🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 7 : 2 / Psalm 7:2

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1656                                           ஆதவன் 20.08.2025 புதன்          

"சத்துரு சிங்கம்போல் என் ஆத்துமாவைப் பிடித்துக்கொண்டுபோய், விடுவிக்கிறவன் இல்லாமையால், அதைப் பீறாதபடிக்கு என்னைத் தப்புவியும்." ( சங்கீதம் 7 : 2 )

ஆத்துமாவைப் பிடித்துச் சேதப்படுத்தும் சத்துருவாகிய சாத்தானை வேதம் சிங்கத்துக்கும் பாம்புக்கும்  ஒப்பிட்டுக் கூறுகின்றது. தான் இழந்துபோன பரலோக மகிமையை மனிதர்கள் சுதந்தரித்துக்கொள்ளக்கூடாது என்பதில் சாத்தான் மிகவும் தீவிரமாக இருக்கின்றான்.  அதற்காக அவன் மனிதர்களை பாவத்தில் வீழ்த்தி நரகத்துக்கு நேராக இழுத்துச்செல்ல முயலுகின்றான். 

எனவேதான் அப்போஸ்தலரான பேதுரு, "தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாயிருங்கள், விழித்திருங்கள்; ஏனெனில், உங்கள் எதிராளியாகிய பிசாசானவன் கெர்ச்சிக்கிற சிங்கம்போல் எவனை விழுங்கலாமோ என்று வகைதேடிச் சுற்றித்திரிகிறான்." ( 1 பேதுரு 5 : 8 ) என்று நம்மை எச்சரிக்கின்றார். 

இதனால்தான் இன்றைய தியான வசனத்தில் சங்கீத ஆசிரியர் தேவனிடம், "சத்துரு சிங்கம்போல் என் ஆத்துமாவைப் பிடித்துக்கொண்டுபோய், விடுவிக்கிறவன் இல்லாமையால், அதைப் பீறாதபடிக்கு என்னைத் தப்புவியும்." என்று வேண்டுதலாக மன்றாடுகின்றார். தேவனின் வல்லமையால் மட்டுமே நாம் சாத்தானை மேற்கொள்ள முடியும். ஆம்,  "சிங்கத்தின்மேலும் விரியன் பாம்பின்மேலும் நீ நடந்து, பாலசிங்கத்தையும் வலுசர்ப்பத்தையும் மிதித்துப்போடுவாய்." ( சங்கீதம் 91 : 13 ) என்று வாக்குத்தத்த வசனம் கூறுகின்றது. 

எனவே நாம் விழிப்பாய் இருக்கவேண்டியது அவசியம். நமது மனித முயற்சியால் சாத்தானை மேற்கொள்ளமுடியாது. ஆவியானவரின் பலம் நமக்குத் தேவை. "வெள்ளம்போல் சத்துரு வரும்போது, கர்த்தருடைய ஆவியானவர் அவனுக்கு விரோதமாய்க் கொடியேற்றுவார்." ( ஏசாயா 59 : 19 ) என்று வேத வசனம் கூறுகின்றது. எனவே நாம் ஆவியானவரின் பலத்துக்காக ஜெபிக்கவேண்டியது அவசியம். கிறிஸ்துவின் ஆவியாகிய பரிசுத்த ஆவியானவரே நமக்குப் பாவத்திலிருந்து முழு விடுதலையைத் தந்து வழிநடத்த முடியும். 

பாவ மன்னிப்பை நாம் பெறும்போது ஆவியானவர்மூலம் கிறிஸ்து நமது உள்ளத்தில் வருகின்றார். "மேலும் கிறிஸ்து உங்களிலிருந்தால் சரீரமானது பாவத்தினிமித்தம் மரித்ததாயும், ஆவியானது நீதியினிமித்தம் ஜீவனுள்ளதாயும் இருக்கும்." ( ரோமர் 8 : 10 ) இப்படி நமது ஆவியானது நீதியினிமித்தம் ஜீவனுள்ளதாக இருக்குமானால் சாத்தான் நம்மை மேற்கொள்ள முடியாது. "சத்துரு சிங்கம்போல் என் ஆத்துமாவைப் பிடித்துக்கொண்டுபோய், விடுவிக்கிறவன் இல்லாமையால், அதைப் பீறாதபடிக்கு என்னைத் தப்புவியும்" என ஜெபிக்கும் நாம் விடுவிக்கும் கிறிஸ்து நமக்கு உண்டு என்பதனை மறந்துவிடக்கூடாது.  விடுதலையளிக்கும் அவர் நமக்குள் வரும்படி வாஞ்சிப்போம், அப்போது நமது ஆத்துமா சாத்தானின் வஞ்சகத்துக்குத் தப்புவிக்கப்படும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1656

AATHAVAN – Wednesday, 20 August 2025

"Lest he tear my soul like a lion, rending it in pieces, while there is none to deliver." (Psalm 7:2, KJV)

The Bible compares Satan, the enemy who seeks to seize and destroy the soul, to both a lion and a serpent. Having lost the glory of heaven, Satan is determined that man should never inherit it. Therefore, he tempts people into sin and seeks to drag them straight into hell.

This is why the Apostle Peter warns us: “Be sober, be vigilant; because your adversary the devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour.” (1 Peter 5:8, KJV)

Thus, the Psalmist in today’s verse pleads with God, saying: “Lest he tear my soul like a lion, rending it in pieces, while there is none to deliver.” Only by God’s power can we overcome Satan. Indeed, the Word promises: “Thou shalt tread upon the lion and adder: the young lion and the dragon shalt thou trample under feet.” (Psalm 91:13, KJV)

Hence, it is vital for us to stay watchful. By human effort alone, we cannot withstand Satan. We need the strength of the Holy Spirit. As it is written: “When the enemy shall come in like a flood, the Spirit of the LORD shall lift up a standard against him.” (Isaiah 59:19, KJV) Therefore, we must continually pray for the strength of the Spirit. Only the Holy Spirit, who is the Spirit of Christ, can lead us into complete deliverance from sin.

When we receive forgiveness of sins, Christ dwells in us through the Spirit. “And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness.” (Romans 8:10, KJV) When our spirit is alive unto righteousness, Satan cannot prevail over us.

As we pray, “Lest he tear my soul like a lion…”, let us not forget that we have a Deliverer in Christ. If we invite Him into our hearts, He will protect our soul from the deceit of the devil.

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யாக்கோபு 4 : 8 / James 4:8

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1655                                          ஆதவன் 19.08.2025 செவ்வாய்         

"தேவனிடத்தில் சேருங்கள், அப்பொழுது அவர் உங்களிடத்தில் சேருவார். பாவிகளே, உங்கள் கைகளைச் சுத்திகரியுங்கள்; இருமனமுள்ளவர்களே, உங்கள் இருதயங்களைப் பரிசுத்தமாக்குங்கள்." ( யாக்கோபு 4 : 8 )

மகிமையின் தேவனானவர் அழையா விருந்தாளியாக எவரிடமும் வரும் அற்ப மனிதனல்ல. அவருக்கான மகிமையினை நாம் கொடுக்கும்போது மட்டுமே அவர் நம்மிடம் வருவார். அவருக்கு மகிமையைச் செலுத்துவது என்பது உலகத் தலைவர்களைப் புகழ்வதுபோல புகழ்வதல்ல, மாறாக அவருக்குப் பயந்து அவருக்கு ஏற்ற வாழ்க்கை வாழ்வது. இதனையே இன்றைய தியான வசனத்தில் நாம் "உங்கள் கைகளைச் சுத்திகரியுங்கள்; இருமனமுள்ளவர்களே, உங்கள் இருதயங்களைப் பரிசுத்தமாக்குங்கள்" என்று வாசிக்கின்றோம். 

அதாவது பாவக்கறைகள் முற்றிலும் நீங்கிட நாம் சுத்திகரிக்கப்படும்போது மட்டுமே அவர் நமக்குள் வந்து நம்மைச் சேர முடியும். இந்த உலகத்தில் வாழும் நாமே அசுத்தமான இடங்களில் வாழ விரும்புவதில்லை. நமது உறவினர்கள் சிலரது  வீடுகள் சுத்தமற்று, கழிவறைகள் நாம் பயன்படுத்த முடியாதபடி அருவெறுப்பான நிலையில் இருக்கும். ஆனால் அவர்களை நாம் பார்க்கச் செல்லும்போது அவர்கள் நம்மை அங்கு இரண்டுநாள் தங்கிச்செல்ல வற்புறுத்துவார்கள். அவர்கள் அன்பினால் அப்படி நம்மை அழைத்தாலும் அந்த வீடுகளின் சுகாதார நிலைமை நம்மை அங்கு தங்கிட  நமது மனதை அனுமதிக்காது. 

மனிதர்களாகிய நாமே இப்படியென்றால் பரிசுத்தரான தேவன் எப்படி அவலட்சணமான குணங்களுள்ள மனித இருதயத்தில் தங்க வருவார்? ஆம் பல மனிதர்கள் தேவனை அறிந்தும் அவர்களுக்குள் தேவன் வந்து மீட்பினைத் தர முடிவதில்லை. "அவர்கள் தேவனை அறிந்தும்,  அவரை  தேவனென்று  மகிமைப்படுத்தாமலும், ஸ்தோத்திரியாமலுமிருந்து, தங்கள் சிந்தனைகளினாலே வீணரானார்கள்; உணர்வில்லாத அவர்களுடைய இருதயம் இருளடைந்தது." (ரோமர் 1:21) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இங்கு அப்போஸ்தலரான பவுல், "அவர்கள்  அவரை  தேவனென்று  மகிமைப்படுத்தாமலும்" என்று கூறுவது கவனிக்கத்தக்கது. ஆம், நமது வாழ்க்கையால் அவரை நாம் மகிமைப்படுத்தவேண்டியது அவசியம். அவரை மகிமைப்படுத்துவது என்பது வெறும் ஆராதனை செய்வதல்ல, "உங்கள் கைகளைச் சுத்திகரியுங்கள்; இருமனமுள்ளவர்களே, உங்கள் இருதயங்களைப் பரிசுத்தமாக்குங்கள்." என்று கூறியுள்ளபடி நம்மைப் பரிசுத்தமாக்குவது. எனவேதான் நமது பரிசுத்தத்துக்கு அழைப்பு விடுக்கின்றது இன்றைய தியான வசனம். 

நாம் நமது பாவங்களை கிறிஸ்துவிடம்  அறிக்கையிட்டு அவரது இரத்தத்தால் கழுவப்படும்போது தூய்மையடைகின்றோம். அவரை அறிந்திட நமது பாவங்களே தடையாக இருக்கின்றன. எனவே, நமது பாவங்கள் அவரால் மன்னிக்கப்படும்போது நாம் கர்த்தரோடு  இருப்போம் அவரும் நம்மோடும் இருப்பார். வெளி அடையாளங்களான சடங்குகள் நம்மைத் தேவனை அறியவோ அவரிடம் நாம் சென்று சேரவோ உதவாது. 

இப்படி நாம் வெறும் சடங்குகளை ஆசரிக்கும் மனிதர்களாக அல்லாமல் அவரை அறிந்து வாழ்ந்தால் மட்டுமே அவரோடு இருப்போம்; அவரும் நம்மோடு இருப்பார். நமது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு அவரைத் தேடினால் நமக்கு அவர் வெளிப்படுவார்.   "........சகல மனுஷரே, கேளுங்கள்; நீங்கள் கர்த்தரோடிருந்தால், அவர் உங்களோடிருப்பார்; நீங்கள் அவரைத் தேடினால், உங்களுக்கு வெளிப்படுவார்; அவரை விட்டீர்களேயாகில், அவர் உங்களை விட்டுவிடுவார். (2 நாளாகமம் 15:2) நமது பாவக்கறைப்படிந்த கைகளை சுத்திகரித்து  இருதயத்தைப் பரிசுத்தமாக்கி அவரைத் தேடுவோம். அப்போது அவர் நமக்கு வெளிப்படுவார்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                        

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1655
AATHAVAN – Tuesday, 19.08.2025

"Draw nigh to God, and he will draw nigh to you. Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded." (James 4:8)

The God of glory is not a lowly guest who comes uninvited to dwell with anyone. He comes to us only when we give Him the glory due unto His name. Giving glory to God is not like praising worldly leaders, but living a life of reverence and holiness before Him. Today’s verse reminds us: “Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded.”

Only when the stains of sin are cleansed from us can God dwell within us. Even we humans do not wish to stay in unclean places. Sometimes, our relatives may live in homes that are unclean and unhygienic, with restrooms unfit for use. Though they may lovingly insist that we stay with them, our hearts do not permit us to remain there because of the unhygienic state.

If this is true for us as humans, how much more will the Holy God refuse to dwell in the defiled hearts of men! Many know God, yet He cannot dwell in them because of sin. As it is written: “Because that, when they knew God, they glorified him not as God, neither were thankful; but became vain in their imaginations, and their foolish heart was darkened.” (Romans 1:21)

Notice Paul’s words—“they glorified him not as God.” Yes, our lives must glorify Him. To glorify God is not merely offering worship with words, but living a purified life—“Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded.” That is why today’s verse is a call to holiness.

When we confess our sins to Christ and are cleansed by His blood, we are made pure. It is our sins that hinder us from knowing Him. But when forgiven, we abide in Him, and He abides in us. Outward rituals cannot bring us to God.

Therefore, we must not be mere performers of rituals, but live knowing Him personally. Then only will He be with us, and we with Him. When we confess our sins and seek Him, He will reveal Himself to us: “The LORD is with you, while ye be with him; and if ye seek him, he will be found of you; but if ye forsake him, he will forsake you.” (2 Chronicles 15:2)

Let us cleanse our sin-stained hands, purify our hearts, and seek Him—then He will surely reveal Himself to us.

Message by: Bro. M. Geo Prakash

             

🦋 Meditation verse - நீதிமொழிகள் 14 : 6 / Proverbs 14:6

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1654                                           ஆதவன் 18.08.2025 திங்கள்        

"பரியாசக்காரன் ஞானத்தைத் தேடியும் கண்டுபிடியான்; புத்தியுள்ளவனுக்கோ அறிவு லேசாய்வரும்." ( நீதிமொழிகள் 14 : 6 )

பரிகாசக்காரர்கள் என்பவர்கள் எதற்கெடுத்தாலும்  கோமாளிகள்போல மற்றவர்கள் சொல்வதையும் செய்வதையும்  அற்பமாகக் கூறிக்கொண்டு கேலி பேசுபவர்களைக் குறிக்கின்றது. ஆனால் இந்த உலகத்தில் இத்தகைய பரியாசக்காரர்களைச் சுற்றிலும் அதிக மக்கள் இருப்பார்கள். இவர்கள் அந்தக் கேலியையும் கிண்டல்களையும் இரசிப்பவர்கள். உலகம் இத்தகைய பரியாசக்கர்களை "நகைச்சுவை மன்னர்கள்" என்று கொண்டாடுகின்றது.  ஆனால் தேவன் இத்தகைய குணத்தை விரும்புவதில்லை. தனது மக்கள் இத்தகைய கேலி, பரிகாசம் செய்பவர்களோடு சேர்ந்திருப்பதையும்  அவர் வெறுக்கின்றார். 

இதனை நாம் முதலாவது சங்கீதத்தின் முதல் வசனத்திலேயே வாசிக்கின்றோம், "துன்மார்க்கருடைய ஆலோசனையில் நடவாமலும், பாவிகளுடைய வழியில் நில்லாமலும், பரியாசக்காரர் உட்காரும் இடத்தில் உட்காராமலும் ..."( சங்கீதம் 1 : 1 ) இருக்கிற மனிதன் பாக்கியவான் என்று. இதன் காரணம் என்னவென்றால் இத்தகைய பரியாசக் குணமுள்ளவர்கள் எதனையும் பரியாசமாகவே எடுத்துக்கொள்வார்கள். இவர்களிடம் ஆழமான அறிவுபூர்வமான தேடுதல் இருக்காது. எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம், "பரியாசக்காரன் ஞானத்தைத் தேடியும் கண்டுபிடியான்" என்று கூறுகின்றது. 

வலைத்தளத்தில் சிலர் ஏன் பரியாசக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று தேடிப்பார்த்தபோது அதற்குச் சில காரணங்கள் கூறப்பட்டுள்ளதை அறிந்தேன்.   முதலாவது, தங்களது தவறை மறைந்திடச் சிலர்  இப்படிச் செய்கின்றனர், அடுத்து, மற்றவர்களை மதிக்காமை, மற்றவர்கள் முன்னேறுவது பிடிக்காமை, வாழ்வில் தாங்கள் எதிர்பார்த்த  வாய்ப்புக்கள்  கிடைக்காமை,  தங்களைப் பற்றிய  சுயமதிப்பு இல்லாமை,  கடுமையான தாழ்வுமனப்பான்மை.  பொதுவாக இத்தகைய மனிதர்களே பரியாசக்காரர்களாக இருக்கின்றனர் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

எனக்குத் தெரிந்த கிறிஸ்தவ நண்பரொருவர் இருந்தார். அவர் இருக்குமிடத்தில் சிரிப்பும் கூத்துமாக இருக்கும். அவருக்கு தனிப்பட்ட முறையில் இரண்டு மூன்றுமுறை ஆண்டவர் இயேசுவைக்குறித்தும் அவரது மீட்பு அனுபவத்தைக் குறித்தும் எடுத்துக்கூறியுள்ளேன். ஆனால் அவரது கேலிபேசும் குணம் அப்போதும் வெளிப்படும். நான் கூறுவதற்கு கேலியாக, நகைச்சுவையாக ஏதாவது சொல்லிச் சிரிப்பார். ஆனால் எதிர்பாராத வகையில் திடீரென்று நோய் பாதிக்கப்பட்டு அவர் இறந்துபோனார். ஆம், கேலிபேசிக்  கேலிபேசித்  தேவனை அவரால் வாழ்வின் இறுதிவரை அறியமுடியாமலேயே போய்விட்டது. 

மேலும் இன்றைய தியான வசனம் கேலிபேசுபவன் புத்தியில்லாதவன் என்று மறைமுகமாகக் கூறுகின்றது. எனவேதான் தொடர்ந்து கூறுகின்றது, "புத்தியுள்ளவனுக்கோ அறிவு லேசாய்வரும்" என்று. அதாவது பரியாசக்காரனான மனிதனுக்கு அறிவு வராது, அப்படி இல்லாமல் புத்தியுள்ளவனாய் இருப்பவனுக்கோ அறிவு வரும். 

அப்போஸ்தலரான பேதுரு இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்குறித்து பரிகாசக்காரர்கள் கூறுவதைப் பின்வருமாறு கூறுகின்றார்:-  "முதலாவது நீங்கள் அறியவேண்டியது என்னவெனில்: கடைசி நாட்களில் பரியாசக்காரர் வந்து, தங்கள் சுய இச்சைகளின்படியே நடந்து, அவர் வருவார் என்று சொல்லுகிற வாக்குத்தத்தம் எங்கே? பிதாக்கள் நித்திரையடைந்தபின்பு சகலமும் சிருஷ்டிப்பின்தோற்றமுதல் இருந்தவிதமாயிருக்கிறதே என்று சொல்லுவார்கள்." ( 2 பேதுரு 3 : 3, 4 ) பிற இணைத்து மக்கள் மட்டுமல்ல, இன்று பல கிறிஸ்தவர்களுமே இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையினை கேலியாக எடுத்துக்கொள்பவர்களாகவே இருக்கின்றனர். 

இத்தகைய மனிதர்கள், ஜென்மசுபாவத்தாரும், ஆவியில்லாதவர்களுமாமே என்கின்றார் யூதா. "கடைசிக்காலத்திலே தங்கள் துன்மார்க்கமான இச்சைகளின்படி நடக்கிற பரியாசக்காரர் தோன்றுவார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொன்னார்களே. இவர்கள் பிரிந்துபோகிறவர்களும், ஜென்மசுபாவத்தாரும், ஆவியில்லாதவர்களுமாமே." ( யூதா 1 : 18, 19 )

ஆம் அன்பானவர்களே, பரிகாசக் குணம் நம்மிடம் இருக்குமானால் அதனை மாற்றிட முயலுவோம்;  புத்தியோடு சிந்திப்போம்; மற்றவர்களை மதிப்போம்.  அப்போது மட்டுமே வாழ்வில் தேவனை நாம் அறிய முடியும்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                   

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1654
AATHAVAN – Monday, 18 August 2025

"A scorner seeketh wisdom, and findeth it not: but knowledge is easy unto him that understandeth." (Proverbs 14:6, KJV)

Scorners are those who mock others, making fun of what people say or do, treating everything lightly like jesters. Sadly, our world has many such scorners, and crowds enjoy their jokes and ridicules. Society often celebrates them as “kings of comedy.” But God does not delight in such behavior. In fact, He does not want His people to sit in fellowship with them.

The very first Psalm reminds us: “Blessed is the man that walketh not in the counsel of the ungodly, nor standeth in the way of sinners, nor sitteth in the seat of the scornful.” (Psalm 1:1, KJV). Why? Because a scorner never takes anything seriously; they do not engage in deep, meaningful pursuit of truth. That is why today’s verse says, “A scorner seeketh wisdom, and findeth it not.”

I once read reasons why some people become scorners: to hide their own faults, due to lack of respect for others, jealousy over others’ success, disappointments in life, lack of self-worth, or deep inferiority complexes. These usually shape the character of scorners.

I remember a Christian friend who always filled his surroundings with laughter and jokes. Several times, I personally shared with him about the Lord Jesus Christ and the experience of salvation. But each time, he would turn my words into jokes and laugh them off. Unexpectedly, he fell ill and passed away quickly. Sadly, his life ended without truly knowing God—his mocking nature kept him blind to the truth until the very end.

Scripture further says that while a scorner cannot gain wisdom, “knowledge is easy unto him that understandeth.” A man with a wise and humble heart will always gain knowledge.

Apostle Peter also warned about scoffers in relation to the second coming of Christ: “Knowing this first, that there shall come in the last days scoffers, walking after their own lusts, and saying, Where is the promise of his coming? for since the fathers fell asleep, all things continue as they were from the beginning of the creation.” (2 Peter 3:3–4, KJV). Sadly, it is not only unbelievers, but even many Christians today who make light of Christ’s second coming.

Jude too speaks about such people: “How that they told you there should be mockers in the last time, who should walk after their own ungodly lusts. These be they who separate themselves, sensual, having not the Spirit.” (Jude 1:18–19, KJV).

Dear beloved, if we find any mocking or scornful nature within us, let us ask God to change us. Let us think wisely and treat others with respect. Only then will we truly come to know God in our lives.

– God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

                  

🦋 Meditation verse - யோபு 1 : 21 / Job 1:21

"விதைகளின் உள்ளே" 🌳  

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1653                                           ஆதவன் 17.08.2025 ஞாயிறு       

"நிர்வாணியாய் என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன்; நிர்வாணியாய் அவ்விடத்துக்குத் திரும்புவேன்; கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்; கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம்". ( யோபு 1 : 21 )

தேவன் நம்மை ஆவியால் நிறைத்து நடத்தும்போது உலகச் செல்வங்கள் அவ்வளவு பெரிதாக நமக்குத்  தெரியாது. ஒருவேளை நமக்கு மற்றவர்களைப்போலச்  செல்வச் செழிப்பு இல்லாமலிருந்தாலும்  நாம் மனம் சோர்ந்து போகமாட்டோம். இன்று நம்மில் யாரும் யோபுவைப்போன்ற இழப்புக்களைச் சந்தித்திருக்கமாட்டோம்.  ஆனாலும்  இன்றைய தியான வசனத்தைக் கூறும் யோபுவைப்போல நம்மால் கூறுவது மிகவும் கடினமே. கடினம் மட்டுமல்ல, நம்மால் இப்படிக் கூறமுடியுமா என்பதும் கேள்விக்குறியே. தேவன்மேல் நூறுசதம் விசுவாசம் இருந்தால் மட்டுமே ஒருவரால் இப்படிக் கூறமுடியும். 

யோபு சாதாரண செல்வந்தனல்ல, இன்றைய உலகப் பெரும் பணக்காரர்களைப் போன்றவர் அவர்.  "அவனுக்கு ஏழாயிரம் ஆடுகளும், மூவாயிரம் ஒட்டகங்களும், ஐந்நூறு ஏர்மாடுகளும், ஐந்நூறு கழுதைகளுமாகிய மிருகஜீவன்கள் இருந்ததுமன்றி, திரளான பணிவிடைக்காரரும் இருந்தார்கள்; அதினால் அந்த மனுஷன் கிழக்கத்திப் புத்திரர் எல்லாரிலும் பெரியவனாயிருந்தான்." ( யோபு 1 : 3 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அந்தக்காலத்தில் இது மிகப்பெரிய செல்வம்தான். 

ஆனால் இத்தனைச் செல்வங்களையும், அவரது அனைத்துப் பிள்ளைகளையும் இழந்து நிற்கதியானபின்பும் அவர் தேவன்மேலுள்ள விசுவாசத்தை இழந்துவிடவில்லை.  "நிர்வாணியாய் என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன்; நிர்வாணியாய் அவ்விடத்துக்குத் திரும்புவேன்; கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்; கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம்" என்கின்றார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, இதிலிருந்து நாம் அறிந்துகொள்வது, தேவனது சித்தத்தின்படி சாத்தான் யோபுவுக்கு இத்தனை இழப்புகளையும் கொடுத்தான். ஆனால் அனைத்தையும் யோபுவிடமிருந்து பறித்துக்கொண்ட சாத்தானால் யோபுவிடமிருந்த தேவனை மட்டும் பறித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. காரணம், மகிமையான தேவனை அற்பமான சாத்தானால் நெருங்கமுடியவில்லை. 

இன்று நம்மால் யோபுவைபோல இந்த அளவுக்கு இழப்புக்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாவிட்டாலும்  நமக்குள்ளிருக்கும் மகிமையின் தேவனை யாரும் எளிதில் பறித்துக்கொள்ள முடியாது எனும் உறுதியுடன் நாம் வாழவேண்டியது அவசியம். நமக்குள் கிறிஸ்து வாழ்கின்றார் என்பது ஒரு விசுவாச இரகசியம் என்கின்றார் பவுல் அப்போஸ்தலர். ஆம்,  "கிறிஸ்துவானவர் மகிமையின் நம்பிக்கையாக உங்களுக்குள் இருப்பதே அந்த இரகசியம்." ( கொலோசெயர் 1 : 27 ) 

எனவே நாம் முதலில் அழிந்து போகின்ற உலக செல்வங்களைச்  சேர்ப்பதில் காண்பிக்கவேண்டிய ஆர்வத்தை கிறிஸ்துவை ஆதாயப் படுத்திக்கொள்வதில் செலுத்தவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கிறது;  அவரை நமக்குள் மகிமையின் நம்பிக்கையாகக் கொள்ளவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கிறது. அப்படிக் கொள்ளும்போது இந்த உலகத்தில் நமக்கு இழப்புக்கள் வந்தாலும் நாம் விசுவாசத்தை இழக்கமாட்டோம். 

அப்போஸ்தலரான பவுல் எனவேதான், "கிறிஸ்துவின் அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிப்பவன் யார்? உபத்திரவமோ, வியாகுலமோ, துன்பமோ, பசியோ, நிர்வாணமோ. நாசமோசமோ, பட்டயமோ? இவையெல்லாவற்றிலேயும் நாம் நம்மில் அன்புகூருகிறவராலே முற்றும் ஜெயம் கொள்ளுகிறவர்களாயிருக்கிறோமே." ( ரோமர் 8 : 36, 37 ) என்று கூறுகின்றார். "நான் ஜெயம் கொள்ளுகின்றேன்" என்று அவரை மட்டும் கூறாமல் "நாம் நம்மில் அன்புகூருகிறவராலே முற்றும் ஜெயம் கொள்ளுகிறவர்களாயிருக்கிறோமே" என்று நம்மையும் சேர்த்துக் கூறுகின்றார். 

இத்தகைய உறுதியான விசுவாசம் நமக்கும் வேண்டுமென்று ஆவியானவரை வேண்டுவோம். "கேட்கிற எவனும் பெற்றுக்கொள்கிறான்" (மத்தேயு 7:8) என்கிறார் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1653

AATHAVAN – Sunday, 17 August 2025

"Naked came I out of my mother's womb, and naked shall I return thither: the LORD gave, and the LORD hath taken away; blessed be the name of the LORD." (Job 1:21)

When God fills and leads us by His Spirit, the riches of this world do not appear so great to us. Even if we are not as wealthy as others, we will not be disheartened. Today, none of us may have faced losses like Job did; yet it is still very difficult for us to say, as Job said in today’s verse. In fact, the question is not just whether it is hard, but whether we could truly say it at all—unless we have one hundred percent trust in God.

Job was no ordinary rich man; he was like the great billionaires of our day. “His substance also was seven thousand sheep, and three thousand camels, and five hundred yoke of oxen, and five hundred she asses, and a very great household; so that this man was the greatest of all the men of the east.” (Job 1:3) In those times, this was immense wealth.

Yet, after losing all his possessions and all his children, Job did not lose his faith in God. He declared: "Naked came I out of my mother's womb, and naked shall I return thither: the LORD gave, and the LORD hath taken away; blessed be the name of the LORD."

Dearly beloved, from this we learn that it was according to God’s will that Satan brought such losses upon Job. But though Satan stripped Job of everything, he could not take God away from him—because the glorious God cannot be touched by a lowly Satan.

Today, even if we cannot endure such losses as Job, we must live with the assurance that no one can easily take away the glorious God who dwells in us. As the Apostle Paul says, this is a mystery: “Christ in you, the hope of glory.” (Colossians 1:27)

Therefore, we must first shift the zeal we show in storing up perishable worldly riches toward gaining Christ and having Him as the hope of glory within us. Then, even if we face losses in this world, we will not lose our faith.

That is why the Apostle Paul says, “Who shall separate us from the love of Christ? shall tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? Nay, in all these things we are more than conquerors through him that loved us.” (Romans 8:35, 37) He does not say, “I am a conqueror” alone, but includes us: “we are more than conquerors through Him that loved us.”

Let us therefore ask the Holy Spirit to give us such unwavering faith. For the Lord Jesus Christ says, “Every one that asketh receiveth.” (Matthew 7:8)

Message by — Brother M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - சங்கீதம் 25 : 8 / Psalm 25:8

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1652                                            ஆதவன் 16.08.2025 சனி       

"கர்த்தர் நல்லவரும் உத்தமருமாயிருக்கிறார்; ஆகையால் பாவிகளுக்கு வழியைத் தெரிவிக்கிறார்." ( சங்கீதம் 25 : 8 )

உலகிலுள்ள எல்லா மனிதர்களையும் தேவன் அன்புசெய்கிறார். எனவே, மனிதர்கள் தங்கள் பாவச் செயல்பாடுகளால் தேவனைவிட்டுத் தடம் மாறிச் செல்லும்போது அவர் பல்வேறு விதங்களில் அவர்களோடு இடைப்படுகின்றார். தோல்விகள், பிரச்சனைகள் இவைகள் மனிதர்கள் தங்களை நிதானித்துப் பார்க்கத்  தேவன் கொடுக்கும் சந்தர்ப்பங்கள். சில வேளைகளில் மனிதர்கள் தேவ வழியைவிட்டு விலகும்போது தனது ஊழியர்களைக்கொண்டு சரியான வழியினைக் காட்டுகின்றார். ஆனால் பல மனிதர்கள் தங்கள் பாவ வழிகளைத் திருத்திக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதில்லை. 

ஆனால், கர்த்தரது குரலுக்குச் செவிகொடுக்கும்போது அதாவது கர்த்தரைக்குறித்த பயம் உள்ளத்தில் ஒருவனுக்கு ஏற்படும்போது அவனுக்குச் சரியான வழியைக் காட்டுகின்றார். இதனையே தாவீது, "கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற மனுஷன் எவனோ அவனுக்குத் தாம் தெரிந்துகொள்ளும் வழியைப் போதிப்பார்." ( சங்கீதம் 25 : 12 ) என்று கூறுகின்றார். 

நமது தேவன் பாவத்தை வெறுக்கிறாரேத் தவிர பாவிகளை நேசிக்கிறார். பாவிகள் அழிந்து நரக அக்கினிக்கு நேராகச் செல்வது தேவனது விருப்பமல்ல. அவர் நல்லவரும் உத்தமருமாய் இருக்கிறபடியால் பல்வேறு வழிகளில் தன்னை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்துகின்றார். அவர்கள் தங்கள் பாவ வழியைவிட்டு மனம்திரும்பி வரவேண்டுமென்று காத்திருக்கின்றார். அப்படி பாவிகள் மனம் திரும்பும்போது மகிழ்ச்சியடைகின்றார். 

இதனையே இயேசு கிறிஸ்து உவமையாகக் கூறினார். "உங்களுக்கு எப்படித் தோன்றுகிறது? ஒரு மனுஷனுக்கு நூறு ஆடுகளிருக்க, அவைகளில் ஒன்று சிதறிப்போனால், அவன் மற்றத் தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளையும் மலைகளில் விட்டுப் போய்ச் சிதறிப்போனதைத் தேடாமலிருப்பானோ? அவன் அதைக் கண்டுபிடித்தால், சிதறிப்போகாத தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளைக்குறித்துச் சந்தோஷப்படுகிறதைப்பார்க்கிலும், அதைக்குறித்து அதிகமாய்ச் சந்தோஷப்படுவான் என்று, மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( மத்தேயு 18 : 12, 13 )

ஆம், கர்த்தர் நல்லவரும் உத்தமருமாயிருக்கிறபடியால் ஒருவரும் கெட்டுப்போகாமல் எல்லோரும் மனம் திரும்பவேண்டுமென்று நீடிய பொறுமையோடிருக்கின்றார். அவரது இரண்டாம் வருகை ஏன் தாமதிக்கின்றது என்பதைக் கூறவரும்போது அப்போஸ்தலரான பேதுரு, "தாமதிக்கிறார் என்று சிலர் எண்ணுகிறபடி, கர்த்தர் தமது வாக்குத்தத்தத்தைக்குறித்துத் தாமதமாயிராமல்; ஒருவரும் கெட்டுப்போகாமல் எல்லாரும் மனந்திரும்பவேண்டுமென்று விரும்பி, நம்மேல் நீடிய பொறுமையுள்ளவராயிருக்கிறார்." ( 2 பேதுரு 3 : 9 ) என்று கூறுகின்றார். 

"கர்த்தர் நல்லவரும் உத்தமருமாயிருக்கிறார்; ஆகையால் பாவிகளுக்கு வழியைத் தெரிவிக்கிறார்." எனும் வசனம் தாவீது தனது அனுபவத்தில் கண்டது.  பத்சேபாளிடம் விபச்சாரப் பாவத்தில் விழுந்து அதன் தொடர்ச்சியாக கொலை செய்தார். கர்த்தர் நல்லவரும் உத்தமருமாய் இருந்ததால் நாந்தான் தீர்க்கதரிசி மூலம் அவருக்கு வழியைத்  தெரிவித்தார். 

ஆம் அன்பானவர்களே, சிலவேளைகளில் நமது வாழ்க்கையிலும் நாம் வழி தவறலாம்; பாவம் செய்யலாம். ஆனால்  அப்படி வழி தவறும்போது கர்த்தர் பல்வேறு விதங்களில் நம்மை உணர்த்துவார். அந்தச் சத்தத்துக்கு நாம் செவிகொடுக்க வேண்டும். நமது வழிகள் தவறு என்றால் திருத்திக்கொள்ளவேண்டும். அவரது மன்னிப்பை வேண்டி அவரிடம் வரவேண்டும். அப்போது கிறிஸ்து கூறியதுபோல  சிதறிப்போகாத தொண்ணூற்றொன்பது (பாவமே செய்யாத) ஆடுகளைக்குறித்துச் சந்தோஷப்படுகிறதைப்பார்க்கிலும், மனம்திரும்பிய பாவியான நம்மைக்குறித்து அதிகமாய்ச் சந்தோஷப்படுவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳
Scripture Meditation No. 1652
AATHAVAN – Saturday, 16 August 2025

"Good and upright is the LORD: therefore, will he teach sinners in the way." (Psalm 25:8, KJV)

God loves all people in the world. Therefore, when men go astray from Him because of their sinful ways, He intervenes in various ways to draw them back. Failures and problems are often opportunities God gives for people to pause and examine their lives. At times, when they turn away from His path, He uses His servants to point them to the right way. Yet, many are unwilling to correct their sinful ways.

However, when a person listens to the voice of the Lord — when the fear of the Lord arises in the heart — God will guide him in the right path. As David says, "What man is he that feareth the LORD? him shall he teach in the way that he shall choose." (Psalm 25:12, KJV)

Our God hates sin, but loves sinners. It is not His desire that sinners perish and go into the fire of hell. Because He is good and upright, He reveals Himself in many ways, waiting for sinners to turn from their ways and repent. When they do, He rejoices.

Jesus expressed this through a parable: "How think ye? if a man have an hundred sheep, and one of them be gone astray, doth he not leave the ninety and nine, and goeth into the mountains, and seeketh that which is gone astray? And if so be that he find it, verily I say unto you, he rejoiceth more of that sheep, than of the ninety and nine which went not astray." (Matthew 18:12–13, KJV)

Because the Lord is good and upright, He is patient, not willing that any should perish but that all should come to repentance. The apostle Peter says, "The Lord is not slack concerning his promise, as some men count slackness; but is longsuffering to us-ward, not willing that any should perish, but that all should come to repentance." (2 Peter 3:9, KJV)

David’s words, "Good and upright is the LORD: therefore, will he teach sinners in the way" (Psalm 25:8), were born from his own experience. After he fell into the sin of adultery with Bathsheba and followed it with murder, the Lord, being good and upright, sent the prophet Nathan to show him the right way.

Dear beloved, in our lives too, there are times when we may go astray and sin. But when we do, the Lord speaks to us in different ways to make us realize it. We must listen to His voice, correct our ways if they are wrong, and seek His forgiveness. Then, just as Christ said, He will rejoice over us — the sinner who has repented — even more than over the ninety-nine who did not stray.

Message by — Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - யோவான் 8 : 36 / John 8:36

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1651                                          ஆதவன் 15.08.2025 வெள்ளி      

"ஆகையால் குமாரன் உங்களை விடுதலையாக்கினால் மெய்யாகவே விடுதலையாவீர்கள்." ( யோவான் 8 : 36 )

அனைவருக்கும் சுதந்திரதினவிழா நல்வாழ்த்துக்கள் !!

அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவது  என்பது மகிழ்ச்சியானது. நமது நாடு ஆங்கிலேயருக்கு அடிமையாக இருந்து விடுதலைபெற்ற நாளை நாம் சுதந்திரதின  நாளாகக் கொண்டாடுகின்றோம். இந்த நாளில் இந்த அடிமைத்தனம் எப்படி நமது நாட்டுக்கு வந்தது என்பதனை நாம் எண்ணிப்பார்க்கவேண்டியது அவசியம். 

இந்தியாவின் அடிமைத்தனம் ஒரே நாளில் திடீரென்று வந்துவிடவில்லை. முதலில் இந்தியாவில் வணிகம் செய்வதற்கு என வந்த ஆங்கிலேயர்கள் தங்களது வலிமையை படிப்படியாக அதிகரித்து இறுதியில் ஆட்சியையேக்  கைப்பற்றி நம்மை அடிமைப்படுத்தினர். இதுபோலவே பாவம் மனிதர்களை அடிமைப்படுத்துகின்றது.  முதலில் சிறிதாக ஆரம்பித்து நம்மைப் படிப்படியாக பாவநிலைகளில் உயர்த்தி இறுதியில் மொத்த ஆத்துமாவையே பாவத்துக்கு அடிமையாக்கிவிடுகின்றது.   இப்படி நாம் பாவத்துக்கு அடிமையாகியுள்ளதால் இயேசு கிறிஸ்து கூறினார், "பாவஞ்செய்கிறவன் எவனும் பாவத்துக்கு அடிமையாயிருக்கிறான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." ( யோவான் 8 : 34 )

ஒரு சிறுகதை படித்த ஞாபகம் உள்ளது. பாலைவனத்தில் ஒட்டகத்தில் பயணம் செய்த வியாபாரி இரவு தனது  ஒட்டகத்தை வெளியில் கட்டிவைத்துவிட்டு கூடாரத்துக்குள் உறங்கினான்.  அன்று கடுமையான குளிராக இருந்தது. எனவே ஒட்டகம் வியாபாரியிடம், "வெளியே மிகவும் குளிராக இருக்கிறது, எனது தலையை மட்டும் கூடாரத்துக்கு உள்ளே வைத்துக்கொள்ள அனுமதிப்பாயா?" என்று கேட்டது. வியாபாரி, "சரி, வைத்துக்கொள்" என்றான். சிறிது நேரம் கழித்து ஒட்டகம் மீண்டும், "எனது கழுத்துவரை கூடாரத்துக்குள்ளே வைத்துக்கொள்ள இடம் தருவாயா ?" என்று வியாபாரியிடம் கேட்டது. இளகிய மனம்கொண்ட அந்த வியாபாரி, "சரி வைத்துக்கொள்" என்றான். சற்று நேரத்துக்குப்பின் அவனிடம் எதுவும் கேட்காமலேயே ஒட்டகம் தனது முழு உடலையும் கூடாரத்துக்குள் கொண்டு வந்துவிட்டது. வியாபாரி வெளியே குளிருக்குள் தள்ளப்பட்டான். 

ஆம் அன்பானவர்களே, ஆங்கிலேயர்களைப் போலவும் ஒட்டகத்தைப்போலவும் பாவம் மனிதர்களை அடிமைப்படுத்துகின்றது.  சிறிது இடம்கொடுத்தாலும் பாவம் முழு ஆத்துமாவையும் மேற்கொண்டு நம்மை நரகத்துக்கு நேராகக் கொண்டுசென்றுவிடும். 

இப்படிப் பாவம் நம்மை அடிமைப்படுத்தாமல் இருக்கவேண்டுமானால் நாம் கிறிஸ்துவின் போதனைகளில் நிலைத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். அப்போது நாம் அவரது சீடர்களாய் வாழ்வது மட்டுமல்ல, பாவத்திலிருந்து விடுதலையும் பெறுவோம். எனவேதான் "இயேசு தம்மை விசுவாசித்த யூதர்களை நோக்கி: நீங்கள் என் உபதேசத்தில் நிலைத்திருந்தால் மெய்யாகவே என் சீஷராயிருப்பீர்கள்; சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும் என்றார்." ( யோவான் 8 : 31, 32 )  

நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே சத்தியம். "நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்." (யோவான் 14:6) என்று அவர் கூறவில்லையா? ஆம், சத்தியமான அவரை நாம் அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ளும்போது மட்டுமே பாவத்தின் பிடியிலிருந்து விடுதலை பெறமுடியும். எனவே அவரை நமது வாழ்வில் அறிந்துகொள்ளவேண்டும் எனும் ஆர்வமும் அதற்கான செயல்பாடும் நமக்கு அவசியம். அது கடினமான காரியமல்ல. நமது இருதயத்தை அவர் ஆட்சிசெய்யும்படி அவருக்கு ஒப்படைக்கவேண்டியதே நாம் செய்யவேண்டியது. 

"அன்பான இயேசுவே, நான் செய்யும் பாவங்களை உண்மையிலேயே நான் வெறுக்கிறேன், அவற்றை விட்டுவிட முயன்றாலும் என்னால் விடமுடியவில்லை. எனது பாவத்திலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும். உமது பரிசுத்த இரத்தத்தால் என்னைக் கழுவி உமது  மகனாக /  மகளாக என்னை ஏற்றுக்கொள்ளும். என்னை முற்றிலும் உமக்குக் கையளிக்கிறேன்" என்று வேண்டுவோம். நமது பாவங்களைத் தனிமையில் அவரிடம் அறிக்கையிடுவோம். அப்போது மெய்யான விடுதலை பெறுவோம். ஆம், குமாரன் உங்களை விடுதலையாக்கினால் மெய்யாகவே விடுதலையாவீர்கள்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்      

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1651

AATHAVAN – Friday, 15 August 2025

"If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed." (John 8:36)

Wishing you all a blessed Independence Day!

Freedom from bondage is a great joy. Our nation celebrates Independence Day to remember the day we were freed from British rule. On this day, it is worth reflecting on how that bondage came upon our country in the first place.

India’s bondage did not happen overnight. The British first came to trade, gradually increased their influence, and finally took over the administration, making us their subjects. In the same way, sin enslaves mankind—starting small, drawing us deeper step by step, and eventually taking control of our whole soul. That is why Jesus said, "Verily, verily, I say unto you, Whosoever committeth sin is the servant of sin." (John 8:34)

I am reminded of a short story. A merchant travelling in the desert tied his camel outside and went into his tent to sleep. That night was bitterly cold. The camel said, “It’s very cold outside. May I put only my head inside the tent?” The merchant replied, “Alright, you may.” After a while, the camel asked again, “May I put my neck inside as well?” The merchant, soft-hearted, agreed. But before long, without asking, the camel moved its whole body into the tent—pushing the merchant outside into the cold.

Dear friends, sin enslaves people just like the British did to India, and just like that camel in the story. Give it even a little room, and it will take over the whole soul, leading you straight toward hell.

If we do not want to be enslaved by sin, we must remain in the teachings of Christ. Then we will not only live as His disciples, but also receive freedom from sin. That is why, "Then said Jesus to those Jews which believed on him, If ye continue in my word, then are ye my disciples indeed; And ye shall know the truth, and the truth shall make you free." (John 8:31–32)

Our Lord Jesus Christ Himself is the Truth. Did He not say, "I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me" (John 14:6)? Yes, only when we know and accept Him—the Truth—can we be delivered from the grip of sin. For this, we must have the desire and determination to know Him personally. This is not a difficult task—we simply need to surrender our hearts to His rule.

Let us pray: "Dear Jesus, I truly hate the sins I commit. Even when I try to leave them, I cannot. Please deliver me from my sins. Wash me with Your precious blood and accept me as Your son/daughter. I surrender myself entirely to You."

Let us confess our sins to Him in private. Then we will receive true freedom. Yes—"If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed."

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 யோவான் 4 : 20 / 1 John 4:20

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1650                                           ஆதவன் 14.08.2025 வியாழன்      

 

"தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறேனென்று ஒருவன் சொல்லியும், தன் சகோதரனைப் பகைத்தால், அவன் பொய்யன்; தான் கண்ட சகோதரனிடத்தில் அன்புகூராமலிருக்கிறவன், தான் காணாத தேவனிடத்தில் எப்படி அன்புகூருவான்?" ( 1 யோவான்  4 : 20 )

பல கிறிஸ்தவ குடும்பங்களில் நாம் காணக்கூடிய ஒரு விஷயம் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகளுக்குள் ஒற்றுமை இல்லாமை.  அண்ணன் தம்பிகளுக்குள் பேச்சுவார்த்தை இருக்காது,  உடன்பிறந்த சகோதரிகளைத்  திரும்பிக்கூட பார்க்கமாட்டார்கள்.  இதற்குக்  காரணம் பெரும்பாலும் பெற்றோர்கள் சேர்த்துவைத்தச்  சொத்துக்களைப் பங்கிடுவதில் வந்த மோதலாகத்தான்  இருக்கும். ஆனால் இவர்கள் ஆலயங்களுக்குக் காணிக்கைகளை  அள்ளி வழங்குவார்கள்.  இவர்களிடம் பக்திக் காரியங்கள் குறைவின்றிக்  காணப்படும்.

ஆனால், இவர்களது இத்தகைய தேவ அன்பு பொய்யானது, போலியானது  என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. "தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறவன் தன் சகோதரனிடத்திலும் அன்புகூரவேண்டுமென்கிற இந்தக் கற்பனையை அவராலே பெற்றிருக்கிறோம்." ( 1 யோவான்  4 : 21 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான யோவான். 

இயேசு கிறிஸ்துவும் சகோதர அன்பை வலியுறுத்திக் கூறினார். இதுகுறித்து அவர், "ஆகையால், நீ பலிபீடத்தினிடத்தில் உன் காணிக்கையைச் செலுத்த வந்து, உன்பேரில் உன் சகோதரனுக்குக் குறை உண்டென்று அங்கே நினைவுகூருவாயாகில், அங்கேதானே பலிபீடத்தின் முன் உன் காணிக்கையை வைத்துவிட்டுப் போய், முன்பு உன் சகோதரனோடே ஒப்புரவாகி, பின்பு வந்து உன் காணிக்கையைச் செலுத்து." ( மத்தேயு 5 : 23, 24 ) என்று கூறினார். சகோதரர்களுக்குள் ஒற்றுமையில்லாமலிருக்கும்போது கொடுக்கும் காணிக்கையை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஆனால் பெரும்பாலான குடும்பங்களில் சகோதர சகோதரிகளுக்குள் நீதிமன்ற வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்க்கும்போது அதுபற்றிய எந்தக்  குற்ற உணர்வுமின்றி அவர்களால் காணிக்கைகளும் ஆலய ஆராதனைகளும் அதிகம் செய்யப்படுகின்றன. 

குடும்பத்துக்குள் ஒற்றுமையில்லாமல் சகோதர அன்பில்லாமல் இருக்கும்போது ஏன் இப்படி இவர்கள் தேவனுக்கும் ஆலயங்களுக்கும் அள்ளி வழங்குகின்றார்கள் என்று பார்ப்போமானால் தங்களது சுய ஆசைகளை நிறைவேற்றவும் மக்களிடம் பெருமையடையவுமே எனபது புரியும். தேவனுக்கென்று நாம் எதனைச் செய்தாலும் அதனைப் பூரண அன்புடன் செய்யவேண்டியது அவசியம். அன்பில்லாமல் செய்யும் எவையும் அர்த்தமில்லாதவையே.  "எனக்கு உண்டான யாவற்றையும் நான் அன்னதானம்பண்ணினாலும், என் சரீரத்தைச் சுட்டெரிக்கப்படுவதற்குக் கொடுத்தாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால் எனக்குப் பிரயோஜனம் ஒன்றுமில்லை." ( 1 கொரிந்தியர் 13 : 3 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். 

அன்பானவர்களே, நாம் பொய்யான வாழ்க்கை வாழ்வது அர்த்தமில்லாதது. தேவனையும் நம்மைப்போன்ற ஒரு மனிதனாக நாம் எண்ணிவிடக்கூடாது. சகலமும் அவருக்குமுன் வெளியரங்கமாகவும் நிர்வாணமாகவும் இருக்கின்றன. இன்று உலகத்தில் ஒருவேளை நாம் மனிதர்கள் மத்தியில் நல்ல பெயர் பெற்றிடலாம். ஆனால் அதனால் எந்த நன்மையுமில்லை.  நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் அவர், "நான் ஒருக்காலும் உங்களை அறியவில்லை; அக்கிரமச் செய்கைக்காரரே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள்" ( மத்தேயு 7 : 23)  என்று நம்மைத் துரத்தினால் அது எத்தகைய பரிதாபகரமானநிலையாக இருமென்று எண்ணிப்பாருங்கள்!!

ஆம் அன்பானவர்களே, சகோதரர்களுக்குள்ளான பகையை தேவன் அதிகம் வெறுக்கின்றார்.  எனவேதான் அப்போஸ்தலரான யோவான், "தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறேனென்று ஒருவன் சொல்லியும், தன் சகோதரனைப் பகைத்தால், அவன் பொய்யன்" என்று கடினமாகக் கூறுகின்றார்.  மட்டுமல்ல, "தான் கண்ட சகோதரனிடத்தில் அன்புகூராமலிருக்கிறவன், தான் காணாத தேவனிடத்தில் எப்படி அன்புகூருவான்?" என்று கேள்வியும்  எழுப்புகின்றார். நம்மிடம் இத்தகைய தவறு இருந்தால் திருத்திக்கொள்வோம். அப்போதுதான் நாம் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்வதில் அர்த்தமிருக்கும். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்        

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1650

AATHAVAN – Thursday, 14 August 2025

"If a man say, I love God, and hateth his brother, he is a liar: for he that loveth not his brother whom he hath seen, how can he love God whom he hath not seen?" (1 John 4:20 KJV)

In many Christian families, we often see a lack of unity among siblings. Brothers may not speak to each other; sisters may refuse even to look at one another. In most cases, the cause for this division is disputes over the division of the property left by their parents. Yet, these same people will give generously to churches, and their religious activities will appear to be plentiful.

However, today’s Scripture verse declares that such love for God is false and counterfeit. As the Apostle John says: "And this commandment have we from him, That he who loveth God love his brother also." (1 John 4:21 KJV)

The Lord Jesus Christ also strongly emphasized brotherly love. Concerning this, He said: "Therefore if thou bring thy gift to the altar, and there rememberest that thy brother hath ought against thee; Leave there thy gift before the altar, and go thy way; first be reconciled to thy brother, and then come and offer thy gift." (Matthew 5:23–24 KJV)

When there is no unity among brothers, God does not accept the offerings given. Yet, in many families, even when court cases are pending between siblings, they continue to make offerings and actively participate in church worship without any sense of guilt.

If we ask why such people lavishly give to God and the church without brotherly love, the truth becomes evident — it is often to fulfil selfish desires or to gain prestige among people. Whatever we do for God must be done with pure love. Anything done without love is meaningless. As the Apostle Paul writes: "And though I bestow all my goods to feed the poor, and though I give my body to be burned, and have not charity, it profiteth me nothing." (1 Corinthians 13:3 KJV)

Beloved, living a false life is meaningless. We must never think of God as if He were just another human being. "All things are naked and opened unto the eyes of him with whom we have to do." (Hebrews 4:13 KJV) In this world, we may perhaps earn a good name among people — but that will be of no benefit. On the Day of Judgment, if He says, "I never knew you: depart from me, ye that work iniquity" (Matthew 7:23 KJV), how dreadful would that be!

Yes, beloved, God greatly hates enmity between brothers. That is why the Apostle John speaks so sternly: "If a man say, I love God, and hateth his brother, he is a liar." He even asks the searching question: "For he that loveth not his brother whom he hath seen, how can he love God whom he hath not seen?" If we find such a fault in ourselves, let us correct it. Only then will it have meaning when we call ourselves Christians.

God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash