🦋 Meditation verse - ஆதியாகமம் 18 : 12 / Genesis 18:12

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1605                                           ஆதவன் 30.06.2025 திங்கள்  

"ஆகையால், சாராள் தன் உள்ளத்திலே நகைத்து: நான் கிழவியும், என் ஆண்டவன் முதிர்ந்த வயதுள்ளவருமான பின்பு, எனக்கு இன்பம் உண்டாயிருக்குமோ என்றாள்." ( ஆதியாகமம் 18 : 12 )

"வயது என்பது வெறும் எண் மட்டுமே" (Age is only a number) என்பார்கள். இதன் பொருள் சாதனைகள் நிகழ்த்த வயது ஒரு தடையல்ல என்பதுதான். நாம் பெரும்பாலும் நமது வயதைக் கருத்தில்கொண்டு சில செயல்களைச்  செய்யத் தயங்குகின்றோம்.  ஆனால் பல உலக மனிதர்கள் தங்களது 70, 80 வயதுகளிலும் பல்வேறு சாதனைகளைப் புரிகின்றனர். 

உலக மனிதர்கள் கூறுவதுபோல கூறிக்கொண்டு எல்லாச் செயல்களையும் நம்மால் வயதான காலத்தில் செய்திட முடியாது. மனிதனது சக்திக்கு ஒரு எல்லை உண்டு. ஆனால் அப்படி நமது சக்தியால்  செய்ய முடியாத காரியங்களைச் செய்வது என்பது தேவனது கிருபை இருந்தால் மட்டுமே முடியும். இதற்கு உதாரணம்தான் ஆபிரகாம், சாராள் தம்பதியினர். நூறு வயது ஆபிரகாமுக்கு வயது முதிர்ந்த கிழவியான சாராள் மூலம் குழந்தை பிறப்பது என்பது மனித முயற்சியால் கூடாத காரியம். ஆனால், "கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் உண்டோ? உற்பவகாலத்திட்டத்தில் உன்னிடத்திற்குத் திரும்ப வருவேன்; அப்பொழுது சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான் என்றார்." ( ஆதியாகமம் 18 : 14 ) தேவன். அதுபோல ஈசாக்கை மகனாகக் கொடுத்து ஆசீர்வதித்தார்.

அன்பானவர்களே, இன்று நாம் நமது வயதை எண்ணி சாராள் கூறியதைபோலக் கூறிக்கொண்டிருக்கலாம். இனி இந்த உலகத்தில் எனக்கு எதுவும் நல்லதாக நடக்க வாய்ப்பில்லை; எனது வாழ்க்கை இப்படியேதான் முடியப்போகின்றது" என்று மனதினில் எண்ணிக்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் "கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் உண்டோ?" என்கின்றார் தேவன். 

காலேப் தனது எண்பதாவது வயதில் தனக்கு 40 வது வயதில் இருந்த அதே பெலன் இருக்கின்றது என்று கூறுவதை நாம் வேதாகமத்தில் வாசிக்கலாம். அவர் கூறுகின்றார், "....கர்த்தர் அந்த வார்த்தையை மோசேயோடே சொல்லி இப்போது நாற்பத்தைந்து வருஷமாயிற்று; இதோ, இன்று நான் எண்பத்தைந்து வயதுள்ளவன். மோசே என்னை அனுப்புகிற நாளில், எனக்கு இருந்த அந்தப் பெலன் இந்நாள் வரைக்கும் எனக்கு இருக்கிறது; யுத்தத்திற்குப் போக்கும் வரத்துமாயிருக்கிறதற்கு அப்போது எனக்கு இருந்த பெலன் இப்போதும் எனக்கு இருக்கிறது."( யோசுவா 14 : 10, 11 )

இன்று,  "நல்ல ஒரு வீடு இல்லை, பிள்ளைகளுக்கு நல்ல தொழிலில்லை, பெண் பிள்ளைக்குத் திருமணம் செய்துவைக்க வழியில்லை.....எனக்கோ அறுபத்தைந்து வயது ஆகிவிட்டது." என்பதுபோன்ற புலம்பல் நமக்குள் இருக்கலாம். ஆனால் "கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் உண்டோ?" என்கின்றார் தேவன்.  எனவே, நாம் எதிர்மறையான எண்ணத்தைக் கைவிட்டு எதனையும் செய்யவல்ல  தேவனது கிருபையினைச் சார்ந்து கொள்ளவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கின்றது. 

இன்று பலரும் வயதான காலத்தில் நமக்கு உதவியாக இருக்கும் எனக் கருதி பணத்தை பல்வேறு  விதங்களில் முதலீடு செய்து வாழ்கின்றனர். ஆனால் அது மட்டும் போதாது. வயதான காலத்தில் நம்மைத் தேவ கிருபை தங்கிடவேண்டும். இன்றைய தியான வசனத்தில், சாராள், "நான் கிழவியும், என் ஆண்டவன் முதிர்ந்த வயதுள்ளவருமான பின்பு, எனக்கு இன்பம் உண்டாயிருக்குமோ?" எனக் கேள்வி எழுப்புகின்றாள். ஆனால், தேவனது கிருபை இருக்குமானால் முதிர்ந்த வயதிலும் இன்பம் உண்டாகும் என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டதை நாம் அறிகின்றோம்.  

எனவே அன்பானவர்களே, சங்கீத ஆசிரியரைபோல முதிர் வயது தேவ கிருபைக்காக  நாம் ஜெபிக்கவேண்டியது அவசியம். "முதிர்ந்த வயதில் என்னைத் தள்ளிவிடாமலும், என் பெலன் ஒடுங்கும்போது என்னைக் கைவிடாமலும் இரும்." ( சங்கீதம் 71 : 9 ) என்கின்றார் சங்கீத ஆசிரியர். இதுவே நாம் செய்யவேண்டியது. இன்று நாம் வாலிபர்களாக அல்லது உடலில் நல்ல வலிமையுள்ள நடுத்தர வயதினராக இருக்கலாம். இதே பெலன் நமக்கு என்றைக்கும் இருக்காது என்பதனை நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டும்.  

முதிர் வயது துணைக்காக பணத்தைச் சேமிப்பது முக்கியமென்று கருதும் நாம் தேவ கிருபைக்காக ஜெபிக்கவேண்டாமா?  அன்றாட ஜெபத்தில் இந்தக் கருதுக்காகவும் ஜெபிப்போம். கர்த்தர் நம்மை முதிர்வயதிலும் காத்து நடத்துவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1605
AATHAVAN – Monday, 30.06.2025

“Therefore, Sarah laughed within herself, saying, After I am waxed old shall I have pleasure, my lord being old also?” Genesis 18:12

People often say, “Age is only a number.” What they mean is that age is not a barrier to achievement. Yet, many times we hesitate to act simply because of our age. However, we see people around the world accomplishing great things even in their 70s and 80s.

But unlike worldly people who rely solely on strength and ability, we must understand that man’s strength has its limits. Some things cannot be achieved merely by human effort. It is only through God's grace that the impossible becomes possible. A clear example of this is the couple Abraham and Sarah. For Abraham, who was 100 years old, to have a child through Sarah, a woman well past childbearing age, was humanly impossible.

But God said, “Is anything too hard for the Lord? At the time appointed I will return unto thee, according to the time of life, and Sarah shall have a son.” (Genesis 18:14, KJV) And indeed, He blessed them with Isaac.

Dearly beloved, you too may be like Sarah today—counting your age and wondering, “What good can still happen in my life? Isn’t everything over for me?” But God asks, “Is anything too hard for the Lord?”

In the Bible, we read of Caleb, who declared that even at the age of eighty-five, he had the same strength he had at forty: “...the Lord hath kept me alive...and now, lo, I am this day fourscore and five years old. As yet I am as strong this day as I was in the day that Moses sent me...for war, both to go out, and to come in.” (Joshua 14:10–11, KJV)

Today, we may be grumbling: “I have no proper house, no good job for my children, no way to marry off my daughter... and I’m already sixty-five years old.” But again, God asks: “Is anything too hard for the Lord?”

Therefore, we must abandon negative thinking and depend wholly on the grace of our all-powerful God.

Nowadays, many people invest money in different ways, hoping it will support them in old age. But that alone is not enough. What we truly need in our later years is the grace of God. In today’s meditation verse, Sarah wonders: “After I am waxed old... shall I have pleasure?” Yet we know that with God's grace, even the aged can experience joy. This was confirmed in her life.

So, beloved, like the Psalmist, we must earnestly pray for God’s grace in our old age: “Cast me not off in the time of old age; forsake me not when my strength faileth.” (Psalm 71:9, KJV)

This is what we should do. You may now be a youth or in your middle age, strong and healthy—but remember, this strength will not last forever.

If we consider it important to save money for our old age, how much more should we pray for divine grace to carry us through it? Let us include this in our daily prayers. The Lord will sustain and lead us, even in our old age.

God's Message: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - ஏசாயா 31 : 3 / Isaiah 31:3

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1604                                          ஆதவன் 29.06.2025 ஞாயிறு 

"எகிப்தியர் தெய்வம் அல்ல, மனுஷர்தானே; அவர்களுடைய குதிரைகள் ஆவியல்ல, மாம்சந்தானே; கர்த்தர் தமது கரத்தை நீட்டுவார், அப்பொழுது சகாயம் செய்கிறவனும் இடறி, சகாயம் பெறுகிறவனும் விழுந்து, அனைவரும் ஏகமாய் அழிந்துபோவார்கள்." ( ஏசாயா 31 : 3 )

வேதாகம அடிப்படையில் எகிப்து என்பது உலக செழிப்பு மற்றும்  உலக ஆசீர்வாதத்திற்கும் பாவத்துக்கு அடிமையாக வாழும் பாவ வாழ்க்கைக்கும் உருவகமாகக் கூறப்படுவதாகும். 

இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது இதுதான்:-   செழிப்பு, வளமை இருப்பதால் எகிப்து வாழ்க்கையை மேன்மையாகக் கருதவேண்டாம். என் மக்களே, எகிப்து என்பது சாதாரணமானது; அதுவே தெய்வம் போன்றதல்ல.  உலக ஆசீர்வாதம் இருப்பதால் மட்டும் ஒருவரை நாம் மேலானவர்களாக கருதவேண்டாம். அவர்கள் சாதாரண மனிதர்கள்தான். 

நாம் மெய்யான ஆசீர்வாதம் பெறவேண்டுமானால் இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரான கர்த்தரை நோக்கிப்பார்க்கவேண்டும்.  எகிப்து வாழ்க்கையில் குதிரைகள், இரதங்கள், மற்றும்  உடல்பெலன் போன்றவை இருக்கலாம். ஆனால் இவற்றை மட்டுமே நம்பி கர்த்தரை விட்டுவிடுவோமானால் நமக்கு ஐயோ. ஆம், "சகாயமடையும்படி இஸ்ரவேலுடைய பரிசுத்தரை நோக்காமலும், கர்த்தரைத் தேடாமலும், எகிப்துக்குப்போய், குதிரைகள்மேல் நம்பிக்கைவைத்து, இரதங்கள் அநேகமாயிருப்பதினால் அவைகளை நாடி, குதிரைவீரர் மகா பெலசாலிகளாயிருப்பதினால் அவர்களை நம்பிக்கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ!" ( ஏசாயா 31 : 1 )

மட்டுமல்ல, இன்றைய தியான வசனம் தொடர்ந்து கூறுகின்றது, நாம் அப்படிக் கர்த்தரை விட்டு எகிப்தை நாடிச் செல்வோமானால், "கர்த்தர் தமது கரத்தை நீட்டுவார், அப்பொழுது சகாயம் செய்கிறவனும் இடறி, சகாயம் பெறுகிறவனும் விழுந்து, அனைவரும் ஏகமாய் அழிந்துபோவார்கள்". அதாவது எகிப்து வாழ்க்கையும் நாம் நம்பியிருந்த செல்வமும் நம்மைக் கைவிட்டுவிடும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.. 

இன்று எகிப்து வாழ்க்கையைத் தேடி கர்த்தரை புறக்கணிக்கும் மக்கள் அதிகம். எப்படியாவது செல்வம் சேர்த்துவிடவேண்டுமெனும் ஆவலில் தேவனுக்கு ஏற்பில்லாத காரியங்களில் ஈடுபட்டு பலர் உலகச் செல்வங்களைச் சேர்க்கின்றனர். ஆனால் அந்தச் செல்வம் அவர்களுக்கு உண்மையான மன மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதில்லை. காரணம் அங்கு கர்த்தர் இல்லை. கர்த்தர் தரும் ஆசீர்வாதம் வேதனையற்றது. "கர்த்தரின் ஆசீர்வாதமே ஐசுவரியத்தைத் தரும்; அதனோடே அவர் வேதனையைக் கூட்டார்." ( நீதிமொழிகள் 10 : 22 ) என்று வேதம் கூறவில்லையா?

ஆபிரகாமை விட்டுப் பிரியும்போது லோத்து இப்படியே தெரிந்துகொண்டான். அவன் செழிப்பை மட்டுமே பார்த்தான்; ஆனால் தேவன் செழிப்பிலல்ல, மாறாக,  ஆபிரகாமோடு இருந்தார். லோத்து, "யோர்தான் நதிக்கு அருகான சமபூமி முழுவதும் நீர்வளம் பொருந்தினதாயிருக்கக்கண்டான். கர்த்தர் சோதோமையும் கொமோராவையும் அழிக்கும்முன்னே, சோவாருக்குப் போகும் வழிமட்டும் அது கர்த்தருடைய தோட்டத்தைப்போலவும் எகிப்து தேசத்தைப்போலவும் இருந்தது." ( ஆதியாகமம் 13 : 10 ) ஆனால் எல்லாம் அழிவுற்றது. 

எனவேதான் வேதம் கூறுகின்றது, "சஞ்சலத்தோடு கூடிய அதிகப்பொருளிலும், கர்த்தரைப் பற்றும் பயத்தோடு கூடிய கொஞ்சப்பொருளே உத்தமம்." ( நீதிமொழிகள் 15 : 16 )

எனவே, "யூதாவில் மீதியானவர்களே, எகிப்துக்குப் போகாதிருங்கள் என்று கர்த்தர் உங்களைக்குறித்துச் சொன்னாரென்பதை இந்நாளில் உங்களுக்குச் சாட்சியாக அறிவித்தேன் என்று அறியுங்கள்." ( எரேமியா 42 : 19 ) ஆம் அன்பானவர்களே, எகிப்தின் செழுமையையல்ல, கர்த்தரையே பற்றிக்கொள்வோம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1604
AATHAVAN – Sunday, 29.06.2025

"Now the Egyptians are men, and not God; and their horses flesh, and not spirit. When the Lord shall stretch out His hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together." (Isaiah 31:3, KJV)

In the biblical context, Egypt often symbolizes worldly prosperity and blessing, and also a life enslaved by sin and detached from God's will.

Today’s meditation verse makes this clear: Do not consider the Egyptian life superior merely because it appears prosperous and wealthy.

Dear brotheren, says the Lord, "Egypt is nothing but ordinary; it is not divine. Do not esteem a man as great just because he has worldly blessings. They are, after all, just humans."

If we desire true blessing, we must turn our eyes to the Holy One of Israel.

Yes, the life of Egypt may seem to have horses, chariots, and physical strength. But if we trust solely in these and forsake the Lord, we are in danger.

"Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the Lord!" (Isaiah 31:1, KJV)

Furthermore, today’s verse says: “When the Lord shall stretch out His hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together.” This means the so-called “Egyptian life” and all the wealth we trusted in will abandon us in the end.

Today, many people pursue an Egyptian lifestyle, turning away from the Lord. Driven by greed, they indulge in unrighteous acts just to accumulate wealth. Yet that wealth does not give them true joy or peace, for the Lord is not in it.

The blessing from the Lord is unique:

"The blessing of the Lord, it maketh rich, and He addeth no sorrow with it." (Proverbs 10:22, KJV)

This is something Lot realized only after he parted from Abraham.

He saw only prosperity—but God was not with the prosperity; He was with Abraham.

"And Lot lifted up his eyes, and beheld all the plain of Jordan, that it was well watered everywhere, before the Lord destroyed Sodom and Gomorrah, even as the garden of the Lord, like the land of Egypt, as thou comest unto Zoar." (Genesis 13:10, KJV) But it all ended in destruction.

That’s why Scripture says:

"Better is little with the fear of the Lord than great treasure and trouble therewith." (Proverbs 15:16, KJV)

Therefore:

"The Lord hath said concerning you, O ye remnant of Judah; Go ye not into Egypt: know certainly that I have admonished you this day." (Jeremiah 42:19, KJV)

Yes, beloved, let us cling not to Egypt’s wealth, but to the Lord Himself.

God’s Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - மத்தேயு 16 : 23 / Matthew 16:23

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1603                                          ஆதவன் 28.06.2025 சனி     

"அவரோ திரும்பிப் பேதுருவைப் பார்த்து: எனக்குப் பின்னாகப்போ, சாத்தானே, நீ எனக்கு இடறலாயிருக்கிறாய்; தேவனுக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்தியாமல் மனுஷருக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்திக்கிறாய் என்றார்." ( மத்தேயு 16 : 23 )

அப்போஸ்தலரான பேதுரு இயேசு கிறிஸ்துவை அதிகமாக அன்புசெய்தவரும்  இயேசு கிறிஸ்துவால் அன்புசெய்யப்பட்டவரும் ஆவார். தான் விண்ணகம் சென்றபின் தனது மந்தையான திருச்சபையை வழிநடத்த அவரையே பொறுப்பாளராக இதே அதிகாரத்தின் 18ஆம் வசனத்தில் இயேசு நியமித்ததை நாம் வாசிக்கின்றோம். ஆனால் அவ்வளவு அன்புச்செய்த பேதுருவை,   "சாத்தானே" என்று கடுமையாகத் திட்டுகின்றார் இயேசு.

இயேசு பேதுருவை "சாத்தானே" என்று கூறக் காரணம், அவர் பிதாவாகிய தேவனுக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்தியாமல் மனுஷருக்கு ஏற்றவைகளைச் சிந்தித்ததுதான். அதுவும் அவர் இயேசு கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள அன்பினால்தான் அப்படிச் சிந்தித்தார். 

"இயேசு, தாம் எருசலேமுக்குப்போய், மூப்பராலும் பிரதான ஆசாரியராலும், வேதபாரகராலும் பலபாடுகள்பட்டு, கொலையுண்டு, மூன்றாம் நாளில் எழுந்திருக்கவேண்டும் என்பதைத் தம்முடைய சீஷர்களுக்குச் சொல்லத்தொடங்கினார். அப்பொழுது, பேதுரு அவரைத் தனியே அழைத்துக்கொண்டுபோய்: ஆண்டவரே, இது உமக்கு நேரிடக்கூடாதே, இது உமக்குச் சம்பவிப்பதில்லை என்று அவரைக் கடிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார்". ( மத்தேயு 16 : 21, 22 ) என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இயேசு கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள அன்பினால் அவர் துன்பப்படக்கூடாது எனும் நல்லெண்ணத்தில்தான் பேதுரு இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு இவைகள் சம்பவிக்கக்கூடாது என்று கூறினார். ஆனால் அது பிதாவின் சித்தமல்ல என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். 

அன்பானவர்களே, ஆன்மீகக் காரியங்களில் நாமும் பலவேளைகளில் பேதுருவைப்போலவே சிந்தித்துச் செயல்படுகின்றோம். அதாவது, தேவ சித்தத்தை அறியாமல் நாமாக ஒரு சில சடங்கு சம்பிரதாயங்களைக் கைக்கொண்டு தேவனைத் திருப்திப்படுத்த எண்ணுகின்றோம். அன்றைய யூதர்களும் இப்படியே இருந்தனர். எனவேதான் இயேசு கிறிஸ்து, "மனுஷருடைய கற்பனைகளை உபதேசங்களாகப் போதித்து, வீணாய் எனக்கு ஆராதனை செய்கிறார்கள் என்றும், எழுதியிருக்கிறபிரகாரம், மாயக்காரராகிய உங்களைக்குறித்து, ஏசாயா நன்றாய்த் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லியிருக்கிறான்." ( மாற்கு 7 : 7 ) என்று கூறுகின்றார். 

இதுபோலவே கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதும் பலவேளைகளில் இருக்கின்றது. இதனையும் இயேசு பல்வேறு இடங்களில் கண்டிப்பதைப் பார்க்கின்றோம். கட்டளைகளைக் கைக்கொள்வது முக்கியமல்ல, மாறாக கட்டளைகளை ஏன் தரப்பட்டன எனும் எதார்த்தத்தை உணர்ந்து மனித நேயத்தோடு கடைபிடிக்கவே இயேசு கிறிஸ்து வலியுறுத்தினார். காரணம் அதுதான் பிதாவுக்கேற்ற சிந்தனை.

இன்று பலவேளைகளில் பல திருச்சபைகளில் தேவன் கட்டளையிட்ட காரியங்களைப் புறம்பேத் தள்ளி மனித அறிவால் உருவாக்கப்பட்ட வேத சத்தியங்களுக்கு முரணானச் சட்டதிட்டங்களை ஏற்படுத்தி அவற்றைக் கடைபிடிப்பது தேவனுக்கு ஏற்புடையது என்று போதிக்கின்றனர்.  "நீங்கள் தேவனுடைய கட்டளையைத் தள்ளிவிட்டு, மனுஷருடைய பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொண்டுவருகிறவர்களாய், கிண்ணங்களையும் செம்புகளையும் கழுவுகிறீர்கள்; மற்றும் இப்படிப்பட்ட அநேக சடங்குகளையும் அனுசரித்துவருகிறீர்கள் என்றார்." ( மாற்கு 7 : 8 ) இது அன்றைய யூதர்களை நோக்கி இயேசு கிறிஸ்து கூறியிருந்தாலும் இன்றும் உண்மையாக இருப்பதை நாம் காண்கின்றோம். 

இத்தகைய திருச்சபைகளின் பல போதனைகளும் செயல்பாடுகளும் மெய்யான விசுவாசிகளுக்கு  இடறலாயிருக்கின்றன. காரணம் இவை  தேவனுக்கு ஏற்றச்சிந்தனையாய் இல்லாமல் மனுஷருக்கு ஏற்றச் சிந்தனையாயிருக்கின்றது. தவறான போதனைகளைக் கொண்டு வருபவர்கள் இடறலையும் கொண்டு வருகின்றனர். எனவே, எத்தனை பெரிய மனிதன் வேதத்துக்கு முரணான காரியங்களை கடைபிடிக்க நம்மை வலியுறுத்தினாலும் நாம் அவற்றைக் கடைப்பிடிக்காமல் நம்மைக் காத்துக்கொள்வோம். இல்லையானால் பேதுருவைப் பார்த்துக்  கூறியதுபோல நம்மையும்பார்த்து "எனக்குப் பின்னாகப்போ, சாத்தானே"  என்று இயேசு கூறுவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                              

"Inside the Seeds" 🌱

Scripture Meditation No – 1603
AATHAVAN – Saturday, 28.06.2025

"But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men." (Matthew 16:23, KJV)

The Apostle Peter was someone who loved Jesus Christ deeply, and was deeply loved by Christ in return. In verse 18 of this same chapter, we read that Jesus entrusted Peter with the responsibility of leading His flock, the Church, after His ascension into heaven. Yet, despite such love, the Lord Jesus rebukes Peter sharply here, calling him “Satan.”

Why did Jesus call Peter “Satan”? It was because Peter was not mindful of the things that be of God, but rather the things that be of men. Ironically, Peter spoke that way out of his love for Christ, desiring that Jesus should not suffer.

“From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.

Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee.” (Matthew 16:21–22, KJV)

Peter, out of a good intention and love for Jesus, did not want Him to suffer. But Jesus, knowing the will of the Father, understood that Peter’s mindset—even if loving—was contrary to God’s plan.

Dearly beloved, in spiritual matters, we too often think and act like Peter. That is, without discerning the will of God, we tend to follow man-made customs and religious traditions, hoping to please God. This was the condition of the Jews in Jesus' day as well.

That’s why Jesus said:

“Howbeit in vain do they worship me, teaching for doctrines the commandments of men. For laying aside the commandment of God, ye hold the tradition of men, as the washing of pots and cups: and many other such like things ye do.” (Mark 7:7–8, KJV)

In many cases, people rigidly follow commandments without understanding the true purpose behind them. Jesus often rebuked this legalism. He emphasized that we must follow the essence of the commandment with compassion and understanding—not just the rule itself. That is the mindset that pleases the Father.

Today, in many churches, the commandments of God are being cast aside. In their place, rules and traditions created by human reasoning—often contrary to biblical truths—are being upheld as if they were divine. Even though Jesus originally addressed this to the Jews, the same remains true today.

Such teachings and practices have become stumbling blocks to true believers. Why? Because they do not reflect God-centered thinking, but rather man-centered thinking. Those who bring false teachings also bring stumbling blocks. Therefore, no matter how great a man may be, if he urges us to follow anything contrary to Scripture, we must guard ourselves and not follow.

If we fail to do so, Jesus might say to us as He did to Peter: “Get thee behind me, Satan!”

📖 Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - 1 தெசலோனிக்கேயர் 2 : 4 / 1 Thessalonians 2:4

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1602                                          ஆதவன் 27.06.2025 வெள்ளி    

"சுவிசேஷத்தை எங்களிடத்தில் ஒப்புவிக்கத்தக்கதாய், தேவன் எங்களை உத்தமரென்றெண்ணினபடியே, நாங்கள் மனுஷருக்கு அல்ல, எங்கள் இருதயங்களைச் சோதித்தறிகிற தேவனுக்கே பிரியமுண்டாகப் பேசுகிறோம்." ( 1 தெசலோனிக்கேயர் 2 : 4 )

மனிதர்களுக்கு பிரியமுண்டாக பேசுவது   என்பது, எதைப்  பேசினால் மக்கள் இரசிப்பார்கள், எது மக்களை மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்கும் என்று தங்களுக்குள் முடிவெடுத்து மக்களுக்கு ஏற்றபடி பேசுவது.  இப்படிப் பேசுவதால் முதலாவது, அதிக மக்கள் அந்தப் பிரசங்கியின் பிரசங்கத்தைக் கேட்க வருவார்கள். இரண்டாவது, அப்படிப் பேசுவதால் அதிக அளவில் .காணிக்கைக்  கிடைக்கும்.  இதற்கு மாறாகத் தேவனைப் பிரியப்படுத்தப் போதிக்கும்போது மேற்படி இரண்டும் கிடைக்காது.  

மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்தப் பேசுதல் என்பது, மனம் திரும்பாத ஒரு மனிதனிடம் இரட்சிப்புக்கேற்ற வார்த்தைகளைப் பேசி சத்தியத்தை உணர்த்தாமல் "கர்த்தர் உன்னை ஆசீர்வதிப்பார்.." என்று ஆறுதல் வார்த்தைகளைக் கூறுவது, அல்லது அத்தகைய மனிதர்கள் அளிக்கும் காணிக்கைகளை  மகிழ்வோடு பெற்றுக்கொண்டு, "கர்த்தர் உங்களை பத்து மடங்காக ஆசீர்வதிப்பார்" என்பது. 

மட்டுமல்ல, மக்களைக் கவரும்படியான பல்வேறு திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவது. உதாரணமாக, குடும்ப உறுப்பினர்கள் பெயர்களை ஆசீர்வாத திட்டத்தில் இணைத்து  நாங்கள் உங்களுக்காகத் தினமும் ஜெபிப்போம் என்பது போன்ற வேதத்துக்கு முரணான செயல்கள்.  இத்தகைய முறைமைகள் மனிதர்கள் கடைபிடிக்க எளிமையானவை. எனவே இவற்றுக்கு மக்களது ஆதரவு அதிகம் கிடைக்கும். 

தேவனுக்குப் பிரியமானவைகளைப் பேசுதல் என்பது, பாவத்திலிருந்து மனம் திரும்புதல், ஆத்தும இரட்சிப்பு, பரிசுத்த ஆவியானவரின் அபிஷேகம், நித்திய ஜீவன் இவைகளைக்குறித்துப் பேசி மக்களை வழி நடத்துதல். இத்தகைய போதனைகளை தேவனுக்கு உத்தமமும் பிரியமுமான போதகர்களால்தான் போதிக்கமுடியும். எனவேதான் பவல் இன்றைய தியான வசனத்தின் துவக்கத்தில் "சுவிசேஷத்தை எங்களிடத்தில் ஒப்புவிக்கத்தக்கதாய், தேவன் எங்களை உத்தமரென்றெண்ணின படியே" என்று கூறுகின்றார். ஆனால், பெரும்பாலான மக்கள் இத்தகைய போதனைகளை விரும்புவதில்லை. எனவே, இவற்றை போதிக்கும் ஊழியர்களுக்கு மக்கள்கூட்டம் சேர்வதுமில்லை. 

ஒரு ஊழியர் எத்தகைய விதமாக பிரசங்கிக்கிறார் என்பதைக் கவனித்து அந்த மனிதன் தேவனுக்கு உகந்தவனாகப் பேசுகின்றானா அல்லது மனிதர்களைத் திருப்திப்படுத்த பேசுகின்றானா என்பதை நிதானிக்கக்கூடிய அறிவு நமக்கு வேண்டும். இன்று பல விசுவாசிகள் வேதாமத்தை வாசிப்பதே இல்லை. வாசித்தாலும் கடமைக்காக வேதாகமத்தைத் திறந்து குறிப்பிட்ட ஒரு சில வசனங்களை வாசிப்பவர்களாக இருக்கின்றனர். இத்தகைய மனிதர்களால் ஊழியர்களை அவர்களது போதனையின் அடிப்படையில் இனம்காண முடியாது. அவர்கள் உலக ஆசீர்வாதத்தையே விரும்புவதால் அத்தகைய போதகர்களையே நாடுவார்கள். 

இப்படி மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்தப் போதிப்பவன் கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரனல்ல என்று அப்போஸ்தலரான பவுல் கூறுகின்றார்:-"இப்பொழுது நான் மனுஷரையா, தேவனையா, யாரை நாடிப் போதிக்கிறேன்? மனுஷரையா பிரியப்படுத்தப்பார்க்கிறேன்? நான் இன்னும் மனுஷரைப் பிரியப்படுத்துகிறவனாயிருந்தால் நான் கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரனல்லவே." ( கலாத்தியர் 1 : 10 )

வேதாகம வார்த்தைகள் நம் அன்பின் ஆண்டவர் நமக்கு எழுதிக்கொடுத்த வார்த்தைகள். அவற்றை தேவ அன்போடு, அவரை இன்னும் இன்னும் அதிகமாக அறியவேண்டுமெனும் ஆர்வத்தில் வாசிக்கும்போதுதான் நாம் சத்தியத்தை அறிய முடியும். போலிகளையும் மனிதர்களைத் திருப்திப்படுத்த போதிப்பவர்ளையும் இனம்காண முடியும்.

மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்தப் போதிக்கும் போதனைகளைக்  கேட்டு வாழ்ந்தோமானால் ஆத்தும மரணத்தையும் தேவனுக்குப் பிரியமான போதனைகளைப் போதிக்கும் ஊழியர்களது போதனைகளைக் கேட்டு நடந்தோமானால் நித்திய ஜீவனையும் பெறுவோம். போதனைகளை பகுத்தறியும் பிரகாசமான மனக் கண்கள் நமக்கு ஏற்படும்படி ஜெபிப்போம். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                                     

"Inside the Seeds" 🌳

Scripture Meditation No: 1602

AATHAVAN – Friday, 27.06.2025

“But as we were allowed of God to be put in trust with the gospel, even so we speak; not as pleasing men, but God, which trieth our hearts.” — 1 Thessalonians 2:4 (KJV)

Pleasing men means speaking in a way that people would enjoy—saying only what delights them and makes them happy. When someone speaks like this, two things typically happen:

More people are attracted to listen to such a preacher.

Offerings and donations tend to increase.

But, when someone preaches to please God, these two benefits are often absent.

Preaching to please men includes comforting words like, “The Lord will bless you…” to an unrepentant soul without revealing the truth of salvation. It may also include gladly accepting offerings from such people and declaring, “The Lord will bless you tenfold.”

"Not only that, but also introducing various schemes that are designed to attract people—for example, including the names of family members in a 'blessing scheme' with promises like 'We will pray for you daily'—are practices that go against the teachings of the Bible."

However, speaking what is pleasing to God includes teaching about repentance from sin, salvation of the soul, the anointing of the Holy Spirit, and eternal life—guiding people in the path of truth. Only those whom God considers faithful and pleasing to Him can preach such doctrines. That’s why Paul begins today's verse by saying:

“But as we were allowed of God to be put in trust with the gospel, even so we speak…”

Sadly, most people do not desire such teachings. Hence, preachers who proclaim these truths often do not attract large crowds.

As believers, we must discern what kind of message a minister is preaching—whether it is to please God or to satisfy people. Today, many believers do not even read the Bible. Even if they do, it is only a few verses, read out of obligation. Such individuals cannot discern ministers based on their teachings. Since they primarily desire worldly blessings, they naturally seek out preachers who offer just that.

The Apostle Paul declares that anyone who preaches to please men is not a servant of Christ: “For do I now persuade men, or God? or do I seek to please men? for if I yet pleased men, I should not be the servant of Christ.” (Galatians 1:10, KJV)

The words of the Bible are lovingly written to us by our beloved Lord. Only when we read them with divine love and a desire to know Him more will we come to understand the truth. Then we will be able to discern false teachers and those who preach to please men.

If we live by sermons that please men, we may face eternal death. But if we walk according to the teachings of those who preach what is pleasing to God, we will receive eternal life. Let us pray for enlightened eyes of understanding to discern between the two.

📖 Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash

🦋 Meditation verse - எண்ணாகமம் 14 : 24 / Numbers 14:24

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1601                                          ஆதவன் 26.06.2025 வியாழன்   

"என்னுடைய தாசனாகிய காலேப் வேறே ஆவியை உடையவனாயிருக்கிறபடியினாலும், உத்தமமாய் என்னைப் பின்பற்றி வந்தபடியினாலும், அவன் போய் வந்த தேசத்திலே அவனைச் சேரப்பண்ணுவேன்; அவன் சந்ததியார் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுவார்கள்." ( எண்ணாகமம் 14 : 24 )

இந்த உலக கானானுக்குள் கர்த்தரின் தாசனாகிய காலேப் நுழைந்திடக்  காரணம் அவரிடமிருந்த "வேறே ஆவி" என்று இன்றைய தியான வசனம் கூறுகின்றது. இந்த "வேறே ஆவி" என்பது பரிசுத்த ஆவியானவரைத்தான். லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒருபுறமும் காலேபும் யோசுவாவும் மறுபுறமும் நின்றார்கள். ஆம் அன்பானவர்களே, மற்ற அனைவரும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் வார்த்தைக்கு எதிர்த்து நின்றார்கள். மட்டுமல்ல, அவர்கள் வித்தியாசமான ஆவியைக் கொண்டிருந்ததால் அவர்கள்மேல் கல்லெறியவும் துணிந்தார்கள். 

"அப்பொழுது அவர்கள்மேல் கல்லெறியவேண்டும் என்று சபையார் எல்லாரும் சொன்னார்கள்; உடனே கர்த்தருடைய மகிமை ஆசரிப்புக்கூடாரத்தில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாருக்கும் முன்பாகக் காணப்பட்டது." ( எண்ணாகமம் 14 : 10 ) என்று வாசிக்கின்றோம். 

இன்று நாம் பரம கானானுக்குள் நுழைய வேண்டுமானால் அதே பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குத் தேவையாக இருக்கின்றார். "நான் பிதாவை வேண்டிக்கொள்ளுவேன், அப்பொழுது என்றென்றைக்கும் உங்களுடனேகூட இருக்கும்படிக்குச் சத்திய ஆவியாகிய வேறொரு தேற்றரவாளனை அவர் உங்களுக்குத் தந்தருளுவார்." ( யோவான் 14 : 16 ) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. என்றென்றும் நம்மோடு இருக்கும் பரிசுத்த ஆவியானவர்தான் நம்மைப் பரம கானானுக்கு நேராக நடத்திட முடியும். 

காரணம், "சத்திய ஆவியாகிய அவர் வரும்போது, சகல சத்தியத்திற்குள்ளும் உங்களை நடத்துவார்; அவர் தம்முடைய சுயமாய்ப் பேசாமல், தாம் கேள்விப்பட்டவைகள் யாவையுஞ்சொல்லி, வரப்போகிற காரியங்களை உங்களுக்கு அறிவிப்பார்." ( யோவான் 16 : 13 ) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. ஆனாலும் இன்றும் கிறிஸ்தவர்கள் என்று தங்களைக் கூறிக்கொள்ளும் பலர் பரிசுத்த ஆவியானவரை அறியாமலும் அவரை அறிந்தவர்களை எதிர்த்து நிற்கின்றவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். 

இது இப்போதல்ல திருச்சபையின் ஆரம்ப காலத்திலேயே நடந்தது. முதல் இரத்த சாட்சியான ஸ்தேவான் கொல்லப்பட மக்கள் இந்த வேறே ஆவியான பரிசுத்த ஆவியானவரை அறியாததே காரணம். ஸ்தேவான் தான் கல்லெறியப்படுமுன் செய்த பிரசங்கத்தில் கூறுகின்றார், "வணங்காக் கழுத்துள்ளவர்களே, இருதயத்திலும் செவிகளிலும் விருத்தசேதனம் பெறாதவர்களே, உங்கள் பிதாக்களைப்போல நீங்களும் பரிசுத்த ஆவிக்கு எப்பொழுதும் எதிர்த்துநிற்கிறீர்கள்." ( அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7 : 51 )

ஆம் அன்பானவர்களே, பரம கானானுக்குள் நாம் பிரவேசிக்க பரிசுத்த ஆவியானவரின் வழித்துணை அவசியம். அவரே நம்மைத் தூய்மையான வழியில் நடத்திடமுடியும். மற்ற மனிதர்கள் கூறுவது நமக்கு முக்கியமல்ல, வேதம் காட்டக்கூடிய வழியே முக்கியம். காலேப் வேறே ஆவியை உடையவனாயிருந்தபடியினாலும், உத்தமமாய்க்  கர்த்தரைப் பின்பற்றி வந்தபடியினாலும் மண்ணக கானானுக்குள் பிரவேசித்தார். நாமும் உத்தமமாய்க் கர்த்தரைப் பின்பற்றி விண்ணக கானானுக்குள் நுழைய   சத்திய ஆவியாகிய தேற்றரவாளர்ரை நாம் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டியது அவசியம்.   

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்                           

“Inside the Seeds” 🌳

Scripture Meditation No. 1601
AATHAVAN – Thursday, 26.06.2025

“But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it.” — Numbers 14:24 (KJV)

Today’s meditation verse says that God’s servant Caleb entered the land of Canaan because he had “another spirit.” This “another spirit” refers to the Holy Spirit. On one side stood the multitude of people, and on the other stood only Caleb and Joshua.

Yes, beloved, all the others stood in opposition to the Word of the Holy Spirit. Not only that, because Caleb and Joshua had a different spirit, the people even dared to stone them.

“But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel.” — Numbers 14:10 (KJV)

Today, if we desire to enter the heavenly Canaan, we too need the same Holy Spirit. The Lord Jesus Christ said:

“And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you for ever.” — John 14:16 (KJV)

Only the Holy Spirit, who abides with us forever, can guide us directly into the heavenly Canaan.

For, Jesus also said:

“Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come.” — John 16:13 (KJV)

Yet, even today, many who claim to be Christians neither know the Holy Spirit nor accept those who do. This is not new; it happened in the early Church as well. The reason the first martyr Stephen was stoned was that the people did not know the Holy Spirit — the very “another spirit” Caleb had.

Before he was stoned, Stephen declared in his sermon:

“Ye stiff-necked and uncircumcised in heart and ears, ye do always resist the Holy Ghost: as your fathers did, so do ye.” — Acts 7:51 (KJV)

Yes, beloved, if we are to enter the heavenly Canaan, the guidance of the Holy Spirit is essential. He alone can lead us in the holy path. What others say is not what matters — what matters is the way shown in the Scriptures.

Caleb entered the earthly Canaan because he had another spirit and because he fully followed the Lord. Likewise, in order to enter the heavenly Canaan, we must receive the Spirit of truth, the Comforter, and follow the Lord faithfully.

Divine Message by: Bro. M. Geo Prakash       

🦋 Meditation verse - 1 இராஜாக்கள் 17 : 9 / 1 Kings 17:9

 "விதைகளின் உள்ளே" 🌳 

வேதாகமத் தியானம் எண் - 1600                                          ஆதவன் 25.06.2025 புதன்  

"நீ எழுந்து, சீதோனுக்கடுத்த சாறிபாத் ஊருக்குப்போய், அங்கே தங்கியிரு; உன்னைப் பராமரிக்கும்படி அங்கே இருக்கிற ஒரு விதவைக்குக்  கட்டளையிட்டேன்." ( 1 இராஜாக்கள் 17 : 9 )

இக்கட்டான வேளைகளில் தேவன்  தனது ஊழியர்களையும் தனக்கு ஏற்புடையவர்களாக வாழும் மக்களையும் தப்புவிக்க அதிசயமான வழிகளில்  உதவிசெய்கிறார்.  இந்த அற்புதமான உதவி அவரது சொல்லுக்கு நாம் விசுவாசத்துடன் கீழ்ப்படியும்போது நமக்குப் பலிக்கும். பஞ்சகாலத்தில் தனது ஊழியக்காரனாகிய எலியாவுக்கு தேவனால் அருளப்பட்ட இந்த வார்த்தைகளை எலியா விசுவாசித்து தேவன் கூறியபடி சாறிபாத் ஊருக்குப் புறப்பட்டார்.  

எலியாவைப்போல நாமும் இன்று சோர்ந்துபோயிருக்கலாம். வாழ்க்கைச் சூழ்நிலை நம்மை மனமடியச் செய்திருக்கலாம். ஆனால், நாம் அவருக்கு ஏற்புடைய வாழ்வு வாழும்போது தேவன் நமக்காக மாற்று ஆயத்தம் செய்திருப்பார். எலியாவுக்கு ஒரு விதவை இருந்ததுபோல நமக்கும் உதவிட மனிதர்களை அவர் ஏற்பாடு செய்திருப்பார். 

ஆனால் நாம் தேவனது வாக்குறுதிகளை விசுவாசிக்கவேண்டும். தேவன் கூறும் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுக்கவேண்டும். இந்தப் பஞ்சகாலத்தில் பணக்காரர்களே உணவில்லாமல் தவிக்கிறார்கள் ஏழை விதவை எப்படி நமக்கு உணவுத்தருவாள்? என்று எலியா எண்ணியிருந்தால் உணவு கிடைத்திருக்காது.  

ஒருவேளை இதுபோல ஆவிக்குரிய வாழ்வில் நாம் சோர்ந்துபோயிருக்கலாம், அல்லது ஆவிக்குரிய உணவு நமக்குப் போதுமான அளவு கிடைக்காமல் இருக்கலாம். அல்லது இத்தனை வயதாகியும் நமக்கு ஆவிக்குரிய உணவைக்குறித்து அறிவில்லாமலிருக்கலாம். பல்வேறு தேவர்களையும் பல்வேறு ஊழியர்களையும் தேடி ஓடி சலிப்படைந்திருக்கலாம். ஆனால் நாம் தயங்கிடத் தேவையில்லை. 

எலியாவுக்கு தேவன் கூறியதுபோல இன்று நம்மை நோக்கிக் கூறுகின்றார், "நீ எழுந்து, கல்வாரிநாதரான கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவிடம் போ. அவரோடே தங்கியிரு; அவரே உன்னோடு இருந்து உன்னைப் பராமரித்து  நடத்துவார்.  

தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பி சாறிபாத் விதவையைநோக்கி எலியா சென்றதுபோல கல்வாரி நாதரை நோக்கி நாம் செல்லவேண்டியது அவசியமாய் இருக்கிறது. "நானே வானத்திலிருந்திறங்கின ஜீவஅப்பம்; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவன் என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்; நான் கொடுக்கும் அப்பம் உலகத்தின் ஜீவனுக்காக நான் கொடுக்கும் என் மாம்சமே" ( யோவான் 6 : 51 ) என்று வாக்களித்த இயேசு கிறிஸ்துவின் வாக்குறுதியை நம்புவோம். 

அன்று யூதர்கள் இயேசுவின் வார்த்தையால் இடறலடைந்தார்கள். "நமக்கு இவன்  எப்படித் தனது உடலைத் தரமுடியும்? என்றனர். மட்டுமல்ல, அவரோடு நடந்த பலர், "இது கடினமான உபதேசம்" என்று கூறி அவரைவிட்டுப் பிரிந்தனர். அவர்கள் இன்றுவரை தங்களைப் பராமரிப்பவரை அறியவில்லை. 

விருந்துகளில் சற்று தாமதமாக நாம் சென்றால் சில உணவு வகைகள் நமக்குக் கிடைக்காமல்  போகும். சிலவேளைகளில் எதுவுமே கிடைக்காமல் போகலாம். ஆம், உலக விருந்துகளுக்கு  காலம், இடம், நேரம் முக்கியம். சரியான காலத்தில், சரியான வேளையில் சென்றால்  மட்டுமே உணவு கிடைக்கும். ஆனால் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து எவரையும் புறம்தள்ளுவதில்லை. நமது வயதும்  நமக்குத் தடையல்ல. எனவே விசுவாசத்தோடு தைரியமாக அவரை நோக்கிச் செல்வோம்.

நீ எழுந்து, கொல்கொதாவுக்குச் சென்று, அங்கே தங்கியிரு; உன்னைப் பராமரிக்கும்படி அங்கே இருக்கிற கர்த்தராகிய  இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு பிதாவாகிய தேவன் அருள்புரிந்துள்ளார். உலக பிரச்சனைகள், கவலைகள் குறைபாடுகள் இவற்றோடு நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் குறைகளையும் அவர் நிறைவாக்குவார். 

தேவ செய்தி :- சகோ. எம். ஜியோ பிரகாஷ்          

"Inside the Seeds" 🌳
Scripture Meditation No. 1600
AATHAVAN | Wednesday, 25.06.2025

“Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee.” — 1 Kings 17:9

In difficult times, God helps His servants and those who live a life pleasing to Him through miraculous ways. These divine provisions bear fruit when we faithfully obey His Word. During a severe famine, the prophet Elijah trusted these words spoken by God and set out to Zarephath, just as the Lord commanded.

Like Elijah, we too may feel weary today. The circumstances of life might have discouraged us. But when we live in a way that pleases God, He has already prepared a way of escape for us. Just as He had appointed a widow for Elijah, God has appointed people to help and sustain us.

However, we must believe in God's promises. We must listen attentively to His voice. If Elijah had doubted and thought, “Even the rich are starving in this famine—how could a poor widow provide me food?”, he would not have received what God had planned for him.

Perhaps in our spiritual journey, we too have become weary. Or maybe we are not receiving enough spiritual nourishment. Or even at an advanced age, we might still lack true understanding of spiritual food. We may have grown tired running from place to place in search of different gods and servants of God. But we need not hesitate.

Even today, just as God told Elijah, He says to us: “Arise, go to the Lord Jesus Christ of Calvary and dwell with Him; for He shall be with thee and sustain thee.”

Just as Elijah believed God’s word and went to the widow of Zarephath, we too must go to the Lord of Calvary, believing in Him. Let us trust in the promise of Jesus Christ who said:

“I am the living bread which came down from heaven: if any man eat of this bread, he shall live for ever: and the bread that I will give is my flesh, which I will give for the life of the world.” — John 6:51 (KJV)

On that day, many of the Jews stumbled at these words. “How can this man give us his flesh to eat?” they questioned. Not only that, many of His disciples said, “This is an hard saying; who can hear it?” and walked away from Him. Even today, they have not come to know the One who alone can truly sustain them.

When we arrive late to earthly banquets, certain dishes may be finished. Sometimes, we may not get anything at all. Yes, time, place, and punctuality matter at worldly feasts. Only those who come at the right moment receive what is served. But the Lord Jesus Christ never turns anyone away. Our age is no barrier to Him. Therefore, let us go to Him with faith and boldness.

Arise, go to Golgotha and dwell there; for the Lord Jesus Christ has been appointed by the Father to sustain you. He will fulfil every spiritual lack in our lives—along with resolving our worldly troubles, anxieties, and shortcomings.

Gospel Message by: Bro. M. Geo Prakash