்தார், உலகில் தன்னை நெருக்கி நின்ற  பாவ இச்சைகளை மேற்கொண்டவராக இருந்தார்.  "நம்முடைய பலவீனங்களைக்குறித்துப் பரிதபிக்கக்கூடாத பிரதான ஆசாரியர் நமக்கிராமல், எல்லாவிதத்திலும் நம்மைப்போல் சோதிக்கப்பட்டும், பாவமில்லாதவராயிருக்கிற பிரதான ஆசாரியரே நமக்கிருக்கிறார்." ( எபிரெயர் 4 : 15 ) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். ஆம், எல்லா விதத்திலும் அவர் நம்மைப்போல சோதிக்கப்பட்டார். ஆனால் அந்தச் சோதனைகளை அவர் வென்றார். 

இன்றைய தியான வசனம், மண்ணானவன் எப்படிப்பட்டவனோ மண்ணானவர்களும் அப்படிப்பட்டவர்களே என்று கூறுகின்றது. அதாவது, நாம் ஆதாமைபோல உலக இன்பங்களில் நாட்டம்கொண்டு வாழ்வோமானால் நாமும் மண்ணான ஆதாமைப் போன்றவர்களே. ஆனால் நாம் கிறிஸ்துவுக்குரிய மேலான எண்ணமுடையவர்களாய் வாழ்வோமானால் வானத்துக்குரிய அவர் எப்படிப்பட்டவரோ, அப்படியே நாமும் இருப்போம். 

மேலும், அப்போஸ்தலராகிய பவுல் கூறுகின்றார், இப்போது நாம் இந்த உலகத்தில் ஆதாமைப்போல மண்ணான உடம்பினைப் பெற்றிருக்கின்றோம். ஆனால், நாம்  வானத்துக்குரிய கிறிஸ்துவுக்கு உரிய வாழ்க்கை வாழ்வோமானால் அவரைப்போல வானவர் சாயலையும் பெறுவோம். மாம்சமும் இரத்தமும் மேலுலக வாழ்வைச்  சுதந்தரிக்கமுடியாது என்பதால் நாம் உருமாற்றமடைந்து வானவருடைய சாயலையும் அணிந்துகொள்வோம்.  "சகோதரரே, நான் சொல்லுகிறதென்னவெனில், மாம்சமும் இரத்தமும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்கமாட்டாது; அழிவுள்ளது அழியாமையைச் சுதந்தரிப்பதுமில்லை." ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 50 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

எனவே கிறிஸ்து இருக்கும் மேலான ஆவிக்குரிய பரலோக வாழ்வில் நுழைந்திட இப்போது இந்த உலகத்தில் மண்ணானவனுடைய சாயலை நாம் அணிந்திருக்கிறதுபோல, வானவருடைய சாயலையும் அணிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம்.  ( 1 கொரிந்தியர் 15 : 49 )

அன்பானவர்களே, நாம் ஆதாமைப்போல இவ்வுலகப்   பொருட்களில் மட்டுமே இச்சைகொண்டு மண்ணின் சாயலை அணிந்துகொள்வோமானால் ஆதாமைப்போல புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களாக இருப்போம்.   மாறாக கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து இருக்கும் பரலோகத்துக்குரிய மேலானவைகளை நாடுவோமானால் நாம் வானத்துக்குரியவர்கள் ஆவோம். அப்போது, வானத்துக்குரியவர் எப்படிப்பட்டவரோ, வானத்துக்குரிய நாமும் அப்படிப்பட்டவர்களாவோம்.  

"நீங்கள் கிறிஸ்துவுடன்கூட எழுந்ததுண்டானால், கிறிஸ்து தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கும் இடத்திலுள்ள மேலானவைகளைத் தேடுங்கள். பூமியிலுள்ளவைகளையல்ல, மேலானவைகளையே நாடுங்கள்." ( கொலோசெயர் 3 : 1-2 ) கிறிஸ்து இருக்குமிடத்திலுள்ள மேலானவைகளையே தேடுவோம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1688

AATHAVAN – 21.09.2025, Sunday 

“As is the earthy one, so also are those who are earthy; and as is the heavenly One, so also are those who are heavenly.” (1 Corinthians 15:48 NASB)

Today’s meditation verse compares Adam and the Lord Jesus Christ. It helps us reflect whether we are living like Adam, the man of dust, or like Christ, the Man of heaven.

Who was Adam, the man of dust? He was disobedient to God and lived according to his own desires. Adam and Eve considered the desire of their eyes more important than God’s command. “When the woman saw that the tree was good for food, and that it was a delight to the eyes, and that the tree was desirable to make one wise, she took some of its fruit and ate; and she also gave some to her husband with her, and he ate.” (Genesis 3:6 NASB). Those who live as “earthly people” remain entangled in worldly desires and passions just like Adam.

In contrast, Christ, the heavenly One, lived in complete obedience to the Father, overcoming every sinful temptation. “For we do not have a high priest who cannot sympathize with our weaknesses, but One who has been tempted in all things just as we are, yet without sin.” (Hebrews 4:15 NASB). Yes, He was tempted in every way like us, but He overcame.

Today’s verse reminds us that just as the earthly one was, so also are the earthly people. If we live with a love for worldly pleasures like Adam, then we too are earthly. But if we set our minds on the things of Christ, then we will resemble the heavenly One.

The apostle Paul further explains that for now, we have a body of dust like Adam. Yet, if we live a life worthy of Christ, we will also bear the image of the heavenly. Flesh and blood cannot inherit the heavenly kingdom, so we will be transformed to bear the likeness of the heavenly One. “Now I say this, brothers and sisters, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God; nor does the perishable inherit the imperishable.” (1 Corinthians 15:50 NASB).

Therefore, if we are to enter into the higher, spiritual, heavenly life where Christ is, we must also put on the likeness of the heavenly, just as now we bear the likeness of the earthly. “Just as we have borne the image of the earthy, we will also bear the image of the heavenly.” (1 Corinthians 15:49 NASB).

Dearly beloved, if we set our desires on earthly things and put on the image of the earthly, we will be cast aside like Adam. But if we long for the higher things where Christ is, then we will be heavenly. And as the heavenly One is, so we also shall be.

Therefore, if you have been raised with Christ, keep seeking the things that are above, where Christ is, seated at the right hand of God. Set your minds on the things that are above, not on the things that are on earth.” (Colossians 3:1-2 NASB). Let us seek the things above, where Christ is seated.

✝️ God’s Message – Bro. M. Geo Prakash

        

🦋 Meditation verse - 1 பேதுரு 2 : 25 / 1 Peter 2:25

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1687                                          ஆதவன் 20.09.2025  சனி        

"சிதறுண்ட ஆடுகளைப்போலிருந்தீர்கள்; இப்பொழுதோ உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு மேய்ப்பரும் கண்காணியுமானவரிடத்தில் திருப்பப்பட்டிருக்கிறீர்கள்." ( 1 பேதுரு 2 : 25 )

சிதறுண்ட ஆடுகள் அல்லது வழிதப்பிய ஆடுகள் என்பது கிறிஸ்துவை அறியாமல் நாம் வாழ்ந்த பழைய வாழ்கையினைக் குறிக்கின்றது. இப்படி வழிதப்பிய ஆடுகளின் நிலைமை எப்படியிருக்கும் என்பதனை நாம் உணர்ந்துகொண்டால் மட்டுமே கிறிஸ்துவால் மீட்கப்படும் அனுபவத்துக்குப்பின் நமது வாழ்க்கை மாற்றம் எப்படி இருக்கும் என்பதனையும் நாம் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளமுடியும். 

வழிதவறிய ஆடுகளுக்கு முதல் பிரச்சனை உணவு மற்றும் உறைவிடம்தான். மேய்ப்பனிடம் வாழும்போது அவைகளுக்கு ஏற்றவேளையில் உணவு, தண்ணீர் கிடைக்கும். மட்டுமல்ல, தங்குவதற்கு நல்ல தொழுவம் இருக்கும். மழை, வெயில் நேரங்களில் போதிய தங்கும் வசதி கிடைக்கும். மேலும், மேய்ப்பனிடம் வாழும்போது கொடிய வனவிலங்குகளிடமிருந்து போதிய  பாதுகாப்புக்  கிடைக்கும். 

கிறிஸ்துவாகிய நல்லாயனை விட்டுவிலகி வாழ்ந்தபோது நாம் சிதறுண்ட, வழிதவறிய  ஆடுகளைப்போலத்தான் இருந்தோம். நம்மைப் பல்வேறு பிரச்சனைகளும் தேவைகளும் நெருக்கிக்கொண்டிருந்தன.    ஆனால், இப்பொழுதோ நமது ஆத்துமாக்களுக்கு மேய்ப்பரும் கண்காணியுமானவரிடத்தில் திருப்பப்பட்டிருக்கின்றோம் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. எனவே கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டு அவரிடம் திரும்பியுள்ள நமக்கு இப்போதுப் போதிய உணவு, உறைவிடம் பாதுகாப்பு உண்டு. 

நல்லாயனாம் இயேசு கிறிஸ்து நமக்குப் பிதாவாகிய தேவன் அளித்த மாபெரும் கொடை. ஏனெனில் வழிதவறிய நமது மீட்புக்காகவே பிதாவாகிய தேவன் அவரை உலகுக்கு அளித்தார். அதுவும் மிகப்பெரிய பாடுகளை அவர் ஏற்றுகொள்ளச் செய்து அவரை நமக்கு அருளினார். ஆம்,  "நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பித் திரிந்து, அவனவன் தன்தன் வழியிலே போனோம்; கர்த்தரோ நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமத்தையும் அவர்மேல் விழப்பண்ணினார்." ( ஏசாயா 53 : 6 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இந்த நல்லாயனாம் இயேசு கிறிஸ்துக் கூறுகின்றார்:- "நானே நல்ல மேய்ப்பன்; பிதா என்னை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் பிதாவை அறிந்திருக்கிறதுபோலவும், நான் என்னுடையவைகளை அறிந்தும் என்னுடையவைகளால் அறியப்பட்டுமிருக்கிறேன்; ஆடுகளுக்காக என் ஜீவனையும் கொடுக்கிறேன்." ( யோவான் 10 : 14-15 ) என்று. நமக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் கிறிஸ்து நம் ஒவ்வொருவரையும் அறிந்திருக்கின்றார்; நமது தேவைகளை அறிந்திருக்கின்றார்.  மட்டுமல்ல, நமக்காக தனது உயிரையும் கொடுத்தவர் அவர் என்பதனையும்  நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.  

சிதறுண்ட ஆடுகளைப்போலிருந்த நாம் இப்போது நல்லாயனிடம் வந்துவிட்டோம். எனவே, தாவீது கூறியதுபோல "நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன்; ஏனெனில் தேவரீர் என்னோடேகூட இருக்கிறீர்; உமது கோலும் உமது தடியும் என்னைத் தேற்றும்." ( சங்கீதம் 23 : 4 ) என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறி அவரோடு இணைந்து தொடர்ந்து வாழ்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1687
AATHAVAN – 20.09.2025, Saturday

“For you were continually straying like sheep, but now you have returned to the Shepherd and Guardian of your souls.” (1 Peter 2:25, NASB)

Straying or scattered sheep represent our old life without Christ. Only when we realize the condition of a lost sheep can we fully understand the transformation that happens in our lives once we are redeemed by Christ.

The first struggles of a lost sheep are food and shelter. When under the shepherd’s care, sheep have timely food and water. They also have a safe fold for rest and protection during rain or scorching sun. Moreover, the shepherd guards them from dangerous wild animals.

Likewise, when we lived apart from Christ, the Good Shepherd, we were like scattered and straying sheep, pressed with many needs and problems. But today’s verse tells us that now we have returned to the Shepherd and Guardian of our souls. Therefore, those of us who believe and have accepted Christ now enjoy sufficient food, shelter, and protection.

Jesus Christ, the Good Shepherd, is God the Father’s greatest gift to us. For our salvation, the Father gave His Son to the world and even allowed Him to suffer greatly for us. Truly, “All of us, like sheep, have gone astray, each of us has turned to his own way; But the Lord has caused the wrongdoing of us all to fall on Him.” (Isaiah 53:6, NASB).

This Good Shepherd, Jesus Christ, said: “I am the good shepherd, and I know My own, and My own know Me, just as the Father knows Me and I know the Father; and I lay down My life for the sheep.” (John 10:14–15, NASB). Christ, who protects us, knows each of us personally, knows our needs, and even gave His life for us—something we should never forget.

We who were once like scattered sheep have now come to the Good Shepherd. Therefore, like David we too can joyfully declare: “Even though I walk through the valley of the shadow of death, I fear no evil, for You are with me; Your rod and Your staff, they comfort me.” (Psalm 23:4, NASB). Let us continue to live with Him in joy and fellowship.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - அப். நடபடிகள் 4 : 11 / Acts 4:11

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1686                                          ஆதவன் 19.09.2025  வெள்ளி       

"வீடுகட்டுகிறவர்களாகிய உங்களால் அற்பமாய் எண்ணப்பட்ட அவரே மூலைக்குத் தலைக்கல்லானவர்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 4 : 11 )

இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணத்துக்குப்பின் அப்போஸ்தலர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு மிகப்பெரிய சாட்சிகளாய் இருந்தனர். அவர்களது வல்லமையான பிரசங்கங்கள் மக்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய ஆவிக்குரிய எழுப்புதலை ஏற்படுத்தின.  எனவே பிரதான ஆசாரியனாகிய அன்னாவும் காய்ப்பாவும் அவர்களைப்பிடித்து விசாரித்து இயேசு கிறிஸ்துவைக்குறித்து பிரசங்கிக்கக்கூடாது என்று கண்டித்தனர். அப்படி அவர்களை விசாரணை செய்தபோது அப்போஸ்தலரான பேதுரு இன்றைய தியான வசனத்தைக் கூறுகின்றார். 

நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை கட்டடம் கட்டும்போது பயன்படுத்தும் பிரதானக் கல்லான  மூலைக்கல்லுக்கு வேதம் ஒப்பிடுகின்றது. கட்டிடங்களுக்கு அடிக்கல் நாட்டும்போது மூலைக்கல் சிறப்பான அங்கீகாரம் பெறும். அந்தக்கல்லை நாட்டும்போது ஜெபித்து, ஆசீர்வதித்து நாட்டுவார்கள். ஆனால் அந்தச் கல்லோ பார்வைக்கு மாற்றக்கற்களைவிட எந்த வேறுபாடுமில்லாததாகவே  இருக்கும். மட்டுமல்ல, சிலவேளைகளில் கொத்தனார்கள் கட்டுமானத்துக்கு ஆகாது என ஒதுக்கிய கல்லாகவும் இருக்கும்.  

இதுபோலவே நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் இருந்தார். அவர் மனிதர்களால் ஒதுக்கப்பட்டார்; புறக்கணிக்கப்பட்டார். யூதர்களுக்கு அவரது மகிமை தெரியவில்லை. அன்பானவர்களே, இன்று ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வாழும் நாமும்கூட பலவேளைகளில் இப்படியே தள்ளப்பட்ட கற்களைப்போல குடும்பத்தினரால், சமூகத்தால், ஒதுக்கப்படலாம்; அற்பமாக எண்ணப்படலாம். ஆனால்,  ஜீவனுள்ள கல்லாகிய அவரிடத்தில் சேர்ந்தவர்களாகிய நாமும் ஜீவனுள்ள கற்களைப்போல ஆவிக்கேற்ற மாளிகையாகக் கட்டப்பட்டு வருகின்றோம். 

"மனுஷரால் தள்ளப்பட்டதாயினும், தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டதும் விலையேறப்பெற்றதுமாயிருக்கிற ஜீவனுள்ள கல்லாகிய அவரிடத்தில் சேர்ந்தவர்களாகிய நீங்களும், ஜீவனுள்ள கற்களைப்போல ஆவிக்கேற்ற மாளிகையாகவும், இயேசுகிறிஸ்து மூலமாய் தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்கேற்ற பலிகளைச் செலுத்தும்படிக்குப் பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகவும் கட்டப்பட்டுவருகிறீர்கள்". ( 1 பேதுரு 2 : 4-5 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான பேதுரு. 

சாதாரண பெயர் கிறிஸ்தவர்களுக்கு இப்படி ஒதுக்கப்படும் அல்லது புறக்கணிக்கப்படும் அனுபவம் இருக்காது. காரணம் அவர்கள் உலகத்தோடு ஒத்து வாழ்வதால் உலகம் அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளும். ஆனால் ஆவிக்குரிய விசுவாசிகளுக்கு அப்படியல்ல, அவர்களை குடும்பமும் அவர்கள் வாழும் சமூகமும் அவர்களைப் புறக்கணிக்கும்; அற்பமாகக் கருதும். இதனால்தான், "நீங்கள் உலகத்தாராயிருந்தால், உலகம் தன்னுடையதைச் சிநேகித்திருக்கும்; நீங்கள் உலகத்தாராயிராதபடியினாலும், நான் உங்களை உலகத்திலிருந்து தெரிந்துகொண்டபடியினாலும், உலகம் உங்களைப் பகைக்கிறது." ( யோவான் 15 : 19 ) என்று கூறினார் இயேசு கிறிஸ்து. 

எனவே நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மனிதர்களின் புறக்கணிப்பைத் தாண்டி நாம் முன்னேறவேண்டியது அவசியம். விலையேறப்பெற்ற மூலைக்கல்லாகிய அவரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளாவிட்டால் நாமும் இடறுகின்றோம் என்று பொருள்.  "ஆகையால் விசுவாசிக்கிற உங்களுக்கு அது விலையேறப்பெற்றது; கீழ்ப்படியாமலிருக்கிறவர்களுக்கோ வீட்டைக் கட்டுகிறவர்களால் தள்ளப்பட்ட பிரதான மூலைக்கல்லாகிய அந்தக் கல் இடறுதற்கேதுவான கல்லும் விழுதற்கேதுவான கன்மலையுமாயிற்று" ( 1 பேதுரு 2 : 7 ) 

மெய்யாக அவரை மட்டுமே விசுவாசிப்பவர்களுக்கு மூலைக்கல்லாகிய கிறிஸ்து விலையேறப்பெற்றவர். மற்றவர்களுக்கோ தாங்கள் வழிபடும் மற்றவர்களில் ஒருவராக மட்டுமே அவர் இருப்பதால் இடறுதலுக்குரிய கல்லாகவே இருக்கின்றார்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                 

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1686
AATHAVAN – 19.09.2025 – Friday

“He is the stone which was rejected by you, the builders, but which became the chief cornerstone.” (Acts 4:11 NASB)

After the death of Jesus Christ, the apostles became mighty witnesses for Him. Their powerful preaching brought about a great spiritual awakening among the people. Because of this, the high priest Annas, along with Caiaphas, seized them, questioned them, and strictly commanded them not to preach about Jesus Christ. During such an interrogation, the apostle Peter quoted today’s meditation verse.

Scripture compares our Lord Jesus Christ to the cornerstone used in building. When laying the foundation of a building, the cornerstone receives special honour. It is often set with prayer and blessing. Yet, in appearance, it may look no different from other stones. Sometimes, it might even be a stone that masons had rejected as unfit for construction.

In the same way, our Lord Jesus Christ was rejected and despised by men. The Jews did not recognize His glory. Dear ones, even we who live a spiritual life may at times face rejection—by our own family, by society, or by those around us—just like those stones that were set aside as worthless. But as those who come to Him, the living stone, we too are being built up as living stones into a spiritual house.

The apostle Peter says: “And coming to Him as to a living stone which has been rejected by men, but is choice and precious in the sight of God, you also, as living stones, are being built up as a spiritual house for a holy priesthood, to offer spiritual sacrifices that are acceptable to God through Jesus Christ.” (1 Peter 2:4–5 NASB)

Nominal Christians may never face such rejection or neglect, for the world accepts them as they conform to its ways. But for true spiritual believers, the opposite is true—family and society often disregard them and consider them of little worth. That is why Jesus Christ said: “If you were of the world, the world would love you as its own; but because you are not of the world, but I chose you out of the world, because of this the world hates you.” (John 15:19 NASB)

Therefore, in our spiritual journey, it is vital to move forward beyond human rejection. If we do not firmly hold on to Him, the precious cornerstone, we too will stumble.
“This precious value, then, is for you who believe; but for unbelievers, ‘A stone which the builders rejected, this became the chief cornerstone,’ and, ‘A stone of stumbling and a rock of offense.’” (1 Peter 2:7 NASB)

Truly, for those who believe, Christ the cornerstone is precious. But for others, He is nothing more than one among the many they worship—and so He remains a stone of stumbling to them.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - லுூக்கா 6 : 41 / Luke 6:41

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1685                                          ஆதவன் 18.09.2025  வியாழன்       

"நீ உன் கண்ணிலிருக்கிற உத்திரத்தை உணராமல், உன் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கிற துரும்பைப் பார்க்கிறதென்ன?" ( லுூக்கா 6 : 41 )

மனிதர்கள் பலருக்குமிருக்கும் பொதுவான குணம் மற்றவர்களிடம் குறைகாண்பது.  ஆனால் இப்படிக் குறைகூறும் மனிதர்கள் பலரும் தங்கள் கூறும் அதே குறைபாடு தங்களிடம் இருப்பதை உணர்வதில்லை. மற்றவர்களுக்கு அழகான அறிவுரைகளை வாரிவழங்கும் பலரும் அந்த அறிவுரைகளின்படித் தாங்களே நடப்பதில்லை. இப்படி இருக்கக்கூடாது என்று இன்றைய தியான வசனத்தில் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அறிவுறுத்துகின்றார். 

மனிதர்கள் ஏன் இப்படி இருக்கின்றார்கள் என்பதற்கு மனோதத்துவ விளக்கம் பின்வருமாறு கூறுகின்றது:- "நம்முடைய பிரச்சினையில் நாம் சிக்கிக்கொண்டிருக்கும் போது உணர்ச்சிகள் நம்மை குழப்பி, அதிகமாக  யோசிக்கவும் மோசமாக  கற்பனை செய்யவும் வைக்கிறது. ஆனால், வேறொருவருக்கு அறிவுரை கொடுக்கும்போது, நம்மால் தெளிவாகவும், யதார்த்தமாகவும், சமநிலையான மனநிலையில் இருக்க முடிகிறது." 

ஆனால் இது மெய்யான காரணமல்ல. எல்லோரும் தங்களை நல்லவர்களாகவும், மற்றவர்களைவிட மேலானவர்களாகவும் எண்ணிக்கொள்வதுதான் இதற்கு உண்மையான காரணம். மேலும், அதே குற்றத்தையும் தவறையும் தாங்களே செய்திருந்தாலும் மற்றவர்களுக்கு அறிவுரைகூறும்போது எல்லோரும் தங்களை நல்லவர்கள் என்று எண்ணுவார்கள் என்று இவர்கள் நினைக்கின்றனர். 

ஆனால், ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் இப்படி இருப்பது முறையல்ல. நாம் வாழ்வில் நம்மையே சுய ஆய்வு மிகவும் அவசியம். உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகாமல் யதார்த்தமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படும்போது நாம் குறைகூறும் பழக்கத்திலிருந்து விடுபடுவோம். அப்போஸ்தலரான பவுல் இப்படியே வாழ்ந்தார். பல நிருபங்களில் பல்வேறு சபைகளுக்கு அறிவுரைகளை அவர் எழுதியுள்ளார். பல்வேறு சபைகளில் பிரசங்கங்கள் செய்துள்ளார்.  இப்படித் தான் பிரசங்கம் செய்து மற்றவர்களை வழி நடத்தினாலும் தானும் அதற்கேற்ப வாழவேண்டும் எனும் எண்ணம் அவருக்கு இருந்ததால் கூறுகின்றார்,  "மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கம்பண்ணுகிற நான்தானே ஆகாதவனாய்ப் போகாதபடிக்கு, என் சரீரத்தை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்துகிறேன்." ( 1 கொரிந்தியர் 9 : 27 ) என்று. 

உலக வாழ்வில் மட்டுமல்ல, ஆவிக்குரிய வாழ்விலும் நாம் மற்றவர்களைக் குறைகூறி அவர்களைக் குறித்து நாமே தீர்ப்பிட்டு வாழ்வோமானால் நாமும் தேவனுக்குமுன் அதேபோல தீர்ப்பிடப்படுவோம் என்கின்றார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து. ஆம், "ஏனெனில், நீங்கள் மற்றவர்களைத் தீர்க்கிற தீர்ப்பின்படியே நீங்களும் தீர்க்கப்படுவீர்கள்; நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு அளக்கிற அளவின்படியே உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்." ( மத்தேயு 7 : 2 )

உலகிலுள்ள எல்லா மனிதர்களும் ஒரேபோன்ற அறிவுடையவர்களல்ல; எல்லோரும் ஒரே சிந்தனையுள்ளவர்களல்ல. வயது அதிகரித்தாலும் பலர் அறிவில் சிறுபிள்ளைகளைப்போலவே இருக்கின்றனர்.  ஆவிக்குரிய வாழ்வில் மனிதர்களது விசுவாச அளவும் இப்படியே இருக்கின்றது. எனவே எல்லோரும் நம்மைப்போல இருக்கவேண்டுமென்று எண்ணி அவர்களது ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளை நாம் குறைகூறக்கூடாது என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். "பலவீனமுள்ள சகோதரன் உன் அறிவினிமித்தம் கெட்டுப்போகலாமா? அவனுக்காகக் கிறிஸ்து மரித்தாரே." ( 1 கொரிந்தியர் 8 : 11 )

எனவே, எல்லாச் சூழலிலும் மற்றவர்களைக் குறைகூறுமுன்னும் அல்லது மற்றவர்களுக்கு அறிவுரைகூறுமுன்னும் நமக்கு அந்தத் தகுதி இருக்கின்றதா, நம்மிடம் குறை இருக்கின்றதா  என்று எண்ணிப்பார்த்துச் செயல்படுவோம். முதலில் நமது கண்ணிலுள்ள உத்திரத்தை உணர்ந்து அகற்றுவோம்; அதன்பின்னர் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கிற துரும்பைப் பார்த்து அகற்ற முயலுவோம். அப்போது நாம் மற்றவர்களுக்கு அளக்கிற அளவின்படியே தேவனும் நமக்கு அளப்பார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No: 1685
AATHAVAN – 18.09.2025, Thursday

“Why do you look at the speck that is in your brother’s eye, but do not notice the log that is in your own eye?” (Luke 6:41)

A common tendency in human nature is to find fault with others. Yet those who point out the faults of others often fail to realize that they themselves carry the very same weaknesses. Many give eloquent advice to others, but they themselves do not live according to the very counsel they offer. In today’s meditation verse, the Lord Jesus Christ warns us not to live in such a way.

Psychologists explain this behaviour as follows: “When we are caught up in our own struggles, emotions cloud our judgment, causing us to overthink and even imagine the worst. But when giving advice to others, we are able to step back, think more clearly, realistically, and rationally.”

But that is not the real reason. The true reason is that everyone wants to see themselves as better and more righteous than others. Even when guilty of the same sins, people assume that when they advise others, they are still considered good and wise.

In the spiritual life, this is not the right path. Self-examination is vital. When we resist being ruled by emotions and instead act with sober and realistic judgment, we will overcome the habit of fault-finding. The Apostle Paul lived this way. He gave counsel to many churches through his letters and preaching. Yet he always carried the conviction that he himself must also live according to what he preached. That is why he said:

“But I strictly discipline my body and make it my slave, so that, after I have preached to others, I myself will not be disqualified.” (1 Corinthians 9:27, NASB)

Jesus also warns us that in both worldly and spiritual life, if we judge and condemn others, we too will be judged in the same way before God. “For in the way you judge, you will be judged; and by your standard of measure, it will be measured to you.” (Matthew 7:2, NASB)

Not all people in the world have the same knowledge or maturity. Some remain childish in their understanding even as they grow older. Similarly, in the spiritual life, not all have the same level of faith. Therefore, Paul reminds us not to despise or condemn those who are weaker in faith: “For through your knowledge the one who is weak is ruined, the brother or sister for whose sake Christ died.” (1 Corinthians 8:11, NASB)

So, before we criticize others or offer advice, let us pause to ask: Am I qualified? Do I have faults myself? Let us first recognize and remove the log in our own eye; then we can carefully help our brother remove the speck from his eye. Only then will the measure we use for others become the measure God uses for us.

📖 God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 147 : 13-14 / Psalm 147:13–14

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1684                                           ஆதவன் 17.09.2025  புதன்      

"அவர் உன் வாசல்களின் தாழ்ப்பாள்களைப் பலப்படுத்தி, உன்னிடத்திலுள்ள உன் பிள்ளைகளை ஆசீர்வதிக்கிறார். அவர் உன் எல்லைகளைச் சமாதானமுள்ளவைகளாக்கி, உசிதமான கோதுமையினால் உன்னைத் திருப்தியாக்குகிறார்." ( சங்கீதம் 147 : 13-14 )

இன்றைய தியான வசனம் நாம் கர்த்தருக்குப் பயந்து நீதியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழும்போது நமக்கு வரும் ஆசீர்வாதத்தினை எடுத்துக்கூறுவதாக இருக்கின்றது.  நாம் கர்த்தருக்குப் பயந்து அவரது கிருபையைச் சார்ந்து வாழும்போது நமக்கு ஆசீர்வாதம் உண்டு. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தின் ஒரு வசனத்துக்குமுன் நாம்  பின்வருமாறு வாசிக்கின்றோம்:- "தமக்குப் பயந்து, தமது கிருபைக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள்மேல் கர்த்தர் பிரியமாயிருக்கிறார்." ( சங்கீதம் 147 : 11 ) என்று. 

இப்படிக்  கர்த்தர் நம்மேல் பிரியமாக இருந்து என்னவிதமான ஆசீர்வாதங்களைத் தருகின்றார் என்பதே இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துவது. இதில் முதலாவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது, "உன் வாசல்களின் தாழ்ப்பாள்களைப் பலப்படுத்தி, உன்னிடத்திலுள்ள உன் பிள்ளைகளை ஆசீர்வதிக்கிறார்" என்று. அதாவது இது நமக்கு தேவனது பாதுகாப்பு உண்டு என்பதனைக் கூறுகின்றது. நமது வீடுகளில் கதவின் தாழ்ப்பாள்களை நாம் உறுதியாக வைத்திருப்போம். காரணம், கதவுகளின் தாழ்ப்பாள் உறுதியாக இருந்தால்தான் திருடர்களிடமிருந்து நமக்குப் பாதுகாப்புக் கிடைக்கும். 

இதுபோலவே சாத்தான் நம்மைத் தாக்கி அழிக்காதபடி வலுவான  பாதுகாப்பாகக் கர்த்தர் இருப்பார். நமக்கு மட்டுமல்ல, நம்மூலம் நமது பிள்ளைகளுக்கும்  இந்தப்பாதுகாப்புக் கிடைக்கின்றது. 

இரண்டாவதாக இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம்,  "அவர் உன் எல்லைகளைச் சமாதானமுள்ளவைகளாக்குக்கின்றார்" என்று வாசிக்கின்றோம். இந்த உலகத்தில் மனிதர்களைப் பாதிக்கும் பெரிய பிரச்சனை சமாதானக் குறைவு. மனச்சமாதானமில்லாமல் பெரிய பெரிய செல்வந்தர்களும் புகழ்பெற்ற பிரமுகர்களும் பலவேளைகளில் மனச்சமாதானமின்றி தற்கொலை செய்து மடிவதை நாம் பார்க்கின்றோம். ஆனால் கர்த்தரைத் தேடுபவர்களுக்குப் பூரண சமாதானம் உண்டு.  ஆம், "கர்த்தர் தமது ஜனத்திற்குப் பெலன் கொடுப்பார்; கர்த்தர் தமது ஜனத்திற்குச் சமாதானம் அருளி, அவர்களை ஆசீர்வதிப்பார்." ( சங்கீதம் 29 : 11 )

இறுதியாக, "உசிதமான கோதுமையினால் உன்னைத் திருப்தியாக்குகிறார்." என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இது, உணவு, உடை, உறைவிடம் போன்ற உலக ஆசீர்வாதங்களைக் குறிக்கின்றது. வெறுமனே கோதுமையினால் என்று கூறாமல், "உசிதமான கோதுமையினால்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதாவது "மிகச்சிறப்பான" என்று பொருள். ஆம் அன்பானவர்களே, கர்த்தரை மகிமைப்படுத்தும் வாழ்வு வாழும்போது அவர் நம்மை இப்படி மிகச்சிறப்பாக ஆசீர்வதிக்கின்றார். 

ஆதலால் நாம் தேவனுக்குப் பயந்து, பொல்லாப்புக்கு விலகி ஆவிக்குரிய ஆராதனை செய்து நம்மை முழுவதும் அவருக்கு ஒப்புக்கொடுத்து அவரது கிருபைக்குக் காத்திருப்போம். அப்போது கர்த்தர் நம்மேல் பிரியமாய் இருந்து தனது வாக்கை நமக்கு நிறைவேற்றுவார். நமது பாதுகாப்பு, குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, உண்மையான பூரண மனச்சமாதானம் இவற்றோடுகூட நமக்கு இந்த உலகத்தில் மேலான ஆசீர்வாதம் இவைகளைக் கர்த்தர் நமக்கு வாக்களித்துள்ளார்.  அவரது கிருபையினைப் பற்றிக்கொள்வோம். 

"ஆதலால், அசைவில்லாத ராஜ்யத்தைப் பெறுகிறவர்களாகிய நாம் பயத்தோடும் பக்தியோடும் தேவனுக்குப் பிரியமாய் ஆராதனை செய்யும்படி கிருபையைப் பற்றிக்கொள்ளக்கடவோம்." ( எபிரெயர் 12 : 28 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

Inside the Seeds 🌳

Scripture Meditation No. 1684
AATHAVAN – 17.09.2025, Wednesday

“For He strengthens the bars of your gates; He blesses your sons among you. He makes peace in your borders; He satisfies you with the finest of the wheat.” (Psalm 147:13–14, NASB)

Today’s meditation verse highlights the blessings that come when we live a life of righteousness in the fear of the Lord. When we walk in reverence before Him and depend on His grace, blessings follow us. Just one verse before today’s passage, we read:

“The Lord Favors those who fear Him, those who wait for His faithfulness.” (Psalm 147:11, NASB)

Thus, today’s scripture shows the ways in which God, out of His delight in us, pours out His blessings. The first blessing mentioned is:

“For He strengthens the bars of your gates; He blesses your sons among you.”

This speaks of God’s protection. In our homes, we keep our doors bolted securely, because only when the locks are firm do we feel safe from thieves. Likewise, the Lord Himself becomes our strong defence so that Satan cannot attack and destroy us. This protection is not only for us but also extends to our children through us.

The second blessing is: “He makes peace in your borders.” One of the greatest struggles of mankind today is the lack of peace. Even wealthy and famous people, without inner peace, often end up taking their own lives. But those who seek the Lord are given perfect peace. Yes, the psalmist declares:

“The Lord will give strength to His people; the Lord will bless His people with peace.” (Psalm 29:11, NASB)

Finally, the verse says: “He satisfies you with the finest of the wheat.”

This points to earthly blessings such as food, clothing, and shelter. Notice, it does not simply say wheat, but the finest of the wheat. This means the very best. Dear beloved, when we live a life that glorifies God, He blesses us abundantly—with the best.

Therefore, let us fear the Lord, turn away from evil, worship Him in spirit, surrender ourselves fully to Him, and wait for His grace. Then He, delighting in us, will fulfil His promises—granting us protection, safeguarding our children, giving us true peace, and blessing us with every good gift in this world. Let us hold firmly to His grace.

“Therefore, since we receive a kingdom which cannot be shaken, let’s show gratitude, by which we may offer to God an acceptable service with reverence and awe.” (Hebrews 12:28, NASB)

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Motivational verse - 2 தீமோத்தேயு 1 : 7 / 2 Timothy 1:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1683                                          ஆதவன் 16.09.2025  செவ்வாய்     

"தேவன் நமக்குப் பயமுள்ள ஆவியைக் கொடாமல், பலமும் அன்பும் தெளிந்த புத்தியுமுள்ள ஆவியையேக்  கொடுத்திருக்கிறார்." ( 2 தீமோத்தேயு 1 : 7 )

இன்றைய தியான வசனம் பரிசுத்த ஆவியானவருக்கும் அசுத்தஆவிக்குமுள்ள வித்தியாசத்தை நாம் உணர்ந்துகொண்டு ஆவிக்குரிய வாழ்வில் முன்னேறிச்செல்ல உதவிசெய்கின்றது. 

அசுத்தஆவி பிடித்த மனிதன் ஒருவனைக்குறித்து நாம் மாற்கு சுவிசேஷத்தில் வாசிக்கின்றோம். "அவனுடைய குடியிருப்பு கல்லறைகளிலே இருந்தது; அவனைச் சங்கிலிகளினாலும் கட்ட ஒருவனாலும் கூடாதிருந்தது. அவன் அநேகந்தரம் விலங்குகளினாலும் சங்கிலிகளினாலும் கட்டப்பட்டிருந்தும், சங்கிலிகளை முறித்து, விலங்குகளைத் தகர்த்துப்போடுவான்; அவனையடக்க ஒருவனாலும் கூடாதிருந்தது" ( மாற்கு 5 : 3-4 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. புத்தித் தெளிவில்லாத அவன்  மனிதர்களுக்கு தீங்குசெய்துவிடுவான் என்று அவனை சங்கிலிகளால்  கட்டிவைத்திருந்தார்கள். அவன் அவற்றையும் முறித்துவிட்டு அடக்கமுடியாதபடி மக்களுக்குக் கெடுதல் செய்துகொண்டிருந்தான்.  

அதாவது, அசுத்த ஆவிபிடித்த இந்த மனிதன் பயமுறுத்துபவனும், புத்தித் தெளிவில்லாதவனும், அன்பற்றவனுமாக இருந்தான். ஆனால் இதற்கு மாறாக, பரிசுத்த ஆவியானவர் பலமும் அன்பும் தெளிந்த புத்தியுமுள்ள ஆவியானவராக இருக்கின்றார். அவர் நமக்குத் திடன் தருகின்றார்.  அன்பினால் நம்மை வழிநடத்துகின்றார், நாம் சரியான வழியில் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைத்தொடர தெளிவான புத்தியைத் தருபவராக இருக்கின்றார். மட்டுமல்ல, நம்மை ஆவிக்குரியக் கனிதருபவர்களாக மாற்றுகின்றார். "ஆவியின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை, தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்; இப்படிப்பட்டவைகளுக்கு விரோதமான பிரமாணம் ஒன்றுமில்லை." ( கலாத்தியர் 5 : 22-23 )

அசுத்த ஆவி பயமுள்ள ஆவி என்று கூறப்பட்டுள்ளது. நாம் அசுத்த ஆவிபிடித்த மனிதனைப்போல பயமுள்ள ஆவியைப்பெறவில்லை.  மேலும், வேதாகமத்தை நாம் வாசிக்கும்போது அனைத்து இடங்களிலும் "அசுத்தஆவி பிடித்தவன்" அல்லது "பிசாசு பிடித்தவன்" என்ற வார்த்தைகளே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதை நாம் பார்க்கலாம். நாமும் பொதுவாக, "பிசாசு பிடித்தவன்" என்றுதான் கூறுவோம். ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மை இப்படிப் பிடிப்பவரல்ல, மாறாக நம்மேல் வருபவர்; நம்மீது இறங்குபவர்.  அவர் வரும்போது நாம் பெலனடைகின்றோம்; சாட்சியுள்ள ஒரு வாழ்க்கை வாழ்கின்றோம். "பரிசுத்த ஆவி உங்களிடத்தில் வரும்போது நீங்கள் பெலனடைந்து, எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிப்பரியந்தமும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்"  ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1 : 8 ) என்று இயேசு கிறிஸ்து கூறவில்லையா?

சாட்சியுள்ள வாழ்க்கையே பரிசுத்தஆவி பெற்றவர்களுக்கு அடையாளம். ஆனால், "பூமியின் கடைசிப்பரியந்தமும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்" என்று இயேசு கிறிஸ்துக்  கூறியதற்கு மாறாக இன்று பல கிறிஸ்த ஊழியர்கள் சாட்சியில்லாத வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாக இருக்கின்றனர்;  வஞ்சிக்கிற அசுத்த ஆவிகளைக்கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர். பிற மதத்தினர் மத்தியில் இவர்கள் கிறிஸ்தவர்களுக்கு அவப்பெயரை ஏற்படுத்துகின்றனர். பத்திரிகைகளில் கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள்பற்றி வரும் பலச்செய்திகள் இதனை உறுதிப்படுத்துகின்றன. 

இன்றைய தியான வசனத்தின் அடிப்படையில் பார்ப்போமானால் ஏதாவது கூறி மக்களைப்  பயமுறுத்தும் ஊழியர்கள் (குறிப்பாகத் தசமபாக காணிக்கை கொடுக்கவில்லையானால் சாபம் வரும் என மக்களைப் பயமுறுத்தி பணம் சம்பாதிப்பவர்கள்), அன்பில்லாத ஊழியர்கள், வேதத்தைத் தெளிவாக போதிக்காத ஊழியர்கள் போன்றோர் பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பெற்றவர்களல்ல.  ஆவிகளைப் பகுத்தறியும் வரம் (1 கொரிந்தியர் 12:10) இருந்தாலே நாம் இவர்களைத் தெளிவாக இனம்காணமுடியும். 

ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நமக்குப் பயமுள்ள ஆவியைக் கொடாமல், பலமும் அன்பும் தெளிந்த புத்தியுமுள்ள ஆவியையே கொடுத்திருக்கிறார். அதுவும் நமது ஆவிக்குரிய நன்மைகளுக்காகவே கொடுத்துள்ளார். இந்த ஆவியானவரையே  வாழ்வில் பெற்றுக்கொள்ள வாஞ்சிப்போம். அப்போதுதான் நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வெற்றிபெற்று கிறிஸ்துவுக்குச் சாட்சிகளாக வாழமுடியும்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்         

“Inside the Seeds” 🌳
Scripture Meditation No. 1683
AATHAVAN – 16.09.2025 – Tuesday

“For God has not given us a spirit of timidity, but of power and love and discipline.” (2 Timothy 1:7, NASB)

Today’s meditation verse helps us recognize the difference between the Holy Spirit and unclean spirits, and it guides us to move forward in our spiritual life.

In the Gospel of Mark, we read about a man possessed by an unclean spirit:
“He had his dwelling among the tombs. And no one was able to bind him anymore, even with a chain; because he had often been bound with shackles and chains, and the chains had been torn apart by him and the shackles broken in pieces, and no one was strong enough to subdue him.” (Mark 5:3–4, NASB).

Since he lacked a sound mind, people feared he would harm others and tried to restrain him with chains. Yet he would break them and continue causing destruction.

This shows us that a man with an unclean spirit is fearful, without sound judgment, and without love. In contrast, the Holy Spirit is a Spirit of power, love, and discipline. He strengthens us, leads us with love, grants us clarity of mind to walk in the right spiritual path, and also makes us fruitful. “But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, self-control; against such things there is no law.” (Galatians 5:22–23, NASB).

The unclean spirit is described as a spirit of fear. But we have not received such a spirit. Also, throughout the Bible, whenever unclean spirits are mentioned, it is written as “demon-possessed” or “possessed by an unclean spirit.” We, too, usually say “possessed by a demon.” But the Holy Spirit is not one who “possesses” us like that—rather, He comes upon us and descends on us. When He comes, we receive power and live as witnesses. “But you will receive power when the Holy Spirit has come upon you; and you shall be My witnesses both in Jerusalem, and in all Judea and Samaria, and even to the remotest part of the earth.” (Acts 1:8, NASB).

A life of witness is the true sign of one who has received the Holy Spirit. But sadly, contrary to Christ’s words— “you shall be My witnesses”—many Christian ministers today live without testimony, deceived by unclean spirits. Among people of other faiths, they bring reproach to Christianity. Many reports about Christian ministers in newspapers confirm this.

Based on today’s meditation verse, ministers who frighten people with words (for example, those who say, “If you don’t give tithes, you will be cursed”), ministers who lack love, and ministers who fail to teach the Word clearly are not those filled with the Holy Spirit. By the gift of discernment of spirits (1 Corinthians 12:10), we can recognize them clearly.

Yes, beloved, God has not given us a spirit of timidity, but of power, love, and discipline. He has given this Spirit for our spiritual benefit. Let us earnestly desire to receive this Spirit in our lives. Only then will we live a victorious spiritual life and bear witness for Christ.

God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash