🦋 Meditation verse - நீதிமொழிகள் 19 : 23 / Proverbs 19:23

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1649                                           ஆதவன் 13.08.2025 புதன்     

"கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஜீவனுக்கேதுவானது; அதை அடைந்தவன் திருப்தியடைந்து நிலைத்திருப்பான்; தீமை அவனை அணுகாது." ( நீதிமொழிகள் 19 : 23 )

கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் என்பது எல்லாவித தீமையான காரியங்களையும் வெறுத்து கர்த்தருக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கை வாழ்வதைக் குறிக்கின்றது. "தீமையை வெறுப்பதே கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயம்; பெருமையையும், அகந்தையையும், தீய வழியையும், புரட்டுவாயையும் நான் வெறுக்கிறேன்." ( நீதிமொழிகள் 8 : 13 ) என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். இப்படி கர்த்தருக்குப் பயப்படும் மனிதனது வாழ்வில் தீமை அணுகாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

இதனையே சங்கீத ஆசிரியர், "எனக்கு அடைக்கலமாயிருக்கிற உன்னதமான கர்த்தரை உனக்குத் தாபரமாகக்கொண்டாய். ஆகையால் பொல்லாப்பு உனக்கு நேரிடாது, வாதை உன் கூடாரத்தை அணுகாது." ( சங்கீதம் 91 : 9, 10 ) என்றும் கூறுகின்றார்.

அன்பானவர்களே, இன்று நாம் எல்லோருமே தீமை நம்மை அணுகக்கூடாது என்றுதான் ஜெபிக்கின்றோம். ஆனால் அப்படி ஜெபித்தால் மட்டும் போதாது கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயம் நமக்கு வேண்டும்.  பலரும் இன்று ஜெபத்துக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை நடைமுறை வாழ்க்கைக்குக் கொடுப்பதில்லை.  ஜெபம் மட்டுமல்ல, ஜெபிக்கும் நாம் தீமையை வெறுக்கின்றவர்களாகவும் இருக்கவேண்டியது அவசியம். அதுவே கர்த்தருக்குப் பயப்படும்பயம். 

நாம் இப்படிக்  கர்த்தருக்குப் பயப்படும் வாழ்க்கை வாழும்போது தீமையான காரியங்கள்  நமது வாழ்வில் வராது என்று பொருளல்ல; சோதனைகள் நமது வாழ்வில் ஏற்படாது என்று பொருளல்ல, ஆனால்  ஆனால் அத்தகைய சோதனைகளில் தேவன் அவற்றிலிருந்து நாம் தப்பித்துக்கொள்ளும் வழியையும் உண்டாக்குவார். "மனுஷருக்கு நேரிடுகிற சோதனையேயல்லாமல் வேறே சோதனை உங்களுக்கு நேரிடவில்லை. தேவன் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; உங்கள் திராணிக்கு மேலாக நீங்கள் சோதிக்கப்படுகிறதற்கு அவர் இடங்கொடாமல், சோதனையைத் தாங்கத்தக்கதாக, சோதனையோடுகூட அதற்குத் தப்பிக்கொள்ளும்படியான போக்கையும் உண்டாக்குவார்." ( 1 கொரிந்தியர் 10 : 13 )

ஆம், கர்த்தருக்குப் பயப்படும் வாழ்க்கை வாழும்போது அவர் நமது துன்பங்களை நாம் தாங்கத்தக்கப் பலத்தை நமக்குத் தருவார்.  மட்டுமல்ல, "கர்த்தருடைய தூதன் அவருக்குப் பயந்தவர்களைச் சூழப் பாளயமிறங்கி அவர்களை விடுவிக்கிறார்." ( சங்கீதம் 34 : 7 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 

கர்த்தருக்குப் பயப்படுத்தல் என்பது அவரது ஆசீர்வாதம் கிடைக்காமல் போகுமோ எனும் பயத்தில் வேதாகமத்தை வாசிப்பதும், ஜெபிப்பதும், ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதும், உபவாசிப்பதும், காணிக்கைகள் கொடுப்பதும் அல்ல; மாறாக அவர்மீது மெய்யான அன்புகொண்டு அந்த அன்பினால் ஏவப்பட்டவர்களாக அவருக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்வதைக் குறிக்கின்றது. அத்தகைய தேவ அன்புள்ள மனிதர்களது ஜெபங்கள் வித்தியாசமானதாக இருக்கும். அத்தகைய மனிதர்கள் பாவத்தை வெறுக்கின்றவர்களாக இருப்பார்கள். அதுவே கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல். அதுவே  ஜீவனுக்கேதுவானது என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. 

அப்படி நாம் வாழும்போது கிறிஸ்து நமக்குள் இருப்பதை உணர்நதுகொள்ள முடியும். "மேலும் கிறிஸ்து உங்களிலிருந்தால் சரீரமானது பாவத்தினிமித்தம் மரித்ததாயும், ஆவியானது நீதியினிமித்தம் ஜீவனுள்ளதாயும் இருக்கும்." ( ரோமர் 8 : 10 ) ஆம், கிறிஸ்து நமக்குள் இருக்கும்போது நமக்குப் பாவத்தைக்குறித்த பயம் ஏற்படும்; நாம் பாவம் செய்ய முடியாது.  அதுவே கர்த்தருக்கேற்ற பயம். அதை அடைந்தவன் திருப்தியடைந்து நிலைத்திருப்பான்; தீமை அவனை அணுகாது. கிறிஸ்து நமக்குள் வர அனுமதிப்போம். நமது இருதயத்தை அவருக்குத் திறந்து அவரை வரவேற்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                    

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1649
AATHAVAN – Wednesday, 13 August 2025

"The fear of the LORD tendeth to life: and he that hath it shall abide satisfied; he shall not be visited with evil." (Proverbs 19:23)

The fear of the LORD means to hate every kind of evil and to live a life that is pleasing to Him. We read, "The fear of the LORD is to hate evil: pride, and arrogancy, and the evil way, and the froward mouth, do I hate." (Proverbs 8:13). Of such a man who fears the Lord, it is said that evil shall not come near him.

The Psalmist also declares, "Because thou hast made the LORD, which is my refuge, even the most High, thy habitation; There shall no evil befall thee, neither shall any plague come nigh thy dwelling." (Psalm 91:9-10).

Beloved, today we all pray that evil should not come near us. But prayer alone is not enough — we must also have the fear of the LORD. Many today give great importance to prayer but not to living it out in their daily life. It is not enough to just pray; we who pray must also be people who hate evil. That is the true fear of the LORD.

When we live such a God-fearing life, it does not mean that no evil events will ever happen to us, nor that no trials will ever come our way. But in such trials, God will make a way for us to escape. "There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it." (1 Corinthians 10:13).

Yes, when we live in the fear of the Lord, He will give us the strength to endure our sufferings. Moreover, "The angel of the LORD encampeth round about them that fear him, and delivereth them." (Psalm 34:7).

The fear of the LORD is not about reading the Bible, praying, attending prayer meetings, fasting, or giving offerings out of fear that we may lose His blessings. Rather, it is about having genuine love for Him and being compelled by that love to live a life that pleases Him. Such God-loving people have a different kind of prayer life. They are people who hate sin. That is the fear of the LORD. That is what “tendeth to life,” as today’s meditation verse says.

When we live in such a way, we will experience Christ living in us. "And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness." (Romans 8:10). Yes, when Christ is in us, we will have a holy fear concerning sin — we cannot live in it. That is the fear that pleases the Lord. He that has it shall abide satisfied, and evil shall not come near him.

Let us therefore allow Christ to dwell in us. Let us open our hearts and welcome Him in.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 40 : 29 / Isaiah 40:29

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1648                                          ஆதவன் 12.08.2025 செவ்வாய்           

"சோர்ந்துபோகிறவனுக்கு அவர் பெலன் கொடுத்து, சத்துவமில்லாதவனுக்குச் சத்துவத்தைப் பெருகப் பண்ணுகிறார்." ( ஏசாயா 40 : 29 )

இந்த உலகத்தில் நம்மைச் சோர்வடையச்செய்யும் காரியங்கள் பல உண்டு. நாம் எதிர்பார்த்தவை நடக்காதபோது, நாம் விரும்பியவை நமக்குக் கிடைக்காதபோது,  ஆசைப்பட்ட எதுவுமே நிறைவேறாமல் போகும்போது நாம் சோர்வடைகின்றோம். நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் தேவனுக்கு ஏற்புடையவர்களாய் வாழ்ந்தாலும் இப்படியே சிலவேளைகளில் நமக்கு நடக்கின்றது. அப்போது நாம் தேவன் என்னை மறந்துவிட்டார், எனது நீதியான வாழ்வை அவர் மதிக்காமல் என்னைத் தள்ளிவிட்டார் என்று மனம் சோர்ந்து போகின்றோம். 

இப்படி சோர்ந்து போகும் மக்களைப்பார்த்துத் தான் தேவன் இன்றைய தியான வசனத்தைக் கூறுகின்றார். இன்றைய தியான வசனத்துக்கு முந்தின வசனங்களில் பதிவிடப்பட்டுள்ள வார்த்தைகள் இதனை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. "யாக்கோபே, இஸ்ரவேலே: என் வழி கர்த்தருக்கு மறைவாயிற்று என்றும், என் நியாயம் என் தேவனிடத்தில் எட்டாமல் போகிறது என்றும் நீ சொல்வானேன்? பூமியின் கடையாந்தரங்களைச் சிருஷ்டித்த கர்த்தராகிய அநாதி தேவன் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை; இதை நீ அறியாயோ? இதை நீ கேட்டதில்லையோ? அவருடைய புத்தி ஆராய்ந்துமுடியாதது." ( ஏசாயா 40 : 27, 28 )

ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலராகவும் யாக்கோபாகவும் வாழும் நீ உனது வழி கர்த்தருக்கு மறைவாயிற்று என்றும், உன் நியாயம் தேவனிடத்தில் எட்டாமல் போகிறது என்றும் ஏன் சொல்கின்றாய்? ஏன் புலம்புகின்றாய்? பூமியின் கடையாந்தரங்களைப் படைத்த கர்த்தராகிய அநாதி தேவன் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை; இதை நீ அறியாயோ? இதை நீ கேட்டதில்லையோ? என்கின்றார் தேவனாகிய கர்த்தர். அதாவது, உனது நீதியுள்ள வாழ்க்கையும் உனது நியாயங்களும் எனக்குத் தெரியும். உனக்கு உதவுவதில் நான் சோர்ந்த்துவிடவில்லை, உனக்கு நிச்சயமாக பதில் செய்வேன் என்கிறார் தேவனாகிய கர்த்தர். 

ஆம், அவர் சோர்ந்துபோகிறவனுக்கு  பெலன் கொடுத்து, அவனது பெலனை பெருகப்பண்ணுகின்ற தேவன்.  ஆனால் நாம் பொறுமையாக அவருக்குக் காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் தொடர்ந்து கூறுகின்றார், "கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலன் அடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்." ( ஏசாயா 40 : 31 )

வேத வசனங்களைக் கோர்வையாக வாசிக்கும்போது மட்டுமே நமக்கு அவற்றின் பொருள் முற்றிலும் விளங்கும். கழுகுபோல செட்டைகளை அடித்து நாம் எழும்பவேண்டுமானால் வெறுமனே காத்திருந்தால்  மட்டும் போதாது, நாம் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலராக வாழ்ந்து காத்திருக்கவேண்டியது அவசியம். ஆம், யாக்கோபே, இஸ்ரவேலே உன் வழி கர்த்தருக்கு மறைவாயிற்று என்றும், என் நியாயம் என் தேவனிடத்தில் எட்டாமல் போகிறது என்றும் புலம்பவேண்டாம். 

இந்த அண்டசராசரங்களைப் படைத்து ஆட்சிசெய்கின்ற கர்த்தராகிய தேவன் சோர்ந்துபோய்விடவில்லை. மட்டுமல்ல, அவருடைய புத்தி ஆராய்ந்துமுடியாதது. ஏற்ற காலங்களையும் வேளைகளையும்  அறிந்த அவர் நிச்சயமாக நமக்கு ஆதரவாக இருப்பார்.  சோர்ந்துபோயிருப்போமானால் விசுவாசத்தோடு அவரைச் சார்ந்துகொள்வோம். அவர் நமக்குப் பெலன் கொடுத்து நம்மை நிமிரச்செய்வதுமட்டுமல்ல, அந்த பெலனில் நாம் பெருகும்படியும் செய்வார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1648
AATHAVAN – Tuesday, 12.08.2025

"He giveth power to the faint; and to them that have no might he increaseth strength." (Isaiah 40:29, KJV)

In this world, there are many things that can make us weary. When what we expected does not happen, when what we desired is not given to us, when none of our hopes are fulfilled, we grow faint. Even when we live a God-pleasing life in our spiritual walk, such situations still occur at times. At such moments, we may feel as though God has forgotten us, disregarded our righteous living, and cast us aside.

It is to such weary people that God speaks today’s meditation verse. The preceding verses shed more light on this truth:

"Why sayest thou, O Jacob, and speakest, O Israel, My way is hid from the LORD, and my judgment is passed over from my God? Hast thou not known? hast thou not heard, that the everlasting God, the LORD, the Creator of the ends of the earth, fainteth not, neither is weary? there is no searching of his understanding." (Isaiah 40:27–28, KJV)

As a spiritual Israel, as a Jacob chosen by God, why do you say, “My way is hid from the LORD, and my judgment is passed over from my God”? Why do you lament so? The everlasting God, the Creator of the ends of the earth, does not faint or grow weary. Have you not known? Have you not heard? declares the Lord. In other words, He says: “I know your righteous life and your cause. I have not grown tired of helping you, and I will surely answer you.”

Yes, He is the God who gives power to the faint and increases the strength of those who have no might. But we must patiently wait upon Him. That is why He further says:

"But they that wait upon the LORD shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint." (Isaiah 40:31, KJV)

Only when we read the Scriptures in their connected context do we fully understand their meaning. If we are to mount up with wings as eagles, it is not enough merely to “wait”; we must wait as spiritual Israelites, living in faithfulness to God. Yes, O Jacob, O Israel, do not say, “My way is hid from the LORD, and my judgment is passed over from my God.”

The Lord God who created and rules the universe has not grown weary. Moreover, His understanding is unsearchable. Knowing the appointed times and seasons, He will surely stand by us. If we are weary today, let us cling to Him in faith. He will not only give us strength and lift us up, but also cause us to increase in that strength.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 தெசலோனிக்கேயர் 5 : 5 / 1 Thessalonians 5:5

  "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1647                                          ஆதவன் 11.08.2025 திங்கள்          

"நீங்களெல்லாரும் வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகளும், பகலின் பிள்ளைகளுமாயிருக்கிறீர்கள்; நாம் இரவுக்கும் இருளுக்கும் உள்ளானவர்களல்லவே." ( 1 தெசலோனிக்கேயர் 5 : 5 )

கிறிஸ்து இயேசுவினால் மீட்கப்பட்டவர்களை இன்றைய தியான வசனம் வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகள், பகலின் பிள்ளைகள்  என்று கூறுகின்றது.  காரணம், நாம் மீட்கப்படும்போது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மெய்யான ஒளியினிடம் வந்துவிடுகின்றோம். "உலகத்திலே வந்து எந்த மனுஷனையும் பிரகாசிப்பிக்கிற ஒளியே அந்த மெய்யான ஒளி." ( யோவான் 1 : 9 ) நாம் அந்த ஒளியின் பிள்ளைகள் ஆகிவிடுகின்றோம். 

மீட்கப்படுவதற்குமுன் நாமெல்லோரும் இருளான வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டிருந்தோம். பாவத்தின் பிடியில் வாழ்ந்த நாம் கிறிஸ்துவின் அன்பை ருசியாதவர்களாக இருந்தோம். இப்போது, பிதாவாகிய தேவனின் சித்தப்படி நாம் குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவினால் மீட்க்கப்பட்டு இந்த ஒளியினிடம் வந்துள்ளோம். அதற்காக நாம் பிதாவாகிய தேவனை ஸ்தோத்தரிக்கவேண்டும். எனவேதான், "இருளின் அதிகாரத்தினின்று நம்மை விடுதலையாக்கி, தமது அன்பின் குமாரனுடைய ராஜ்யத்திற்கு உட்படுத்தினவருமாயிருக்கிற பிதாவை ஸ்தோத்திரிக்கிறோம்." ( கொலோசெயர் 1 : 13 ) என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான பவுல். 

இப்படி நாம் முன்பு இருளாக இருந்து இப்போது வெளிச்சத்திடம் வந்துள்ளபடியால் தொடர்ந்து அந்த ஒளியில் நாம் நடக்கவேண்டியது அவசியம். எனவேதான் "முற்காலத்தில் நீங்கள் அந்தகாரமாயிருந்தீர்கள், இப்பொழுதோ கர்த்தருக்குள் வெளிச்சமாயிருக்கிறீர்கள்; வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகளாய் நடந்துகொள்ளுங்கள்." ( எபேசியர் 5 : 8 ) என்று வேத வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. அதாவது பாவமாகிய இருளின் வாழ்க்கையிலிருந்து விடுபட்டு கிறிஸ்துவின் ஒளியினிடம் வந்துள்ளோம். எனவே அவரோடுள்ள உறவில் நாம் தொடர்ந்து பயணிக்கவேண்டும்.  

நாம் நம்மைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு மற்றவர்கள் வாழ்வதுபோன்றே வாழ்ந்து கொண்டிருப்போமானால் நாம் பொய்யர்கள் என்கின்றார் அப்போஸ்தலரான யோவான்.  "நாம் அவரோடே ஐக்கியப்பட்டவர்களென்று சொல்லியும், இருளிலே நடக்கிறவர்களாயிருந்தால், சத்தியத்தின்படி நடவாமல் பொய்சொல்லுகிறவர்களாயிருப்போம்." ( 1 யோவான்  1 : 6 ) அதாவது நாம் நம்மைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்வது பொய் என்று இந்த வசனம் கூறுகின்றது. 

மட்டுமல்ல, "அவர் ஒளியிலிருக்கிறதுபோல நாமும் ஒளியிலே நடந்தால் ஒருவரோடொருவர் ஐக்கியப்பட்டிருப்போம்; அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்." ( 1 யோவான்  1 : 7 )

ஆம் அன்பானவர்களே, கிறிஸ்துவை அறிந்த நாமெல்லோரும்  வெளிச்சத்தின் பிள்ளைகளும், பகலின் பிள்ளைகளுமாயிருக்கின்றோம். ஆனால் அந்த வெளிச்சத்தில் நாம் தொடர்ந்து நடக்கவேண்டியது அவசியம். அப்படி நடக்க கிறிஸ்துவோடு நமக்குத் தனிப்பட்ட ஐக்கியம் அவசியம். அந்த ஐக்கியம் இல்லாவிட்டால் நாம்  நம்மை அறியாமலேயே நமது பழைய பாவ வாழ்க்கைக்குச் சென்றுவிடுவோம். நம்மால் கிறிஸ்து விரும்பும் கனியுள்ள வாழ்க்கையினை வாழவும் முடியாது. எனவேதான் இன்றைய தியான வசனம்,  "நாம் இரவுக்கும் இருளுக்கும் உள்ளானவர்களல்லவே" என்று நமக்கு உணர்வூட்டுகின்றது. 

"என்னில் நிலைத்திருங்கள், நானும் உங்களில் நிலைத்திருப்பேன்; கொடியானது திராட்சச்செடியில் நிலைத்திராவிட்டால் அது தானாய்க் கனிகொடுக்கமாட்டாததுபோல, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திராவிட்டால், கனிகொடுக்கமாட்டீர்கள்." ( யோவான் 15 : 4 ) என்கிறார் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து. அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுப்போம்.

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                    

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1647

AATHAVAN – Monday, 11.08.2025

"Ye are all the children of light, and the children of the day: we are not of the night, nor of darkness." (1 Thessalonians 5:5)

Today’s meditation verse calls those redeemed through Christ Jesus “children of light” and “children of the day.” Why? Because when we are redeemed, we come to the True Light — the Lord Jesus Christ. "That was the true Light, which lighteth every man that cometh into the world." (John 1:9) We thus become the children of that Light.

Before redemption, we all lived a life of darkness. Bound in sin, we had not yet tasted the love of Christ. But now, according to the will of God the Father, we have been redeemed through His Son, Jesus Christ, and brought into this Light. Therefore, we ought to give thanks to God the Father. This is why the Apostle Paul says: "Who hath delivered us from the power of darkness, and hath translated us into the kingdom of his dear Son." (Colossians 1:13)

Since we who were once in darkness have now come into the Light, it is essential that we continue to walk in that Light. As the Scripture instructs us: "For ye were sometimes darkness, but now are ye light in the Lord: walk as children of light." (Ephesians 5:8) This means that we have been freed from the life of sin, which is darkness, and have come into the Light of Christ; therefore, we must continue our journey in fellowship with Him.

If we call ourselves Christians yet live like the rest of the world, then, as the Apostle John says, we are liars: "If we say that we have fellowship with him, and walk in darkness, we lie, and do not the truth." (1 John 1:6) In other words, claiming to be Christians while living in darkness is falsehood.

Moreover, "If we walk in the light, as he is in the light, we have fellowship one with another, and the blood of Jesus Christ his Son cleanseth us from all sin." (1 John 1:7)

Yes, beloved, all of us who have come to know Christ are indeed the children of light and the children of the day. But it is necessary that we keep walking in that Light. To do so, we must have a personal fellowship with Christ. Without that fellowship, we will unknowingly drift back to our old sinful ways and fail to live the fruitful life Christ desires. That is why today’s meditation verse reminds us: "We are not of the night, nor of darkness."

As the Lord Jesus Christ says: "Abide in me, and I in you. As the branch cannot bear fruit of itself, except it abide in the vine; no more can ye, except ye abide in me." (John 15:4) Let us heed His voice.

God’s Message: Bro. M. Geo Prakash  

🦋 Meditation verse - ரோமர் 15 : 7 / Romans 15:7

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1646                                          ஆதவன் 10.08.2025 ஞாயிறு         

"ஆதலால் தேவனுக்கு மகிமையுண்டாக, கிறிஸ்து நம்மை ஏற்றுக்கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்." ( ரோமர் 15 : 7 )

இந்த உலகத்தில் வாழும் நாம் தேவனது குணங்கள் உள்ளவர்களாக வாழவேண்டும் என்பதனை இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு விளக்குகின்றது. தேவன் மனிதர்கள் அனைவரையும் ஜாதி, மதம், இனம் ஆகிய வேற்றுமைகளைக் கடந்து ஏற்றுக்கொள்வதுபோல நாமும் எல்லோரையும் ஏற்றுக்கொண்டு வாழவேண்டியது அவசியம். அப்போது மட்டுமே கிறிஸ்துவை நாம் மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்க முடியும்.

ஆனால் இன்று இத்தகைய மனநிலை பொதுவான  மனிதர்களிடமும் கிறிஸ்தவர்களிடமும் இல்லை என்றே  கூறலாம். பல்வேறு கிறிஸ்தவ பிரிவுகளிடையேகூட ஒருவர் ஒருவரை மதிப்பதில்லை; ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.  இன்றைய தியான வசனத்துக்கு முன்பு 14 ஆம் அதிகாரத்திலிருந்தே இதனையே அப்போஸ்தலரான பவுல் விளக்குகின்றார். ஒருவர் குறிப்பிட்ட ஒரு நாளை மற்ற நாளிலிருந்து சிறப்பான நாளாக கருதி அந்த நாட்களில் சில சிறப்பு செய்வது, குறிப்பிட்ட உணவுகளை உண்ணாமல் இருந்தால் மட்டுமே கடவுள் நம்மை அன்புசெய்வார் என எண்ணுவது இவைபோன்ற காரியங்கள் அவர்களது தனிப்பட்ட விருப்பம். அவற்றைக்குறித்து நாம் குறை கூறிக்கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை என்கின்றார் பவுல். 

நாம் நம்மை ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொண்டு மற்றவர்களை குறைகூறி அற்பமாக எண்ணுவோமானால் நாம் பரிதபிக்கக்கூடியவர்கள். எனவே, தொடர்ந்து அப்போஸ்தலரான பவுல் சில காரியங்களை நமக்கு விளக்குகின்றார்.  "அன்றியும், பலமுள்ளவர்களாகிய நாம் நமக்கே பிரியமாய் நடவாமல், பலவீனருடைய பலவீனங்களைத் தாங்கவேண்டும். நம்மில் ஒவ்வொருவனும் பிறனுடைய பக்திவிருத்திக்கேதுவான நன்னையுண்டாகும்படி அவனுக்குப் பிரியமாய் நடக்கக்கடவன்." ( ரோமர் 15 : 1, 2 ) என்கின்றார். 

அதாவது நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பலமுள்ளவர்கள் என்று எண்ணுவோமானால் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியடையாத மற்றவர்களது பலவீனத்தில் நாம் அவர்களைத் தாங்கவேண்டும்.  மட்டுமல்ல, நமது நடக்கையால் ஆவிக்குரிய பலம் குறைந்த மற்றவர்களுக்குப்  பக்திவிருத்திக்கேதுவான நன்னையுண்டாகும்படி அவர்களுக்குப்  பிரியமாய் நடக்கவேண்டும் என்கின்றார். 

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு சகோதரன் ஆவிக்குரிய ஒரு சபைக்குச் சென்று ஆராதனை செய்து ஒருசில நாட்களில் அங்கு ஞானஸ்நானமும் பெற்றுக்கொண்டார். ஆனால் அவரது மனைவி பாரம்பரிய சபையிலேயே இருந்தார்.  அவர் சென்ற சபை பாஸ்டர், "நீங்கள் குடும்பமாக இங்கு ஆராதனைக்கு வந்து உங்கள் மனைவியும் ஞானஸ்நானம் பெற்றால் மட்டுமே குடும்ப ஆசீர்வாதம் பெறமுடியும்"  என்று பயமுறுத்திவிட்டார். அதுமுதல் அந்த வீட்டில் சண்டையும் சமாதானக் குறைவும் ஏற்படத்துவங்கியது. மனைவியை அடித்துத் துன்புறுத்தித் தான் செல்லும் சபைக்கு அழைத்துச்சென்று அவளையும் அங்கு ஞானஸ்நானம் பெற வைத்துவிட்டார்.  

மெய்யான மனம்திரும்புதலோ, தேவனை அறியும் அறிவோ இல்லாததால் இன்றும் அந்தக் குடும்பத்தில் சமாதானமில்லை. காரணம் அந்தக் குடும்பத் தலைவன் கிறிஸ்துவை வாழ்வில் அறியவில்லை; எனவே, கிறிஸ்து நம்மை ஏற்றுக்கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் இன்றைய தியான வசனத்தில் கூறுவதுபோல கிறிஸ்துவைப்போல மற்றவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையும் அவரிடம் இல்லை. இதுபோல இன்று பல கிறிஸ்தவ குடும்பங்கள் உள்ளன. 

ஆம் அன்பானவர்களே, முதலில் கிறிஸ்துவை நமது தனிப்பட்ட வாழ்வில் அறியவேண்டும். மேலும், பயமுறுத்துவதாலும், கட்டாயப்படுத்துவதாலுமல்ல, நமது நடக்கையால் மட்டுமே மற்றவர்களை நாம் ஆதாயப்படுத்த முடியும்.  "என்னத்தினாலெனில், அவிசுவாசியான புருஷன் தன் மனைவியால் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறான்; அவிசுவாசியான மனைவியும் தன் புருஷனால் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறாள்". (1 கொரிந்தியர் 7:14) சபை மாறுவதல்ல, நமது வாழ்க்கை கிறிஸ்துவுக்கு ஏற்றதாக மாறுவதே முக்கியம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்             

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1646

AATHAVAN – Sunday, 10 August 2025

“Wherefore receive ye one another, as Christ also received us to the glory of God.” (Romans 15:7)

Today’s meditation verse explains that we, who live in this world, ought to live with the nature and character of God. Just as God receives all mankind, transcending barriers of caste, religion, and ethnicity, we too must accept everyone. Only then will we be able to truly proclaim Christ to others.

Sadly, such an attitude is often absent both among the general public and among Christians. Even between various Christian denominations, people fail to value or accept one another. From the 14th chapter itself, the Apostle Paul addresses this same subject. Some people consider one day more special than another, engaging in certain religious practices on those days; others believe God loves them only if they abstain from certain foods. Paul says these are matters of personal conviction, and there is no meaning in continually judging or finding fault with others over such things.

If we call ourselves spiritual Christians yet belittle and criticize others, we are pitiable. Therefore, Paul continues to explain:

“We then that are strong ought to bear the infirmities of the weak, and not to please ourselves. Let every one of us please his neighbour for his good to edification.” (Romans 15:1–2)

That is, if we consider ourselves strong in the spiritual life, we must bear with the weaknesses of those who have not yet grown spiritually. Moreover, by our conduct, we must seek to please them for their good, leading to their spiritual growth.

I know of a brother who joined a spiritual church, worshipped there, and within a few days received water baptism. But his wife remained in her traditional church. The pastor of the church he attended told him, “Only if you attend worship here as a family and your wife also receives water baptism here will your family receive blessings.” This instilled fear in him. From that point, quarrels and unrest began in their home. He began to beat and ill-treat his wife, forcing her to come to his church and compelling her to take baptism there. Finally, she accepted his demand and took baptism.

Since there was no genuine repentance or true knowledge of God, even today there is no peace in that home. The reason is that the head of the family has not truly known Christ, and therefore does not have the mind to “receive one another, as Christ also received us” as Paul exhorts in today’s meditation verse. There are many Christian homes like this today.

Yes, beloved, first we must know Christ in our personal lives. And it is not by frightening or forcing people, but only by our conduct that we can win others.

“For the unbelieving husband is sanctified by the wife, and the unbelieving wife is sanctified by the husband.” (1 Corinthians 7:14)

Changing one’s church is not what matters most; what matters is that our life changes to be pleasing to Christ.

God’s Message – Bro. M. Geo Prakash                     

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 48:17 / Isaiah 48:17

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1645                                          ஆதவன் 09.08.2025 சனி        

"இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தராயிருக்கிற உன் மீட்பரான கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: பிரயோஜனமாயிருக்கிறதை உனக்குப் போதித்து, நீ நடக்கவேண்டிய வழியிலே உன்னை நடத்துகிற உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே". (ஏசாயா 48:17)

இன்றைய தியான வசனம் தேவனே மெய்யான, மேலான போதகராக இருக்கின்றார் என்பதனையும் அவரது வழிநடத்துதல் மட்டுமே நம்மை நேரான பாதையில் நடத்தும் என்பதனையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. 

இந்த உலகினில் தங்களை தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் மனிதர்கள் வேதாகம வசனங்களுக்கு வெல்வேறு அர்த்தம் சொல்லி நம்மை நம்பவைக்கலாம். ஆனால், கர்த்தரது போதனையும் வேத வசனங்களுக்கு அவர் தரும் தெளிவும் வித்தியாசமானவை. காரணம், நம் தேவனாகிய கர்த்தர் வெறுமனே நாம் ஆராதிக்கும் ஒரு உருவமோ உயிரற்றவரோ அல்ல. நம்மிடமிருந்து ஆராதனையையும் புகழ்ச்சியையும் பெறுவதில் குறியாக இருபவரல்ல. மாறாக,  நாம் அவரைப்போல பரிசுத்தராகவும் அவரது சாயலாக மாறவும் வேண்டும் என ஆசைப்படுபவர்; அப்படி மாறிட நமக்கு உதவுபவர். 

எனவே, கர்த்தரது வழிநடத்தலுக்கு நம்மை முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது நம்மை அவர் ஜீவவழியில் நடத்துவார்.  இன்றைய வசனத்தில் அதனைத்தான் அவர் கூறுகின்றார், "பிரயோஜனமாயிருக்கிறதை உனக்குப் போதித்து, நீ நடக்கவேண்டிய வழியிலே உன்னை நடத்துகிற உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே" என்று. ஆம் அன்பானவர்களே, அவரது வழி நடத்தலுக்கு நம்மை நாம் ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டியது அவசியம். மனிதர்களது உபதேசங்கள் கொஞ்சகாலம் நமக்குக் கைகொடுக்கலாம். ஆனால் நிரந்தரமான போதனையும் வழிநடத்துதலும் கர்த்தரிடமே உண்டு. 

"நான் உனக்குப் போதித்து, நீ நடக்கவேண்டிய வழியை உனக்குக் காட்டுவேன்; உன்மேல் என் கண்ணை வைத்து, உனக்கு ஆலோசனை சொல்லுவேன்."( சங்கீதம் 32 : 8 ) என்று வாசிக்கின்றோம். அதாவது, அவர் நமக்குப் போதனை மட்டும் செய்பவரல்ல மாறாக நாம் நடக்கவேண்டிய வழியைக் காண்பிப்பதோடு அந்த வழியில் நாம் நடக்கின்றோமா என்பதனைக் கண்காணித்து நமக்கு ஆலோசனையும் வழங்குபவர். 

இஸ்ரவேல் மக்களை தேவன் அக்கினித் தூணினாலும் மேகத் தூணினாலும் வழிநடத்தினார். அந்த அக்கினி ஸ்தம்பமும் மேக ஸ்தம்பமும் அவர்களைச் சரியாக வழிநடத்தியது. அந்த வழி நடத்தலுக்கு அவர்கள் கீழ்ப்படிந்து பயணம் செய்ததால் தான் எதிரி ராஜாக்களை முறியடித்து கானான் தேசத்தில் நுழைய முடிந்தது. இதனை நாம் யாத்திராகமம் புத்தகத்தில் வாசிக்கலாம். "வாசஸ்தலத்திலிருந்து மேகம் மேலே எழும்பும்போது, இஸ்ரவேல் புத்திரர் பிரயாணம்பண்ணப் புறப்படுவார்கள். மேகம் எழும்பாதிருந்தால், அது எழும்பும் நாள்வரைக்கும் பிரயாணம்பண்ணாதிருப்பார்கள்." ( யாத்திராகமம் 40 : 36, 37 )என்று வாசிக்கின்றோம்.

ஆம், பிரயோஜனமாயிருக்கிறதை நமக்குப் போதித்து, நாம்  நடக்கவேண்டிய வழியிலே நம்மை நடத்துகிற தேவனாகிய கர்த்தர்   அவரே. இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்த பல பரிசுத்தவான்களும் இப்படித் தேவனாகிய கர்த்தரின் வழிநடத்துதலின்படி நடந்து வாழ்வில் வெற்றிபெற்றவர்கள்தான்.

ஜார்ஜ் முல்லர் எனும் தேவ மனிதனது வாழ்க்கை, சென்ற நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சாது சுந்தர்சிங் அவர்களது வாழ்க்கை இவற்றை நாம் வாசிக்கும்போது எப்படி தேவன் அவர்களை அன்றாட வாழ்வில் வழிநடத்தினார் என்று அறிவது வியப்பாக இருக்கும்.  அதே வழிநடத்துதலோடு இன்றும் அவர் தன்னைப் பற்றிக்கொள்ளும் விசுவாசிகளை வழிநடத்துகின்றார். ஆம், "அவர் நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவராகவே இருக்கின்றார்". (எபிரெயர் 13:8).

அன்பானவர்களே, நாம் ஆலயங்களுக்குச் செல்லலாம், ஜெபக்கூட்டங்களில் பங்கு பெறலாம், ஆலயப் பணிகள் செய்ய உழைக்கலாம் ; ஆனால், தேவனோடு நமக்குத் தனிப்பட்ட உறவு இல்லையானால் எல்லாம் வீண்தான். அவரது வழிநடத்தலுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து வாழும்போதுதான் தேவனது அருகாமையையும் அவர் நம்மை வழிநடத்துவதையும் வாழ்வில் கண்டுணர முடியும். 

இன்று பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வுகாணப் பல்வேறு  ஊழியர்களை நாடி ஓடுகின்றனர். அதே அளவு ஆர்வத்தினை அவர்கள் தேவன்மேல் வைத்தார்களானால் நலமாய் இருக்கும்.   "பிரயோஜனமாயிருக்கிறதை உனக்குப் போதித்து, நீ நடக்கவேண்டிய வழியிலே உன்னை நடத்துகிற உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே, என்னிடம் வா"  என்று அறைகூவல்விடுத்து நம்மை அழைக்கின்றார் தேவன். அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுத்து அவரிடம் வருவோமானால் ஊழியர்கள் காட்டும் வழியைவிட மேலான வழியை நமது வாழ்வில் தேவன் காட்டுவார். அவர் காண்பிக்கும் வழியே மேலான வழியாக இருக்கும். தேவ ஊழியர்கள் காட்டும் வழியையல்ல; தேவன் காட்டும் வழியை வாழ்வில் அறிந்திட முயல்வோம்.  

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No. 1645
AATHAVAN – Saturday, 09 August 2025

"Thus saith the LORD, thy Redeemer, the Holy One of Israel; I am the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way that thou shouldest go." (Isaiah 48:17, KJV)

Today’s meditation verse reminds us that God Himself is the true and supreme Teacher, and that only His leading will keep us on the straight path.

In this world, there are people who call themselves servants of God, yet may twist the meaning of Scripture to make us believe their interpretations. But the teaching of the Lord, and the clarity He gives to His Word, are altogether different. Our Lord is not a lifeless image or a powerless being whom we worship from a distance. He is not merely focused on receiving our praise and worship. Rather, He longs for us to become holy as He is holy, to be transformed into His likeness — and He helps us to become so.

Therefore, when we wholly surrender to His guidance, He will lead us in the path of life. In today’s verse, He declares: "I am the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way that thou shouldest go." Yes, beloved, it is essential that we yield ourselves to His guidance. The teachings of men may help us for a while, but lasting instruction and eternal guidance are found only in the Lord.

We read: "I will instruct thee and teach thee in the way which thou shalt go: I will guide thee with mine eye." (Psalm 32:8, KJV) — meaning, He is not merely One who teaches us, but also One who shows us the way we should walk, watches over us to see if we are walking in it, and gives us counsel.

God led the Israelites with a pillar of fire by night and a pillar of cloud by day. These pillars guided them perfectly, and as they obeyed His leading, they were able to defeat enemy kings and enter the land of Canaan. In the book of Exodus, we read: "And when the cloud was taken up from over the tabernacle, the children of Israel went onward in all their journeys: But if the cloud were not taken up, then they journeyed not till the day that it was taken up." (Exodus 40:36–37, KJV)

Yes, He is the LORD our God who teaches us to profit and leads us in the way we should go. Many saints who have lived in this world experienced this very guidance of God and succeeded in their lives.

When we read the lives of God’s servant George Müller, or Sadhu Sundar Singh of the last century, it is astonishing to see how God guided them in their daily walk. Even today, He continues to lead those who cling to Him in faith. Indeed, “Jesus Christ the same yesterday, and today, and for ever” (Hebrews 13:8, KJV).

Beloved, we may attend church services, participate in prayer meetings, and labour in church work — but if we have no personal relationship with God, it is all in vain. Only when we surrender to His guidance will we truly experience His nearness and His leading in our lives.

Today, many Christians run after various ministers seeking solutions to their problems. How much better it would be if they placed the same zeal and trust in the Lord! God calls us with the invitation: "I am the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way that thou shouldest go — come unto Me." If we will heed His voice and come to Him, the Lord will show us a way far better than any man can. His way is always the higher way. Let us therefore seek to know the way God shows, not merely the way shown by men.

God’s Message – Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எபேசியர் 5 : 17 / Ephesians 5:17

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1644                                           ஆதவன் 08.08.2025 வெள்ளி       

"ஆகையால், நீங்கள் மதியற்றவர்களாயிராமல், கர்த்தருடைய சித்தம் இன்னதென்று உணர்ந்துகொள்ளுங்கள்." ( எபேசியர் 5 : 17 )

கர்த்தரது சித்தம் அறிந்து வாழ்வதே கிறிஸ்தவ வாழ்வு. அப்படி இல்லாமல் வாழ்வது அறிவற்ற வாழ்வு என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. பழைய ஏற்பாடு மற்றும் புதிய ஏற்பாடு பக்தர்களும் இப்படித் தேவசித்தம் அறிந்து செயல்பட்டவர்கள்தான்.  நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தனது வாழ்வில் அனைத்துச் செயல்களையும் பிதாவின் சித்தப்படியே செய்தார். 

தான் உணர்தியும் தேவ சித்தம் செய்யாத மனிதர்களுக்குத் தேவன் தண்டனையும் கொடுத்தார். உதாரணமாக மேரிபாவின் தண்ணீர் பற்றிய காரியத்தில் தேவனது சித்தம் மலையைப்பார்த்து மோசே  பேசவேண்டும் என்பது. ஆனால் மோசே "தன் கையை ஓங்கி, கன்மலையைத் தன் கோலினால் இரண்டுதரம் அடித்தான்" (எண்ணாகமம் 20;11) எனவே தேவன் மோசே மற்றும் ஆரோன்மீது கோபம்கொண்டார். காரணம், தேவ சித்தம் செய்யாததை தேவன் விசுவாசக் குறைவாகப் பார்த்தார்.  எனவே கர்த்தர் "மோசேயையும் ஆரோனையும் நோக்கி: இஸ்ரவேல் புத்திரரின் கண்களுக்கு முன்பாக என்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணும்படி, நீங்கள் என்னை விசுவாசியாமற்போனபடியினால், இந்தச் சபையாருக்கு நான் கொடுத்த தேசத்துக்குள் நீங்கள் அவர்களைக் கொண்டுபோவதில்லை என்றார்." ( எண்ணாகமம் 20 : 12 )

இயேசு கிறிஸ்து பாடுபட்டு மரிக்கவேண்டும் என்பது பிதாவாகிய தேவனது சித்தம். அதனை இயேசு கிறிஸ்து அறிந்திருந்தார். ஆனால், அப்போஸ்தலரான பேதுரு இயேசுவின்மேலிருந்த  அன்பினால் அப்படி நடக்கக்கூடாது என்று கூறினார். அது இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு மதியற்ற சிந்தனையாகவே இருந்தது. எனவேதான் அவர் "பேதுருவைப் பார்த்து: எனக்குப் பின்னாகப்போ, சாத்தானே, நீ எனக்கு இடறலாயிருக்கிறாய்; தேவனுக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்தியாமல் மனுஷருக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்திக்கிறாய் என்றார்."  (மத்தேயு 16:23)

மேலும் இயேசு தனது ஜெபத்தை தேவ சித்தத்துக்கு முழுவதும் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தே ஜெபித்ததை நாம் பார்க்கலாம், கெத்செமனே தோட்டத்தில் அவர் ஜெபித்தபோது, "முகங்குப்புறவிழுந்து: என் பிதாவே, இந்தப் பாத்திரம் என்னைவிட்டு நீங்கக்கூடுமானால் நீங்கும்படி செய்யும்; ஆகிலும் என் சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது என்று ஜெபம்பண்ணினார்." ( மத்தேயு 26 : 39 )

எனவே, தேவ சித்தம் செய்து வாழ்வதையே தேவன் விரும்புகின்றார். இன்று பலவேளைகளில் நாமும் தேவ சித்தம் அறியாமல் அல்லது தேவ சித்தத்தை நாடாமல் பல காரியங்களைச்  செய்கின்றோம்.  இப்படி வாழ்வது மதியற்ற வாழ்வு என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது.   தேவனோடு நமக்குத் தனிப்பட்ட ஐக்கியம் இருக்குமானால் அவர் தனது சித்தத்தை நமக்கு வெளிபடுத்துவார்.  அப்படித் தேவ சித்தம் அறிந்து வாழ நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டியது அவசியம். அப்போஸ்தலர்பணி நூலை நாம் வாசிக்கும்போது தேவன் அப்போஸ்தலர்களை தேவன் தனது சித்தப்படி  வழிநடத்திய அனுபவங்களை நாம் கண்டுகொள்ளலாம்.  

இதே அனுபவங்களுடன் தேவன் இன்றும் தனது அடியார்களை வழிநடத்துகின்றார்.  கனவுகள், காட்சிகள், குரல்மூலம் பேசுதல், வேதாகமத்தை வாசிக்கும்போது உள்ளத்தில் உணர்த்துதல் போன்ற பல்வேறு வகைகளில் தேவன் தனது சித்தத்தை வெளிப்படுத்தித் தருகின்றார். இந்த வழிநடத்துதலின்படி நடக்கும்போது நமக்கு இடறல் ஏற்படாது, மட்டுமல்ல தேவன் நம்மோடு இருக்கின்றார் எனும் உறுதி நமக்குள் ஏற்படுவதால் மனதைரியம் ஏற்படும். 

இன்றைய தியான வசனம் நாம் இத்தகைய அனுபவத்துடன் வாழவேண்டும் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. எனவேதான், நீங்கள் மதியற்றவர்களாயிராமல், கர்த்தருடைய சித்தம் இன்னதென்று உணர்ந்துகொள்ளுங்கள் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றது. 

ஆம் அன்பானவர்களே, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து ஜெபித்ததைப்போல தேவ சித்தத்துக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து ஜெபிப்போம். தேவ சித்தத்துக்குக் கீழ்படியாத அவரது தாசனாகிய மோசேயையே தேவன் தண்டித்தாரென்றால்  நாமெல்லாம் எம்மாத்திரம்? "ஆண்டவரே உம்  சித்தத்தை எனக்கு வெளிப்படுத்தும்; உம் சித்தம்போல என்னை நடத்தும்"  என்று ஜெபிப்போம். அதுவே புத்தியுள்ள செயல் என்று இன்றைய தியான வசனம் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்          

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No: 1644

AATHAVAN – Friday, 08.08.2025

"Wherefore be ye not unwise, but understanding what the will of the Lord is." — Ephesians 5:17 (KJV)

To know and live by the will of the Lord—this is the true Christian life. Today’s meditation verse clearly states that to live without this understanding is to live foolishly.

Both Old and New Testament saints lived with an awareness of God's will. Our Lord Jesus Christ Himself did everything according to the will of the Father during His life on earth.

God has even punished those who knowingly did not obey His will. For example, regarding the incident at the waters of Meribah, God's will was for Moses to speak to the rock. But instead, “Moses lifted up his hand, and with his rod he smote the rock twice:” — Numbers 20:11 (KJV)

Because of this disobedience, God's anger was kindled against both Moses and Aaron. Why? Because failing to do the will of God was seen as a lack of faith.

“And the Lord spake unto Moses and Aaron, Because ye believed me not, to sanctify me in the eyes of the children of Israel, therefore ye shall not bring this congregation into the land which I have given them.” — Numbers 20:12 (KJV)

It was the Father’s will that Jesus Christ should suffer and die. Jesus knew this. However, Peter, out of love for Jesus, said it should not happen. But that became a foolish thought in Jesus’ eyes.

“But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men.”— Matthew 16:23 (KJV)

We also see how Jesus, in His prayer at Gethsemane, completely submitted Himself to the Father’s will:

“He fell on his face, and prayed, saying, O my Father, if it be possible, let this cup pass from me: nevertheless, not as I will, but as thou wilt.” — Matthew 26:39 (KJV)

Yes, God desires that we live according to His will. Many times, however, we act without seeking or knowing His will. Today’s verse calls such a life unwise.

When we have a personal relationship with God, He reveals His will to us. Therefore, it is essential that we surrender ourselves to live according to His will.

In the Book of Acts, we read how God led the apostles according to His divine will—and He still guides His servants the same way today.

God reveals His will in various ways: through dreams, visions, His voice, or a deep inner conviction while reading the Word. When we walk according to His leading, we will not stumble, and we will have confidence and courage knowing that God is with us.

Today’s verse calls us to live in such an experience:

“Wherefore be ye not unwise, but understanding what the will of the Lord is.” — Ephesians 5:17 (KJV)

Dearly beloved, let us submit to the will of God and pray like our Lord Jesus did. If God judged even His servant Moses for disobeying His will, how much more should we be careful?

Let us pray: "Lord, reveal Thy will to me; lead me according to Thy will."

This is what today’s verse defines as wise living.

Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash