🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 4 : 2 / Psalm 4:2

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1682                                          ஆதவன் 15.09.2025  திங்கள்    

"மனுபுத்திரரே, எதுவரைக்கும் என் மகிமையை அவமானப்படுத்தி, வீணானதை விரும்பி, பொய்யை நாடுவீர்கள்." ( சங்கீதம் 4 : 2 )

உலகப் பொருட்களுக்கு இன்றைய வசனம் இரண்டு பெயர்களைக் கொடுத்துள்ளது. அவை "வீணானவை", "பொய்யானவை" என்பனவாகும். இப்படி வீணானவைகளையும் பொய்யானவைகளையும் விரும்பி எதுவரை என் மகிமையை அவமானப்படுத்துவீர்கள்? என்று கேட்கின்றார் பரிசுத்தரான தேவன்.   

மேலும், கர்த்தருக்கு நாம் செலுத்தவேண்டிய மகிமையைச் செலுத்தாமல் இருப்பது அவரை அவமானப்படுத்துவதாகும். உலகப் பொருட்களுக்கும் தேவனுக்கும் நாம் செலுத்தவேண்டிய முக்கியத்துவம் வெவ்வேறானவை. உலகப் பொருட்களா தேவனா என்று கேள்வி எழும்பும்போது நாம் தேவனுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கவேண்டும். அப்படிக் கொடுக்காமலிருப்பது அவரை அவமானப்படுத்துவதாகும். 

இந்த உலகத்தில் பலவேளைகளில் மற்றவர்களைத் திருப்திப்படுத்தவேண்டுமென்று  கர்த்தருக்குக் கொடுக்கவேண்டிய முக்கியத்துவத்தைக் கொடுக்கத் தவறிவிடுகின்றோம். இது நமது சுய லாபத்துக்காகவோ பயத்தினாலோ இருக்கலாம். ஆனால் நாம் சூழ்நிலைகளைப் பார்க்காமல் கர்த்தருக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவரை மகிமைப்படுத்தினோமென்றால் நிச்சயமாக அவர் நம்மை அவமானப்படவிடமாட்டார். 

அன்று "மோசே மலையிலிருந்து இறங்கிவரத் தாமதிக்கிறதை ஜனங்கள் கண்டபோது, அவர்கள் ஆரோனிடத்தில் கூட்டங்கூடி. அவனை நோக்கி: எகிப்துதேசத்திலிருந்து எங்களை அழைத்துக்கொண்டு வந்த அந்த மோசேக்கு என்ன சம்பவித்ததோ அறியோம்; ஆதலால் நீர் எழுந்து எங்களுக்கு முன்செல்லும் தெய்வங்களை எங்களுக்காக உண்டுபண்ணும் என்றார்கள்."  (யாத்திராகமம் 32 : 1 )  அவர்களுக்குப் பயந்த  ஆரோன் பொன்னினால் ஒரு கன்றுக்குட்டியை உருவாக்கி அவர்கள்முன் வைத்து, எகிப்திலிருந்து உங்களை வரவழைத்துக்  கொண்டுவந்த தேவன் இவரே" என்று கூறினான்.  

மட்டுமல்ல, "ஆரோன் அதைப் பார்த்து, அதற்கு முன்பாக ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, நாளைக்குக் கர்த்தருக்குப் பண்டிகை என்று கூறினான். மறுநாள் அவர்கள் அதிகாலையில் எழுந்து, சர்வாங்கத் தகனபலிகளையிட்டு, சமாதானபலிகளைச் செலுத்தினார்கள்." ( யாத்திராகமம் 32 : 5, 6 )

இப்படி நாமும்  கர்த்தருக்குச் செலுத்தவேண்டிய ஆராதனையைப் பிறருக்குச் செலுத்தும்போது நாமும் அவமானமடைந்து கர்த்தரையும் அவமானப்படுத்துகின்றோம்; நிர்வாணிகளாகின்றோம் என்று பொருள். இப்படித்தான்  ஆரோன் செய்த செயல் இருந்தது "ஜனங்கள் தங்கள் பகைவருக்குள் அவமானப்படத்தக்கதாக ஆரோன் அவர்களை நிர்வாணமாக்கியிருந்தான்." ( யாத்திராகமம் 32 : 25 ) என்று வாசிக்கின்றோம். "நான் கர்த்தர், இது என் நாமம்; என் மகிமையை வேறொருவனுக்கும், என் துதியை விக்கிரகங்களுக்கும் கொடேன்." ( ஏசாயா 42 : 8 ) என்கின்றார் பரிசுத்தர். 

விக்கிரகங்கள் என்பது சிலைகள் மட்டுமல்ல, தேவனைவிட்டு வேறு உலக காரியங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதையும் குறிக்கும். பொருளாசை மிகப்பெரிய விக்கிரக ஆராதனை. "விபசாரக்காரனாவது, அசுத்தனாவது, விக்கிரகாராதனைக்காரனாகிய பொருளாசைக்காரனாவது தேவனுடைய ராஜ்யமாகிய கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்திலே சுதந்தரமடைவதில்லையென்று அறிந்திருக்கிறீர்களே. " ( எபேசியர் 5 : 5 ) என்று பவுலடிகள் கூறுகின்றார்.

நமது இரட்சிப்பின் ஆடையினை உரிந்து நம்மை அவமானப்படுத்திட சாத்தான் பொருளாசையினை நமது இருதயத்தில் விதைக்கின்றான்.  எனவே நாம் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். இயேசு கிறிஸ்துவோடு பன்னிருவருள் ஒருவனாக இருந்த யூதாஸ் சாத்தான் இருதயத்தில் விதைத்தப்  பொருளாசையால் இரட்சிப்பை இழந்து அவமானடைந்து தற்கொலை செய்துகொள்ளவில்லையா? எனவே அன்பானவர்களே, கர்த்தரது மகிமையை அவமானப்படுத்திடாமல், வீணானதை விரும்பி, பொய்யை நாடாமல் நம்மைக் காத்துக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

 “Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1682
AATHAVAN – Monday, 15.09.2025

“You sons of mankind, how long will My honour be treated as an insult? How long will you love what is worthless and strive for a lie?” (Psalm 4:2, NASB)

In today’s verse, the Word of God gives two names to the things of this world: “worthless” and “false.” The Holy God asks: How long will you love what is worthless and pursue what is false, thus dishonouring My glory?

Failing to give God the glory that belongs to Him is itself dishonouring Him. The importance we give to worldly things and to God cannot be the same. When the question arises—worldly things or God—we must choose to honour God. If not, we bring Him dishonour.

Often in this world, we fail to give God the priority due to Him, just to please others. This may be for selfish gain or out of fear. But if we honour God above circumstances and people, He will surely not let us be put to shame.

In the wilderness, “Now when the people saw that Moses delayed to come down from the mountain, the people assembled around Aaron and said to him, ‘Come, make us a god who will go before us; for this Moses, the man who brought us up from the land of Egypt—we do not know what happened to him.’” (Exodus 32:1, NASB). Out of fear of the people, Aaron made a golden calf and declared, “This is your god, Israel, who brought you up from the land of Egypt.”

Not only that, “Now when Aaron saw this, he built an altar in front of it; and Aaron made a proclamation and said, ‘Tomorrow shall be a feast to the LORD.’ So, the next day they got up early, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and got up to engage in lewd behaviour.” (Exodus 32:5–6, NASB)

In the same way, when we give our worship—meant for God—to others or to worldly things, we dishonour God and are left exposed. About Aaron’s act it is written: “Now when Moses saw that the people were out of control—for Aaron had let them get out of control to the point of becoming an object of ridicule among their enemies—” (Exodus 32:25, NASB). God Himself declares: “I am the LORD, that is My name; I will not give My glory to another, Nor My praise to idols.” (Isaiah 42:8, NASB).

Idols are not just carved images; they include anything that takes priority over God in our lives. Greed itself is idolatry. As Paul warns: “For this you know with certainty, that no sexually immoral or impure or greedy person, which amounts to an idolater, has an inheritance in the kingdom of Christ and God.” (Ephesians 5:5, NASB).

Satan sows greed in our hearts in order to strip away the garment of salvation and put us to shame. Judas, one of the twelve, was ruined by greed sown into his heart by Satan. He lost his salvation, fell into disgrace, and ended his life by suicide.

Therefore, beloved, let us guard ourselves carefully. Let us not dishonour God’s glory, nor love what is worthless, nor pursue what is false.

📖 God’s Message through Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - பிலிப்பியர் 4 : 13 / Philippians 4:13

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1681                                          ஆதவன் 14.09.2025 ஞாயிறு   

"என்னைப் பெலப்படுத்துகிற கிறிஸ்துவினாலே எல்லாவற்றையுஞ்செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு." ( பிலிப்பியர் 4 : 13 )

இந்த உலகத்தில் மனிதர்கள் தங்களது உடல் பலம், பதவி அதிகாரம், பணம்,  இவற்றின் அடிப்படையில் பெருமைகொண்டு,  "எல்லாவற்றையுஞ்செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு" என்று கூறுவதுண்டு. இப்படித்  தமிழக அரசியலில் பதவி வெறிகொண்டு தங்களுக்கு வானளவு அதிகாரம் உள்ளதாகப் பெருமையடித்து  அழிந்துபோனவர்களையும் நாம் பார்த்திருக்கின்றோம். 

ஆனால், மனிதர்களாகிய நாம் பலவீனமானவர்கள். நம்மால் நம்மைக்கொண்டு எதனையும் செய்யமுடியாது என்ற அறிவு நமக்கு வேண்டும். ஆம் அன்பானவர்களே, தேவன் நினைத்தால் ஒரே நொடியில் நம்மை எதுவுமில்லாதவர்களாக மாற்றிடமுடியும். எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பவுல், "எங்களால் ஏதாகிலும் ஆகும் என்பதுபோல ஒன்றை யோசிக்கிறதற்கு நாங்கள் எங்களாலே தகுதியானவர்கள் அல்ல; எங்களுடைய தகுதி தேவனால் உண்டாயிருக்கிறது.' ( 2 கொரிந்தியர் 3 : 5 ) என்று கூறுகின்றார். 

அப்போஸ்தலரான யாக்கோபும், "நாளைக்கு நடப்பது உங்களுக்குத் தெரியாதே. உங்கள் ஜீவன் எப்படிப்பட்டது? கொஞ்சக்காலந்தோன்றிப் பின்பு தோன்றாமற்போகிற புகையைப்போலிருக்கிறதே. ஆதலால்: ஆண்டவருக்குச் சித்தமானால், நாங்களும் உயிரோடிருந்தால், இன்னின்னதைச் செய்வோம் என்று சொல்லவேண்டும்" ( யாக்கோபு 4 : 14-15 ) என்று கற்தரைச்சார்ந்து முடிவுகளெடுக்க நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார். 

நாம் நம்மை தேவனுக்கு முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுத்து வாழ்வோமானால் அவரது ஆவியினால் எல்லாம் ஆகும். இன்றைய தியான வசனத்துக்கு இணையான பழைய ஏற்பாட்டு வசனம், "பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." ( சகரியா 4 : 6 ) என்று கூறுகின்றது. ஆம், நமது மனித பலத்தினால் அல்ல தேவனுடைய ஆவியினாலே எல்லாம் கூடும். 

அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறுவதுபோல நாமும் கூறவேண்டுமானால் நாம் கிறிஸ்து நமக்குள் வளர்ந்து நம்மைப் பலப்படுத்தவேண்டியது அவசியம். வேதாமகத்தில் நாம் பார்க்கும் அனைத்துப் பரிசுத்தவான்களும் நம்மைப்போன்ற பாடுள்ள பலவீனமான மனிதர்கள்தான். ஆனால் அவர்கள்மூலம் தேவன் வல்ல செயல்கள் செய்தார். இதனையே அப்போஸ்தலரான யாக்கோபு நமக்குப் பின்வருமாறு  நினைவுறுத்துகின்றார்:- "எலியா என்பவன் நம்மைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷனாயிருந்தும், மழைபெய்யாதபடிக்குக் கருத்தாய் ஜெபம்பண்ணினான், அப்பொழுது மூன்று வருஷமும் ஆறு மாதமும் பூமியின்மேல் மழை பெய்யவில்லை." ( யாக்கோபு 5 : 17 )

ஆம் சாதாரண மனிதர்கள் தேவனது வல்லமையால் அசாதாரணச் செயல்களைச்  செய்தனர். "மனுஷரே, ஏன் இப்படிச் செய்கிறீர்கள்? நாங்களும் உங்களைப்போலப் பாடுள்ள மனுஷர்தானே; நீங்கள் இந்த வீணான தேவர்களைவிட்டு, வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள யாவற்றையும் உண்டாக்கின ஜீவனுள்ள தேவனிடத்திற்குத் திரும்பவேண்டுமென்று உங்களுக்குப் பிரசங்கிக்கிறோம்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 14 : 15 ) என்கின்றார் பேதுரு. 

"எல்லாவற்றையும் செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு" என்று கூறுவது தற்பெருமை. ஆனால் "பெலப்படுத்துகிற கிறிஸ்துவினாலே எல்லாவற்றையுஞ்செய்ய எனக்குப் பெலனுண்டு" என்று கூறுவது நம்மைத் தேவனுக்கு முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுப்பதற்கு அடையாளம். கிறிஸ்துவுக்கு நம்மை முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுத்து வாழ்வோம். அப்போது இந்த உலகத்தில் பாவங்களை மேற்கொண்டு வாழும் பலம் நமக்குக் கிடைக்கும். இதுவே மிகப்பெரிய பலம். இந்த பலத்தை முதலில் நாம் பெற்றுக்கொள்வோமானால் மட்டுமே நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வெற்றியுள்ள வாழ்க்கையாக அமையும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                   

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1681
AATHAVAN – Sunday, 14.09.2025

“I can do all things through Christ who strengtheneth me.” (Philippians 4:13)

In this world, people boast in their physical strength, position, authority, or wealth, saying, “I can do all things.” We have seen even in Tamil Nadu politics, how some, in their craze for power, thought they had limitless authority—yet perished in their pride.

But as human beings, we are weak. We must realize that by ourselves we can do nothing. Yes, beloved, if God wills, He can reduce us to nothing in a single moment. That is why the Apostle Paul declared: “Not that we are sufficient of ourselves to think anything as of ourselves; but our sufficiency is of God.” (2 Corinthians 3:5)

The Apostle James also reminds us to depend on God in all our decisions: “Whereas ye know not what shall be on the morrow. For what is your life? It is even a vapour, that appeareth for a little time, and then vanisheth away. For that ye ought to say, If the Lord will, we shall live, and do this, or that.” (James 4:14-15)

When we surrender ourselves wholly to God, everything becomes possible through His Spirit. A corresponding Old Testament verse to today’s meditation says: “Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the LORD of hosts.” (Zechariah 4:6). Indeed, not by our human strength, but only by God’s Spirit can all things be accomplished.

If we too would declare with Paul, “I can do all things through Christ which strengtheneth me,” then Christ must grow within us and strengthen us. All the saints we read about in Scripture were ordinary, weak people like us. Yet God accomplished mighty deeds through them. As James reminds us: “Elias was a man subject to like passions as we are, and he prayed earnestly that it might not rain: and it rained not on the earth by the space of three years and six months.” (James 5:17)

Yes, ordinary men did extraordinary works by God’s power. As Paul and Barnabas testified: “Sirs, why do ye these things? We also are men of like passions with you, and preach unto you that ye should turn from these vanities unto the living God, which made heaven, and earth, and the sea, and all things that are therein.” (Acts 14:15)

To say, “I can do all things,” in pride is arrogance. But to say, “I can do all things through Christ which strengtheneth me,” is the mark of a life surrendered to God. Let us yield ourselves fully to Christ. Then we shall receive strength to overcome sin and live victoriously in this world. This is true strength. Only when we first receive this strength can our spiritual life become a life of victory.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எரேமியா 2: 27 / Jeremiah 2:27

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1680                                           ஆதவன் 13.09.2025 சனி  

"அவர்கள் தங்கள் முகத்தையல்ல, தங்கள் முதுகை எனக்குக் காட்டினார்கள்; தங்கள் ஆபத்துக்காலத்திலோ எழுந்து எங்களை இரட்சியும் என்கிறார்கள்." ( எரேமியா 2: 27)

தேவனுக்கு ஏற்பில்லாத வாழ்க்கை வாழ்வதையும் அவரை வாழ்வில் தேடாமல் வாழ்வதையும் தேவனுக்கு நமது முதுகினைக் காட்டுவதாக இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது.  பிரதமரோ, முதல்வரோ வரும்போது அவர்களை சந்திக்க நமக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்குமானால் அதனைப் புறக்கணித்து அவர்களுக்கு நமது முகத்துக்குப் பதில் முதுகைத் திருப்பிக் காட்டிக்கொண்டு நிற்போமானால் அது நாம் அவர்களுக்குச் செய்யும் எத்தனை பெரிய அவமரியாதை!! 

ஒரு ராஜாவைப்போன்ற தேவன் இதுபோலவே நம்மைத் தேடி நமக்காகக் காத்துக்கொண்டு நிற்கின்றார். ஆனால் பெரும்பாலான மனிதர்களும் அவரை நோக்கிப்பார்க்காமல் தங்களது உலக நாட்டங்களில் ஆர்வம்கொண்டு அவருக்கு முதுகினைக் காட்டிக்கொண்டு நிற்கின்றார்கள். அதாவது,  அவருக்கு  உரிய மரியாதையினைக் கொடுக்கத் தவறியவர்களாக இருக்கின்றனர் என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

ஆனால், இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் வாசிக்கின்றோம்,  "தங்கள் ஆபத்துக்காலத்திலோ எழுந்து எங்களை இரட்சியும் என்கிறார்கள்." என்று. அதாவது தேவனுக்கு எந்த மரியாதையையும் கொடுக்காமல் அவருக்கு ஏற்பில்லாத வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டு தங்களுக்கு வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகள் ஏற்படும்போது மட்டும், "ஆண்டவரே எங்களை இரட்சியும்" என்று கூப்பாடுபோட்டு ஜெபிக்கின்றனர். மட்டுமல்ல, பல்வேறு காணிக்கைகளையும் பொருத்தனைகளையும் செய்து கொள்கின்றனர்.  இப்படி மனிதர்களில் பெரும்பாலானவர்களும் தேவனை அற்பமாகக்   கருதுகின்றனர். 

இப்படி வாழ்வோமானால், "உன் தீமை உன்னைத் தண்டிக்கும், உன் மாறுபாடுகள் உன்னைக் கண்டிக்கும்; நீ உன் தேவனாகிய கர்த்தரை விடுகிறதும், என்னைப்பற்றும் பயம் உன்னிடத்தில் இல்லாமலிருக்கிறதும், எத்தனை பொல்லாப்பும் கசப்புமான காரியம் என்று உணர்ந்துகொள் என்று சேனைகளின் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்." ( எரேமியா 2: 19)

இதுபோன்று தங்களது தேவைக்கு நம்மைப் பயன்படுத்தும் மக்களை நமது வாழ்வில் நாம் பார்த்திருக்கலாம். ஆனால் சர்வ லோகத்தையும் படைத்து ஆளும் தேவனை இப்படி நாம் தேவைக்குமட்டும் பயன்படுத்தலாம் என்று எண்ணிவிடக்கூடாது. 

தேவனுக்குத் தனது முதுகையேக்  காட்டி பாவத்திலேயே வாழும் மனிதன் தனது மனம் திரும்புதலுக்காக அவரைநோக்கி ஜெபிப்பதை தேவன் அங்கீகரிப்பார். மாறாக, மனம்திரும்பும் எண்ணம் சிறிதும் இல்லாமல் உலகத் தேவைக்காக மட்டுமே அவரை நோக்கிப்பார்க்கும்போது தேவன் அதனை அங்கீகரிப்பதில்லை. 

எனவே அன்பானவர்களே, தேவனுக்கு நமது முதுகினைக் காட்டிவாழும் வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டடிருப்போமானால் நாம் பரிதபிக்கக்கூடியவர்களாக மாறிவிடுவோம். நமது முகத்தை அவருக்கு நேராகத் திருப்பி நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட மன்றாடுவோம். அப்போது நாம் கூப்பிடும்போது தேவன் நமக்குச் செவிகொடுப்பார். தமது முகத்தை நமக்கு அவர் மறைக்கமாட்டார்.  "அவர்கள் அவரை நோக்கிப்பார்த்துப் பிரகாசமடைந்தார்கள்; அவர்கள் முகங்கள் வெட்கப்படவில்லை." ( சங்கீதம் 34: 5) என்று தாவீது கூறுவதுபோல நாம் வெட்கப்படாமல் இருப்போம்; நமது வாழ்க்கையும் பிரகாசமடையும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                 

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1680
AATHAVAN – 13.09.2025 – Saturday

“For they have turned their back unto me, and not their face: but in the time of their trouble they will say, Arise, and save us.” (Jeremiah 2:27, KJV)

Today’s meditation verse reminds us that living a life that does not please God and failing to seek Him is like turning our back on Him. Imagine if we had the chance to meet a Prime Minister or Chief Minister, and instead of honouring them with our face, we deliberately turned our back to them—what great disrespect that would be!

In the same way, the King of kings patiently waits for us and seeks us, but most people ignore Him, being absorbed in worldly affairs, and turn their back on Him. This shows that they fail to give God the honour due unto Him.

Yet, as the Scripture says: “But in the time of their trouble they will say, Arise, and save us.” People who never regard God, who live in ways displeasing to Him, suddenly cry out, “Lord, save us!” when they are in distress. They even bring offerings and sacrifices at such times. In this way, many treat God lightly, using Him only in times of need.

But the Lord warns: “Thine own wickedness shall correct thee, and thy backslidings shall reprove thee: know therefore and see that it is an evil thing and bitter, that thou hast forsaken the LORD thy God, and that my fear is not in thee, saith the Lord GOD of hosts.” (Jeremiah 2:19, KJV)

We may have seen people in our own lives who use us only when they need us. But we must never think we can treat the Almighty Creator of heaven and earth in such a way.

If a sinner turns to God in repentance, He will hear their prayer. But if someone only seeks Him for worldly needs, without any thought of repentance, God will not accept it.

Beloved, if we live with our back toward God, we will end up in a pitiful state. Instead, let us turn our face to Him, confess our sins, and seek His forgiveness. Then, when we call upon Him, He will hear us and not hide His face from us. As David testified: “They looked unto him, and were lightened: and their faces were not ashamed.” (Psalm 34:5, KJV) So also, we shall never be ashamed, and our lives will shine with His glory.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 65 : 10 / Isaiah 65:10

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1679                                          ஆதவன் 12.09.2025 வெள்ளி 

"என்னைத் தேடுகிற என் ஜனத்துக்குச் சாரோன் ஆட்டுத்தொழுவமாகவும், ஆகோரின் பள்ளத்தாக்கு மாட்டுக்கிடையாகவும் இருக்கும்." ( ஏசாயா 65 : 10 )

கர்த்தரைத் தேடுவது என்பது, தவறவிட்டப் பொருளை விளக்கினைப் பற்றவைத்து இருளில் தேடுவதுபோல தேடுவதைக் குறிப்பிடவில்லை. மாறாக, நமது வாழ்வில் நாம் கர்த்தருக்கேற்ற வாழ்க்கைவாழ முயலுவதைக் குறிக்கின்றது; கர்த்தர் அருவருக்கும் பாவக் காரியங்களுக்கு விலகி வாழ்வதைக் குறிக்கின்றது.   

இப்படிக்  கர்த்தரைத் தங்களது வாழ்வில் தேடும் மக்களுக்கு  மேலான ஆசீர்வாதம் உண்டு என்பதனை இன்றைய தியான வசனம் எடுத்துக் கூறுகின்றது. வரலாற்றுப் பின்னணியில் பார்ப்போமானால்  "சாரோன் சமவெளி" செழிப்பான ஒரு பகுதியாகும். இங்கு வளரும் ரோஜாக்கள் உலகின் மிகச்சிறந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன. உன்னதப்பாட்டு தேவனை சாரோனின் ரோஜாவுக்கு ஒப்பிட்டு,  "நான் சாரோனின் ரோஜாவும், பள்ளத்தாக்குகளின் லீலிபுஷ்பமுமாயிருக்கிறேன்." ( உன்னதப்பாட்டு 2 : 1 ) என்று கூறுகின்றது. நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் நாம் சாரோனின் ரோஜாவுக்கு ஒப்பிடுகின்றோம்.

இன்றைய தியான வசனம் கூறும்  உருவகம் தேவனை உண்மையுடன் தேடும் அவருடைய மக்களுக்குச்  சமாதானம், வளம், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றால் நிறைந்த எதிர்காலம் உண்டு என்பதனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதுபோல இன்றைய தியான வசனத்தில் ஆகோரின் பள்ளத்தாக்கு பற்றியும் வாசிக்கின்றோம். இந்தப் பள்ளத்தாக்கு, ஆகானின்  பாவத்துடனும் (யோசுவா 7:26) அதன் விளைவாக இஸ்ரவேலருக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்துடனும் தொடர்புடையது. ஆனால் அது மாடுகள் அமைதியாய் படுக்கும் இடமாக, அதாவது மக்களுக்கு நம்பிக்கையையும் ஓய்விடத்தையும் அளிக்கும் இடமாக மாறும் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.

மொத்தத்தில் இன்றைய தியான வசனம் நமக்குக் கூறும் செய்தி, நாம் தேவனைத் தேடும் மக்களாகவும் அவரது ஐக்கியத்தை விரும்புபவர்களாகவும் இருப்போமானால் நமக்கு ஆசீர்வாதம் உண்டு என்பதனை எடுத்துக் கூறுகின்றது. "ஆட்டுத்தொழுவம், மாட்டுக்கிடை" எனும் வார்த்தைகள் உருவகமாக சமாதானத்துடன் வாழும் வாழ்கையினைக் குறிப்பதாக உள்ளது. பகலில் உணவுத்தேடி அலையும் ஆடுகளும் மாடுகளும் இரவில் இளைப்பாறும் இடங்களாக இவை உள்ளதுபோல, தேவனைத் தேடும் மக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் உண்டு என்பதனை இன்றைய தியான வசனம் உருவகமாகக் கூறுகின்றது. 

இன்று உலக மக்கள் இளைப்பாறுதலும் அமைதியுமற்று அலைகின்றனர் அவர்களுக்கு கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து இதுபோல  ஆட்டுத் தொழுவமாகவும் (யோவான் 10) மாட்டுக்கிடையாகவும் இருக்கின்றார். மேலும், "வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே! நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்" ( மத்தேயு 11 : 28 ) என்று அவர் நம்மை அன்புடன் அழைக்கவில்லையா?

ஆம் அன்பானவர்களே, நமக்குப் பூரணமான சமாதானமும், செழிப்பும் வேண்டுமானால் பணத்தைத் தேடுபவர்களாக அல்ல, மாறாக நாம் கர்த்தரை நமது வாழ்வில் அன்றாடம் தேடுகின்றவர்களாக வாழவேண்டியது அவசியம். அப்போது, செழிப்பான பள்ளத்தாக்குகளில் ஆடுமாடுகளை அமைதியாகத் தங்கவைப்பதுபோல தேவன் நம்மையும் அமைதியுடன் வாழ வகைசெய்வார். "கர்த்தரையும் அவர் வல்லமையையும் நாடுங்கள்; அவர் சமுகத்தை நித்தமும் தேடுங்கள்." ( சங்கீதம் 105 : 4 )

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                  

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1679
AATHAVAN - Friday, 12.09.2025

"And Sharon shall be a fold of flocks, and the valley of Achor a place for the herds to lie down in, for my people that have sought me." (Isaiah 65:10, KJV)

Seeking the Lord does not mean searching like one who lights a candle to look for a lost coin in the dark. Rather, it signifies striving to live a life pleasing unto Him and turning away from the sinful deeds which the Lord hates.

Today’s verse reminds us that great blessings are reserved for those who seek the Lord in their lives. Historically, the Plain of Sharon was a fertile and prosperous region. The roses grown there were considered among the finest in the world. The Song of Solomon compares God to the beauty of Sharon’s rose: “I am the rose of Sharon, and the lily of the valleys.” (Song of Solomon 2:1, KJV). Likewise, we compare our Lord Jesus Christ to the Rose of Sharon.

The imagery of today’s verse signifies a future filled with peace, abundance, and safety for those who earnestly seek God. It also mentions the Valley of Achor. This valley was associated with the sin of Achan and the trouble that befell Israel as a result (Joshua 7:26). Yet, the prophecy transforms it into a place where herds may lie down in safety, symbolizing hope, rest, and renewal for God’s people.

In essence, the message of today’s meditation is clear: if we are a people who seek the Lord and long for His fellowship, blessings will surely follow. The imagery of “fold of flocks” and “a place for herds” reflects a peaceful life. Just as sheep and cattle, after wandering in search of food during the day, find rest in their folds at night, so also those who seek the Lord will find rest for their souls.

Today, the people of the world wander restlessly without peace. But our Lord Jesus Christ is both the fold for the sheep (John 10) and the resting place for the herds. He lovingly invites us saying, “Come unto me, all ye that labour and are heavy laden, and I will give you rest.” (Matthew 11:28, KJV).

Yes, beloved, if we truly desire perfect peace and prosperity, it is not by seeking money but by seeking the Lord daily in our lives. Then, just as He grants peaceful rest to sheep and cattle in fertile valleys, so will He cause us to dwell in peace. “Seek the Lord, and his strength: seek his face evermore.” (Psalm 105:4, KJV)

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 30 : 18 / Isaiah 30:18

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1678                                          ஆதவன் 11.09.2025 வியாழன் 

"ஆனாலும் உங்களுக்கு இரங்கும்படி கர்த்தர் காத்திருப்பார், உங்கள்மேல் மனதுருகும்படி எழுந்திருப்பார்; கர்த்தர் நீதிசெய்கிற தேவன்; அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கியவான்கள்." ( ஏசாயா 30 : 18 )

இந்த உலகத்தில் நாம் காதலர்கள் ஒருவருக்கொருவர் காத்திருப்பதைப் பார்த்திருக்கின்றோம். பேருந்து நிலையங்களிலும், உணவுவிடுதிகளிலும், கடற்கரைகளிலும் இப்படித் தங்கள் துணைகளுக்காகக்  காத்திருக்கின்றனர். இப்படிக் காத்திருப்பது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கின்றது. இதுபோலவே, நம்மை உண்மையாக அன்பு செய்யும்  கர்த்தர் நமக்காகக் காத்திருக்கின்றார். மனிதர்களாகிய நாமும்  அவருக்காகக் காத்திருக்கவேண்டுமென்று அவரும் ஆசைப்படுகின்றார். 

கர்த்தர் இப்படிக் காத்திருப்பது நாம் அவரோடு இணைந்திருக்க வேண்டும் எனும் ஒரே நோக்கத்துக்காகத்தான். பாவத்திலேயே மூழ்கி அழிந்துகொண்டிருக்கும் மனிதர்கள் எப்போது மன்னிப்பைவேண்டி தன்னிடம் வருவார்கள் என்று தேவன் காத்திருக்கின்றார். காத்திருக்கும் கர்த்தரை நாம் கண்டுகொள்ள உலகக் காதலர்கள் காத்திருப்பதுபோல குறிப்பிட்ட இடங்களுக்குச் செல்லவேண்டுமென்று அவசியமில்லை. நாம் உண்மையாக விரும்பினால், எங்கும் அவரை நாம் கண்டுகொள்ளலாம்.  கர்த்தர் இதனையே, "உங்களுக்கு இரங்கும்படி கர்த்தர் காத்திருப்பார், உங்கள்மேல் மனதுருகும்படி எழுந்திருப்பார்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

உலக காதலர்களைப்போல நாமும் கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆம் அன்பானவர்களே, நமது ஆத்தும இரட்சிப்புக்கு நாம் காத்திருந்து ஜெபிக்கவேண்டியது அவசியம். இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "அதுவுமல்லாமல், ஆவியின் முதற்பலன்களைப் பெற்ற நாமுங்கூட நம்முடைய சரீர மீட்பாகிய புத்திரசுவிகாரம் வருகிறதற்குக் காத்திருந்து, நமக்குள்ளே தவிக்கிறோம். அந்த நம்பிக்கையினாலே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம். காணப்படுகிறதை நம்புகிறது நம்பிக்கையல்ல; ஒருவன் தான் காண்கிறதை நம்பவேண்டுவதென்ன?" ( ரோமர் 8 : 23-24 ) என்று கூறுகின்றார். 

நமது உள்ளத்தை கர்த்தருக்கு ஒப்புக்கொடுத்து நாம் காத்திருக்கவேண்டும். ஆம், காணமுடியாத தேவன் நமக்கு அளிக்கும் இரட்சிப்பினை நாம் நம்பிக்கையுடன் காத்திருந்து பெறவேண்டியது அவசியம். "நாம் காணாததை நம்பினோமாகில், அது வருகிறதற்குப் பொறுமையோடே காத்திருப்போம்." ( ரோமர் 8 : 25 )

இப்படிக் காத்திருப்பவர்களை தேவன் கைவிடமாட்டார். நிச்சயமாக அவர் காத்திருக்கும் மக்களுக்குப் பதில் தருவார். தனது மகிமையை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்ளும்படி கிருபைசெய்வார். எனவேதான் இன்றைய தியான வசனத்தின் இறுதிப்பகுதியில் கூறப்பட்டுள்ளது, "கர்த்தர் நீதிசெய்கிற தேவன்; அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கியவான்கள்" என்று. தாவீது ராஜா இப்படிக் கர்த்தருக்குக் காத்திருந்து நன்மைகளைப் பெற்றுக்கொண்டதால் கூறுகின்றார்,  "கர்த்தருக்காகப் பொறுமையுடன் காத்திருந்தேன்; அவர் என்னிடமாய்ச் சாய்ந்து, என் கூப்பிடுதலைக் கேட்டார்" ( சங்கீதம் 40 : 1 ) என்று. 

ஆம் அன்பானவர்களே, சிலவேளைகளில் தேவனது பதில் கிடைக்கக் காலதாமதம் ஆகலாம். ஆனால் அவர் ஒருபோதும் நம்மைக் காத்திருந்து ஏமாறவிடமாட்டார். "நெடுங்காலமாய்க் காத்திருக்குதல் இருதயத்தை இளைக்கப்பண்ணும்; விரும்பினது வரும்போதோ ஜீவவிருட்சம்போல் இருக்கும்." ( நீதிமொழிகள் 13 : 12 ) கர்த்தரும் நமக்கு இரங்கும்படிக் காத்திருப்பார், நம்மேல் மனதுருகும்படி எழுந்திருப்பார் என்பதனையும் நாம் மறந்து விடாமல்  விசுவாசத்தோடு காத்திருந்து ஜெபிப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                          

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No: 1678
AATHAVAN – Thursday, 11.09.2025

"And therefore, will the LORD wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the LORD is a God of judgment: blessed are all they that wait for him." (Isaiah 30:18)

In this world, we often see lovers waiting for one another. At bus stands, restaurants, and seashores, they eagerly wait for their companions. That waiting itself brings them joy. In the same way, the Lord, who truly loves us, waits for us. He also longs that we, as humans, should wait for Him.

The Lord waits with one purpose—that we may be united with Him. God patiently waits for sinful, perishing men to turn to Him seeking forgiveness. To meet this waiting God, we need not go to any specific place like the lovers of the world do. If we truly desire, we can find Him anywhere. That is why the Scripture says: "the LORD will wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you."

Just as earthly lovers wait for one another, we too must wait for the Lord. Yes, beloved, for the salvation of our souls, we must wait in prayer. The Apostle Paul says: "And not only they, but ourselves also, which have the firstfruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for the adoption, to wit, the redemption of our body. For we are saved by hope: but hope that is seen is not hope: for what a man seeth, why doth he yet hope for?" (Romans 8:23–24).

We must surrender our hearts to the Lord and wait for Him. Yes, the invisible God has promised us salvation, and we must wait with faith to receive it. "But if we hope for that we see not, then do we with patience wait for it." (Romans 8:25)

God will never forsake those who wait for Him. Surely, He will answer His waiting people and grant them grace to experience His glory. That is why today’s verse concludes: "for the LORD is a God of judgment: blessed are all they that wait for him." King David testifies from his own experience: "I waited patiently for the LORD; and he inclined unto me, and heard my cry." (Psalm 40:1).

Yes, beloved, sometimes God’s answer may seem delayed. But He will never allow us to be put to shame for waiting. "Hope deferred maketh the heart sick: but when the desire cometh, it is a tree of life." (Proverbs 13:12). Let us therefore not forget that the Lord Himself waits to be gracious unto us and longs to have mercy on us. May we, in faith, continue to wait upon Him in prayer.

Message by – Bro. M. Geo Prakash      

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 124 : 7-8 / Psalm 124:7–8

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1677                                          ஆதவன் 10.09.2025 புதன் 

"வேடருடைய கண்ணிக்குத் தப்பின குருவியைப்போல நம்முடைய ஆத்துமா தப்பிற்று, கண்ணி தெறித்தது, நாம் தப்பினோம். நம்முடைய சகாயம் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின கர்த்தருடைய நாமத்தில் உள்ளது." ( சங்கீதம் 124 : 7-8 )

குருவி பிடிக்க குறவர்கள் வலைகளை விரிப்பதுண்டு. பிடித்தக் குருவிகளை கூண்டுகளில் அடைத்து விற்பனைசெய்து பிழைப்பு நடத்துவார்கள் அவர்கள். ஒருமுறை சாத்தான்குளம் பகுதியில் கடலை பயிரிடப்பட்டிருந்த  ஒரு தோட்டத்தில் இப்படி வலைவிரித்து அவர்கள் குருவிகளை பிடிக்க முயன்றதைப் பார்த்தேன். அவர்கள் விரித்திருந்த வலையில் பல குருவிகள், மைனாக்கள் சிக்கியிருந்தன.  ஆனால் அவைகளை வலையிலிருந்து அவர்கள் பிடிக்குமுன் அவர்களது கூட்டத்தைச் சார்ந்த சிறுவன் ஒருவன் தவறுதலாக வலையை அகற்ற அவற்றில் சிக்கியிருந்த பல குருவிகள் வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட அம்புபோல வேகமாகத் தப்பிப் பறந்தன. 

தாவீது சிறுவயதில் வானந்தரங்களில் ஆடுகள் மேய்த்துக்கொண்டிருந்தபோது இதுபோன்ற சம்பவங்களைப் பாத்திருப்பார். எனவே, பாவம் மற்றும் சாத்தானின் பிடியில் சிக்கியிருந்த தனது ஆத்துமா தேவனது கிருபையால் அவற்றிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதை அவர் இன்றைய தியான வசனத்தில் இப்படி வலையிலிருந்து தப்பிய குருவிகளுக்கு ஒப்பிடுகின்றார். அதாவது கர்த்தரது கிருபையால் இத்தனை வேகமாக வேடருடைய கண்ணிக்குத் தப்பின குருவியைப்போல நம்முடைய ஆத்துமா தப்பிற்று என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஆம், தேவன் நாம் எப்போது அவரிடம் நெருங்கி வருவோம் என்று காத்திருக்கின்றார். நாம் ஓரடி அவரை நோக்கி எடுத்துவைத்தாலே போதும் நமது ஆத்துமா பிழைக்கும். சகேயுவின் வாழ்க்கை  (லூக்கா 19) நமக்கு இதனை உணர்த்துவதாக உள்ளது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, சாத்தான் நம்மை மோசம்போக்கிட தந்திரமான வலைகளை விரித்துள்ளான். உலக மனிதர்கள் பலரும் அறிந்தும் அறியாமலும் அந்த வலைக்கண்ணியில் சிக்கிக்கொள்கின்றனர். ஆனால் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின கர்த்தருடைய நாமத்தில் நமக்கு விடுதலை உண்டு.  அவரது பார்வை நம்மீது படும்போது நாம் எத்தனை பாவிகளாக இருந்தாலும் நம்மைக் கட்டியுள்ள பாவக்கண்ணிகள் தெறித்து உடைந்துபோகும்.  எனவேதான் நமக்கு தேவனது உதவி அதிகமாகத் தேவைப்படுகின்றது. இதனை அறிந்திருந்ததால் சங்கீத ஆசிரியர், "எனக்கு ஒத்தாசை வரும் பர்வதங்களுக்கு நேராக என் கண்களை ஏறெடுக்கிறேன்." ( சங்கீதம் 121 : 1 ) என்று தேவனை நோக்கி உதவிக்குக் கெஞ்சுகின்றார். 

பாவக்கண்ணிகள் நம்மைக் கட்டி  அடிமைப்படுத்தியுள்ளதை இயேசு கிறிஸ்து, "பாவஞ்செய்கிறவன் எவனும் பாவத்துக்கு அடிமையாயிருக்கிறான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( யோவான் 8 : 34 ) என்று கூறினார். மட்டுமல்ல, இந்தப் பாவக்கண்ணிகள் குமாரனாகிய கிறிஸ்துவால் மட்டுமே உடைக்கப்படமுடியும். ஆம்,  "ஆகையால் குமாரன் உங்களை விடுதலையாக்கினால் மெய்யாகவே விடுதலையாவீர்கள்." ( யோவான் 8 : 36 )

கிறிஸ்துவிடம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு மனம்திரும்பும்போது வேடருடைய கண்ணிக்குத் தப்பின குருவியைப்போல நம்முடைய ஆத்துமா தப்பிப் பிழைக்கும். நம்மைக் கட்டியிருக்கும் பாவக்கண்ணி தெறிக்கும்; நாம் தப்புவிக்கப்படுவோம்.  இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல், "கிறிஸ்து இயேசுவினாலே ஜீவனுடைய ஆவியின் பிரமாணம் என்னைப் பாவம் மரணம் என்பவைகளின் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாக்கிற்றே.'" ( ரோமர் 8 : 2 ) என்று கூறுகின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, வேடனுடைய கண்ணிக்குத் தப்பிய குருவியைப்போல அவரது கிருபையால் மட்டுமே நமது ஆத்துமா தப்பிப்பிழைக்கும். பாவங்கள் கண்ணிக்குத் தப்பிய குருவியைப்போல நம்மைவிட்டுப்  பறந்துபோகும். "மேற்குக்கும் கிழக்குக்கும் எவ்வளவு தூரமோ, அவ்வளவு தூரமாய் அவர் நம்முடைய பாவங்களை நம்மைவிட்டு விலக்கினார்." ( சங்கீதம் 103 : 12 ) என்று வாசிக்கின்றோம். எனவே, வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின கர்த்தருடைய உதவிக்குக் கெஞ்சி ஜெபிப்போம். நமது ஆத்துமா விடுதலை அடையும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳
Scripture Meditation No. 1677
AATHAVAN – Wednesday, 10 September 2025

"Our soul is escaped as a bird out of the snare of the fowlers: the snare is broken, and we are escaped. Our help is in the name of the LORD, who made heaven and earth." (Psalm 124:7–8 KJV)

Hunters spread nets to catch sparrows. Once caught, they shut them in cages and sell them for their livelihood. Once, in the region of Sathankulam in Tamil Nadu, I saw such hunters laying nets in a ground where groundnuts were cultivated. Many sparrows and mynas were trapped in the net. But before the hunters could seize them, a boy from their group accidentally loosened the net, and suddenly, like arrows released from a bow, the birds flew away to freedom.

Young David, while tending sheep in the wilderness, must have seen such sights. Therefore, in today’s verse, he compares his soul—once caught in the snares of sin and Satan but set free by God’s grace—to sparrows that escaped from the net of the fowlers. Yes, by the Lord’s grace, “our soul is escaped as a bird out of the snare of the fowlers.” God is waiting for us to turn toward Him. Even one step toward Him is enough for our soul to live. The life of Zacchaeus (Luke 19) reveals this truth to us.

Beloved, Satan has cunningly spread many snares to entrap us. Countless people, knowingly or unknowingly, are caught in them. But there is deliverance for us in the name of the LORD, who made heaven and earth. When His eyes are upon us, no matter how sinful we may be, the snares of sin that bind us will be broken. That is why we so desperately need God’s help. The Psalmist, realizing this, cried out: “I will lift up mine eyes unto the hills, from whence cometh my help.” (Psalm 121:1 KJV)

Jesus Himself said, “Verily, verily, I say unto you, whosoever committeth sin is the servant of sin.” (John 8:34 KJV). These sinful snares can only be broken by the Son. “If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.” (John 8:36 KJV).

When we confess our sins and repent before Christ, our soul escapes like the sparrow from the snare of the fowlers. The net is broken, and we are delivered. The Apostle Paul affirms: “For the law of the Spirit of life in Christ Jesus hath made me free from the law of sin and death.” (Romans 8:2 KJV).

Yes, dearly beloved, only by His grace will our soul escape like the bird from the snare. Our sins, too, will fly away from us: “As far as the east is from the west, so far hath he removed our transgressions from us.” (Psalm 103:12 KJV). Therefore, let us plead in prayer for the help of the Lord who made heaven and earth, that our souls may find true deliverance.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சகரியா 4 : 10 / Zechariah 4:10

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1676                                          ஆதவன் 09.09.2025 செவ்வாய்          

"அற்பமான ஆரம்பத்தின் நாளை யார் அசட்டைபண்ணலாம்? பூமியெங்கும் சுற்றிப்பார்க்கிறவைகளாகிய கர்த்தருடைய ஏழு கண்களும் செருபாபேலின் கையில் இருக்கிற தூக்குநூலைச் சந்தோஷமாய்ப் பார்க்கின்றன." ( சகரியா 4 : 10 )

பாபிலோனியரின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலைபெற்று வெளிவந்த இஸ்ரவேலர்கள் தாங்கள் அடிமைப்பட்டபோது  தகர்க்கப்பட்ட  கர்த்தரது ஆலயத்தை பழுதுபார்த்துத் திரும்பக்  கட்டியெழுப்ப முயன்றனர். செருபாபேல் முன்னின்று இந்த ஆலயக் கட்டுமானப் பணிகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார். ஆனால், இஸ்ரவேலரின் எதிரிகள் ஆலயக் கட்டுமானம் நடைபெறக்கூடாது என்பதிலேயே குறியாக இருந்து அதனைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது சகரியா தீர்க்கத்தரிசிமூலம் கர்த்தரது திடப்படுத்தும் வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு வந்தன. 

இஸ்ரவேலரின் ஆலயக் கட்டுமானப்பணியினை அவர்களின் எதிரிகள் பலரும் ஏளனம் செய்தனர். அவர்களை அசட்டைபண்ணினர். ஆனால் சகரியா மூலம் கர்த்தர் கூறுகின்றார், "பூமியெங்கும் சுற்றிப்பார்க்கிறவைகளாகிய கர்த்தருடைய ஏழு கண்களும் செருபாபேலின் கையில் இருக்கிற தூக்குநூலைச் சந்தோஷமாய்ப் பார்க்கின்றன" என்று. தூக்குநூல் என்பது கட்டுமானப்பணிகளுக்கு கொத்தனார்கள் பயன்படுத்தும் அளவுநூல்.  இந்தத் தூக்குநூலின் உதவியால் சுவரின் சாய்மானத்தைக் கணக்கிட்டுச் சரிசெய்வார்கள். அதாவது, ஆலயக் கட்டுமானப் பணிகளைக்  கர்த்தர் சந்தோஷமாகப் பார்த்தார். 

இதுபோலவே ஆவிக்குரிய காரியங்களிலும் இன்று  நடைபெறுகின்றது. எருசலேம் ஆலயம் தகர்க்கப்பட்டதுபோல மனிதர்களது உடலாகிய ஆலயத்தைச்  சாத்தான் கெடுத்துத் தகர்த்துவிட்டான்; மனிதர்களது ஆத்துமாக்களைச் சிறைபிடித்துவிட்டான். சாத்தானுக்கும் பாவத்துக்கும்  மக்கள் அடிமைகளாகிவிட்டனர். ஆனால், கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவால் மீட்கப்படும்போது தகர்க்கப்பட்ட நமது தகர்க்கப்பட்ட மனித ஆலயத்தை மறுபடியும் கட்டியெழுப்ப முயலுகின்றோம் என்று பொருள். இப்போது, நமது இந்த ஆவிக்குரிய புதிய முயற்சியினை அன்று இஸ்ரவேலரின் ஆலயக்கட்டுமானத்தை எதிரிகள் அற்பமாகப் பார்த்து அசட்டைசெய்ததுபோல நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் எதிரிகளாக நண்பர்களும் குடும்பத்தினரும் நம்மை அற்பமாக எண்ணி அசட்டைசெய்யலாம். 

ஆனால், பூமியெங்கும் சுற்றிப்பார்க்கிறவைகளாகிய கர்த்தருடைய ஏழு கண்களும் செருபாபேலின் கையில் இருக்கிற தூக்குநூலைச் சந்தோஷமாய்ப் பார்ததுபோல நமது ஆவிக்குரிய முயற்சிகளை கர்த்தர் சந்தோஷமாகப்  பார்க்கின்றார். எனவே, மனிதர்களது அற்பமான பார்வைகளைக்கண்டு நாம் மனம் மடியவேண்டாம். 

எனது ஆரம்பகால ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் என்னிடம் சிலர் ஏளனமாக "என்ன, உனக்கு என்ன ஆனது? நீயும் இந்த அல்லேலூயா கூட்டத்தில் சேர்ந்து கைத்தட்டத் துவங்கிவிட்டாய்" என்றும்,  "பெந்தெகொஸ்தேகாரர்கள்  உன்னை மூளைச்சலவைச் செய்துவிட்டனர்" என்றும் கூறியதுண்டு. "அந்த ஓலைக் கொட்டகைக்குப்போய் என்ன புதிதாகப் பெற்றுக்கொண்டாய்?" என்று கேள்வி கேட்டனர். ஆனால்  அதனை, செருபாபேலின் கையில் இருக்கிற தூக்குநூலைக் கர்த்தர்  சந்தோஷமாய்ப் பார்த்ததுபோலச்  சந்தோஷமாகப்  பார்த்தார். இன்று அவர்களில் சிலர் என்னிடம், "பிரதர், எனக்காக ஜெபித்துக்கொள்ளுங்கள்" என்கின்றனர். 

ஆம் அன்பானவர்களே, ஆவிக்குரிய காரியத்தில் நாம் மற்றவர்களது கேலி, நம்மை அவர்கள் அற்பமாகப் பேசுவது இவைகளை எண்ணிக் கலங்காமல் கர்த்தரை மட்டும் நோக்கிப்பார்க்கவேண்டும்.  மற்றவர்களை நாம் சந்தோஷப்படுத்தத் தேவையில்லை, நமது ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகள் கர்த்தரை சந்தோசப்படுத்துவதாக இருந்தால் போதும்.  "கர்த்தரின் கண்கள் எவ்விடத்திலுமிருந்தும், நல்லோரையும் தீயோரையும் நோக்கிப்பார்க்கின்றன." ( நீதிமொழிகள் 15 : 3) எனவே எச்சரிக்கையுடன் நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வைத் தொடருவோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                  

“Inside the Seeds” 🌳
Scripture Meditation No. 1676
AATHAVAN – Tuesday, 09.09.2025

“For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the LORD, which run to and fro through the whole earth.” (Zechariah 4:10 KJV)

After being delivered from Babylonian captivity, the Israelites attempted to rebuild the temple of the Lord which had been destroyed during their bondage. Zerubbabel led the people in this temple construction work. But their enemies were determined to hinder the rebuilding, doing all they could to stop it. At that time, God’s strengthening words came to them through the prophet Zechariah.

Many mocked the Israelites and despised the rebuilding work of the temple. Yet through Zechariah, the Lord declared that His seven eyes, which run to and fro throughout the earth, rejoiced to see the plummet in the hand of Zerubbabel. The plummet (plumb line) was the measuring tool used by masons to align and adjust the walls. This shows that God Himself rejoiced to see the progress of the temple construction.

In the same way, today, similar things happen in spiritual life. Just as the Jerusalem temple was destroyed, so also Satan has corrupted and broken down the temple of man’s body, taking souls captive and enslaving people to sin. But when redeemed through Jesus Christ, we begin to rebuild our broken spiritual temple. At such times, just as the enemies mocked the rebuilding of the Israelites, our spiritual enemies—sometimes even friends or family—may despise and mock our new beginnings in Christ.

Yet, just as the Lord rejoiced to see the plummet in Zerubbabel’s hand, He rejoices to see our spiritual efforts today. Therefore, we must not lose heart at man’s scornful view.

In the early days of my Christian Walk, some mocked me saying, “What has happened to you? Have you also joined that Hallelujah group clapping hands?” Some said, “The Pentecostals have brainwashed you.” Others asked, “What new thing did you gain from going to that thatched shed?” But the Lord looked upon me with joy, just as He rejoiced to see the plummet in Zerubbabel’s hand. Today, some of those very people come to me saying, “Brother, please pray for me.”

Yes, beloved, in spiritual matters we must not be disturbed by mockery or belittling words. We need not please men; it is enough that our spiritual walk pleases God. “The eyes of the LORD are in every place, beholding the evil and the good.” (Proverbs 15:3 KJV) Therefore, let us continue our spiritual journey with watchfulness.

Message by: Bro. M. Geo Prakash